Verhaal van een Sterrenkind-Evelyn-(Nieuwetijdskind verhalen 0)
Wie ik ben
Ik ben dus Evelyn, nu 22 jaar en al zowat gans men leven met deze zoektocht bezig. Alles begon toen ik een jaar of 3 was. Ik had herinneringen aan vorige levens en vertelde hier uitvoerig over tegen men moeder en vertelde ook dat ik een andere plaats herinner waar ik was voor dit leven. Gelukkig op aanraden van iemand heeft men moeder altijd alles bij gehouden wat ik allemaal voelde, vertelde en meemaakte. Als kind zag ik aura’s, sprak met gidsen en zag entiteiten en kon pijn weg nemen wat het allemaal natuurlijk niet gemakkelijk maakte. Ik was altijd nogal op mezelf omdat ik toen al voelde dat ik toch ergens anders was. Vaak heb ik men kleine broer uitgelegd wat er voor en na dit leven was, wat er gebeurt als je sterft en wat je ziel is. Als klein kindje is dat natuurlijk nogal raar om over te praten maar was voor mij heel normaal. Doorheen men kinder en tiener jaren heb ik erg vaak last gehad van dat eenzame gevoel, dat gevoel hier niet te willen zijn en daar kwam dan nog eens bij dat ik dingen hoorde en zag die anderen niet waarnamen. Ook op school zeiden de leerkrachten erg vaak dat ik lichamelijk aanwezig ben maar met men gedachten altijd ergens anders was (was ook zo was natuurlijk). Ik heb het altijd erg moeilijk gehad met het concept “tijd” de klok lezen was voor mij erg verwarrend en moeilijk, ik verstond er werkelijk niets van. Hoe langer hoe meer had ik dat slechte gevoel en zelfbeklag waarom ik dit moest meemaken, waarom ik en niet een ander? Waarom ben ik zo anders? Waarom kan ik niet gewoon “normaal” zijn en al die dingen niet mee hoeven te maken en zien? Toen ik 16 jaar was heb ik dus ook alles geblokkeerd, van de ene op de andere dag voelde en zag ik niets meer. Dat wou ik althans, toch weet ik nu dat het altijd een beetje blijven hangen is dat idee wat er allemaal bestaat rond ons maar negeerde het gewoon. Ik zag geen aura’s meer, ik zag geen entiteiten meer en men gidsen had ik ook compleet buiten gesloten. Ik wou gewoon met rust gelaten worden, gewoon een tiener zijn zoals de rest. Zo heb ik dit een hele tijd vol gehouden maar stond wel bol van de frustraties doordat ik alles zo in mezelf hield van gedachten en emoties want ik wou immers toch normaal zijn he?
Dit werkte dus allemaal prima tot vorig jaar, ik was toen 21 jaar en was net met men vriend hier in ons huurhuisje ingetrokken. Alles leek prima, geen vreemde gevoelens bij het huis, geen last van enge geesten ofzo. Tot op een avond ik alleen thuis was en er plots voor me een groot fel wit lichtgevende gedaante verscheen, helemaal van men melk zat ik er naar te kijken en die bleef daar gewoon staan. In enkele seconden tijd zag ik plots alles wat ik ooit gezien, gekund en meegemaakt heb voor men ogen voorbij flitsen. Ik voelde alles terug komen en iets in me werd terug wakker en ik wist dat ik hier wat met moest doen. Plots kwamen oude contacten en een heleboel nieuwe mensen in men leven die allemaal spiritueel aangelegd waren en kreeg toen voor het eerst in men leven te horen “jij bent een nieuwetijdskind” Ik had absoluut geen idee wat die persoon bedoelde, ik ben een wat??? Toen ben ik beginnen opzoeken en ontdekte al gauw dat er heeeeel erg vel informatie over bestaat en verschillende “soorten” nieuwetijdskinderen. Totaal overweldigd en beetje in de war ben ik dan maar beginnen lezen, hier een boek daar een site maar vond overal wel iets waar ik mezelf in herkende maar het voelde toch niet 100% goed. Toen botste ik op het boek “de sterrenkinderen zijn onder ons” van phoebe lauren. Dit boek heb ik werkelijk door de tranen heen op 1 dag uitgelezen en toen wist ik “dit is het, dat ben ik”. Al gauw heel wat informatie gezocht en stilletjes aan kwam er vanalles terug. Ondertussen heb ik terug een redelijk goed contact met men gidsen, niet zoals het was maar ik weet en voel en zie soms dat ze er zijn. Zelfs in hele kleine dingen weet ik dat ze me een duwtje in de rug geven. Op aan avond verschenen ze ook voor me en vertelden me dat ik niet meer gefrustreerd moest zijn en dat ik die angst en al die trieste gevoelens van me af mocht leggen, dat ze er voor me zijn en hoewel ze wisten dat ik me vaak alleen heb gevoel ze er altijd zijn geweest en dat altijd zullen zijn ook. Ik weet nu of heb heel sterk het gevoel dat ik een connectie heb met de pleiaden. Men gidsen voldoen compleet aan elke beschrijving die ik al gelezen heb over de wezens van de pleiaden en toen ik ze die avond zag voelde ik een erkenning en vriendschap en zo een intens gevoel van liefde dat ik gewoon wist dat we elkaar kennen. Als kind al keek ik vaak savond’s naar de sterren en vroeg erg vaak “welke sterren zijn dat” nu weet ik dat het de pleiaden zijn, elke avond voor ik ga slapen kijk ik nog even in de lucht om een glimp van ze op te vangen.
Er is tussen die tijd van ontwaken en nu al heel wat veranderd, ik ben nu iemand helemaal anders dan wie ik vorig jaar was, ik ben zelfs elke dag iemand anders dan de dag er voor, de tijd vliegt voorbij en de lessen, herinneringen en kennis komen als een sneltrein voorbij. Ik heb dus al een hele weg afgelegd en weet dat er nog heel wat te ontdekken valt. Een lange weg met vallen en opstaan, met mooie en triestere momenten maar ik heb geleerd dat geen enkele emotie, geen enkele bui slecht is, het is een deel van jou en je mag gerust ervaren wat je voelt. Velen zeggen altijd dat je altijd positief moet denken en dat je die “slechte” gedachten niet zou mogen hebben maar daar ben ik het niet volledig met eens. Ik denk en voel dat het prima is eens gewoon je emoties en gedachten de vrije loop te laten gaan wat die ook zijn en deze zeker niet te onderdrukken, wees gewoon jezelf en voel wat je voelt en doorsta het, daarna is er altijd een mooi moment en pik je de draad gewoon weer op. In alles zit een les te leren.
Groetjes Evelyn
Website van Evelyn: Sterrenpoort
Blogs die goed aansluiten op dit artikel:
- Corbanoniem’s verhaal (Nieuwetijdskind verhalen-4)
- L.A.’s verhaal(Chrystalicious)-Nieuwetijdskind verhalen-5
- Raymond’s verhaal (Nieuwetijdskind verhalen-2)
- Dennis’ verhaal (Nieuwetijdskind verhalen-1)
- (miss Positive) Cheeta’s verhaal (Nieuwetijdskind verhalen-6)
Laat hier ook een reactie achterWilt u een Persoonlijke Avatar afbeelding bij uw reacties? Ga dan naar www.gravatar.com.
Volg Nieuwetijdskind op Facebook en Twitter
mei 27th, 2010om00:12
Geweldig, Evelyn,
Ik heb zelf wat meer weerstand gehad uit mijn omgeving en ook gewoon onbegrip. Bedankt dat je jouw verhaal zo neerzet.
Ik heb het lange tijd voor mezelf niet willen accepteren. omdat ik ook gewoon wilde zijn, als iedereen wilde zijn. en daar zat ook meteen de dam. Alsof ik intuitief van de binnenzijde hoorde: Nee! Je hebt iets anders te doen, want je bent anders. Rond mijn 19-20e heb ik een evangelische gemeente verlaten, omdat ik vond dat men om de verkeerde redenen, uit angst, en om te weten waarom men ergens tegen moest zijn, de bijbel hanteerde als wetboek.
Tot mijn 31e heb ik met mijn gevoeligheid gevochten. Vanaf juli 2001 zelfs tot einde van dat jaar met een heuse burnout platgelegen. Ik dacht: dit is eens maar nooit weer. En dan: dromen over dingen die plaats zouden gaan vinden kon ik niet zomaar negeren. Ik vond ook lange tijd dat ´nieuwetijdskind´ geen excuus mocht zijn om aandacht te krijgen. of om mijn verantwoordelijkheden te ontlopen.
Maar nu vat ik mijn hoedanigheid/energetische zijn dus heel anders op. Ik ben met levenskunst bezig. en help mensen met energiewerk, reiki, qi gong, Feng shui, kristallen, waaronder ook schedels, en met astrologie.
Als dit als teveel klinkt? Voor mij niet. ik weet/voel wanneer iets wel of niet bij mij ´linkt´. ik pas het ook niet allemaal tegelijk toe. Dan weer eens dit dan weer meer gehalte van iets anders. Maar het hoort wel bij het palet waarmee ik tegenwoordig schilder.
Ik dank je nogmaals, geneve6
[Reageer hierop]
mei 31st, 2010om15:09
De reactie van Evelyn is door een fout helaas “verdwenen”, maar volgens mij zei ze “dankjewel”, maar dan in meer woorden
[Reageer hierop]
mei 31st, 2010om18:45
hehe oei
Kheb dat wel vaker voor als ik iets typ dat het plots verdwijnt, vooral als het grote lappen tekst zijn *zucht* Maar inderdaad dat zei ik ongeveer 
[Reageer hierop]
oktober 1st, 2010om07:57
Hoi Evelien,
ik had je verhaal eerder wel eens gelezen en nu weer, en het is net of ik het zelf heb geschreven. Zo herkenbaar..
Als je ervaringen wilt uitwisselen dat kan ik mn email adres wel geven. Ik post zowieso wel wat op het forum en op je website. Heb nog beetje moeite met deze dingen te delen..denk altijd..zitten anderen hier wel op te wachten..?
groetjes..:)
[Reageer hierop]
Evelyn's reactie :
oktober 2nd, 2010 at 15:12
@Stalus, Hey
Lijkt me heel leuk dat je je ervaringen deelt. Ik zelf vind het altijd erg fijn om mezelf te kunnen herkennen in anderen. Soms stel ik mezelf eens de domme vraag van, ligt dit nu aan mij? Word ik nu echt gek ofzo? En dan is het toch wel fijn iemand tegen te komen die nu net het zelfde ervaart
en ik denk dat dit voor nog velen wel zal opgaan.
Groetjes en een fijn weekend iedereen!
[Reageer hierop]
Stalus's reactie :
oktober 2nd, 2010 at 17:05
@Evelyn,
idd..soms lijkt het op gek worden..het is raar als je hele belevingswereld en afkomst zoals het is verteld die door deze maatschappij op losse schroeven komt te staan en in versneld tempo plaats maakt voor iets nieuws, wat niet tastbaar is en waar je zeker niet mee aan kan komen op familie feestjes;)
ik las ergens over Sterrenkinderen dat die in een korte periode een ontwakeningsproces ondergaan waar anderen jaren of levens mee bezig zijn. ook erg leuk, maar soms kan het een overkill aan info zijn wat er op je afkomt. Gelukkig is er altijd de mooie regel waar op vertrouwd kan worden: je krijgt nooit meer als je aankan.
Ik post mijn verhaal wel ergens hier..als ik weet hoe dat moet..;)
[Reageer hierop]
Gordon's reactie :
oktober 2nd, 2010 at 18:02
hoi Stalus; je kunt je verhaal mailen naar: info@nieuwetijdskind.com
[Reageer hierop]
oktober 20th, 2010om11:56
Hallo Evelyn en anderen,
Wat een verhalen zeg. En wat herkenbaar. Maar vanacht zijn er hele aparte dingen gebeurt. Ik werd in trance gebracht en zag ervoor lichten en toen werden er allemaal situaties zoals een babay die hard huilt op mij onderzocht. En ik heb een vrouw gezien en hoorde ze praatten over onderzoeken en mijn man lag naast me en hij vertelde dat hij wakker was al die tijd omdat ie getest werd. En ik kon uit mijn lichaam maar ik was een soort wakker maar kon het niet bewegen. En heb ook allemaal dingen gevraagd aan haar over het waarom.
Maar heb ook al jaren als kind dat ik alles zie om bomen en mensen en overleden en dingen hoor.
En nu las ik over andere werelden en ben erg verbaasd en wist niet dat andere mensen dit ook hebben!!
Heeel veel liefs van Malu
[Reageer hierop]