Hoog Sensitieve Personen: Gezondheidsprobleem of spirituele gave?
Hoog sensitieve personen (HSP’s) hebben een verhoogde gevoeligheid voor hun omgevingen. Als je hoog sensitief bent, pakt je zenuwsysteem letterlijk meer informatie op dan de gemiddelde persoon doet van zijn of haar omgeving. Doordat je als HSP’er zoveel input ontvangt, kun je gemakkelijk overladen worden door een overdaad aan info. Een HSP’er kan ook overgevoelig zijn voor bepaalde stoffen op allerlei gebieden. Bijvoorbeeld, je kunt veel gevoeliger zijn voor gifstoffen en vervuilende stoffen.Het is heel belangrijk om te weten of je HSP bent zodat je kunt leren om te gaan hiermee. In deze snelle wereld met zijn overstimulatie, zul je moeten leren om keuzes te maken die gezond zijn voor jou, ook wanneer anderen dit niet begrijpen.
Hoog sensitieve personen en extra zintuiglijke gewaarwording.
Als HSP’er kun je ook paranormale of helende gaven hebben, ook al (her)ken je die nog niet bij jezelf. Juist mensen die helende of paranormale gaven hebben, worden ook vaak overgevoelig genoemd. Net als HSP’ers pikken mensen met paranormale gaven ook meer informatie op dan de gemiddelde mens.
Mensen met een paranormale gave ontvangen informatie buiten de 5 “normale”zintuigen. Bijvoorbeeld , in plaats van dat ze alleen maar iets voelen dat ze hun aanraakt, voelen ze ook andere gevoelens. In plaats van alleen maar zien wat iedereen ziet, nemen zij ook dingen waar als aura’s of spirituele energieën. Ze kunnen soms ook geluiden horen die met het gewone oor niet te horen zijn.
Hoog Sensitieve Personen met onontwikkelde gaven.
In onze moderne, wetenschappelijke en materialistische cultuur, is ons niets geleerd over paranormale gaven. Over het algemeen zijn we heel onwetend over deze fenomenen. Met als gevolg dat veel mensen een paranormale gave hebben en zich dat niet eens realiseren. Jij kunt ook een bepaalde gave hebben, maar dit blokkeren omdat je geen idee hebt hoe je hiermee om moet gaan.Al bij de kleinste gewaarwording zou je jezelf waarschijnlijk al niet toestaan om te registreren dat je iets voelt. Als je toch iets zou bewust worden, zou je je waarschijnlijk, net als de meeste mensen, afvragen of je nog wel goed bij je hoofd bent. Wanneer je regelmatig zoiets doet en een deel van jezelf negeert, zal die eigenschap in de loop van de tijd gewoon niets meer doen. Dat is dan niet voor altijd, maar het slaapt en blijft onontwikkeld.
Hoog Sensitieve Personen en de verschillende paranormale gaven.
Er zijn ook veel misverstanden over paranormale gaven. We zijn geneigd te denken aan die gaven zo van, dat zijn alleen mensen die in de toekomst kunnen kijken. Maar, in de toekomst kijken is maar één van de gaven. Bewust zijn van energie…..intuïtief zijn, aura’s kunnen zien, andermans emoties kunnen voelen, communiceren met geesten, of sommige soorten van droominterpretaties……..dat kunnen allemaal voorbeelden zijn van paranormale gaven. Een paranormale gave is meer dan waarzeggen alleen.
Een ander misverstand is dat je of paranormaal bent óf je bent het niet. paranormale gaven zijn net als andere gaven. Neem bijvoorbeeld een muzikale gave……als je wel gevoel hebt voor muziek, maar nog nooit muziekles hebt gehad…………dan zou je ook niet weten wat je mogelijkheden zijn. Je zou niet weten of je beter kunt zingen dan teksten schrijven of welk instrument het beste bij je past. Je zou wel weten dat je muzikaal gevoel hebt, het is alleen niet ontwikkeld. Hetzelfde geldt voor paranormale eigenschappen en gaven. Als je nog nooit geleerd hebt om ermee te werken, kun je ook niet weten waartoe je in staat bent, of wat je kwaliteiten zijn.
De connectie tussen Hoog Sensitieve Personen en paranormale personen.
Fysieke en paranormale gevoeligheid gaan vaak hand in hand of overlappen elkaar. Als een sensitief persoon, is het handig te weten dat paranormale energie een aantal symptomen kan veroorzaken zoals vermoeidheid, hoofdpijnen, rugproblemen, maagproblemen, en zelfs chronische ziektes. Uitdrukkingen zoals :” je bezorgt me hoofdpijn”, tonen ons dat er een verband is tussen lichamelijke klachten en de geest.Wanneer je als hoogsensitief persoon de energie van andere mensen in jouw systeem opneemt, kan dat allerlei problemen veroorzaken. Je kunt je heel erg emotioneel voelen, maar dan met gevoelens die niet van jou zijn. Je kunt je heel erg moe voelen door anderen zonder te weten waarom. Je kunt je overladen voelen met gevoelens op drukke plekken omdat je teveel energie oppikt. Als paranormale energie je problemen bezorgt en je hebt dat niet in de gaten, weet je ook niet hoe je daar goed op reageren moet. Constant door andermans energie beïnvloed worden kan zorgen voor herhaalde verwarring, een slecht gezondheid en erger.
Als hoogsensitief persoon is het belangrijk om je bewust te worden van jouw eigen unieke situatie zodat je effectief kunt leren om ermee om te gaan. Wanneer je een dieper gevoel hebt van wie je bent en wat je kunt, dan kun je leren om keuzes te maken die helend zijn voor jou, zelfs als anderen dit niet begrijpen. Je kunt beter het gevoel dat je “anders begaafd” bent dan dat je rare problemen hebt. Als je open staat voor je paranormale gaven kan je je verhoogde sensitiviteit gaan zien als een cadeautje dat erop wacht om uitgepakt te worden.
© 2012 Nederlandse vertaling http://www.nieuwetijdskind.com, door Cassandra
Boeken over HSP bij Bol.com>>> link<<<<

Trefwoorden: 2012, aura, emoties, energie, Heldervoelen etc., hooggevoeligheid, HSP, Muziek, overgevoeligheid
Wilt u een Persoonlijke Avatar afbeelding bij uw reacties? Ga dan naar www.gravatar.com.



mei 22nd, 2012om09:26
Heel goed om hier aandacht aan te besteden. In verband met mijn werk als therapeut heb uiteraard ook alles afgestruind om maar iets te vinden hierover, toen (jaren geleden) het meer en meer onderwerp van gesprek werd. Ik wilde bronnen vinden die hierover schreven, boeken ook, want mensen willen het zwart op wit zien. In Wikipedia (een inmiddels officiëel erkende bron van informatie) werd ook over Hoogegevoeligheid geschreven, maar met een speurbare hilarische ondertoon (en dus heb ik die link niet gebruikt toen voor mijn toenmalige Nederlandstalige website): omdat de wetenschap blijkbaar aangetoond heeft dat de mensen die zij onderzochten, als kind in feite psychisch niet de juiste ondersteuning gehad hebben en daardoor overgevoelig geworden zijn, geen weerstand hebben tegen invloeden van buitenaf. En dat het in feite gezondheidsklachten waren, die dus niets met paranormale gaven te maken hadden.
Kinderen die met een gave geboren worden kunnen echter naast het feit dat ze wel zeker echt paranormaal zijn, en dus gezond gevoelig, óók gezondheidsklachten krijgen, omdat ze (meestal) niet begrepen worden en men geen hulpverleners kent die weten wat dit kind ziet, wat het ervaart en waar het angsten voor heeft. Het ziet wat ouders en dokters niet zien.
En dan is het “dus” onzin. Tot uiteindelijk het kind zo totaal van streek is, en gezondheidsklachten krijgt, dat er verder gezocht MOET gaan worden dan de reguliere gezondheidszorg.
Op die manier leert het lijdende kind in feite de ouders dat er meer is tussen hemel en aarde dan zij ooit konden vermoeden, dat een mens meer is dan zijn hersenen. Dat het tijd wordt dat zij zich ook eens gaan verdiepen in dat wat gevoel is, tijd voor stilte, rust, aandacht, werkelijke aandacht, tijd voor henzelf en hoe het met hen zelf gesteld is, met hun eigen innerlijk, vol met ballast, psychische rommel.
Maar…, pijnlijk dat het zo moet.
Het is heel erg lastig om blinden uit te leggen wat kleuren zijn. Het is heel lastig om mensen die niet geestelijk wakker zijn uit te leggen dat je moet opstappen omdat je moe bent, moe geworden van hun zuigende negatieve energie, en dus thuis moet gaan opladen, slapen, bijtanken, om te voorkomen dat je zelf gezondheidsproblemen krijgt, of terug krijgt, want voordat je geleerd hebt dat je jezelf in bescherming moet nemen hiervoor ben je door vele moeilijke zware eenzame jaren gegaan.
Ik heb hier onlangs ook aandacht aan besteed via mijn (weliswaar Engelstalige) blog.
Develop Immunity Against Negativity… Health Alert! Dit is deel 3 van een serie die nog niet af is. Er zijn nu 6 afleveringen gepubliceerd.
http://multerland.com/blog/?p=3499
[Reageer hierop]
V's reactie :
mei 23rd, 2012 at 06:25
@Antoinette,
Wat een geweldig stuk. Bedankt voor je informatie.
Ik heb tot mijn 22e op een boerderij gewoont, maar ben vooral de stedelijke mensen later gaan onderzoeken,
waardoor ik sterker ben geworden in mijn emotionele krachten. Het is voor mij pril, maar wat een toeval dat dit bericht ook net geplaatst is, ik heb al een lange weg afgelegd als scout waarschijnlijk. Ik zou het leuk vinden contact met je te hebben als auteur, en wil ook zeker de boeken gaan lezen.. Tijd is geen geld, maar Tijd is leven.
V
[Reageer hierop]
Antoinette's reactie :
mei 23rd, 2012 at 10:50
@V,
Het artikel is van Cassandra! 
Terwijl je woorden in me bleven hangen en ik yoga aan het doen was kreeg ik het volgende idee: het kan zijn dat jij beter past in een stad, zoals mijn uitermate gevoelige dochter er toch ook erg van geniet om in Amsterdam te wonen terwijl ik er na een dag vertoefd te hebben totaal leeg en “op” naar huis terug ging, altijd! (Toen ik nog in Brabant woonde.) Pas bij Den Bosch was ik weer opgeladen, energetisch, door te mediteren in de trein.
De stad sloopt me met haar “herrie”, die als een deken over de stad hangt, zelfs met dichte oren te horen. Vanuit de trein zag ik altijd weer dat geestelijk grijze energieveld in en over Amsterdam, bijna tastbaar aanwezig, zelfs als de zon scheen.
Maar misschien zie ik het niet goed, want men zegt dat er een leylijn door Amsterdam heen loopt, een energielijn zoals een meridiaan in een lichaam. http://nl.wikipedia.org/wiki/Leylijn
Toch zijn er plekken in Amsterdam die heel heel erg mooi zijn, bijna dorps aandoen en stilte herbergen, eigenlijk daar waar geen toeristen komen. Zelfs Amsterdammers (weet ik van mijn dochter), mijden die toeristische plekken. Aan de overkant van het IJ is het ook anders, Amsterdam Noord dus. Het pontje is geweldig om mee over te steken (achter Centraal Station).
Waarom de een op het platteland gelukkiger is/zich beter voelt dan in een stad of omgekeerd moet ook een goede reden hebben. Het zou mooi zijn indien daar eens onderzoek naar gedaan zou worden. Lijkt me heel erg interessant.
Nog een interessante vraag: is het toevallig waar we terecht komen? Kunnen daar vergissingen in zijn?
Ik denk het niet.
Er zijn veel wetten, niet alleen die van oorzaak en gevolg, maar ook de wet van aangetrokken worden door dat wat refereert aan “iets” in de ziel, en wat daardoor de weg vindt “hier” of “daar” naar toe.
Dat zijn dus geen vergissingen, zoals ik wel eens hoor(de): dat zielen verkeerd terecht gekomen zijn, op de verkeerde plek geincarneerd, bij de verkeerde ouders. Onmogelijk! In het artikel van Michael is duidelijk dat allen die geboren worden op Aarde hier een thuis horen, of ze het willen of niet, een taak hebben, luisterrijk en breed uitgemeten in de media of onopgemerkt, een taak, niet om er voor weg te vluchten in illusies of ontkenningen, maar door het leven ten volle te aanvaarden en te volgen wat in hun innerlijk voelbaar is als gids, angsten te overwinnen en geestelijke kracht te verwerven. De Aarde is één grote “sport”school (metafoor), geestelijk dus.
Degenen die dat ontkennen gaan groei uit de weg, zijn bang voor geestelijke spierpijn (als vergelijking), en niet geschikt om in dit leven, of in een leven na dit leven, een gids of een Meester te zijn. Zelfs niet sterk genoeg om vader of moeder te worden. Want dát, kan ik je garanderen, vraagt alles van je geestelijke, mentale, emotionele en fysieke veerkracht, souplesse. Geestelijke body/mind/soulbuilders dus.
Zielen die niet sterk zijn in dit leven, deze incarnatie, té zacht, té voorzichtig, té veel uit de weg gaande en niets overwinnen willen alleen vluchten uit de realiteit, hebben dan wellicht tijd nodig om heel geleidelijk aan te herstellen van God weet wat uit een vorig leven. Het zij zo.
Maar laat enkelen of velen, ik weet het niet, onder hen dan niet komen met een verhaal over het uitverkoren zijn en meer dan een ander. Dat is pertinent niet waar. Integendeel, dus.
Je klinkt goed, je gaat niets uit de weg. Goed zo!!
Dank je wel voor je reactie!
Ik ga even verder met mijn yoga…..
[Reageer hierop]
V's reactie :
mei 24th, 2012 at 15:39
@Antoinette,
Bedankt voor je reactie, en inderdaad, ik sprak jou aan als op de reactie. Beide zijn fijn om te lezen voor mij, het stuk van Cassandra en de reactie van jou!.. Ik heb een hoop speurwerk naar hoe ons systeem in elkaar zit en hoe mensen gemanipuleerd worden vooral door de mainstream media. Het inspelen op angsten van mensen.. Al dat onderzoek heeft me veel tijd en energie en een gevoel van een Messias gegeven.. Dat ik de wereld moest gaan veranderen.
Al vele jaren terug.
Ik typ vaak snel, in 1 keer, en kan soms wat warrig overkomen. Ik voel mij onbegrepen, maar heb gelukkig een hoop, (waarschijnlijk nieuwetijdskinderen) vrienden.. Ik ben bezig om nu mijn gedachtes over de wereld los te laten en meer te kijken naar de toekomst en wat ik daarin kan doen. Ik zou paranormaal begaafd zijn en heb een goed stel hersens.
Belangrijkste doel: De wereld verbeteren, door fouten uit het verleden aan de kaak te stellen.
Nu is het voor mij wel zo, dat ik erg uitzie naar het einde van dit jaar. Ik geloof dat dat de mensheid veel goeds zou brengen.. Ook lees ik hier enigsinds astrologische onderwerpen die dat bevestigen. Aquarius?
Ik ben 23 jaar en ik heb behoefte aan goede contacten die mij verder helpen.
Mijn email adres heb ik nu anders gemaakt,
Ik kan vaker uit mail berichten meer informatie halen dan alles te gaan lezen en leren.
Maar ook dat kan ik!
Ik ben een echte levensgenieter, een sporter, genietende van elk moment. Ook werk kan voor mij als een soort vakantie zit, mits ik de goede omgevingen uitkies.
Fijne Dag!
Vincent
[Reageer hierop]
Cassandra's reactie :
mei 25th, 2012 at 14:11
@V, en @Antoinette, Dit artikel is niet van mij, is ben slechts de vertaalster.
[Reageer hierop]
Antoinette's reactie :
mei 25th, 2012 at 14:33
@Cassandra, Ja, ik had gezien dat je het vertaald had, maar ik vertaalde het voor mezelf dat ze het verkeerd ingevuld hadden, omdat er bij “Bron” niets vermeld stond.
Vertalen is ook een vak, goed gedaan!, want het is niet zo eenvoudig als het lijkt.
Weet ik uit ervaring.
Merci!
mei 22nd, 2012om10:09
Ik vind het zelf moeilijk vinden om hier mee om te gaan. Er zijn dagen geweest dat ik echt gehuild heb om mijn hooggevoeligheid en heldervoelendheid af te zetten. Echt knettergek werd ik er van. Mijn schouders deden pijn en ik wist niet meer waar kruipen voor wat rust. Gewoon denken aan mensen die openstaan is al voldoende om aan te voelen hoe het met hen gaat en zo lang d
[Reageer hierop]
Antoinette's reactie :
mei 22nd, 2012 at 11:39
@nele, Het is nodig om te groeien in dit gegeven, meester te worden van jezelf en situaties. Groeien is zonder weerstand niet mogelijk, omdat weerstand de factor is die kracht aanspreekt, intelligentie verhoogt naar inzicht hoe ermee om te gaan. Om te leren hoe invloeden werken en wat je eraan kunt doen.
Groeien is leven. Niet groeien of weerstand bieden aan je eigen groei is stilstaan. Dat doet pijn. Net zo goed. Het is dodelijk.
Belangrijke ommekeer in mijn leven werd toen ik leerde dat ik mijn eigen gedachtenwereld kan beheersen en negativiteit kan overwinnen door niet passief in de situatie te blijven en te zoeken naar een weg naar buiten, uit de situatie, door me te concentreren op mijzelf, in mijzelf, en met visualisaties te gaan werken, kleuren bijvoorbeeld, maar ook positieve woorden, die ik naar de mensen stuurde/stuur die negativiteit in zich dragen, en mij beinvloed(d)en.
Negatieve gedachten kunnen ook vanuit de geestelijke werelden in jou gelegd worden, het is in de geestelijke wereld niet anders dan wat we hier op aarde zien en horen, ervaren!
Zo boven, zo beneden.
Om mentaal opgewassen te geraken tegen beïnvloedingen, ook tegen beïnvloedingen vanuit de negatieve >astrale< wereld is het belangrijk om hier een weg in te vinden.
Zelf.
Voor iedereen anders.
Er zijn hulpmiddelen, zoals visualisaties, maar het is lastig in het begin om hiermee te werken.
Het is hard werken!
Het leven is een universiteit, een opdracht om er iets mee te doen, iets: dat wat op je weg komt.
Muziek helpt om negativiteit te doorbreken.
Liggen en luisteren. Let op je ademhaling. Ga yoga lessen nemen!
Paranormaal zijn klinkt geweldig maar is behalve een gave ook een opgave.
Paranormaal zijn is niet "af" zoals het is. Het is in een constante, dus permanente ontwikkeling.
Een pijnloos bestaan is niet mogelijk, zelfs een bloem ervaart pijn bij het bloem worden, de bloem te worden in de plant die ze is. Een baby die geboren wordt gaat door een enorme weerstand heen, en de moeder ervaart (natuurlijke) pijn! Alles heeft betekenis!
Je groeit er dus doorheen. Mits je er iets mee doet, actief, in denken en doen.
Wacht niet af.
Massages helpen enorm om je heel te voelen, bij jezelf terug te komen.
Geuren helpen.
Muziek.
Schone lucht.
Een wandeling in de natuur.
Yoga.
Fietsen.
Schilderen.
Ritme in je leven: op tijd slapen, eten, bewegen, rusten.
Bach-bloesemremedies.
Lezen van voedende literatuur.
Stilte.
Alleen zijn.
Vermijden van mensen die jou negatief beïnvloeden.
Praten over je probleem, begin een blog.
Er is zoveel, maar je moet zelf de eerste stap zetten, ook de tweede, en de derde, en alle volgende stappen.
[Reageer hierop]
nele's reactie :
mei 22nd, 2012 at 12:47
@Antoinette,
Dankje voor je lief antwoord!!
Mijn reactie was nog niet af wanneer ze verdween. Ze lijkt nu zo negatief
Wat ik eigenlijk wij zeggen is dat ik in het begin echt soms niet wist waar kruipen van alle indrukken die op me afkwamen, maar dat je gaandeweg leert herkennen wat binnenkomt, ook al kan ik het vaak nog niet helemaal plaatsen al gewoon herkennen dat het niet van mij is maar extern helpt om het te plaatsen en wat meer los te laten. De dagen dat ik krom van de rugpijn liep zijn gelukkig steeds minder aan het worden. Ik weet nu dat er dan iemand of iets met mij bezig is.
Ik ben nu ook gestart met een coachingsessie om dar te leren terug naar de essentie te gaan en stap voor stap leer ik mijn denkpatroon aanpassen. Naar een meer positieve manier van denken. Maar wat ik er tot nu toe het meeste heb geleerd is dat ondanks mijn hoge gevoeligheid ik er toch niet in sloeg mijn eigen emoties te erkennen. Mijn gevoel kan ik heel gemakkelijk negeren en passeren. Ik heb nu al zelf kunnen ervaren dat verwoorden wat ik voel en dromen, denken en mijmeren over wat ik voel, wat ik diep van binnen wil, mijn energie laat stromen van top tot teen, het maakt me vrolijk, doet mijn hart springen en mijn ziel zingen. Mijn huidig werkpunt is dus naar een situatie komen waarbij dit een automatisme wordt, dat mij hierop richten, op wat ik wil geen opgave meer wordt, maar normaal wordt.
Zoals je zegt het gaat stap voor stap en het is hard werken. Een jaar is zo voorbij en geduld is niet mijn grootste deugd
Je tips zijn welkom! Rustige muziek en stilte zijn twee dingen waar ik momenteel veel behoefte aan heb en ook de natuur roept steeds vaker. Ik heb ook momenten dat ik schrijf, speel met het idee om er een boek van te maken, een blog, misschien, daar heb ik nog niet aan gedacht, maar dat is misschien een betere eerste stap.
Hoe dan ook heel erg bedankt voor je artikel, je raad en je liefde.
Nele
[Reageer hierop]
Antoinette's reactie :
mei 22nd, 2012 at 13:38
@nele, Ik vermoed (als het klopt dat ik in contact ben met je, via jouw schrijven, je woorden, en ik dus ook voel wat er is in je) dat je uit jezelf aan het breken bent, de belemmeringen die je vasthielden/houden door je groeikracht van je afschudt: een extreem krachtig gebeuren!
Laat de tranen de vrije loop, ze werken verlossend. Je hebt, als ik het goed voel, veel geabsorbeerd vanuit je omgeving, en het met je meegedragen, zonder het te verwerken, of zelf te transformeren, want….weet je,het is mogelijk om die energieën te transformeren, om te zetten, te verwerken dus, assimileren, ook voor anderen, via jou.
Dan ben je in jezelf een ander aan het schoonmaken.
Daarom is schoonmaak een dagelijks werk, innerlijke schoonmaak. Yoga en rustgevende muziek helpen mij om pijn los te maken, ook van hen van wie ik het overnam.
Zo te lezen ben je al een heel eind op weg om naar degene die je werkelijk bent te luisteren.

Heel mooi!
Fijn dat je je verhaal nu afgemaakt hebt, hier.
Woon je in België? Je klinkt Vlaams
Ik ben Brabants, nu Noors Brabants (ik woon in Noorwegen), in plaats van Noord Brabants…
Liefs van mij!
En wat betreft dat geduld: ik was hetzelfde, ik wilde er van af, maar toen kwam ik er, tot mijn ontsteltenis aanvankelijk, achter dat dit soort processen eindeloos zijn, maar tenslotte leer je hoe er mee om te gaan. Dan heb je de sleutel, en in principe voor dát niemand meer nodig, of je weet waar je “het” kunt halen, het leven geeft altijd richtingaanwijzers, via je intuïtie…
Antoinette
[Reageer hierop]
nele's reactie :
mei 22nd, 2012 at 14:20
@Antoinette,
Je gevoel klopt volledig. Jij voelt warm, rustig en liefdevol aan. Doet effe deugd moet ik zeggen.
Ja je zou inderdaad kunnen zeggen dat ik aan het losbreken ben, en dat manifesteert zich ook heel erg in mijn omgeving. Wat ik nog niet altijd als iets positiefs kan zien en inderdaad met de nodige tranen gepaart kan gaan soms. Hoewel dat stilletjes betert. Stap voor stap kom ik er wel met vallen en opstaan zoals ze zeggen zeker
Maar het voelt zo goed om eindelijk zoals je vaak leest je innerlijke stem te ontdekken en en beetje bij beetje ook voor open te staan en nog leuker er effectief naar te gaan luisteren! Zoals ik al zei dan voel ik de energie echt stromen tot in de toppen van mijn vingers en tenen. Dus hoe kan je dat dan nog negeren.
En wat mijn omgeving betreft. Ik slorp inderdaad heel veel op, ben ook, zo voelt het althans heel veel familiekarma aan het opheffen/ transformeren. Ben daar van kinds af aan ingerold. Ik weet ook niet beter. Maar ook al zie ik ze graag en gun ik ze het beste, het is nu tijd dat ze voor zichzelf gaan lopen. En dat wekt de nodige weerstand in mijn omgeving op. En door recent in te zien dat ik hulp kan vragen om met deze dingen om te leren gaan. Dat hulp vragen geen teken van zwakte is maar net een kracht, slaag ik er eindelijk in om mijn grenzen ook naar hen toe liefdevol te trekken. Alleen maakt dat zoveel los en is het best heftig en emotioneel met momenten. En dan ben ik blij dat artsen inzien dat ik rust nodig heb en die ook even krijg.
Dus je gevoel is helemaal juist, ik ben heel hard aan het schoonmaken, mezelf maar ook mijn relatie, huis en omgeving. Het is nog niet duidelijk waar alles gaat uitkomen en dat baart me best nog wel kopzorgen maar het voelt wel goed en als ik me op het goede gevoel focus dan krijg ik ook vertrouwen dat wat de uitkomst ook wordt dat het goed is. Spannend is het wel hoor en ja dat je dan verlangt dat je al kan rennen voor je kan stappen is normaal.
Noorwegen! Het doet me dromen. Wat een fantastisch land moet dat toch zijn. Hoewel ik bang ben dat ik het op termijn te eenzaam zou vinden. Maar dat is waarschijnlijk omdat ik het niet ken en nog niet helemaal ‘losgebroken’ ben. Want hoe kan je eenzaam zijn tussen al die bomen, meren en andere natuurelementen. Maar wat ik me wel echt afvraag is: Heb je dan geen last van de donkerte in de winter?? Een half jaar donker het lijkt me zo moeilijk anderzijds heb je dan ook een halfjaar licht. Maar los van de hoeveelheid zon Noorwegen bezoeken staat al een tijdje op mijn to do lijstje. Die prachtige ongerepte natuur wil ik ooit in het echt eens bewonderen!
En wat mijn herkomst betreft ik ben inderdaad Vlaams. Een Belg verstop je niet achter geschreven taal zeker
Het was leuk om met je te schrijven! Dank je voor je goede raad en het delen van je ervaring.
Liefs,
Nele
[Reageer hierop]
Antoinette's reactie :
mei 22nd, 2012 at 16:06
@nele, Lieve Nele, wat een enorm werk ben je aan het verzetten! Het is goed dit te delen zodat ook zij die ook (of niet) hooggevoelig dan wel paranormaal zijn op de hoogte zijn hiervan, want inderdaad: dit is het waar men door geboorte mee te maken krijgt, of mee te maken kan krijgen. Het is goed te weten dat paranormaal of hooggevoelig zijn grote consequenties heeft, en grote verantwoordelijkheidsgevoelens voor het eigen welzijn en het welzijn van anderen met zich meebrengt.
Betreffende Noorwegen: dit land is in mijn leven gekomen door puur en alleen op mijn intuïtie te “varen” en tegen alle (zoals altijd) tegenwerpingen van de omgeving in te doen wat goed voelde voor mezelf.
Al jaren voor ik in Noorwegen terecht kwam ben ik in feite op weg gegaan, maar als je me gevraagd had waar ik naar onderweg was had ik de naam Noorwegen verworpen als mensen hadden aangegeven dat dit het land zou zijn waar ik zou gaan wonen.
Niets had ik met Noorwegen.
Het heeft een jaar geduurd vooraleer ik kon bevatten dat ik er was.
Mocht en kon blijven.
Kon mijn ogen niet geloven.
De natuur is onvergelijkbaar mooi.
Anders mooi dan waar ook. Paradijselijk mooi. Maar… er wonen hier veel mensen, jonge mensen, met psychische klachten, die men verklaart door een gebrek aan licht, lange winters, maar, de Sámi, een natuurvolk dat in het noorden van Noorwegen, Zweden en Finland woont, heeft hier geen last van en daar zijn de winters nog extremer.
Het is de onderdrukking door het geloof, vermoed ik, dat, wat in Nederland gedurende de zestiger jaren revolutionair veranderd is binnen geloof en samenleving, en dat moet hier nog plaats vinden.
Het donker en licht hier is trouwens niet zó extreem hoor. Binnenkort is het de langste dag van het jaar en dan is het zoals men zegt overal: de hele dag licht.
Licht is iets anders dan “niet donker”, er zijn dus vele fasen tussen volop licht en helemaal donker.
Maar er is gedurende de zomermaanden in de nacht zelfs zoveel “niet echt donker” dat je zonder kunstlicht alles kunt zien.
Je gaat slapen zoals je als kind ging slapen: al voor het “donker” is.
Echt donker is het in sommige kunstlichtloze tunnels, je ziet zelfs met groot licht van je auto bijna niets! Het is spoorzoeken.
Unheimisch. Beangstigend zelfs, wanneer het vele kilometers lang zo is.
De menselijke activiteiten hier, van de boeren, wanneer de dagen lengen en het lente wordt, zijn dan ook enorm. Ook de natuur maakt een inhaalslag die zijn weerga niet kent. Het groen ontploft bijna uit de gewassen wanneer het eenmaal lente wordt. Dit jaar echter is het heel laat lente: er staat nog geen blad aan de bomen, nu, vandaag 22 mei, en pas sinds twee dagen zie je het gras groen worden. Alles was bruin. Extreem was ook de zomer van 2011, toen het aan de noordpool twintig graden boven nul was……………….!!
De winter is op zijn donkerst midden december.
Dan is het pas om tien uur in de ochtend echt licht en om drie uur in de namiddag gaat het al schemeren.
Ik leef in een groot huis, zoals de meeste Noren in een groot huis wonen en dat is maar goed ook, want je moet je binnenshuis zien te vermaken.
Dat kan ik goed. Bovendien schuw ik de soms snijdende min twintig/min dertig graden vrieskou niet, ik ben er goed op getraind: vroeger sliepen we in onverwarmde slaapkamers!
De kou hier voelt echter met zelfs min twintig niet zo koud als plus zes in Nederland kan voelen. Waterkou is heel erg.
De eenzaamheid hier? Eenzaamheid bestaat niet in de natuur, dat zeg je goed, voel je goed, Nele.
Het is ongelooflijk indrukwekkend om in de leegte van de bergen te zijn, boven de boomgrens, met de fluitende wind om je heen, zo krachtig dat je om kunt waaien, en niemand, niets te te zien wat herinnert aan een mensenwereld, de “beschaving” van eerste wereld landen.
Je ervaart een onvoorstelbaar diepe verbinding met Aarde, Natuur, je Zelf. Eenheid. Universum.
Die leegte is Vol met dat wat een overbevolkt land als Nederland bijvoorbeeld niet meer heeft: er is zoveel natuurlijke energie opgebruikt!
Maar Nederland heeft daarentegen heel veel zachtheid en geestelijke rijkdom, openheid, een hoog geestelijk en sociaal ontwikkelingsniveau.
Het ligt in mijn toekomstplannen om mensen die toe zijn aan stilte en natuur, aan alleen zijn, uit te nodigen voor een week(end) hier bij mij, in Hovet http://g.co/maps/guz73 , een piepklein dorpje in de Noorse bergen, ergens tussen Oslo en Bergen.
Om op te laden. Ik heb een massage-kamer, ben opgeleid voor het werken met Bach remedies en kruiden. Maar ook zonder dat is het weldadig. Bossen met beekjes en watervallen op loopafstand, een sterk stromende rivier op vijfentwintig meter afstand van het huis, de Storåni….
Wie weet kom ik hier snel op terug, misschien later. Ik moet eerst nog voor de afhandeling van de verkoop van mijn huis naar Nederland, eind mei, en ben nog volop in een nieuw proces. Dus even afwachten.
Geduld
Mocht je wat willen zien van de plek waar ik verblijf:
http://www.panoramio.com/user/4926386
http://www.flickr.com/photos/antoinettejanssen/
Liefs van mij!
Antoinette
mei 22nd, 2012om11:22
Mooi artikel
Als gevoelig persoon zijnde of als persoon met paranormale gaven kan er veel bij je naar binnen komen onbewust.
Het is de uitdaging aan jou om hiet bewust van te worden, zodat je kunt gaan onderscheiden.
Leer u zelf kennen.
Liefs
[Reageer hierop]
mei 22nd, 2012om13:05
@antoinette,
Wat heb je dat mooi omschreven, en helemaal waar:
Je kunt een blinde ook heel moeilijk uitleggen wat kleuren zijn. Mensen die deze gevoeligheid niet hebben oordelen vaak snel en dat is jammer, daarom is het ook zo belangrijk dat er met deze kinderen/ volwassenen ZELF gepraat wordt door hulpverleners zo kunnen zij uitleggen wat zij voelen en hoe zij het beste geholpen kunnen worden in samenwerking met hen. Dankjewel.
Warme groet, Anna
[Reageer hierop]
mei 22nd, 2012om15:49
Graag zou ik ook nog een tip willen geven. Wees ook bewust van het feit dat Social Media – zoals Facebook en Twitter – er voor kunnen zorgen dat je veel binnen krijgt. Wanneer je hier niet op bedacht bent, kan dat voor de nodige problemen zorgen.
Liefs, Anne Marie
[Reageer hierop]
Antoinette's reactie :
mei 22nd, 2012 at 17:19
@Anne Marie, Een computer is sowieso energie-vretend, verslavend en vermoeiend, slecht bij te veel en te lang gebruik, voor iedereen, niet alleen voor gevoelige mensen!
[Reageer hierop]
mei 22nd, 2012om17:36
Mooi artikel, en nog mooiere reacties er op…
Toen ik me bewust werd van het begrip ‘HSP’, al deze jaren geleden, vielen vele puzzelstukjes op de juiste plek, zodat ik het een plek kon geven voor mezelf. Meer kon ik er toen niet mee doen, aangezien ik niemand anders kende bij wie ik dat ook kon herkennen. Ik heb er toen met enkele mensen proberen over praten, maar stootte gauw op muren, kreeg het verwijt dat ik me beter voelde dan de rest enzo… Dat was pijnlijk en gaf me enkel maar hetzelfde ‘alien’ gevoel over mezelf dat ik altijd al had.
Ik ben nu jaren ouder, en weet al een stuk beter wat ik moet doen om mezelf te verzorgen. Toch komt daar af en toe nog es een beetje angst de kop opsteken. De angst om nooit een ‘kindred spirit’ te mogen ontdekken die ik in de ogen kan kijken. Ik mag al blij zijn dat ik ‘lotgenoten’ mag ontdekken via het internet de laatste jaren. Maar het blijft oppassen voor mij, want velen die zichzelf omschrijven als zijnde ‘spiritueel’ (wat dat ook precies mag betekenen in hun woorden), zijn vaak de grootste veroordelers naar anderen toe. Het pijnlijke hieraan, maar ook één van de grootste geschenken die ik hierbij aan mezelf heb geschonken is dat ik steeds weer op mijn voeten terecht kom en niet opgeef om mezelf te wezen, open te zijn naar anderen. Maar eerlijk is eerlijk: het is nog steeds een eenzaam bestaan. Eén van de lessen die ik had/heb te leren is dan ook zeer zeker om van mezelf te leren houden, en beetje bij beetje lukt dat beter en beter.
Het superleuke aan het lezen van de reacties tussen Antoinette en Nele, is dat ik besefte dat ik best veel ‘rotzooi’ van anderen (familie/buren,…) heb opgeruimd, terwijl ik altijd, bij mijn leven nadenkend, de gedachte heb gehad, dat ik hier maar was om andermans zuurstof in te pikken, en niks anders te betekenen had, en niks bijdroeg tot een betere wereld waar ik al sinds kindzijn van droomde. Ik zie dit heel helder in nu, terugkijkend op vele situaties en personen uit mijn verre en recente verleden. WAW! Bedankt daarvoor, lieve mensen!
@ Antoinette…
Met die fakkel (weet je nog?) duidde ik meer op het feit dat jij het pad verlichtte voor al diegenen die achter jou zijn gekomen. Je kan je dit voorstellen als het graven van een tunnel door een harde stenen vloer in het holst van de nacht.
Jij moest alles op de tast doen. De lichtwerkers die na jou kwamen, moesten geen fundamenten meer uitgraven, en vonden al iets makkelijker de weg, terwijl ze de tunnelgang breder maakten bij doorgang, ook al was het ook voor hen nog kruipen op handen en voeten, met veel bloed, zweet en tranen.
De lichtwerkers die nu geboren zijn (en worden), kunnen daardoor hand in hand, zij aan zij, rechtop door een met kleurrijke lampionnetjes versierde, in grote getalle de ruime doorgang, die geen tunnel meer is doorkruisen, zonder enige moeite. Zonder jou en jouw generatie was dit nooit mogelijk geweest. In onze mens incarnaties en omwille van alles dat gaande is, word daar te weinig bij stilgestaan.
De wijsheid die in je zit, daar hoef ik niks over te zeggen, die heb je vanzelfsprekend van nature.
Dit wou ik persé nog efkes verduidelijken, want ik vond het belangrijk dat je dit besefte.
Lieve groeten aan iedereen!
Hein
[Reageer hierop]
Antoinette's reactie :
mei 22nd, 2012 at 19:30
@Hein, Bedankt voor je openheid, voor het mee mogen kijken in ook jouw leven, en, munne beste, …ben je ook Vlaams? net als Nele?
… ik moest even glimlachen toen je schreef: “Maar het blijft oppassen voor mij, want velen die zichzelf omschrijven als zijnde ‘spiritueel’ (wat dat ook precies mag betekenen in hun woorden), zijn vaak de grootste veroordelers naar anderen toe.”
psycholoog, die mij verder helpt nu, want ja, hoe wijs ik ook mag klinken of zijn, ook ik heb, juist door die eenzaamheid in het alleen staan met die gevoeligheid die nauwelijks begrepen wordt, nog steeds, ook ik heb nog weleens hulp nodig, en ben blij dat ik die vind, dankzij de richtingaanwijzers die het leven mij biedt, via mijn intuïtie.
Dat zegt ook Richard Harvey, de spiritueel
Mijn wijsheid is voor een groot deel gebaseerd op/gereactiveerd door dat wat ik van die enorme lichtdragers uit het verre en recente verleden mocht leren.
We geven fakkels door.
Hou je haaks, weet dat je ooit in de ogen zult kijken van iemand die jouw blik beantwoordt zonder iets te hoeven zeggen. Dat komt!
Maar ook wanneer je jezelf in de ogen kijkt, in de spiegel, zie je iemand die van je houdt, en jou beter begrijpt en kent dan wie ook.
Liefs van mij,
En dank je wel
Antoinette
[Reageer hierop]
Hein's reactie :
mei 22nd, 2012 at 19:58
@Antoinette,
Ja hoor, mijn naam verbergt het een beetje, maar ik ben geboren in belgenland. Ik woon in Gent
Ach weet je…over het verleden en die ‘eenzaamheid’ en al wat daar bij is komen kijken… Het verleden heeft ons allen gemaakt tot wat we nu zijn, en eerlijk gezegd, ik ben best tevreden met de mens die ik nu ben, voornamelijk als er niet te veel anderen om me heen zijn
. Vanaf hier gaan we verder, en al die fakkels gooien we binnenkort allemaal op een gezamenlijk vreugdevuur, toch? 
Jij ook weer bedankt voor je ‘voelbare’ woorden. Ik denk dat jij de max van een vrouw bent. ‘k Heb genoten van de link naar foto’s die je hebt geplaatst. Als natuurmens lijkt Noorwegen me een plek waar ik zou kunnen ademen.
Ik kom hier op deze site nog niet zo heel lang, maar ‘t voelt goed.
Ik wens jou en alle anderen hier en daar een heel fijne avond.
Lieve groeten!
Hein
[Reageer hierop]
mei 23rd, 2012om15:23
Puur als reactie op de titel:
Is het een gezondheidsprobleem of een gave.
Mijn vader is nu bewuster, maar vroeger gold alleen de wetenschap.
Juist in zijn karakter zit een ontnuchterende, aardende energie die me ‘energiechemisch’ gezien in balans bracht.
Hij heeft me in mijn waarde gelaten maar bleef zichzelf en vertelde zonder suikerlaagje waar hij in geloofde.
‘Energiechemisch’ werkte dat voor mij.
Zijn denkbeelden passen niet altijd bij me maar de energie klopt wel.
Ik heb minder/niet/anders spirituele mensen nooit als blind of minder ver gezien, maar als ‘anders’.
Ik heb geen idee hoe het is om een topsporter te zijn: een topsporter kan mij blind noemen op topsportgebied.
Ik vind het niet erg om blind genoemd te worden op het gebied van marathons.
Ze doen maar, ik heb andere kwaliteiten.
Een marathonloper ligt er niet wakker van als een nieuwetijdskind hem blind vindt.
Als je van jezelf houdt en je eigen waarde kent, kan iemand met andere eigenschappen en inzichten je wel blind vinden, maar who cares?
Als het filter van ‘anders zijn’ minder in je meetrilt wordt het zoveel makkelijker om te aarden in de ‘gewone’ samenleving.
Je kunt niet met iedereen al je inzichten delen, maar dat hoeft ook niet.
Normale, alledaagse dingen, invloeden en energieën die je moeilijk vindt en misschien krampachtig probeert buiten te houden zijn als een medicijn voor je hooggevoeligheid.
Net als homeopathie.
Ga het niet uit de weg maar sta toe dat het je helpt om te aarden, zonder dat je jezelf laat overspoelen.
Neem je eigen aardingsproces in handen, ga het aan.
Heb je moeite met treinstations, loop er dan elke dag even overheen.
Heb je moeite met winkels, ga elke dag een boodschap doen.
Woont er op de hoek iemand wiens energie je vervelend raakt, loop dan elke dag langs dat huis.
Elke energie waar je moeite mee hebt kan werken als alledaagse homeopathie als JIJ het heft in handen neemt en het op een respectvolle manier aangaat.
Dan kan het je niet meer overspoelen.
[Reageer hierop]
mei 23rd, 2012om15:51
Kan het niet laten om te reageren, alhoewel ik een beetje aarzel omdat ik al zo vaak gereageerd heb op reacties hier.
Ik ervaar je reactie als heel krachtig, tegelijk (al is het niet zo bedoeld) ook verwijtend naar mijn uitspraak over >blinden< niet uit kunnen leggen wat kleuren zijn.
Die vergelijking was voor mij een manier om eindelijk te accepteren dat het is zoals het is, en dat ik moest stoppen met proberen uit te leggen: ik had niemand om mee te praten. Mijn vader heb ik nauwelijks gezien in mijn leven, een gesprek heb ik er pas in de laatste drie weken van zijn leven mee gehad, dus Sanny, je bent een bofkont. Logica, waarmee je vader werkte, is ook nodig om gezond in het leven te staan.
Ik begrijp wel wat je bedoelt met die energie omdat ik nu een vriend heb die vergelijkbaar is met je vader.
Ik begrijp ook, weet, dat dit mij juist helpt om meer en beter te gronden, zelfs nu, op mijn 63ste.
Dat gaat heeeeel erg diep, en de woede uitbartstingen waren aanvankelijk niet van de lucht. Ik kon eindelijk mijn woede luchten, zonder daarom doodgezwegen te worden, verworpen.
Nou, dat grondt!! Er wordt nog steeds scherp gediscussiëerd en nee er is geen suikerlaagje, helaas, was mijn aanvankelijke mening, maar meer en meer aanvaard ik zijn anders denken, en meer en meer begrijpt hij wat gevoeligheid met mij doet. Het blijkt dat hij zelf ook uitermate gevoelig is. Heel veel heeft weggedrukt. Zijn denken heeft hem ook over donkere tijden heen geholpen.
Nu komt hij iemand tegen die ofwel overgevoelig is/een gave heeft, maakt niet uit, last heeft, heeeeel erg veel last dus van teenentander.
Ik vergelijk het leven zelf ook graag met homeopathie en deel je visie hierin.
In homeopathie is er echter ook sprake van verdunningen, meer of minder.
Hoe groter de verdunning, hoe dieper het werkt.
Een dagelijkse inname behoort tot de minder sterke werkende homeopathische middelen en voor mij zou het een overdosis geweest zijn, en niet gewerkt hebben.
De enkele keren per jaar dat ik op een station angsten stond uit te zweten waren enorm zwaar, ik reisde zelfs eerste klas omdat ik de energie en de drukte van een tweede klas wagon niet aankon, maar de wil om bij mijn kinderen te komen was groter. De wil om verder te komen was groter dan de angst. Uiteindelijk ben ik zelfs in een vliegtuig gestapt en dit was een ongelooflijke ervaring, goddelijk als het ware, ik heb genoten, vol overgave, zonder Rescue Remedy, zonder valeriaan, gewoon met mijn eigen zelfvertrouwen.
Mijn kinderen, en de vriend die er nu is, zijn mijn allergrootste drijfveer geweest in mijn leven en mijn allerbeste medicijn. Daar stuur ik regelmatig bedankjes voor naar "boven"….
[Reageer hierop]
mei 24th, 2012om09:03
Nee hoor, dat is niet verwijtend bedoeld!
Ik heb ook die ervaring: het is zoals het is.
De meeste mensen denken:
De ander is blind.
De wereld zit in elkaar volgens mijn logica, en de anderen snappen het niet helemaal.
Dat is iets menselijks.
Ik heb die laag ook, maar ik ‘zie’ ook al van jongs af aan hoe alle verschillende mensen een eigen perceptie hebben en ik zie/voel daar liefde/eenheid doorheen stromen.
Ik heb er tot na mijn 25ste over gedaan om erachter te komen dat niet iedereen zo ervaart.
Die liefdestrilling is eigenlijk ook een soort ‘homeopathische verdunning’.
Als je die niet voelt, dan kun je jezelf met andere middelen beschermen als ‘verdunning’ voor wat er bij je binnenkomt, maar ik denk dat iedereen diep van binnen ‘weet’ dat die liefde er is en dat je die niet kwijt kunt raken, wel vergeten of er niet meer op durven vertrouwen dat het er echt is.
Ik denk dat dat ook de kosmische lijm is die wordt benoemd in het stuk van Aartsengel Michael van 19 Mei.
Elke dag naar lastige plekken gaan bedoelde ik meer bij wijze van spreken.
Dat kan dwangmatig worden.
Een vast ritme kan wel helpen om doorzettingsvermogen op te bouwen.
En ik denk dat je wel elke dag moet blijven bewegen, elke dag iets doen wat een uitdaging vormt.
Als HSP sport, daar krijg je conditie van.
[Reageer hierop]
nele's reactie :
mei 24th, 2012 at 10:04
@Sanny en de andere,
Ik heb even niet veel tijd en zin om te reageren maar lees wel met veel interesse mee. En wou even delen dat ik momenteel een vind ik leuk knop mis.
Dus bij deze: Vind ik leuk!
[Reageer hierop]
mei 24th, 2012om09:39
Je kunt die liefdestrilling niet vastgrijpen. Je kunt je er alleen aan overgeven.
Dat wilde ik nog even zeggen.
*Gaat achter pc vandaan om zelf de nodige HSP sport te gaan beoefenen*
[Reageer hierop]
mei 31st, 2012om13:00
@Antoinette,
Dank je voor je bevestiging en aanmoedigingen! Ondanks dat ik weet dat ik zelf voor mijn erkenning moet zorgen, het is fijn om ze toch eens te lezen van iemand anders.
Het is hartverwarmend en deugddoend. En ja momenteel zit ik heel diep, ten minste heel diep vanuit het perspectief van mijn omgeving. Voor mezelf heb ik het gevoel dat ik eindelijk voor mezelf kies en opkom. En daar komen soms nog groeipijnen bij kijken, maar stap voor stap ga ik op zoek naar een nieuw evenwicht. 
En wat schrijf je toch mooi! Je brengt mensen in vervoering met je schrijven, excuseer je dus niet wanneer je veel op dit toppic reageert. Ik lees je teksten graag en met veel interesse. Trouwens van iedereen hier.
Noorwegen is naar mijn gevoel zo ‘energiezuiver’ is het woord dat in me opkomt, dat je volgens mij heel goed in lijn met jezelf en je natuur moet zijn om je hier staande te houden. Als je begrijpt wat ik bedoel. En dan zou het wel kunnen kloppen als je zegt dat een evolutie daar nog moet plaatsvinden, die in Nederland al sneller is doorgegaan. Je bent waarschijnlijk ook niet voor niets door je intuitie daar beland
De zomer heeft ook hier langer dan normaal op zich laten wachten hoor. Nu pas komt de zon er door en komen de temperaturen boven de 20 graden. Het lijtk soms of de natuur zich voorbereid op iets en haar energie nog even bewaard.
Wat je idee betreft: Doen!!! Je zal wel op je gevoel moeten afgaan om te zien wie je toelaat en wie niet en dan komt dat allemaal wel goed. Ik heb dat enkele weken gezocht, maar niet gevonden. Denk echt dat dat iets kan worden een centrum waar mensen die bezinning en rust nodig hebben, maar ook heling en begeleiding naar toe kunnen, maar zonder in extremen te vallen, zonder in een zweverige omgeving of anderzijds te rigide omgeving te belanden. Ik had voor mezelf keuze tussen een klooster een psychiatrie of een spiritueel centrum, en geen van de drie voelde goed aan om mijn behoeften aan rust, stilte en bezinning te voldoen eigenlijk voldeed geen van deze aan mijn zorgbehoefte op dat moment. Gelukkig gaat het nu al wat beter. Maar mocht je het doen, wie weet kom ik dan eens dag zeggen! Maar Noorwegen is iets dat ik naar mijn gevoel met het gezin moet doen. Gevoelsmatig, moet ik de kinderen er naartoe brengen, vraag me niet waarom.
Doet er ook niet toe.
In elk geval dank je voor je openheid en het delen van een stukje van jouw mooie leefwereld. Ik ben er met plezier even ingestapt. Je bent een mooi persoon Antoinette!!
Heel veel liefs,
Nele
[Reageer hierop]
juli 6th, 2012om18:41
hallo beste mensen, nu heb ik de test gedaan, en heb 22x een ja….hoog sensitief dus. Nu is het ook zo dat ik sinds een maand of 2 achter ben gekomen dat ik een channel ben voor het buitenaardse. Dit is voor mij een geweldige openbaring, maar is dus ook nieuw terrein voor mij. Is er iemand die wat tips voor mij heeft die ook een channel is op dit gebied? vriendelijke groet, Suzan
[Reageer hierop]