De zegen van ouder worden in een nieuwe tijd- De levenscyclus vanuit een spiritueel perspectief.

  • Geschreven door Gast Auteur 23 Reacties23 reacties Reacties
    Gepubliceerd: maart 28th, 2014

    Leve de vergrijzing! De zegen van ouder worden in een nieuwe tijd

    Gerrit Gielen

    gerrit gielen De zegen van ouder worden in een nieuwe tijd  De levenscyclus vanuit een spiritueel perspectief.

    Gerrit Gielen. Hij werd geboren in Tilburg, in 1956. Gerrit was -net als veel van zijn generatiegenoten- een van de Nieuwe Tijds-kinderen die als eerste golf ná de oorlog op Aarde geboren werden.

    Vergrijzing. We lezen er dagelijks over in de krant. Het begrip wordt geassocieerd met enorme problemen: overvolle bejaarden- en verzorgingshuizen, een onbetaalbare gezondheidszorg, dementie, aftakeling en ga zo maar door. Oud worden lijkt zo ongeveer het ergste wat een mens kan overkomen, en de vergrijzing is maatschappelijk gezien een ramp. Dit is de teneur van wat we lezen.

    Iedereen wordt ouder. Met iedere seconde die verstrijkt worden we allemaal een beetje ouder. Het is een natuurlijk proces waaraan alle levende wezens onderworpen zijn. Hoe kan het zijn dat we een proces dat zo natuurlijk is met z’n allen zo zijn gaan verafschuwen? Is er iets mis met de natuur? Of is er iets mis met onszelf, onze manier van denken over ouder worden?

    Levenscyclus De zegen van ouder worden in een nieuwe tijd  De levenscyclus vanuit een spiritueel perspectief.

    Hoe denken oude mensen zelf eigenlijk over die gevreesde oude dag? Uit onderzoek naar geluk versus leeftijd blijkt dat er sprake is van een U-vormige curve. Jonge en oude mensen zijn het gelukkigst. In het midden van je leven is de kans groter dat je ongelukkig bent dan in je jeugd of op je oude dag. Uit het onderzoek blijkt nota bene dat oude mensen zelfs nog iets gelukkiger zijn dan jonge mensen! 1)

    Hoe is dit mogelijk? Hoe kan het dat als oud worden kennelijk zoveel problemen met zich mee brengt, mensen zich doorgaans dan toch gelukkiger gaan voelen?
    Laten we de levenscyclus van een mens eens vanuit een spiritueel perspectief bekijken.

    De geboorte: het verlies van onszelf

    Geboren worden is spiritueel gezien een duik in de materie. We verlaten het rijk van de ziel, een sfeer van geluk en vrede. De grenzen en beperkingen van tijd en ruimte, het gevoel van afgescheidenheid zoals wij dat hier ervaren, bestaan daar niet. Vrijheid is daar het sleutelwoord. Alles is er verfijnd, mooi en liefdevol; angst en lijden zijn afwezig.

    Toch gaan we in op de uitnodiging van de Aarde en beginnen met iedere geboorte een langdurig proces van indaling in en verbinding met de fysieke sfeer. In oude boeken wordt de geboorte wel ‘de kluistering van de ziel’ genoemd. De ziel komt terecht in de harde sfeer van de materie met zijn starre wetten; alles is daar gescheiden van elkaar. De ziel voelt zich niet thuis in deze sfeer, hoort hier niet thuis en kan dan ook alleen overleven door zich regelmatig terug te trekken. Dit is wat wij slaap noemen, en deze is onmisbaar.

    Natuurlijk is de geboorte een belangrijk moment, maar het proces van indaling is dan nog lang niet voorbij. Dit is pas het geval als we een jaar of veertig zijn. Rond die tijd is de duik in de materie op zijn dieptepunt. De afstand tot je oorsprong is dan het grootste.

    Gedurende de kindertijd is de band met de oorspronkelijke zielesfeer nog sterk. Kinderen kunnen dan ook heel ongedwongen gelukkig zijn, helemaal opgaan in het moment en het leven als wonderlijk mooi ervaren. Genieten van het leven op een speelse ongedwongen manier is voor hen vanzelfsprekend. Jammer genoeg overheerst in onze samenleving een verwrongen mannelijke, zware opvatting van spiritualiteit waardoor we deze kwaliteiten niet als spiritueel herkennen: we zien ze niet als voorbeeld maar als tekenen van onvolwassenheid. Deze zware spirituele opvatting is niet afkomstig uit het oorspronkelijke christendom. In de Bijbel is daar nog een spoor van terug te vinden: “Laat de kinderen tot mij komen. Houd ze niet tegen, want juist voor kinderen is het Koninkrijk van God.” 2)

    man ouder worden De zegen van ouder worden in een nieuwe tijd  De levenscyclus vanuit een spiritueel perspectief.

    De natuurlijke beweging van het ouder worden is een groei naar het licht, naar de ziel toe.

    De puberteit: omlaag zinken

    Voordat de volwassenheid toeslaat is er een overgangsfase: de puberteit gevolgd door de adolescentie. Het bewustzijn daalt dieper af in de materiële sfeer, de afstand tot de lichte sfeer van de oorsprong wordt groter. Het natuurlijke, ongedwongen geluk en zelfvertrouwen uit de kindertijd raken verloren. Twijfels en angsten slaan toe; niets is vanzelfsprekend meer. Er ontstaat verzet en onzekerheid. Het verzet richt zich meestal tegen de omgeving: de ouders, de school, de maatschappij in zijn algemeenheid – ze worden vaak zeer kritisch bekeken. Onbewust krijgen zij de schuld van het verlies dat gevoeld wordt. Maar in wezen is het verzet gericht tegen de innerlijke ontwikkeling: het steeds dieper afdalen in de aardse sfeer en het verder los raken van de bron.

    In de sfeer van de ziel is je eigen zijn en je plaats in het grote geheel een natuurlijk gegeven. Je weet en voelt daar wie je bent, wat je rol is in het grote geheel. Het weten dat zonder jou de kosmos niet compleet is, dat je een onmisbaar deel van het grote geheel bent, is daar vanzelfsprekend. In de puberteit raakt dit besef verloren en het gevolg is een identiteitscrisis. Die kan soms zo overweldigend zijn dat jonge mensen aan drugs en alcohol verslaafd raken en in sommige gevallen zelfs zelfmoord plegen. Dit alles gebeurt vaak vanuit een diep verlangen om het contact met de sfeer van de ziel weer te herstellen.

    Maar verzet is gelukkig niet het enige kenmerk van deze periode. Het is ook een tijd waarin de waarde van het leven op Aarde ontdekt wordt. Juist in de puberteit zien we belangstelling voor natuur, muziek, literatuur en interessante ideeën opbloeien. De belangstelling voor de ander neemt toe: de eerste verliefdheid is er. Ook de eigen originaliteit wordt voor het eerst gevoeld. Iedere ziel is uniek en neemt zijn eigen zaadjes mee naar de aarde. Zaadjes die ontkiemen gedurende de kindertijd en in de puberteit boven de grond komen. Vaak ontstaan gedurende deze levensfase de originele ideeën en gevoelens, die gedurende de volwassenheid uitgroeien tot een definitieve vorm. Als alles goed verloopt, gaat het verlies van de kindertijd samen met een periode van herontdekking van wie je bent.

    Die herontdekking zorgt ervoor dat het verzet op den duur wordt losgelaten en de stroom van het leven wordt gevolgd. Het belangrijkste wat je een mens in de periode van puberteit en adolescentie kunt geven is vertrouwen. Het vertrouwen dat er een weg en plaats is voor hem of haar in deze verwarde wereld, hoe anders je ook bent, hoe anders je je ook voelt. Het is juist dit anders zijn, dat de wereld nodig heeft.

    Volwassen: het dieptepunt van ons leven.

    De volwassenheid, het fysieke hoogtepunt van het leven, is spiritueel gezien het dieptepunt. De ‘afstand’ tot de sfeer van de ziel – tot onze eigen ziel – is dan het grootst. We zijn nu het verst verwijderd van onze spirituele natuur. De duik in de materiële sfeer heeft nu zijn dieptepunt bereikt. Gedurende deze periode is de mens dan ook het ongelukkigst in zijn leven.

    De fysieke wereld met zijn wetten wordt nu vaak gezien als de enige realiteit. In deze periode draait het vaak om geld en bezit, maatschappelijk status en hard werken. De fixatie daarop zorgt ervoor dat een mens zichzelf nog verder vergeet.
    De identificatie met de materiële sfeer is in de volwassenheid vaak zo sterk dat men gaat denken dat dit het enige is dat er bestaat, hier draait alles om. De traditionele spirituele opvattingen die er mogelijk zijn, in de vorm van de bekende godsdiensten, zijn vaak op angst en dogma gebaseerd. Ze geven een verwrongen beeld van spiritualiteit en doen vaak meer kwaad dan goed.

    Het belangrijkste dat een volwassene te doen heeft is er voor zorgen dat de zaadjes die hij als ziel meebracht nu kunnen uitgroeien tot mooie bloemen. Hiervoor is het nodig dat hij trouw blijft aan zichzelf, en zich niet laat meesleuren door de druk en de regels van de maatschappij. Vaak lukt dit niet: de idealen uit de adolescentie en puberteit, de gevoelens uit de kindertijd – ze worden nu vaak als dom en naïef beschouwd. Ze passen immers niet bij wat de maatschappij lijkt te verwachten. De authentieke zielsuitingen die er nog zijn worden door de heersende moraal als egoïstisch, onverantwoordelijk of wereldvreemd bestempeld: doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. We moeten in de maatschappelijke mal passen anders horen we er niet bij. Professoren vertellen ons dat we onze hersenen zijn, en die hersenen zijn een machine die slijt bij het ouder worden.3) Vandaar dat de volwassen mens niet gelukkig is: er wordt hem wijsgemaakt dat hij een machine is en hij wordt geacht zich te gedragen als een machine: 40 uur per week werken en drie weken per jaar op vakantie.

    Ik weet nog dat ik voor het eerst naar de kleuterschool ging. Ik was somber. Als kleuter van vier zag ik het al helemaal voor me: jarenlang naar school en dan werken. Ik vroeg me af wanneer ik weer vrij zou zijn. Op het einde van de lagere school vroegen ze me tijdens een test wat ik later wilde worden, ik antwoordde: rentenier. Ik wilde gewoon weer vrij zijn, ik wilde niet dat een systeem bepaalde wat ik zou moeten doen.

    Tijdens mijn volwassen leven lukte het me gelukkig een comfortabel baantje te vinden voor drie dagen in de week. Anderen vonden het maar vreemd: dat ik als volwassen man geen carrière maakte, maar liever door de natuur wandelde, boeken las en filosofeerde met vrienden.

    Pas toen ik in de veertig was, besefte ik dat het ook anders kon. Ik maakte toen van mijn hobby (nadenken over levensvragen, het beoefenen van hypnotherapie) mijn werk. Ik liet mijn parttime baan op den duur los. Ik ontdekte dat ik vrij kon zijn, de dingen kon doen die ik leuk vond én daarmee in mijn levensonderhoud kon voorzien. De sleutel daartoe was zelfvertrouwen: het geloof dat ik vanuit mijn ziel iets unieks te geven had en dat de aarde mij daarvoor zou belonen. En met dat inzicht was voor mij de weg omhoog, de weg naar mezelf, weer begonnen.

    Ouder worden: hoe het niet moet

    Als we ouder worden, begint de weg omhoog weer, terug naar de ziel. We mogen gaan loslaten, het dieptepunt van onze duik in de materiële sfeer is voorbij. We gaan weer omhoog, keren terug naar de oorsprong. De natuurlijke beweging van het ouder worden is een groei naar het licht, naar de ziel toe. Vanuit spiritueel standpunt gezien word je dus meer in plaats van minder: wijsheid, zelfvertrouwen en levensgeluk nemen toe. De natuurlijk ouder wordende mens wordt er zich in sterke mate bewust van dat hij veel meer is dan zijn aardse ik. Hij realiseert zich dat zijn werkelijke zijn uitstijgt boven de rollen die hij heeft gespeeld in de materiële sfeer van de aarde. Hij begint weer te beseffen wie hij werkelijk is: een eeuwig wezen van levend licht.

    Maar er is een probleem. We leven in een maatschappij waarin het geloof overheerst dat de fysieke werkelijkheid álles is, dat het daar allemaal om draait, en dat oud worden een slechte zaak is. Mensen zijn zich helemaal ouder worden1 De zegen van ouder worden in een nieuwe tijd  De levenscyclus vanuit een spiritueel perspectief.gaan identificeren met hun fysieke lichaam. Oud worden wordt geassocieerd met verlies en aftakeling, wordt gezien als een beweging in de richting van het niets. Hierdoor is er bij veel mensen sprake van verzet te

    facebook De zegen van ouder worden in een nieuwe tijd  De levenscyclus vanuit een spiritueel perspectief.linkedin De zegen van ouder worden in een nieuwe tijd  De levenscyclus vanuit een spiritueel perspectief.google plus De zegen van ouder worden in een nieuwe tijd  De levenscyclus vanuit een spiritueel perspectief.email De zegen van ouder worden in een nieuwe tijd  De levenscyclus vanuit een spiritueel perspectief.printfriendly De zegen van ouder worden in een nieuwe tijd  De levenscyclus vanuit een spiritueel perspectief.Delen
    Zoekwoorden (link):, , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
  • Meer van Nieuwetijdskind.com

Kerstproducten 2014
  1. #1 Emmy
    april 1st, 2012om10:43

    Beste Gerrit,

    Dank voor deze wijze woorden, het voelt als thuiskomen!

    Ook een reactie achterlaten?Plaats reactie
  2. #2 elvira bouwman
    april 1st, 2012om16:17

    Wat fijn om dit te lezen.Dank je wel.Ik voel me gedragen.liefs Elvira

    Ook een reactie achterlaten?Plaats reactie
  3. #3 ietje
    april 1st, 2012om17:14

    ‘Aan de waanzin dat mensen die spiritueel gezien hun meest vruchtbare leeftijd bereiken, niets meer mogen doen, komt een einde.’

    Ik ben 52 en hoop inderdaad dat een grote groep ouderen het voortouw gaat nemen om als het ware een nieuwe richting aan te geven. Met de camper massaal naar zuid spanje enzo lijkt me toch ook gaan vervelen (smile). Door omstandigheden ben ik al 10 jaar uit het arbeidsproces, maar heb veel met vrijwilligerswerk gedaan, duurzame initiatieven en ecologie. Het kan best anders, met meer aandacht voor elkaar. Daar kunnen ouderen zeker t voortouw in nemen.

    Zo zie ik voor me dat deze groep kennis over gezondheid van binnenuit zou kunnen gaan delen. Het zou geweldig zijn als de vernieuwing in de gezondheidszorg vanuit de hoek van ouderen zou komen. Ik heb daar wel ideeen over en zou daar graag een bijdrage aan leveren. tips welkom

    Ook een reactie achterlaten?Plaats reactie
  4. #4 Anna
    april 1st, 2012om18:51

    “Ik wilde gewoon weer vrij zijn, ik wilde niet dat een systeem bepaalde wat ik zou moeten doen”.

    Hallo Gerrit,

    Schitterend geschreven, ik ben het hier helemaal mee eens
    Een filmpje dat hier mooi op aansluit:

    http://youtu.be/JGdXp2vW2tk

    Misschien vind je het leuk om eens te bekijken.

    Warme groet, Anna

    Ook een reactie achterlaten?Plaats reactie
  5. #5 Jeremy
    april 1st, 2012om21:10

    Beste Gerrit,

    Zelf ben ik nog 20 jaar. Maar dankuwel voor uw wijsheid en de betekenis van het ouder worden.

    Groeten van Jeremy

    Ook een reactie achterlaten?Plaats reactie
  6. #6 sandra
    april 2nd, 2012om12:10

    Superwijs artikel met absolute wijsheid!

    Ook een reactie achterlaten?Plaats reactie
  7. #7 Henriëtte
    april 2nd, 2012om17:14

    Wat prachtig geschreven! ik kan me er helemaal in vinden.

    Gewoon doen, die wijsheid delen, dat is ook wat ik doe, heb met een glimlach je artikel gelezen! hartverwarmend.

    ik laat het een vriendin van me lezen, dank je wel.
    wellicht gelooft ze het nu wel, met jouw mooi verhaal!

    liefs, henriëtte (47-jaren jong! hihi)

    Ook een reactie achterlaten?Plaats reactie
  8. #8 Suzanne
    april 4th, 2012om10:10

    Beste Gerrit,

    Wat een heerlijk artikel,ik heb het met een glimlach gelezen!Ik ben dit jaar 30 geworden en hoe ouder ik word, hoe gelukkiger ik me voel dus heel veel herkenning in dit prachtige verhaal!! Dank je wel.

    Liefs van Suzanne

    Ook een reactie achterlaten?Plaats reactie
  9. #9 willem
    april 7th, 2012om12:12

    vreemd volgens mij is er een heel groot verschil van mens naar mens toe ik weet dat ik reeds van voor mijn 20ste levensjaar rond was ik mij al verzoend had dat de dood mijn metgezel is om het aards te zeggen ik ben nu een ietsje ouder niet grijzer ik was toen al spierwit maar ik heb nu nog steeds geen enkele angst om als het zover is de stap naar gene zijde te doen hoewel ik zolang ik hier aanwezig ben het druk heb om mijn boodschap uit te dragen die is heel eenvoudig

    wil u uw nageslcht een kans geven op een leefbare aarde ga dan terug naar de natuur anders is er over een paar honderd jaar geen leven op aarde meer mogelijk

    Ook een reactie achterlaten?Plaats reactie
  10. #10 Jannie
    november 14th, 2013om06:45

    Mooi Gerrit. Ik ben een oudere hopelijk wijze vrouw , ik ben sinds kort hier aan het lezen , al hoe wel ik al jaren spiritueel ontwaakt ben , ik ben blij met dit stukje van jou , ja hoe ouder hoe wijzer dat klopt , de meeste zijn erg jong op deze site en kan mij niet helemaal vinden in hun denken , mooi dat je zo kon leven drie dagen werken en dan de natuur in , je kon dat doen omdat je toch een goede baan heb gehad , mij man en ik zijn geen mensen van materialisme we hebben een oude t v en de rest is het zelfden . Jammer genoeg moesten wij beiden heel hard werken , nu is alles versleten en hebben wij heel veel pijn , mijn jaren van pubertijd etc heb ik ervaren als heel naar al die onzekerheid ik was doodongelukkig , nu als al echt oudere zit je weer met de zorg van je kinderen , het valt wel maar niet mee zei mij moeder altijd ik begrijp het nu , ik woon dicht bij het bos gelukkig is daar veel troost te vinden ook voor mij man , voor hem is het zeker allemaal te zwaar geweest , hij is door een erge vorm van slijtage getroffen van zijn nek tot zijn stuitje , hij kon dus niet mee draaien in het systeem en is uitgespuugd . Hij kon zich staande houden door veel te fietsen , wat weer tot reacties lijden , kan hij dat wel , het heeft hem bijna zijn leven gekost , al met al het leven is niet zo leuk geweest het heeft ook zijn weerslag gehad op ons gezin . Ik zal maar hopen dat vergrijzing een zegen is . Maar verlang echt wel eens naar echt rust , het komt voornamelijk door mijn lijntje naar boven , ik moet nog het een en ander doen . Ik ben echt niet depressief we hebben echt leuke dingen , maar de overheid steekt overal een stokje voor , er is over drie jaar zo weinig geld. Om van te leven met het pensioen , dat we nu al elke cent apart moeten leggen , wat we eigelijk al deden , we hebben weinig eisen zijn een week met een dertig jaar oude caravan op een boeren camping geweest heel gezellig . Maar al die rekeningen . We zien wel toch positief blijven anders word dit laatste stukje een drama en dat is zonde . We gaan gewoon het bos lekker in dat kost niks en kan de geest tot rust komen en weer op te laden .

    Ook een reactie achterlaten?Plaats reactie
  11. #11 pim Hols
    december 4th, 2013om20:03

    Schitterend gesproken Gerrit. Grote klasse!!

    Ook een reactie achterlaten?Plaats reactie
  12. #12 Lia
    maart 28th, 2014om09:14

    Gordon,
    Wat weet je toch telkens weer van die toepasselijke afbeeldingen bij te voegen. Waar haal je het vandaan! Je moet een archief vol hebben. Ik geniet soms alleen al van de plaatjes.

    Trouwens, dat stelletje manvolk in hagelwit ondergoed kan zo op de reclame voor wasmiddelen. En die grijsaard met spierballen eet zeker Calvé-pindakaas? Grappig allemaal.

    Zonnig dagje, lia

    Ook een reactie achterlaten?Plaats reactie
  13. #13 Marianne
    maart 28th, 2014om09:32

    Hallo Gerrit,
    Allereerst dank voor je prachtige woorden, je weet het prachtig in woorden uit te drukken. Iets waar ik zelf nogal moeite mee heb.
    Het mooie is ook dat je bijna dagelijks bij mij door de straat komt en ik je dus van gezicht kende. Als je jou ziet lopen komt er een gevoel van rust bij je binnen. Heel fijn om te ervaren. Zeker als je in een chaotische periode zit.

    Ik lees hier nog niet lang maar de stukken die ik lees kan ik zeker wat mee, zo ook met jou stuk.

    Een zonnige dag wens ik je toe
    Marianne

    Gerrit Gielen's reactie :

    @Marianne,
    Waar woon je? Kom ik even op de koffie.

    Gerrit

    Ook een reactie achterlaten?Plaats reactie
  14. #14 Annemarie
    maart 28th, 2014om10:23

    Wat een feest van herkenning en wijze woorden. Dank je wel.
    Een prachtige tekst om te delen.

    Ook een reactie achterlaten?Plaats reactie
  15. #15 Helena
    maart 28th, 2014om11:08

    Beste Gerrit, hartelijk bedankt voor je verhaal.
    Wat een verademing om dit te lezen en wat een blijdschap brengt het me!
    Het is namelijk zo dat ik zelf bang ben om ouder te worden. Ik heb de laatste 8 jaar 7 sterfgevallen meegemaakt van dierbare familieleden en wat een leed ging ermee gepaard.
    Ik dacht : Zo wil ik niet oud worden en zo wil ik niet sterven. En zo zie ik het ook in mijn omgeving, oudere verstarde, gekleineerde mensen waarvan hun rol ‘uitgespeeld’ is.
    Wat een verschrikkelijk toekomstbeeld.
    Bedankt dat je mij (en anderen zo te lezen) een ander beeld hebt voorgeschoteld van hoe het wel kan en ons kunnen verheugen op het ouder worden. Terug naar de bron, de wijsheid. Ik heb nog veel te doen om daar te geraken, maar ik weet nu : Er is een weg! Helena 49 jaar ‘oud’!

    Ook een reactie achterlaten?Plaats reactie
  16. #16 Jackie
    maart 28th, 2014om15:15

    Heel mooi en goed stuk,bedankt Gerrit,Voel me vaak rijk omdat ik niet veel nodig heb,en er is geen einde aan het laatste einde ,er is alleen een eeuwig nieuw BEGIN!!!
    Zonnige LFS van mij

    Ook een reactie achterlaten?Plaats reactie
  17. #17 Lia
    maart 28th, 2014om17:03

    Maar daarachter zit iets dat niet ouder wordt, dat tijdloos is: je bewustzijn.
    (…)
    Op het moment dat ik dit schrijf ben ik 55 – maar ik voel me veel ouder. Ik heb me altijd al veel ouder gevoeld dan ik ben

    Ik voel mij altijd een jaar of 30. Als kind had ik dit al. Een soort blijvende zielenleeftijd. :smile:

    Gordon's reactie :

    @Lia, heerlijk toch.

    Lia's reactie :

    Ja!
    Toen ik het opschreef dacht ik waarom eigenlijk 30?
    Het is niet oud. Het is niet piep.
    Zo’n beetje er tussenin.
    :smile:

    Ook een reactie achterlaten?Plaats reactie
  18. #18 Elles en Paul Lut - Nonhof
    maart 28th, 2014om18:04

    @Anna, filmpje gezien, prachtig bedankt

    Ook een reactie achterlaten?Plaats reactie
  19. #19 Nathalie
    maart 29th, 2014om16:02

    Wauw!!! Wat prachtig verwoord. Dank je wel.. Had ik net nodig denk ik..

    Ook een reactie achterlaten?Plaats reactie
  20. #20 Ton Overmars
    maart 30th, 2014om11:42

    Beste Gerrit,
    Ik heb je verhaal met veel plezier gelezen. Als ervaringsdeskundige van 72 kan ik wat je zegt over ouder worden beamen. Ik geniet van mijn studie portugees aan de Universiteit van Coimbra in Portugal. Mijn kinderen vragen nu al wat ik daarna ga doen. Ik hoop dat ze mij deze vraag nog vaak zullen stellen. Energie investeren geeft energie. Ik hoop op deze manier jongere mensen nog lang te kunnen inspireren. Weet je? Soms lijkt het alsof mijn veel jongere medestudenten een beetje jaloers zijn.
    met een vriendelijke groet,
    Ton Overmars

    Ook een reactie achterlaten?Plaats reactie