Luister alsjeblieft naar wat ik NIET zeg
Gedicht van uit het perspectief van een onthecht kind , iets wat sommige indigo’s helaas maar al te bekend zal voorkomen. Voordat je gaat lezen over hechting en onthechting raad ik je aan om niet te verdwalen in de informatie die Google biedt en als je er serieus meer over wilt weten, je een gediplomeerd arts of psycholoog om informatie vraagt.
Luister alsjeblieft naar wat ik NIET zeg
laat mij je niet voor de gek houden
laat je niet door mijn gezicht in de luren leggen
want ik draag een masker
een masker, dat ik niet durf af te zetten“doen alsof” is een kunst en mijn tweede natuur
maar laat je alsjeblieft niet voor de gek houdenik geef je de indruk dat ik zelfverzekerd ben
dat alles zonnig is, zowel binnen in mij als buiten
dat Vertrouwen mijn naam is en ik echt “cool” ben
dat ik niemand nodig heb
maar alsjeblieft geloof me niet . . . . . !
mijn uiterlijk lijkt onberispelijk
maar daaronder borrelt de verwarring, de angst
de eenzaamheid, de pijn
maar dat verberg ik, want ik wil dat niemand dat weet
mijn zwakte veroorzaakt paniek in mij
bang dat ze mijn angst en pijn kunnen zien
en daarom heb ik een masker
help me . . . . !ik heb hulp en zorg van mensen nodig
die genoeg van mij houden om te blijven helpen
dat is het enige wat me kan redden uit mijzelf
hulp en zorg is het enige wat mij bewijst, dat ik er werkelijk toe doe . . . .maar dat vertel ik je niet, want dat durf ik niet, mijn angst blokkeert
ik ben bang dat jij me minder waard zult vinden en om me zult lachen
en je lachen doet me zo zeer
ik ben heel bang dat ik niets ben
dat ik slecht ben
en dat jij dat zult zien en me zult afwijzen
net als toen . . . . . . . .
dus speel ik mijn spel, mijn wanhopige spelik houd niet van verstoppen, echt niet . . .
ik houd niet van die oppervlakkigheid, dat stomme spel
ik wil liever gewoon zijn .. . . en blij . . . . . en mezelf
maar jij moet me daarbij helpen, ik kan dat niet alleenjij moet je hand naar me uitsteken, ook al lijkt dat het laatste wat ik wil
jij alleen kunt mijn leegte en mijn pijn wegnemen, de pijn die ik niet wil voelenje helpt me elke keer als je lief en bemoedigend naar me bent
elke keer als je probeert me te begrijpen, omdat je echt om me geeft
dan begint mijn hart vleugels te krijgen
hele kleine vleugels, maar toch, vleugels . . . .met je aandacht en je begrip, kun je leven in mij blazen
ik wil dat je dat weet, dat is heel belangrijk voor mij
hoe jij een mens in mij kunt scheppen, als je daarvoor kiest
en, alsjeblieft, kies voor mij . . . .jij bent de enige die de muren om mij heen kan afbreken
de muren waarachter ik angstig trillend woon
jij bent de enige die mijn masker kan afnemen
en me kan redden uit de schaduwwereld van onzekerheid en paniekga alsjeblieft niet aan mij voorbij, alsjeblieft, loop niet door
ik zal niet gemakkelijk voor je zijneen lang gevoel van waardeloosheid bouwt nou eenmaal sterke muren
en hoe dichter je bijkomt, hoe meer ik blindelings naar je zal slaan
dat is irrationeel . . . , maar soms ben ik gewoon irrationeelik vecht precies tegen datgene waar ik naar uitschreeuw
liefde en vriendelijkheid zijn sterker dan de sterkste muren
daarin ligt mijn hoop, mijn enige hoop . . . .
alsjeblieft, breek die muren af met je sterke handen
met je zachte handen . . . .
want het kind in mij is beschadigd en heel gevoelig
heb mij lief . . . . .blijf je liefde geven, tegen de stroom in, al is het vaak heel zwaar
laat mij niet vallen . . . .
ook niet als anderen jou laten vallen, gewoon om wie jij bent voor mijlaat het kind in mij niet verdrinken in verdriet en eenzaamheid en angst
help die muren af te breken, zodat we elkaar mogen ontmoeten
in rust en vertrouwen, eenheid en liefde, gewoon zoals we zijn
zonder angst voor verlies en wéér die pijneens heb ik geleerd dat liefde alleen maar pijn kan zijn
leer jij mij alsjeblieft dat liefde fijn mag zijn
Mama . . . . . . help . . . !En voor alle anderen: Help Mama . . . . !
Uit het engels, naar Charles C. Finn, vertaald en uitgebreid door Kees de Vries. Verspreiden is toegestaan. © 2008 Kees de Vries
Blogs die goed aansluiten op dit artikel:
- Een enorme impuls zal aan jullie individuele energievelden gegeven worden – John Smallman
- Relaties in onze tijd, door Hans Stolp
- Omgaan met (nieuwetijds)kinderen-Pamela Kribbe
- Parentificatie ‘Gedwongen Geven en/of Nemen
- Bloed, zweet en tranen met focus op geloof, hoop en liefde-over transformatie
Laat hier ook een reactie achterWilt u een Persoonlijke Avatar afbeelding bij uw reacties? Ga dan naar www.gravatar.com.
Volg Nieuwetijdskind op Facebook en Twitter
januari 23rd, 2010om15:11
WOW, dit is mooi vertaald.
precies de beschrijving wat je voelt als kind bij ouders en andere mensen die niet snappen dat er meer is dan de tegenwoordige tijd met al de waanzin van presteren, kopen en elkaar bedonderen als dat wat lijkt op te leveren ….
succes en ga zo door, ik en mijn zoon hebben hier veel aan!
thx groetjes maaike
[Reageer hierop]
maart 26th, 2011om18:30
Mooi!
[Reageer hierop]
juli 15th, 2011om09:42
Tranen van ontroering, herkenbaar: zo voelde ik me vroeger,nu zie ik in dat veel mensen zich zo voelen.
Ik heb teruggekregen van de week dat ik anderen confronteer met hun ‘onverwerkte’ emoties omdat ik mezelf ben.
Confronteren in de vorm van ‘er zijn’. Ik was mij er niet van bewust dat mijn aanwezigheid zoveel invloed op een ander heeft (zonder dat ik zware gesprekken voer).
Ook het besef dat nog zoveel mensen in het vluchtmechanisme zitten van ontkenning en ontwijking. Ook iets wat ik van mezelf herken, zoals ik eerder was (dacht te zijn).
Ik heb gelukkig geleerd om mijn emoties toe te laten, omdat ik weet en voel dat er dan weer een stukje ‘heler’ is.
Ik besef ook dat iedereen zijn/haar eigen tempo en tijd bepaalt om in de spiegel te kijken, als die tijd er voor ze is, ontmoeten we elkaar weer.
Vanuit compassie,
namaste,
chandra
[Reageer hierop]