Indigo’s en Ego
Veel indigo’s, zoals ik , hebben zich in hun jeugd aangepast aan de wereld om zich heen door de weg van het hart los te laten en veelal vanuit hun hoofd te leven, zoals tegenwoordig nog steeds het overgrote deel van de mensen leeft.
Veel indigo’s zijn hoogbegaafd, en al hoewel die begaafdheid veelal uit creativiteit voortkomt , die weer zijn oorsprong in de bron vindt, is het vaak zo geweest dat die creativiteit werd ingezet om in deze ego gerichte maatschappij te functioneren. Het gevoel ondergeschikt gemaakt aan het denken.
Een kwestie van overleven…
Ik heb vele jaren mijn creativiteit ingezet in het commerciele bedrijfsleven, pas op latere leeftijd bewust dat ik meer aanvoel dan ik vertellen kon en durfde in die omgevingen.
Hoe vertel je aan je manager dat je voelt dat het team op springen staat?Dat X op het punt staat te vertrekken, ook al functioneert deze X ogenschijnlijk prima.Ik voel de energie van een hele afdeling, positief of negatief .
Hoe ga je om met collega’s/ mensen die liegen? Ik heb zeer vaak het verschil gevoeld tussen wat mensen zeggen, en wat ze voelen. En vaak maakte me dat behoorlijk in de war. Ik wist regelmatig niet wat ik moest zeggen; hoe ik daar mee moest omgaan.
Het zijn maar kleine voorbeelden van situaties waarin mijn hart en weten me precies vertelde hoe zaken in elkaar staken, maar waarin ik mijn denken ging gebruiken om mezelf hierin te handhaven. Wat zou het fijn geweest zijn als ik mezelf , mijn eigen natuur had durven laten zien. Ik durfde simpelweg vaak niet , en ik voelde ook heel goed aan dat “men” daar moeilijk mee om kon gaan. Ik heb ook collega’s gehad die bang waren voor mijn intuïtie; onbewust voelen ze namelijk heus wel dat ik ze door heb. Zolang je je creativiteit inzet om efficiëntere procedures te schrijven loopt iedereen met je weg; maar als je de gevoelens van de mensen om je heen beschrijft worden sommigen bang voor je.
Het is een lange weg geweest om langzaam dat stuk van mijn ego los te durven laten, en meer van mijn hart te durven laten zien. Wat niet wil zeggen dat ik dat pad al helemaal bewandeld heb, dat ik er al klaar mee ben. Ik ben steeds vaker mijn gevoel gaan benoemen; werd steeds minder bang om mezelf te laten zien.
Tegenwoordig ben ik me gelukkig weer veel bewuster van mijn hart; ik neem meer tijd en ruimte voor wat ik voel in mijn lichaam en hart. Dit is een lange weg geweest voor mij, met veel pijn en verdriet. De laatste jaren merk ik eindelijk weer hoe fijn ik het vind om naar mijn hart te luisteren en dit ook uit te spreken.
In mijn contacten met de nieuwe generatie kristalkinderen van rond de 18 jaar, merk ik regelmatig nog het verschil tussen hen en mijzelf. Alles wat ego gericht is wordt vaak achteloos genegeerd, overigens zonder oordeel van hun kant. Het bestaat vaak niet in hun eigen wereld. Spontaniteit en directe, eerlijke communicatie is voor hen de enige manier van communiceren. Dat wil niet zeggen dat ze niet zien dat er een verschil is tussen hen en anderen die nog ego gericht denken en zich bezig houden met materiële zaken; iets waar de huidige generatie kristalkinderen vaak helemaal geen waarde aan hecht.Ze hebben soms niet altijd zin om het steeds maar weer uit te leggen.Vermoeiend.
Ik weet van jongeren waarvan de ouders zich afvragen waarom hun kind zich totaal niet hecht aan materiele zaken. Dat is toch normaal? En de kinderen leren hun ouders: “materiele zaken zijn ondergeschikt aan zaken van het hart…”
Het ego is een manier om te overleven. Ons ego verteld ons ook steeds dat we niet zonder kunnen. Natuurlijk is dat niet helemaal waar, maar het is een lange weg voor mensen zoals ik om mijn bekende overlevingsmechanisme los te laten.
Blogs die goed aansluiten op dit artikel:
- Indigo kinderen, kristalkinderen, en fundamentele eenzaamheid
- Volwassen Indigo Kwaliteiten-Kenmerken-Eigenschappen en Uitdagingen.
- Oproep:zijn er volwassen nieuwetijdskinderen en “ouders van” die aan een interview zouden willen deelnemen?
- Zonder Woorden 30 (nou ja, zonder is wat overdreven)
- Indigo’s en werken aan genezing
Laat hier ook een reactie achterWilt u een Persoonlijke Avatar afbeelding bij uw reacties? Ga dan naar www.gravatar.com.
Volg Nieuwetijdskind op Facebook en Twitter
februari 25th, 2010om16:00
Alhoewel het een wat oudere post is, maakte het mij in ieder geval ontzettend blij herkenning te zien Gordon!
Thanks
[Reageer hierop]