Keuzes maken

Ik had me dit jaar heel anders voorgesteld. Alles wees erop dat dit een leuk jaar zou worden, een verrassend jaar, míjn jaar. En nu zit ik hier.

Halverwege 2015 en ik vul mijn dagen met tranen.

Mijn uitstapjes bestaan uit de gesprekken met een psycholoog, het aanhoren van mijn moeders geklaagzang over mijn leven en mensen ontwijken tijdens het boodschappen doen.

Dus, waar is het dan mis gegaan?

Eigenlijk zou er helemaal niks mis moeten gaan, de reden dat mijn leven er op dit moment zo uitziet is door de keuzes die ik zelf (bewust!) heb gemaakt.

Alles had ik ervoor over om eens voor mezelf te kiezen, geen getouwtrek tussen mijn relatie(s) en familie, werk en toekomstdromen.

Natuurlijk zijn er soms drastische veranderingen nodig om je leven te kunnen indelen zoals jij dat zou willen, wat goed voor jezelf zou zijn.

En soms zijn er maar kleine veranderingen nodig om te komen waar je wilt zijn.

Schijnbaar werkt beide tegelijk doen niet erg handig in de praktijk.

Okee, ik heb het niet helemaal alleen voor het zeggen. Ik deel mijn leven op deze planeet met nog zo’n 7 miljard andere verloren zielen die ook invulling geven aan je leven wanneer je hen ontmoet of als zij je pad kruisen.

Sommige dingen heb je nou eenmaal niet voor het zeggen.

Je droombaan die beëindigd wordt, de huurverhoging van je appartement waar je zo verknocht aan bent, het overlijden van je huisdier, de ruzie met je beste vriend, of een relatie die niet meer lekker loopt.

Alles waar je achter staat, waar je hard voor gewerkt hebt, kan ineens van je worden afgenomen.

De ene dag heb je het allemaal, de volgende dag sta je met lege handen.

Confronterend toch?

Maar wel de waarheid. En wie kun je dan de schuld geven? Want dat is wat we regelmatig als eerste doen. Wie kan ik verantwoordelijk houden voor de onverwachte wending die mijn leven dan neemt? Hoe word ik verwacht hiermee om te gaan, hoe kan ik ooit weer verder gaan en de draad oppakken?

Natuurlijk, met veel liefde en steun om je heen krijg je het gevoel van begrip weer een beetje terug. Maar vergeet niet dat het jouw leven is, jouw keuzes en dat dit je kans is om het grote geheel weer eens van een kritische kant te bekijken.

Je was hard op weg, streefde je doelen na en alles werd steeds meer duidelijk en kwam binnen handbereik. En dan vind je jezelf op een tweesprong of kruising in plaats van op de snelweg.

Misschien moet je overwegen dit moment te gebruiken om je tank weer bij te vullen. En als je toch even pauze neemt, geniet dan van het uitzicht en de verandering van omgeving als je toch van de weg bent afgedwaald.

Een snelweg naar je dromen, de lange rechte weg naar je te willen behalen doelen lijkt verleidelijk, aangenaam en bijzonder ego-strelend. Want dan kun je zeggen dat je het gemaakt hebt… of niet?

Hoe dan ook, je bent nu op een kruising en het leven verwacht dat jij een afslag kiest. Het leven verwacht ook dat je de juiste afslag kiest.

In feite maakt het niet uit welke kant je op gaat (behalve als je terug gaat). Elk pad dat je inslaat doe je op gevoel, en je gevoel is niet onveranderlijk. Vandaag kies je het ene pad, en door keuzes die je volgend jaar maakt beland je toch weer op het andere pad.

Blijf vooral even stilstaan bij het feit dat je ook maar gewoon een mens bent. Een mens maakt fouten, baalt van verkeerde keuzes, heroverweegt om iets toch opnieuw te doen en maakt vervolgens dezelfde fout.

Wees bewust van alles wat je doet, de dingen die je meemaakt zorgen ervoor dat je zelf ook gaat inzien of je ergens klaar voor bent. En ben je er niet klaar voor, dan kun je dit zien als een leuke uitdaging om jezelf ervoor klaar te stomen.

Over de auteur

Zoë, 23 jaar en Lifecoach ‘in training’. ‘Heart-Based-Living’ omschrijft mijn levensstijl het beste. Als HSP probeer ik zoveel mogelijk te schrijven, om te kunnen verwoorden en begrijpen wat ik voel. Gezond eten, veel bewegen (ook Yoga) helpen me om de dagelijkse stroom van prikkels te kunnen omzetten in iets positiefs. Mijn inspiratie haal ik uit de mensen, maar ook de dieren om me heen. Paarden inspireren me enorm, ik werk al mijn hele leven met ze en hoop ze binnenkort mijn collega’s te mogen noemen bij mijn werk als Lifecoach.

8 REACTIES

  1. het antwoord van alles ligt in de overgave, overgave aan het leven zelf. En alle ellende die je overkomt en wat anders loopt dan je dacht vertelt je iets, De kunst is er naar te luisteren, er naar te luisteren en hoe het te interpreteren. Dat is lang zo simpel nog niet, maar ten alle tijde zegt het iets over jezelf want ten aller tijde is de buitenwereld een afspiegeling van de binnenwereld. Met andere ogen ernaar kijken. En ach ja zelf gecreeerd ja natuurlijk, iemand anders heeft het niet gedaan, maar de valkuil die ik daarbij heb ervaren in het verleden is dat ik mezelf de schuld gaf en niet mocht zeuren en dit en dat en dat haalde me juist meer bij mezelf vandaan dan er naar toe. Net als ook "zelf verantwoordelijkheid nemen", dat is ook zo'n term, wat moet je ermee. ja natuurlijk is het "je eigen verantwoordelijkheid", het is niet die van de buurman of buurvrouw. Maar zolang je het denkt dat je het zelf moet doen, en het zelf moet creeen, dan blijf je in een hetzelfde rondje. De kunst zit juist in het beide, actie nemen wanneer je de impuls van binnen voelt en dan ja na de actie, wat buiten je controle ligt gewoon overlaten, overlaten overlaten. Dat is wat anders dan "denken dat een ander het wel voor je oplost", overlaten is, je ermee verbinden, het ervaren, ermee zijn, wat heeft het te vertellen. En van daaruit stappen zetten en dan gek genoeg komt de oplossing vanzelf. Dit is geen gemakkelijk proces, want het is ook in het onbekende stappen, vaak je angsten en je donkere kant. Maar toch daarin zit ook het goed en de oplossing.

  2. De weg naar onvoorwaardelijke zelfliefde is voor een hsp ingewikkelder en noodzakelijk aangezien een hsp meer moeite heeft met de te nemen hobbels in het leven.Als je de moed en het vertrouwen ( m.n. in het universum) kunt vinden om te duiken in de diepe dalen des levens, zul je er groots en sterker uitkomen met bruikbare inzichten over je leven op aarde.Onthou…jij bent zelf jouw licht in de duisternis♡

  3. Wauw wat prachtig geschreven Zoe! Heb mijn leven ook omgegooid en herken mezelf in je verhaal. Probeer op mezelf te vertrouwen en op mn gevoel. Ik heb deze keuzes niet voor niets gemaakt en vertrouw erop dat er dingen op hun plek zullen vallen. Ik ben geluk ; )

  4. Een maand geleden, een slechte beoordeling van mn functioneren in mn droombaaan terwijl je denkt dat het goed ging…omdat wat er door anderen geroepen wordt meer voor waar aangenomen wordt dan dat je zelf kunt aangeven wat er goed gaat…er wordt een stok om mee te slaan gezocht. Als HSPer…klap ik dicht….ben ondersteboven. Een voorval met een collega van vroeger lijkt je ook weer in te halen. De veroordelingen gaan een eigen leven leiden. Ik maak een keuze….ik besluit weg te gaan en niet meer in de verdediging te gaan.

    Mijn relatie vlak voordat ik ga samenwonen komt tot een giga conflict…ook dan besef je…ik kan zo niet verder. Ik kan niet meer vechten….een relatie is niet vechten.
    Ik maak keuzes….en ga alleen verder en luister eindelijk naar mn onderbuikgevoel dat ik te lang genegeert heb.

    Alles ineens weg….maar het zijn keuzes.
    Keuzes waar ik liever niet voor had gestaan, maar ik moest ze maken. Soms heeft t leven harde lessen en kom je niet om keuzes maken heen…het gemakkelijkte is soms in het veilige te blijven….maar of dat goed is? Die lessen doen je soms besluiten dat bestaande wegen niet meer kunnen. Misschien brengen ze iets mooiers op mn pad.

    Vooruitkijken is nu de kunst….verder kijker dan het nu. Verder kijken dan het verdriet en verlies.
    Daarin staat het accepteren van de situatie centraal.
    We hebben iets te leren in dit leven….met hulp van mensen om me heen, leer ik waarom dit gebeurd. Zij zullen mij steunen. En gaandeweg kom je weerin je kracht….maar belangrijk is dat je iets doet….neus vooruit….niet terugkijken, proberen te begrijpen van waaruit bepaalde keuzes gemaakt worden.

    Je bent niet alleen….alleen je ziet ze niet.
    Door het te delen…laten ze zich zien aan jou. Dank je hiervoor.

  5. Goh, ik dacht dat t over mij ging! Ik zit precies op dat punt van, waar ging t fout, het ging juist zo goed!
    Ik heb nu even een rustmoment, rolluiken een weekje dicht…

  6. In een korte periode veel kwijt geraakt, zwaar depressief geworden en me afvragende hoe ik mijn leven nog invulling kan geven….huil iedere dag en naar buiten gaan is soms een te grote stap……je leven in korte tijd compleet omgegooid, en dan? Ik heb werkelijk geen idee!! Herkenbaar dus….

  7. Ik heb altijd de touwtjes in handen willen hebben in mijn leven. Geen keuze was te lastig voor mij en ik dacht nergens over na.
    Nu sta ik weer voor een dilemma, maar nu doe ik even niets. Ik laat het maar even…..
    Ik accepteert, onderga en ik vertrouw er op dat wat ik meemaak een deel van het proces is en het antwoord vanzelf komt.
    Doodeng! Maar ik denk voor mij, op dit moment, de grootste les……

    Mooi geschreven, Zoë! Ik vind je een mooi, wijs mens!
    Dankjewel voor het delen!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in