advertentie:
Ben ik een Indigo?Hoe ik wakker werd als Indigo
Wakker worden. Het besef hebben dat je een (Indigo) nieuwetijdskind bent.Hoe gaat dat eigenlijk? Hoe ging dat bij mij?
Veel mensen volgen nu een stemmetje dat zegt nu toch echt eens wat te gaan lezen over bijvoorbeeld HSP, of indigo’s, kristal kinderen: nieuwetijdskinderen, over heldervoelen en/of helderzien: over paranormaal begaafd zijn. Lopen rond met de vraag : “ben ik een indigo”? een “nieuwetijdskind”?, zoeken op het internet, en komen soms op deze plek.
Voelen zich onweerstaanbaar aangetrokken door, ja, waardoor eigenlijk? Ik wist het eerst ook niet.
Ik vertel jullie eerst maar eens hoe dat ongeveer bij mij ging. Misschien helpt het!
Toen ik 10 jaar geleden besloot om woorden te gaan geven aan o.a. :
- mijn aanvoelen van emoties en gevoelens van andere mensen
- mijn aanvoelen van sferen in een ruimte
- het kunnen verlichten, of weghalen, van pijn door mijn handen op iemand te leggen
- mijn diepe behoefte om mensen die lijden te helpen
- het voelen van “warmte” op mijn hoofd in reactie op mijn gedachten en gevoelens
- het voelen van waarschuwings-signalen als ik bijv. sliep in de bus en dreigde mijn halte te missen
- het kunnen voelen van pijn en ontstekingen bij honden
- de tv-filmpjes/beelden die ik zag in mijn 6e chakra (in mijn hoofd, tussen mijn wenkbrauwen). Visioenen van een toekomst.
- mijn rijke droomwereld
- dat stemmetje dat me vertelde dat ik toch echt heldervoelend was
- het stemmetje dat me uitdaagde om achter mijn pijn de liefde te gaan ervaren die ik in me had
- de zachte, liefdevolle energieën die ik bij me voelde als ik verdrietig was
…kwam ik een soulmate tegen, waarmee ik een relatie kreeg. Zij was zelf zo gevoelig dat ze de aanwezigheid van haar overleden opa’s kon voelen en ze ook kon horen. Ze wist dat deze opa’s haar hielpen. Ik vond dat de normaalste zaak van de wereld en was ergens ook wel een beetje jaloers dat ze dat kon.Ik hoorde zelf nooit zo veel toen, maar voelde vooral veel.
Binnen deze relatie was ruimte voor wie ik was, ook al wist ik dat toen zelf niet zo goed. We vonden het leuk om samen bezig te zijn met onze spirituele ontwikkeling, of dat nou door bijvoorbeeld Tarot leggen was, of door boeken te lezen over spiritualiteit, en het er samen over te hebben. Die kant van mij die wel wist dat ik een spiritueel wezen was, voelde zich erg thuis in die relatie en dat gaf me de ruimte om steeds een stapje verder te gaan, om woorden te gaan geven aan mijn “gaven”, mijn wezen. Ook begon ik me, door de warmte van deze relatie, langzaam meer open te stellen voor liefde en daarmee ook voor de Gidsen en Engelen die al die jaren bij me waren. Ik wist wel dat we allemaal Engelen, beschermengel of niet, en Gidsen bij ons hebben, maar was (on?)bewust al zo lang boos op de wereld , God, en mezelf omdat het zoveel pijn deed om mij te zijn, dat ik heel lang dit contact niet bewust aan wilde gaan. Maar dit begon zich in die tijd langzaam te verdiepen. Ik accepteerde langzamerhand die liefde, steun en troost die ik van hun voelde. Werd ook nieuwsgierig naar de naam van de Gids die bij me was. Maakte steeds meer contact.
Na een aantal jaar in die relatie was ik begonnen met het schrijven van een weblog dat ik “warme handen” noemde, omdat ik ergens wel wist dat er veel in die warme handen van mij lag verscholen.Het kunnen helen door middel van energie. Het intuïtief kunnen aanvoelen van anderen
Ik had het namelijk nodig om eerst eens aan mezelf toe te geven dat ik toch echt heldervoelend was. En elke keer dat ik er over schreef en het aan anderen vertelde, vertelde ik het eigenlijk aan mezelf. Na ongeveer 6 maanden schrijven, en veel reacties te hebben gehad, had ik grotendeels geaccepteerd dat ik heldervoelend was, en hield ik op met schrijven. Dit accepteren van mijn heldervoelen was alles bij elkaar best een lang proces omdat het nog steeds als abnormaal gezien word door anderen. Ik denk nu vooral dat het andere mensen BANG maakt, waardoor ze jou vertellen, bewust of onbewust, dat het niet normaal is. Deze weerstand is , om het simpel te zeggen, helemaal niet leuk als je bang bent om niet opgenomen te worden in een groep, in een samenleving, omdat je ergens wel weet dat je anders bent, andere dingen gelooft. Wie gelooft er nog in God of Engelen tegenwoordig? Het is dus de kunst om je niks van anderen aan te trekken , zolang zij negatief zijn tenminste.
Het grappige is dat ik geboren ben in een gezin met een super paranormaal begaafde moeder . Als kind had ze al zoveel visioenen als ze mensen zag. Ze zag ook overledenen, heeft veel mensen geholpen door hun overleden ouder(s) te beschrijven, zodat de achtergeblevenen wisten dat er leven na de dood is. Mijn moeder heeft heel veel mensen geholpen in haar leven. Deze kwamen echt van alle kanten op haar af. Veel indigo’s worden geboren in gezinnen waar tenminste één ouder zeer gevoelig is, maar dat wist ik vroeger niet.
Ik was als kind al gewend dat er andere mensen (geesten) in ons (hele oude) huis woonden, al zag ik ze niet, gelukkig; ik hoorde ze wandelen en voelde ze. Voor ons drieën was het een doodnormale zaak. We wisten gewoon dat er overledenen waren; hebben het er volgens mij nauwelijks over gehad in de zin van “hoe kan dat nou? wat is dat nou? We wisten gewoon wat het was. Dat er geesten waren.Dat er leven na de dood is.Dat we allemaal re-incarneren. En we leefden ons leven samen met deze geesten.Vaak als we samen ontbeten beneden, hoorden en voelden we ze op de bovenverdieping zijn.
We hebben later ook wel nare dingen meegemaakt met geesten, vooral omdat mijn zus zo openstond dat er heel wat vervelends op af kwam, maar dat is later goed gekomen.(en aangezien dat over mijn zus gaat, en niet over mij, vertel ik daar verder niks over…)
Nog even verder over dingen “gewoon weten’. Nu weet ik dat ik helderwetend ben, maar hoe kom je daar achter als je dat al hebt als kind?
Veel van mijn ontdekkingsreis bestond, en bestaat nog steeds, uit het (h)erkennen van kwaliteiten en eigenschappen die voor mij doodnormaal waren/zijn, maar toch echt “gaven” zijn die niet iedereen heeft (wel in potentie, maar dat sla ik nu over)
Denk je dat Johan Cruyff als kind vaak nadacht over het feit of ie nou echt wel goed kon voetballen?? Ik denk dat ie in plaats van nadenken daarover gewoon lekker aan het voetballen was, buiten. Als je als kind dingen “gewoon weet” dan weet je ze “gewoon” , en sta je er niet echt bij stil. Daarbij komt dat als je de dingen die je gewoon weet aan volwassenen uitlegt, je vaak op je plek als kind gezet wordt. Kinderen moe(s)ten immers naar volwassenen luisteren, en niet andersom.Ik had als tien jarige soms discussies met de artsen en psychiaters waarmee mijn moeder toen samenwerkte. Ik had vaak gelijk, en snapte niet dat die mensen mij dit niet gaven, dit niet erkenden. Het maakte me ontzettend boos, ook al vertelde mijn moeder later, als ze weg waren, dat ik wel gelijk had, maar dat (veel) volwassenen artsen niet graag een tien-jarige gelijk geven als deze ze confronteert in een groep met andere volwassenen erbij
Kortom, je wordt als helderwetend kind ook nog eens gestraft voor je kennis. Dit “gestraft worden” voor je gaven is denk ik een belangrijk aspect voor veel nieuwetijdskinderen, omdat het kan leiden tot het verbergen wie je eigenlijk bent. Sowieso worden veel nieuwetijdskinderen al gepest op school,maar later ook, omdat alles wat anders is dan normaal vaak beangstigend is voor anderen.
Dus, hoe stijg je daarboven uit? In mijn geval ben ik daar nog steeds mee bezig, al heb ik daar wel grote stappen in gemaakt. Het is een beetje als uit de schaduw komen en je plekje in de zon opeisen los van wat andere mensen daarvan zeggen. Door je angst heen gaan om als niet normaal gezien te worden.Vooral in je vrienden groep is dat spannend. Ik heb er jaren overgedaan om steeds meer risico te nemen door te vertellen over mijn gaven, ik was vooral bang om alleen gelaten te worden. In mijn geval is de roep die nu van binnenuit komt zo sterk aan het worden dat ik weet dat het niet lang meer duurt voor ik mezelf totaal geaccepteerd heb.
Tijdens het schrijven van mijn “warme handen” weblog kwam ik in aanraking met het woord INDIGO, en vanaf dat moment ben ik daar meer over gaan lezen. Ik weet nu echt niet meer waar ik kwam in mijn zoektocht dat me (langzaam) wakker maakte. Het was een combinatie van zoeken op het internet (en dit is belangrijk: alleen dat accepteren wat goed voelt, bij jou past) en praten met andere (begaafde) mensen; vaak was ik niet eens bewust aan het praten over indigo zijn , maar meer onbewust allerlei puzzelstukjes aan het verzamelen om thuis mijn puzzel in elkaar te zetten. Ik begon me ook weer meer open te stellen voor de Gidsen en Engelen die al die jaren bij me waren.
Goed, ergens kwam ik dus, in 2003, op een punt dat ik diep van binnen wist dat ik een Indigo was, maar ik wilde dat nog niet helemaal accepteren. Ik praatte erover met mijn moeder, maar die wilde in die tijd al niet meer graag over paranormale dingen praten. Ze was genoeg “gestraft” voor wie ze was, en was denk ik , teleurgesteld dat anderen haar niet accepteerden zoals ze was. Daarnaast had ze echt geen idee van nieuwetijdskinderen , ook al had ze er twee opgevoed.
Daarnaast is het een heftig idee met best wat consequenties. Je indigo zijn accepteren komt met de verantwoordelijkheid om te zijn (of op zijn minste te worden) wie je bent. Naar je hart te luisteren en trouw te zijn aan je zelf . Accepteren dat dat stemmetje wat je hoort echt is. De bevestiging van wat je altijd al gevoeld hebt: Je bent hier om andere mensen te helpen. Misschien zelfs wel om grootse dingen te doen.
Het was voor mij net wat te veel informatie, zo ineens. Ik was bovendien nog zo verwikkeld in mijn eigen pijn. Ik was nog verslaafd aan blowen in die tijd, en durfde mijn gevoel niet toe te laten; ik verdoofde mezelf nog; was er nog niet aan toe om helemaal wakker te worden. In zekere zin ben ik het daarna weer een tijd “vergeten”, totdat ik me langzaam losmaakte van mijn verdoving.
Ik stopte met blowen en begon langzaam al mijn gevoel toe te laten. Mijn gevoeligheid werd groter en het werd makkelijker voor me om de Gidsen en Engelen die al die jaren bij me waren te horen, hun boodschappen te begrijpen. In dit contact werd muziek belangrijk voor me. Het lukte me vaak om stukjes muziek en de teksten die daarbij hoorden te “horen”.
Omdat ik de jaren na stoppen met blowen zo hard aan mijn eigen ontwikkeling werkte was ik niet eens zo bezig met Indigo zijn. Ik was meer gericht op aardse zaken. Verantwoordelijkheid nemen voor mijn leven hier. Voor mijn daden, voor mijn woorden. Een leven waarin ik keuzes vanuit mijn hart begon te maken.Ik begon mijn hele leven zo langzamerhand op zijn kop te zetten. Wat voor werk wilde ik eigenlijk echt doen? Wat voor vriendschappen wilde ik? Waar en hoe wilde ik wonen? Om maar wat dingen op te noemen.
Eind vorig jaar vielen veel dingen samen. Er kwam o.a. heel veel oud verdriet naar boven over de soulmate relatie die beëindigd was, mede door mijn blowen, maar vooral omdat wat we elkaar moesten leren, geleerd was, “er vielen allemaal kwartjes” ik kreeg allerlei inzichten over mezelf. Door het toe -en loslaten van die pijn kwam er snel ruimte voor wat ik al weer een tijd genegeerd had:
“Ik ben een indigo en ik heb dingen te doen hier op aarde”
En : “het is tijd dat ik er nu mee begin”. Ik voelde het zo sterk als nooit tevoren.
Het was tijd om helemaal wakker te worden. Daarna ging het snel. Mijn inzichten over mezelf namen in versneld tempo toe. Ik voelde de roep vanuit mezelf sterker en sterker en sterker worden. Ik keek opnieuw naar de prachtige You-tube documentaire “The indigo revolution” , niet de versie die je nu op mijn blog vindt, maar een 7delige serie, die van het internet verdwenen lijkt te zijn, waarin Indigo kinderen vertellen over Indigo zijn , samen met wereldberoemde schrijvers als Neale Donald Walsh en Doreen Virtue (onthoud die naam), en een jonge mooie Indigo, nu overleden, vertelde dat we hier zijn om een brug te zijn tussen hemel en aarde. Deze opmerking kwam mijn ziel zo hard binnenwandelen, of misschien beter gezegd, deze opmerking kwam zo hard vanuit mijn eigen ziel binnen dat ik letterlijk niet meer op mijn aardse benen kon staan en me moest vasthouden om niet te vallen. De aarde draaide om me heen, en ik spuugde binnen tien seconden (leek wel 15 minuten, het was bijna niet te verdragen) mijn hele maag leeg. Ik kon nog steeds niet goed staan (niet goed geaard, maar dat is voor een andere keer), maar bereikte na een minuut of 10-15 (?) mijn bed, waar ik in slaap viel. De dagen daarna kon ik heel slecht tegen geluid en licht en kon ik bijna geen mensen om me heen hebben, al zwakte dat weer af na een dag of 5 (!).
Sinds de dag dat ik wakker werd door die ene zin, (en ik moet huilen nu ik deze zin typ, omdat het echt diep tot me doordringt dat die ene zin me wakker maakte) is het indigo zijn niet meer bij me weg geweest, al heb ik nog steeds momenten dat een stemmetje zegt dat ik geen indigo ben omdat ik het soms zo’n ongelofelijk idee vind als mens om een ziel te zijn/hebben die zo bewust gekozen heeft om de mensheid te helpen evolueren naar een hoger bewustzijn.
Ondanks dit stemmetje , dat niks te maken heeft met mijn hogere zelf, zijn de meeste puzzelstukjes wel op hun plek gevallen. En ik zeg het nog een keer :
Ik ben een indigo en ik heb dingen te doen hier op aarde.
Gordon 23 juli ’09
What a feeling
Now’s the time when this will turn to fruit
All the poppies gonna push up through
And I can see the ground below
The places that I know, disappearing
And I can see the winter fade
I don’t feel so afraid it’s clearingOh, what a feeling
Oh, what a feeling
Oh, what a feelingLife is only half way in our hands
Years have passed while I was making plans
And I could never find the words
I always felt absurd, and always outsideBut now I know I shouldn’t care
There’s a song already there
Waiting insideOh, what a feeling
Oh, what a feeling
Oh, what a feelingAnd I can feel the crock unwind
The parts of me I tied are running
And all the birds are in my head
The laughter that was dead is comingOh, what a feeling
Oh, what a feeling
Oh, what a feelingThe laughter that was dead is coming
Oh, what a feeling
The laughter that was dead is comingHeather Nova
Siren (1998)© 2011 Gordon en www.nieuwetijdskind.com
Dit werk valt onder een Creative Commons License.U bent vrij om het werk te kopiëren, te verspreiden, vertonen en uit te voeren onder de volgende voorwaarden: U moet de auteur benoemen, U mag dit werk niet gebruiken voor commerciële doeleinden,en u mag dit werk niet wijzigen, veranderen of voortbouwen op dit werk. Bij hergebruik of verspreiding dient U de licentievoorwaarden van dit werk kenbaar te maken aan anderen. Van elk van deze voorwaarden kan worden afgeweken indien u toestemming hebt van de rechthebbende. Voor elk ander doel van gebruik moet toestemming worden verleend door de auteur.
Trefwoorden: Heldervoelen etc., heldervoelendheid, Indigo, Indigo, Indigo-test, nieuwetijdskind kenmerken, Nieuwetijdskind test, Nieuwetijdskinderen / volwassenen, reïncarnatie, soulmate, transformatie, Volwassen Indigo's
Laat hier ook een reactie achter
Wilt u een Persoonlijke Avatar afbeelding bij uw reacties? Ga dan naar www.gravatar.com.
Volg Nieuwetijdskind op Facebook en Twitter
Direct naar blogs van:
november 15th, 2009om15:58
Hoi Gordon,
ik wil je bedanken voor het delen van je verhaal over hoe je ‘wakker’ bent geworden in deze wereld. Momenteel ga ik door hetzelfde proces, alle puzzelstukjes die in elkaar lijken te passen. Het is prachtig dat je er zo trots op bent en er iets mee wilt doen, het inspireert me om mijn leven ook in handen te nemen en te luisteren naar mijn stem vanbinnen.
Liefs,
Jolien
[Reageer hierop]
november 16th, 2009om22:59
Prachtig!
Innerlijke kracht!
liefs,
Angeline
[Reageer hierop]
maart 12th, 2010om23:30
Ik vind het inspirerend om dit door te lezen, want je leert er uiteindelijk zelf ook veel van. Op dit moment probeer ik bij mezelf ook de puzzelstukjes in elkaar te leggen, maar er zijn wat problemen die daar om de hoek komen kijken zoals mijn verstand vs mijn gevoel. Dat is echt een lastige tweestrijd waar ik soms zelf een beetje ‘gek’ van wordt.
[Reageer hierop]
april 2nd, 2010om01:48
Geweldig mooi verwoord, ook ik ben nog steeds zoekende naar de puzzelstukjes die mijn puzzel compleet maken.
Ik voel veel maar weet er nog geen raad mee.
Weet dat ik hier ben om bruggen te bouwen, liefde te geven en licht maar weet vaak nog niet hoe.
Ik “rommel”nog wat zeg maar.
Voel me vaak alleen in deze harde wereld. Begrijp niet hoe anderen zo gewetenloos zijn, en het lijkt erop dat het mijn taak is dat ik met moeilijke mensen moet leren omgaan.
Hoe dan ook, het lijkt mijn taak te zijn om anderen te helpen om het “licht” te zien en vooral ook te voelen.
Vroeger dacht ik ook altijd, waarom voel jij dat dan niet en ik zoveel meer! Nu weet ik dat dat niet voor iedereen is weggelegd…..
[Reageer hierop]
juli 6th, 2010om19:51
Heel mooi stukje..
Ik ben ook zoekende momenteel en voel me een beetje verloren. Ik heb het gevoel dat ik niet op m'n plek ben.
Ik ben heel erg gevoelig voor dingen/mensen om me heen en herken eigenlijk alles wel. Vooral het weten wat mensen denken door gevoel. Niet letterlijk woord voor woord maar met emotie.(wel handig, want ik weet het als mensen niet oprecht zijn)
Alleen er is nog iets, ik voel energie (letterlijk), en zie ook energie soms. Eerst alleen in het halfdonker maar nu ook bij klaarlichte dag. Het klinkt raar misschien..
Maar ik vind het eigenlijk eng soms. Misschien omdat ik niet weet wat ik er mee moet.
Vaak als er weer iets onverwacht gebeurt schrik ik er zo erg van, dan ben ik van slag en ben bang voor wat er nog komen gaat. Bang dat het negatief is.. (entiteiten)
Dus meestal sluit ik me (onbewust)er gewoon voor af, dat is makkelijker, veilig. Maar na een tijdje komt het toch weer terug en altijd wanneer ik het niet verwacht. En als ik bang word kan ik me niet afsluiten.
Wat wel grappig is ik zie vaak kleuren en dat met name s'avonds als ik in bed lig.. zie ik altijd de kleur indigo en dan een soort fel geel/groen.
Ik weet niet of ik een indigokind ben, maar gevoelig ben ik zeer zeker. (hsp)
Iemand tips voor begeleiding hierin..? En wat een beetje betaalbaar is, want ik ben maar een arme student.
Alvast bedankt. =)
[Reageer hierop]
juli 6th, 2010om20:52
Hey, Chii, ik heb vroeger me afgesloten uit schrik maar inderdaad ze blijven je vinden
toen ik dan op men 21 alles zowat terug begon te ervaren zag en zie ik nu bijna 2 jaar verder steeds energie en ook soms kleuren, ik ben er zelf niet bang van omdat het me niet beangstigd, ik ga op men gevoel af en meestal voelt het goed en lig of zit ik dan rustig die energie en kleuren te bekijken. Schrik hoef je daar echt niet voor te hebben want naar mijn ervaring trek je met angst nu net aan wet je niet hebben wil. Ik heb nooit begeleiding gehad maar alles beetje op mezelf proberen verwerken en zeker ook vrienden die je begrijpen en sites zoals deze zijn een goede hulp. Ik denk niet dat je zo zeer daar voor in therapie hoeft te gaan 
[Reageer hierop]
Chii's reactie :
juli 7th, 2010 at 16:45
@Evelyn,
Dankje voor je reactie Evelyn
Maar het is meer zo momenteel, dat ik het zien van kleuren ed. niet eng als eng ervaar, maar wel het voelen van energie.
Het voelt soms alsof ik belaagd word, en ik kan het niet stoppen. Ik kan me dan niet sluiten/afsluiten.
Ik heb het gevoel dat er iets negatiefs bij me is soms. (Er gebeuren ook altijd vreemde dingen om me heen.)
En heb het gevoel dat iets wat me weerhoud van dingen. Vandaar dat ik ook het gevoel heb dat ik niet op mijn plek ben.
En daar zoek ik begeleiding in, om er mee om te gaan.
Ik ben al zoveel sites afgeweest, en op de meeste sites worden stukken tekst gewoon ge-copy/paste van andere sites. En vrienden van mij zijn wel begrijpend. Maar die ervaren niet wat ik ervaar. Dus dat is maar tot op zekere hoogte. En ik wil voor de rest eigenlijk niemand ermee lastig vallen. vandaar..
[Reageer hierop]
Evelyn's reactie :
juli 7th, 2010 at 20:09
@Chii, Aaaah ok, ja dat is dan wel iets anders dan gewoon energie zien en voelen natuurlijk, als je voelt dat er iets negatief rond je hangt kan het inderdaad een goed idee zijn er wat aan te doen, misschien ook eens proberen je huis te zuiveren als dit mogelijk is? Met gedroogde salie, ik doe dat af en toe hier om ook te voorkomen dat er wat binnen komt:)
[Reageer hierop]
Gordon's reactie :
juli 7th, 2010 at 20:18
@Evelyn, dat is helaas niet altijd genoeg. Salie.
[Reageer hierop]
Evelyn's reactie :
juli 7th, 2010 at 19:59
@Gordon, Niet als het echt hardnekkig is, maar hier is alles in orde en houd het zo ook op die manier, het is toch iets he
voor de rest zorg ik er zelf wel beetje voor als ik iets merk. Gewoon zelf wegsturen dan 
[Reageer hierop]
Gordon's reactie :
juli 7th, 2010 at 22:42
@Evelyn, vertel eens, als je wilt, hoe jij dat doet? Ik visualiseer wit licht en gebruik dat om al het donker naar buiten te bonjouren, maar de laatste tijd komen "ze" vrij snel terug. Ik ga ook weer eens schilderen, dat zal ook helpen, maar wordt er soms vrij debiel van hoe vaak ik mijn huis moet zuiveren> om de dag… Om me heen, bij de buren naast en boven is het namelijk ook vrij donker en daar heb ik veel last van.
juli 7th, 2010om17:18
Beste Chii, er zijn mensen zoals ik die je daarin zouden kunnen begeleiden, en je tips zouden kunnen geven over hoe je omgaat met energie>Die van jou en andere. Ook wel bekend als energiewerk, al is mijn samenvatting wel heel erg beknopt.
Op deze site zou je in de categorie heldervoelen kunnen kijken. Er staan ook tips over afschermen, al heb je misschien een beetje hulp nodig om te begrijpen wat je voelt.
Er kunnen veel redenen zijn waarom je voelt dat iets je weerhoudt van dingen. Soms is het inderdaad zo dat dit komt door energieen van buiten af. Vaak is het wel gekoppeld aan een innerlijk proces waardoor je dat ook echt toestaat te gebeuren.Het kan nuttig zijn om dat proces te onderzoeken.
[Reageer hierop]
juli 8th, 2010om17:12
Even voor de duidelijkheid.. Dat laatste stukje wat ik schreef –>
..**Dus ik zou graag een keer in contact komen met iemand die mij kan begeleiden/helpen.**..
Dat was voor ik jouw berichtje had gelezen Gordon.
En nog iets, zou je evt. bovenstaande bericht van mij kunnen verwijderen. Aangezien het nogal persoonlijk is, en misschien zelfs herkenbaar voor mensen uit mijn omgeving. En dit soort dingen bespreek ik eigenlijk liever niet in het openbaar. Plus het is een beetje teveel over mij, beetje off-topic geraakt denk ik.. Is ook niet de bedoeling dat het hier alleen over mijn problemen gaat. Je had juist zo'n mooi stukje geschreven.
groetjes ^^
[Reageer hierop]
Gordon's reactie :
juli 8th, 2010 at 19:01
@Chii, ok.&ok
[Reageer hierop]
juli 8th, 2010om19:18
Ook door te visualiseren eigenlijk, hier heb ik niet echt vaak last van iets en als ik wat merk visualiseer ik het huis in een wit licht waar enkel nog binnen kan wat ik wil dat binnen kan
tot nu toe werkt het.
[Reageer hierop]
Gordon's reactie :
juli 9th, 2010 at 13:38
@Evelyn, dat doe ik ook hoor, wit licht. Ik visualiseer grote pilaren in de hoeken die ik met elkaar verbind. Alleen moet ik veel vaker doen dan jij denk ik…Ik zet trouwens ook een gouden pyramide om men (:-)) bed als ik ga slapen.
[Reageer hierop]
juli 15th, 2010om16:56
Bijzonder dit alles te lezen, door te lezen denk ik dat mijn doel wellicht te maken heeft met het helpen van zielen,
ik merk al jaren dat er geesten bij me zijn, periodes heel vaak en ook hele periode’s totaal niet maar dan zal ik me ervoor afgesloten hebben denk ik
Er zijn een aantal mooie momenten waarbij ik mijn opa echt heel dichtbij voel,maar heb ook boodschappen gekregen doordat er letterlijk cd’s uit mn cd rek vielen waardoor ik erachter kwam dat iemand overleden was en ik dit dus kenbaar moest maken aan een vriend van mij.
Ook heeft mijn man voor mij dingen waar mogen nemen, ik voelde/merkte het wel maar niet afdoende, en dus heeft mijn man enkele dingen ervaren.
Het jammere van die ervaring is dat ik nog steeds niet weet wie het was of wat het doel was, wellicht was het doel mij bewust te maken dat ik een doel heb en daarmee aan de slag moet, want dingen die in huis spontaan bewegen is nou niet een zachtzinnig signaal LoL
Mooi dit alles te lezen dus, want ik herkende de link met electirsche aparaten niet maar het telepatische door geesten te voelen is dus heel erg ik, en dat zal zeker een van mn doelen zijn, bedankt allemaal!
[Reageer hierop]
Gordon's reactie :
juli 15th, 2010 at 21:56
@just me, nou, dat gaat wel snel ineens he? ik heb zelf nog nooit meegemaakt dat er dingen begonnen te bewegen in huis. Wel zetten mijn engelen af en toe mijn cd speler op een ander nummer of een gedeelte van een nummer om mij iets (positiefs) te laten horen.
[Reageer hierop]
just me's reactie :
juli 16th, 2010 at 15:33
@Gordon,
die waterbak heb ik zelf ook niet ervaren hoor,
maar wel dat er cd’s uit het midden van mn cd-rekje gekomen zijn en op de grond vielen, lijstjes die ineens op de grond liggen, spullen die ik kwijt ben en meer van dat soort dingen.
Jammere is alleen dat het voor mij (mogelijk) nog niet echt helemaal de tijd ervoor is omdat ik ook nog met een hoop van mezelf zit,en ik ben van mening dat ik toch eerst mezelf op een rijtje moet hebben voordat ik iemand anders op zo’n manier zou kunnen helpen.
En wellicht is dat ook niet iets wat ik ermee zou moeten doen, misschien heb ik toch een ander doel, maar door veel te lezen beginnen wel wat stukjes op zn plaats te vallen, dingen waar ik niet op deze manier bij stilgestaan heb.
Vind het erg mooi te lezen dat je ondersteund wordt door je engelen dmv muziek,een hele mooie manier van communicatie met je engelen.
Ik ben ook zeer open-minded, dus ook het indigo zijn of wellicht iets anders is niet iets waar ik sceptisch tegenover sta, moet zeggen dat door het lezen en schrijven er een heel groot stuk bewustwording aan het komen is.
Ik begin tevens ook te denken dat ik de hulp die ik nodig heb keihard aan de verkeerde kant haal/zoek.
Anyway, leer een hoop, lees nog meer en ben er ook behoorlijk veel mee bezig moet ik zeggen.
Ben erg blij met je site
[Reageer hierop]
juli 21st, 2010om19:48
Hey Gordon,
ik ben een 28jarig meisje en ik begrijp alles dat jij hierboven schrijft. Alles,… Het is alsof je mijn verhaal verteld. Ik ben nu wel pas alles op zijn plaats aan het “laten” vallen. Ik heb zo lang schrik gehad dat dit niet juist was. Dat dit maar allemaal ingebeeld was. Ik haal uit jou test ook 100% en ook dat ziek zijn als je ogen open gaan, herken ik. Het gevoel dat je omschrijft is het gevoel dat ik ook telkens weer ervoer toen ik mijn ogen openden. Nu blow ik nog steeds, uit schrik dat ik alles ga voelen dat ik als kind al voelde, soms zo veel emotie dat ik lijk uiteen te spatten. Mijn hart doet dan letterlijk pijn en mijn lichaam kan het soms niet meer aan. Vooral ‘s nachts als mijn hersenen een bepaalde golflengte lijken te kiezen. Heel vreemd maar tussen mijn slapen en wakker zijn gebeurt alles. Daar weet ik ook alles. Nu moet ik mijn verantwoordelijkheid als nieuwetijdskind eens gaan opnemen en stoppen met blowen en voor mijn missie gaan. Ik haal het wel, ik weet het zeker!
Groetjes,
Sonja
[Reageer hierop]
Gordon's reactie :
juli 23rd, 2010 at 14:11
@Sonja, tussen waken en slapen en slapen en waken zijn we buitengewoon gevoelig.dan kunnen we de engelen makkelijker horen. we zijn dan intuïtiever en bewuster.Meer verbonden met ons onderbewuste. (alles mijn mening, ervaring, moet ik er bij zeggen)
Mijn ervaring met stoppen met blowen is dat ik daarna veel meer begon te voelen, maar niet alles in 1 keer. Steeds zoveel als ik dragen kon, en zeker niet alle oude “kinderpijn” ineens; dat ging en gaat nog steeds geleidelijk.
fijn dat je laat weten het te herkennen. Ik heb het speciaal voor jou geschreven,als je begrijpt wat ik bedoel.
laat nog eens wat van je horen! groetjes, Gordon
[Reageer hierop]
augustus 2nd, 2010om19:53
Hoi Gordon,
Inspirerend verhaal.
Ik zie heel veel overeenkomsten, en ook in die lijstje van “kenmerken” zijn er veel op mij van toepassing.
O.a. dat ik erg makkelijk de gevoelens van anderen overneem. Dat Is erg vervelend als je ruzie hebt met familie. Normaal maak ik nooit ruzie omdat ik het niet wil, maar kan me soms niet meer inhouden.
In discussies krijg ik nooit gelijk terwijl ik weet dat het haast niet anders kan zijn. Achteraf hoor je dan soms dat ze toch je advies hebben gevolgd maar doen dan alsof ze het zelf bedacht hebben. Je voelt je alsof je niet serieus genomen wordt.
Thuis moet ik nog zoveel opruimen en opknappen, maar voel me thuis niet lekker in m’n vel, dan ga ik maar hardlopen of wandelen in het bos, zelfs met slecht weer.
Mijn gedachten lopen over en weet niet wat ik ermee aan moet.
Soms word ik erg emotioneel, waarom weet ik niet.
Zelfs nu ik dit aan het schrijven ben, misschien komt het te dicht bij…
Op m’n werk moeten ze me regelmatig “corrigeren” omdat ik nogal vaak afgeleid ben.
Heb nu ook erg veel moeite werk te vinden, weet ook niet echt wat ik wil of wat ik leuk vind. Denk ook dat het komt omdat ik m’n gedachten niet kan ordenen.
Ik weet niet of ik Indigo ben of HSP maar als iemand me advies kan geven ben ik al erg blij.
Vriendelijke Groeten, S.
[Reageer hierop]
september 15th, 2010om21:53
ik ben een meisje van 16 en ik moet eerst zeggen: bedankt voor jou ervaringen. ik heb veel moeite het te accepteren, en het liefst denk ik de hele dag nergens over na (en dit zonder te blowen) waarschijnlijk ook daarom dat ik me liever verder houd van grootschalige problemen. Ook heb ik niet echt een paranormaal kunnen, en daarom voelt het alsof ik tekortschiet aan indigo, al heb ik wel alle karaktereigenschappen. Het liefst zie en voel en ervaar ik liever geen geesten, maar voel me ongelooflijk aangetrokken tot de info over dat soort dingen. ik vind het erg moeilijk en ook al ga ik met genoeg mensen om, er is niet eentje die dit serieus neemt. ik voel me indd niet op mijn plek in deze tijd en deze plek, maar ben bang om nieuwe dingen te gaan doen en verkennen. Mijn excuus is dat ik een huismus ben maar ik vertik het om naar buiten iets nieuws te gaan doen waar ik bijvoorbeeld iets negatiefs kan ervaren. Als ik kan dwing ik mijzelf het huis uit hoe vervelend ik dat ook vind. mijn ouders snappen dit niet ook al is het heel goed mogelijk dat een van hen er ook een is. in dit huis word daar niet echt over gesproken. gelukkig heb ik mijn zus die ook een indigo is maar die zich persoonlijk tegen de wereld heeft gekeerd ik heb al het stickertje ADD op mijn voorhoofd en ga er niet tegenin als die pillen mij helpen tegen het afschermen van afleidingen en de lichte (voelbare) gevoelens van anderen so be it.ik word ook gek van het idee dat mijn leven zin kán hebben maar dat ík die er niet van in zie.
sorry dat dit zo lang is maar ik maak mijzelf gek , met het excuus om niet echt gek te worden.
[Reageer hierop]
september 16th, 2010om21:17
Paranormaal zijn is op jouw leeftijd, voor mijn gevoel, ook nog niet aan de orde. Het zou niet goed zijn als jij op zo’n jonge leeftijd met zulke verantwoordelijkheden wordt opgescheept.
Als jij deze gaven echt bezit zullen deze zich vaak rond je 30/40 ontvouwen wanneer je sterk genoeg bent om hiermee om te gaan.
Op deze site heb je artikelen staan over eenzaamheid als indigo/kristalkinderen. Moet je eventjes doorlezen, misschien heb je er wat aan. Dit kan je helpen om jezelf te vinden en vooral te accepteren waarom je zo bent. Nogmaals elke Indigo is anders en zal anders benaderd moeten worden en vooral geholpen, want wij hebben allemaal onze eigen problemen.
Deze problemen sterken ons en we worden door middel van deze ervaringen alleen maar beter in ons doen en laten waarvoor we hier uiteindelijk zijn met zen allen.
[Reageer hierop]
Rez's reactie :
september 24th, 2010 at 15:04
@Raymond,
Volgens mij ontwikkeld het paranormale bij Indigo (e.d.) mensen zich “juist” rond de pubertijd.. en vaak ook juist eerder. Dat was ook “juist” de reden dat er mensen onderzoek naar zijn gaan doen..
Naar “die kleine volwassenen”.
En daarom zijn (jonge) indigo’s vaak gefrustreerd en rebels omdat ze dan nog helemaal niet weten wat hier de bedoeling nou van is. En er helemaal niet klaar voor zijn. Maar dat heeft misschien ook met de voorbereiding te maken. Ik weet nu met mijn 26 jaar net zoveel als iemand van 45 die pas op zijn 30ste er voor open stond.
Ik weet bepaalde rare dingen nog van toen ik heeeel klein was.. ongeveer 4 jaar.. Nu weet ik dat wat ik deed met een vorm van meditatie/ beginnend uitreden te maken heeft.
En empathisch ben ik altijd al geweest.. al wist ik toen niet dat niet iedereen dat had.
Het zal dus wel ergens goed voor zijn in ieder geval.. ^^
Nog iets.. ik denk dat mensen inderdaad gaven kunnen ontwikkelen, maar dan telt het label indigo volgens mij ook niet.
groetjes! <3
Wel even toevoegen aan het laatste..
Ik bedoel dan mensen die nog nooit enige blijk van ook maar enige gaven hebben gehad. Want zover ik weet is het “Indigo label” juist voor mensen die van nature al open staan.. En de overheersend indigo-kleurige aura natuurlijk. XD
[Reageer hierop]
september 18th, 2010om13:40
ik haal een hoge score in de indigotest,maar paranormaal ben ik niet meer
denk dat ik me ervoor afsluit sinds ik op mijn 9e verjaardag
doodsbang werd van een helder licht in de bovenhoek van mijn slaapkamer
werd vergezeld door geluid en vormen waar ik zo panisch van werd dat ze me uiteindelijk 2weken hebben opgenomen
nooit meer lastig gevallen hoewel het geluid dat overliep
in vormen wel nog jaren incidenteel terugkeerde
[Reageer hierop]
september 19th, 2010om21:44
Ik moet eerlijk waar bekennen dat ik de laatste tijd ook mijn gevoel wat dat betreft volledig verdoofd heb zoals alleen wij dat kunnen. Probleem hiervan is dat het je vanzelf opbreekt en voor mijn gevoel ook last krijgt van medische ongemakken.
Het is namelijke een wonder dat jij uitgekozen bent om mensen te kunnen helpen met je gave. Dit wordt voor mijn gevoel niet altijd geapprecieerd door boven.
[Reageer hierop]
Gordon's reactie :
september 20th, 2010 at 23:23
@Raymond, door “boven”?
[Reageer hierop]
Raymond's reactie :
september 23rd, 2010 at 19:29
@Gordon, ik refereer boven aan de engelen, maar dat wordt misschien niet door iedereen zo opgevat nee xD
[Reageer hierop]
Gordon's reactie :
september 23rd, 2010 at 19:31
@Raymond, zeg je nou (dan) dat de Engelen niet appreciëren dat je mensen helpt of kunt helpen?
[Reageer hierop]
Raymond's reactie :
september 23rd, 2010 at 19:34
@Gordon, dat je niks met de gaves doet die je zijn toegekomen. Het is enigzins een beetje een misplaatsing van die zin geworden zie ik net.
[Reageer hierop]
december 29th, 2010om16:13
Hoi allemaal,
Bijna 47 jaar, en sinds een jaar of 5 wetende dat ik indigo ben. Toch leef ik momenteel zo goed als teruggetrokken. Ik weet wie ik ben, maar durf niet te zijn wie ik ben. Dit omdat er meestal frictie onstaat, en druk op zoek naar andere indigos. Het hele proces doorlopen van psychiatrie, maar ze komen er maar niet op wat ik heb, dit omdat ik ook niets heb, maar ik ben. Een brug tussen hemel en aarde, kan bij mij nog aangevuld worden met een brug tussen alle gekleurde mensen en blanke mensen. Dag in dag uit problemen ervaren met mensen die me niet begrijpen en denken dat ik gek ben, of boos op me worden. Ik doe dan niets en spiegel alleen maar; ik spiegel wat ze zijn, waar hun pijn ligt en zwijg verder. Onlangs dacht ik dat ik een mede indigo ontdekt had, wat was ik gelukkig mijn hart maakte dansjes van blijheid, echter deze persoon kan mij ook niet aan. Ik ben te vreemd voor deze persoon, te heftig, te intens.
Diana
[Reageer hierop]
Dennis Holland's reactie :
december 31st, 2010 at 15:00
@diana, Welkom.
Dat is nogal een verhaaltje wat je zo even van je afschrijft. Ik hoop dat je hier wat steun vindt.
Misschien is het een goed idee om alles over jou bewustworden en wat je zoal hebt meegemaakt eens samen te voegen in een verhaal onder het kopje ‘Levensverhalen NTK‘.
Het helpt wel eens om lekker van je af te schrijven.
Dennis
[Reageer hierop]
januari 3rd, 2011om20:04
Goeie Dag
mijn leven was tot voor kort een hel omdat ik het contact met mijn innerlijk indigo kind verloren had ik had allerlei vreemde aandoeningen waar de doctors nog altijd voor een raadsel staan en ik dus een hele hoop verkeerde etiketten opgeplakt heb gekregen zoals autisme en epilepsie waardoor ik dus kort geleden opzoek ben gegaan om van dat helse leven verlost te zijn en kwam hier terecht. Juist na mij tweede mailtje werd ik omhult door een mengeling van witgouden, violet, robijnrode, roze, indigo en smaragdgroene en witte stralen over mij heen vielen eerst dacht ik dat ik voor de zoveelste maal een van mijn mysterieuze ziektes had maar het duurde niet zo lang als gewoonlijk en in de periode erna viel ik van de ene wonderlijke ervaring in de andere en heeft mijn dokter verklaart dat ik op miraculeuze wijze genezen ben ik moet nog wel veel inhalen maar wat het contact met mijn innerlijk indigo kind betreft is die zo goed als hersteld
[Reageer hierop]
januari 21st, 2011om17:10
hoi Gordon,
Ik ben deze week door iemand op weg geholpen die herkende bepaalde sympthomen bij me en verwees me door naar indigokinderen.Het leek alsof ik thuiskwam , en het leek alsof ik in mijn eigen geschreven dagboek aan t lezen was heel apart dat puzzelstukjes op zijn plaats vallen. Alleen ben ik nu nog uit aan t puzzelen waar ik bijhoor welk type
groetjes den
[Reageer hierop]
Gordon's reactie :
januari 21st, 2011 at 19:48
@dennis, hey man. Fijn dat je ons gevonden hebt! Ik hoop dat je door lezen en voelen steeds meer info krijgt en er meer stukjes op hun plek vallen. Je kunt hier gewoon vragen stellen die in je opkomen, he? Warme groet, Gordon
[Reageer hierop]
juni 23rd, 2011om10:29
Ook ik herken me in jouw verhaal Gordon.
Alle eigenschappen in de test lijken voor mij geschreven.
Mijn leven is erg moeilijk geweest.Toch heb ik altijd gevoelt dat ik een speciaal doel op aarde heb.
Dit werd voor mij bevestigd na een heel intense droom.
Dat was in een periode dat ik eigenlijk niet meer wilde leven.Het is alsof niemand je begrijpt.Veel mensen zijn de liefde voor de wereld verloren en ik kan daar niet mee omgaan.Dit had tot gevolg dat ik erg depressief werd.En nu nog lijkt mijn leven één grote worsteling.
Ik ben in de zorg gaan werken omdat ik mensen wil helpen.Dit kan ik , omdat ik perfect aan kan voelen wat een ander voelt. Soms wat een ander denkt.Het probleem is dat je altijd met managers te maken heb, en mijn manager waren tot nu toe altijd draken.Bijvoorbeeld nu: heb ik ontslag genomen en ik vertik het om nog 1 dag langer voor ze te werken.Zo nu en dan heb ik contact met ‘geesten’.Het aanvoelen van mensen is erg uitputtend, en soms heb ik weken nodig om bij te komen van een heftige ervaring.Ik kan er niet mee omgaan en voel me onbegrepen.Nu heb ik een kindje gekregen en ik weet 100% zeker dat hij ook een indigo of iets soortgelijks is.Daardoor voel ik me nog rotter.Ik wil voor hem niet het leven dat ik zelf ervaar.Ik voel heel goed dat er dringend dingen moeten veranderen op deze aarde.Mijn broertje is ook een indigo.We voelen elkaar aan.Hij is heel slim, maar omdat hij geen hoge cijfers haalt op school moet hij de MAVO gaan doen.Ik ben bang dat er geen uitdaging voor hem in zit en dat hij net als mij besluit te stoppen met school.
Alleen begon ik op het VWO en ben geindigd met alleen een niveau 2 diploma.Ik zou zo graag in contact komen met mensen zoals mij, want ik voel me zooooo eenzaam en onbegrepen.Ik heb zo een puinzooi van me leven gemaakt.Vaak vraag ik me af , waarom ik?Ik probeer altijd het goede te doen voor mijn medemens.Mijn laatste centen geef ik nog weg aan het goede doel(bijvoorbeeld kindjes die je smeken aankijken voor een sponsor loop).Heb ik deze ellende dan echt aan me zelf te danken, en hoe krijg ik in hemelsnaam mijn leven weer op de rails.Ik ben radeloos, terwijl ik nu volledig gefocust zou moeten zijn op mijn kindje.Maar alles in mij schreeuwt!, help mij ,ik kan het niet meer alleen.Er is zoveel slechts op de wereld, en toch ook weer zoveel goeds.het voelt alsof ze me uit elkaar proberen te trekken.maar voor alleen mijn eigen ik kiezen kan ik niet, terwijl heel veel mensen tegen me zeggen egoistischer te worden.Dat voelt zo verkeerd
[Reageer hierop]
juni 27th, 2011om19:22
Pfff ik ben echt mijn geloof in de mensheid kwijt. Ik zie het echt niet gebeuren dat ze ooit gaan beseffen of bewust worden. Dagelijks zie en hoor ik dingen waar mijn maag gewoon van omkeert. Hoe mensen bepaalde dingen kunnen denken, zeggen en doen.
Misschien een dipje, ik weet het niet…
[Reageer hierop]
augustus 24th, 2011om16:09
Wat ik heb gelezen uit je wonderbaarlijk verhaal (een stukje mochten mee lezen van je leven)voel ik heel veel herkening van mijn leven.
Dat ik ook uit gemaakt ben van dokters dat ik ziek ben (zot in andere woorden),dat ik minder weet wat ik zeg en noem maar op .
Ook zegde er een dokter dat mensen die met spiritueel bezig zijn (gewoon mensen zijn die ziek zijn een zware trauma hebben mee gemaakt en daarvoor waanideeen hebben ik heb de naam Psyose gekregen en moest pillen in nemen van hun ).
Ik zit al jaren wat gevangen in mijn lichaam dat van binnen huild ,om herkend te worden.
En ja ik voel ook als ik de andere bij sta met mijn steun dat ik net alsof de woorden aan mezelf schrijf.
Ik leg af en toe de Engelen kaarten en ook de Tarot ,ik deed het daarvoor voor veel personen maar er waren mensen bij die alleen in mijn leven kwamen omdat ze wisten dat ik gaves heb maar minder voor de andere ik .
Maar ik wens je het allerbeste en doe maar zo verder.
Brenda xxx
[Reageer hierop]
Gordon's reactie :
augustus 26th, 2011 at 15:50
@Brenda, dank je wel voor je reactie. Ik heb gelukkig nooit gehoord dat ik zot ben, maar ik ken de strijd die je kan moeten voeren (tenminste dat voelt zo) om jezelf te (mogen) zijn. Het klinkt alsof je al veel geleerd hebt de afgelopen jaren. Warme groet, Gordon
[Reageer hierop]
Brenda's reactie :
augustus 27th, 2011 at 18:47
@Gordon, Ja ik heb veel ervaringen op gedaan in mijn leven (en nog steeds elke seconde ).Ik voel me stilaan beter en beter ,omdat ik bij mijn eigen gevoelens meer stil blijf staan (ook bij de negatieve en de positieve gedachten want uit beide leren we want het is ons eigen leven die we maken ),en ben blij voor wat dierbaar mens ik ben .
Ik heb ook angsten (maar zie ze nu meer als een tijger die voor me staat ,en als ik de tijger kan dreseren zit wanneer ik hem dat vraag ,dan voel ik me meer machtiger en krachtiger worden omdat ik samen werk met de tijger in me (angsten))
Ik zeg elke maand een positieve afrimatie op voor mezelf deze maand was de afrimatie ,ik sta open voor inspiratie ,ik laat het leven mij vinden.
Warme groet ,Brenda xxx
[Reageer hierop]
oktober 11th, 2011om17:40
Wat een geweldige verhalen om te lezen allemaal. Ik herken mijn eigen leven in bijna elk van jullie ervaringen. Voor mij is dit recentelijk begonnen toen ik een bewustwording kreeg tijdens slaapverlamming. Daarvoor had ik ook wel veel ervaringen en wist ik onbewust ook wel dat er iets was. Wat dat was wist ik niet. Ik ben sinds kort weer in contact gekomen met een oude schoolvriend die me vertelde dat hij een nieuwetijdskind is. Ik probeer hem te helpen met zijn lucide dromen en hallucinaties die hierbij geassocieerd lijken te zijn. Nu ik mij steeds meer en meer inlees op deze site vind ik veel herkeningspunten en verhalen en wil ik er eerst achter komen wie en wat ik precies ben. Regenboog komt voor mijn gevoel het dichtst bij mijn situatie en “gaven” in de buurt. Ik heb kenmerken van Kristal, Indigo en nieuwetijds in het algemeen. Ook ben ik hoog sensitief en voel daarbij aanwezigheden en emoties goed aan (waarom leg ik dit uit aan jullie?:P)
Ik zal doorgaan met mezelf inlezen, tot meer inzichten te komen en zal hoogst waarschijnlijk nog wel vaker een reactie plaatsen hier.
Hartstikke bedankt allemaal voor het delen.
Het ga jullie goed allen!
[Reageer hierop]
januari 3rd, 2012om10:48
Deze blog raakt me, omdat het zo weergeeft waar ik op dit moment mee bezig ben. Ik weet helemaal niet of ik indigo ben. Het feit dat ik er in het afgelopen jaar ben achtergekomen dat ik kan magnetiseren, chakrakleuren zie en contact heb met mijn overleden tante is al zo overweldigend genoeg en maakt me al zo dankbaar. De zin ‘we hier zijn om een brug te zijn tussen hemel en aarde.’, maakte veel in me los. Begon hard te huilen, heb heel wat rondjes gelopen door het huis en weet nu dat het tijd is dat ik afscheid neem van veel zekerheden. Ik kan niet meer terug naar commcercieel werk en zal als freelancer andere wegen in moeten slaan. Het maakt me erg onzeker dat ik niet weet welke dat zijn, maar ik hou me voor dat ik erop kan vertrouwen dat de antwoorden vanzelf komen. Dank Gordon, voor dit verhaal en voor het inzicht dat het me gegeven heeft.
[Reageer hierop]
februari 26th, 2012om00:54
…..
Bedankt !!!!
[Reageer hierop]
juni 5th, 2012om15:07
Heel herkenbaar!
[Reageer hierop]
mei 24th, 2013om19:39
Hoi Gordon,
Bedankt voor je verhaal. Ik ben na lange twijfel over mijn energie te veel, mijn naief zijn, mijn zorgzaamheid en mijn sterke intuitie eindelijk van het idee af dat ik ADHD heb. Alles valt zo op z’n plaats. Nu is het wel zo dat ik de adrenaline, energiebuien en gevoeligheid nu nog steeds dagelijks onderdruk met blowen. Ik weet ook niet zo goed hoe ik daar van af moet komen. Ik voer al heeel veel uit waar ik tevreden over ben met blowen (heb mijn vwo diploma gehaad, heb een droomopleiding bijna afgerond en heb meerdere projecten lopen) maar weet dat ik veel meer zou kunnen presteren en ontwikkelen zonder blowen. Maar ik blow nu al 10 jaar (ben nu 25) en het verschil is zo groot (eng). Hoe heb jij dit gedaan? mij vast houden aan het feit dat ik een grotere doel hebt lukt mij niet tot op heden omdat ik momenteel door te blowen,veel dingen genuanceerder kan uitvoeren voor mijn idee.
Ik hoop dat je een tip hebt.
Groetjes Adrijana.
[Reageer hierop]