Volwassen Indigo Nieuwetijdskind RSS

Eigenschappen van een Kristalkind

  • Geschreven door GordonGordon 37 Reacties37 reacties Reacties
    Gepubliceerd: november 20th, 2009

    door Sharyl Jackson, uit 2002 alweer, maar het beste stuk over eigenschappen van kristalkinderen dat ik ooit heb gelezen , waarschijnlijk omdat ze vanuit haar eigen ervaring als indigo moeder schrijft!

    Hoe herkennen we deze nieuwe kinderen of enkele van de weinige volwassen Kristalkinderen die, als voorlopers, de noodzakelijke energieën verankerden?

    Ze lopen de boel niet op stelten te zetten, ze leven rustig en relatief teruggetrokken, en ze doen hun best om op de planeet te blijven. Ik heb de eer en het genoegen gehad, evenals de frustratie, om één van deze vroege Kristalpioniers, die nu 27 jaar oud is, op te voeden. Mijn persoonlijke ervaring, mijn intuïtie en de hints die de Groep heeft gegeven, heb ik gebruikt om een lijst samen te stellen van de eigenschappen van de kinderen van de Kristallen vibratie. Houd alsjeblieft in gedachten dat deze eigenschappen niet allemaal inbegrepen zijn, noch behoeft ieder Kristalkind noodzakelijkerwijs iedere kwaliteit tentoon te spreiden.

    • Extreem gevoelig voor alles in hun omgeving – geluid, kleuren, negatieve emoties in anderen, geuren, voedsel, chemicaliën, vervuilers, het “gevoel” van kleding, geweld en pijn van anderen, groepsbewustzijn, elektromagnetische frequenties, zonne-explosies.
    • Zo gevoelig dat ze zeer kwetsbaar zijn, zeer krachtig vanwege hun intense kwetsbaarheid.
    • Ze moeten tijd voor zichzelf hebben, ze doen het niet goed in groepen aangezien weinig anderen hun behoefte aan eenzaamheid, balans, verjonging en diepe rust begrijpen.
    • Ze hebben een dagelijks samenzijn met de natuur en de elementen nodig. De Geest van de Natuur zal ze helpen om in evenwicht te blijven en alle disharmonieuze energieën, die hun zo sterk raken, te verwijderen.
    • Ze begrijpen “des mensen onmenselijkheid tegen mensen”, oorlog, hebzucht etc. gewoonweg niet. Ze kunnen zich makkelijk totaal overweldigd voelen door dit alles.
    • Ze zullen zichzelf terugtrekken, loskoppelen en beschermen wanneer het leven te intens wordt, wanneer ze getraumatiseerd zijn of wanneer ze zien en voelen dat anderen getraumatiseerd zijn.
    • het Kristalkind weet dat het de enige echte Liefde is
    • Als een Kristalkind naar je kijkt, voelt het alsof je ziel wordt binnengedrongen.
    • Ze hebben echt weinig traditionele opvoeding nodig aangezien ze zachtaardig en wijs zijn, en ze in staat zullen zijn om je te vertellen wat ze nodig hebben, wat goed voor ze is en wat niet goed voor ze is. Toen mijn zoon heel klein was, zei hij op een dag: “Ik kan echt nooit alcohol drinken of drugs nemen!” En dat heeft –ie ook niet gedaan!
    • Ze zullen vaak menigten of winkelcentra mijden. Teveel verschillende energieën.
    • Ze voelen een diepe liefde voor kinderen en dieren. Ze hebben een opmerkelijke manier om verbinding te maken met alle wezens.
    • Water is erg goed voor ze om ze te reinigen en te kalmeren – baden, douches, watervallen, fonteinen, spelen in water en zand.
    • Ze hebben comfortabele kleding nodig, naar hun keuze van natuurlijke vezels en kleuren.
    • Ze hebben veel puur water nodig en vaak prefereren ze vers organisch voedsel
    • Voordat ze geboren worden hebben ze vaak hun ouders al verteld hoe ze heten en andere vormen van directe communicatie met ze gehad
    • Wonderen en magie gebeuren in hun aanwezigheid – geld verschijnt, dieren zoeken ze uit, baby’s lachen naar ze en genezingen vinden op natuurlijke wijze plaats
    • Ze zijn dusdanig empathisch dat ze weten wat een vreemde in de straat voelt
    • Ze zijn bang voor intimiteit omdat ze zich zo makkelijk binnengedrongen voelen, niet gerespecteerd. Ze zijn liever alleen dan dat er geen rekening wordt gehouden met hun “persoonlijke lichaamsruimte”. Ze kunnen ook romantische relaties vermijden, uit angst om de ander pijn te doen als de relatie eindigt.
    • Er is een onschuld, een argeloosheid, een puurheid vanwege de afwezigheid van ego bij de Kristalkinderen
    • Het kan zijn dat ze hulp nodig hebben bij het leren gronden van hun energie middels lichamelijke activiteit, natuur, sport, oosterse vechtsporten, yoga of dans.
    • Het kan zijn dat ze elektrische apparatuur, radio’s, televisies en computers ontregelen.
    • Ze laten niet snel hun emoties zien uit angst dat ze die niet meer in de hand houden en controle verliezen, dus ze kunnen saai of zonder passie lijken
    • Ze kunnen zich verantwoordelijk voelen voor het feit dat iemand sterft of zich bezeert of zelfs voor het feit dat iemand vecht
    • Ze kunnen periodes doormaken van diepe depressie (en hebben die waarschijnlijk al gehad)
    • Ze reageren goed op lichaamswerk, massage en energiewerk door iemand die als henzelf gebalanceerd is. Massage en cranio- sacraaltherapie kunnen cruciaal zijn om hun lichamen gezond en vrij van pijn te houden.
    • Ze zullen vaak een hoog metabolisme hebben en van nature vegetariër zijn
    • Het zijn slimme “Totaal Overzicht Individuen” met een instinctief begrip van de spirituele wetten van hoe het allemaal werkt.
    • Ze hebben een duidelijke verbinding met hun Hoger Zelf, en maken van nature contact met hun hoogste leiding. Juist hierdoor kennen ze de waarheid van spirituele Eenheid.
    • Het zijn natuurlijke genezers en vredestichters.
    • Ze zijn multi-getalenteerd.
    • Ze zijn in staat om bot en weefsel te regenereren. Waar de meeste van ons langzaam worden opgewaardeerd – opklimmend naar de Kristalenergie, is het bij hun reeds in hun DNA aanwezig.
    • Ze kunnen een persoon van weinig woorden zijn, maar iedereen luistert als ze zachtjes hun wijsheid met nederigheid uitdragen.
    • Ze zullen echter geen ongevraagd advies geven en ze zullen zich nooit ergens mee bemoeien.

    Wat weten we over de kinderen van de Kristallen vibratie?

    Aan de ene kant weten we een heleboel. Aan de andere kant weten we niet echt iets concreets. Net zoals deze kinderen, is de informatie op dit ogenblik meer etherisch van aard, subtieler en minder voor de hand liggend.
    In tegenstelling tot hun meer “in je gezicht” Indigo-broers en -zusters, hebben de Kristalkinderen de boel niet op z’n kop gezet – nog niet. 11 september 2001 was een keerpunt, een signaal, en een portaal voor deze volgende golf van kinderen.
    De tijd van de Kristalkinderen is gekomen!

    De Kristalkinderen zijn waarschijnlijk, voor het grootste deel, de kinderen van de Indigo’s. Ze zouden zelfs Indigo’s kunnen zijn. In mijn meest recente gesprek met Lee Carroll over de Kristalkinderen, stelde hij dat ze Indigo-artiesten zijn. Hij zou wel eens gelijk kunnen hebben! Eigenlijk maakt het niets uit. Wat wel uitmaakt, is dat elke groep of subgroep van kinderen, opgeroepen door en vanuit de Eenheid, ondersteund en toegestaan wordt om hun taken, hun goddelijke doeleinden, te vervullen.

    Steve Rother en de Groep noemen deze kinderen De Vredestichters, terwijl de Indigo’s De Herrieschoppers werden genoemd.

    De Indigokinderen werden zo genoemd, vanwege hun kenmerkende indigoblauwe aurakleur; indigo is de kleur van het derde oog of het voorhoofdchakra. Als zodanig zijn ze erg intuïtief, mentaal, vlug en snel verveeld. De Kristalkinderen worden zo genoemd, niet vanwege hun aurakleur, maar vanwege hun hoge vibratie. Misschien zal op den duur blijken dat Kristalkinderen meer dominant zijn in het kruinchakra, het violette kleurspectrum, misschien zelfs het witte en heldere aura.

    Wanneer begonnen de Kristalkinderen te arriveren?

    Er zijn er, volgens de Groep, altijd al een paar geweest. Dit kleine aantal fungeerde als verkenners, maar de mensheid heeft ze niet erg goed behandeld. Zoals de ene, die Jezus de Christus werd genoemd, werden deze verkenners meestal vermoord, maar ze hebben hun doel, het planten van zaadjes, gediend. Men heeft vaak opgemerkt dat de woorden “Kristal” en “Christus” veel op elkaar lijken, en in dit opzicht een gelijkende betekenis hebben. Met dat gegeven in het achterhoofd, kan de lezer een goed beeld of gevoel krijgen van hoe de Kristalkinderen zijn en waarom ze hier gekomen zijn. Gebruik je intuïtieve vaardigheden om je af te stemmen op de energie van deze kinderen, creëer Eenheid met ze en het resultaat op de planeet zal verbazingwekkend zijn.
    Met de komst van de Indigokinderen zagen we een dramatische stijging van het aantal kinderen die door de medische gemeenschap werden gediagnosticeerd als hyperactief of met ADD. Er is al veel over dit fenomeen geschreven, dus ik zal dat aan de experts overlaten. Ik vroeg me echter af hoe de Kristalkinderen zouden worden bestempeld, dus ik begon te observeren. Wat ik begon te horen was het woord “autistisch”. Ik ben er nu stellig van overtuigd dat we een dramatische stijging in het aantal autistische kinderen zullen zien. Dit zijn echt de Kristalkinderen (of artistieke Indigo’s) die zo gevoelig zijn, zo kwetsbaar voor de wereld om hen heen, dat ze “naar binnen gaan”, zich zoveel als ze kunnen loskoppelen van zelfs mensen en hun best doen om te overleven in een wereld waar ze echt nog niet thuishoren.
    Terug naar de vraag hoe lang de Kristalkinderen hier al zijn. In ongeveer de afgelopen vier decennia begonnen er meer dan een paar te incarneren om de energie te verankeren. Vanuit mijn observatie, was het één van de zwaarste taken op de planeet, maar iemand moest het doen, dus een paar “Grote Jongens” namen de taak op zich.

    Destijds was het nog niet eens zeker of de planeet ooit klaar zou zijn voor de kinderen van de Kristallen vibratie, maar de ruimte moest worden gemaakt, de weg moest voorbereid worden, de zaadjes moesten kiemen, voor het geval dàt. En hier zijn we dan, in juni 2002, terwijl we al onze eigen tests met succes hebben doorstaan, en we verwelkomen grotere aantallen van deze kinderen, dus klaarblijkelijk zijn we er klaar voor!

    door Sharyl Jackson

    © 2002 Sharyl Jackson
    • OVER DE AUTEUR
    Sharyl Jackson is opgegroeid op een boerderij in Noord-Dakota, ontving een titel in talen van de Universiteit van Noord-Dakota en haar Doctoraaltitel in Spaanse literatuur van de Universiteit van Washington. Ze heeft 8 jaar lesgegeven op een openbare school, voordat ze ging werken met het jeugd-justitieprogramma in Seattle. Op dit ogenblik is ze belasting-accountant bij een bedrijf in Seattle, waar ze nu al 14 jaar werkzaam is.
    Sharyl heeft een huis vol met inmiddels volwassen Indigokinderen opgevoed, en beleeft haar persoonlijke reis van herinneren al vele jaren, terwijl ze astrologie, numerologie en talloze andere esoterische principes verkent.

    Je kunt haar e-mailen (in het Engels): sharyl@planetlightworker.com

    Als je dit interessant vond, bekijk dan ook:

    1. Indigo eigenschappen en kristalkind eigenschappen naast elkaar
    2. Kenmerken-Eigenschappen van Nieuwetijdskinderen
    3. Het Kristalkind-Kristalvolwassene Paradigma (referentiekader) veranderen! (een belangrijke boodschap)
    4. eigenschappen van Sterrenkinderen-Ben ik een Sterrenkind?
    5. Volwassen Indigo Kwaliteiten-Kenmerken-Eigenschappen en Uitdagingen
    Onderwerp(en): ADHD, autisme, Indigo, kristalkind, kristalkind kenmerken, kristalkind test, nieuwetijdskind, nieuwetijdskind kenmerken, Nieuwetijdskind test
  1. #1 Jannie
    februari 7th, 2010om12:10

    Hallo,

    ben er zelf net achter wat mijn probleem steeds is waarom ik steeds weer op hetzelfde uitkom in relaties en vriendschappen gelukkig heeft een psychotherapeute mij erop gewezen en dit geeft veel rust ben er blij mee met deze info.
    Nu weet ik zeker dat ik niet fout zit, wist het eigenlijk al maar ja als iedereen anders verteld dan ga je steeds twijfelen dat is menselijk denk ik! Nu voel ik de opluchting!

    Jannie

    [Reageer hierop]

    Plaats reactiePlaats reactie
  2. #2 Van der Biest Cecile
    februari 10th, 2010om21:23

    Hoe ga je er als ouder om mee een kristalkind qua onderwijs. In België is het onderwijs gericht op prestatie, onderlinge strijd, steeds meer en meer informatie in het kind gieten. Mijn kind van 11j is heel wijs en een normaal gemiddelde intelligentie. Ze heeft tijd nodig om alles te verwerken en dat heeft de juf helemaal niet. Haar programma moet afgewerkt worden! Dus stress en in zichzelf gekeerd gedrag is een gevolg. Ze zegt zelf: als die kinderen daar in meegaan maar de liefde niet in hun hart hebben, wat zijn ze dan?

    [Reageer hierop]

    Conny's reactie :

    @Van der Biest Cecile,
    Hoi Cecile,
    Ik ben ook een moeder van een kristalkind, (10 jaar) en ik weet wat je bedoeld, ik probeer mijn dochter ‘sterk’ te maken, en haar het gevoel te geven, dat ze goed is zoals ze is, en dat de juf haar niet kan begrijpen…
    Ze moet zelf leren om ‘sterk’ te blijven in deze, voor haar, moeilijke wereld, en het gaat hoe langer hoe beter.

    Groetjes,
    Conny

    [Reageer hierop]

    Plaats reactiePlaats reactie
  3. #3 Gordon
    februari 22nd, 2010om19:04

    @Cecile,
    Ik heb zelf geen ervaring met het onderwijs in België, maar weet dat soms zelfs Nederlandse ouders hun kinderen op een Belgische school doen juist vanwege de discipline en het “respect” dat van de kinderen voor de leraren geëist word.

    Juist nieuwetijdskinderen kunnen niet tegen discipline die niet op spiritualiteit gebaseerd is en “holle” autoriteit omdat ze , zoals ik, alleen autoriteit respecteren die op liefde is gebaseerd, op wijsheid, op compassie.Op vrijheid.

    Je dochter voelt heel goed aan dat de ware kennis al in iemand zit, en er geen kennis in moet, maar gewerkt moet worden met datgene wat er van nature is bij kinderen. Gevoelens, liefde,intuïtie. Het hart.De Ziel.
    Over een tijd zal “intelligentie” gelukkig niet meer alleen worden gemeten op IQ ,maar ook E.Q., emotionele intelligentie en daarnaast ook Spirituele Intelligentie.

    Volgens mijn kun je je slimme wijze dochter alleen maar bevestigen in haar wijsheid en eigenheid.En er met haar over praten. Haar vertellen dat ze precies goed is zoals ze is. Dat het een kracht is die ze heeft. Het klinkt/voelt alsof je dat al doet. Er zijn wel manieren voor haar om minder stress te hebben. Als ze bijvoorbeeld voor, tijdens en/of na schooltijd de tijd kan nemen om stil te zijn, misschien door meditatie, misschien door visualisatie, misschien door ….? , en daar ook van kan gaan leren genieten, die kleine momentjes, zal het harde schoolleven haar misschien wat makkelijker afgaan.

    Gordon

    @jannie:
    top!

    [Reageer hierop]

    Iris's reactie :

    @Gordon, Cecile en Conny,
    Inderdaad, dat concurreren op Belgische scholen, dat opboksen tegen elkaar -wat ik althans ooit in een krantenartikel las- bevalt mij ook niet.

    Toch: een strenge school betekent ook duidelijke regels, heldere structuur en stilte in de klas. Het schijnt dat dat juist prettig is voor kinderen die weinig prikkels kunnen verwerken, wat toch vaak het probleem is.

    [Reageer hierop]

    Gordon's reactie :

    qoute:

    een strenge school betekent ook duidelijke regels, heldere structuur en stilte in de klas. Het schijnt dat dat juist prettig is voor kinderen die weinig prikkels kunnen verwerken, wat toch vaak het probleem is.

    Alsof dat het probleem is.

    Juist nieuwetijdskinderen kunnen niet tegen discipline die niet op spiritualiteit gebaseerd is en “holle” autoriteit omdat ze , zoals ik, alleen autoriteit respecteren die op liefde is gebaseerd, op wijsheid, op compassie.Op vrijheid.

    Ik vind dit:

    Haar programma moet afgewerkt worden! Dus stress en in zichzelf gekeerd gedrag is een gevolg

    dramatisch.

    daar veranderd wegnemen van prikkels niks aan. Er zou moeten geleerd worden, door de school, hoe je daar mee om kan gaan.

    Onderwijs moet het HART betreffen. En niet gaan om structuur.
    Deze kinderen hebben veel vrijheid nodig om dingen die ze aanspreken uit te diepen, en er over te kunnen praten.

    [Reageer hierop]

    Conny's reactie :

    @Gordon,

    Zo is het ! Deze kinderen hebben veel vrijheid nodig, maar je mag niet verwachten dat de school kan leren hoe ze daar mee om kunnen gaan, dat moeten ze zelf leren, leren om met hun angsten om te gaan, leren om niet meer te blokkeren, leren ‘stand’ te houden, ondanks dat niemand hen begrijpt. Je kan als ouders enkel helpen om hen daarin te ‘begeleiden’, maar dan moet je het natuurlijk eerst zelf kunnen.

    [Reageer hierop]

    Sonja's reactie :

    @Conny,
    Ik ben ervan overtuigd dat strenge scholen voor deze bijzondere kinderen niet werken. Integendeel… ze kruipen óf in hun schulp óf ze gaan ageren op een manier die we vast niet willen.
    Het in hun waarde laten, tonen dat er onderling respect is voor elkaar; dat zijn de drijfveren waar een school aan zal moeten wennen.
    Ik werk nu een aantal jaren met nieuwetijdskinderen en ik leer dagelijks van ze!
    Door middel van meditatiemiddagen, workshops, praatgroepen voor pubers en de cursus Intuïtieve Ontwikkeling met ze te doen, zie je ze veranderen, genieten, glunderen en…. weer langzaam aan het oorspronkelijke kind in ze naar boven komen.
    Nog mooier is het, dat de ouders ook langzaamaan met hun vragen komen. Ook daar werk ik mee en ben zeer dankbaar voor de mogelijkheid dit te doen.
    Het is zo belangrijk om het mooie in deze kinderen tot volle bloei te laten komen!
    Hartegroet voor iedereen,
    Sonja

    [Reageer hierop]

    Iris's reactie :

    Dan zijn het niet de kristalkinderen, maar een ander type nieuwetijdskinderen voor wie strenge scholen prettig zijn (want ik heb wel degelijk op meerdere plekken zoiets gelezen).

    Neem me niet kwalijk;)

    Gordon's reactie :

    @Iris, vaak is structuur heel prettig, althans het werkt goed voor ze, voor Nieuwetijdskinderen. Maar het is wel nodig daar ook weer ruimte voor vrijheid in te bouwen, en daar over te overleggen.

    Streng? wat betekent dat eigenlijk vraag ik me af. Ik heb nou niet bepaald een positief beeld bij “streng”. Jij wel?
    streng:
    Uitspraak: strɛŋ : als iets of iemand je weinig vrijheid geeft om het anders te doen bijvoorbeeld“een strenge docent”

    Grappig (of triest) dat juist als voorbeeld van streng staat “een strenge docent”

    Nou, neem nieuwetijdskinderen hun gevoel van vrijheid af en ze worden ongelukkig.

    wees als leraar: eerlijk, liefdevol,bevestigend, begripvol en consequent naar nieuwetijdskinderen en ze zullen jouw inbreng buitengewoon waarderen. Ik denk dat LIEFDE weer het sleutelwoord is hier…

    Om je een beetje tegemoet te komen :-) :
    Voor autistische kinderen is structuur bijv. vaak super belangrijk. Maar streng zijn werkt niet bij NTK, ook niet omdat ze niet zoals de de meeste kinderen (en vaak ook in tegenstelling tot hoe hun eigen ouders zijn opgevoed) reageren op schuld en straf.Wees streng en het kind zal je op afstand houden. Groetjes, Gordon

    Iris's reactie :

    @Gordon.

    Ik geef toe dat het afnemen van vrijheid niet prettig is, zeker niet als je prima zelfstandig kan zijn, zonder problemen. Dan wil je niet op de huid gezeten worden.

    En er zit wat in dat wanneer je een juf of meester mag, of in ieder geval respecteert, je mogelijk ook minder etterig of tegendraads wordt in de klas.

    En waar je bovenal een punt mee hebt: wat voor het ene kind werkt, hoeft voor het andere kind nog niet te werken. Het is zo logisch en toch lijk ook ik het wel eens te vergeten.

    Deze blogschrijfster en moeder van twee, naar eigen zeggen, nieuwetijdskinderen legt erg goed uit, vind ik dan, welke scholen goed zouden kunnen zijn voor welk kind.

    http://nieuwetijdskinderen.wordpress.com/2009/07/31/welk-onderwijs-kies-je-voor-je-nieuwetijdskinderen/

    Ik kon me zelf wel vinden in haar tekst over strenge scholen. Mijn eerste basisschool was ook relatief streng, mijn tweede minder en ik merkte toen als zevenjarige al dat het daar een stuk vrijer, maar ook rommeliger aan toe ging. Ik prefereerde in dat opzicht mijn eerste school, zeker toen we vanaf groep 4 zelfstandig gingen werken, wat ik helemaal niet kon.

    Gordon's reactie :

    we blijven hangen op het verschil tussen consequent afgesproken regels hanteren en structuur bieden, en streng zijn. Misschien is het de connotatie van het woord streng maar bedoelen we hetzelfde. Zullen we het hierbij laten? (ook om ruimte te laten voor het eigenlijke onderwerp:”kristalkinderen”)

    Iris's reactie :

    @Gordon.
    Prima!

    Plaats reactiePlaats reactie
  4. #4 Ariën
    maart 3rd, 2010om21:30

    Hallo, in bovenstaande tekst over kristalkinderen heb ik veel herkenning gevonden over mezelf, alleen het feit is dat ik nu 48 jaar ben. Ben er erg blij mee, want sommige eigenschappen kon ik eerst niet zo goed plaatsen. Juist omdat datgene druist tegen wat ‘normaal’is.

    Ben op mijn 34e jaar, door een tussenkomst van een lichtwezen (1995) begonnen aan mijn bewustzijnsontwikkeling, daarvoor nooit iets gehoord of gelezen over het spirituele, toch was het voor mij iets heel natuurlijks, want had geen angst. Daarna in een sneltreinvaart geestelijk ontwikkeld, door vele niveaus in te kunnen zien, die innerlijk werden ervaren. Oude culturen, zelfgenezingsvermogen ontwikkeld, helderziendheid, vele leringen ontvangen vanuit de geestenwereld. Ben als sjamaan op natuurlijke,tradionele manier onderwezen.
    En inderdaad op geestelijk niveau ben ik sterk ontwikkeld, in 12 jaar, en sins anderhalf jaar fysiek alles aan het úitwerken’. Heb mijn kinderen, die ‘adhd’ verschijnselen hebben, hiermee kunnen begeleiden, alleen maatschappelijk gebied blijft moeilijk, aangezien deze wereld er nog niet aan toe is om deze energieen te kunnen neerzetten zodat wij ons ook Thuis voelen.
    Pionierswerk herken ik nu ook, zet me nu ook steeds meer in maatschappelijke kwesties om nieuwe ontwikkelingen aan te reiken door mijn eigen ervaringen te gebruiken. Het grotere geheel kunnen zien. Maar blijft moeilijk, aangezien ik geen diploma’s bezit en toch mezelf wil neerzetten.

    Wil u bedanken voor dit stuk waar ik toch weer iets van mezelf herken en rust geeft!!

    Ariën

    [Reageer hierop]

    Plaats reactiePlaats reactie
  5. #5 Annette
    maart 9th, 2010om12:23

    Hallo,

    Na veel zoeken op internet ben ik er achter gekomen dat ik moeder ben van een kristalkind (heb het vermoeden dat mijn zoon een kristalkind is) Hij is nu 21 maanden en is heel wijs en kan slecht over veel prikkels en is erg met de natuur verbonden en er zijn veel meer overeenkomsten. Zo las ik ergens “grote blauwe ogen” en ja die heeft mijn zoon en het is net of die ogen door je ziel heen kunnen kijken. Ik heb het vermoeden dat ik zelf ook een kristalkind ben maar ik kom er nu pas achter. Ik probeer sites te vinden waar ik informatie kan vinden hoe ik mijn zoon het beste kan begeleiden hier in, want ik vind het af en toe best moeilijk om met hem om te gaan. Maar ik wil wel dat hij zich begrepen voelt door mij. Heeft u nog tips voor mij als moeder van een kristalkind? waar moet ik om denken? en hoe moet ik met mijn zoon omgaan?

    [Reageer hierop]

    Plaats reactiePlaats reactie
  6. #6 sabrina
    juni 16th, 2010om13:16

    Hallo,

    Grappig dat ik jou oproepje net lees met dezelfde vraag.
    Ook ik heb een kindje, nu 19 maanden waarvan ik vermoedt dat het een kristalkind is, grote doordringende bruine ogen, heeft als baby veel gehuild kon niet met hem in de kinderwagen even een wandelingetje maken teveel prikkels, erg gevoelig vooral voor licht en geluid, verbondenheid met de natuur, heel veel liefde nodig,langzame grove motoriek (laat zitten, en nu nog niet lopen), regelmaat nodig en zo kan ik nog wel even doorgaan.
    Frappant vond ik het ook om te lezen dat deze ongeboren kinderen al hun naam doorgeven, want dat is ook wat bij ons is gebeurd, had een andere naam maar voelde een paar weken voor de geboorte dat die het niet moest worden.
    En ik blijf ook steeds zeggen dat ik wist dat wij zo’n kindje zouden krijgen, hij past bij ons..
    Nu ik dit zo type denk ik ook zal ik ook een nieuwetijdskind zijn? heb ik mezelf nooit afgevraagd??
    Ik was wel enig sinds bekend met nieuwetijdskinderen maar heb mij er nooit echt in verdiept, tot nu eigenlijk.
    Ben ook erg benieuwd of je op deze jonge leeftijd al kunt spreken van een nieuwetijdskind of dat dat pas later is. En vooral hoe kan ik het best met hem omgaan?

    groet sabrina

    [Reageer hierop]

    Plaats reactiePlaats reactie
  7. #7 Sonja
    juni 16th, 2010om15:11

    Hai Sabrina en Annette,

    Ik kan me jullie vraag wel voorstellen. Het zijn zeer bijzonderde kindjes die jullie hebben. Eén van mijn eigen dochters (inmiddels 16 jaar) is ook een Kristalkind, net als ik trouwens. Dit maakt het wel makkelijker, moet ik zeggen, in de omgang. Ik begrijp haar volledig.
    En hoe voed je een Kristal op? Gebruik alsjeblieft je intuïtie en ga niet af op meningen van anderen.
    Een Kristalkind heeft niet zoveel ‘opvoeding’ nodig, meer begeleiding. Je hoeft ze niet te vertellen wat wel en niet mag. Ze zijn dermate voorzichtig, hoogsensitief en intelligent dat ze zelf veel kunnen bepalen als ze wat ouder zijn. Nu, in hun babytijd, is vooral er zijn voor ze het meest belangrijke. Ben zoveel mogelijk in hun buurt en geef ze het volle vertrouwen mee. Praat veel met ze en vooral… behandel ze niet teveel als baby (babypraat is al heel snel denigrerend), maar zie ze als volwaardig wezen zo klein als ze zijn.
    Overigens hebben mijn kinderen (Kristal, Indigo en Regenboogkind) een eigen website gemaakt met heel veel verhalen en tips. Mocht je die willen lezen, hoor ik het wel.

    Hartegroet,
    Sonja

    [Reageer hierop]

    Plaats reactiePlaats reactie
  8. #8 nicole recourt
    juni 16th, 2010om22:40

    Hoi Sonja,

    Ik zou graag de site van je kinderen willen lezen. Ik ben moeder van kinderen met indigo energie, jongste kristal, en mijn ongeboren kindje de regenboog. heb bij de twee laatste de energie van het wezen wat incarneerde mogen zien. De beschrijving van kristal heeft veel herkenning met mijn jongste dochter. Ze gaat volledig haar eigen gang en ik voelde intuitief dat ze dicht bij ons wilde zijn. Het eerste jaar heb ik haar in een draagdoek gedragen en ze is zo tevreden hierdoor. Is graag in natuur, is voorzichtig en onderzoekend, Begrijpt als een volwassenen, is slechts 17 maanden, heeft grote bruine ogen die dwars door je heen kijken en tijdens de zwangerschap liet ze al precies blijken wat ze wel en niet fijn vond. Elektrische prikkels bijv. zijn te heftig. Biologisch eten heerlijk. Zeer invoelend en liefdevol en graag op zich zelf in een groep. En zo waren er nog meer overeenkomsten. groetjes Nicole

    [Reageer hierop]

    Plaats reactiePlaats reactie
  9. #9 Sonja
    juni 16th, 2010om23:08

    Hai Nicole,

    De website is www lecura nl. Alles wat je op deze site vind, is door mijn kids zelf onderzocht en geschreven. Vooral de boekenlijst is erg compleet, waarbij je over heel wat verschillende onderwerpen altijd wel iets vind waar je iets aan hebt.
    Mijn oudste dochter en ik zijn beide ook therapeut, met name gericht op nieuwetijdskinderen, die tegen problemen aanlopen. Ook deze informatie vind je op haar website.

    Mocht er iemand vragen hebben, stel ze gerust. Samen weten we altijd meer dan alleen…
    Hartegroet,
    Sonja

    [Reageer hierop]

    Plaats reactiePlaats reactie
  10. #10 sabrina
    juni 17th, 2010om09:49

    Hallo Sonja,

    Bedankt voor je reactie.
    Waar ik nog wel benieuwd naar ben is wat jij aan je kind merkte dat hij of zij een kristalkind was?
    Ik vindt het nl. op deze leeftijd die mijn zoon nu heeft (19 mnd) Nogal moeilijk om echt te kunnen zeggen dat hij een kristal is.
    Wat zijn jou ervaringen hier mee? mbt tot motoriek (laat lopen) is dat ook iets wat echt bij een kristalkind hoort?
    Ik zou graag de website van jou kinderen eens willen bekijken.

    Alvast bedankt!

    groet sabrina

    [Reageer hierop]

    Gordon's reactie :

    Hoi Sabrina, je kunt op deze site ook nog kijken onder het onderwerp kristalkind kenmerken en het onderwerp kristalkind. Ik heb geprobeerd een verzameling te maken van alles wat gerelateerd is aan kristalkinderen. Deze is natuurlijk nooit helemaal compleet, maar ik hoop dat je er wat aan hebt.

    [Reageer hierop]

    Plaats reactiePlaats reactie
  11. #11 Gordon
    juni 17th, 2010om10:07

    Hey Sonja, mooie site voor en door kinderen. Wat een power hebben die meiden van je!

    [Reageer hierop]

    Plaats reactiePlaats reactie
  12. #12 Sonja
    juni 17th, 2010om10:22

    Hai Sabrina,
    Ik moet je eerlijk zeggen dat ik het toen op die leeftijd ook nog lang niet wist hoor. We zijn er pas sinds kort achter wat het allemaal inhoudt. Uiteraard was het wel duidelijk dat ze anders was dan andere kinderen van haar leeftijd. Die grote ogen die (inderdaad) dwars door je ziel heen leken te kijken. De vrolijkheid, de heerlijke onschuld.
    Dat waren vooral de kenmerken toen ze klein was.
    Toen ze eenmaal naar school ging, viel het iedereen op hoe ze gebrand was op een stuk eerlijkheid en respect.
    Als een juf iets beloofde en dat niet nakwam, herinnerde ze haar er keer op keer aan. Net zo lang tot ze haar beloftes nakwam. De juf grapte daar regelmatig over, want er was geen kind in de klas dat zo correct was.
    Ik zal nog even verder graven in mijn geheugen. Het is al weer zo lang geleden.

    Hartegroet,
    Sonja

    [Reageer hierop]

    Plaats reactiePlaats reactie
  13. #13 Gordon
    juni 20th, 2010om11:42

    Een artikel op deze site over kristalkinderen waar ook op de opvoeding ingegaan wordt: Kristalkinderen.Kinderen van de nieuwe aarde .Wie zijn ze?

    [Reageer hierop]

    Plaats reactiePlaats reactie
  14. #14 Lou-Ann
    juni 22nd, 2010om12:48

    Hai Gordon,

    Ben blij dat je deze artikel geplaatst heb!
    Na mijn onderzoek was ik op zoek naar geweest! Omdat ik zelf geen indigo ben, maar een Kristal. Eigenlijk herken ik me in allebei,maar meer in de Kristal…

    Er is nog heel weinig erover geschreven. Maar deze “lijst” is wel heel goed beschreven. Alles Alles alles klopt..

    Vooral het weten dat we een en al liefde zijn.. Alleen jammer van mijn verleden, want hierdoor ben ik volledig dichtgeklapt. Het is tijd om weer mezelf te vinden en weer onvoorwaardelijke liefde te geven..

    lieve groetjes,
    L.A.

    [Reageer hierop]

    Plaats reactiePlaats reactie
  15. #15 Lammy
    juli 12th, 2010om13:54

    Hallo Gordon,

    Tijdens het surfen kwam ik op deze site terecht, en heb hem met volle aandacht bekeken. Sinds kort weet ik dat ik een HSP-er ben, dit was voor mij een hele opluchting.Maar nu ik het artikel van jou lees, begin ik te twijfelen, want een heleboel dingen die hier aan de orde komen, daar herken ik mij danig in. Alhoewel ik van 1965, weet ik niet of ik onder de kristal kinderen val. Maar wat ik nu wel ervaar is, ik hoef niet meer, daarmee bedoel ik te vechten tegen de bierkaai. Ik werk in de gezondheidszorg, en heb in de ondernemingsraad gezeten, en het eind van het verhaal is, ik kwam thuis te zitten met een burn out. Ik had steeds het gevoel dat mensen mij maar niet begrepen, wat blijkt ik sprak altijd vooruit, als er veranderingen ingevoerd moesten worden, gaf mijn gevoel aan of het goed was of niet, en als het niet goed voelde ging ik er tegen in. Nu begrijp ik hoe ik in elkaar steek en ik kan nu zeggen, ik hoef niet meer. Ik ben nu ook weer aan het werk, en het gaat erg goed, ik bemoei mij niet meer met het beleid die gevoerd wordt, ik heb mij voorgenomen, om het werk voort te zetten daar waarvoor het bedoeld is, de mensen met liefde en toewijding verzorgen, wel heb ik gevraagd of er structuur gebracht kon worden in mijn werkzaamheden, want hierin is mijn behoefte groot. Mijn hoofd raakt erg vlug vol van alle nieuwe informatie die ik moet verwerken, en de tempo waarin het gedaan moet worden hou ik niet bij, Nu dit allemaal geregeld is lukt het mij om weer te functioneren naar behoren. Gelukkig is er begrip hiervoor, En voor mij zijn er puzzelstukjes op de juiste plaats gevallen. Wat ik alleen vreemd vind, is dat de reguliere gezondheidszorg dit niet erkent. Ik ben bij een psychotherapeut geweest, die mij heeft geholpen in mijn zoektocht, zij herkende de kenmerken van HSP, wel gaf zij hierbij aan, dat zij mij hierin niet verder kon begeleiden, omdat het niet erkent is bij de GGZ. Wel heeft zij mij verwezen naar het internet en boeken die ik erover kon gaan lezen. Ik voelde mij altijd al een beetje een buiten beentje voor ik wist dat ik een HSP-er was, maar nu voelt het weer alsof je buiten schot wordt gezet.gelukkig is er een hoop informatie over te vinden, en ik ben deze therapeute ook heel erg dankbaar, dat zij mij hierop gewezen heeft, want er is voor mij een wereld opengegaan, weliswaar een andere wereld, maar een wereld die goed voelt, ik begin nu te begrijpen hoe te reageren als er iets voordoet, en ik hoop dat er een moment komt dat de puzzel compleet is.

    Dit wilde ik gewoon even kwijt.
    Ook wens ik alle mensen die nog in een zoektocht zitten, een hoop liefde en licht toe.
    Groetjes Lammy

    [Reageer hierop]

    Plaats reactiePlaats reactie
  16. #16 Alicia
    augustus 2nd, 2010om00:17

    De leraren vergeten mij meestal omdat ik zo stil en rustig ben. Ook komen mijn vriendinnen bij mij wanneer ze raad nodig hebben. Maar 1 ding dat niet in de lijst staat, we kunnen gigantisch geduldig zijn maar wees niet onrechtvaardig want ook wij kunnen heel bot uit de hoek komen , ook al is het meestal niet onze bedoeling. op dat soort momenten zeggen we precies wat we denken.

    [Reageer hierop]

    Nele's reactie :

    @Alicia, Dat van die leerkrachten herken ik helemaal. Hoe vaak vroegen ze mij op mondelingen examens of ik wel naar de les was geweest…

    Maar het is waar er kan heel veel hardheid/frustraties/boosheid uit ons komen. Maar ik leer nu stilaan hoe me te beschermen tegen al de indrukken van buitenaf. Of mensen die maar blijven tanken en me helemaal leegzuigen. Beter voorkomen dan genenezen, maar het is een traag en moeilijk proces. Je voelt zo veel dat je je er moeilijk voor kan afsluiten… Bij vreemden gaat het nu al. Bij mijn gezin blijft het het moeilijkste.

    [Reageer hierop]

    Gordon's reactie :

    @Nele, vind het ook het moeilijkste om me af te schermen voor de mensen die het dichtst bij me staan, terwijl het juist essentieel is bij die groep mensen om je af te schermen…

    [Reageer hierop]

    Plaats reactiePlaats reactie
  17. #17 Anna
    augustus 10th, 2010om10:35

    Ik kijk het nu weer, ik herken mezelf hier volledig in, ik zie nog geen geesten enz maar ik voel het contact wel. Is het ook mogelijk als ik me kan inleven in moordernaars? dat kan raar klinken maar ik begrijp soms niet dat mensen dat niet kunnen. Er staat in de krant bijvoorbeeld, Jongen steeks man neer vanwege mp3-speler, nu denkt en ziet men gelijk “vanwege de mp3-speler” maar waarom doet een mens dat, wat dacht hij , wat voelde hij, wat ervaarde hij, dan staat het helemaal los van die mp3-speler. Ik vind het soms erg lastig dat mensen niet verder kunnen kijken dan de reden van de mp3-speler, Herkent iemand zich ook hierin?

    Verder herken ik mezelf enorm in deze kenmerken, nou moet ik zeggen dat ik mezelf nu niet meer voel dan anderen vanwege dit, ik ben zeker neit meer of minder dan iemand anders. Dus ik hoop niet dat men mij verkeerd begrijpt.

    Groetjes Anna ( 17 jaar )

    [Reageer hierop]

    Dennis's reactie :

    @Anna,
    Wat je zo even aangeeft is normaal. Als je, van nature of na wat oefenen, openstaat voor kontakt met je gidsen dan weet je dat alsof het een heel normaal verschijnsel is. Zo voelt het ook. Het beangstigd je niet (integendeel) en je zal merken dat gidsen heel blij zijn als je communiceerd.
    Ga het i.i.g. niet gelijk rondvertellen. De meeste mensen oordelen uit onwetendheid. Je zal merken dat je, na verloop van tijd, genoeg gelegenheid krijgt om op de mooiste momenten te laten blijken dat je dingen voorziet, begrijpt en kan doen op voor velen ‘raadselachtige’ manieren.

    Zorg er dus feitelijk voor dat je geen commerciële kermisattractie wordt. Daar hebben we er helaas al genoeg van :)

    En het is goed dat je verder denkt dan dat de media je voorschrijft. Het gaat niet om die mp3 speler.
    Je stelt jezelf kennelijk vanzelf open naar de mensen en hun emoties en beweegredenen in het gebeuren.
    Dat is een hele mooie eigenschap. Berust jezelf erin dat de vragen die je erover hebt beantwoord kunnen worden. Naar gelang je ouder wordt krijg je steeds meer de beschikking over een universale kennis die je ook leert dit soort dingen te accepteren en te begrijpen.
    Maar ik zou je wel willen vragen niet met dit onderwerp “in te stappen”. Da’s een beetje zwaar vind je niet?

    Begin eens in de natuur. Zet je geest open zover je kunt en vraag naar antwoorden over al dat er om je heen gebeurt. Je zal zien dat, wanneer jij en de natuur langzaam één worden, er veel vragen over de mens beantwoord zijn. Dat spreekwoordelijke kwartje zal vaak vallen, je bent nog jong. Geniet ervan!

    [Reageer hierop]

    Anna's reactie :

    @Dennis, Bedankt voor je reactie, ik ben erg bescheiden wat betreft dit soort dingen, op school had ik het er nooit over totdat ik een lerares sprak waar ik nu elke week een gesprekje mee heb hierover ( omdat ik de aura’s ook zie in de klas word ik er soms ook wel door afgeleid ) en ze merkte dat het voor mij verstandig was om wat meer te aarden. Maar zij is eigenlijk de enige op mijn ouders na die ervan af weet en ik wil ook zeker geen kermisatractie worden, want het is eigenlijk heel normaal in mijn ogen en ik wil er niet anders door behandeld worden, ik praat er op school enz ook liever niet over omdat mensen dan gelijk een oordeel over je hebben en ze gaan je dan gebruiken.

    Zelf ben ik vegetarier en ik houd enorm veel van de natuur, gelukkig woon ik tussen 2 natuur gebieden in waardoor ik de rust ook wel vind en het helpt me ook met aarden. Heerlijk dat gevoel van eenheid met de natuur!

    Bedankt voor je reactie!
    GR Anna

    [Reageer hierop]

    Dennis's reactie :

    @Anna,
    Bescheidenheid is een mooie en bijzondere eigenschap. Wees ook trots op dat wat je kan. Zo te zien ben je in goede handen. Dat over die kermisattractie was natuurlijk een grapje hè ;)

    Ik wens je veel succes, warmte en licht toe op je ontdekkingsreis. En hou ons op de hoogte! :)

    Dennis

    [Reageer hierop]

    Anna's reactie :

    @Dennis, Dank je wel! ik wens jou ook veel warmte en licht toe op je ontdekkingsreis.

    Ik heb een tijdje terug heimwee of verlangen gehad naar waar ik vandaan kom, mijn oorspronkelijke thuis. En nu ben ik bezig dat verlangen los te laten, maar toch voelt het alsof ik nooit mezelf kan zijn, me pure ik, als ik naar baby’s kijk dan zie ik zoveel liefde en puurheid, en zelf zou ik dat gevoel ook weer terug willen hebben.

    Nu heb ik een paar dagen terug een gedicht geschreven, misschien lijkt het je leuk om het te lezen? ik zet hem er maar bij!

    Als een rups in een cocon
    Niet wetend hoe hij open moet
    Als een vlinder in de zon
    Pas dan voel ik me goed

    Als een dolfijn op het land
    Zoekend naar de diepe oceaan
    De bestemming is in zicht
    Het haalt de eenzaamheid bij mij vandaan

    Als een zwaan in het ei
    Gravend naar de buitenlucht
    Vliegend en helemaal vrij
    Zo begin ik mijn vlucht

    Als een mens zoekend is
    Zoekend naar zichzelf
    Mezelf is wat ik zoek
    Dat is wat ik mis

    Ik ben dus aan het zoeken naar me pure ik, het gevoel te hebben als een kind, zo puur en alles. Ik ben mijn denken ook aan het veranderen, een soort innerlijke rijkheid zoek ik, zodat niks vanuit de buitenwereld invloed kan hebben op me geluk. Heerlijk is dat. Majah het komt allemaal goed, we creëren onze eigen gedachtes gevoelens en emoties en dat maakt ons ook zo voelen. Dus ik ben nu anders aan het denken en dat helpt enorm !

    Ik snap niet waarom ik hier een heel verhaal over vertel maar het voelt goed om het even kwijt te kunnen.

    [Reageer hierop]

    Dennis's reactie :

    @Anna,
    Nou, ik kan je vertellen dat iedereen hier heel blij is dat je dit wilt delen. Het is een prachtig gedicht dat velen zal aanspreken. Een aantal zal denken; ‘Had ik ook zo kunnen schrijven’.

    Je spreekt over loslaten. Dat wat je hebt en voelt, die heimwee en verlangen, is wat je deels moet losmaken van je dagelijks bestaan. De maatschappij is hard. Veel mensen ook.
    Maar loslaten….eigelijk niet.

    Je zal inzien dat je heimwee feitelijk een wegwijzer is naar je oorsprong en alles wat dat je meegeeft aan je hele zijn hier.
    In die oorsprong zit heel veel kracht. Je liefde, je mededogen, je empathisch vermogen en met een beetje ervaring misschien wel je impirisch vermogen. Al is dat laatste een beetje Indigo ;)
    Als je de bron van je heimwee omarmt, omarm je een klein kind. Dat kind is puur en liefdevol. Aangekomen in een grote boze wereld.
    Wanneer je zover bent dat je er in kan slagen om die herinnering weer vaste vorm te geven heb je feitelijk gedaan wat een nieuwetijdskind (om alle namen maar even op een hoopje te gooien) hier kan en mag doen.
    Het zaaien van die liefde en warmte in de harten en geest van je medemens hier op aarde. Je hebt je thuis verlaten. Maak hier dan je thuis met al wat je herinnert. En geloof dat dat goed is. Het is puur en eerlijk.

    Eigelijk is wat je zoekt ook verhult achter het ongemak van je heimwee.
    Breek je heimwee, en je herkomst zal je vullen met zo’n goddelijk kracht dat ook de ‘gewone’ mens je zal vragen of alles wel goed is met je? Je zal stralen. Je wordt een licht. Een bron van inspiratie en spreekt uit het hart en met een wijsheid welke je hier niet is geleerd.

    Ik ben 41. Geen Kristal. Ik ben vele jaren bezig geweest met een worsteling van erkenning en ontkenning. De naam ‘Indigo’ geeft mij na zolang zoeken een identiteit. Sceptisch als ik ben heb ik toch ontdekt dat alles helemaal klopt. Geen ontkomen aan. Dus wat ik altijd voelde en deed was goed. De bedoeling.
    Maar het was, en is, niet zo makkelijk.

    Stel dat ik ooit een God, of Jezus, in “levende lijve” mag ontmoeten dat heb ik toch de prangende vraag waarom Gordon niet eerder zijn site heeft opgezet :) :) :)
    Grapje.

    Ook jij gaat veel mensen ontmoeten waarvan soms lijkt alsof het merendeel van hun hersenen in het geboortekanaal achterbleef. Blijf op je pad zolang je voelt dat je niet sterk genoeg bent dat wat zich op andere paden bevindt te ontmoeten. Richt je op wat je wel kan en groei mee met die stroom van ervaringen.

    Plaats reactiePlaats reactie
  • Trackback: eigenschappen kenmerken nieuwetijdskinderen | Nieuwetijdskind.com Trackbacks
  • Trackback: KIJK, regenboogkinderen! | Nieuwetijdskind.com Trackbacks
  • Laat hier een reactie achter

    Switch to our mobile site