advertentie:
Indigo kinderen, kristalkinderen, en fundamentele eenzaamheid
Bijna alle indigokinderen en ook veel kristalkinderen kennen volgens mij een fundamentele vorm van eenzaamheid, die misschien wel het beste beschreven is door Albert Camus´ in zijn boek L’étranger, “de Vreemdeling”.
De hoofdpersoon gaat ogenschijnlijk onverschillig door het leven, en krijgt straf omdat hij zich niet voegt naar de conventies van de maatschappij
Als je het boek leest begrijp je heel goed waarom het boek zo heet. De hoofdpersoon, Meursault, is namelijk een vreemde voor heel zijn omgeving, niemand heeft hem echt leren kennen. Niemand wist wat hij dacht, wat hij voelde en vooral wat hij voelde bij hun. Meursault is een eerlijk en onschuldig mens, maar komt uiteindelijk in de situatie dat ook hij een vreemdeling voor zichzelf wordt, hij verliest zijn identiteit.
De mensen met de sleutel tot multi-dimensionaliteit
Alhoewel ik tegenwoordig een redelijk liefdevolle relatie heb met mijn moeder was ik toen ik zes, zeven jaar oud was zo’n beetje thuis opgehouden met vertellen wat ik voelde; mijn moeder, van wie ik zielsveel hield, begreep me toch niet; tenminste zo voelde ik dat toen. Aan de ene kant voelde ik haar emoties en gevoel feilloos aan en deed ik letterlijk alles wat in mijn macht lag om haar en ons gezin te te ondersteunen, maar aan de andere kant kreeg ik daar nul erkenning voor, voor mijn liefde, weten en wijsheid, voor mijn harde werk; ik werd als kind gezien, maar ook als volwassen partner ” gebruikt” om haar te ondersteunen , ook al koos ik daar zelf voor.
In een poging om zichzelf te beschermen praatte ze niet over haar eigen gevoel en emoties; ze praatte niet over “dat wat er aan de hand was”.
Maar ik voelde en wist precies wat er speelde thuis en binnen in haar. Ik voelde, zag en wist van haar verdriet, vermoeidheid, eenzaamheid en wanhoop.Dat niet praten over dat wat er is maakte me al erg eenzaam, omdat ik op die manier haar “last” in mijn eentje leek te dragen. Mijn gevoelens over haar verzwijgen van wat er was vonden ook geen gehoor; met wie moest ik er dan over praten? Ik was alleen en vereenzaamde.
Ik kon ook niet met haar over haar gevoel, dat ik ook voelde praten.Als ik er rechtstreeks naar vroeg kreeg ik geen eerlijk antwoord.
Je kunt als ouder sowieso beter niet tegen je nieuwetijdskind liegen, dat weet regelmatig beter dan jij wat er aan de hand is. Ik werd uiteindelijk erg boos om de oneerlijkheid in huis en trok me in een reactie daarop terug. Die oneerlijkheid, namelijk niet erkennen hoe de situatie echt was heeft veel van mijn vertrouwen weg genomen en me geleerd dat de liefde die ik kreeg niet onvoorwaardelijk was, waar ik nog wel het meest kwaad over was.
Veel indigo kinderen kregen in hun jeugd niet de erkenning die ze verdienden en verloren daarmee al een stuk van hun ware identiteit. Sloten zich af, verdoofden hun gevoeligheid, of raakten onthecht, zoals ik ook.
Tegenwoordig is er iets meer ruimte voor hyper gevoelige begaafde kinderen en wordt er al op de lagere school gekeken naar zaken als hooggevoeligheid en hoogbegaafdheid, maar er lopen nog zat indigo’s rond die doordat ze al hun leven voelen dat ze anders zijn, dat er meer is, dat er andere waarden zijn dan de conventionele, zich behoorlijk buiten de maatschappij voelen staan.
Een voorbeeld: Ik sprak laatst met een jonge indigoman die studeert en binnen zijn opleiding, de kunstacademie , er tegen aanloopt dat volgens hem, en het komt uit zijn ziel, dat voel ik, de opleiding zoals die aangeboden word zo’n oud uitgekauwd idee van kunst weergeeft, dat hij het wel van de daken zou kunnen schreeuwen. Toen hij dit vertelde voelde ik pijn van zijn jarenlange eenzaamheid , van diep innerlijk weten dat er dingen veranderd kunnen, nee moeten worden, maar ook voelen dat je daar bijna alleen in staat, met dat gevoel. Ik ken zelf ook die eenzaamheid, daarom raakt het me zo. Op de middelbare school ,vertelden oud klasgenoten me, leek het alsof ik met hele andere dingen bezig was dan zij. Zelf was ik me daar niet van bewust in die tijd, ik was ik , onbewust. Zelf ben ik na mijn middelbare schooltijd maar twee weken naar mijn HBO opleiding geweest voordat ik maakte dat ik wegkwam van dat vreselijke systeem van onderwijs. Ik had er mijn buik van vol; het had lang genoeg geduurd, te voelen dat het nergens op sloeg, maar denken dat het aan mijn persoonlijke omstandigheden lag.
De indigo’s zijn de krijgers die de systemen die niet integer zijn aan de kaak stellen, en daar hebben ze weliswaar zelf voor gekozen, maar zolang ze dat zelf nog niet zo voelen, zolang ze niet weten dat ze indigo zijn, voelen ze wel al de pijn en eenzaamheid die met deze zelf gekozen opdracht gepaard kan gaan.
Niet alleen de indigo’s lopen tegen pijn aan.
Wat dacht je van de indigo/kristal kinderen die iedereen met hun liefde en zachtheid tegemoet treden, maar keer op keer met hardheid benaderd worden? Waar keer op keer tegen gelogen wordt, wat ze gewoon kunnen voelen. Hoe eenzaam kan je zijn als je voelt dat de mensen om je heen, waar je van houdt, niet in verbinding staan met de universele waarheid waar jij wel mee in verbinding staat, namelijk dat alles uit de bron komt. Hoe eenzaam is het als je hoort dat alles wat je voelt, in je hoofd zit en nergens op slaat? Als je je vader vertelt dat zijn beste vriend in een ander leven de vader is geweest van zijn zus? En je vader zegt dat dat niet kan? Hoe eenzaam word je als je hele jeugd vertelt wordt dat de dingen die je zegt niet kloppen, niet kunnen kloppen?
Wanneer jouw immense gevoel van liefde voor mensen,de natuur en/of dieren niet wordt begrepen, of het feit dat je met dezelfde natuur en dieren kunt communiceren?Hoe eenzaam kun je worden van het zijn in een wereld die niet op jou ingericht is? waar je dat voelt in je school, studie, werk, relaties, gewoon op straat? Niet gezien en begrepen worden is vreselijk!
Volgens mij hebben de indigo’s en kristalkinderen in hun systeem nog de resten van de overvloed waar ze vandaan komen, althans ze voelen die verbinding, die simpelweg gezegd de verbinding met God is, maar missen die verbinding in de meeste mensen om hun heen, ouders, geliefden, voorbijgangers. Op tv , in films, in kranten, overal waar ze kijken zien ze dat die verbinding ontbreekt, de verbinding met het hart, met het hogere zelf. Ze voelen het , ook al is dat niet perse op een bewust nivo.
Mede doordat indigo’s en kristalkinderen nog wel zo sterk de verbinding met de bron/God kunnen voelen, kunnen ze sterke gevoelens van heimwee en eenzaamheid ontwikkelen, en het moeilijk vinden om hier te aarden. Vaak leren ze pas door de (soms harde) lessen die ze leren, om meer geaard te zijn. Pas als ze van hun “zwakte” (de extreme gevoeligheid) hun kracht weten te maken, staan ze letterlijk en figuurlijk sterker op hun benen en zijn ze beter in staat om om te gaan met hun gevoelige aard, en de gevoelens van o.a. heimwee en eenzaamheid die daar soms uit voortkomen.Als ze zich volkomen verbinden met zichzelf en wie ze zijn, waaróm ze zijn, voelen ze zich ook verbonden met de wereld hier en andere mensen, en word het gevoel van eenzaamheid minder of verdwijnt dat.Veel volwassen indigo’s die wakker zijn geworden , d.w.z. dat tot ze doorgedrongen is wie ze zijn, waarom ze zijn, weten uit eigen ervaring hoe het is om zich alleen te voelen, want ze hebben vele jaren het onbestemde gevoel gehad hier te zijn met een reden, ook al kenden ze die zelf niet; terwijl ze leerden omgaan met hun eigen hypergevoelige natuur en de pijn van het aangaan van relaties met andere mensen.
Eén van de eerste dingen die ze doen is boodschappen verspreiden naar andere indigo’s :
Je bent niet alleen! Hou vol! Ik begrijp je! Leer over jezelf en waarom we hier zijn! Ontmoet mij en zie je zelf in mij !Het komt goed! We zijn met een hele grote groep hier! Veel groter dan je misschien denkt!
Wij zijn de INDIGO’S.
(Je bent geliefd)
© 2012 Gordon en www.nieuwetijdskind.com
Dit werk valt onder een Creative Commons License.U bent vrij om het werk te kopiëren, te verspreiden, vertonen en uit te
voeren onder de volgende voorwaarden: U moet de auteur benoemen, U mag dit werk
niet gebruiken voor commerciële doeleinden,en u mag dit werk niet wijzigen,
veranderen of voortbouwen op dit werk. Bij hergebruik of verspreiding dient U de
licentievoorwaarden van dit werk kenbaar te maken aan anderen. Van elk van deze
voorwaarden kan worden afgeweken indien u toestemming hebt van de rechthebbende.
Voor elk ander doel van gebruik moet toestemming worden verleend door de auteur.Trefwoorden in dit artikel : communicatie, God, Indigo, Indigo, kristalkind, Kristalkinderen, Nieuwetijdskinderen / volwassenen, ouders, school, transformatie, verdriet, Volwassen Indigo's
Laat hier ook een reactie achter
Wilt u een Persoonlijke Avatar afbeelding bij uw reacties? Ga dan naar www.gravatar.com.
Direct naar blogs van:
Volg Nieuwetijdskind op Facebook en Twitter
maart 7th, 2010om19:08
Eindelijk niet meer alleen. Per toeval”kwam ik hier terecht.
Kon mijn ogen niet geloven toen ik begon te lezen. Ben nu 65 en die tijd heeft het mij gekost om tot de ontdekking te komen dat er net zulke vreemdelingen zoals ik bestaan.
Groet!
[Reageer hierop]
Anna's reactie :
december 19th, 2012 at 11:59
@arielle,
Ja leuk, alsof alles op zijn plek valt. En als je de respectabele leeftijd van 65 hebt bereikt (ik zelf ben 62) dan is er heel wat water door de zee gegaan. En alle herkenning komt op het moment dat je er kennelijk aan toe bent om het verleden los te laten. Het lijkt aanvankelijk op verlies en het kan pas gebeuren als je de veiligheid die jejezelf hebt gegeven om jezelf te beschermen, loslaat.Gefeliciteerd dus, wij zijn niet meer alleen.Liefs, Anna
[Reageer hierop]
maart 7th, 2010om19:14
@Arielle. Het raakt me om te lezen dat je je 65 jaar “alleen” hebt gewaand. Ik hoop dat je veel herkenning zult vinden de komende tijd, waaronder op deze site, en dat je dan de verbinding die we hebben vaker zult voelen.
Liefs!, Gordon
[Reageer hierop]
maart 9th, 2010om21:17
das echt vreselijk, tis echt lang geleden dak me nog eens echt verbonden eb gevoeld met iemand, zo echt in de kern van mezelf verbonden met de ander, tis echt lastig, en automatisch pask me lik aan omda al de rest, of toch de meesten in mijn omgeving zo abstract leeft, grrr, en inderdaad na een tijdje zonder je je echt af omdaje nood hebt aan rust en even gewoon jezelf zijn, maar ergens mis ik dan de aandacht voor wie dka echt ben, je begrijpt me waarschijnlijk wel, maar ik vindt het in ieder geval lastig indigo zijn
x
Ilse
[Reageer hierop]
dimitri's reactie :
oktober 27th, 2012 at 14:15
@Ilse, hoi ik ben blij dat er nog
mensen zijn . ik ben nu 25 jaar en nu ben ik pas te weten gekomen dat ik een kristalijne indigo kind ben . ik kan met mijn ogen rechtstreeks naar mensen hun ziel kijken en werk ook met energieen nu soms krijg ik al gedachten door van mensen wat ze denken ze staan versteld voel hoe je vrienden en je familie tegen je liegen doet zo pijn .. niemand begrijpt me ze vinden me gek
[Reageer hierop]
april 2nd, 2010om15:23
Pas als ze van hun “zwakte” (de extreme gevoeligheid) hun kracht weten te maken, staan ze letterlijk en figuurlijk sterker op hun benen en zijn ze beter in staat om om te gaan met hun gevoelige aard, en de gevoelens van o.a. heimwee en eenzaamheid die daar soms uit voortkomen.
Heb je een tip om dit te doen? Ik ben moe geworden…
[Reageer hierop]
april 4th, 2010om10:11
Hey Ilse, ik heb dat zelfde probleem met me verbinden met mensen. Mij lukt het niet gemakkelijk om me echt aan iemand te hechten ofzo. Niemand in men omgeving snapt dit en vinden dit zo vreemd.
Ik herken me zelf niet echt in indigo, sommige puntjes maar niet in grote lijnen, wat er staat over kristal kinderen kan ik dan wel heel goed bij mezelf herkennen.
Ik heb heel vaak de neiging me alleen terug te trekken.
[Reageer hierop]
Gordon's reactie :
april 11th, 2010 at 21:14
@Evelyn,
Ik beschouw mezelf ook als Kristal , alleen zie ik die ook als Indigo. Kristalvolwassenen zijn m.i. ook indigo, maar met een andere soort energie_geen idee, dat laatste, alleen voel ik heel sterk dat kristallen toch echt ook indigo zijn. Hoe het zit? geen idee…
Oh, en als ik me niet regelmatig alleen terug trek word ik echt heel moe en ben ik na een tijd vooral “buiten mezelf” .
[Reageer hierop]
Yvonne's reactie :
februari 19th, 2013 at 00:41
@Gordon,
Ik lees nu dit bericht pas.
het verschil in type indigomensen, ligt aan de hoeveelheid DNA strengen.
er zijn nu indigo’s met 12, 24 en 36 DNA strengen.
Door meditaite (onder begeleiding) ben ik erachter gekomen dat ik een indigomens ben met 24 DNA strengen.
Dit is zo ontwikkelt in het leven.
Maar nu worden de kinderen met deze hoeveelheden DNA strengen geboren.
[Reageer hierop]
april 10th, 2010om00:16
@ els,
Ja, ik ken het die vermoeidheid…
dat is zo persoonlijk hoe je omgaat met je gevoeligheid, met jouw grenzen, met aarden, met afschermen etc, etc.
Het zou heel arrogant zijn als ik daar zo even antwoord op proberen zou te geven.
Ik heb je een mail gestuurd…
[Reageer hierop]
Eva's reactie :
november 27th, 2011 at 18:44
@Gordon,
Pas als ze van hun “zwakte” (de extreme gevoeligheid) hun kracht weten te maken, staan ze letterlijk en figuurlijk sterker op hun benen en zijn ze beter in staat om om te gaan met hun gevoelige aard, en de gevoelens van o.a. heimwee en eenzaamheid die daar soms uit voortkomen.
Heb je een tip om dit te doen? Ik ben moe geworden…
Ik zou hier ook graag tips over willen hebben. Ik vind het nog steeds ontzetend moeilijk. En nu ik er net achter ben gekomen dat ik indigo ben, merk ik dat ik me zelf heel erg kwijd ben geraakt de afgelopen jaren.
[Reageer hierop]
april 25th, 2010om15:58
Oh lieverds….wat lees ik hier veel herkenningen in jullie reactie op dit artikel.
Ik voel me ook heel vaak eenzaam en heb steeds vaker dat heimwee gevoel….
Steeds meer voel ik me dan ook verder weg van de aardmensen (zal ik maar zeggen)….lijkt wel of de kloof tussen ons steeds groooooter aan het worden is…
Nu zelfs al bij mijn hele naasten die ik zeer lief heb….
Dat maakt me dan nog eenzamer, omdat ze mijn ‘taal’ niet spreken en niet begrijpen…denk ik dan.
Ook dat ‘weten’ wat anderen denken en voelen is bij mij heel erg aanwezig.En dat maakt me vaak ook heel verdrietig…
Ik wil hier alleen maar zeggen dat ik heel blij ben met dit artiekel vol herkenningen.
Dank je wel voor het plaatsen.
[Reageer hierop]
roberto's reactie :
november 27th, 2011 at 13:34
@*Hartje*, Blijf heeeeel dicht bij jezelf dat is het enigste
[Reageer hierop]
mei 15th, 2010om18:18
Hoi Evelyn,
ik zonder mezelf ook vaak af. Maar dan niet echt van de mensen maar dan gewoon van de hele wereld. Ik kan soms echt boos zijn op alles en iedereen dat ik tegenkom. Hoewle ik eigenlijk wel een vriendelijk persoontje ben hoor
[Reageer hierop]
mei 22nd, 2010om18:00
Mooi en herkenbaar stuk…Je onder een groep mensen bevinden en je toch eenzaam voelen. Uiteindelijk jezelf willen bewijzen door keihard te werken en studeren en je kind alleen opvoeden (wat de maatschappij graag ziet), terwijl je niets liever wilt om er voor je kind te zijn.. Burnout krijgen is dan een kado-tje.. Een wake-up call om eens goed naar jezelf te kijken. Wat mensen uit je leven te schrappen, ook familiebanden (als die er uberhaupt waren). Uiteindelijk houdt je even niemand meer over en komen (als je er je aandacht op richt) nieuwe liefdevolle mensen op je pad.. Zelf heb ik begeleiding vanuit het shamanisme om de kilte uit mijn systeem te krijgen en weer te mogen voelen en ook eens te mogen ontvangen. Ook dat moet ik nog leren. Ben overigens blij hier zoveel (h)erkenning te vinden. En dat boos zijn op iedereen omdat zij niet zien wat jij ziet herken ik wel hoor, dan laat ik ook een hele felle kant van mezelf zien puur vanuit een soort onmacht.. Terwijl de kunst is om die onmacht om te buigen naar macht over je eigen leven en het stellen van jouw doelen.
[Reageer hierop]
Carla's reactie :
april 1st, 2012 at 14:55
@Pearl,
wat je in dit stukje schrijft, herken ik ook in mijn leven. In een groep mensen zijn en je toch heel alleen voelen. Het idee hebben dat niemand je begrijpt wat je bedoelt. Even later hoor je dan dat wat je verteld hebt, terug in precies dezelfde woorden door de ander uitgesproken.
Mensen schrappen uit je leven, omdat ze je niet begrijpen en dan tenslotte niemand meer over hebben, omdat je (nog) geen andere hebt mogen ontmoeten die wel begrijpen wat je bedoelt.
Boos op iedereen zijn en dan fel reageren, uit onmacht,wat dan vaak weer vertaald wordt door de ander op een andere manier dan dat jij bedoelt.
Bij mij heeft het geleid, tot het terecht komen in de psychiatrie. (Kort nadat mijn jongste broer en vader waren overleden; kreeg ik een burn out die met rust over had moeten gaan. Maar een goedbedoelde reactie bracht mij bij de Riagg) Vaak werden de boze woorden dan ontkracht door een hogere dosering medicatie voor te schrijven. Afbouwen kan niet, dan gaat het niet goed; is niet goed voor mij (mening psychiaters en verplegend personeel die het idee overnemen). Zelf ervoer ik dat ik met weinig medicatie wel bij mijn bron (kern) kon blijven. Bij hoge doseringen kreeg ik allerlei lichamelijke klachten en was ik hiervan afgesneden.
Mensen uit de esotherische hoek die in het verleden tegen kwam en mijn verhaal vertelde hebben mij gezegd: “je hoort daar niet.”
Maar als je niemand hebt, die voor jouw belangen en welzijn opkomt en je begrijpt, waar blijf je dan?
Ik heb lang de kracht en energie gehad om door te gaan.
Krachten die ik aan God toeschrijf. En daardoor mij gesteund voelde.
Toch is ook daar een kink in de kabel gekomen, en ben ik een gevecht aangegaan met Licht en Duisternis.
Sommige dingen terug te voeren; andere zijn totaal nieuw voor mij. Ik weet niet waarvan zij komen en hoe ik mij ertegen kan verweren. Ik houd van het Licht en wordt daar vrolijk en blij van?
Herken je hier ook iets van?
Hoe heb jij jouw doelen in je leven gevonden?
Ik ben sinds het overlijden van mijn moeder en het weggaan van mijn zoon bij mij (we waren een één ouder gezin)in een soort gat gevallen,waarbij het niet duidelijk voor mij is wat mijn taak hier is.
Wil je je verhaal misschien aan mij vertellen hoe jij je doel hebt gevonden?
De traditionele chinese geneeswijze met zijn typologie heeft mij laten zien dat ik een houttype ben. En de eigenschappen van boosheid en woede hebben met het orgaan lever te maken. Het boek In Balans van Hicks geeft hier een hele mooie uitleg bij.
Wil je reageren op mijn mail
[Reageer hierop]
mei 23rd, 2010om02:06
Ik vroeg me af wat je precies bedoelde met dat vreselijke systeem van onderwijs. Ik zit nu al een tijd op het HBO waarbij ik ook zo mijn ups en downs heb gehad. Desondanks ben ik vastbesloten om wel mijn diploma te behalen. Zelf ben ik nou ook ontzettend aan het twijfelen of mijn problemen met school nu voortkomen uit persoonlijke omstandigheden of met wie ik nu werkelijk ben. Wordt af en toe doodongelukkig van school maar geen school betekent geen diploma!
Wat maakte uiteindelijk dat je besloot met je opleiding te stoppen?
[Reageer hierop]
mei 23rd, 2010om14:02
Het verhaal over het voortijdig eindigen van een ‘schoolcarriére’ is mij niet vreemd. Toen onze oudste dochter 4 maanden voor haar eindexamen kwam vertellen dat ze stopte met school, kon ik dat alleen maar toejuichen. Het kind zat al jaren met zichzelf in de knoop door de voortdurende druk die op haar schouders werd gelegd. Ze gaf aan het ronduit zat te zijn dat ze de hele dag moest aanhoren ‘als je dit niet doet, dan…’. En zoals ze zelf zei:’Mam, ik leer alleen maar onzinnige dingen waar ik niets mee kan’..
Wij waren trots op haar, omdat ze helemaal voor zichzelf koos. Maar vanuit school werd een heel proces in gang gezet. We moesten gesprekken voeren, waarbij er vol op haar werd ingepraat dat ze werkelijk zou eindigen als een ramp in de maatschappij. Ze zou ergens achter een kassa bij een supermarkt eindigen en zou niets meer waard zijn.
We hebben het aangehoord….
Daarna volgden de brieven van het Ministerie van Onderwijs. Ze moest een gesprek hebben want anders zou het nooit meer goed komen met haar.
Mijn dochter, normaal gesproken erg timide, gaf als antwoord dat ze hier geen enkele behoefte aan had en dat ze zich prima kon redden!
We zagen haar veranderen in korte tijd. Van een zeer schuchter meiske met een onzichtbaar maar voelbaar juk op haar schouders (hetgeen begonnen was toen ze naar school ging) tot een heerlijke vrije, blije en gezellige meid. Zoals we haar als kleutertje hebben meegemaakt. Ik geniet elke dag weer van haar en we doen heel veel samen.
Overigens is het niet helemaal verkeerd afgelopen met haar hoor. Ze is met haar negentien jaar de jongste Jassentechniektherapeute van Nederland en helpt jongeren in haar leeftijdsklasse. Samen (ik ben zelf ook therapeut) behandelen we ook huilbaby’s met verbluffende resultaten.
Je kunt je misschien voorstellen hoe ongelofelijk trots ik op haar ben. Ze heeft de school een spiegel voorgehouden en heeft laten zien dat ze haar eigen weg kan kiezen!
[Reageer hierop]
mei 23rd, 2010om18:03
@Bas, Dat vreselijke systeem…
Ik vond school al vanaf de 1e klas saai (dat is nu groep 3), en dat is nooit echt weg gegaan. Ik vond de middelbare school ook klote, en toen ik op de HBO kwam zag ik dat het eigenlijk niet zo heel veel verschilde van het systeem waar ik uit kwam. Ik had er hoge verwachtingen van, “de H.B.O.” , maar zag dat ook daar veel ongeïnspireerde leraren rondliepen, dat je ook daar nauwelijks vrijheid krijgt en dat je les krijgt in zaken die al lang achterhaald zijn (ik zat op een opleiding die het communicatieve betrof en we werkten met software waarvan letterlijk gezegd werd dat die al niet meer gebruikt werd; het was zo typisch voor de manier van lesgeven.)
Ik heb later nog eens een 6 maanden een (duits)lerarenopleiding gedaan, toen ik al weer 25 ofzo was, maar ook dat trok ik toen niet. Wat een slechte leraren in het algemeen, en het niveau van de lessen lag heel laag. Ik verveelde me helemaal ziek.Ik geloof ook wel dat het niet echt in de lijn lag van wat ik later wilde doen, hoor.
Ik respecteer enorm dat jij je diploma wilt halen.Het is ook een tijd waarin je veel mensen kan leren kennen, studeren,en het heeft volgens mij ook heel veel leuke kanten. Het is zo persoonlijk.
Er zijn ook veel nieuwetijdskinderen die wel naar school gaan en afstuderen, ik denk dat dat waarschijnlijk nodig is voor hun missie, of dat ze er genoeg uit halen.
Bedankt voor je reactie Bas.
Groet, Gordon
[Reageer hierop]
mei 23rd, 2010om18:30
@ Gordon:
Je hebt helemaal gelijk… tenminste in mijn ogen.
Vooral je laatste alinea.
Het is dat ik wéét dat ik mijn diploma moet hebben voor mijn missie. Want anders had ik op 10 mei jl school opgegeven, toen ik hoorde dat ik niet mocht meedoen met CSExamen dit jaar.
Maar we blijven vechten!
lieve groet,
L.A.
[Reageer hierop]
mei 26th, 2010om01:28
Ik loop al weer wat langer mee. ik ben nu 38 jaar.
en ik meende daarom niets te zoeken te hebben op deze site.
en dan lees ik een bericht over iemand van 65. oke, alles is relatief, zo gezien.
Eigenlijk heb ik -naar mijn idee- pas heel laat zo rond mijn 30e-31e van een goede kennis van mij heel voorzichtig vernomen, dat ze mij altijd al als een fijn-gevoelig persoontje vond. Maar ik wilde een gewoon iemand zijn. Toch had ik nergens aansluiting: niet bij uitgaan (wáárom moet ik kei- en keiharde muziek ´gaaf´vinden?) , niet bij ´socializen op het werk´. Het idee dat iedereen weet waar-ie mee bezig is…qua carriereplanning, qua relaties…behalve ik.
De eenzaamheid is over. Maar tot mijn 30e dus het idee gehad, dat ik ales alleen heb moeten doen.
Nu is er dus aansluiting bij mensen die met kristallen en met reiki werken. Zelf heb ik via pendelen kunnen nagaan dat ik al sinds mijn geboorte een persoonlijke gids heb. Dit weet ik nu sinds de aanschaf van een pendel in maart 2008. Sindsdienis er meer de ervaring dat ik op mijn eigen manier geleid wordt. En voor iedereen: durf je eigen intuitie, jouw innerlijke radar te achten. Vindt je voeding. vast smakelijk eten voor vanaf…nu?!
In astrologie heb ik ook een nieuw stuk levensstroom gevonden. via regressie, onder hypnose gaan, kwam er dus uit dat ik hiermee in vorige leven al stevig had gewerkt. Een oeroude draad/bedrading heb ik vervolgens alweer 6 jaar terug in mijzelf opgepakt, geactiveerd.
Succes, in de hoop dat iemand er hier iets aan heeft.
groeten, geneve6
[Reageer hierop]
mei 26th, 2010om17:50
Mooi om al die verhalen te horen. Het vergt heel wat moed om met school te stoppen. Ik denk dat je best trots op jezelf mag zijn als je tot zo’n beslissing weet te komen. Echter hoe graag ik ook wil stoppen met school ik merk dat ik een boel nieuwe kennis heb opgedaan. Kennis die toch zeker wel invloed heeft gehad op mij als persoon en waar ik niet meer zonder wil. Ik geloof dat ik een grotere invloed weet uit te oefenen op de wereld en ‘beter tot mijn recht kom’ wanneer ik naar school ga en mijn diploma haal. Dit hoeft natuurlijk niet voor iedereen hetzelfde te zijn. Wat ik inderdaad heel erg mis op school is vrijheid in het leren. Waarom niet zelf het tijdstip voor het hertentamen bepalen zodat er kan worden geleerd in eigen tempo bijv. Het verbaast mij dat anno 2010 het onderwijssysteem nog steeds zo stroef lijkt te functioneren. Onderwijs is vermoeiend en vaak niet leuk. Ik zeg minder moeten en meer zelf willen. Passen wij nieuwe tijdskinderen ons niet veel teveel aan, aan de wereld zoals die is. Wordt het niet eens tijd om het anders te gaan doen. Meer naar onze inzichten misschien.
[Reageer hierop]
mei 26th, 2010om18:29
@ Bas, ik weet niet wat meer moed vergt. In het systeem blijven of eruit stappen.Het is een persoonlijke keuze, en die van mij werd beïnvloed door een hoop, toen vooral onbewuste factoren.Ik heb later hard moeten vechten om die keuze tegenover mezelf te moeten verantwoorden en ik heb toen ik net ging solliciteren mijn C.V. vervalst omdat ik niet kon en durfde te vertellen dat ik mijn school niet had afgemaakt.Ik had gevoelens van schaamte en minderwaardigheid en het heeft tijd gekost om die te overwinnen. Zo zie je maar…
[Reageer hierop]
juni 15th, 2010om15:36
Ik vind dit heel moeielijk voor mezelf, ik als kristalkind weet geen raad meer ,leef op mij zelf ,ook vaak alleen thuis ,kan niet meer tegen de wrede wereld hier ,en rook al 15 jaar cannabis weet geen raad meeer…groetjes van lex
[Reageer hierop]
Gordon's reactie :
juni 21st, 2010 at 20:23
@A.Schuster, @ Lex, dat lijkt me helemaal niet leuk, zoveel alleen. Ik heb ook veel tijd nodig (alleen) voor mezelf, maar ben altijd weer blij als ik daarna ruimte heb voor mijn vrienden, al is het soms moeilijk om volledig ruimte te maken en helemaal in het moment te zijn. Ik ben altijd bezig (bewust of onbewust) met balans en grenzen.Als ik niet genoeg tijd neem voor mezelf, om alleen te zijn word ik onrustig, als ik me teveel in mezelf terugtrek word ik eenzaam. Ik leer om in relaties met geliefden steeds meer risico te nemen door te vertellen hoe ik me echt voel. En ja, evelyn, soms raak je dan mensen kwijt, en dat is soms best pijnlijk, maar in het algemeen heb ik wel die mensen om me heen die echt van mij houden zoals ik ben, en die allemaal accepteren dat ik een Indigo ben (ook al “snapt” niet elke vriend wat dat inhoudt)
[Reageer hierop]
Gordon's reactie :
juni 21st, 2010 at 20:24
@A.Schuster, Toen ik na 7 jaar blowen stopte, kwam ik erachter dat ik niet wist hoe ik moest leven (vooral emotioneel gezien) vanwege bijna complete stilstand in emotionele ontwikkeling…Ik schrok me de klere, om het zacht uit te drukken, en heb heel snel hulp gezocht. Het stoppen zelf was niet eens zo zwaar. Ik stelde me ten doel om 40 dagen te stoppen, ook al wist ik toen al dat ik definitief wilde stoppen,maar gewoon om het overzichtelijk te houden en een succes te kunnen boeken. Ik heb elke dag dat ik gestopt was een kruisje gezet en ben daar na 32 dagen mee opgehouden omdat ik wist dat ik echt gestopt was. Ik heb bijzonder veel gehuild in die tijd.Ben blij dat ik er van af ben, het blowen. Ik heb heel veel geleerd in de jaren daarna.
[Reageer hierop]
juni 17th, 2010om08:07
Het is nog moeilijker als mensen die je dierbaar zijn of waar je van hoopt dat ze het zullen begrijpen je liever laten vallen als een steen en heel snel weg lopen dan je te proberen begrijpen en aanvaarden als je hun vertelt wat een nieuwetijds/sterrenkind is. mensen zijn hier absoluut niet klaar voor, je hoort zo vaak berichten over die first contact…ze zijn echt niet klaar…
[Reageer hierop]
juni 17th, 2010om12:25
Ik begrijp gewoon gans dat gedoe niet, mensen maken er een ganse scene van alsof ze weet ik veel wat te horen kregen, ik heb al mogen aanhoren dat men liever zou gehoord hebben dat ik een ziekte had dan dat ik een sterrekind ben, huh?? wat???
Ik heb te horen gekregen dat ik iets raar en vies ben, niet in die woorden maar daar kwam het dus op neer, alsof ik iets ben wat je absoluut moet mijden.
En al te vaak geven mensen je zo het gevoel dat je hier niet hoort te zijn en je nog vreemder bent dan je jezelf al vond! Ik krijg echt meer en meer het gevoel hier niet thuis te horen en hier niet meer te willen blijven ook, echt!
Als mensen waar je om geeft en beweren om jou te geven zo dingen tegen je zeggen doet dat pijn, zowel mentaal als fysiek (in mijn geval toch). Als iemand je onvoorwaardelijk graag ziet doen ze dat toch niet? Ik snap er echt niets van. Ik neem mensen zoals ze zijn en laat hun in hun waarde maar dat gaat blijkbaar slechts 1 kant op…
Vanavond toch eens een poging wagen men gidsen te bereiken voor een serieus onderonsje…
[Reageer hierop]
juni 17th, 2010om14:02
Laten we voorop stellen dat het niet makkelijk is te zijn wie we zijn. Toch heb ik zelf een groeispurt mogelijk gemaakt door heel disciplinear met mijzelf om te gaan.
Dat heeft even geduurd. Een stuk zelf analyse en erkenning van wat ik wel kan en niet kan. Wel mag en niet mag, wel wil en niet wil.
@Lex, elke vorm van druggebruik (een sigaret incluus) heeft als resultaat een vervorming van de werkelijkheid. De realiteit. Je vermogen om met die realiteit om te gaan verzwakt door dezelfde drug. Wanneer e.e.a. is uitgewerkt, heb je geen idee hoe je het moet aanpakken om de eenvoudige reden dat de realiteit niet overeenkomt met wat je geleerd hebt in je roesje. Overweeg eens te stoppen en maak goede afspraken met jezelf. Als er zaken zijn die je niet aankan, doe die zaken dan vooral NIET.
Leer eerst om te gaan met wat je wel kan. Je wijsheid die daaruit zal groeien zal je helpen die zaken te tackelen welke nu zo wreed en machtig lijken in je bestaan.
Stukje Samurai wijsheid van Sun Tsu:
“He who knows when he can fight and when he cannot, will be victorious.”
@Evelyn.
Ik begrijp precies wat je bedoelt. Ik prijs mij zeer gelukkig met een klein groepje vrienden. We hebben elkaar al jáááren en erkenning en acceptatie is vanzelfsprekend. En nee, helemaal snappen doen sommigen het ook niet. Ze vinden zelf dat dat ook niet hoeft. Het levert wel hele spannende gesprekken op :0)
Dat, en mijn huwelijk met die geweldige lieve vrouw van me, mijn warme familie en de wijze leer van mijn moeder laten me vaak wel een beetje lachen om hen die 70 vrienden kunnen uitnodigen voor hun verjaardag echter van 60 niet weten wanneer ze jarig zijn maar ze wel ‘vrienden’ noemen. Wie weet eigelijk nog de betekenis van vriendschap?
‘Zij die niet klaar zijn’ zoals je zegt zijn zij die tot je werkelijke vrienden kunnen behoren. Als zij dat niet accepteren moet je ze toch laten gaan. Bescherm altijd eerst jezelf. Alleen dan kan je anderen beschermen, helpen, etc.
[Reageer hierop]
juni 18th, 2010om18:59
Men gesprekje heeft me er gelukkig terug wat bovenop geholpen. Ze (men gids) zei me dat ik me zeker nooit naar beneden mocht laten halen door of voor een ander, dat ik mag opkomen voor mezelf en trots mag zijn op wie ik ben en dat ik mooi ben zoals ik ben en dat ook mag uitstralen en mezelf mag zijn. Dat wie dit niet accepteert gewoon zo ver niet is en ik die misschien soms wel moet los laten op termijn.
[Reageer hierop]
RSL's reactie :
mei 25th, 2011 at 00:41
@evelyn, Hoe communiceer jij met je gids? Door omstandigheden ben ik heel veel kwijt geraakt.
[Reageer hierop]
juni 18th, 2010om19:03
Het onderonsje was geslaagd
(vorig bericht is plots verdwenen denk ik? :/ )
[Reageer hierop]
Gordon's reactie :
juni 18th, 2010 at 20:54
Nou, ik heb een nieuw "reactie systeem" geplaatst zodat men makkelijker en overzichtelijker op elkaar kan reageren.
Door die overgang staan nu soms vaste lezers die reageren nog even in de wachtrij. Nog even geen idee hoe dat kan, wel dat het maar 1 keer gebeurd…
(nog even reclame maken:)
Het is ook heel makkelijk om je te abonneren op alle reacties op het artikel
Slimme gids, die van jou…. Wees maar trots op wie je bent!
[Reageer hierop]
juni 19th, 2010om09:03
Aaah owkee
Ja inderdaad, gisteren ook wat geweldig mee gemaakt zeg. Ik kwam net de woonkamer binnen, laptop staat open, zie ik dus iemand, een silhouet eerder maar volledig bestaande uit wit licht aan men laptop zitten in de zetel, naar men scherm aan het kijken. Ik blijf staan en kijk er naar, de persoon stelt zich recht en wandelt rustig van de zetel dwars door men salontafel verder. Ik was net met een vriendin aan het babbelen die nogal snel iets kan aanvoelen en boodschappen kan over geven, ik vertel wat ik zag en zei dat ze net hetzelfde had gevoeld, alsof iemand aanwezig was toen ik weg was. Klein momentje later voel ik een immense warme en duidelijk iemand die zn hand rond men pols legt. Jammer genoeg blokkeerde ik ergens ofzo en kon ik die niet zien of horen. Het bleek zoals ik wel voelde te gaan om wezens zeg maar van de plek waar ik me thuis voel, ze kwamen langs om me te laten weten dat ze me zeker niet vergeten waren en dat ze weten hoe sterk ik verlang naar terug keren. Ze kwamen om me te helpen, wat volgde was echt heeeeel maf. Ik voelde duidelijk dat ze wat deden, enormde druk op men hoofd voornamelijk men 3de oog en tintellend gevoel over gans men lichaam. Ik kon met hulp van men vriendin wat vragen stellen aan hun en antwoorden krijgen. Na anderhalf uur zijn ze terug vertrokken maar gingen een andere keer verder doen, ze zeiden dat ik moest rusten nu. Ik voelde me echt behoorlijk vreemd, zag en zie nog steeds in men ooghoeke vanalles flikkeren alsof er constant witte flitsen zijn, zie energie lijnen rond alles en op de vloer. Ze zeiden me dat ze een kanaal hebben geopend waardoor ik met hun zal kunnen communiceren en ze zal kunnen zien maar dat dit dus even kan duren eer dat in orde is doordat je veel kan blokkeren hier op aarde. Ik voelde me immens misselijk, ze zeiden dat dit gewoon ballast was die er uit moet en dit fysiek een uitwerking zal hebben. Dat ze men trillingsniveau hebben verhoogd en ik waarschijnlijk scherper zal kunnen horen en zien (en ze zeggen nu al in men omgeving dat ik altijd alles opmerk
)
[Reageer hierop]
Gordon's reactie :
juni 19th, 2010 at 09:55
Hey Evelyn, ik heb , op mijn manier (ik zag helemaal niks, maar voelde van alles) ook zo'n misselijk makende ballast opruiming gehad, was er een paar dagen helemaal van ondersteboven. Had ook daarna het idee dat mijn gevoeligheid groter werd. Je klinkt in ieder geval weer wat positiever>fijn! Ik ben wel benieuwd hoe dit verder gaat!
[Reageer hierop]
evelyn's reactie :
juni 19th, 2010 at 10:47
Ja zeker
ben tot een aantal besluiten gekomen ondermeer door wat men gids zei en door de ervaring gisteren. Ik ga de raad opvolgen 
Kben ook nog niet 100% maar zal wel goed komen 
ben benieuwd wat volgt, ze komen binnenkort nog eens terug dus waarschijnlijk nog meer van het zelfde dan.
[Reageer hierop]
Gordon's reactie :
juni 19th, 2010 at 15:12
@evelyn, Mooi zo, Evelyn. Ben blij dit te horen. Laat je niet op je kop zitten he?
[Reageer hierop]
juni 20th, 2010om13:57
Hey Gordon, Hoe lang heb jij zo wat "last" gehad toen jou dat overkwam? Ik ben met momenten erg duizelig en men maag is enorm van streek.
[Reageer hierop]
Gordon's reactie :
juni 20th, 2010 at 14:23
@Evelyn, zeker 5 dagen. De eerste dagen kon ik heel slecht tegen geluid, fel licht (winkels!) en mensen, of drukte. Daarna zakte het af. Ik heb daarna nog een paar keer een mildere ervaring gehad die er op leek. Ik werd heel misselijk, en het leek alsof ik uit mijn lichaam steeg. Maar ik weet niet of we hetzelfde mee gemaakt hebben he? Groetjes
[Reageer hierop]
Evelyn's reactie :
juni 20th, 2010 at 16:43
@Gordon,
Ik leek mee te kunnen zien, alsof alles scherper was of kleurrijker en ik zag alles precies vibreren, nu is het al wat beter maar met momenten gebeurt het nog. In elk geval zeker weer een opruim actie, zonet met de persoon gebroken die gans dit gedoe gestart heeft deze week.
[Reageer hierop]
juni 21st, 2010om19:44
Hey, ik kwam gisteren dit filmpje tegen die wel behoorlijk toepasselijk is bij het onderwerp, zeker eens de moeite te kijken
<object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/9Zse-Lq2NbQ&hl=nl_NL&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/9Zse-Lq2NbQ&hl=nl_NL&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object>
[Reageer hierop]
Gordon's reactie :
juni 21st, 2010 at 20:12
@Evelyn, een mutssjaal? (reactie verwijderd wegens bij nader inzien niet zo flauw willen zijn) maar ze heeft wel wat te zeggen waar ik wel naar wil luisteren.
[Reageer hierop]
Evelyn's reactie :
juni 21st, 2010 at 21:46
@Gordon,
Haha
ja wel het ging me ook meer om wat ze te zeggen had, vooral omdat nog heel wat mensen hier vast wel die afwijzing hebben gehad en ik had het nog nooit vanuit dat standpunt bekeken dat zij aanhaalt, vandaar 
[Reageer hierop]
juli 30th, 2010om00:13
ik ben 15 en weet sins en jaar dat ik een indigo ben. Ik snapte vroeger niet waarom de andere zo raar deden in mijn ogen totdat ik vorig jaar toevallig op een site kwam over indigo’s n zodoende op deze site. ik heb 2 nichtjes van 3 die ook indigo zijn en 1 nichtje vn n half jaar die een kristalis. weet iemand hoe k ze op latere leeftijd het beste bij kan staan?
[Reageer hierop]
Gordon's reactie :
juli 30th, 2010 at 13:20
hoe zou jij zelf bijgestaan willen worden? Verder zou ik zeggen: “leef nu, in het nu, en zie later hoe je dat zou willen doen. Je ideeën nu en later zouden wel eens kunnen verschillen, want jij zelf zal ook steeds meer leren. Het komt vanzelf op je af!
[Reageer hierop]
augustus 25th, 2010om15:06
Wat ik doe is ( bijv als ik overprikkeld ben, of moe en dus niet zo oplettend ). Aan ‘t begin van de dag visualiseer ik een kring om me heen soort van schild, dat alles scanned wat er binnen komt( zorgt ervoor dat ik erover nadenk inplaats van alles opslurp ). En in mijn hart daar ligt waakhond. Zodra er iets negatiefs binnenkomt stap de hond uit me hart word groter en jaagd het weg uit mijn schild en het komt er niet meer in. Hoe negatiever de emotie hoe groter de hond en hoe aggresiever hij het wegjaagd. Maar als er iets positief binnekomt blijft hij netjes op zijn plaats liggen, klein en als een puppy kwispelend om aandacht. En bijv in drukke ruimtes visualeer ik dat de hond aan een touw zit blaffend om zich heen. Na ff dat gedaan te hebben voel ik mij persoonlijk beter..Haal ik diep adem. Kan ik er weer tegenaan zonder dat te visualiseren. Het voelt als me best maatje, als ik me kutvoel kan ik daarop terugvallen en gaat het snel stukke beter al het negatieve jaagd ie weg en beschermd mijn ware ik.
[Reageer hierop]
Gordon's reactie :
september 5th, 2010 at 22:52
Hoi M, bedankt voor je reactie. Ik weet zeker dat velen er wat aan hebben. Ik moet zelf zeker twee keer per dag een schild om me heen bouwen (en eerst aarden). ik heb er een blog over in de wacht staan, over hoe ik het doe, dat komt binnenkort. Ik hoop dat er dan weer meer mensen vertellen hoe zij zich af -en beschermen.
[Reageer hierop]
september 26th, 2010om23:09
Goedenavond
Ik lees helemaal nergens iets over de kristalouderen. Ik ben van 1948 en afkomstig van de ster Sirius. Mijn sterrennaam is Iris, mij gegeven door mijn zielenfamilie. Mijn sterrenfamilie is mij 5 jaar geleden komen wakkermaken. Daarvoor was ik alleen maar een paranormaal mens dat uit haar lichaam kon en kon rondvliegen in een voor haar vreemde omgeving. Nooit iets gehoord van deze materie. Kristalmensen zijn er altijd geweest alleen is er nu een explosie van deze kinderen. Ze zijn vooral veel in Amerika gesitueerd. Ik herken veel van wat is omschreven. Ikzelf ben een draagster van violet licht. Dat licht kan ik zien met ogen open (normale ogen) en ogen dicht. Ik woon in dat licht.Er is me gezegd dat ik alleen hoef te zijn, te leven. Ik vind het leven vreselijk op deze planeet. De planeet zelf zoals hij oorspronkelijk moet zijn bedoeld voordat de mens hem mismaakte is schitterend. Ik heb ook kristallen aan de zijkant van mijn hoofd. Het lijkt alsof ik daar enorme spiralen van kristallicht heb. Daar komt vaak veel energie binnen . Mijn kruinchakra wordt konstantvoorzien van energie, eveneens mijn nieuwe hartchakra, de zijkanten van mijn hoofd en de achterkant.Fysiek ben ik extreem gevoelig voor energie van mijn tweelingvlam, Hoger zelf en ziel. Ik voel aanrakingen en kan telepatisch via gedachten communiseren. Regelmatig krijg ik veel beelden maar die kan ik nooit plaatsen. Ik ben één van de mensen die bewust in verschillende werelden kan ervaren gelijktijdig. Ik heb geen idee hoe dit werkt. Ik heb twee kymische huwelijken achter de rug. Mijn leeftijd is 62 jaar en ik schrijf dit omdat er zoveel geschreven wordt over kinderen en de ouderen een beetje vergeten worden. Misschien zijn er meerderen die dit herkennen. Ik vind deze wereld verschrikkelijk om te verblijven. Ik kan totaal niet tegen de wreedheid tegen alle bewustzijn zoals dat zich hier afspeelt. Ik vermoed dat de reden voor ontwaken is geweestt omdat ik er helemaal geen zin meer in had. Ik wilde deze aarde met al haar afschuwelijkheid eigenlijk verlaten. Ik heb nog wel meer te schrijven maar ik weet niet of er iemand in is geinteresseerd.
Namaste Iris
[Reageer hierop]
chandra's reactie :
september 29th, 2010 at 13:51
@Iris,
Goedemiddag Iris,
In een aantal stukken die je schrijft, herken ik een aantal dingen, zoals het gevoel en de ontwikkelingen die je doormaakt/door hebt gemaakt.
In aardse levensjaren ben ik jonger dan je. Ik kan me voorstellen dat het woord ‘nieuwetijdskind’ lijkt op een benaming van ‘jongeren’/kinderen etc.
Toch zijn er meerder mensen hier aanwezig die een hogere leeftijd hebben.
Het gevoel dat de wereld verschrikkelijk is, koud en wreed heb ik ook een moment ervaren. Het is de kunst om die gedachten om te schakelen in jou missie hier op aarde.
Juist als persoon die vanuit verschillende dimensies naar de aarde kijkt, lijkt het mij een voorbode van 1 van de mensen die door hun aanwezigheid, het bewustzijn van anderen kunnen begeleiden (natuurlijk op voorwaarde dat ze dit zelf willen en bij je komen;).
Shine your light!
Namaste
[Reageer hierop]
Iris's reactie :
oktober 3rd, 2010 at 15:50
@chandra, goedemiddag
Ik zie dat er nog iemand Iris heet op deze site maar ik denk dat je op mijn berichtje reageert. Je hebt gelijk Chandra.
Het violette licht is niet voor niets bij mij. Ik hoef echter niemand te begeleiden, alleen maar zijn. Ik channel zelf meester Kuthumi. Voor mezelf, ik ben een leerling. Channelen met mijn HZ is ook gewoon een tweede natuur net als met mijn duaalbroer in het universum. Net als veel mensen die van de sterren afkomstig zijn heb ik ook her-inneringen. Bv de conceptie. Die weet ik nog alsof het gisteren was. Ik weet ook nog dat ik als klein babietje al Nederlands sprak toen ik ik mijn wiegje lag en de grootouders ertegenover stonden, die kende ik ook allemaal.. Maar toen ik ineens een kleine handje zag,me realiseerde dat ik een aardse baby was, toen ben ik zo enorm geschrokken dat ik mijn her-innering ben verloren. altijd al een ander kind dan anderen geweest. kon gedachtes al aanvoelen. wist precies wanneer iemand liegt.
Ik ben nu reeds zover dat mijn ziel is geintegreerd en ik met mijn twee zielbroeders ben samengesmolten. Ik heb nog een duaalzielezus in Amerika wonen. Daar is de andere zielebroer als gids aanwezig. Ik weet dat ik ontzettend hard nodig ben op aarde om energie te zuiveren. Het is wel heel moeilijk om het kleine ego duidelijk te maken dat het nergens bang voor hoeft te zijn omdat de grote ziel nergens bang voor is want er geen reden voor angst. Ik ben nog enorm aan het strijden. En de enorme energieen aan het verwerken. ik krijg ook dagelijks coderingen. Ik heb geen idee hoe dit werkt maar die worden in mijn hoofd geschoten en hebben een functie. Ik ben nog steeds bezig mezelf te bevrijden van de aarde-energieen. Ik doe wel mijn best hoor en ik weet dat ik heel hard nodig ben. Ik heb de ziel de leiding gegeven samen met mijn tweelingvlam en met de hulp van meester Kuthumi en mijn HZ en de rest van de Sirische familie kom ik wel een eind. Ik geloof dat ik op deze site niet thuis hoor eigenlijk want ik ben geen sterrenkind maar een sterrenmens die al oud is. Ik ben een kristaloudere. Die zijn helemaal niet nieuw kristalmensen.Ze zijn er altijd geweest. Er zijn altijd mensne van de sterren geweest tussen de andere wezens van de andere plaatsen. ALs ik hier klaar ben ga ik met de familie naar huis. naar Sirius. Om bij te komen van die aarderonding.
Dank je wel voor je reactie
Namasté Iris
[Reageer hierop]
chandra's reactie :
oktober 9th, 2010 at 01:24
@Iris,
Goedenavond Iris,
Fijn dat je zo uitgebreid vertelt over je ervaringen. Ik herken een aantal dingen en een aantal dingen heb je helder en duidelijk mogen ervaren, herinneren en voelen! Very nice:)
Jammer dat je het gevoel ervaart dat je niet op deze site thuis hoort. Dit is een site waar lichtwerkers (vanuit welke vorm dan ook) veel informatie kunnen vinden, met elkaar kunnen verbinden.
Jammer dat je jezelf vanuit afgescheidenheid bekijkt in plaats van jezelf als onderdeel zien van mensen die vanuit bewust zijn leven…(of dit aan het ontwikkelen zijn). Jou kennis, jou Zijn kan hier ook een onderdeel in zijn als je dat zou willen. Het is dan juist de kunst om de overeenkomsten te zien, in plaats van de verschillen.
Dit laatste wat ik noemde herken ik bij een paar andere bezoekers..
Samenwerking is de boodschap.
Wees welkom,
Namaste!
[Reageer hierop]
Iris's reactie :
oktober 10th, 2010 at 14:43
@chandra,
dank je Chandra. Ik heb me aangemeld voor een cursus bij mr Kuthumi en Saint Germain en heb de afgelopen nacht al een les gehad. Bedankt voor je reactie. Ik heb even op je website gekeken en ik zie dat je Indiase bent en daar heb ik zeer veel affiniteit mee.
een kleine quote uit Ramala:
Vele vele wezens, vele spirituele vormen zijn de aarde dicht genaderd nu wij bij de finale van dit grootse drama zijn aangekomen. Zij kijken van dichtbij naar het gedrag van de mensen in gedachte, woord en daad nu zij zich voor een dergelijke uitdaging geplaatst zien. Het is een gegeven feit in het leven, niet alleen in deze speciale tijd maar ook in gewone tijden van verandering in de kosmische cyclus,dat er misschien wel duizend wezens in het spirituele rijk zijn voor elk wezen dat zich in een fysieke incarnatie op de aarde bevindt.
Er zijn overigens velen in de kosmos die dit experiment als een mislukking beschouwen.
Op dezelfde manier zoals er geestelijke organisaties op aarde zijn, zoals bv verschllende kerken, zijn er ook geestelijke organisaties op de hogere bestaansniveaus. Beiden zijn feilbaar. Ieder in de spirituele geestelijke hierarchie daar geeft slechts het eigen idee van het leven door. Zij kunnen slechts hun eigen idee van het leven doorgeven vanuit het punt waarop zij in het zielebewustzijn staan. Bij alle gedachteuitwissleingen moeten wij ons bedenken dat zij niet de bron zijn, dus alles wat zij zeggen moeten wij (mensen) zorgvuldig bekijken. Niets van wat deze meesters zeggen moet ooit voor waar worden aangenomen enkel en alleen omdat het van die kant van het leven stamt. Je accepteert ook niet blindelings wat de paus van Rome of je koningin zegt. Wij zijn ALLEN deel van het ene geslacht, het menselijke geslacht, zonder dat het uitmaakt of we geincarneerd zijn of niet.
Er bestaat een verschil tussen geest en ziel. De ziel kan worden omschreven als het geheugen van de geest en de geest is de universele verbinding die in ieder afzonderlijk menselijk wezen aanwezig is. De geest legt de verbinding naar de godheid. Het is ons telefoonlijntje met god en door deze lijn te gebruiken en door open te zijn voor de boosdschap die uit deze goddelijke verbinding voortkomt worden wij ons bewust van ons zielenbewustzijn en de invloed daarvan op ons leven.
Veel succes met je healingpraktijk.
Namasté
oh en sorry voor de taalfouten.
[Reageer hierop]
chandra's reactie :
oktober 11th, 2010 at 18:31
@Iris,
Leuk te lezen dat je inspiratie uit de Indiase filosofie kan halen! Ik heb dat ook met andere vormen van spiritualiteit en levensfilosofieen.
Dank voor je reactie, heel veel plezier en inzichten toegewenst bij de cursus die je gaat volgen.
Ik vind de energie van Germain en Kuthumi krachtig maar toch liefdevol. Heb de energie regelmatig mogen ervaren;).
Good luck on your path, wherever it may take you!!
Take care,
Namaste,
ps, ik zal ws ook niet alles foutloos schrijven, we weten in ieder geval wat de boodschap is: alles is liefde:)
oktober 9th, 2010om09:46
Goedendag Allen,
De fundamentele eenzaamheid die gevoeld werd/wordt door meerdere Hspers (ik hou het ff algemeen) komt van een oud gevoel die soms voor de geboorte gecreeerd werd.
Er zijn verschillende mogelijkheden voor dit gevoel. Dit gevoel kan een herinnering zijn naar de momenten dat de ziel WEL aansluiting had bij anderen (en zich daar thuis voelde). Dit gevoel kan ook vanuit de ouders komen..
Het is de kunst in het leven om gevoel en emoties om te buigen iets wat werkt..
Wat ik heb gezien is dat mensen zich anders voelen, zich buiten sluiten en dit (misschien deels onbewust) bewust blijven doen waardoor de vicieuze cirkel aanwezig blijft.
Als iets niet goed voelt, is daar een verandering voor nodig om het te transformeren.
Uit angst niet gekwetst te worden, zijn er mensen die ook bewust het contact met anderen (vanuit het hart) afhouden.
Juist dat gedrag versterkt het gevoel wat al aanwezig was. Angst zorgt dat echt contact in de weg staat, angst is een gevoel wat gebaseerd is op eerdere ervaringen, waardoor er conditioneringen zijn gevormd.
Die conditioneringen beperken ons en laten ons deels vanuit dualiteit naar de wereld kijken: goed/fout,licht/donker etc.
Toch is alles ontstaan uit dat Ene. De bron. Angst is gecreeerd op aarde om afgescheidenheid te creeren. Als er geen tot weinig samenwerking is, echt contact,voelen mensen zich sneller afhankelijk van surrogaatmiddelen om zich krachtig, veilig etc. te voelen.
Leven vanuit liefde, vanuit het hart heelt!voor jezelf EN voor die ander.
Namaste!
ps: wat ik hierboven heb benoemd is een observatie wat ik vanuit mijn eigen referentiekader/omgeving heb gevoeld, gezien etc. een deel van de boodschap is vanuit losse pols benoemd. Niets maar dan ook niets wat ik schrijf is bedoeld als het verkondigen van DE waarheid, maar MIJN waarheid!
[Reageer hierop]
oktober 11th, 2010om18:40
Wow, een en al herkenning! Dank je/jullie wel!
[Reageer hierop]
oktober 17th, 2010om08:40
De eenzaamheid is soms heel intensief. De laatste twee jaar heb ik veel mensen om mij heen zien verdwijnen, vriendschappen, andere relaties (gelukkig niet mijn partner en zoon van 3). Het voelt soms zo onrechtvaardig, omdat ik voor mn gevoel heel veel van mijn gevoelsleven in anderen heb gelegd. Ik moet mezelf leren afgrenzen. Ook nu op werk loop ik tegen zaken aan en het lijkt wel alsof ik van buiten af de waardering niet krijg en vindt. Wel voel ik dat ik trots mag zijn op mezelf en ben eigenlijk niet meer bang om alleen te zijn. Doodop ben ik wel, energieloos…. Mijn lieve zoon, is nu 3 jaar oud. De laatste tijd praat hij veel over het feit dat hij verdrietig is, ws ook een heldervoelend kind. Het wordt dat dat ik me weer licht ga voelen en energiek. Ooit gaf een antilliaanse man mij mee : ‘meisje je bent een corridor (= doorgang)’ en misschien heeft hij wel gelijk, heb ik het alleen moeten leren accepteren.
Veel liefde voor allen vandaag…
[Reageer hierop]
oktober 27th, 2010om21:00
Gordon, prachtig geschreven zeg. Voel me erkend in je woorden. Veel woorden heb ik zelf nu niet, maar ik wil je bedanken voor de manier waarop je betekenis geeft aan jezelf. Vroeg me af of je ook op facebook bent? Wil je graag toevoegen. Liefs Barbara xx
[Reageer hierop]
Barbara's reactie :
oktober 27th, 2010 at 21:03
Wij zijn de INDIGO’S.
[Reageer hierop]
Gordon's reactie :
oktober 28th, 2010 at 13:42
@Barbara, dank je wel! Deze site heeft een eigen facebookpagina, om nog een beetje privacy te houden heb ik geen openbare Facebook account. groetjes!
[Reageer hierop]
Barbara's reactie :
oktober 28th, 2010 at 14:34
@Gordon, ik had hem al ontdekt, thanx.
[Reageer hierop]
november 2nd, 2010om04:01
Mooi topic. Lekker zwaar. Voel sterk de verschuivingen en beeldvorming omtrend er 1 duidelijke discipline van te maken en naar voren ermee te blijven komen en klaar zijn voor de hoeveelheid kracht dat zal gaan hebben in de wereld. Dat soort filmpjes maken zoals het vrouwtje hierboven zit ook al een paar jaar in me geest. Misschien maar eens mee gaan beginnen, het kan nu meer, voel dat me aandacht er urenlang bij moet blijven. Lekker advies van boven
[Reageer hierop]
november 2nd, 2010om14:57
Hoi,
heb zelf ook al wat wateren doorzwommen in dit leven.
Weet nog niet of ik indigo of kristal ben
Ik ben onlangs begonnen met transmissie-meditatie, een meditatie voor het nieuwe tijdperk doorgegeven door de Meester Maitreya. Ik ben altijd super gevoelig geweest, heel emotioneel, en de laatste maanden (jaren) was ik erg moe. Door deze vorm van meditatie geven de Meesters energie door jou als kanaal, en tegelijkertijd wordt het kanaal versterkt. Ik kan zeggen dat ik na 3 meditaties niet meer vatbaar ben geweest voor lagere energieen van anderen en het gevoel heb van nu echt spiritueel aan het werk te zijn geslagen. Zeker een aanrader voor alle indigo-kristal kinderen volgens mij die nog beïnvloedt worden door lagere energieen van anderen. Kijk eens even op share.nl of of share international Vr. Groet Tom
[Reageer hierop]
november 28th, 2010om19:08
Chapeau voor je site;
[Reageer hierop]
november 28th, 2010om20:44
Dat stukje over het onderwijs sloeg bij mij in als een bom. Ik herken mezelf helemaal in dit artikel, maar nog het meest in dat gedeelte over het onderwijs. Tot nu toe heb ik opleidingen gevolgd, waarvan één afgerond, die mij zo tegen vielen. Omdat ze voor mijn gevoel zooooo saai, achterhaald en inhoudloos overkwamen. Voor mijn gevoel bestaat de opleiding waar vele van ons zich echt thuis zullen voelen nog niet in deze dimensie.
Het leven ervaar ik als een doolhof waarvan de uitgang niet direct zichtbaar is. Wat mij gruwelijk irriteert, is dat mensen die niet zo ver ontwikkeld zijn, maar andere talenten hebben…dat zij ons voor gek uitmaken. Dat is gewoon zo hooghartig als ik weet niet wat. Daarmee doen zij alsof wij het niet op een rijtje hebben en zij wel (wat natuurlijk onzin is!). Dit soort mensen komen op mij daarom altijd zo bekrompen en fobisch over. Dit maakt mij echt intens kwaad waardoor ik ze vaak als dozen beschouw. Dit soort mensen moeten ophouden met het te snel trekken van conclusies en meer ‘open minded’ worden and then we’are talking….zucht..dat moest er even uit
Maar ik hou van iedereen hoor
[Reageer hierop]
Anne Marie's reactie :
november 27th, 2011 at 20:18
Hoi @Abbygaïl, tijdens mijn zoektocht van vele jaren kwam ik “bij toeval” uit bij de verschillende eigenschappen van onze Linker- en Rechterhersenhelft. Ons onderwijs gaat altijd nog uit van de stapsgewijze methode; de Linkerhersenhelft. Terwijl mensen die spiritueel, emotioneel, ambachtelijk, technologisch en creatief begaafd zijn, juist hun Rechterhersenhelft (meer) “gebruiken”. Ik wil niet zeggen dat we onze hersenhelften zijn, maar we hebben toch een bepaalde voorkeur. Het wordt tijd dat we gaan inzien dat we onze Rechterhersenhelft meer moeten gaan ontwikkelen!
[Reageer hierop]
december 2nd, 2010om22:01
Beautiful
[Reageer hierop]
januari 7th, 2011om21:40
He hallo,
Allereerst moet ik even kwijt dat ik niet zeker van ben of ik een indigo of kristalkind ben. Ik ben vandaag flink gaan lezen in Engelse sites en Nederlandse sites over dit soort mensen. En hoe meer ik daarover lees hoe meer herkenning ik zie maar ik ben er van overtuigd dat de vrienden die ik om me heen heb verzameld en dat zijn er niet veel dat dat nieuwetijdskinderen zijn en dit niet weten. Met name mijn partner. Zelf ben er nog niet over uit of ik een indigo-kind ben of dat ik iemand ben die transformeert. Eerst dacht ik dat ik meer paste in de verhalen van een kristalkind maar na het lezen van ervaringen en kleine alledaagse ervaringen van mensen denk ik steeds meer dat het toch indigo is.
Ik denk ook dat mijn vader een indigo is, sinds hij een transplantatie heeft ondergaan is hij de vader die ik altijd nodig heb gehad geworden. Ok, ik geef hier niet echt duidelijke omschrijvingen waarom ik geloof dat hij een indigo is maar aan de hand van zijn persoonlijke verhalen en dingen die hij heeft meegemaakt en hoe hij daar op reageerde durf ik ergens wel te zeggen dat hij misschien ook een indigo is.
Ik heb zelf het idee dat ik nu aan het leren ben om te aarden. Zelf heb ik een traumatische jeugd gehad en veel dingen in het reageren op mijn omgeving heeft denk ik te maken met een slechte hechting tijdens mijn eerste levensjaren. Maar hoe ik er mee omga geeft mij het idee dat ik een nieuwetijdskind ben. Ik vind het raar om mijzelf zo te labelen maar aan de andere kant heb ik het gevoel alsof het de angst is in mij die dat zegt. Een angst die als een soort sluier over mij heen hangt en die ik heel graag weg wil hebben maar omdat ik er zo gewend aan ben geraakt niet zo goed weet wat er gebeurt als ik die niet meer zou hebben, dat ik me naakt zou voelen. Het is altijd een overlevingsmechanisme geweest maar hij is niet meer van toepassing alleen durf ik het zelf nog niet los te laten.
Klinkt een beetje schizofreen maar dat ben ik niet. Ik geloof alleen niet in God, tenminste niet in de God die oordeelt. Ik post dit bericht maar want ik begin mezelf een beetje vaag te vinden.
Groetjes.
Woelwater
[Reageer hierop]
januari 11th, 2011om15:56
hoi mede dromers
ik ben een vrouw van 65 jaar, na een moeilijke jeugd,vol onbegrip en eenzaamheid.[ geen liefde voor mij ]
terug trekken in mijn dromen en een vol gevoelsleven waar alles heel bleef en onaangetast daar kon niemand bij dat was van mij.op een of andere manier kon ik zo overleven.
ik begreep en begrijp de meeste mensen nog niet het lijkt of ze niet van mijn soort zijn. ik sta er helemaal buiten, ik praat met mijn honden en poezen, ik kom tot rust in de natuur.ik heb een rijke fantasie, waar ik erg blij mee ben.
elk signaal vang ik op wat natuurlijk erg vermoeiend is,
ja, ik ben niet aangepast, ik doe niet mee met de consumptie maatschappij.ben erg begaan met het leed in de wereld,heb me daar ook erg voor ingezet de derde wereld en zo.
in mijn hart dat groot is heb ik best veel ruimte maar helaas weinig mensen willen dat zien, en rekenen me af op datgene wat ik niet heb of kan. en dat lieve mensen maakt me nog eenzamer in mijn zieltje.
natuurlijk is het zo als ik nu kind was [ben ik nog wel]en er aandacht voor was geweest mijn leven toch makkelijker was geweest.
heb drie dochters waarvan er een mij begrijpt en aanvoelt
ik voel mij vaak een paria in mijn eigen gezin, na jaren de leugens de oneerlijkheid en totaal geen rekening houden met mijn gevoelens ben ik op en wil dat niet meer.
ik leef nu 17 jaar alleen wel met mijn diertjes natuurlijk, dus niet echt alleen.
sinds 3 maanden komen mijn twee andere dochters niet meer bij mij, wat ook inhoudt dat ik mijn kleinkinderen niet meer zie,en dat allemaal samen is een erg hard gelag,en heb daar veel verdriet van, maar ik kan zo niet meer verder met mijn gezin,ik ben ook iemand NIET DAN ?
ga veel de natuur in ik lees en schilder en luister veel muziek, door die toestanden in mijn gezin ben ik ook al vier jaren behoorlijk beroerd was nog een schim van wat ik was lag meer in bed dan eruit na tig onderzoeken ziekenhuis opname ben ik lichamelijk gezond verklaard, het is geestelijk.dus dat ook aan gepakt.ik heb altijd geweten dat ik anders was, maar heb daar pas bevestiging van gekregen na opname testen gesprekken etc. is eruit gekomen dat ik hsp en hechtingsangst heb.
het is een uitslag waar ik al bij uitgekomen was.maar heb nu de bevestiging
maar er zit een kracht in mij die bergen kan verzetten.ik hoop dat de rest van mijn gezin eindelijk inzicht krijgt al is de kans daarop klein.
al met al zou ik met niemand willen ruilen,en voel me rijk.
BLIJF JEZELF TROUW
houdoe
[Reageer hierop]
januari 12th, 2011om12:18
hoi
dit las ik op een site graag reactie hierop… dank je
Verschil tusen Indigo’s en Kristallinderen
Het verschil tussen Indigo’s en kristalkinderen zit hem in de aard van het karakter.
Indigo is druk, aanwezig, haantje de voorste, prater, snel verveeld, weinig concentratie, mentaal snel, goede grove motoriek, mindere fijne motoriek, driftig, sterk, extravert.
Indigokinderen danken hun naam aan de blauw/paarse kleur van hun aura, verbonden met het voorhoofdchakra of derde oog chakra die als kleur indigo heeft. Alle kinderen met ADHD, bepaalde vormen van Autisme en PPD-NOS vallen in deze categorie. Wat weer niet wil zeggen dat alle indigo’s ook automatisch belast worden hiermee(!)
Kristal is rustig, bedachtzaam, intelligent, leeft in een eigen wereld, sterke eigen wil, goede fijne motoriek, mindere grove motoriek, introvert.
Kristalkinderen danken hun naam aan de hoge vibratie in hun kruinchakra die de kleur wit vertegenwoordigt, kristal helder. Deze kinderen noemt men ‘vredestichters’, Jezus Christus (Kristal!) was er hier één van. Bepaalde vormen van Autisme vind je onder deze groep kinderen ( het ‘volledig naar binnen gekeerd’ zijn). Kristalkinderen worden vaak gezien als wereldvreemd, wat niet zo verwonderlijk is met hun rustige, nadenkende natuur.
Samengevat:
Indigo= extravert
Kristal= introvert
[Reageer hierop]
Gordon's reactie :
januari 12th, 2011 at 18:20
@Mieke, welke reactie zoek je precies, Mieke? Of het “klopt”? Nou, in het algemeen klopt ” Indigo= extravert
Kristal= introvert” wel, volgens mij maar, dat is het leuke ervan, het zegt niks. Ik ben beide. Ik was vroeger heel introvert; tenminste dat stond in mijn lagere school rapport, maar in wezen ben ik een “mensenmens”, speels en extravert. Ik heb alleen ook de behoefte om me regelmatig terug te trekken.
[Reageer hierop]
mieke's reactie :
januari 12th, 2011 at 19:19
@Gordon,
eerst even dat stuk van jou bovenaan
daar ken ik me helemaal in vinden,ik voel en ervaar het zo ook dat je iets uit te dragen hebt, maar waar zitten die mensen die je ook begrijpen ?
maar eindelijk ben ik dan zo ver dat ik ken zeggen.
vaak eenzaam en onbegrepen, maar zoveel inzichten,
dan denk ik jammer mensen je weet niet wat je mist.
reactie op Verschil tusen Indigo’s en Kristallinderen
Indigo is druk, aanwezig, haantje de voorste, prater, snel verveeld, weinig concentratie, mentaal snel, goede grove motoriek, mindere fijne motoriek, driftig, sterk, extravert.
ik vind dit stukje echt kort door de bocht,op mij b.v is het helemaal niet van toepassing.
en ik kwakkel toch als een echte indigo al 65 jaar.
nog meer reactie ? graag
groet mieke
[Reageer hierop]
Gordon's reactie :
januari 12th, 2011 at 19:57
@mieke, ik heb op deze site ook wel artikelen met kenmerken, maar zet er meestal bij dat mensen zich niet door zo’n lijst moeten laten leiden, maar door hun gevoel, hun hart. Als je toch graag een lijst wilt lezen met zowel indigo als kristal eigenschappen naast elkaar raad ik je deze aan.
Geschreven door een vrouw met twee Indigo kinderen, Jennifer Hoffmann. Ik plaats vaak artikelen van haar op de site. Ze legt ook meer uit over de energie van Indigo en Kristal en schrijft ook veel voor de oudere (generaties) Indigo . Hartegroet, Gordon
[Reageer hierop]
mieke's reactie :
januari 13th, 2011 at 16:17
@Gordon,
het stuk van hoffman, klopt helemaal,ik heb het opgeslagen, ik voel de neiging om het rond te sturen naar de mensen die dicht bij me staan,en waar ik zielsveel van hou.
en triest maar ik denk dat ze het maar gezwam in de ruimte vinden.
ik heb het inzicht, maar helaas zien zij het helemaal anders, en ben ik de stoorzender.
ooooo wat verdrietig
[Reageer hierop]
DH's reactie :
januari 12th, 2011 at 18:47
@mieke, en Gordon,
Vroeger was ik ook heel introvert, je moest me echt de woorden uit de mond trekken zo erg was het.
Maar nu zit ik ook tussen intro en extra in, als ik ergens een mening over heb krijg je die van mij, ook als ie niet gevraagd is, en als ik rust nodig heb zonder ik me af.
Niemand is zo zwart-wit, lijkt mij.
Even iets om te delen met iedereen.
Chistus en kristal hebben volgens mij helemaal niks met elkaar te maken, qua naam al helemaal niet.
Jesus en vele anderen voor hem, die ook zo geboren zijn, met ster in het oosten, wonderen verrichten enz.
Tientallen van dat soort verhalen doen de ronde, en het bijbelverhaal komt uit India, is weer vertaald enz enz.
Ik zeg niet dat ie niet bestaan heeft, maar de feiten kloppen niet, en sowieso de bijbel is een boek vol astronomische data, Jesus is de zon, de 12 apostelen, de 12 sterrenbeelden, enz enz, interessant om daar eens meer over op te zoeken, raad ik iedereen aan.
Nog een voorbeeld, met kerst vieren we de stefte en wedergeboorte van de zon, de 21ste december is ook de winterzonnewende (al eeuwen oud), 22, 23, 24 veranderd de zon niet van positie, en vanaf de 25ste gaat ie weer omhoog, en toevallig dat Jesus ook na 3 dagen weer herrees ? lijkt me niet
Ik hoop dat ik hiermee meer mensen wakker schud !
Dit heb ik trouwens gezien in een docu op niburu.nl.
En de rest is verder geheel mijn eigen mening.
Met vriendelijke groet,
Dennis.
[Reageer hierop]
Gordon's reactie :
januari 12th, 2011 at 19:17
Hoe zit het dan met (Indigo) Kristal en het Christus bewustzijn volgens jou, DH? Dat is toch iets waar “we” hard aan/voor werken?
[Reageer hierop]
mieke's reactie :
januari 12th, 2011 at 19:26
@Gordon
wat mag een Christus bewustzijn dan wel zijn ???
gr, mieke
[Reageer hierop]
Gordon's reactie :
januari 12th, 2011 at 19:59
@mieke, hier staat een mooie lezing van Hans Stolp,die o.a. een beeld schetst van wat het christus bewustzijn inhoudt; daar kun je veel informatie uithalen. (scheelt mij weer typen
)
[Reageer hierop]
mieke's reactie :
januari 13th, 2011 at 22:54
@Gordon,
Esoterisch Christendom
in het verleden heb ik o.a hier veel overgelezen,
sinds ik nu zeker weet dat ik een indigo ben.
ben ik veel aan het doorlezen van wat ik zo in die jaren heb gelezen.
ik voel me licht en blij want bij dat doorlezen, weet ik het zeker wij hebben een boodschap die we door te geven hebben.
ik weet dat meer als elk ander van ons dat dat heel zwaar is, het komt vaak niet goed over.
te zwaar, niet te begrijpen, als je eenmaal bezig bent en op dreef bent, dan wordt het voor veel mensen te moeilijk, of ze zeggen kan het een keer ook wat luchtiger,.of pas je nu eens aan, dan wordt alles wat makkelijker, en zo gaat het maar door.
aanpassen ja dat gewoon niet dat voel je, we hebben geen keus, en door al dat onbegrip, kun je zo woest worden, dat er nog meer mensen afhaken ook mensen heel dicht bij je.
ik stop even, ik loop vol
houdoe mieke
Gordon's reactie :
januari 12th, 2011 at 20:38
Om het samen te vatten: een bewustzijn van liefde en eenheid
[Reageer hierop]
mieke's reactie :
januari 13th, 2011 at 10:45
@Gordon,
dat Gordon is me helemaal duidelijk, zo voel ik het ook, maar ik zal eerst het stuk eens lezen, want ik denk nu wat heeft chistus er mee te maken.
Gordon's reactie :
januari 13th, 2011 at 12:00
@mieke, Jezus was de mens, Christus is de energie
DH's reactie :
januari 12th, 2011 at 19:55
@Gordon,
Christus bewustzijn, is volgens mij dat je bewust leeft naar het voorbeeld van christus.
En volgens mij is het dan het belangrijkste, of in ieder geval belangrijk, dat je iedereen behandeld zoals je zelf behandeld wilt worden (en met liefde), niet oordelen en helemaal niet op uiterlijk, iemand vergeven als ie jou iets aandoet.
Ik probeer er inderdaad aan te werken, is soms nog best lastig.
En ja sorry dat ik me even liet gaat met christus en kristal, het stond zo in dat stukje met een uitroepteken, alsof ieder kristal wat nu leeft ineens Jesus is, was even een irritatiepuntje bij mij
En Jesus werd ook kwaad op de mannen die geld inden bij een tempel, als dat verhaal ook echt op feiten gebaseerd is natuurlijk, want dat weet niemand 100% zeker.
Wat niet wil zeggen dat kristallen niet kwaad kunnen worden hoor.
Ik zie Jesus niet als kristal of indigo, ik zie Jesus als een wezen van hogere trilling, die probeerde de mensen te laten inzien dat het anders kan, en daar kunnen we nog veel van leren, als iedereen zo leefde hadden we totaal geen ellende, maar dan hadden we ook de dualiteit niet ervaren, en hadden we ook niet van het duister op kunnen krabellen naar waar we nu bijna zijn, namelijk het licht.
Met vriendelijke groet,
Dennis.
[Reageer hierop]
Gordon's reactie :
januari 12th, 2011 at 20:34
maar iedereen is Jezus.
En we zijn allemaal GOD. Ook al verteld mijn hoofd me vaak anders, mijn hart weet dit….
Ik zie Jezus ook niet als een Indigo of een Kristalwezen, maar ik zie wel dat wij, de zgh. nieuwetijdskinderen bezig zijn zijn “terugkeer”, al is het in de geest, in de energie, te bewerkstelligen.
[Reageer hierop]
DH's reactie :
januari 12th, 2011 at 20:38
@Gordon,
haha maar ik overtuig em wel 
Inderdaad we zijn allemaal God, dat klopt.
Mn hoofd snapt het ook niet helemaal
Juist, de energie van verandering, als er meer en meer mensen zo denken, gaat de rest vanzlef mee.
mieke's reactie :
januari 12th, 2011 at 19:24
hoi dennis
Zo is dat, je kunt wel overal iets op bedenken,en feiten zijn feiten, zweven laten we aan andere wezens over, houdoe
[Reageer hierop]
januari 13th, 2011om15:34
Gordon
Jezus was de mens, Christus is de energie,?
Wie zegt dat ?
je kunt het een naam geven ja ,maar dan nog; Christus is de energie waar komt die stelligheid vanaf ?
hebben we een religie nodig om een goed mens te zijn.?
ik zeg nee, een indigo weet van nature wat goed is het geweten zegt dat wel.
een god in elk mens oke die god is liefde en daar leef je naar.
de energie, ja daar geloof ik in, we houden n.l niet op om het uit te dragen,al wordt die liefde en het mededogen vaak met onbegrip en hardheid beantwoord maar tja we kunnen het niet laten.
mieke
[Reageer hierop]
januari 13th, 2011om16:28
OVER HEIMWEE
heimwee daar kun je ziek van worden, ik weet dat het zo is.
het is een diep heimwee van iets en naar iets wat er hier niet is,
jaren geleden ben ik mijn mooie huisje in de natuur kwijt geraakt.
nu woon ik tussen de mensen, en dat valt me erg zwaar,en verlang naar een plekje in de natuur, en zoek daar naar.
maar nu weet ik na jaren, dat het heimwee diep in mij zit,[en niet naar mijn huisje ] en waar ik ook zou wonen het mee zal dragen.
wel zou een plekje buiten me meer rust geven.
natuurkind mieke
[Reageer hierop]
Aika's reactie :
maart 17th, 2011 at 21:50
@mieke, Ik en mijn lief zouden zo hetzelfde kunnen zeggen. We hebben het gevonden en verloren en weten inmiddels dat het in onszelf zit. Maar wat zou ik graag eenvoudig terug zijn in de natuur. Vaak niet wetend wat hier te doen.
Namasté
Aika
[Reageer hierop]
januari 14th, 2011om12:59
Hallo Gordon,
Mijn zoon Alec van zeven is volgens mij ook een indigokind. Er zitten veel overeenkomsten met jou verhaal en zijn gedrag zeker dat school verhaal is op hem van toepassing. hij zit nu voor de tweede keer in groep 3 mede ook omdat hij een slecht gehoor heeft. Door apparatuur is dit probleem nu wel verholpen maar ik merk dat hij weer vast loopt wat kan ik doen om hem te helpen.
groetjes Cindy
[Reageer hierop]
maart 17th, 2011om14:08
Lieve mensen die worstelen en het worstelen moe zijn.
Die intense eenzaamheid had afgelopen zomer voor mij z’n hoogtepunt. Op, verscheurd, uitgeput, alleen. Maar inderdaad, de eenzaamheid is een illusie. Misschien moeten we er doorheen om onze eigen kracht te vinden. Gisteren legde een fantastische vrouw me iets uit, iets dat me gerust stelde. Als mensen “zoals wij”, “soortgenoten” ontmoeten lossen de meeste worstelingen zich op.. En dat vele van ons in deze maatschappij hun weg niet of nauwelijks lijken te vinden heeft te maken met dat wij die ” nieuwe” paden aan het banen zijn, nu. Wij maken die weg en is het niet zoals in het geval van bijvoorbeeld iemand die timmerman/ vrouw wil worden gelijk duidelijk wat je moet doen om dat doel te berijken. We komen er wel.
[Reageer hierop]
mei 11th, 2011om20:13
Goeiendag zeg!
Er gaat een wereld voor mij open, na 30 jaar weet ik pas wat er ‘mis’ is. Kennelijk ben ik niet alleen, al voelt het vaak wel zo en ben ik ook niet zo ‘raar’ of ‘vaag’ wat ik vaak te horen krijg.
Bedankt Gordon voor het plaatsen van deze site, wat een verlichting!!!
Lieve groetjes Tess
[Reageer hierop]
Gordon's reactie :
mei 11th, 2011 at 21:10
hey Tess, fijn dat je ons gevonden hebt! en nee, je bent zeker niet alleen
[Reageer hierop]
juni 20th, 2011om19:46
Hoi Gordon,
Of ik een Indigo of Kristalkind ben, weet ik niet. Ik wel dat ik een zeer gevoelig mens ben, die de pijn van een ander kan voelen alsof het mijn pijn is. Ik kan echt heel diep worden geraakt door het leed van een ander, waarbij ik vooral gevoelig ben voor dierenleed en eenzaamheid, misschien omdat deze twee wel het meest extreem of zichtbaar aanwezig zijn in onze maatschappij (zichtbaar voor mij dan). Ik weet ook dat ik mij al bijna heel mijn leven lang alleen voel. Ik heb vaak gewenst dat ik een tweelingzusje had, want dan was er tenminste iemand waarvan ik wist dat ze begreep wat ik voelde.
Ik lijk op mijn vader, hij is ook extreem gevoelig. Alleen heeft die gevoeligheid zich in zijn geval tegen hemzelf gekeerd en is hij geworden tot een zeer onzeker mens. Ik ging die richting ook op, met een extreme focus op rationeel denken. Pas sinds zo’n anderhalf jaar leer ik weer hoe het is om te voelen en ik leer ook ervaren hoezeer ik anderen kan raken als ik in mijn kracht sta (en hoe bijzonder het dan is om te zien hoe die kanten die ik zie als mijn zwakken kanten, ineens een enorme kracht herbergen).
Eerlijk gezegd vind ik het leven een hele grote uitdaging. Ik voel me soms waardeloos, disconnected en alsof ik veel te ver afsta van wie ik eigenlijk diep van binnen ben. Ik ben soms diep eenzaam en mis dan een verbondenheid die ik bijvoorbeeld wel terugvind in de natuur. Hoewel ik een sterke behoefte voel om dichter bij mijzelf te komen en authentiek te leven, is het gevoel van wanhoop soms ook overweldigend. Want wat ik ook doe: op dit moment slaag ik er nog niet in om anderen echt te helpen, om iets tastbaar goeds te doen voor deze wereld en het leed, dat in overvloed om ons heen is, stil leed vaak, te verzachten.
Ik denk er nu over om counsellor of coach te worden. Ik hoop alleen maar dat het mij lukt om mijn kracht te vinden en mij daarin te verankeren, zodat ik altijd een stabiele basis heb en met moed en compassie kan handelen.
[Reageer hierop]
oktober 19th, 2011om00:50
Goed om te zien dat we met meer zijn. Ook goed om te lezen dat veel van de gevoelens die ik heb ook ervaren worden door anderen.
De huidige staat van de wereld en het bewustzijn van de egoistische/hebberige mens is frustrerend.
Het is verleidelijk om ze maar aan hun lot over te laten.
Maar onder andere deze site en komieken als Bill Hicks en George Carlin laten zien dat er anderen zijn die de waarheid zien.
Bedankt allen, en geef niet op als je het zwaar hebt.
Er is nog goed in deze wereld en het is het waard om ervoor te vechten.
[Reageer hierop]
maart 23rd, 2012om14:04
Met tranen in de ogen de tekst gelezen, eindelijk (h)erkenning. De pijn van thuis, het onbegrepen voelen en het niet begrijpen van de mensen om mij heen. En alles voelen.
Erg fijn om me begrepen te voelen en dat er ook anderen mensen zijn die het beste met anderen voor hebben. Fijn bedankt voor dit mooie stukje.
[Reageer hierop]
maart 25th, 2012om13:14
Lieve mensen,
Gelukkig ben ik op zeer jonge leeftijd, zestien jaar, erachter gekomen dat ik “anders” ben dan de meeste mensen. Ik weet niet precies wat ik allemaal kan, maar ik ben aan het ontdekken hoe ik in elkaar zit en hoe ik ermee moet omgaan. Gelukkig heeft een vriendin van mij, die nog in de buurt woont ook, hetzelfde. Zij is, gelukkig voor haar, wel al veel verder in haar ontwikkeling. Mede door haar heb ik me gerealiseerd wat er met me aan de hand is; dit heb ik heel lang niet begrepen.
[Reageer hierop]
maart 31st, 2012om12:57
via facebook bekijk ik nu regelmatig berichten die hier gepost worden. Ik ervaar ook veel eenzaamheid, en het helpt om hier reacties te lezen van mensen die hetzelfde meemaken. Ook de artikelen zijn me vaak op het lijf geschreven. Ik ben verder gaan zoeken en sinds een paar maanden zit ik ook op de chatsite van Netsamen. Het is erg fijn om daar anderen te ontmoeten en te merken dat daar een community ontstaat. Het daten staat niet voorop hier. Deze mensen zoeken elkaar ook regelmatig op. Dat heb ik nog niet eerder zo bevrijdend ervaren. Ik wens het iedereen toe dat je je passie en kennis kunt delen. Want daar ben ik wel achter, dat we mooie gaven gemeen hebben….. en wat is er dan mooier om ze te delen..
[Reageer hierop]
Suze's reactie :
april 1st, 2012 at 08:23
@ietje,
Bedankt voor jouw tip over Netsamen. Naar zoiets was ik al heel lang op zoek. Inderdaad ook niet specifiek voor het daten maar juist voor de herkenning en vriendschap.
Groetjes, Suze
[Reageer hierop]
april 1st, 2012om13:35
Dank je wel Gordon, door deze site kom ik steeds meer thuis bij mezelf. Het is wel even wennen en voelt als een nieuw leven, nu ik 39 ben. Je verhalen en de reacties van anderen hierop raken me. Ik weet nog niet goed wat me te doen staat hier. Eerst maar eens (her) ontdekken wie ik ECHT ben, dan volgt de weg misschien vanzelf. Warme groet Roos (pseudoniem ivm mijn privacy).
[Reageer hierop]
Gordon's reactie :
april 2nd, 2012 at 12:00
Hoi “Roos:”, dank je wel voor je reactie. Wees welkom!
[Reageer hierop]
juni 7th, 2012om01:47
hallo zou ik even wat kwijt kunnen?
ik denk dat ik ook een indigo/kristal kind ben, wat de verschillen ook mogen zijn.
alleen daarbij ben ik ook lange tijd met iemand met een narcistische persoonlijkheidsstoornis omgegaan.
voel me slechter dan ooit, het enige waar ik nu even blij om kan zijn is deze website…
[Reageer hierop]
juni 27th, 2012om09:50
Dank je Gordon voor al je goede teksten… Maar dan toch een vraag… Als je dan zo als ouders staat.. wij zijn heel spiritueel, ik ben zelf een, ja wat ben ik, ik pas niet in een hokje, maar ik ken zelf mijn verbinding en ik voed mijn kinderen ook zo op. Waardeer ze in al hun zijn en kunnen en we hebben samen prachtige ervaringen. Maar dan heb je een dochter van 12, ik kan haar wel indigo noemen, maar dan zit je weer met dat hokje. Zij heeft een enorm heftige puberteit, schopt en slaat tegen alles. DUs ook en met name tegen mij. Ik verwacht dat ze haar medemens met respect tegenmoet treedt en dat ze dus niet iedereen gaat uitschelden en vervelend doet. Maar ik krijg dit niet erdoor… het wordt alleen maar erger. Wat kan ik dan doen om dit gedrag positief te krijgen? Hoe moet ik haar benaderen hierin, want ik weet het echt niet meer?
[Reageer hierop]
juli 15th, 2012om11:54
Het raakt me,
mooie blog
en zo waar..
Nog even volhouden allemaal,
op adem letten als t even zwaar wordt
Komt goed
[Reageer hierop]
augustus 6th, 2012om08:29
Zo herkenbaar, zit hier met tranen in mijn ogen te lezen. Voel me helemaal niet thuis in deze wereld, heb dan ook geen familie en vrienden meer. Zelfs mijn man, die mij als enige accepteerde zoals ik was, komt steeds verder van me af te staan. Ik snak naar aanraking en knuffelen en hij doet het uit zichzelf nooit (meer). Voel me zo eenzaam en alleen. Wil alleen maar weg, rust, dood. Van de lijst had ik alle antwoorden met ja, behalve 2 vragen met misschien……..Indigo? Denk, nee weet zeker van JA.
Alleen voel ik me als een kind dat niet kan zwemmen zonder zwembandjes, ik ben aan het verzuipen………..help!
[Reageer hierop]
Sharina's reactie :
augustus 6th, 2012 at 20:03
@Angela,
Hoi Angela, Ik weet en begrijp heel goed wat je mee maakt. Het is heel zwaar om eenzaamheid te verdragen. Zelf ben ik wel honderden keren emotioneel gezien gevallen en weer opgestaan.Ik weet dat ik het nooit echt zal opgeven, ergens zijn we toch ook weer heel sterk! Waarschijnlijk wordt het wel gemakkelijker als er op den duur gelijk gestemden ons leven binnen komen. Hou vol meid, we kunnen het aan!
[Reageer hierop]
chris's reactie :
december 4th, 2012 at 11:48
@Angela, hoe gaat het nu met je?
[Reageer hierop]
Angela's reactie :
december 4th, 2012 at 22:43
@chris,
ben hier al lang niet meer geweest, is geen toeval dat juist vandaag ik een link aanklik en een artikel wil lezen en zie dat jij me een vraag stelt………….
Het gaat al een stuk beter, dank je……..
Ik heb een boek gekocht van Louise Hay en probeer de hele dag alle negatieve gedachten om te zetten in positieve affirmaties. Gaat natuurlijk niet altijd goed, maar ik ben al een heel stuk verder als op 6 augustus. Ik heb weer vertrouwen in mijn toekomst, ik ga ervoor!!!!
Bedankt jullie allemaal!!!!
[Reageer hierop]
augustus 8th, 2012om08:43
Dank jullie @Joke en @Sharina, sinds ik op deze site ben gaan lezen en via de linken ook weer bij andere site hopen info heb gelezen met herkenning, ben ik in een stroming terecht gekomen waar ik me door laat voeren naar “plaatsen, situaties, dingen” die goed voor me zijn.
Kom ineens op sites gelijkgestemden tegen waar ik ze niet had gezocht. Toeval? Nee, daar geloof ik al lang niet meer in! Vit B12 tekort, Alleengeboren tweeling, schildklierproblemen, zware metalenvergiftiging…..aan al die dingen ga ik werken, hulp zoeken, genezing of verbetering proberen te krijgen! Ik voel me positiever dan ooit. Ik GA ervoor!
[Reageer hierop]
december 4th, 2012om11:31
tjemig,dit heeft mij aan het huilen gemaakt,,,,,wat een herkenning ….
heel lang niet begrepen wat er nou mis was met mij en waarom ik niet kan wennen aan de hardheid van de wereld…..
waarom mijn liefde niet begrepen wordt….
en wanneer komt nou het moment waarop wij al zo lang wachten???
[Reageer hierop]
Angela's reactie :
december 4th, 2012 at 22:47
@chris,
en hoe gaat het met jou?
Heb je al antwoorden gekregen op je vragen?
Zijn er meer deuren open gegaan, zodat je nu snapt hoe het zit?
[Reageer hierop]
chris's reactie :
december 5th, 2012 at 09:04
@Angela, wel,ik voel me bij tijd en wijle enorm eenzaam,ik mis iets en heb heimwee naar iets. grote mate van onrust…
dat is wat mij verdrietig stemt.wanneer ik deze “aanvallen “(zo noem ik het maar)niet heb,sta ik weer sterk in mn leven.ben afgelopen jaar getransformeerd doordat ik de ruimte heb gekregen(heel verhaal)
er gaan wel steeds meer deurtjes open maar ik ben er absoluut nog niet hoor,
dank je voor je reactie Angela,fijn dat het met jou beter gaat…..ik weet wat je meemaakt
[Reageer hierop]
december 20th, 2012om09:09
Dank je Gordon. Nu op mijn 62e valt alles op haar plek. Ik weet nog dat ik als kind mezelf met de mantra:’Ik wil dit niet voelen, ik wil dit niet voelen’ in slaap suste. Mijn moeder dwong me om me aan te passenen ik herken dan ook volledig je verhaal over je moeder. Zelf ben ik ook moeder en ervaar de worsteling bij mijn zoon, in middels 40. Mijn moeder was zelf ook een indigo. Toch begrijp ik nu pas echt de kracht van mijn hoge gevoeligheid en stop deze soms nog onder het vloerkleed. Veel te gevaarlijk!! Mijn intuïtie gebruik ik mijn mijn praktijk voor reading/channeling. De laatste tijd gaat alles in een sneltreinvaart. het lijkt alsof de hele kosmos zich samenspant om mij te laten zijn wie ik echt ben en al mijn overlevingsrollen definitief los te laten. Voor de astrologen onder ons; Transit Pluto op de Ascendant in sextiel met Zon en Mercurius, terwijl Saturnus transit over de Zon en Mercurius gaat en als dat allemaal voorbij is komt de Nieuwetijdsplaneet Uranus het afmaken. Het kraakt aan alle kanten, maar het VOELT!! als een prachtige kans.
[Reageer hierop]
februari 4th, 2013om22:15
ik heb dit ook.
ik ben er laatst achter gekomen en sinds vorige week zie ik zelfs aura’s en ik weet dat er iemand bij mij is op zolder.
[Reageer hierop]
mei 31st, 2013om21:34
dank je wel voor dit stuk. Ik herken mij vooral in de Indigo, maar ervaar ook al sinds heugenis het onbegrip en de eenzaamheid dit dit met zich meebrengt. Ik zou erg graag anderen willen ontmoeten die heldervoelend/indigo zijn om ervaringen uit te wisselen en te merken dat ik hierin niet alleen ben.
Hebben jullie een idee hoe ik gelijkvoelenden kan ontmoeten?
groet,
Eduard
[Reageer hierop]