Kort blogje over schuldgevoel en een vrolijk stemmetje
Het is het einde van de vrijdagmiddag, de zon schijnt vrolijk maar verbeten de tuin in, en ik haal een grote was uit de wasmachine.
Ik bedenk me dat het zeker warm genoeg is om de was aan mijn wasrek te hangen maar weet al dat ik deze ondanks de zon in de droger ga gooien, omdat ik er simpelweg te lui voor ben. Ik haal grote handdoeken uit de trommel en laat daarbij een sneaker-sokje vallen. “De wet van Karma” zeg ik tegen mezelf, half grappend, half schuldig bevonden door mezelf.
“Natuurkunde” zegt een heel zacht stemmetje tegen me, en ik grinnik.
Blogs die goed aansluiten op dit artikel:
- Ik voel me soms net een afvalverwerkingsfabriek-Gastblog Aika
- LEZING VAN HANS STOLP-REÏNCARNATIE en KARMA
- Bloed, zweet en tranen met focus op geloof, hoop en liefde-over transformatie
- De Nieuwe Tzolkingolf van 11 tot 23 december: De gele Mensgolf
- Verhaal van een geparentificeerd kind
3 reacties
Laat hier ook een reactie achter
Geef hier jouw reactie op dit blog
Wilt u een Persoonlijke Avatar afbeelding bij uw reacties? Ga dan naar www.gravatar.com.
Volg Nieuwetijdskind op Facebook en Twitter
juni 11th, 2010om15:43
Even een grapje/vraagje aan mijn oudste gids;
“Waarom, als jij zo briljant bent, sta ik toch steeds in de verkeerde rij bij de AH”?
Antw;
“Waarom, als jij zo geduldig bent, stel je me dagelijks diezelfde vraag”?
Tsja.
Vraag me nog eens waarom ik stond te lachen in een rij sjagerijnen
[Reageer hierop]
juni 11th, 2010om17:44
moest erg om je verhaaltje lachen. Dank je wel
[Reageer hierop]