Vraag en antwoord, over ADD,Asperger, hoogbegaafdheid en de wereld wakker maken

Geschreven door Gordon 8 Reacties
Gepubliceerd: juli 7th, 2010
(Vraag)
Beste Gordon
Wat mij op valt is dat de kenmerken en gedragingen van de verschillende typen nieuwetijdskinderen heel veel overeenkomsten hebben met bijvoorbeeld ADD, ADHD, ASS / syndroom van asprger, hoogbegaafdheid, hoogsensitief persoon, chronisch depressief, enz… Kunt u hiervoor een verklaring geven??
Ik herken mijzelf in hoge mate in de kenmerken van een nieuwetijdskind. Echter, psychologen en psychiaters zijn nu van mening dat ik ADD heb en een chronisch tekort aan serotonine wat leidt tot depressiviteit. Eerder heeft een andere psycholoog geconstateerd dat ik beschik over een hoogbegaafd intelligentieniveau. En nog eerder zijn een angststoornis en een narcistische persoonlijkheidsstoornis aan de orde geweest. Kortom, ze snappen absoluut niet waar mijn problemen vandaan komen en willen een aantal medicijnen gaan inzetten (antidepressiva en ritalin).
Kunnen nieuwetijdskinderen wel normaal functioneren in een samenleving als deze?? Ik voel al van jongs af aan al dat er iets fundamenteel mis is met de wereld. Al dat individualisme, materialisme, de eindeloze focus op geld en economische groei ten koste van alles dat er eigenlijk toe doet. De aard en de uitwerking van alle systemen die de mensheid heeft geïntroduceerd en waaruit onze maatschappij is opgebouwd leiden tot onrechtvaardigheid, ongelijkheid en het verlies van vrijheid… Al deze waarden worden onder hun neus steeds meer afgenomen, en de meeste mensen zien het niet eens. Men zit gevangen in de kortzichtige modus van verstandelijk bewustzijn gericht op zichzelf en ten koste van eenheid, men zit gevangen in een gevangenis voor de geest. Volgens bronnen zijn de indigokinderen hier om de bestaande structuren af te breken, en de weg vrij te maken voor een heropbouw door kristalkinderen. Maar hoe dan?? De wereld is gevuld met slapende mensen!!! . Hoe kan je mensen laten voelen dat de aarde waarop zij leven het uitschreeuwt van de pijn??
Met vriendelijke groet, X
(Antwoord)
Beste X
ADD/ADHD/Asperger/HSP, hoogbegaafdheid, PDD-NOS (en nog wat labels) zijn m.i. allemaal uitdrukkingen van manieren van communiceren binnen gradaties van gevoeligheid. Veel van deze labels komen volgens mij voort uit een onbegrip voor de boodschap die deze mensen eigenlijk overbrengen: dat het tijd is om ons mensen op een andere manier te bekijken. Als spirituele wezens. Helaas zien de meeste mensen dat nog niet in, vandaar dat we met zijn allen maar namen zijn gaan geven aan deze kinderen. Wist je dat in Amerika de laatste 20 jaar “Adhd” met 800% is toegenomen?

‘Problemen worden niet opgelost op het niveau waarop ze zijn ontstaan”
-Albert Einstein-
Mooie tekst die misschien wel illustreert wat ik wil zeggen. “We” zien de eigenschappen van bijvoorbeeld een autist of een adhd’r als een probleem terwijl er op spiritueel niveau eigenlijk iets heel moois gebeurd, namelijk dat diegene ons laat zien op een ander niveau te communiceren dan het gangbare. Op een andere manier (niet lineair, maar in beelden) denkt en niet 1 voor 1, maar alles tegelijk voelt. Al gaat de adhd’r weer anders om om met denken en gevoel dan de autist.
Veel van deze mensen/kinderen zijn nieuwetijdskinderen (wat uiteindelijk ook maar weer een naam, een label is, maar die discussie sla ik even over hier)
Een psychiater kan meestal niet anders dan in zijn eigen hokjes denken, een nieuwetijdskind staat niet als zodanig in zijn DSM-V (standaardwerk van diagnostische criteria), dus gaat een psychiater kijken binnen zijn eigen referentiekader. En oplossingen zoeken (medicatie, cognitieve therapie) op datzelfde niveau.
Weet je dat veel Indigo’s niet weten dat ze dat zijn, en in de psychiatrie terechtkomen, waar ze vaak anti-depressiva voorgeschreven krijgen, of andere medicatie? Die de communicatie met hun hoger zelf bemoeilijkt. Die hun gevoeligheid alleen maar verder verdooft? Terwijl die gevoeligheid ook hun grootste kracht is , ondanks dat het voor velen ook eerst heel moeilijk kan zijn om er mee om te leren gaan. Ik ben ooit zelf in therapie gegaan, na een leven van verslaving . Pas een paar jaar later zag ik in dat de helft van mijn toenmalige therapie groepje Indigo was zonder dat zelf door te hebben. We hadden geluk dat we “terecht kwamen” bij artsen en therapeuten die werkten met Mindfullness. Die klassieke psychotherapie combineerden met Boeddhistische inzichten. Daarin voelden “we” ons wel redelijk thuis.
Begrijp me goed, ik ben geen arts en ik geef je dus geen advies op dat niveau. Sommige nieuwetijdskinderen hebben(volgens eigen zeggen) baat bij Ritalin of anti depressiva, maar de meesten m.i. niet omdat hun “problemen” op een ander niveau liggen. Je angsten zouden heel goed kunnen voortkomen uit een gevoeligheid die zo groot is dat nog niet bekend is binnen de reguliere zorg hoe daar mee om te gaan. Of uit een vorig leven, daar kun je veel angst uit mee hebben genomen, om maar één ” alternatieve” dwarsstraat in te gaan.
“Kunnen nieuwetijdskinderen wel normaal functioneren in een samenleving als deze?”
Wat is normaal? Ik weet het niet, ik denk het wel, mits ze “normaal” niet te serieus nemen en hun eigen maatstaven gaan hanteren. Ik heb bijvoorbeeld alleen maar hooggevoelige en heldervoelende vrienden, waarvan sommige Indigo’s zijn. Dus binnen die kring mag ik helemaal mezelf zijn en “normaal functioneren”.
Ik kan me erg vinden in je omschrijving:
Al dat individualisme, materialisme, de eindeloze focus op geld en economische groei ten koste van alles dat er eigenlijk toe doet. De aard en de uitwerking van alle systemen die de mensheid heeft geïntroduceerd en waaruit onze maatschappij is opgebouwd leiden tot onrechtvaardigheid, ongelijkheid en het verlies van vrijheid… Al deze waarden worden onder hun neus steeds meer afgenomen, en de meeste mensen zien het niet eens. Men zit gevangen in de kortzichtige modus van verstandelijk bewustzijn gericht op zichzelf en ten koste van eenheid, men zit gevangen in een gevangenis voor de geest.
Grappig (of erg) genoeg zitten veel indigo’s ook nog gevangen in een gevangenis van hun geest omdat ze zoals ik een ontzettende behoefte hebben aan vrijheid, maar de grootste moeite hebben deze aan zichzelf te geven. Ergens nog de grootste moeite doen om “normaal” te zijn of geaccepteerd te worden voor wie we zijn (voor wie ik ben) , vaak gaat het om zelf-acceptatie, wat een pijnlijk proces kan zijn als je dat niet hebt geleerd in je jeugd (bijvoorbeeld omdat je ouders hebt gehad die echt niks wisten van hooggevoeligheid of nieuwetijdskinderen, en omdat je opgroeide in een maatschappij die echt niet ingericht was/is op de gevoelige wezens die de Indigo zijn. Kijken naar wie je echt bent kan pijnlijk zijn als je niet zonder angst bent en je schaduwkanten onder ogen moet komen.
De wereld is gevuld met slapende mensen!!!
Klopt, maar er worden steeds meer wakker. Soms alleen al doordat ze aan hun eigen kinderen zien dat er meer is. En sowieso worden er veel wakker. Er is nog veel angst en onrust op de wereld. Klopt. Maar door die angst worden veel mensen gedwongen om op een andere manier te kijken, waardoor ze langzaam wakker worden. Kijk maar naar de politiek, naar de kredietcrisis, de aardbevingen e.d. , allemaal manieren waardoor mensen meer vanuit hun hart gaan praten, zich meer met elkaar gaan verbinden.
Hoe kan je mensen laten voelen dat de aarde waarop zij leven het uitschreeuwt van de pijn??
Gewoon door jezelf te zijn. Meer kun je niet doen. We (de Nieuwetijdskinderen) werken op groepsniveau samen om een nieuw soort energie te brengen en te aarden. Jij zult, als je dat nog niet weet, merken dat de dingen die je echt plezier geven en je hart raken in de lijn liggen van wat je persoonlijk gaat doen.
Groetjes,
Gordon
(voor het plaatsen van deze mailwisseling is toestemming verkregen)

Blogs die goed aansluiten op dit artikel:
Trefwoorden: ADHD, Algemeen, autisme, dyslexie, heldervoelendheid, HSP, Indigo, Volwassen Indigo's

HSP

Laat hier ook een reactie achter

8 reacties

#1 Jacky Bruins
juli 7th, 2010om18:08
Ik sta er helemaal achter… een ding wil ik nog aan toevoegen, aarden, hier en nu, dat ontbreekt nog bij vele en er zijn nog vele die het ontkennen. Nieuwe energie: hier en nu en dan spiritualiteit. Vissentijdperk was spiritualiteit en verantwoording buiten ons zoeken. Watermanstijdperk: neem verantwoordelijkheid voor je eigen leven en leer te luisteren en te handelen naar je gevoel!!! Op deze manier kunnen we doorgeven, verbinden en ons licht laten schijnen!!!! groeten, jacky
[Reageer hierop]
Maaike's reactie :
juli 7th, 2010 at 21:09
@Jacky Bruins, Mooie aanvulling Jacky, in je licht gaan staan kent ook m.i. het nemen van je verantwoordelijkheden.
Verder vind ik t een heel mooi stuk met heldere antwoorden.
Ik wil nog even iets zeggen over medicijnen.
Misschien zijn die ooit niet meer nodig. Maar ik ben ervoor dat als ze werken en we zitten imo in een overgangsfase, we de mogelijkheid absoluut ook in dankbaarheid mogen aannemen.
Ik ben met adhd bestempeld, heb ook medicijnen hiervoor gekregen op eigen verzoek en zelf ervaren dat ik juist dichter bij mijn gevoel kwam doordat de chaos in mijn hoofd afnam.
Het was niet mijn ultieme oplossing uiteindelijk, maar heeft absoluut een belangrijke schakel in mijn helingsproces betekent waardoor ik de ruimte kreeg in contact te komen met helingsmethodes die meer de kern aanpakten. Maar zo zal t voor iedereen weer anders werken. Belangrijkste is denk ik dat je staat achter de keuzes die je maakt en of ze goed voor jou zelf voelen, los van wat de ‘buitenwereld’ (alternatief of niet) ervan vindt.
[Reageer hierop]
Jacky Bruins's reactie :
juli 7th, 2010 at 21:21
@Maaike, Ik hoor het vaker over medicijnen en soms hebben we het ook nodig. Maar ik verwoord het altijd zo, aan de ene kant de medici en de andere kant de spiritualiteit en daartussen zit een zwart gat, en juist dat is zo belangrijk omdat we zelf een stuk verantwoordelijkheid kunnen bijdrage aan bijv. adhd etc. Helaas roept het voor vele weerstand op omdat we het vaak buiten onszelf hebben gezocht i.p.v in onszelf. Chaos in het hoofd; komt teveel binnen en je ziet door de bomen het bos niet meer… energie kan niet stromen en juist je hebt zoveel te bieden!!!
gr. Jacky
p.s zelf ben ik extreem gevoelig maar had maar een gedachte, leven in het hier en nu, met alle normale dingen zoals winkelen, uitgaan, me onder mensen begeven. Verschillenden wegen afgelegd, veel geleerd en ik kan nu zeggen.Ik kan leven met mijn gevoeligheid op een makkelijker manier!!!
[Reageer hierop]
Maaike's reactie :
juli 7th, 2010 at 23:40
@Jacky Bruins, Hey Jacky
Voor mezelf heb ik gemerkt dat mijn adhd mij hielp om heel hard voor mezelf en liefde van en naar mezelf weg te hollen. Eigenlijk voelde ik me een soort marionet van de omgeving omdat ik zo sterk op impulsen reageerde, en soms nu nog, dat ik vergeet wat ik nou eigenlijk zelf van die impulsen vind en vooral, wat ze met me doen.
Tel daar een verleden bij op waarin ik niet bepaald aangemoedigd ben van mezelf en mijn manier van zijn te houden en je hebt zo een hele lading conditioneringsgedrag dat vooral geen verantwoordelijkheid meer wil of durft te nemen.
Het mooiste zou imo zijn, als we ouders, leerkrachten en hulpverleners leren hoe ze kinderen met een dergelijk gedrag als adhd, van zichzelf te houden, te staan voor wie ze zijn en inzicht te geven in hun hooggevoeligheid (alhoewel die twee niet altijd samen hoeven gaan!) en hoe hier mee om te gaan. Maar vaak zie ik nog om me heen dat de ouders zelf nog niet altijd in de gaten hebben dat hun (vaak onbewuste) negatieve gedrag een enorme invloed op hun hyperactieve/hypergevoelige kind heeft wat m.i. schreeuwt om veiligheid om te zijn zoals ze zijn.
Ik heb wel het gevoel dat dit gaat veranderen, want hoe meer (jonge) mensen nu hun problemen aanpakken en daarmee hun verantwoording nemen, hoe meer dat straks de ouders zijn die de kinderen leren dat ze zelf verantwoordelijk zijn. Gewoon door het voorbeeld zelf te leven.
Amen
[Reageer hierop]
Jacky Bruins's reactie :
juli 7th, 2010 at 22:41
@Maaike, je hebt gelijk, het gaat veranderen, de verandering is ingezet. Een kind met gevoeligheid doet eigenlijk niets anders dan de ouder wakker schudden en met zijn gedrag… het is zo van belang dat ouders leren naar hun kind te luisteren, de signalen op te vangen en wat hen zelf raakt, er naar te leren kijken, voelen en dan stroomt het al. En het kind heeft weer een last minder, het hoeft zijn ouder niet meer te spiegelen… adhd, autisme het zijn belangrijke gereedschappen om ons wakker te schudden.
Gr. Jacky
[Reageer hierop]
Gordon's reactie :
juli 9th, 2010 at 16:55
@Maaike, ik vind de antwoorden ook heel helder!
[Reageer hierop]
Maaike's reactie :
juli 9th, 2010 at 15:06
@Gordon, gelukkig maar!
[Reageer hierop]
Ook een reactie achterlaten bij dit blog?