DELEN

Wanneer we terugkijken op dit jaar, denk ik dat we moeten erkennen dat er de voorbije dagen iets ongelooflijks gebeurd is. Er is een enorm grote verschuiving geweest die onze perceptie over Tijd/Ruimte heeft geopend, en een nieuwe Harmonie heeft geïntroduceerd in ons Veld van Perceptie.

Als dat vreemd in je oren klinkt, …dan is dat omdat het dat waarschijnlijk ook is. Velen onder ons hebben het echt vreemde van de laatste dagen ervaren, daar onze oude percepties over het leven en over Tijd en Ruimte op verbazingwekkende manier verschoven en open gekomen zijn.

Dit gebeurde in wat ik graag een ‘Lied van Vuur en IJs‘ noem, geleend van de populaire Fantasy reeks met die naam. Het Vuur is het Zonne-maximum van Zonnevlammen, die we nu ervaren. De Aarde wordt golf na golf gebombardeerd met Zonne-licht, en met enkele Heel Hoge Frequentie Galactische Super Nova schokgolven. Deze golven van Licht brengen golven met informatie, Lichtcodes voor de Nieuwe Werkelijkheid naar binnen, van de Zon en het Melkwegstelsel en van het Kosmische Hart zelf.

Emilia Clarke als Daenerys Targaryen in de serie Game of Thrones De serie is gebaseerd op de boeken uit de serie Het Lied van IJs en Vuur van de Amerikaanse schrijver George R.R. Martin..

Deze golven van Licht zijn een viering van Wedergeboorte, Hernieuwing en Transformatie. Bij elke Lichtgolf krijgen we meer DNA-instructies over hoe te groeien en te evolueren in aflijning op de groei en evolutie van de Kosmos. De informatie in onze ‘locale’ Ruimte-Tijd-buurt krijgen we van de Solaire en Galactische Raad, die dan gedeeld wordt met de Aarde en geïntegreerd wordt door de Aarde-raden, de Aardehoeders, de Ouderen en de Kinderen.

Het resultaat van de recente golven was het doorbreken van de oude structuren van perceptie, en een nieuwe perceptie van de Harmonische Stroom van Tijd en Ruimte te introduceren. Ten gevolge daarvan hebben mensen vreemde ervaringen met tijd, ruimte en hun perceptie van zichzelf en hun relaties.

Voor sommigen zullen dingen die voordien belangrijk waren dat plots niet meer zijn. Relaties die belangrijk leken zullen plots ophouden en afbreken. Ideeën die belangrijk leken, zullen verdwijnen. Niet alleen omdat jij verandert, maar omdat je frequenties verschuift. Je bent niet meer op dezelfde plek waar je voordien was. Je bent misschien zelfs niet meer in dezelfde tijdlijn of hetzelfde verhaal als tevoren!

Op dit moment breekt de Mensheid uit haar oude Newtoniaanse/Darwiniaanse perceptie van de Menselijke Werkelijkheid, via de Einstein/Freud-perceptie van de Menselijke Werkelijkheid van de laatste eeuw tot de perceptie van de 21ste eeuw over Kwantum-werkelijkheid als Stroom van Tijd en Ruimte die Vloeibaar en Flexibel is en die veranderd en gehercalibreerd kan worden. Wanneer voldoende wezens deze werkelijkheid aanvaarden, wordt dit het nieuwe ‘normaal’. En zo is het…het oude ‘normaal’ brokkelt af, en wordt vervangen door de Kwantumstroom en de ervaring van de Harmonische Golf…

Wel, wat betekent dat nu? Het betekent dat niets vast staat en solide is, zelfs niet tijd en ruimte, zelfs niet verleden en toekomst, zelfs niet het hier en nu. Het is allemaal co-creatie van licht en energie. Wanneer je ‘in het spel bent’ zoals dat was, kan je stoppen met je leven te leiden als een gewone wandeling op een gefixeerde tijdlijn samen met je karma en lot, en verschuiven naar het concept van veelvuldige tijdlijnen en Keuze. Op elk moment kan je een keuze maken die je op een nieuwe tijdlijn plaatst en een nieuwe toekomst of bestemming creëert. Dat is het avontuur van Leven op Aarde.

Het vermogen om energie door intentie en Dromen te focussen, en die energie-manifestatie dan te richten langs een tijdlijn, door je Keuze, is het vermogen van de 21ste eeuwse Kwantum-werkelijkheid. En inderdaad, het is een vermogen, maar één dat je makkelijk kan verwerven. Het is voldoende te begrijpen dat je niet ‘vast’ zit in om het even welke werkelijkheid, en dat Keuze je in staat zal stellen om Werkelijkheden te verschuiven en een nieuwe tijdlijn te creëren met nieuwe ervaringen.

Vuurstormen en de basisprincipes van Galactische Golf-surfenBruno de La Roza

Deze ongelofelijke golf van dynamisch Licht die door de Melkweg stroomde en die onze zon in vuur en vlam zette, heeft zeker en vast grote turbulentie gecreëerd op Aarde. In weer-terminologie ligt een groot deel van de Noordelijke Hemisfeer onder sneeuw en ijs. Waar dit moeilijk is voor mensen, is het ook echt goed voor de Lichtgolven, want de koelere temperatuur verfrist de Aarde, zodat ze niet oververhit wordt door de Lichtgolven, en de grote steden, die al Planetaire ‘hotspots’ zijn, niet ‘gekookt’ worden. De kristallijnen structuur van sneeuw is ook goed voor het ontvangen van de Lichtcodes op Aarde.

Het kan je dus helpen om te gaan met de sneeuw en de koude, wetende dat dit de Aarde die krachtige Lichtgolven en dat Spirituele Vuur helpt te gronden.

Je kan ook nog enkele andere dingen opgemerkt hebben…hoe veel mensen onlangs ziek geworden zijn, psychotisch werden, of de planeet verlieten. Deze krachtige lichtgolven versnellen keuzen en kunnen je kwetsbaar doen voelen als je niet geaard bent.

Ze versnellen ook schoonmaak en activeren healingcrisissen, die we ‘ziekte’ noemen, en ze geven mensen een kans om de keuze te maken weg te gaan als ze dat nodig hebben of als ze elders nodig zijn.

De Lichtgolven activeren ook diepe Zieledoel-Codes, en je zal ontdekken dat, eens we doorheen deze Golf zijn, je nieuwe gevoelens begint te krijgen over je Zieledoel in de Nieuwe Werkelijkheid die de Nieuwe Aarde genoemd wordt.

Je kan ook, zoals hierboven aangehaald, jezelf terugvinden in een nieuwe ‘ruimte’ en een nieuwe tijdlijn, met nieuwe mensen en kansen die opduiken wanneer je voorwaarts gaat. Dit kan ongemakkelijk aanvoelen, omdat je plots dingen die belangrijk waren zal moeten ‘loslaten’. Het kan verstorend werken, en kan diepe en intense angst en gebrek aan slaap creëren, of paranoia wanneer je niet geaard bent.

Het belangrijkste om ‘de golven Kosmisch Licht te berijden’ is geaard te zijn, die golven door je heen te laten stromen, en niet verrast te zijn waar je terecht komt. Er is nooit slechts één bestemming, er zijn vele mogelijkheden. In je leven heb je misschien geleerd een ‘doel’ en een ‘droom’ te hebben. Inderdaad. Maar wees ervan bewust dat er veel manieren kunnen zijn om dat doel te bereiken en vele mogelijkheden om die droom te manifesteren. Beperk jezelf niet, sta open voor de Stroom van de Energie en de Lichtgolven die je richting geven, en die je daarheen zullen meenemen waar je moet zijn wanneer je de stroom en de mogelijkheden en synchroniciteiten toestaat.

Dat betekent in realiteit, je leven op een geaarde en georganiseerde manier te leiden, duidelijk en aanwezig te zijn, en gefocust op het NU, maar altijd open staand naar de manifestatie van Wonderen en andere Werkelijkheden. Andere Oplossingen, Andere Mensen en Plaatsen.

Wees rustig en vol vertrouwen, en weet dat je exact op de juiste plaats bent, op het gepaste moment. En dat je deze reis samen creëert met vele anderen, zowel hier op deze Wereld als Verder.

2/2/2014

De huidige Lichtgolf kende zijn climax op 2/2, en je kan gemerkt hebben hoe het internet zoemde van katastrofes en rampen op dat moment. Velen waren bang voor een herhaling van 11/9.

Wel, die gebeurtenis van 11/9 verschoof de Aarde zeker en vast naar een nieuw pad, maar was ook vergezeld van trauma en manipulatie. Deze keer werd het trauma en de duisternis afgewend door de Familie van Licht, sun earthde vele Lichtwerkers die gewoon het Licht hoog hielden en ermee instemden de loslaat-energieën in deze golf in goede banen te leiden.

Het after-effect zal lijken op dat van 9/11…mensen zullen angst en stress en desoriëntatie voelen, maar niet beseffen waarom. Er is geen zichtbaar focuspunt voor de emoties en gedachten, dus niets kan gemanipuleerd worden!

Dat betekent dat veel mensen echter niet zullen begrijpen waarom ze zich zo boos, verloren, alleen en angstig voelen. Dat is waarom jullie gevraagd zal worden te handelen als Menselijke Engelen, om hen te helpen te begrijpen hoe de veranderingen hen beïnvloeden, en hen helpen de Nieuwe Realiteit binnen te gaan. Je zal meehelpen in het Grote Ontwaken dat plaats zal hebben in de nasleep van deze krachtige Lichtgolf.

Mensen zullen hun realiteitsbesef beginnen in vraag te stellen en zullen in deze nieuwe perceptie dienen gegidst te worden. En het gebeurt met grote snelheid. Waar onze evolutie gewoonlijk honderden jaren duurde vroeger, hebben we nu op 13 jaar een enorme sprong gemaakt, en dit zal nog versnellen in de toekomst. Het is hoogstwaarschijnlijk dat we nog een grote versnelling gaan kennen binnen een jaar of 5,6, wanneer we in staat zijn met deze energie te werken en de manifestatie te begeleiden.

Dit is waarom we hier zijn. Ons Zieledoel zal ons, nu het hernieuwd is, meevoeren naar de geboorte en manifestatie van deze Nieuwe Werkelijkheid van Multidimensionele en Vloeiende Tijd/Ruimte-werkelijkheid, samen met de Creatie van de Nieuwe Realiteit.

Want de Nieuwe Realiteit bevindt zich niet slechts op één plek, ze heeft vele lagen, en bestaat op vele velden van zijn. Wanneer we onze perceptie ontwikkelen, en deze Nieuwe Realiteit aanvaarden, zullen we beginnen zien hoe die levels van realiteit samenwerken in het proces van co-creatie en manifestatie.

door Celia Fenn

www.starchildglobal.com

Vert. Fran Tielemans

36 REACTIES

  1. Hoi Nele,

    Je schreef aan Robert: ” Dank je Robert. Alleen, en geloof me ik heb ze gezocht, ik ben nog niemand tegen gekomen waarbij het klikte. Het op alle vlakken juist voelde/zat.
    Ofwel wilde ze me overtuigen van hun gelijk, ofwel diende ik heel mijn verleden weer uit te kammen ofwel en dat kom ik het meeste tegen is heel hun verhaal gebaseerd op angst. Het (durf het woord bijna niet meer gebruiken na Aart zijn betoog) voelt gewoon niet juist aan.”

    Als ik mag reageren, 😉 ,,

    Ik heb dat ook gehad, dat ik overal en nergens naar toeging. In het begin gingen allerlei deuren voor mijn gevoel open en kon ik overal en nergens terecht. Na verloop van tijd leek het wel alsof alle deuren juist weer dicht gingen en ik nérgens meer iets wist te vinden waarin ik mij thuis kon voelen qua hulp. Of de therapie sloot niet aan, of de therapeut niet, of alles was maar te duur. Allerlei redenen waarom ik maar niet de ‘juiste hulp’ vond. Op een gegeven moment begon ik te denken; ‘hmmm.. wat zegt het eigenlijk over míj dat het overal niet lukt?? 🙂 . Ik ben toen een aantal jaren letterlijk met mezelf alleen geweest, pfff, zonder ook maar enige (zichtbare 😉 ) hulp. Een hele moeilijke periode, maar wel, nu al terugkijkende, een hele vruchtbare periode. Alle antwoorden zijn natuurlijk uiteindelijk in onszelf te vinden. 🙂 . Officieel ben je daar niet die ander voor nodig, al is het af en toe heel fijn en ook vruchtbaar. Uiteindelijk zijn wij óók die ander die ons hulp aanbiedt. Het is iets van onszelf, maar dan via die ander. Dat geldt voor het vinden van de juiste hulp, maar dat geldt ook voor het niet vinden van de juiste hulp. Alles is van onszelf. Heeft dus een rede. 🙂 .
    Ik merkte dat in ieder geval in míjn leven, dat alles waar ik mee worstel(de) uit mijzelf komt, met mijzelf te maken heeft. En dat alles wat nog niet is uitgewerkt, wat nog niet helder is, waar nog angst is, puur te maken heeft, ook weer, met mijzelf.
    Ik heb ook allerlei vage dingen die er met mijn rug aan de hand is. Naar een fysiotherapeut gegaan. Alles bleek in orde. (?) Eens in de zoveel tijd ga ik 2, 3 keer naar een fysio en die masseert die plekken dan los, want, zegt ze, er is spanning in de aanhechtingsgebieden van mijn schouderbladen. Het woord zegt het al; ‘aanhechting’ . 🙂 . Lekker typisch, denk ik dan weer. Ook bleek ik wat ‘entiteiten’ vast te hebben zitten. Een paar al naar het ‘licht’ gebracht. En ik heb het idee dat er een paar nog zitten te woekeren. Maar zijn zij het die woekeren, of ben ik dat? Zitten ze daar omdat ze macht over mij zouden hebben? Of zitten ze daar op mijn request?

    Mijn idee onderhand is dat wat er zich ook aan je lijkt te binden, te plakken, wat ook vastgehouden wordt, het uiteindelijk allemaal van onszelf is. Ook entiteiten. Het zijn ‘maar’ herinneringen. Het is ‘maar’ energie. Het zijn als het ware opgeblazen ballonnen. En die ballonnen zijn gevuld met energie, met herinneringen, oud zeer, oude overtuigingen, een les, een kans, een vermogen, een in ontwikkelende zijnde Kwaliteit. 🙂

    En onze Persoonlijkheid kan daar Enorm veel last van hebben, angst voor hebben, en het gevoel er door overmeesterd te worden of het allemaal niet in de hand te hebben, maar onze Ziel doet dit Zelf. Als er al iets vastgehouden wordt, dan is dat in overeenkomst van onze eigen Ziel. Maar goed, ik zeg erbij Nele, is even mijn waarheid van het moment 😉 .

    Ik ben ook aan het leren momenteel om inplaats van steeds maar te focussen op dat daar zogenaamd buiten mij, ik mij meer en meer aan het focussen ben op exact datgene wat mij angst inboezemt in mij. Want zo binnen zo buiten. En op het moment dat je daar ingaat, induikt, er contact mee maakt, zal je er meer te weten over komen, en zal je merken dat het niet iets anders is, of een ander is, die jou dit ‘aandoet’ , maar dat je eigen Ziel je iets wilt laten zien, iets wilt vertellen, iets omhoog bij doet laten komen, bij wijze van spreken, waar je je licht op dient te schijnen. En als je er je licht op weet te schijnen, dan kan het geheeld worden, of erkend worden, of juiste losgelaten worden, of juist voor vol aangenomen worden 🙂 .

    Al die enge entiteiten die ik dan zogenaamd naar het licht heb gebracht, bleken herinneringen te zijn vanuit oude tijden. Gewoon maar ballonnen. En het maakt op een gegeven moment ook steeds minder uit of dat nu herinneringen vanuit dit verleden, een vorig leven, of vanuit de Akasha komt. Wanneer je je ermee verbonden voelt, dan zegt het sowieso iets over jouw reis. Alles is maar te leen 🙂 . Alles is maar te leen voor ons hier op Aarde. 🙂 . Wij hebben alles maar te leen. Dus hoe vrij zijn wij eigenlijk 🙂 . En iedereen Weet van elkaar. Iedereen. En NIETS gebeurt zonder jouw toestemming. Alles wat er dan ook lijkt te gebeuren, gebeurt op je eigen Verzoek. Wij kunnen angstig zijn voor datgene waar we onszelf mee verbonden hebben. Gekkig is dat hè.

    Ik kan in alle ‘rust’ mezelf induiken 🙂 , heb geen kinderen op dit moment om dagelijks voor te zorgen. Zoals ik in eerder schrijven vertelde heb ik op jongere leeftijd 2x een abortus gedaan, uit angst om niet zelf getraumatiseerde kinderen te ontvangen/creëeren en daar de verantwoording voor te moeten hebben, want laat ik eerst maar eens met mijzelf in het reine komen, niet wetende dat ik al die tijd al met een getraumatiseerd kind opgescheept zat en daar ten alle tijden al verantwoordelijk voor ben, namelijk ikzelf. Vond dat laatste nogal een ontdekking. 🙂
    Jij hebt dan ook nog een gezin, kindertjes, dus tel op je uitdaging. 🙂 . Als je het voor elkaar krijgt om ergens tussen alle drukke bedrijven door 😉 ruimte/tijd voor jezelf te maken, kan je elke dag misschien een moment pakken waarop je dat wat je vreest aankijken. Voelen. In gaan. Er juist contact mee maken. Zoals ik eerder schreef, lieve schat, is het iets waar JIJ je mee verbindt, om een rede die waarschijnlijk een veel en veel krachtiger en hogere reden is dan die jij vanuit de lagere vibratie van angst kan bedenken.

    NIEMAND is sterker dan jouw eigen ZIEL. NIEMAND gaat jou zómaar lastig vallen. Entiteiten en Angstgedachten om ons heen niet. Enge buurmannen van hiernaast niet. Schouderbladen die energetisch hun antwoorden geven en maar ‘moeilijk’ doen,, alles is een antwoord, een herinnering. En het is aan onszelf wat we ermee gaan doen. Al snap ik dat dat supercliché nu even klinkt 🙂 .

    Als het jouw wens is om met bepaalde dingen Vrijer, Verder, Hoger, Liefdevoller te willen zijn, om maar even een voorbeeld te noemen, daar dien je ruimte voor te laten ontstaan in je eigen energie én daar dien je ook kwaliteiten voor te ontwikkelen.
    Die ruimte hebben we officieel al, maar de rugzak die we hebben doen activeren in dit leven vertelt ons daarentegen iets anders 🙂 .
    Die kwaliteiten bezitten we ook al, maar het weten en het zijn van die kwaliteiten is niet voldoende in deze dimensie, aangezien deze dimensie om ERVAREN gaat. Willen wij ERVAREN hoe het is om bijv. Groots te zijn, dan dienen wij o.a. de verlammende angst voor dat wat dan zogenaamd daarbuiten zou zijn, te overstijgen. 🙂 . Wij dienen te LEVEN wie en wat wij ZIJN. En HOE zou jij kunnen LEVEN wie en wat jij BENT, wanneer je allerlei sluiers opgooit die jouw angst inboezemen? Tenzij je aan het leren bent om Kracht te ervaren? Of tenzij je jezelf nog niet je eigen Grootsheid gunt, vanwege bijv. oude gehechtheden aan oude herinneringen van jouw zogenaamd groot ongelijk? Er is een rede waarom jij ervaart wat je ervaart 🙂 . Het antwoord zit in jou! 🙂 . En waarschijnlijk in exact dát wat je nu zo angst in doet boezemen.

    Misschien zijn wij wel, lieve Nele, een kwaliteit aan het aanboren, het eigen te maken, er letterlijk handen en voeten aan leren te geven, die met die Grootsheid te maken heeft! En BANG zijn voor onze EIGEN energie hoort daar niet bij. En als er herinneringen zijn, opgedane ervaringen die ten grondslag liggen aan datgene wat vanuit onze rugzak in dit leven is geactiveerd, die wij ergens in tijd aangenomen hebben met het idee van aangaan, schoonmaken, te overstijgen,,

    en dus…

    zie hier ons platform..

    🙂

    Jouw Platform heet Nele. 🙂 . En Nele is niet psychotisch, of raar, of onrustig, of dwalend, of out of controle. Nele is aan het leren hoe letterlijk handen en voeten te geven aan de Grootsheid die jij al BENT, en hoe die Kwaliteit, letterlijk, TOT LEVEN te laten komen 🙂 🙂 Nou, hoe mooi is dat meisje 🙂 🙂 . Als je kan kijken wat IN het midden is van dát wat je zo angst doet inboezemen, zal dat exact de plek zijn waar jouw vrijheid begint en waar jouw kwaliteit ZICHTBAAR begint te worden. En hoe meer zichtbaar, hoe meer geloof daarin, en hoe meer geloof daarin, hoe meer zichtbaarder. Paradox. 🙂 .

    Angst voor je eigen energie houdt je ook op een soort van ‘lagere’ plek. En wat is jouw Zielsbedoeling van die ‘lagere’ plek? Wie denk je ‘kwijt’ te raken als je bijv. Hoger zou gaan? Je gezin? Jezelf? Je partner? Veiligheid?

    Wat zou er eigenlijk gebeuren met Nele wanneer je dit NIET zou ervaren? Als dit weg is. Weg. Zomaar. Gewoon weg. Wat blijft er dan van jou over?

    ALLE antwoorden zitten in ons, in onze eigen energie. Daar hebben we gelukkig niet een therapeut voor nodig. Alhoewel dat natuurlijk wel kan helpen. Maar is het er om wat voor reden dan ook even niet, dan heb je jezelf, en kan je gaan intunen op je eigen ‘rol’ van therapeut en al vragende aan jezelf die engheid recht in de ogen kijken. What else is er dan ook te doen, lieverd? 🙂

    Warme groet, Susanne

  2. Lia, Aart en de anderen,

    Dank je voor jullie reacties ik denk dat jullie reacties echt even het vertrouwen geven dat ik nodig heb. Er is iets in mezelf, waarmee ik nergens (tot ik jullie reacties las) aansluiting bij vond. Namelijk dat we niets of niemand anders nodig hebben, alles zit in ons in ons denken. Niets kan ons kwetsen, we maken ons eigen geluk. Deze overtuiging had ik. Heel mijn leven heb ik die gehad. Daar ben ik echt rotsvast van overtuigd. Dat zit in mijn kern.

    Maar ik kon dat wel niet leven. Niet ervaren niet neerzetten. 🙂 Ik was op wilde dood. Zag het niet meer zitten. Kon ook niet gelukkig worden. Zocht achteraf gekeken zo hard naar aansluiting in de buitenwereld maar heb die nooit gevonden. 🙂 Ik ging naar een samenkomst van ik weet niet hoe je dat noemt kennishoeders, master, elders en andere. Op die plek ervaarde ik voor het eerst onvoorwaardelijke liefde. Alles ging stromen ik bloeide letterlijk open. Zalig vond ik dat. Ik had met een meester een vreemd gesprek. Hij vroeg me bvb of ik bang was. Ik zei neen. Klopte ook ik was niet bang op spiritueel niveau laat ons zeggen, maar in het echte leven leefde ik in grote angst. Bang van alle wat als-en die mijn hoofd maar bedenken kon. 🙂 Met een andere had ik een warm gesprek. Hij las mijn handen. Maar sprak enkel over mijn verleden. Hij was ook de eerste die zij dat ‘mijn kinderen ook hun vader nodig hadden’. En zei dat hij een relatiedeskundige was. Maar geen contact ofzo nodig had. Hij wees naar de lucht. 🙂 Ik overwoog toen al bij mijn man weg te gaan. De meeste ‘spirituele’ mensen waarbij ik in begeleiding was of ten rade gingen zeiden me dat ik er weg moest om ‘mijn eigen licht’ te vrijwaren. Kon ik gewoon niet aanvaarden. Ten slotte was er die monnik. Die heb ik over zijn bol geaaid, eigenlijk niets tegen gezegd, maar.. Soms heb je geen woorden nodig. 🙂
    Die avond ging ik slapen. Ik heb geen oog dichtgedaan. Toen ik op mijn matras ging liggen. Begonnen mijn onderste drie chakras te ‘lichten’. Kan het niet anders uitleggen. Een energie die ik nog nooit had ervaren.. Daarvoor had ik daar nauwelijks gevoel in. Ik zag plots wolven verschijnen. En kreeg boodschappen voor mensen die ik gedurende de dag had ontmoet. Er kwam een zieltje naar mij. Echt.. Zoveel kwam er op mij af die nacht.. En het grappige is ik heb die nacht niet geslapen, maar voelde me de volgende ochtend ontzettend vitaal. Mentaal daarentegen, had ik geen idee wat ik aan moest vangen met die ‘boodschappen’ Moest ik die gaan verkondigen of niet. Van waar het komt weet ik tot op de dag van vandaag nog niet. En toen begon (was ze waarschijnlijk al bezig) mijn ‘psychose’. Twee maanden de meest waanzinnige ervaringen. Heel beangstigende maar ook ontzettend mooie. Een energie, vitaliteit en bewustzijn, waar ik vandaag stiekem naar terug verlang. 🙂 Anderzijds op een bepaald moment was dat niet meer leefbaar. Ik had een man en ik had mijn kinderen en ik wou ook terug naar dat leven. Dat leven dat ik voordien niet meer naar waarde schatte. En sinds die dag ben ik niet (nauwelijks :-D) meer bang voor het gewone leven, maar dus wel voor alles wat energetisch is. Want ik kan het niet verklaren. Weet niet wat er mee aanvangen. Het voelt ook nog niet voor nu. Te vroeg, te intens, te veel. 🙂 En als ik mijn verhaal aan de meeste mensen vertel, dan zien ze alleen de spirituele bling kan van het verhaal. Maar die zie ik dus niet. ‘Mijn’ kindjes, mijn ‘werk’, mijn leven, echt leven hier en nu is het enige wat juist voelt. Alleen al die ervaringen kan ik daar niet goed mee rijmen. Overdag slapen en ‘s nachte klaar wakker zijn is niet echt handig in onze maatschappij. Hoewel ik misschien een leven als bakker kan overwegen. 🙂

    En dan zijn jullie woorden Lia en Aart zo een bemoediging. Ze sluiten aan bij wat ik niet wil geloven. Omdat ik nog steeds dacht dat het iets van buiten mezelf is. Ik was ben dus bang om dat te omarmen als een deel van mij of als iets waar ik meester over ben. Ik ben zeer bewust van bepaalde zaken, maar onbreek nog de voorbeelden die me daarin aanmoedigen. Dus aangezien ik nergens aansluiting lijk te vinden ga je maar denken dat jij wel verkeerd bezig bent. En jezelf maar aanpassen aan de rest. Dat is mijn kleine lieve kind. Waar aan het begin van mijn dertiger jaren niets meer van overbleef. In coma lag dat kind. 🙂 Ik ben nu al een hele dag dat gevoel aan het toelaten te zijn. De angst verdwijnt en maakt stilaan plaats voor een warmer liefdevol gevoel. We zien wel hoe het verder gaat.

    Maar ik denk dat vele van ons op dat punt gekomen zijn. Al die levenslessen wel doorworsteld hebben, en door mogen ‘groeien’ naar een volgende fase, maar gewoon niet weten hoe. De deur op een verkeerde plaats blijven zoeken. Gewoon blijven zoeken. Zoeken in zichzelf, in hun verleden blijven graven, naar verklaringen, naar reden, naar aanwijzigen. Buiten zichzelf blijven zoeken, naar antwoorden, verklaringen, bevestiging, hulp. Maar lieve Lia en lieve Aart zoals jullie aangeven, gewoon zijn. En niets gaan zoeken achter al die vreemde dingen die je dan gaat ervaren, beleven, voelen. Dat laatste was de stap die ik nog miste. Het is vrij stil in mijn hoofd. Dat leerde ik tijdens mijn psychose. Enkel kijken naar wat nu belangrijk is. Ok stress is nog een werkpuntje vooral wanneer ik teveel op mijn gevoel ga leven en de tijd uit het oog verlies. Ik moet dringend mijn wekker wat vroeger gaan zetten 😉 Maar al die energetische dingen waar ik geen verklaring voor heb en ook niets van ken daar heb ik het moeilijk mee. Ik ga ze nu even laten zijn en zien wat er gebeurd. 🙂

    😀 En komt er al onmiddellijk iets rammelen aan mijn schouder. Dat ga ik nu gewoon even laten en ik ga me klaarmaken voor bed.

    Lia, Robert, Aart en Susanne. Allemaal heel erg bedankt voor al jullie aanmoedigingen, reacties, teksten, moeite, liefde, wat dan ook. Het is fijn om dit te kunnen delen met iemand.

    Nele

  3. Gebruik Salie om jezelf en je ruimte te zuiveren van alles wat niet bij jou hoort. Stuur het in liefde naar het licht.

    Nodig Engelen uit in je leven, die kunnen een hele grote steun zijn.

    Ik opper maar wat ineens zo in me opkomt, het moet je natuurlijk wel aanspreken.
    Door mijn Wicca ervaringen ben ik van vele zaken verlicht, ik heb het wel allemaal zelf moeten doen.

    Niemand zei dat het makkelijk zou zijn, maar ik zeg je dat het wel de moeite waard is !!!

    In liefde en licht
    In liefde en licht
    In liefde en licht

    Stuur ik vanuit mijn 2 harten een golf van AWAKENING naar jou toe, en ik hoop dat je er je voordeel mee kunt doen.

    Blessings Wicc@

  4. Hallo Nele,

    Ja, effectief het gevoel hebben dat mijn lichaam wordt overgenomen. Bvb als ik mediteer heb ik dat heel erg. Daarom dat ik dat ook niet doe. Dan beginnen mijn handen en/of hoofd te bewegen

    Wat de psychiatrie psychose noemt is geen ziekte maar zijn symptomen/ervaringen die niet overeenkomen met de werkelijkheid van alledag. Ik ben ervan overtuigd (is puur mijn mening dus) dat je die verschijnselen net zo goed als paranormale verschijnselen kunt opvatten. Wat een psychose echter tot psychose maakt, dus tot een negatieve ervaring is volgens mij dat iemand er niet mee om kan gaan, er mentaal niet aan toe is, en de bijzondere ervaring geen plek kan geven in de realiteit van alledag. Dat kan komen door een stuk onwetendheid, of door niet goed geaard zijn, negatieve gedachte (bijv. angst voor bepaalde ervaringen), ego gericht denken, chakra’s die te veel open staan. Uiteraard kan ook het gebruik van drank, drugs, en medicijnen tot ervaringen leiden die niet geïntegreerd zijn of aangepast aan het dagelijkse leven. Je moet dus eerst zorgen stevig in je schoenen te staan, onafhankelijk te zijn en eigen koers te varen, want het kan niet zo zijn dat je het idee krijgt dat iemand jouw lichaam/gedachten bestuurt, terwijl jij dat niet wilt of het zelfs niet opmerkt.
    De ervaring tijdens meditatie dat je lichaam vanzelf gaat bewegen, ken ik heel goed. Het is energie die vrijkomt. Je kunt merken dat je lichaam er door beweegt, schommelt, of draait. Naarmate je er vertrouwd mee raakt, merk je dat die energie spiraalsgewijs verloopt. Wellicht moet je even leren dat je die energie zelf beheerst. Je kunt het eenvoudig stoppen /activeren als jij het wilt door het te denken.
    Ook het voelen van een aanwezigheid ken ik goed. Als kind kon ik daar compleet van in paniek raken. Ik rende dan door de gang tot groot vermaak van mijn ouders. Die riepen: kijk, ze ziet weer spoken. En jawel hoor, dat was tot op zekere hoogte ook zo. Zoals je aangeeft zijn het je eigen angst-gedachten waardoor de aanwezigheid zich als eng spook voordoet en je er kennelijk tegen moet strijden. Ik zou mij voor kunnen stellen dat het hierdoor juist erger en angstiger wordt.
    Als je mensen sneller kunt loslaten en meer afstand kunt bewaren, geldt dat ook voor spoken en angst-gedachten.
    Probeer die aanwezigheid eens zonder angst te observeren. Wat/wie is hij of zij? Een bekend persoon, misschien? Een van je gidsen? Jouw eigen hoger Zelf/Engel misschien? En wat gebeurt er als je die aanwezigheid vriendelijk maar beslist opdracht geeft om jouw terrein te verlaten?

    Maar Nele, ik lanceer hier hooguit wat ideetjes. Als het jouw beslissing is om er afstand van te nemen, en bijv. niet te mediteren, dan is het OK. Altijd doen wat je zelf het beste vindt.
    Dag Lia

        • Hey Lia,

          Nog een vraagje of twee 😉

          Kan het pijn doen als een gids, entiteit of wat dan ook contact zoekt? Meestal achteraan mijn schouderbladen. Of is dat iets anders. Van die pijn kan ik echt gek worden en dat is puur energetisch. Of is dat ook een chakra die vast zit of slecht werk?

          En heb je enig idee wat het zou kunnen zijn als je ‘s nachts last krijgt van ‘ongewenste energieën? Ik kan bvb niet met mijn man in een kamer slapen. Ik slaap rotslecht en ‘s morgens lijkt mijn energieveld vol te hangen met rotzooi. Kan het niet anders verwoorden, maar misschien is het dat niet. Zoals vannacht. Met barstende hoofdpijn wakker worden. Het gevoel hebben dat er iets je energieveld binnen wil en het niet weg krijgen. Of kan dat mijn eigen energie zijn dat terug naar binnen wil? Ik weet ondertussen dat ik daar niet teveel bij moet gaan nadenken en vooral geen conclusies bij gaan nemen.

          Maar het is wel fijn om voor het eerst iemand tegen te komen die me een reactie geeft hierover waarin ik me kan vinden.

          En ja ik werk aan mijn afscherming. Zoals je uit mijn andere reacties kan lezen, ben ik dat aan het onderzoeken. Hoe denken en voelen me kunnen helpen om me af te sluiten. Ik sta echt los open voor alles en iedereen. Moet zeggen dat mij afsluiten een beetje tegen natuurlijk aanvoelt. Die voelsprieten op de buitenwereld zijn toch zo verleidelijk…

          • Hallo Nele,

            Of het pijn kan doen als gids/entiteit contact zoekt? Geen flauw idee, maar het lijkt mij in ieder geval niet de bedoeling. Ik zou mij geen pijn laten doen.

            Pijn bij/tussen schouderbladen kan op energie-blokkade duiden. Energie behoort daar bij het hartchakra binnen te komen, dus via de wervelkolom centrifugaal naar voren.
            Er bestaan veel lichamelijke oorzaken voor pijn bij schouderbladen, dus ik zou zeker even langs de huisarts gaan.

            Nele er zijn te veel oorzaken voor slecht slapen, en ik weet ook te weinig van je af, om er iets zinnigs over te kunnen zeggen.
            In ieder geval is het helder, dat er bij negatieve/ongewenste energie altijd een bron in jezelf is die deze energie aantrekt.

            Mogelijk is ook, dat je bij het wakker worden tijd nodig hebt om goed in je lichaam in te dalen (met voeten op de grond). Je hangt dan bij wijze van spreken tussen hemel en aarde, waardoor je gevoelig kan worden voor negatieve stemmingen.

            Het gevoel hebben dat er iets je energieveld binnen wil en het niet weg krijgen. Of kan dat mijn eigen energie zijn dat terug naar binnen wil?

            Dit zou zomaar kunnen. De energie die je altijd op de buitenwereld hebt geprojecteerd, keert dan terug bij jezelf (= ontvangen).

          • @nele, in de volgende reactie zul je je zeker kunnen vinden.

            Er is bij je wat er is en waarom kun je het daar niet bij laten?

            Er is barstende hoofdpijn, er is rotslecht slapen, er is het gevoel dat iets je energieveld binnen wil.

            Weerstand er tegen zorgt er voor dat wat is niet simpelweg zijn mogelijke verhaaltje doen kan.

            Er is niets mis met open staan en mogelijk alles voelen.

            MAAR het wordt een ander verhaal als er mogelijk nog ‘onverwerkte energie’ in je zit die met wat er in die buitenwereld gevoeld wordt aan de haal gaat/haar eigen verhaaltje nog vertellen moet.

            Het is toch wonderlijk als we in die buitenwereld bv blijdschap voelen dat we daar dan niet vanaf willen maar voelen we ellende dan is het plots niet goed.

            Wil ik mee zeggen; wat er nog binnen ons afspeelt bepaald hoe we de dingen buiten ons beleven.

            Afsluiten kan een hulpmiddeltje zijn om te zien wat er zich mogelijk binnen je nog afspeelt, om dat helder te krijgen.

            Is dat eenmaal helder en uitgewerkt dan heeft afsluiten geen nut meer en zal die behoefte/gevoel er ook niet zijn want van nature is er geen grens.

            Grens in de zin van beschermingsgrens.

            Voelsprieten op de buitenwereld zou ik kunnen vertalen als; heel, heel, heel (ik plaag maar)veel zeggende over je binnenwereld. Als de binnenwereld op orde is dan doet die buitenwereld er geheel niet meer toe, in de zin er afhankelijk van zijn.

            Ik moet vannacht ook barstende hoofdpijn hebben gehad, ik keek net in de spiegel en zag nog allemaal barstjes/rimpels.

            Bedoel ik mee, mooi en mogelijk veel zeggend, je woordkeuzes.

            Het zou mij niet verbazen als je een ontzettend mooi, lief en bewust mens/wezen bent, Nele.

            Trouwens, mijn overleden opa heeft maanden (maar het voelde als jaren, sorry ik kon het weer niet laten) voor pijnlijke schouders bij mij gezorgd. De goede man had nog iets met mijn nog levende vader uit te werken maar mijn vader wilde geen contact met hem. Dus opa kwam bij mij in het energieveld zitten rommelen. Ik was me daar niet van bewust, ik voelde enkel dat er iets zat te rommelen wat in die zin niet van mij was. Ik kwam iemand tegen die me attent maakte op wat er zich afspeelde en ik heb dat bij gelegenheid (toen mijn vader daar voor open stond) tegen mijn vader vertelt.

            Zo rommelt mijn vader wel eens in mijn energieveld, hij zoekt dan energetisch steun of is ergens in zijn bewustzijnsproces mee bezig.

            Toen ik tot 3 jaar terug bij hem woonde voelde dat zwaar en ben om die reden ook verhuist. Het voelde mogelijk zwaar omdat de goede man niet herkende wat er zich afspeelde en er een patstelling was als ik het er over had en dat ik toen nog de gunfactor/verantwoordelijkheidsgevoel had hem totale vrijheid/egoloosheid te gunnen. Nu dat niet meer speelt en hij zich op een bepaalde manier meer bewust is van zijn controle/ego/comfortzone-energie is dat gerommel in mijn energieveld anders en ik beleef het anders.

            Wil ik enkel mee aangeven; het leven is er enkel om ons te helpen, ons ergens bewust van te maken. Kan voor jezelf zijn of voor de ander (wat op een gegeven moment niet meer als de ander ervaren wordt maar als 1).

            Als we kunnen blijven bij wat is ipv ergens vanaf te willen dan vertelt het leven het verhaaltje vanzelf en dat leidt tot de totale vrijheid/openheid die wij zijn.

            We willen ergens vanaf omdat het onprettig voelt, we niet weten wat er speelt, we controle willen hebben/houden en het is de kunst om vanuit het NU steeds te zien dat wat er zich ook afspeelt, wat er ook gevoeld en gedacht wordt, te zien of er NU daadwerkelijke dreiging van ons bestaan is of dat er zich iets aan het uitwerken mbt het bewustzijnsproces aan de gang is.

            99,99% zal dat laatste zijn.

            Had ik al geschreven dat het mij niet zou verbazen als je een ontzettend mooi, lief en bewust mens/wezen bent, Nele.

            Ik hoop toch zo dat ik het een mogelijke volgende keer bij die ene zin laten kan.

            • Ha Aart,

              Weerstand er tegen zorgt er voor dat wat is niet simpelweg zijn mogelijke verhaaltje doen kan. Er is niets mis met open staan en mogelijk alles voelen.

              Eens

              Het zou mij niet verbazen als je een ontzettend mooi, lief en bewust mens/wezen bent, Nele.

              Eens

              Dag, Lia

          • Dag nele,

            Het laatste wat ik er over ga zeggen, ik vind het namelijk een vreemd verhaal wat m.i. opgelost mag worden, los van het aanpakken van je beleving. Ik denk dat je er goed aan zou doen om de oorzaak eens op te gaan sporen en daar hulp voor te zoeken. Lijkt me onnodig om met dergelijke last rond te moeten lopen.

            Warme groet, Robert

            • 🙂 Dank je Robert. Alleen, en geloof me ik heb ze gezocht, ik ben nog niemand tegen gekomen waarbij het klikte. Het op alle vlakken juist voelde/zat.

              Ofwel wilde ze me overtuigen van hun gelijk, ofwel diende ik heel mijn verleden weer uit te kammen ofwel en dat kom ik het meeste tegen is heel hun verhaal gebaseerd op angst. Het (durf het woord bijna niet meer gebruiken na Aart zijn betoog) voelt gewoon niet juist aan.

              Groetjes,
              Nele

          • Hey allemaal,

            Dank jullie voor jullie reacties. Heb ze tussendoor even gelezen. Nu aan de avondspits beginnen en een rustiger moment zoeken om nog een goed te lezen en eventueel te antwoorden

            Kus

            • Dag Nele,

              Wat betreft begeleiding heb ik je al eens een mail gestuurd. Ik ken geen mensen in wie ik meer vertrouwen heb dan zij. Zij zijn trouwens ook zo van de liefde, zoals ik, dus als jij daar klaar mee bent, ben je daar niet aan het juiste adres 🙂

              Ik heb een gevoel dat het neer gaat komen op het aangaan van je eigen bewustwordingsproces. Daar heb ik je denk ik al wat hints over gegeven.

              Succes met je (zoek)tocht!

              Warme groet,
              Robert

  5. “Op elk moment kan je een keuze maken die je op een nieuwe tijdlijn plaatst en een nieuwe toekomst of bestemming creëert. Dat is het avontuur van Leven op Aarde.”

    Zo simpel is het leven.

    Het wordt enkel minder simpel als je keuze gebaseerd is op het verleden/een verkeerd beeld van jezelf/het kleine kind in jezelf i.p.v. op het nu.

    Maar ja, herken maar eens waar je keuzes uit ontstaan.

    En mocht je ze al herkennen, kies dan maar eens voor vrijheid.

    Ik krijg al kriebels bij de gedachte.

    Helemaal vrij, geen ellende meer, niet weten wat het volgende moment brengt en je daar nog niet eens zorgen om maken, neen daar kies ik niet voor.

    • Hey Aart,

      Ik schreef gisteren in mijn dagboek iets in de zin van: contradictorisch dat je om rust en kalmte in jezelf te vinden. De zekerheid buiten jezelf dient op te geven en te gaan leven in een leven waarin onzekerheid heerst…

      Inderdaad bevreemden, beangstigend gevoel brengt dat met zich mee. Onthechting zeker?

      • @nele/universum, waar het enkel om draait is waar de mens de dingen uit ervaart.

        Ervaart de mens het leven vanuit zijn/haar verleden (kleine afhankelijke kindenergie) en heeft het daardoor het gevoel van zekerheid nodig omdat het TOEN echt afhankelijk van die buitenwereld was of vanuit het NU, het NU waarin die mens volwassen is, geheel voor zichzelf zorgen kan en niet met zekerheid bezig hoeft te zijn omdat het simpelweg iedere tel kan reageren vanuit zijn/haar volwassenheid.

        Van nature zijn wij die rust en kalmte, daar hoeven we niets voor te doen.

        Als we die rust en kalmte niet altijd ervaren dan kunnen we enkel kijken wat nou dat gene is wat ons die rust en kalmte niet doet ervaren.

        Er moet dus voor ons gevoel iets aan de hand zijn, iets niet in orde zijn waardoor onrust/spanning/gevoel van dreiging ontstaat.

        Als de energie van het verleden ons niet in de wurggreep heeft dan kunnen we gaan onderzoeken of het gevoel van onrust/iets aan de hand wel op het NU gebaseerd is of een beleving uit het verleden is.

        Zo kunnen we gaan zien dat dat gevoel van spanning/onrust/iets aan de hand voor 99,99% ontstaan door de energie van het verleden.

        M.a.w. het komt er dus steeds op neer dat we enkel hoeven te zien in welke energie we zitten; verleden of heden.

        In het heden bestaat niet zoiets als zekerheid of onzekerheid.

        Als die woorden of gevoelens opkomen dan gebeurd dat via het denken wat weer gevoed is door energie uit het verleden (kleine kind wat echt voor zijn/haar bestaan afhankelijk van die buitenwereld was).

        Als bovenstaande woorden niet herkent worden dan zou de mens zich kunnen afvragen; hoe komt het toch dat ik niet bezig ben met de zekerheid of mijn hart wel pompt of dat mijn longen wel voldoende zuurstof opnemen of dat ik de volgende ochtend wel wakker wordt of …………

        Zo hoeven we met niets bezig te zijn als we zouden beseffen dat we geheel voor onszelf kunnen zorgen en van niets meer afhankelijk zijn in de buitenwereld.

        In de zin van; we kunnen nu zelf de dingen regelen en doen en kunnen we dat niet dan kunnen we het laten doen, we zijn nu mondig en zelfstandig.

        Maar ja, als de mens nog bezig is met gewenstheid, houden van en zit mijn haar wel goed dan ga je het met bovenstaande tekst en Celia Fenn en de ACTIVERING VAN EEN NIEUWE TIJD/RUIMTE niet redden.

        Nele, inderdaad, onthechting van het gevoel van afhankelijk van iets buiten jezelf te zijn.

        De lastigheid is ook dat de meeste mensen zichzelf/dat jezelf als die afhankelijkheid voelen/zien/ervaren.

        En niet zichzelf als volwassen/heel/onafhankelijk zien/voelen/ervaren.

        M.a.w. het leven is zoals het is, ik zou dat niet zeker of onzeker kunnen noemen (ik zou het hooguit een mogelijkheid kunnen noemen, een mogelijkheid te zien/ervaren dat er enkel; ik als leven is, dat ik het leven ben, dat ik het leven bepaal).

        Het beeld van onszelf bepaalt of we met zekerheid of onzekerheid bezig zijn, het beeld van onszelf doet zekerheid of onzekerheid ontstaan.

        Ik heb een beeld van een heerlijke bak dampende koffie, al ga ik liever voor warme moedermelk maar ach die mooie tijd is geweest.

        • Hey Aart,

          Als we die rust en kalmte niet altijd ervaren dan kunnen we enkel kijken wat nou dat gene is wat ons die rust en kalmte niet doet ervaren.

          Ik kan hier enkel gehechtheid op antwoorden, met name gehechtheid aan dingen/ervaringen/gevoelens/ waarnemingen/tijd/gebeurtenissen die NU niet belangrijk zijn. Tenzij ze het wel zijn en dan is er NU een acuut probleem en is er actie nodig.

          Ik heb een beeld van een heerlijke bak dampende koffie, al ga ik liever voor warme moedermelk maar ach die mooie tijd is geweest.

          Maar daarmee heb je nog geen drinken.

      • Hallo Nele,
        Eén ding is zeker, namelijk dat de buitenwereld veranderlijk is. Inderdaad onzeker voor degenen die er houvast zoeken. Vrienden raak je kwijt of er komen weer nieuwe bij. Je kunt zomaar je baan kwijt raken, ziek worden, etc. Tot die buitenwereld kun je ook het denken en je emoties rekenen, want ook die veranderen. Je mening over iets zal bijv. in de loop der tijd veranderen.
        In feite is er dus enkel onzekerheid om je heen, want niets is bestendig. Er kan zomaar iets mis gaan; iets gebeuren waar je niet op had gerekend. Dit is de realiteit waarmee we moeten leren leven. M.a.w. zodra er gedachten/emoties/vragen in je opkomen die op zoek gaan naar zekerheid in die buitenwereld, zit je jezelf eigenlijk voor het lapje te houden. Ik kom dan terug op jouw vragen die je in een ander topic stelde.

        Daar zit dan de twijfel in mezelf. Ben ik sterk genoeg? Kan ik dit wel aan? Beeld ik me dit allemaal wel niet gewoon in? Kan ik deze verantwoordelijkheid wel nemen? Wil ik dit wel?

        Met dit soort gedachtes ben je op zoek naar zekerheid; wil je eigenlijk van te voren weten wat de toekomst zal brengen. Kan ik dit (in de toekomst) wel aan? Je probeert de toekomst dus te plannen en zekerheid te verschaffen, maar hebt die zekerheid nooit 100%.

        De kracht zit volgens mij in het spel en in spontaniteit. Ga gewoon iets doen wat je graag wilt of belangrijk vindt, en vervolgens zie je wel hoe het loopt, wat de resultaten zijn. Mislukt er iets? Nou en? Ga je het nog een keer proberen, of iets anders doen.
        Onzekerheid wordt pas beangstigend bij de ik-gedachten aan presteren, jezelf te moeten bewijzen, het idee dat er iets te verliezen valt, faalangst, controledrang, bezitsdrang en dat soort onzin.
        Ik kan je verzekeren, dat als dit allemaal uitgezuiverd is in je zelf, het heerlijk rustig is.
        Dag, Lia

        • Hey Lia,

          Eén ding is zeker, namelijk dat de buitenwereld veranderlijk is. Inderdaad onzeker voor degenen die er houvast zoeken. Vrienden raak je kwijt of er komen weer nieuwe bij. Je kunt zomaar je baan kwijt raken, ziek worden, etc. Tot die buitenwereld kun je ook het denken en je emoties rekenen, want ook die veranderen.

          Grappige is dat ik dat dus ook denk of van overtuigd ben. Maar dat is niet voldoende om er bewust van te zijn.

          Een deel van de quote die je aanhaalde slaat op ervaringen die ik niet uit het hier en nu kan verklaren en dus niet op mijn laat ons zeggen gewoon laat het menselijk leven slaan. Ik vind het bvb echt niet leuk dat mijn lichaam uit zichzelf gaat bewegen, winkelen, of dat er andere vreemde dingen gebeuren. En ja dat maakt me angstig omdat ik daar van alles bij ga denken, verzinnen. Ik kan daar ook last van ondervinden het komt niet altijd uit. Maar ik merk nu wel dat er iets veranderd wanneer ik mezelf stop met dingen te gaan denken verzinnen, blijven er specifieke waarnemingen over die wel heel fijn zijn. Die ik het eerst echt ontdekte tijdens mijn psychose en heel hard miste want verdwenen wanneer ik mijn leven van alledag weer oppikte.

          Maar wat je schrijft over mijn zoektocht naar zekerheid doet wel een belletje rinkelen. Ik herinner me namelijk dat ik als kind ooit beslist heb dat ik dus wel zekerheid wou. Controle. 🙂 Wist ik toen veel dat dat gewoon niet bestond. Dus in die zin klopt Aart zijn reactie wel.

          Mislukt er iets? Nou en? Ga je het nog een keer proberen, of iets anders doen.
          Onzekerheid wordt pas beangstigend bij de ik-gedachten aan presteren, jezelf te moeten bewijzen, het idee dat er iets te verliezen valt, faalangst, controledrang, bezitsdrang en dat soort onzin.

          Precies! Dat begin ik nu meer en meer te beleven en wat een bevrijding is dat zeg! Er zijn plots enkel mogelijkheden. En op die rust bij totale uitzuivering kan ik al niet wachten. Merk nu al dat de volgende fase is volledig loskomen van de anderen. Maakt niet uit wat die zeggen, voelen, denken, doen of uitstralen ik hoef dat niet over te nemen. Ik mag (en begin me stilaan ook echt te kunnen) afsluiten en dat is een heel vreemd gevoel. Want als hooggevoelige denk je namelijk (spreek dan voor mezelf) dat dat allemaal voelen bijzonder is, je het recht geeft om anderen te voelen en daarop te ageren. Het geeft een vals gevoel van bijzonderheid. Maar dat hoeft dus helemaal niet zo te zijn en geeft regelmatig een vertekend beeld van de realiteit. Maar gelijker tijd zorgt dat er ook voor dat je uit een vorm van ‘nieuwsgierigheid’ niet kan sluiten. Of in de fase voor ik het doorhad niet kan sluiten omdat je de gevoelens van anderen leeft uit overtuiging dat het de jouwe zijn. Om dan nog te zwijgen over de ik moet de andere helpen fase. 😀

          Fijne avond,
          Nele

          • Hallo Nele,

            Ik vind het bvb echt niet leuk dat mijn lichaam uit zichzelf gaat bewegen, winkelen, of dat er andere vreemde dingen gebeuren.

            Dit is handelen zonder ik-beleving. Er blijft echter ten alle tijden bewust-Zijn (als jouw werkelijke identiteit) aanwezig over al jouw handelingen. Er gebeurt dus niets buiten jouw wezen of Zijn om.
            Zo kun je bijv. totaal opgaan in het lezen van een boek. Is er op dat moment een ik die leest? Welnee, er is hooguit een lezen. Zodra er een ik is die een boek leest, kun je er ook niet zo in opgaan. Met dat “totale opgaan” bedoel ik dus dat er vereniging ontstaat met het object. Als iets uit zichzelf gebeurt, is dit gewoon spontane actie. Helemaal niet eng dus. Eng zit tussen je oren.

            Ja, los komen van de ander, betekent dat je verbindingen/kabels die je hebt met de ander begint los te laten. Je kunt het zelfstandigheid noemen. Je komt op je Zelf te staan, en dit is volgens mij de enige juiste en echte afsluiting richting buitenwereld (andere mensen). Zo leer je onderscheiden wat bij jou hoort en wat van de ander afkomstig is.
            Je zult merken dat dit op je Zelf staan niets af doet aan jouw relaties met andere mensen, hoewel je die buitenwereld wel op een andere manier gaat ervaren/waarderen, meer reëler.

            Ik vind het bvb echt niet leuk dat mijn lichaam uit zichzelf gaat bewegen

            Bedoel je hier iets specifieks mee of slaat het op het winkelen?

            Dag, Lia

            • Hey Lia,

              Je zult merken dat dit op je Zelf staan niets af doet aan jouw relaties met andere mensen, hoewel je die buitenwereld wel op een andere manier gaat ervaren/waarderen, meer reëler.

              Ik merk dat het wel iets veranderd. In mijn geval laat ik mensen sneller los. Ze komen minder dicht bij wijze van spreken. Ten minste als ik het heb op mensen dicht bij mij en zij reageren daar vaak zeer hevig op. 🙂 De kinderen daar en tegen die komen echt plakken. 🙂

              Ik vind het bvb echt niet leuk dat mijn lichaam uit zichzelf gaat bewegen

              Bedoel je hier iets specifieks mee of slaat het op het winkelen?
              Ja, effectief het gevoel hebben dat mijn lichaam wordt overgenomen. Bvb als ik mediteer heb ik dat heel erg. Daarom dat ik dat ook niet doe. Dan beginnen mijn handen en/of hoofd te bewegen. Vind ik maar niets. Toen ik genas van mijn ‘psychose’ had ik de indruk dat andere mensen (enkele in het bijzonder) mij mee winkelen namen door mijn lichaam te besturen. Ik heb zo allerlei dingen gekocht. Vele producten daarvan gebruik ik nog. Maar bvb het ‘gezonde’ eten dat ze me lieten eten maakte me doodziek. Ik heb toen gevochten om weer de controle over mijn eigen lichaam over te nemen. Nu heb ik het soms nog dat ik het gevoel heb een aanwezigheid te voelen. Vooral nadat ik geslapen heb is het vaak vechten om die energie weer van mij af te slaan. Ik vind dat eng. Ik weet dat dat waarschijnlijk komt omdat ik dat met mijn verstand niet kan verklaren en er dan allerlei spoken aan koppel, maar toch ik heb het moeilijk om daar enthousiast om te worden en in mee te gaan.

              Groetjes,
              Nele

          • @nele,

            Hoi Nele,

            Als ik mag inspringen op je gesprek.. 🙂

            Je Angst en je Onzekerheid komt natuurlijk uit Ervaringen vanuit je Verleden waar je je mee bent gaan Identificeren. Zolang je je bijv. op een bepaald niveau nog ergens Identificeert met het hebben van, of het hebben gehad van een psychose, zal je natuurlijk vanuit die gedachte/bril naar de toekomst kijken.

            Toekomst bestaat natuurlijk nooit. Of je nu heel gelukkig bent, of helemaal niet. Of je nu in jezelf gelooft, of helemaal niet. Of je nu een psychose denkt te hebben gehad, of helemaal niet. Toekomst zal nooit bestaan. 🙂

            De angst en de onzekerheid ervoor heeft dan ook niets met die toekomst te maken, maar is er vanwege je herinnering en nog bepaalde gehechtheden/overtuigingen aan het verleden. Kan je wel vanuit je willen en je denken anders gaan proberen te kijken, en soms is dat met bepaalde onderwerpen ook inderdaad voldoende, maar met intensere onderwerpen is dat vaak niet voldoende.

            Als jouw Ziel jouw Persoonlijkheid een zogeheten Psychose laat of deed ervaren, wat dat dan ook is, waarom IS dat dan?

            Vaak is het zo dat wanneer we heel hard ons best doen om anders te gaan denken over onze angstgedachten, dat we die angstgedachten dan juist verzwaren, omdat we er dan Weerstand tegen bieden, tegen dat wat we willen dat weggaat. Weerstand naar een Psychose bijv. Weerstand naar het idee/gevoel te hebben jezelf niet in de hand te hebben. Weerstand naar het idee/gevoel te hebben dat je jezelf niet onder controle zou hebben. En wat gebeurt er dan wanneer je jezelf niet onder controle kan hebben? Een psychose? En wat gebeurt er dan wanneer je een psychose hebt/krijgt/ervaart? Controle is sowieso een Illusie. Met of zonder een Psychose. 🙂

            Ik lees jouw schrijven hierboven en onder alszijnde als Angst, niet zozeer naar of over de toekomst, maar een Angst gebaseerd op de herinnering aan je verleden. Misschien dien je die Psychose recht in de ogen aan te kijken, inplaats van het maar proberen en proberen erbij vandaan te blijven. En wat is nu eigenlijk een Psychose, Nele? Voor jou dan? Is dat wat het is volgens de artsen in de 3D Wereld? Is dat wat het is volgens je familieleden? Is dat wat het is volgens de testen? Wat is nu eigenlijk een psychose?

            Ik heb mij bijv. door ongeveer 10 verschillende artsen/therapeuten vanuit allerlei werkgebieden laten onderzoeken de afgelopen 20 jaar, en allemaal hadden ze een andere conclusie over mij! Waar de een zei dat ik een Persoonlijkheidstoornis heb, zei de ander dat ik HSP-er ben. Waar de een zei dat ik mij misschien moest laten opnemen in een dagbehandelingscentrum, zei de ander dat ik paranormaal begaafd ben. Wie heeft er nu gelijk? Wie bezit nu de waarheid over mijn Psyche? Welke ziekte heb ik nu? Welk talent? Welk hokje pas ik in? De spirituele zagen mij, bekeken mij, en dus beoordeelden mij vanuit een spiritueel oogpunt. De klinische artsen zagen mij, bekeken mij, en dus beoordeelden mij vanuit een klinisch oogpunt. Je bent maar zo mooi en zo lelijk als dat een Ander je maakt. Je bent maar zo mooi en zo lelijk als dat je Jezelf maakt. 🙂

            De ervaring die jij hebt gehad, en die jij omschrijft alszijnde een Psychose, is waarschijnlijk een hele enge en kwetsbare en moeilijke ervaring geweest. De schrik om jezelf, kan ik mij voorstellen, kan er dan goed inzitten! 🙂 .
            Ik heb zelf een vader die psychoses heeft gehad en ik denk werkelijk dat hij daar eigenlijk nooit meer echt uit is gekomen. Hij is dat ook gaan geloven. Hij gelooft wat hij ervaart. En hij is zich nog niet bewust van het feit dat hij zich niet bewust is. Zeg maar. Ik kan me de angst en de schrik goed voorstellen. Ik denk, maar goed, uit de losse pols, hier ergens achter een beeldscherm vanuit Amersfoort 😉 , ik denk dat zolang jij nog Gelooft in jouw Psychose en zolang jij nog gelooft in de Kracht daarvan, en zolang jij nog gelooft dat het bezit van jou kan nemen, dat het sterker is dan jijzelf, zal die toekomst er altijd angstig uitzien. Maar lieve Nele, JIJ BENT die Toekomst. Die Toekomst ben JIJ! 🙂 Dus is het bang zijn voor JOUWZELF.

            Ziektes, dan wel lichamelijk, dan wel geestelijk, bestaan in de Aanwezigheid van ons Geloof daarin. Inplaats van zorgen te maken over die toekomst en hoe jijzelf in die toekomst staande dient te houden, kan je misschien die Psychose van toen Recht in de ogen aan gaan kijken. Waarom heeft Jouw Ziel jou een Psychose doen laten ervaren? Waarom is dat, Nele? Is dat omdat je zwak bent? Of raar? Of moeilijk? Of out of Controle? Is dat omdat je Niet Sterk zou zijn? En waarom zou jij niet sterk zijn? Omdat je een Psychose had? Maar waarom had jij dan een psychose? En had jij wel een Psychose? Of was het van een Andere Tijdslijn? Met je meegenomen in Tijd? Of was het van een mede-reiziger, ergens in je aura, je chakra, of je huis?
            Ergens voed je die gedachte nog steeds. Misschien kan je gaan kijken in het Hart van die Psychose. Want wie is-ie en waar komt-ie vandaan? 🙂 . Wie woont er eigenlijk in het Hart van jouw Psychose? Wie doet er open als je op de deur klopt? Wie woont daar binnenin?

            Controle is SOWIESO een Illusie. En het leven dwingt ons keihard, om keihard IN ONSZELF te gaan geloven. Wezenlijk, gevoelsmatig, in den Kern. En die Toekomst, van daar in den verre, hoeven we ons geen zorgen om te maken, want die Toekomst zijn Wij. En wij dragen onszelf, ten alle tijden, in ons, en dus ook die Toekomst dragen wij in ons. Het is alleen dat Verleden en onze binding er nog mee, dat onze kijk kan doen verkleuren. Want hoe zou jij je voelen over jezelf wanneer je geen herinnering zou hebben meer aan een benoemde Psychose?

            De Kracht van een Psychose lijkt mij Immens. Maar is de Kracht van een Psychose wat je angst in doet boezemen? Of is het uiteindelijk de Kracht van Jouwzelf die je beangstigd? Je eigen Toverkracht? Je eigen Magie? Herinner je nog een Tijdlijn waarin je je Magie ten toon spreidde en je, om een voorbeeld te noemen, op een Brandstapel bent gegooid? Gebeurt er dat met je wanneer je jezelf toestemming geeft om Groots te zijn? Als je zo sterk bent en zo moedig bent om een Psychose te doen ervaren, kan je ook het zogenaamde tegenovergestelde ervaren. 🙂 . Liever Gek dan Groots? En Waarom Hecht jij je dan aan de waarde van Gek, inplaats van de waarde aan Groots?

            🙂

            Warme groet en een dikke zoen, Susie

            • Hey lieve Susanne,

              Dank je voor je reactie. Het is niet zo zeer voor mijn psychose dat ik bang ben. Ik vind het een aangrijpende, zeer intense, maar al bij al helende ervaring. Waar ik bang van ben is van de dingen die ik tijdens mijn psychose heb ervaren en bewust van ben geworden. Dingen die ik niet kan verklaren en (voor mij) heavy zijn.

              De Kracht van een Psychose lijkt mij Immens. Maar is de Kracht van een Psychose wat je angst in doet boezemen? Of is het uiteindelijk de Kracht van Jouwzelf die je beangstigd? Je eigen Toverkracht? Je eigen Magie? Herinner je nog een Tijdlijn waarin je je Magie ten toon spreidde en je, om een voorbeeld te noemen, op een Brandstapel bent gegooid? Gebeurt er dat met je wanneer je jezelf toestemming geeft om Groots te zijn?

              Dit heb ik denk ik al ergens in een reactie geschreven. Ik ben bang van mijn eigen kracht tenminste als ik wat ik toen ervaarde als echt mag aanschouwen. Want dat ging ondanks mijn openheid en mijn geloof in het spirituele, verder dan ik zou durven geloven, verder dan ik geloof.

              Dikke kus,
              Nele

      • Yo,

        Alles wat je buiten jezelf zoekt gaat een illusie blijken te zijn, het zal niet bevredigend/houdbaar zijn. Het dient er voor om er achter te komen en te leren dat het allemaal in jouzelf zit.

        Zo heb je patronen ontwikkeld om liefde te krijgen, omdat je ontkenningen over jezelf hebt gecreeerd waardoor je de overtuiging hebt dat je dat niet hebt of bent. Zonder die patronen en ontkenningen is het niet meer nodig om buiten jezelf (bij een ander) te gaan zoeken voor liefde (en afhankelijk opstellen), dat zit dan zonder versluiering in jou zelf.
        Voor vertrouwen (zekerheid), weten/wijsheid geldt hetzelfde. Het zijn allemaal lessen, en veel 🙂
        Hoe veel (zelf)vertrouwen heb jij als we jouw kunstje afpakken waarop je je voorheen hebt afgemeten?
        Hoe veel weten (bewustzijn) heb jij als we jouw hoofdkennis zouden afnemen?

        Als jij je zekerheid uit jezelf kunt putten, dan doen externe omstandigheden die je voorheen onzeker maakten er niet meer zo veel toe. Elk ding wat jou nog onzeker maakt, schuilt een concrete les in vertrouwen in.

        Greetings Robert

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in