door Nathalie Kriek

Attention Deficit Hyperactivity Disorder

ADHD-ADD-hersenenEen ‘aangeboren hersenaandoening waarbij sprake is van een biochemische disbalans tussen neurotransmitters’. Een dergelijke disbalans heeft echter nog geen enkele wetenschapper kunnen aantonen. Sterker nog; men heeft zelfs geen flauw idee hoe een ‘normale balans’ eruit zou moeten zien…..

Toch worden zogenoemde ‘ADHD-patiënten’ voorzien van zogenoemde ‘medicatie’ die juist daar op de hersenen inwerkt waarvan nog nooit iemand heeft kunnen bewijzen dat hier daadwerkelijk iets mis is. Men ‘vermoed’ dit enkel en geeft vervolgens de verklaring: Als ADHD medicatie werkt heb je ADHD, zo niet, is er iets anders mis.

Ritalin

Als Ritalin werkt heb je dus ADHD…daar komt het in het kort op neer. Dit is wat mij betreft de grote nummer 1 onder de ADHD-fabels! Maar hoe kan het dan dat bij een aantal van de ‘ADHD-patiënten’ ADHD medicatie wel werkt en bij een anderen juist weer niet?

Het is eigenlijk heel logisch, het is alleen maar net wat je wilt geloven.Wil je graag geloven dat ADHD als stoornis echt bestaat, dan is dit natuurlijk “de perfecte verklaring”: Bij ADHD patiënten werken stimulerende ‘medicatie’ anders dan bij ‘niet ADHD patiënten’. ADHD-ers worden rustig van stimulantia (speed…), niet ADHD-ers juist niet. Maar helaas: Onwaar! Het is vaak nog een hele puzzeltocht om de juiste dosis medicatie voor iemand vast te stellen.Veel kinderen die na advies en op voorschrift van de psychiater of arts ‘experimenteren’ met het medicijn in kwestie (Ritalin, Equasym, Concerta, Medikinet, Strattera, etc) zullen in de meeste gevallen in het begin juist helemaal niet goed reageren op het middel.Of ze worden juist nog meer hyperactief, of ze worden zo suf dat ze nergens meer zin in hebben. (Het zogenoemde ‘zombie-gedrag’) Dan wordt de hoeveelheid medicatie aangepast, en vaak nog eens aangepast en nog eens, (of met een ander ‘medicijn’ geëxperimenteerd) tot de juiste dosis is vastgesteld en het kind zich hierbij echt beter kan concentreren op school en rustiger lijkt.

Dan kan men dus zeggen: ‘Zie je, het middel werkt dus heb je ADHD en is deze ziekte nu onder controle.’Hoe simpel is dat?Deze stelling klopt werkelijk van geen kant. Want…als iemand zonder diagnose ADHD hetzelfde zou doen, net zo lang experimenteren met de hoeveelheid Ritalin of aanverwante medicatie, zal ook hij uiteindelijk de voor hem ‘juiste dosis’ ontdekken waardoor hij zich heel goed kan concentreren op hetgeen hij mee bezig is.Niet voor niets worden dergelijke middelen ook gebruikt door sommige topsporters en wetenschappers en is er een ware Ritalin-hype aan de gang onder studenten! Natuurlijk heeft iedereen net weer een andere dosis nodig. Ieder hersengestel reageert namelijk weer anders op bepaalde middelen.Neem bijvoorbeeld weed of hasj. De één krijgt een enorme lachkick, de ander valt meteen in slaap en weer een ander merkt helemaal niets van de werking van deze drugs. Zo is het ook met Ritalin en aanverwante ‘medicatie’(drugs!)De één reageert direct ‘goed’ (Die heeft dan kennelijk het ‘geluk’ dat dit voor hem de ‘juiste’ dosis is) terwijl de ander even moet puzzelen of experimenteren met andere hoeveelheden of soortgelijke middelen voor de ‘juiste dosis’ kan worden vastgesteld.Om dan te zeggen, wanneer de juiste dosering eindelijk gevonden lijkt te zijn: Zie je, het werkt, dus je hebt ADHD!Is mijns inziens boerenbedrog van de bovenste plank. Voor iedereen zou een juiste dosis zijn, als je maar lang genoeg past en meet vind je vanzelf de juiste dosering die voor jou lijkt te werken en heeft niets, maar dan ook niets met een zogenaamde stoornis van doen!

Hooggevoeligheid > Zweverigheid? (Of mogelijke ‘oorzaak’ ADHD?)

De term ‘hooggevoeligheid’ doet menig nuchter ingesteld mens de tenen krommen van ergernis, maar mijn eigen theorie van ‘hooggevoeligheid’ is vooral gebaseerd op mijn eigen waarnemingen in verband met de hersenwerking van kinderen en niet gebaseerd op wat velen ‘nieuwetijdskinderen’ noemen. Ik geloof namelijk dat er altijd al gevoelige kinderen zijn geweest. Twintig, dertig, veertig jaar geleden en daarvoor ook. Hooggevoeligheid heeft mijns inziens alles te maken met de manier van informatie verwerken in combinatie met de omgevingsinvloeden. Vooral omgevingsinvloeden zijn wat mij betreft de grootste veroorzaker van ADHD gedrag bij kinderen. Daarbij: Niet ieder hoogsensitief kind vertoont ADHD gedrag en niet ieder kind dat ADHD gedrag vertoont is hoogsensitief. Daarover later meer.

Een op de vijf mensen wordt geboren als Hoog Sensitief Persoon, oftwel HSP. Bij HSP’s komen alle prikkels en impulsen veel harder binnen dan bij niet-HSP’s. Gevoeligheid is een wisselwerking tussen het zenuwstelsel en de hersenen. De hersenen verwerken de prikkels die van buitenaf komen. Bij HSP’s echter gaat dit verwerken anders in zijn werk dan bij niet-HSP’s. Het werkt nauwkeuriger, en wanneer er een prikkel wordt verwerkt, wordt daar veel meer bij waargenomen dan bij niet-HSP’s. Hierdoor kan de hooggevoelige zich soms ontzettend storen aan kleine prikkels uit de omgeving die anderen waarschijnlijk niet eens opmerken! (En is dus ook vele malen sneller afgeleid dan een niet-HSP)

Hoe kan dat?

Mijn theorie hierover luidt als volgt. Ik geloof dat er kinderen en volwassenen zijn die meer met hun rechter hersenhelft werken dan met hun linker. Zij hebben als het ware een ‘dominant werkende’ rechter hersenhelft. De linker hersenhelft bestaat uit het rationele gedeelte, de rechter hersenhelft uit het emotionele. Laten we even kijken wat dat inhoudt:

Linkerhersenhelft

Rechterhersenhelft

Ontleden (taalkundig) Allesomvattend
Logica Intuïtief
Detail georiënteerd Breed georiënteerd
Weloverwogen Gevoelsmatig
Rationeel Innerlijk bewustzijn
Methodisch Creativiteit
Geschreven taal Inzicht
Numerieke vaardigheden/orde Ruimtelijk inzicht
Feiten belangrijk Beelden belangrijk
Beredeneert Verbeelding
Weet de naam Weet de functie
Gericht op realiteit Gericht op fantasie
Wetenschappelijk Muziek, kunst
Wiskunde en wetenschap Filosofie & religie
Woord en taal Symbolen en beeld
Herkent Waardeert
Proactief Reactief, passief
Volgordelijk Gelijktijdig
Verbale intelligentie Praktische intelligentie
Bedenkt strategieën Bedenkt mogelijkheden
Veilig/safe Neemt risico’s
Heden en verleden Heden en toekomst
Weet Gelooft
Intellectueel Zintuiglijk
Analytisch

Geheel overziend

Je hebt dus kinderen en volwassenen die heel emotioneel zijn, zich goed in anderen kunnen verplaatsen, eerder afgeleid zijn (doordat ze gemakkelijker prikkels van buitenaf waarnemen) , creatief, technisch of muzikaal zijn aangelegd etc. dan anderen die minder vanuit hun rechter hersenhelft leven. Dit is ook mijn verklaring voor het feit dat deze ‘rechts ingestelde’ personen soms meer moeite hebben met de leerstof op school omdat deze juist voornamelijk is gericht op de linker hersenhelft. In veel gevallen werken de linker en rechter hersenhelft dus niet optimaal samen waardoor leerproblemen kunnen ontstaan (of dyslexie, discalcullie, etc) of problemen met de motoriek in sommige gevallen.

Natuurlijk is het ook niet zo dat alle kinderen die meer links georiënteerd zijn altijd hoogbegaafd zijn of standaard goed in taal/rekenen. Het IQ speelt hier natuurlijk ook een belangrijke rol in, de vaardigheid om de leerstof op de juiste (en snelle) manier te verwerken. Toch lijkt het wel zo dat de meer links georiënteerde kinderen meer moeite hebben met het volgen van hun intuítie en/of het uiten van hun gevoelens.Kinderen die meer gebruik maken van hun rechterhersenhelft hebben meer moeite met het verwerken van abstracte leerstof. Zij kunnen de leerstof beter onthouden wanneer deze worden gekoppeld aan beelden. (De zogenoemde ‘beelddenkers’) Hier zou mijns inziens op scholen meer aandacht aan dienen worden besteed. Het is nu eenmaal de manier van denken van deze kinderen. Iemand die linkshandig is ga je toch ook niet dwingen rechts te schrijven? Omdat iedereen dat doet? Kinderen die meer rechts georiënteerd zijn, zijn kritisch, opmerkzaam, intuïtief, snel, leggen gemakkelijk verbanden waar ze ook later zeker hun voordeel mee zouden kunnen doen mits hen geleerd wordt hoe!

Hooggevoeligheid

Hooggevoeligheid zie ik dus zelf niet als iets ‘paranormaals’ maar als een bepaalde manier van informatie verwerken. Een bepaalde erfelijke (?) hersenwerking. Je ziet dan ook vaak dat hooggevoelige kinderen ook minstens één hooggevoelige ouder hebben. Wel is het zo dat juist deze hooggevoelige mensen eerder paranormale ervaringen kunnen hebben, juist omdat ze alles veel scherper en helderder waarnemen dan anderen.

Veel hooggevoelige kinderen krijgen te vaak onterecht het ‘stempel’ AD(H)D, PDD-nos etc. deze stoornissen zijn wetenschappelijk niet te bewijzen, men vermoed enkel dat er sprake is van een neurobiologische disbalans in de hersenen, maar zolang dit niet kan worden aangetoond d.m.v. scans of bloedproeven blijf ik bij mijn standpunt dat deze zogenaamde stoornissen in veel gevallen gedragskenmerken zijn van hooggevoeligheid. Ben je ‘normaal’ als je goed kunt leren, je goed kunt concentreren maar minder creatief bent ingesteld? Heb je een ‘stoornis’ als je minder goed kunt leren, sneller afgeleid bent, maar bijvoorbeeld wel prachtig kunt zingen, musiceren, schilderen of schrijven… Het drukke gedrag bij hooggevoelige kinderen komt mijns inziens voornamelijk doordat ze hun omgeving haarfijn aanvoelen (en ook de onrust binnen het gezin, de klas, etc) Ze krijgen zoveel prikkels te verwerken dat ze zelf ook hyperactief gedrag gaan vertonen om deze prikkels ook weer kwijt te kunnen raken.

Het feit dat een hooggevoelig kind ook vaak een hooggevoelige ouder heeft of andere hooggevoelige familieleden (erfelijke manier van hersenwerking, van het verwerken van informatie) maakt dat AD(H )D etc. ten onrechte gezien wordt als ‘erfelijke stoornis’.

Niet in alle gevallen zijn ADHD en PDD-nos een vorm van hooggevoeligheid maar kunnen ook veel te maken hebben met de (problematische?) omgeving waarin het kind opgroeit en de ervaringen die iemand te verwerken heeft gehad.

Omdat ik veel waarde hecht aan wetenschappelijk onderzoek vind ik het toch wel frappant dat onderstaand beschreven onderzoek dat is uitgevoerd mbv MRI-scans aangeeft dat zich in de linker hersenhelft van ADHD-kinderen inderdaad dunnere gebieden bevinden:

Dunnere hersengebieden bij kinderen met ADHD

16 augustus 2006 in ADHD door Vera Calmer

Kinderen met ADHD hebben relatief meer dunnere corticale gebieden in hersendelen die belangrijk zijn voor de beheersing van aandacht. Dit is gebleken uit nieuw onderzoek waarbij de corticale dikte in hersendelen bij kinderen met ADHD is gemeten en vergeleken met de hersenen van kinderen zonder ADHD.

Voor dit langdurige onderzoek zijn 163 kinderen met ADHD (gemiddelde leeftijd van 8.9 jaar) en 166 deelnemers zonder ADHD (controlegroep) onderzocht. De hersenen werden bekeken aan de hand van de Magnetic Resonance Imaging (MRI) techniek. De patiënten met ADHD werden verdeeld in twee groepen. Een groep met de goede prognose en een groep met een slechte prognose.

Bij kinderen met ADHD was er sprake van dunne gebieden op de cortex bij bepaalde gebieden in de hersenen. Kinderen met een slechte prognose hadden een dunnere linker mediale prefrontale cortex dan de groep met een goede prognose en de controle groep. Er bleek geen verschil in ontwikkeling van de corticale dikte tussen de ADHD groep en de controlegroep. Het herstel van de corticale dikte vond alleen plaats bij de groep met de goede prognose.

Bron MRI onderzoek: www.psycholoog.net

Mijn boek: Hoezo ADHD?

‘Hoezo ADHD?’ (Geprojecteerd Pedagogisch Onmachts Syndroom)

Ik heb dit boek geschreven met de bedoeling ouders beter inzicht te bieden in het hyperactieve en/of ongeconcentreerde gedrag van hun kind. Om ouders die hun kind met gemengde gevoelens medicatie geven of het punt staan hun kind dit te geven , die er zelf niet voor 100% achter staan maar misschien het idee hebben geen andere optie te hebben of wellicht verkeerd zijn voorgelicht, misschien toch te wijzen op nuttige alternatieven. Alternatieve begeleiding, behandelingen en/of therapieën waar zowel zij zelf als hun kind(eren) ook bij gebaat kunnen zijn en zich hier mogelijk ook beter bij voelen. Maar ook voor leerkrachten, therapeuten en andere begeleiders die zich meer in ADHD willen verdiepen zodat eventuele misverstanden met betrekking tot ADHD uit de wereld geholpen kunnen worden en zij zowel ouders als kinderen nog beter kunnen helpen en adviseren.

In Hoezo ADHD? wordt op al deze aspecten dieper ingegaan en zijn alternatieven voor ADHD-medicatie te vinden inclusief maar liefst 53 Tips van de Week om het kind zelf beter en gemakkelijker te kunnen begeleiden. Ook is er voldoende notitieruimte om eigen ervaringen bij te houden.

Nathalie Kriek

Nathalie Kriek is een ervaren tarottiste en spiritueel therapeute. Al vanaf jongsaf aan is zij geïnteresseerd in kaarten en tarotkaarten en zij heeft inmiddels zo’n twintig jaar ervaring als kaartlegster. Zij geeft lezingen, cusussen en tarotconsulten, waarbij zij gebruik maakt van haar website, bijvoorbeeld voor foto-analyse, toekomstprognoses, numerologie en Chinese astrologie.

Voor meer informatie over deze auteur: www.tarotconsult.com

 

27 REACTIES

  1. Ik heb adhd mijn kinderen zeer waarschijnlijk ook. Maar ze zijn ook hsp. En toch laat ik ze nu testen. Medicijnen liever niet. Ik gebruik ze wel maar ook liever niet maar dat is net zo goed als paracetamol. Maar ik heb een druk gezin en sta er vaak alleen voor. Met mijn dochter van alles geprobeerd maar het werkt niet. Het zit bij ons in de familie. Ons middelste zoon is het ergste. Allemaal alleen zijn we op ons best maar je dat kan niet. Dus ik vind het allemaal mooi gezegd maar ik heb er niets aan. En ik kom uit de grote stad en mijn man uit en dorp en die moet ook nix van druk en grote steden en herrie hebben. Dat is vak zo. Dus ook die vergelijking gaat niet op. Ik vind het nogal cru te zeggen dat adhd niet bestaat of autisme. Want dat betekend dus dat heel veel aandoeningen niet bestaan maar mensen wel mankeren. Dus beter gezegt we zijn allemaal aanstellers. Zo komt het wel op mijn neer. Ik functioneer beter met medicijnen ook al ben ik er niet echt blij mee. Maar he Ik heb wel een gezin draaiende te houden vaak in mijn uppie

    • Ik heb een tijd neurofeedback gedaan.. Mijn linker hersenhelft was lui en rechts actief.
      Door neurofeedback is er meer balans gekomen.
      Heb toen zelfs weer een opleiding gedaan. 🙂

  2. Een op de vijf mensen wordt geboren als Hoog Sensitief Persoon, oftwel HSP. Bij HSP’s komen alle prikkels en impulsen veel harder binnen dan bij niet-HSP’s. Gevoeligheid is een wisselwerking tussen het zenuwstelsel en de hersenen. De hersenen verwerken de prikkels die van buitenaf komen. Bij HSP’s echter gaat dit verwerken anders in zijn werk dan bij niet-HSP’s. Het werkt nauwkeuriger, en wanneer er een prikkel wordt verwerkt, wordt daar veel meer bij waargenomen dan bij niet-HSP’s. Hierdoor kan de hooggevoelige zich soms ontzettend storen aan kleine prikkels uit de omgeving die anderen waarschijnlijk niet eens opmerken! (En is dus ook vele malen sneller afgeleid dan een niet-HSP)

    Gevoeligheid voor prikkels van buitenaf is in mijn beleving sterk afhankelijk van innerlijke Stilte. Dat is o.a. overduidelijk merkbaar tijdens of kort na meditaties. Elk geluid, bijv. het afgaan van een telefoon, kan dan als zeer hinderlijk op je overkomen.
    Ik zou mij voor kunnen stellen dat HSP-ers meer verweven zijn met innerlijke Stilte dan andere personen, maar zich daar misschien minder bewust van zijn, dan wel niet goed in staat zijn om het lawaai uit de buitenwereld in harmonie te brengen met de Stilte in zichzelf.
    Ik zou zeggen hoe stiller en leger het bewustzijn, hoe meer gevoeligheid. Ook, hoe meer men gaat beleven, waar andere mensen kennelijk ongevoelig voor zijn, wat andere mensen niet waarnemen.
    Kortom ik zie de oorzaak van HSP eerder in een stil en open bewust-Zijn (of open chakra’s), en is er pas in tweede instantie een uitwerking op fysiek gebied. Hetzij een wisselwerking tussen zenuwstelsel en hersenen, hetzij dat iemand gecentreerd is in de rechter hersenhelft.
    Groet van Lia

      • Gordon, zo klein als ik was vertoefde ik al in een wereldje van stilte. Het leidde ertoe dat ik als kind al graag alleen was. Zeker als kind raakte ik op plaatsen waar het erg druk en lawaaierig was uit evenwicht. Ik vloog zo’n beetje uit mijn hoofd en alles begon te schommelen, te schudden en te draaien. Soms had ik dagen nodig om weer tot mijn positieven te komen. Punt was dat ik lange tijd niet besefte dat dat stille Zijn apart was. Dat andere mensen dat niet op die manier beleefden. Dat besef ontstond pas later. Eigenlijk herkende ik niet zoiets als stilte in mijzelf. Het was meer overal. Een leeg vacuüm, waar ik op de een of andere manier middenin zat. Je herkent dat sfeertje wel bij pasgeboren baby’s. Ik denk dat HSP-ers veel langer in die stilte en leegte blijven hangen. Ik denk ook dat het spontaan bewegen een soort angst en weerstand oproept, en men daarom alles graag onder controle houdt.
        Ik kan mij nu te midden van lawaai en drukte veel beter handhaven (d.w.z. die stilte handhaven), en voel heel goed wanneer het tijd wordt om ergens op te krassen. Dat is meestal na 2 uur. In botsautootjes op de kermis zul je mij dus niet tegenkomen.
        Er begon pas een belletje te rinkelen toen ik een nogal hectische en stressvolle baan kreeg, en collega’s mij prezen omdat ik altijd zo rustig en stoïcijns bleef.
        Maar goed, dit is zo’n beetje mijn kant van het verhaal.
        Warme groet, Lia

    • @Lia en God en alleman, innerlijke stilte is innerlijke stilte en dat is niet door iets te beinvloeden of beinvloedbaar.

      Hoe meer innerlijke stilte er bij de mens is m.a.w. hoe meer de mens gecenterd/geaard/bron is des te meer lawaai die hebben kan.

      Althans zo ervaar ik het, de innerlijke stilte is grenzeloos/transparant en alles gaat daar gewoon doorheen, er is niets meer wat weerstand met iets hebben kan.

      Meditatie is voor vele mensen vanuit een bepaalde fase/bewustheid nog een inspanning, een afsluitingsgebeuren, een gefocustheid en dat terwijl innerlijke stilte een natuurlijk iets is waar niets voor gedaan kan of hoeft te worden, het is eerder een niet-doen, een niet-focus, een totale ontspannenheid, een totaal toelaten van alles.

      Innerlijke stilte is de natuurlijke staat die door niets aangetast kan worden.

      Het is juist de weerstand met wat is waardoor de innerlijke stilte niet meer ervaren wordt.

      Ik luister wel eens naar hardstyle muziek en kan hoofdpijn zien ontstaan door bv de dreun/bass/herrie maar die innelijke stilte blijft onaangetast en kan zodoende gewoon de muziek en de hoofdpijn er laten zijn en zolang ik het bloed niet uit de oren voel lopen zal het wel meevallen.

      Hooggevoeligheid zou een mens juist naar die innelijke stilte kunnen doen vluchten of laten herkennen en als dat proces eenmaal gaande is en hooggevoeligheid niet meer misbruikt wordt door nog ongeziene eigen leerprocessen/angstjes/egovoorkeurtjes dan zal het woordje en de beleving van hooggevoeligheid verdwijnen.

      Voor mij betekent hooggevoeligheid een positieve mogelijkheid tot bewustwording en niet een excuse om niet naar jezelf te kijken of een excuse om iets buiten je neer te leggen.

      Hooggevoeligheid lijkt mij ook een eigenschap waar het ego mee aan de haal kan gaan.

      Ik ben speciaal, ik ben hooggevoelig en daarom heb ik dit en dat en daar kan ik niets aan doen want ik ben nu eenmaal hooggevoelig en mensen die dat niet zijn begrijpen dat niet, etc, etc.

      Hooggevoeligheid is een mogelijkheid om jezelf eens goed onder de loep te nemen, om het innerlijke centrum/stilte punt/dat wat nooit veranderd of beweegt in jezelf te gaan ontdekken/herkennen.

      Earth calling.

      • heey Aart,

        Dat heb je mooi gezegd en uitgelegd, kan me hier helemaal in vinden. Dank je wel weer voor je heldere uitleg,

        liefs sabine

      • Ha Aart,
        Ik zie het helemaal zitten wat je schrijft. Ik heb dat alleen wel moeten leren. Die stilte was (is) er altijd, maar in de loop der jaren kon ik daar kennelijk dieper induiken, er bewuster van worden, er beter mee omgaan, zodat ik ook steeds beter tegen herrie en heftige trillingen kan. Het klopt dat dit komt omdat er geen weerstand is. Dan spoelt alles gewoon door je heen. Maar zoals ik zeg, ik kan dit nog steeds beperkt volhouden. Lawaai, drukte, agressieve films…bbbrrr ik word er misselijk van. Van al het gebeuk gedonk, gedonk, gedonk door mijn lijf, beginnen mijn zenuwbanen te protesteren. Het is gewoon niet mijn ding. Ik zal het niet opzoeken.
        Ik mediteer nog steeds elke dag, terwijl ik merk bijna de hele dag in die meditatie te zitten, er ook makkelijk op terug te kunnen vallen als dat niet zo is omdat mijn aandacht werd afgeleid.
        Je zegt dat stilte door niets aangetast kan worden. Dat ben ik wel met je eens. Merk wel dat stilte versluierd kan worden door prikkels en invloeden van buitenaf omdat die nu eenmaal dat stille Zijn overstemmen.
        En ach, wat is hooggevoelig nu eigenlijk. Voor mij betekent het niet zoveel, hoor. Behalve een woord waarmee je iets aan kan duiden (in hokje kan stoppen), omdat je het automatisch afmeet tegen zoiets als laaggevoelig.
        Denk ook dat sensitiviteit allereerst een middel is om je eigen innerlijke ruimte te ontdekken en alles wat daar niet thuishoort op te ruimen. Dat stille Zijn moet het Doel zijn en niet de ontwikkeling van zogenaamde paranormale vermogens.
        Dag, Lia

  3. Ik ben blij dat er op een positieve manier aandacht wordt besteed aan dit onderwerp. Denk dat ik het boek eens opzoek en mogelijk ga lezen. Dank je Nathalie en Gordon voor het plaatsen.

  4. De juf van ons zoontje heeft ook het vermoeden dat ons zoontje ADHD heeft en heeft ons doorgestuurd naar het ggz om hem te laten testen. Ook is ze tegen ons al begonnen over speciaal onderwijs(hij is 6 en doet een extra kleuterjaar). Ik zal knokken voor mijn kind dat hij niet naar speciaal onderwijs hoeft, want het stuit mijn ontzettend tegen de borst dat hij getest wordt op iets wat niet wetenschappelijk te bewijzen is. Ik denk dat hij net als mij hsp is, want in een prikkelvrije omgeving(thuis) is hij veel rustiger als op school…

    • Dag Sandra,
      Oh wat begrijp ik je reactie. Ik zou ook niet graag hebben dat mijn kind een stempel opgeplakt krijgt. Vooral niet eentje als ADHD. Niet omdat dat op zich slecht is, maar omdat die kinderen vaak echt naar mijn gevoel niet correct behandeld worden door het reguliere systeem. Ze verdoven gaat hen niet helpen om zichzelf in balans te leren ontwikkelen.

      Maar het feit dat de juf dit aangeeft is waarschijnlijk wel een teken dat er iets niet juist gaat op school. Als jij aangeeft dat je zoontje thuis heel rustig is en op school niet. Dan is het niet dat hij het niet kan dat rustig zijn. Maar het enkel op zijn hooggevoeligheid steken zou ik precies ook niet doen. Ik heb zelf drie gevoelige kindjes. En geen enkele krijgt de stempel ADHD opgeplakt. Er zijn ook al van alle reguliere onderzoeken gedaan bij de oudste en ze heeft een aantal etiketjes als ik het zo mag noemen. Alleen ben ik blij dat die enkel als leidraad worden gebruikt op school en niet als hokje. Ze is er beter van geworden. Ik leer haar ook heel bewust inzicht te krijgen in haar emoties gevoelens, gedrag. Ik ben er voor haar, maar laat haar er ook in los. Heb je er met je zoontje al over kunnen praten? Kan hij het plaatsen een uitleg geven? Mag jij zelf kiezen bij wie je hem laat testen? Dan kan je misschien iemand kiezen die hem niet vol pillen zal stellen, maar hem helpen begrijpen van waar deze emoties komen die resulteren in het gedrag dat als storend wordt ervaren. Ach ik sta te ver om echt advies te geven. Maar hoop je wat handvaten te kunnen geven om mop een positieve manier met de situatie om te gaan. Ik ben zelf ook leeslamp op school en er zit een lief gevoelig jongetje in mijn groepje, maar hij kan zich geen 20 min concentreren op het lezen, trekt constant de aandacht naar zich en maakt het de andere kindjes vaak lastig om wel mee te werken. Ik probeer op mijn manier met hem om te gaan en nog eens het is een schat van een kind. Het lukt me vaak om hem even rustig te houden positief te benaderen en te belonen voor ‘rustig’ gedrag. Ik laat hem wiebelen op zijn stoel, geef hem ruimte om te prutsen, anders te doen, maar dit vraagt bijna mijn volledige aandacht en dat is niet zo eerlijk naar de andere kindjes in de groep. Dus kan me voorstellen dat als een juf zo een kindje in haar klas heeft zij hier echt hinder van ondervind en niet zo zeer voor zichzelf maar ook voornamelijk voor de andere kindjes. Dit als voorbeeldje van een andere situatie,. En misschien heeft je zoontje meer structuur nodig in de klas en tegelijkertijd ook meer vrijheid. Ben zeker dat je mensen kan vinden die je hierbij op een juiste manier kunnen begeleiden. Het is vooral belangrijk voor je zoontje hè. Hij moet nog veel te lang naar school gaan om er nu al zo veel last van te hebben. Succes!

  5. @ star : dat komt vast van de wiet HiHiHi 😀
    Word je ook rustig van en krijg je makkelijker inzichten…;)

    Groetjes Alex xx

    Ps: ik spreek ook uit ervaring, als je HSP bent, dan kan ritalin veel zwaarder op je inwerken… dus hou daar rekening mee. Kijk uit dat je niet helemaal afstompt hierdoor…
    Liefs alex

  6. Hallo, voor mij voelt dit zeker als waarheid zo zie ik het zelf ook.
    Ik ben hsper en in de maatschappij ook de stempel adhd /add.
    Maar ik denk gewoon anders al heel mn leven lang, en dat geeft problemen. Je moet het toch hier doen.
    Van alles spiritueel geprobeerd, therapie gehad maar weinig werkt, loop alsnog tegen van alles aan. Het neerzetten/manifesteren vind ik het moeilijkst. Het geduld opbrengen terwijl alles in mij heel snel gaat. Het moeten doen wat iedereen doet maar daar niets bij voelen omdat je weet dat het anders en beter kan. Maar dan heb je weer dat manifisteer probleem.

    Ik heb nu verschillende dingen geprobeerd, bach, meditatie-enz, lto3, wiet, en nu ritalin. Voor de ervaring.
    Voel goed wat de ritalin doet, en besef alleen maar meer dat ik anders denk en doe. Het is alsof er een deken over me heen ligt die mijn kleur wat meer bedekt. Ben wat grijzer. Het voelt als niet de bedoeling. Maar het geeft wel meer rust. Ik zie nu helderder wat er normaal gesproken binnenkomt. Ik krijg bewustwording van de ritalin nu. Ik snap mezelf wat meer. Ik wed dat dat niet de bedoeling was haha.

  7. Ikzelf ben hoogegevoelig en heb een broer die hoogstwaarschijnlijk ADHD heeft, net als zijn zoon bij wie dit is vastgesteld.

    Of dit nu toeval is of dat dit(erfelijk) dicht bij elkaar ligt?

    Feit is wel dat we allebei last van angsten hebben en daardoor niet normaal kunnen functioneren in de maatschappij. Dit heeft ook met ons verleden te maken, zonder twijfel. We zijn beide vijftigers nu.

    Ik ben erg creatief, veelzijdig en mijn gevoel botst vaak met mijn intelligentie.

    Ik ben geen zweverig type, maar als je de lijnen in mijn hand vergelijkt met die van mijn broer(s) klopt het volgens de handlijnkunde dat ik veel gevoeliger ben dan zij, gezien de vele fijne vertakkingen in mijn handpalm. Misschien een aanvulling om ADHD en/of hoogevoeligheid te diagnosticeren?

  8. Hallo, Ik heb zelf een zoontje die, als ik niet beter wist, met ADHD bestempeld zou worden, en ikzelf als HSP. Sinds enige tijd werk ik in mijn coaching praktijk met het Human Design systeem. Ik begin verbanden te ontdekken tussen deze ‘ziektebeelden’ ofwel menselij gedrag en de Human Design matrix. Ik zie zelf nu bijvoorbeeld bij mijn zoontje waar zijn ‘drukke’ gedrag vandaan komt. Ik zie zowel een talent of capaciteit en kracht als waar hij strategien vertoont van vluchtgedrag om zijn kwetsbaarheid te camoufleren. Het verbaast me dat ik dit in Human Design kan aflezen. Ik wil onderzoeken of er bij meer mensen verbanden zijn tussen blauwdruk (op basis van geboortedatum) en ADHD / HSP. Ikzelf zie namelijk graag het talent achter de energie imprint die dit veroorzaakt en wil deze graag benadruken en ervoor zorgen dat mensen zich bewust worden welke omgeving voor hen het beste is om met dit talent tot bloei te komen. Ik zou graag andere ADHD mensen willen vragen om hun geboortedatum, plaats en tijd aan mij door te geven. Als ik een verband kan aantonen hiertussen, kan ik ook een strategie aanreiken om ermee om te gaan, die vele mensen zou kunnen helpen.

    • @Sonja,

      Hoi Sonja,

      Ik ben geboren op 19 Januari 1979 🙂 .

      Weliswaar niet als ADHD bestempeld, maar als HSP, maar je zin over de talenten achter de energie imprint, wat ik overigens een ontzettende mooie zin vind! De energie achter de imprint en de blauwdruk van je geboortedatum. Ik ben daar zelf namelijk ook erg nieuwsgierig naar!

      Liefs, Susanne

    • @Sonja, ook ik heb geen diagnose ADHD, maar wel HSP/Hooggevoelig. Ik krijg hier nu coaching voor (vooral goed gronden) en het helpt goed.
      Ik ben geboren op 7 oktober 1980 om 06:15 te Delft. Hoop dat je er wat mee kan. Het klinkt in ieder geval erg interessant.

  9. Als docent in opleiding vind heb ik veel interesse in dit onderwerp, helemaal omdat ik zelf op school toch anders was dan de rest.
    ADHD is iets wat ik sinds september in mijn minor aan het bestuderen ben.En dat artikel over de linker en rechter helft vind ik dan ook echt een eye openener en ik zou er ook wel meer over willen weten, echter ben ik ervan overtuigd dat adhd wel betstaat maar veel minder voorkomt dan nu wordt gedacht aangezien een druk kind in mijn ogen geen adhd heeft.
    Wat betrefd de beeld denkers wil ik even zeggen dat iedereen die nu op een leraren opleiding/pabo begint leert over de meervoudige intellegenties van howard gardner, deze gaan ervan uit dat er 7 verschillende zijn en dat ieder dus op een andere manier leert. Maar alleen heel goede docenten kunnen er echt iets van maken (is mijn mening)

  10. Ik heb de diagnose Bipolaire stoornis oftewel manisch depressief.
    Laatst las ik iets over nieuwetijdskinderen en dat sprak me erg aan. Ik ben in Gouda bij een therapeute geweest en die bevestigde dat ik een nieuwetijdskind ben. Zijn er meer mensen die hier ervaring mee hebben? Verder functioneer ik redelijke goed, werk 36 uur en ben ook nog vrijwilliger in een centrum voor persoonlijke groei.

    Janny

    • @Janny, Ook ik kreeg diagnose bipolaire stoornis, medicatie hielp niets, totdat ik aan de slag ging met mijn hooggevoeligheid op een alternatieve manier…. ben helemaal stabiel en zonder reguliere medicatie. zou graag in contact komen met je…

  11. Goed artikel! het stemt tot nadenken… ADHA wordt al te vaak genoemd en Ritalin is in mijn ogen niets meer dan een onderdrukking. Het ligt aan de personen of ze daadwerkelijk hiermee aan de slag gaan of toch nog een stukje vanuit slachtofferrol aandacht willen vestigen op ADHD.Zelf ben ik extreem gevoelig en dat heeft me uiteindelijk gedwongen om van het gewone pad af te raken. Ben ik er slechter van geworden, nee, naarmate je steeds kwetsbaarder wordt en leert te luisteren en te voelen, ga je dingen/omstandigheden draaien. Wel valt me op dat als je voor jezelf kiest; altijd wordt tegengewerkt en veroordeelt wordt… ga je daardoor heen, keert het ten goede!!!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in