Gastblog Nicole-Roken
Waar heb ik mijn innerlijke rust verstopt en waarom laat ik haar niet zijn. Waardoor voel ik zoveel onrust en kalmeer ik dit met het roken van sigaretten, terwijl ik zwanger ben, het ongezond voor mij en mijn kind is en weet dat dit helemaal niet kalmeert. Ik ervaar verslaving en alle onrust die hier bij komt kijken. Waarom ben ik nog steeds verslaafd? Wat probeer ik nog te maskeren? Ik heb al zo vaak tevergeefs pogingen gedaan en steek bij wijs van spreken bij t nemen van mijn besluit niet meer verslaafd te zijn al weer een sigaret op vol opluchting. Ik baal hierdoor enorm van mijzelf, alleen van dit stuk dan. Ik begrijp dat er nog een hardnekkig angstje in mij schuilt en wat wil deze vertellen, wat durft dit angstje niet te laten zien?
Er kleven verschillende overtuigingen aan je roken, Nicole. Dat je waardeloos bent, dat je als een vuurtoren even je licht schijnt en vervolgens weer om de hoek verdwijnt. Alles in jou verlangt vrijheid te ervaren op alle vlakken en hier heb je een gevangenisje gecreëerd. Het is niet zo groot als jij het zelf maakt en de verslaving is geen ramp en begrijpbaar in je gevoelige manier van waarnemen. Je lijf is geconditioneerd door het roken, zo ook je psyche en herinner je de tijd nog dat je nog nooit gerookt had?
Ja, dat voelde lekker onbekommerd. Ik rende er op los, crosten keihard met mijn fiets en klom op de daken van de garages, waar ik de stenen vanaf gooide in de hoop nog eens een bijzondere edelsteen in de gekliefde kiezel aan te treffen.
Ja, je was een lief en onderzoekend kind. Wat gebeurde er toen je ouder werd? Je was nog even lief en onderzoekend, je ontmoeten echter ook de onzekerheid van je ouders die moeite hadden je los te laten, de onzekerheid over wat je plek was op school, onzekerheid over je seksualiteit, je jongensachtige uitstraling en de onbevangenheid maakte plaats voor angst en stoerheid.
God, ja ik weet nog dat ik make-up ging dragen en dat ik nooit de kleren droeg die belangrijk waren om erbij te horen. F* it dacht ik op een gegeven moment, ik word punk. Ik word de drop-out van school met een grote bek. Ik twijfelde geen seconde toen ik mijn eerste sigaret kreeg aangeboden bij het hek van het schoolplein. Nu hoorde ik ergens bij en creëerde ik een manier waardoor andere tegen me op keken, dacht ik. Door mijn leven heen heb ik duizenden excuses verzameld om te blijven roken. Hoe kan ik deze helen, zonder voor mijzelf een overspannen zenuwstelsel te creëren. Verdomme, ik kan zoveel, weet zoveel en dit is het moeilijkste en hardnekkigste waar ik ooit mee gedeald heb.
Heb geduld met je zelf, mijn lief. Heus je zult alle antwoorden in jezelf vinden en de kracht ontdekken welke je nog verstopt houd. Niet alles is van dit leven, sommige overtuigen blijven al generaties lang in de familie hangen. Waar ben je bang voor, als je stopt en hoe zou je dit fijner en gemakkelijker voor je zelf kunnen maken?
Ik ben bang voor de onrust. Voor het alleen nog maar aan roken kunnen denken. Ik ben bang voor mijn falen, wat ik al zo vaak gedaan heb. Ik ben bang voor de ochtend, de beslissing is in de avond zoveel gemakkelijker. Ik ben bang voor de lichamelijke verschijningen. Ik ben bang voor de consequenties voor mijn kind en voor mijn schuldgevoel. Ik ben bang om mijn leven te verliezen door het roken.. Ik voel dat ik moet huilen
Ga door mijn kind, ga door de angst van de angst en houdt niets meer achter voor je zelf. Je bent niemand verantwoording schuldig, alleen aan jezelf. Gun jezelf dit en weet dat je aan alle kanten gesteund word in het proces wat je nu wilt aangaan.
Ik heb mijn vader verloren door het roken. Ik heb mijn huwelijk kapot zien gaan door alcoholisme van mijn toenmalige man. Ik heb geweld, trauma en verdriet verdrongen met roken. Ik moet altijd sterk zijn en ik wil niet altijd sterk zijn. Ik vind het waardeloos dit gevoel toe te laten. Ik wil door, niet achterom kijken. Toch heb ik nog steeds met het verleden te maken, door mijn kinderen en de boosheid van mijn ex. Ik laat hier lustig allerlei spiri wijsheden op los en leef mijn leven in harmonie. Terwijl ik de pijn van mijn kinderen verdring, die ze hebben van de nalatigheid van hun vader.
Nicole, je gaat het steeds aan en ja, je leeft hierin met compassie. Je hoeft niet mee te lijden. Je staat hierin steeds naast je kinderen en gaat voor ze door het vuur. Zij lopen hun eigen zielspad, Nicole en dit weet je. Je blijft hangen in een oud gevoel van schuld. Je bent nergens schuldig aan. De zaken die je aanhaalt zijn slechts meer excuses om niet te zijn. Jij weet dat niemand je ooit kwaad heeft gedaan. Je weet dat je de rollen van slachtoffer en dader onderzocht hebt. Niemand kan jou of je kinderen ooit kwaad doen, wat niet wil zeggen dat je de ervaringen die jullie geleefd hebben niet liefdevol mag omarmen, zodat alle pijn die er nog op rust zichtbaar mag worden en helen. Laat je steunen hierin, lief. Laat je helpen. Gun jezelf de veiligheid, geborgenheid, liefde en ontspanning die je kunnen helpen in dit proces. Je hoeft niet de harde weg te kiezen. Ga het eerst helen in je zelf en hervind je laatste stukje vrede om volledig te zijn wie je bent. Om weer voluit te leven. Om weer in contact te zijn met mij en de andere. Je hoeft niet alles alleen te doen. Weet dat er meer door dit proces gaan en wees transparant. Wees volkomen doorzichtig en weet dat elke verstopte overtuiging zichtbaar zal worden .Er word op je gewacht, waar wacht jij nog op? Ieder moment is een nieuw begin en daarvoor hoef je niet eerst van alles volbracht te hebben. Je streeft naar perfectie. Er wordt ook van je gehouden als je rookt, hou alsjeblieft ook op deze wijze van jezelf, lief. Je bent niemand enige verklaring schuldig. Ontneem je zelf echter niet je verlangen de wijze te leven waar je van droomt. Voel de heerlijke schone lucht, de frisse adem, je warme stromende lichaam, je stralende huid, je liefdevolle wezen. Ik hou van je waar je ook voor kiest. Rust nu en kom bij me als je wil in je dromen, dan zullen we verder spreken. Je bent nooit alleen…. Nasaya
Dank je wel, lieve ziel. Ik denk dat ik dit gesprek ga delen met mijn nieuwe vrienden en vragen om hier hun licht op te schijnen en mij te steunen in een afrondend proces waar ik inmiddels doodsbenauwd voor ben geworden. Grappige woordkeuze, doodsbenauwd….
Nicole Recourt
Blogs die goed aansluiten op dit artikel:
- Gastblog Nicole-Ruimte van liefde
- Gastblog Nicole – Verwachtingen
- Nicole’s verhaal (Nieuwetijdskind verhalen-3)
- gastblog L.A. Over keuzes maken en loslaten
- Bewust van je zelf zijn- 2e Gastblog Edwin
Laat hier ook een reactie achterWilt u een Persoonlijke Avatar afbeelding bij uw reacties? Ga dan naar www.gravatar.com.
Volg Nieuwetijdskind op Facebook en Twitter
juni 15th, 2010om12:41
Hoi Nicole, ook ik rook en ook ik heb moeite/ spanning met roken. Nu weet ik dat ik nog een stukje vasthoud en het enige wat ik nu doe is accepteren dat ik rook… dat is niet makkelijk, het is een kwetsbaar stuk van mezelf. Liever veroordeel ik mij of liet ik me kwetsen, alle patroontjes, overtuigingen stopte ik in het rookgedrag. Ik rook en toch weet ik nu dat ik op een dag rookvrij ben, als ik eerst mezelf accepteer, van mezelf houd en vrij ben!!!
Het verteld zoveel… groeten, Jacky
[Reageer hierop]
juni 15th, 2010om13:22
Hey Nicole,
Ik rook ook en herken bijna alles wat je schrijft. Ik vind de stukjes van Nasaya (je hoger zelf?) erg mooi en ontleen er steun aan. Het is een stuk in mij dat ik ook aan het onderzoeken ben, althans de onderliggende pijn die ik verdoof met roken. Ik vind het knap, je kwetsbaarheid zo laten zien.
[Reageer hierop]
juni 15th, 2010om13:54
Hallo Nicole, toch nog een reactie. Er ging van alles door mij heen na het artikel. Als ik terug kijk op bepaalde heftige periodes zie ik dat roken me wel iets gaf om door te gaan. In de tijden dat ik veel lichamelijke pijnen had werkte het als een pijnstiller, ik kon namelijk niet tegen medicatie. Mijn gevoeligheid is heel sterk. Maar ik zie ook dat op ‘roken’een enorme stempel ligt, mensen veroordelen het, maar als je verder kijkt zie je dat bijna iedereen een vorm van verslaving heeft en nog verder, weerstand naar zichzelf kijken. Hoeveel jonge kinderen hebben geen overgewicht, hoeveel ziekten ontstaan door niet voldoende en goed water te drinken, hoeveel weerstand ligt erop om in iets te investeren wat juist goed is voor verschillende vlakken van je leven, gezondheid, geest etc. De aarde is vervuild, we krijgen het dagelijks binnen door voedsel, water, lucht. Op grote schaal vergiftigen we ons langzaam. Ik ben niet perfect, ik heb mijn zwakheden en ik verberg me ook niet. Als anderen bij mij komen, veroordeel ik hen ook niet om hun verslaving. Ik leer ze het te accepteren, en vanuit acceptatie kun je het omdraaien! Dank je Nicole voor het delen en laat het los! Warme groet, jacky
[Reageer hierop]
juni 15th, 2010om13:57
Hoi Gordon, jij laat je kwetsbaarheid ook zien! Wees daar trots op, en zo bij alles, als je je bewust ervan bent, stroomt het al! Groeten, Jacky
[Reageer hierop]
juni 15th, 2010om14:07
He lieve mensen, dank jullie wel voor deze steun. Ik voel me inderdaad super kwetsbaar nu. Iedere keer als ik tracht dit stuk in mezelf te verdiepen. Dit is de eerste keer dat ik dit zo publiekelijk doe en ik moet alleen maar huilen. Gordon je zei dat je hart dan spreekt, nou luid en duidelijk. Alles komt soms zo snoeihard binnen en ik weet dat de nieuwe tijd vraagt om er in volledige acceptatie in te zijn en niets van mijzelf te veroordelen. Als een heel mens. Zodat het kan spreken en helen. Ik voel me alleen zo beperkt in deze door me zelf opgelegde slavernij van afhankelijkheid en het niet durven los te laten. Ik hoor je Jackie en weet dat werkelijk loslaten eerst bij acceptatie begint. Dank je wel Gordon en Jackie dat jullie je kwetsbaarheid met mij delen! Het voelt als een warme deken om me heen! Liefs
[Reageer hierop]
juni 15th, 2010om14:45
@Gordon,
Nasaya is de naam voor de kracht die in mij leeft en deze naam heb ik “gekregen”op kerstnacht 2004. Zij heeft lang buiten mij gestaan en soms laat ik dit expres nog wel eens gebeuren om een beschouwelijke manier van kijken te creeren. Ik spreek als het ware van buiten mijzelf. Dit deel, wat je vele namen kunt geven is mijn bron en mijn verbinding ermee. Het is een omvattend deel van onvoorwaardelijke liefde. De naam betekent ‘Zij die licht brengt’ en mijn onstoffelijke familie schijnt Farida te heten. Ik vind het lastig dit als een feit neer te zetten, want ik heb hierin alleen maar mijn eigen visioenen. Uiteindelijk ben ik dit allemaal, grote, kleine zelf, bange, stoere, lieve, grappige, verslaafde, creatieve Nicole. Nasaya is het deel wat alles wat ik ben omhuld, die multidimentionaal kan ervaren op aarde en kosmisch, die onbegrenst is, die direct communiceerd met de Bron, met de engelen en onstoffelijke meesters, die nooit verteld dat iets moet, die de brug vormt tussen hemel en aarde, die wijs en zeer oud is, die vreugde voelt nu ik haar steeds meer toon, die mij en al wat leeft intens, intens liefheeft, die altijd eerlijk is, niet altijd aardig, die de oermoeder in mij leeft met het hart van een leeuwin, die vrije keuze als het hoogste goed van de mens beschouwt en immer zal inspireren tot de keuze die het geheel dient. Pff, wat een woorden weer en nog steeds dekt het niet de lading. Nasaya is datgeen wat niet in woorden uit te drukken is en diep voelbaar in je hart binnendringt, zo ook de mijne.
[Reageer hierop]
juni 15th, 2010om16:45
Hoi Nicole, breng het tot eenheid!!! Alles is 1! Nu weet ik dat het waarheid is waar de weg naar toe gaat! Dank je!
Groeten, Jacky
[Reageer hierop]
juni 15th, 2010om18:12
Wel je eigen waarheid, hoor… Liefs!
[Reageer hierop]
juni 15th, 2010om19:19
Yes!
[Reageer hierop]
juni 17th, 2010om01:29
Hey Nicole,
Goh…wat mooi om zo’n gesprek te mogen lezen van je, dank je wel!
Ik heb heel vaak dit soort gesprekken gehad, sommige opgeschreven en ik vind het heel fijn te lezen dat er meer zijn met dit soort gesprekken. Ook al voelt het voor mij heel normaal, toch blijkt vaak dat dit lang niet voor iedereen vanzelfsprekend is.
Ik heb ‘t voor mezelf maar de naam Hoger Zelf gegeven, een deel van mij wat verder kijkt dan mijn menselijke sterfelijke neusje lang is en een overview heeft over mijn leven hier, en daar.
En dan het roken….ik ben daar 2 jaar geleden mee gestopt, plotseling.
Ik heb 10 jaar lang stevig gerookt en wist altijd dat er een moment zou komen dat ik zou zeggen en nu is het klaar. Tot die tijd voelde ik me ook weleens schuldig over het roken en dan hielp het voor mij me te realiseren dat ik een keuze had: of ik rook door, of ik stop nu, maar ik wil me niet ook nog eens schuldig gaan voelen erover.
Of het voor iedereen hetzelfde geldt waarom ze roken weet ik niet. Toen ik stopte, kwamen er allemaal emoties los. Het voelde hoewel het de eerste weken behoorlijk heftig (afkicken) was, als een bevrijding. Al die tijd had ik me letterlijk gehuld in de rook en zoveel emoties gecamoufleerd en dat kon nu niet meer. Soms moest ik ineens midden op straat huilen, werd boos uit het niets…ze wilden eruit, ze wilden erkend worden.
En dat kon alleen op het moment dat ik er klaar voor was, dat ik écht kon zeggen en NU wil ik stoppen met roken.
Maar het was gelukkig niet alleen maar kommer en kwel, al snel had ik veel meer conditie, rook ik de buitenlucht veel sterker, smaakte het eten me zoveel beter en.. voelde ik me veel lekkerder.
Dat gaf me ook een fijn gevoel over mezelf. Dat ik was gestopt omdat ik echt van binnen voelde, Nu is het moment dat IK daar voor kies, droeg daar veel aan bij.
Ik zou dat ook aan jou willen meegeven Nicole. Je bent goed zoals je bent of je nu wel of niet rookt. Het is aan jou en alleen aan jou, om te kiezen voor wat je wel en niet doet. En ‘t mooie is dat je die keus altijd weer kunt wijzigen. Ik merkte dat zodra ik die keuze in eigen hand nam, telkens weer, ik daarmee minder last had van schuldgevoelens. Ik stond op dat moment immers voor mijn keuze.
En ja, roken kan schadelijk zijn voor je gezondheid, maar het stoppen omdat de maatschappij dat van je verwacht of om welke andere rede buiten jezelf dan ook, is misschien nog wel veel schadelijker.
Bovendien rook je om een rede, dat zomaar aan de kant schuiven zonder er iets voor in de plaats te zetten uit een schuldgevoel, blijft ook een deel van jezelf onderdrukken.
Overigens rook ik wel niet meer, maar het deel van schuldgevoelens en het altijd maar sterk moeten zijn wat je beschrijft is voor mij heel herkenbaar en iets wat de laatste weken wat meer mijn bewustzijn binnen is komen zeilen. Ik vind dat soms moeilijk te accepteren, al die lessen.
Maar dan hoor ik in mijn achterhoofd een stemmetje: ‘wacht maar tot het voorbij is, dan ben je dankbaar voor de reis ernaar toe. Want juist die reis, die je soms zo ruw en onstuimig ervaart, maakt dat je groeit, dichter naar jezelf’.
[Reageer hierop]
juni 17th, 2010om08:06
Lieve Maaike, dank je wel!!! Je hebt een kernpunt benoemd waar ik naar mag kijken, dat schuldgevoel natuurlijk ook een keuze is en geen excuus. De berg aan emoties van mezelf en buiten mezelf van andere mensen is soms zo groot, dat het onderscheid ontbreekt en het een grote blurrie wordt. Ik weet zeker dat ik de antwoorden zal vinden en vanuit een JA voor mezelf dan geen behoefde meer heb om te roken, ik heb mezelf een beetje ontmoedigd door de vele pogingen. Dat ik niet zo erg meer in mijn JA geloof. Ja, zal wel is het meer, ha,ha,ha. Je schrijft fijn Maaike en fijn dat je ook op deze wijze met je zelf spreekt. Toen ik dat spreken ontdekte in mijzelf was dat zo,n troost en tegelijkertijd zo,n kracht. Ik kan mijn eigen vriendin, vader, moeder zijn. Het stuk van de Groep van Mei (Steve Rother) heeft mij ook meer verheldering gebracht in de emotionele stukken die boven komen. Er zijn puzzelstukjes bij elkaar aan het komen in mij en als het plaatje rond is, zal ik proberen het weer op te schrijven om te delen. Veel liefde in het doorleven van de jouwe! Liefs Nicole
[Reageer hierop]
juli 15th, 2010om15:01
Mijn partner zegt net: “Als je jezelf enigszins serieus wilt nemen en je ook geroepen voelt om spiritueel wat uit te dragen, dan kun je niet roken of drinken”. En dit lijkt mij evident. Na alle bovenstaands gelezen te hebben, miste ik dit nogal. Het redeneren over stoppen met roken, terwijl je nog verslaafd bent, is ook iets om met argusogen te volgen. Je zult altijd wel een zeer mooie, redelijke en liefdevolle reden weten om er gewoon mee door te gaan.
Als je rookt en werkelijk weet wat het je doet en je wilt een liefdevolle en lichtende weg, dan kun je niet doorgaan. Roken houdt je vast in het negatieve, de vervuiling (niet die van het milieu bedoel ik hier, maar de vervuiling van je aura). Ik lees op deze site ook over spons zijn en energetisch vervuilen en huizen energetisch reinigen. Roken vervuilt je energetisch zeer sterk. Het is dweilen met de kraan open. Je stopt door te stoppen. Niet meer. Klaar. En er daarna niet meer over blijven praten en zo het hele “roken” steeds opnieuw neer te zetten. De andere kant op. Als je die kant tenminste op wilt.
Het is helemaal niet liefdevol om gedragingen die zo uitermate destructief zijn met de mantel der “liefde” te bedekken.
Wat goed helpt bij alle emoties en gevoelens die naar boven komen is een simpele maar o zo effectieve manier die ik uit de boeken van Fons Delnooz en Patricia Martinot heb (zeer aan te raden, de oefening staat heel uitgebreid beschreven in “Het leven is Hart”. Het werkt bij zowel mij als mijn partner heel goed. -Als je iets voelt waar je in blijft hangen of als er ergens in je lichaam iets is wat vastgelopen/strak voelt: adem dan helemaal onderin je buik, zo dat je buik direct boven je schaambeen omhoog komt (dikke kans dat dit op zichzelf al niet vanzelfsprekend is, oefen dit dan, bijvoorbeeld door daar in je buik te duwen terwijl je er probeert te ademen en zo het gebied losmaakt). Terwijl je zo ademt, voel je helemaal je emotie of de strakke plek. Daar is je aandacht. Je ademt langer uit dan in. Zo ga je door tot het gevoel weg is. Dan zal zich weer een nieuw laagje aandienen. Als je geluk hebt pas een paar uur later of zo
Het werkt echt. Zelfs bij mij
Doe dit minstens dagelijks, uiteindelijk ben je schoon. Doe het dan ook nog heel regelmatig want je zult natuurlijk regelmatig pijnlijks tegenkomen, in meer of mindere mate. Er zijn vast veel meer manieren, maar dit is er een die voor mij werkt en erg makkelijk was ik niet met loslaten..
Door te stoppen met roken krijg je je eigen gevoeligheid weer terug. Het kan zijn dat je daar niet op zit te wachten. Tegelijk raak je de ballast aan opgehoopte rommel en pijn kwijt. Eens kijken hoeveel je van jezelf zult houden als je daar bent. Ik gun het je van harte.
[Reageer hierop]
Dennis's reactie :
juli 15th, 2010 at 17:19
@Floor, Wees trots op jezelf!
Ik heb eens geprobeerd wat roken is en doet. Idd verslavend. Vreemd gedrag voor een weldenkend en gezond mens. Je lichaam voorziet uitstekend in al wat je nodig hebt en je dood die kwaliteiten door het te vervangen met additionele troep. Notabene gemaakt door individuen die er veel geld aan verdienen zonder enige ware achting voor de inmense narigheid die het bezorgd aan de gebruiker.
"Je lichaam is een tempel" hoor je vaak zeggen niet?
Dan is roken zoiets als een barbeque in de Aja Sofia.
Not done!
[Reageer hierop]
Maaike's reactie :
juli 15th, 2010 at 20:55
@Floor,
Quote: “Als je jezelf enigszins serieus wilt nemen en je ook geroepen voelt om spiritueel wat uit te dragen, dan kun je niet roken of drinken”
Dit komt op mij kortzichtig over. Het gaat m.i. niet om het roken an sich, het gaat om de reden waarom je rookt/drinkt.
Als dat is om jezelf achter te verstoppen/iets weg te stoppen dan kun je ervoor kiezen met roken/drinken te stoppen maar laten we alsjeblieft niet regeltjes gaan voorschrijven wanneer je ‘spiritueel’ bent of dat ‘mag uitdragen’ die ascetische tijden hebben we nu inmiddels toch wel gehad mag ik hopen.
Daarbij, dit gaat om uiterlijk zichtbare verslavingen, er zijn er ik weet niet hoeveel verborgen in allerlei reactiepatronen van mensen en niet zo gek ook.
We zijn mens, hier op aarde om dingen te leren, niet om alles al perfect te kunnen en helemaal ‘clean’ te zijn in welk opzicht dan ook.
Voor mezelf geldt dat ik gestopt ben met roken als reden mezelf meer serieus te nemen, incl alle gevoelens die ik met het roken verborgen hield.
Daarnaast heb ik een suikerverslaving gehad die nog weleens de kop opsteekt…
Wat is er mis met suiker? (in mijn geval snoep en chocola)?
Helemaal niets, tenzij ik het eet om mijn gevoel maar niet te hoeven voelen, t zelfde als waar ik vroeger ook een sigaret voor opstak, of soms wijn inschenk.
Gelukkig wordt ik ontzettend down als ik het om die reden eet en weet ik meteen hoe laat het is.. dat is voor mij dan een signaal om aan mezelf te werken ipv mezelf te veroordelen omdat ik me weer verstop en zo geen waardig genoeg mens ben (om spiritualiteit uit te dragen bijv).
Mijzelf serieus nemen betekent dan ook precies dat: luisteren naar mezelf en alles op mijn eigen tempo vanuit mijn eigen keuzes.
Voor mij geldt veel meer dat als je iets spiritueels wilt uitdragen je de ander zijn eigen waarheid moet kunnen laten behouden, elk mens gaat zijn eigen weg en die is voor de een zijn/haar hele leven rokend en voor de ander niet-rokend.
Begrijp me goed, voor hier misverstanden gaan ontstaan.. dit is mijn mening en die wilde ik even naast bovenstaande opmerking zetten als mogelijk perspectief.
If you don’t mind wil ik je nog meegeven dat je op mij als betrokken en bevlogen overkomt en een tikkeltje kort door de bocht. Ik heb het idee dat je enorm veel power hebt en soms de kracht van je woorden onderschat, klopt dat?
Zover jou dat niks zegt, zegt het wss vooral iets over mijzelf
With love
[Reageer hierop]
juli 15th, 2010om17:16
Sorry, wat houd dat in; spiritueel wat uit te dragen? Spiritualiteit is niets anders dan aanwezig te zien, hier en nu. En of men nu rookt, of drinkt. Er zijn zo vele die doen alsof, maar niet verder kijken dan hun neus lang is. Wij mensen zijn bezig op grote schaal onszelf te vergiftigen door voedsel te eten wat allang niet meer goed, water te drinken wat vol zit met chemicalieeen. Er zijn verschillende methode, voor iedereen een andere ervaring, maar laten we eens verder kijken dan krijgen we een heel ander beeld!!!!
Om iets uit te dragen hoef je geen heilige te zijn of je geroepen voelen, ik zie het als een veroordeling!!
[Reageer hierop]
juli 15th, 2010om17:21
@ Floor. Het helpt misschien niet om je verslaving met de mantel der liefde te bedekken, het helpt wél om met liefde te kijken naar de redenen van je verslaving. In
mis ik die. Dat roken energetisch vervuild weet iedere roker zelf ook wel. Alhoewel ik het grotendeels eens ben met je reactie mis ik zachtheid en compassie in je woorden.
[Reageer hierop]
Dennis's reactie :
juli 15th, 2010 at 17:39
@Gordon, Als het aankomt op trage zelfdestructie van je lichaam (zoals o.a. roken), is zachtheid door een verslaafde makkelijk te pareren. Als je iemand echt van zoiets schadelijks af wilt helpen, is dat op zich al een enorme uiting van liefde.
En als je dan wilt voorkomen dat een verslaafde stiekem lekker toch z'n gang gaat omdat hij best begrijpt dat het slecht is, en best begrijpt dat je het beste met 'm voor hebt, en, en, en…..talloze manieren gaat ontdekken (niets creatievers dan een verslaafde) om je te laten geloven dat het stoppen best lukt….
Het ergste van alles is dat zo iemand het zelf ook graag gelooft.
Dan is bij mij de compassie echt wel te vinden.
Om vijf minutem later terug te keren naar de keiharde feiten en werkelijkheid.
Afkicken doet pijn.
Geniet ervan.
Het is je lichaam dat vecht om weer normaal te kunnen functioneren zoals het is bedoeld te doen. Vergeet vooral niet waar je dit lichaam aan te danken hebt.
[Reageer hierop]
Gordon's reactie :
juli 15th, 2010 at 17:53
@Dennis, Ik ben verslaafd geweest aan gokken en aan blowen. Met beide ben ik gestopt, en ik weet dus wat het is om te stoppen met een verslaving. Ik zeg alleen maar dat je niet je verslaving met de mantel der liefde moet bedekken, maar dat het je helpt met stoppen als je liefdevol naar je motieven kijkt om verslaafd te zijn.Schuld en schaamte is een hele belangrijke component in verslaving en 1 van de belangrijkste redenen waarom mensen verslaafd (en in zekere zin eenzaam) blijven. Als het je lukt om met compassie voor jezelf naar je onderliggende motieven te kijken, kun je deze gaan oplossen waarmee je de voedingsbodem van je verslaving weghaalt.
Feiten? Noodzakelijk. Realisme? Prima. Eerlijkheid? Nog beter. Hardheid? helpt niet.
[Reageer hierop]
Dennis's reactie :
juli 15th, 2010 at 18:16
@Gordon, Duidelijk vriend. Ik begrijp wat je bedoelt. Ik ken verslaving om mij heen. Ook bij mensen heel dicht bij.
De voedingsbodem van je verslaving op een manier weghalen zoals jij hebt gedaan en beschrijft is 1 manier.
Echter een manier die jij kan en nu kent, maar velen kunnen dat stadium helemaal niet bereiken.
Die verslaving heeft toch echt een aanpak nodig op een ander niveau. De biologische kant ervan is het simpele feit dat je je lichaam laat wennen aan additieven die niet tot het normale behoren. Je lichaam (hersenen) accepteren dit en de aanmaak van vele boeiende stofjes zorgt voor voldoening. Zo'n grote voldoening dat je niet meer zonder DENKT te kunnen. Maar dat KAN je WEL!
Heel goed zelfs. Maar je moet het helemaal opnieuw leren en daar kan je alleen maar mee beginnen als je het voorgaande definitief afleert.
En dat bedoelde ik met hardheid. Want dat afkicken doet zeer. Echt zeer. Lichamelijke pijn die je voelt.
Ik begrijp wat je zegt, en ik bewonder je krachtige daad die je daar hebt neergezet voor niemand anders dan jijzelf.
Over mij.
Als je dan zo'n 'buddy' mag zijn die er konstant voor zorgt dat je nauwelijks nog een sigaret te pakken krijgt, waar je tegen mag schelden tot je tanden eruit vallen.
Eentje die je midden in de nacht belt omdat je nergens meer een fles of peuken kan vinden en radeloos bent.
Die je uit de goot peutert als je denkt dat je er nooit meer uit komt en een spiegel is (die niet breekt) voor iemamd die eigelijk vergeten is wat de reden is voor zijn gebruik en de daarop volgende verslaving?
Dat is dan mijn liefde voor een ander mens. Het sterkste wat een mens heeft. Mijn machtigste wapen.
[Reageer hierop]
Floor's reactie :
juli 15th, 2010 at 17:52
Ach Gordon, het is geen boodschap die je wilt horen, maar daarom nog niet veroordelend. De redenen van de verslaving, het onderdrukken van oude pijn/ emoties, daar heb ik het de helft van het stukje over gehad. Het zinnetje wat je aanhaalt, heb ik er speciaal voor jou ingezet. Ik verwachtte geen warm onthaal op mijn reactie, want ik schrijf waar het om gaat, en als je rookt zit je daar niet op te wachten. Al lijkt dat maar zo, ik ben er van overtuigd dat er een wezenlijk deel in je is, die hier blij mee is. Wat ik hoopte en hoop is ook niet dat je zo blij met me bent, maar wel dat het iets goeds doet. Bij ieder die rookt en het leest. En speciaal aan jou Gordon: ik voel zo’n grote wens bij jou om bij te dragen aan het positieve. Hoe kan ik iets anders schrijven?
Liefs van Floor
[Reageer hierop]
Gordon's reactie :
juli 15th, 2010 at 20:08
@Floor, Weet je Floor, ik lees je reacties nog eens door en nu zie ik het: je praat tegen mij/ons en niet met mij/ons. Ik mis "jouw zelf" in jouw reactie. Je verschuilt je achter je intellect, en zegt :"Ik weet het beter".
Verder is je: "ach,Gordon" in mijn ogen denigrerend en belerend. Het komt over alsof je er graag boven gaat staan, <del datetime="2010-07-15T16:13:52+00:00">wat je misschien ook wel de meest veilige plek vindt om vanuit te reageren. Jammer. </del>
P.S. zie dat ik nu precies hetzelfde doe. Moeilijk soms, hoor, om mijn gevoel in woorden uit te drukken. Maar je "ach, Gordon" maakte me ontzettend pissig.
[Reageer hierop]
Floor's reactie :
juli 15th, 2010 at 21:50
16:06
@Floor, ach Gordon?Dat komt behoorlijk denigrerend op me over, Floor. Ik heb wat ik wilde zeggen wel gezegd in mijn reactie op Dennis…
Deze heb je weggehaald. Dat was wel je reactie. Ik las alles ook nog eens zorgvuldig door. En ik heb je nog steeds hoog zitten, ook ondanks je reacties en zelfs terwijl je rookt
De krachten zijn sterk
Liefs
[Reageer hierop]
Gordon's reactie :
juli 15th, 2010 at 21:53
@Floor, klopt, die heb ik weggehaald.Ik wilde er wat langer over nadenken en was niet tevreden met mijn reactie, vandaar.
[Reageer hierop]
juli 15th, 2010om20:23
Hallo Gordon, het maakt mij niets uit of iemand rookt of een andere verslaving heeft en voor mij persoonlijk, ik heb respect voor jou, de site die je hebt opgezet en ik zie jou gewoon als mens, met een doel, maar zeer zeker ook met gevoel en kwetsbaarheid. En dat vind ik zelf veel belangrijker, al het andere; het ligt buiten!! warme groet, Jacky. (je doet zoveel goeds!)
[Reageer hierop]
juli 15th, 2010om20:38
En verder en verder verdwijnt het onderwerp uit het zicht. Als iemand, ik bijvoorbeeld
, toevallig iets weet, wil dat niet zeggen dat deze “ik” zich dus persoonlijk boven de ander plaatst. Zo bedoel jij dat toch ook niet als je op anderen reageert, of wel?
), dat kan ook niet anders, want ik ben het zelf en verberg me niet, iets wat ik erg veel heb gedaan, uit angst voor dit soort reacties overigens. Maar ik voel me nu vrij en niet meer zo snel ego-gekwetst. Misschien omdat het ook niet ego-gestuurd is. Ik denk dat het grote gevaar van al dit heen en weer geschrijf is geweest het ontbreken van het horen van de toon en het niet zien van elkaars uitdrukking.
Dus ik verbind me nog steeds niet, zo voel jij het. Of bedoel jij met een “spiegel” iets anders, misschien begrijp ik je verkeerd? Weet je, als ik communiceer zoals in al mijn reacties hierbij, ben ik juist heel stralend en vredig. Dat merkte ik ook net op straat. Veel hartelijke contacten met vreemden. Voel me heel erg mezelf en vreugdevol. Ben ook niet moe of vervuild nu ik terug ben. Wat ook heel anders kan zijn. Het is voor mij heel erg goed, dat ik mijn waarheid communiceer. Qua contact met mensen brengt het me juist dichtbij (ok, met jou niet
Als ik nog wijzer was geweest, had ik dan beter mijn mond gehouden? Ik denk aan wat ik eens op de
site van Akiane las. Iets als dit: When I speak, they run away
When I am silent, they come.
Gordon weet geloof ik al wie zij is. Een meisje wat zeer speciaal schildert, ze is zeer wijs. Ze heeft me al erg ontroerd en geïnspireerd door haar liefde en wijsheid, en extra hoop gegeven, alleen al doordat ze er is.
Zo, ik laat het hierbij, tenzij je graag wilt dat ik reageer, laat dat dan even weten,
hartelijke groet,
Floor
[Reageer hierop]
juli 15th, 2010om21:26
Jee, wat loopt dit uit de hand.
Gordon, ik twijfel er niet aan dat het zo op je overkomt, maar als je me het had horen zeggen en mijn ogen had gezien, zou je over de inhoud van wat ik schreef, dit niet opvatten als denigrerend.
En als er iets vanuit mijn gevoel en weten, mijn zelf, is geschreven dan waren het wel voorgaande reacties. Meen je nou werkelijk dat het intellectualistische stukjes zijn? Of is je verdedigingssysteem in de hoogste staat van paraatheid?
Als ik hierover nou een heel helder weten heb en ik communiceer dit, dan kan je dit voelen als “er boven gaan staan”, afstand scheppen, niet met je praten. Maar stel nu dat ik het echt weet en je tegelijk niet veroordeel en zachtheid en compassie voel en je hoog heb zitten?
Doet dit je niet denken aan allerlei pijn-ervaringen die je als Indigo hebt opgedaan, ten aanzien van het niet gezien en niet begrepen worden, terwijl jij je waarheid voelde en wist en probeerde te leven? De eenzaamheid. Ga je nu de boodschapper afschieten, terwijl je dat in wezen met jezelf doet en daarom nu zo fel en boos reageert? Je bent intelligent en je hebt een zeer goed verdedigingsysteem, met gegronde redenen opgebouwd. Jij reageert zeer veel op stukjes van mensen, wat mooi is, maar hoe persoonlijker ik op jou reageer, hoe feller je wordt. En over de inhoud hebben we het al helemaal niet meer…
Omdat ik waarschijnlijk hoe dan ook heb afgedaan: zou je het misschien aan God willen vragen?
[Reageer hierop]
Gordon's reactie :
juli 15th, 2010 at 21:50
@Floor, Nee hoor, je hebt niet "afgedaan". Je bent gewoon een spiegel voor me. De afstand, het niet verbinden en er boven gaan staan ken ik van mezelf. Het is een (schaduw)kant van me, waar ik de laatste jaren mee geconfronteerd ben en waar ik , met af en toe behoorlijke tegenzin, aan werk. Ik vind het geen mooie kant van mezelf maar zie steeds vaker hoe het in mij werkt, en hoe je er in relaties afstand en pijn mee veroorzaakt. We zijn allebei boodschappers…
[Reageer hierop]
juli 15th, 2010om22:16
Aan Gordon, Dennis, Floor en Jacky,
Mooi om dit proces te lezen.
Van beschermingsmechanismes naar kwetsbaarheid…prachtig!
Dank jullie wel!
[Reageer hierop]
Jacky Bruins's reactie :
juli 15th, 2010 at 23:53
@Maaike , dank je! inderdaad een mooi proces! gr. jacky
[Reageer hierop]
juli 16th, 2010om10:46
Een mooi proces?
Gordon, je reageert niet inhoudelijk op reacties en eindigt nu met het verwijzen naar een wel uitgebreide reactie van een ander die je wel prettig vindt, zodat je nu al helemaal nergens naar lijkt te kijken. Is dat mooi? Je verzoekt nu wel weer een reactie van mij? Waarom? Heb je daar echt behoefte aan? Verwacht je er wat aan te kunnen hebben? Of is je verzoek ergens anders door ingegeven? Je schreef, dat iedereen toch wel weet wat het roken energetisch te betekenen heeft. Mijn ervaring is dat er heel weinig mensen zijn die dat weten, ook Maaike weet het waarschijnlijk niet omdat zij schrijft dat het niet gaat om het roken an sich, maar om de reden waarom je rookt. De redenen waarom je rookt zijn heel belangrijk en hebben in ieder geval te maken met het onderdrukken van iets (of van veel..) en met een keuze van jezelf. Waar ik aandacht voor probeerde te krijgen, was en is, dat het roken an sich zo ernstig is, absoluut ook spiritueel gezien. Bijvoorbeeld alleen al omdat je niet werkelijk aanwezig bent. Ik krijg dan ook geen reacties van Gordon, maar van zijn verslaving. En ik ga zo lang door met reageren omdat ik steeds hoop dat je (Gordon), gaat voelen dat ik niet schrijf om je te treffen en dat je aandacht krijgt voor wat ik probeer over te brengen.
Misschien merk je ook al aan je reacties dat die niet vanuit rust en harmonie komen. Stel dat ik je iets zou schrijven waar jij niets in herkent, zou je dan ook zo geïrriteerd en boos worden? Je zou rustig en vredig zijn. Ik weet zeker dat je veel meer kracht, liefde en wijsheid zou hebben om de veranderingen die je zo graag zou zien, tot stand te brengen, als je zelf schoon bent. Nu gaat alles door een filter. Van heel lage trillingen. Dat neem je dus de hele tijd met je mee. Daar trek je of je nou wilt of niet, ook op aan. Zo werkt dat gewoon. En die adem-aandacht oefening is echt zeer waardevol. Zo sta je niet met lege handen als allerlei ouds weer naar boven komt, maar kan je laagje na laagje rustig afpellen. Wij zijn inderdaad op aarde om te leren en perfectie wordt niet verwacht, maar het nastreven ervan levert wel het allerleukste resultaat op
Iedereen is volkomen vrij wat dan ook te doen, werkelijk wat dan ook. Het gaat er alleen om: is waar je voor kiest ook werkelijk waar je heen wilt (alles heeft de erbij behorende gevolgen, leuk of minder leuk) en wie je wilt zijn. Mijn reactie komt voort uit wat ik merk en voel van wat de geest van de site is, van waar ieder en speciaal Gordon, heen wil en wie hij wil zijn.
Het kan natuurlijk dat mijn woorden te hard overkomen, al vraag ik me af of het mijn woorden zijn of de boodschap. Ik heb God al gevraagd me te helpen hier beter in te worden, ik zou nu namelijk werkelijk niet weten hoe het anders te brengen. Ik twijfel alleen of het verstandiger zou zijn geweest eerst met complimenten te komen, maar dat voelt voor mij dan weer alsof ik zou kleineren en dat wil ik niet.
Alle goeds aan iedereen
[Reageer hierop]
juli 16th, 2010om13:54
Een mooi onderwerp en verschillende meningen!
Elke visie mag gedeeld worden,hoe het bij de ander overkomt kan soms nog verschillen.
De ene situatie/persoon is de andere niet, maar doet soms denken aan oude, vervelende stukken.
Soms kan het een nadeel zijn om de boodschap via woorden op papier/online neer te zetten omdat het gevoel/de intonatie ontbreekt.
Dat heb ik ook wel ns mogen ervaren..
Ieder mens is op zijn eigen manier met spiritualiteit en zichzelf aan het werk.
Ieder mens heeft zijn / haar eigen ervaringen meegemaakt waardoor oude patronen ingesleten zijn, of dat men er juist UIT is gekomen.
Wie oordeelt daarover, en wie kan daarover oordelen? Niemand!
Floor, ik snap heel goed dat je een boodschap wil uitdragen, iets waar een ander iets aan heeft. Toch is dat een fase waar iemand ZELF in zit..De oplossingen die voor jou werken, hoeven niet perse DE oplossingen te zijn.
Aan de andere kant snap ik jou ook goed, Gordon. De boodschap leek DE boodschap te zijn, en veroordelend naar ‘het roken zelf’.
Ik vraag me af of het echt op die manier bedoeld is.
Nu ik mijn bijdrage heb gegeven:Mooi stuk tekst Nicole, het heeft heel wat teweeg gebracht:)
Make love, not war and cherish each other.
Vanuit liefde en licht!
Chandra Manohar
[Reageer hierop]
Jacky Bruins's reactie :
juli 17th, 2010 at 08:41
@Chandra, Hallo Chandra, ik weet niet of het zo zeer nadelig is om het te schrijven, voor iedereen is het een spiegel. Het onderwerp zelf heeft een enorme lading in de maatschappij, eigenlijk is het dus heel mooi om te zien dat de mensen durven hun kwetsbaarheid te laten zien, te voelen. En vooral voelen is het belangrijkste, wat dan kan het weer stromen!!!
Je hebt het heel sterk geschreven, dank! Fijn weekend! Jacky
[Reageer hierop]
Chandra's reactie :
juli 18th, 2010 at 22:33
@Jacky Bruins,
ty;) weekend is al voorbij, goede week gewenst;)
[Reageer hierop]
juli 16th, 2010om13:57
Floor, leer te kijken… je laat het niet tot je komen. Wat je nu doet is reageren vanuit emotie en niet vanuit je hart!
[Reageer hierop]
Floor's reactie :
juli 16th, 2010 at 12:50
Hallo Jackie,
Dat is het? Ben je echt niets van waarde tegengekomen?
Ik moet leren kijken en niet vanuit mijn emotie reageren.
Ik kijk en ik zie je. Kom eruit wil ik zeggen, kom eruit. Wil jij ook naar mijn boodschap kijken?
Wat zegt het hart? Wat is je hart?
Ik wens je heel veel rust en vrede in je hart en ik hoop dat je genoeg van jezelf zult gaan houden om te stoppen, zoals je schrijft en wenst. Als je niet van jezelf houdt, heb je dan een open hart? Kan dat wel?
[Reageer hierop]
Jacky Bruins's reactie :
juli 16th, 2010 at 15:38
@Floor, ik ga hier niet op antwoorden, je houd vast aan je eigen ik en wilt dat die voor iedereen geldt. En wat ik nog wel te zeggen, niemand zal meer veroordelend over mij praten, of ik rook of niet. Ondanks alles en hoe iedereen over roken praat, er zijn veel meer belangrijke dingen in het leven waarbij velen een groot rookwolk om zich heen trekt en vlucht in het spirituele en anderen meesleuren met hun zogenaamde roeping. Dus Floor, ik zou dit alles loslaten en met de benen op de grond komen te staan. Help eerst jezelf en dan kun je je ervaringen doorgeven en wat de ander er mee doet, is van hen!
Groeten, Jacky
[Reageer hierop]
juli 16th, 2010om14:32
Hoi Chandra,
Uit mijn oorspronkelijke reactie:
En uit mijn vorige stukje:
Misschien heb je er overheen gelezen.
Liefs
[Reageer hierop]
Chandra's reactie :
juli 16th, 2010 at 14:38
@Floor,
Het kan zijn dat ik de details laat voor wat ze zijn. Dit doe ik soms bewust, juist omdat het over het gemeenschappelijke doel gaat:)
Soms is het ook goed om los te laten en er op een ander moment op terug te komen OF helemaal te laten voor wat het is.
Ik begrijp dat je je boodschap helder en duidelijk over wil laten komen, mijns inziens heb je daar genoeg energie in gestoken.
@Allen: geniet van het weekend!
Namaste,
Chandra
[Reageer hierop]
juli 16th, 2010om15:05
Je haalt die details juist aan in reactie op wat ik geschreven heb – wat je hierin mist en spreekt me er persoonlijk op aan. Als je dat dan bewust wilt negeren kunnen we elkaar wel ongeacht wat toekennen. En het helemaal nergens meer over hebben.
Over energie: ja, ik ga lekker naar het bos!
Fijn weekend!!
[Reageer hierop]
Chandra's reactie :
juli 16th, 2010 at 15:52
@Floor,
Lekker gezond, de bosrijke energie!
ps: ik geef je gelijk (voor zover dat nodig is) in 1 van je vorige reacties waarin je zegt:
de toon kan soms anders aankomen dan hoe een ander (jij in dit geval) het bedoeld heeft.
“Ik denk dat het grote gevaar van al dit heen en weer geschrijf is geweest het ontbreken van het horen van de toon en het niet zien van elkaars uitdrukking.
Dit wou ik ook aangeven met mijn reactie.”
Aan de andere kant lees ik inderdaad een boodschap die vanuit liefde geschreven is.
Verder laat ik het hierbij, ik ga ook lekker genieten van mijn weekend!
Take care,
Namaste
chandra
[Reageer hierop]
juli 17th, 2010om21:45
Hoi Petra en Gordon,
Ik las eergisteren bovenstaand artikel en ik voelde dat ik er wel op wilde reageren. Toen viel mijn oog op het woordje “roken” in het rijtje onderwerpen (kan ik nu niet meer vinden trouwens). Dat heb ik toen aangeklikt en toen kwam ik de roken-blog tegen, plus de reacties.
Met in mijn achterhoofd nog van wat me in bovenstaand artikel erg aansprak: niet blijven hangen in problemen, maar gaan naar de oplossingen, heb ik toen daar gereageerd op wat ik tegenkwam. Ik zie nu net dat Gordon, ergens anders, namelijk hier, reageert op dit rook-onderwerp en Petra naar de hoogstaandheid van mijn reactie vraagt.
Zeer terecht schrijven jullie, dat alles in jezelf zit.
Als je iets weet, hoef je jezelf nog niet hoogstaand te voelen. Als een ander iets weet en jij nog niet, hoef je jezelf niet minder te voelen. Als iemand een handreiking probeert te doen, waar iemand die op de drempel staat, net zijn of haar voordeel mee kan doen, betekent dat niet dat de aanreiker ook maar de lichtste gedachte heeft dat niet alles ieders eigen keuze, verantwoordelijkheid en weg is. Dat is nou net het leven. Als zoiets gaat over een onderwerp waar de ander zeer mee worstelt en het heel pijnlijk vindt en het onderwerp zeer veelbetekenend is, wat is het kwalijke aan daar een bijdrage aan te leveren en wat heeft dat te maken met het niet naar jezelf kijken? We kunnen elkaar allemaal helpen. En dat doen we ook. Deze site hangt daarvan aan elkaar. Wat ik merk is dat er heel erg naar mijn persoon wordt “gekeken”, maar eigenlijk nauwelijks naar wat ik wilde zeggen en dat de mensen die zich aangesproken voelden, naar zichzelf kijken, dat is misschien wel zo (geweest?), maar het is tot nu toe in de reacties niet te merken geweest. Behalve dan dat Gordon steeds meer of minder duidelijk, steun probeert te vinden bij anderen, wat aangeeft dat hij toch wel wat twijfelt, op zijn minst aan of mijn reactie nou werkelijk zo verwerpelijk en weinig “hoogstaand” was (Gordon haal jij het uit jezelf of probeer je rust te vinden en je sterk genoeg te voelen om de kern van wat ik zei, af te wimpelen?) Maar goed, daar ging het me helemaal niet om. Het ging me niet eens om een oplossing, het ging me om bewustwording. Als een aanreiking. Voor wie er wat mee kan, nou niemand dus. Ik ben verder alleen maar bezig geweest om klachten aan mijn persoon te proberen op te helderen zodat er misschien weer oog kon komen voor de kern. De aanreiking was vast niet goed. En was ik naïef? Ja misschien wel, maar ik zeg liever 100 keer wat te veel, met een kans op wat goeds, dan 1 keer wat te weinig. En dat alleen als ik het gevoel heb dat ik iets bij zou kunnen dragen. En dat zegt wat over mij, maar wat zegt dat over mij? Is dat verkeerd?
Ik hoop dat jullie ook communiceren vanuit je diepste geweten. Dat zou ik “hoogstaand” vinden.
Over iemand spreken en daarbij het ene na het andere oordeel vellen, zonder diegene daarop te wijzen, binnen een ander topic – hoogstaand? Ook heb ik al een paar keer in verschillende topics gemerkt Gordon, dat je je eigen geplaatste reacties zomaar verwijderd. We zijn allemaal gelijk, maar sommigen nog gelijker misschien?
Elke stap naar het lichte roept een tegenreactie van het krachtiger worden van het lagere op. Het helpt om dat te weten en daar heel alert op te zijn. Ik ken het zelf uit mijn eigen leven en wie weet ziet iemand anders ook die werking. Bij voorbaat mijn verontschuldiging voor als iemand dit aanstootgevend vindt, omdat je hier al van op de hoogte was of omdat je het niet wilt horen of nog ergens anders om. Ieder is vrij.
(Dit gedeelte van de reactie heb ik verwijderd wegens grensoverschrijdend gedrag. Er zijn grenzen, Floor, aan wat ik toelaat op deze site.-Gordon)
Vriendelijke groet aan jullie allebei en aan iedereen
[Reageer hierop]
Gordon's reactie :
juli 17th, 2010 at 22:01
@Beste Floor, ik ga niet meer op je reactie’s op dit artikel in. Kost me teveel energie
Ik wil je nog wel melden dat ik je laatste opmerking verwijderd heb. Het is volgens mij helemaal niet nodig om zo persoonlijk te worden,ik vind het niet respectvol, en het zorgt er bij mij voor dat ik moeite heb om je serieus te nemen.
[Reageer hierop]
Petra Maartense's reactie :
juli 17th, 2010 at 22:05
@Floor, Lieve Floor, je voelt je kennelijk aangesproken door het woordje ‘hoogstaand’ dat ik enigzins gekscherend gebruikt heb, maar dat ging niet over jou. Je hoeft je niet te verdedigen. Dat ga ik verder ook niet doen.
Soms is het wel wijs om je mond te houden, vind ik persoonlijk. Vooral als je het gevoel hebt dat je verkeerd wordt begrepen. Strijd is niet de weg. Het gaat ook niet om gelijk hebben. Zodra het op dat punt beland, zijn we verder van huis dan waar we begonnen!
Loslaten!
Liefs, Petra
[Reageer hierop]
augustus 12th, 2010om03:18
mensen waar zijn jullie toch mee bezig elkander vertelen wat wel of niet mag, verwijten sturen naar een ander toe zonder die ander te kennen en te weten hoe die is.
kunnen wij bepalen wat goed of slecht voor die ander is, nee die ander is zelf verandwoordelijk voor zijn eigen daden en niet wij. wij bepalen niet wat die ander wel of niet mag doen, wij mogen die macht niet hebben om te zeggen wat goed of fout is. kijk naar het vere verleden de tijd van de inkas en de farao’s die waren verder dat dat wij nu zijn en die gebruikte ook genots middellen.
eagle
[Reageer hierop]
augustus 14th, 2010om00:14
vermits ik bepaald had weg te blijven bij dit forum krijg ik dus nog steeds mails en ga ik dan maar even lezen waar jullie over bezig zijn.
best grappig!
nog steeds blablaba en geen diepte
zoals hierboven vermeld er zijn meerdere stammen in andere continenten die drugs gebruikte om hun geest te verruimen.
opperhoofden met hun vredespijp waren de wijzen van de stam maar ja laten we nu maar even negatief doen over rokende mensen.
als je wil stoppen zal je stoppen , zolang je niet wil of kan stoppen geniet er dan gewoon van.
wat een soep is dat hier en dan spreken we van nieuwetijdskinderen?????????
let it be, let it be, let it be and be happy
[Reageer hierop]