» Over mij

What’s in a label?

Indigo,kristalkind, nieuwetijdskind, paranormaal, helderziend, heldervoelend, helderwetend, HSP, oude ziel, hooggevoelig, overgevoelig,wijs, sterrenkind, intuïtief,menselijke engel,medium, lichtwerker,energiewerker, reikimaster, healer,genezer.

Allemaal labels die ik in mijn leven van anderen gekregen heb en soms ook zelf gebruikt heb, om maar uit te leggen wie ik ben, wat ik (aan)voel en wat ik “hier op aarde” doe. Het heeft eventjes geduurd voordat ik me weer opnieuw bewust was van mijn “afkomst” . En waarom ik me vaak zo anders voel dan anderen, ook al zijn we allemaal één. Het label indigo past bij mij. Ik bén Indigo. Een volwassen Indigo nieuwetijdskind. nieuwetijdskind Over mij

Ik herken me in de systeemkrakers en krijgers die de oudere indigo’s zijn/waren. Hier om te laten zien dat de oude systemen/instituten/religies toe waren aan vernieuwing. Een brug zijn tussen hemel en aarde. Reageren vanuit het hart en wéten. Hier om anderen wat te leren, inclusief ouders. Ook: flink schoppen tegen alles wat vastzat in het oude .

Op de lagere school ben ik bijvoorbeeld maar gaan lezen tijdens de lessen om wat te doen te hebben; de meeste antwoorden wist ik toch wel, en ik verveelde me stierlijk. Ook had ik grote moeite met autoriteit, vooral als deze op functie (bijvoorbeeld leraar) was gebaseerd en niet op inhoud (wijsheid, compassie, liefde)

Ik heb ook al jong geleerd om me vaak stil te houden en aan te passen aan de overheersende cultuur. Je kunt simpelweg niet de hele dag ergens tegen aan schoppen. Als kind wordt je niet echt serieus genomen door de meeste volwassenen. ”Grote mensen begrijpen nooit iets uit zichzelf en voor kinderen is het vervelend hun altijd weer alles uit te moeten leggen” zegt De kleine prins van Antoine de Saint-Exupéry zo treffend.

Binnen het gezin waarin ik opgroeide nam ik, al toen ik drie was, snel veel meer verantwoordelijkheid dan gezond was (de link leidt naar mijn verhaal over parentificatie). Dit deed ik zonder nadenken en met alle energie en liefde die ik had. Grenzen bestonden niet in de symbiotische relatie die ik had met moeder en zus. Woorden waren vaak overbodig, we “praatten” met ons hart, telepathisch, niet met woorden. Het was heel normaal voor me om feilloos aan te voelen wat de ander in ons gezin nodig had, en daar zorg voor te dragen. Met mijn “warme handen”, helende handen, ben ik op jonge leeftijd al migraine en nekpijn gaan “weghalen”. Overigens weer zonder daar al te veel bij na te denken . Dit is allemaal buitengewoon uitputtend geweest . Alle indrukken verwerken, de ander helpen, en geen tijd voor mijn eigen gevoel. Niemand die voor mij een grens aangaf. Stop! Het is genoeg zo. Eigenlijk heb ik mezelf opgevoed.

Het heeft er uiteindelijk voor gezorgd dat ik heel erg veel moeite heb gehad om mezelf, mijn gevoel en emoties, uit te drukken in woorden, zodat anderen, die niet zo rechtstreeks communiceren met hun hart, mij ook op hun manier begrijpen. Het aanvoelen van emoties en sferen, en die soms over -of innemen helpt ook niet om jezelf en bij je zelf te blijven. Me verliezen in gedachten, niet met beide benen op aarde staan, maar daar ergens boven zweven. Mede daardoor was ik langzamerhand vergeten wie ik zelf nou eigenlijk ben. Ik ben nu gelukkig veel verder in het proces van weer herinneren wie ik nou eigenlijk ben; maar ben als kind en jong volwassene door diepe dalen van depressie en ook verslavingen gegaan om zo langzamerhand weer bij mijn eigen hart uit te komen.

Die verandering is elf jaar geleden stevig ingezet, toen ik weer opnieuw in verbinding kwam met mijn Gidsen en Engelen. Deze samenwerking blijft een voortdurende leerschool, met intens verdrietige en intens mooie ervaringen; een beetje zoals het leven soms is voor de meesten onder ons. Ook al zijn we gemaakt voor vreugde en niet voor verdriet. Daarbij heb ik , niet onbelangrijk, ook hulp gekregen van een aantal “soulmates”. Beroepsmatig heb de afgelopen 11 jaar als team -en projectmanager gewerkt in grote contactcenters met een uitstap van bijna drie jaar als groepsleider van verstandelijk gehandicapten.

Tegenwoordig ben ik gelukkig al weer een flinke tijd vrij van verslavingen en depressies, maar het pad van een indigo is niet het makkelijkste. Ik moet elke dag mijn best doen om in mijn lichaam, en niet in mijn hoofd, te “wonen”. Me niet verliezen in de emoties die ik om me heen voel. Grenzen stellen. Ook in het anderen helpen. Mijn hele leven zijn er mensen op mijn pad gekomen die hulp nodig hadden; en ik heb vaak en graag gegeven.

Het is mijn roeping om mensen te helpen “het licht te vinden” , al ben ik daarvoor zelf lange tijd in het donker geweest. Ik ben een typische “wounded healer”, een verwondde genezer, die door zijn eigen ervaring met pijn, lijden en schaduwkanten in staat is om anderen te onderwijzen en helpen helen. Ik ervaar vaak dat mensen tot hun eigen verbazing heel open en eerlijk durven zijn met mij, omdat ze voelen dat ik ze niet veroordeel.

Verder voel ik dat de indigo’s een ontwikkelingsproces door mogen en kunnen maken waarin we langzamerhand meer de kristal energie bereiken; het pad van vrede, harmonie en verbondenheid, het pad van Jezus zo je wilt. Ik zelf ben er achter gekomen dat ik de laatste jaren minder een systeem bestrijder ben geworden dan iemand die van binnen uit met zachte kracht veranderingen probeert aan te brengen. Wel voel ik de krijgersgeest in me waar het nieuwetijdskinderen betreft. Daarvoor wil ik graag “vechten” , voor diegenen die nog niet voor zichzelf kunnen vechten.

Het opzetten van mijn praktijk voor Reiki en coaching en begeleiding van nieuwetijdskinderen en hun ouders en opvoeders, is iets wat rechtstreeks uit mijn hart is gekomen, en nu ik met nieuwetijdskinderen werk, weet ik dat ik bezig ben mijn levens-missie vorm te geven.

Daarnaast werk ik met Reiki . Deze vorm van energieoverdracht past bij mij,en is trouwens niet geheel toevallig erg goed voor nieuwetijdskinderen; en ik denk me daar nog veel verder in te kunnen ontwikkelen , ook omdat Reiki een pad van bewustwording is, zowel voor de beoefenaar als de ontvanger. In 2006 ben ik begonnen met Reiki 1 via Reiki Utrecht , twee jaar later heb ik Reiki 2 afgerond, en vorige zomer heb ik de cursus 3a gedaan, waarin ik geïnitieerd werd tot Reiki Master-healer. Verder heb ik nog een Shamballa Reikicursus gedaan; ik gebruik graag beide vormen. Ik geef alleen behandelingen, geen cursussen.

Tegenwoordig worden er zo ontzettend veel hoog-gevoelige kinderen, zoals ik er één was, (zij het met een ander soort energie) geboren dat de wereld er straks compleet anders uit zal zien. Ik vraag me af wie die kinderen helpt die in een omgeving terecht komen waarin ze niet liefdevol erkend worden voor wie ze zijn; gestimuleerd om helemaal zichzelf te zijn. Niet gezien als alleen maar kinderen, maar als mensen die wat te vertellen hebben.

Op deze site geef ik achtergrond informatie over en voor nieuwetijdskinderen en mijn eigen ontwikkelingsproces als Indigo. Vooral om degenen die een soortgelijk proces doormaken, een hart onder de riem te steken, en daarnaast is schrijven voor nieuwetijdskinderen/lichtwerkers een goede manier om energie te laten stromen.

Hier leest u meer over mijn motivatie om deze site op te zetten

Alle reacties zijn meer dan welkom!

Gordon, 29-9-2009