DELEN
alleen leven

door Tineke van der Giessen

Veel mensen zeggen me de laatste tijd dat ze zo alleen zijn en zich eenzaam voelen. Dat klopt natuurlijk ook wel, want we zijn de oudetijds-contactpoorten aan het sluiten. En alle relaties op welk gebied dan ook zijn door de trillingsverhogingen in deze eeuw door de filters van het verlangen gegaan.

Het verlangen om vrij te zijn.

Het verlangen om niet vast te zitten aan onechtheden.

Het verlangen om  eigenheid te voelen.

Het  bewustzijn heeft zich ontdaan van oude contactkoorden. Dat wat jou niet aanvult of recht doet valt af.

Liever alleen dan aan programmeringen van anderen vastzitten en je echtheid inleveren.

Dit diepe verlangen gonsde al geruime tijd door ons collectief bewustzijn. Gebeden, klaagzangen, jammerklachten stegen op naar de engelen.

En de engelen helpen ons nu om aan dit verzoek tegemoet te komen. De ene engel ontdoet ons van oude koorden en relaties. De andere engel laat ons tot inzicht komen en trilt ons aan op onze echtheid. Weer een andere loodst ons door de branding van deze tijd heen. Kortom, alle engelen hebben het zeer druk met de hulp die zij aan ons geven, zodat wij energetisch de veilige oversteek naar ons nieuwe zielenland kunnen maken.bescherm engel

Een aards mens kan moeilijk alleen zijn en is snel afhankelijk van anderen. Dat is een valkuil. Een aards mens heeft bevestiging nodig, bemoediging. Anderen zijn belangrijk om het innerlijk gevoel te spiegelen. En juist in donkere relatiekoorden is veel afhankelijkheid gegroeid. “ De anderen” bezaten veel macht op ons innerlijk welbevinden. De 666-code heeft goed zijn best gedaan om ons te kluisteren in afhankelijkheid.

Als je dus op dit moment eenzaam bent, dan zou het kunnen betekenen dat je jezelf van veel van deze oude programmeringen hebt bevrijd, dat de oude contactkoorden gebroken zijn, de poorten zich sluiten en jij innerlijk doorschakelt naar hogere waardes.

Daardoor verandert alles om je heen. Juist in je contacten wordt dit merkbaar. Wat heerlijk, eindelijk. We zwaaien ons oude leven uit en stappen via de poort van het verlangen over in de nieuwe tijd.

Waar nog weinig aansluitingsvelden aanwezig zijn. Waardoor je een soort van stilte om je heen ervaart. En deze stilte kan je doen verlangen naar oude contacten, waarvan je innerlijk eigenlijk wel weet dat het goed is dat deze juist ophouden te bestaan.

De mensheid komt hierdoor in een dilemma.

En ook dat weten de engelen.

engel-kindNu er ruimte in ons komt voor het nieuwe patroon vragen de engelen ons of wij ons willen openen voor hun kracht en begeleiding.  Op een manier die voor ons heel heilzaam werkt. Zonder ons te beïnvloeden vragen zij toestemming om in te mogen dalen met hun licht in de tussenlagen van onze energievelden, in contactpoorten, in relatiekoorden, in de gaten die ontstaan zijn door de verschuiving in onze ziel.

Het is ook heftig, want we zijn veel mensen kwijtgeraakt die eeuwen om ons heen een grote rol hebben gespeeld. De blauwdrukken van deze zielen stonden als poorten  om ons heen en elke keer weer verschenen zij in allerlei gedaantes en rollen en bepaalden zij voor een groot deel onze levenskwaliteit. En nu we die blauwdrukken wissen en de contactpoorten sluiten, raken we hen kwijt. En in die energie willen de engelen hun licht zetten. Zodat we in alle veiligheid kunnen afkicken van de energie die dit met zich mee bracht. En we een zoete, zachte vibratie van helende liefde kunnen voelen op de plaatsen waar “ gemis” zich laat opmerken.

Je mist dit echt niet, maar je energieveld zat zodanig verstrengeld met de trillingen van dit gebeuren dat er een vanzelfsprekendheid in ontstaan is, een patroon. En nu jij uit dit patroon stapt, valt er een gat. Maar in dit gat stapt jouw engel met zijn licht en omringt je met diepe zorg.

Zodat je niet de behoefte krijgt om terug te keren naar de oude echo’s van gezag en dominantie, van onechtheid en bedrog.

Sta je engel toe, om je hartslicht om te keren en door je hart heen het engellicht als nectar in te laten stromen in de ontstane “ gaten”. Zodat het warm wordt om je heen,en jij die warmte voelt stralen door je ziel. Zodat je jezelf misschien wel alleen voelt, maar niet eenzaam.

De engelen doen er alles aan om ons zo snel mogelijk door deze poorten te leiden.

Kijk niet om, ga door en weet dat er voor elk verlies een winst klaar staat die je nu nog niet overzien kan.

Ga je het voelen, hoe in de leegte het zachte engellicht overstroomt en jou omstraalt met respect en liefde?

De engelen hebben oneindig geduld, zij leiden ons elke dag als we het hen vragen.

toekomst of verledenNaar de toekomst zijn we op weg. Eindelijk. De poort van verlangen zal niet langer nodig zijn, want straks is de nieuwe toekomst realiteit.

Je weet nog niet wat er komen zal, maar je weet in je kern dat het GEWELDIG zal zijn. Op maat gemaakt naar jouw wensen.

Voel je dus niet langer eenzaam, maar geniet van de heilige stilte.

Het is je gegeven, gegund.

De stilte is van jou.

Klaag niet. Jammer niet, aanvaard.

Want dit is wat je wilde.

Je bent op je wenken bediend.

Ik groet jullie vanuit de Bron die Eenheid heet.

 

Tineke van der Giessen

website: http://www.centerofthesoul.nl

46 REACTIES

  1. Dood eenzaam kan ik me soms voelen. Al is dat ook wel mijn eigen schuld. Ik ben hoog gevoelig en pik vaak de emoties van andere mensen op, zodat ik niet weet welke emoties nou van mezelf zijn. Ik wil anderen vaak helpen, maar voel ook hun teleurstelling als het een keertje niet lukt. De emoties van andere mensen, hakken er bij mij vaak in. Zo erg dat ik me in de loop der jaren steeds meer ben gaan afzonderen, dat is veilig maar ook eenzaam. Zit ook denk ik veel schaamte bij, omdat ik ben opgegroeid met de woorden, dat ik overgevoelig ben. Ben inmiddels 47 jaar heb al veel geprobeerd, maar dat hooggevoelige is iets wat in mij zit en ik niet weg kan toveren. Natuurlijk heeft het ook zijn voordelen, maar ik ervaar het toch vaak als zwaar.

    • @miranda

      Beste Miranda,

      Via Nieuwetijdskind.com worden er veel artikelen gepubliceerd over hoe je met hooggevoeligheid om kunt gaan en het als kracht kan en mag gaan zien, of dat te leren. Zelf ben ik een paar jaar geleden begonnen met reiki om te leren onderscheiden welke emoties en energieen van een ander zijn of van mij. Dat heeft mij enorm geholpen. Ook yoga vergroot mijn lichaamsbewustzijn waardoor ik sneller signalen van mijn lijf herken. Ik leer steeds meer over mijn hooggevoeligheid, en ja, soms is het erg vermoeiend en tegelijkertijd brengt het me ook heel veel. Je geeft aan dat je al veel geprobeerd hebt en de hooggevoeligheid niet weg kan toveren. Mijns inziens is het ook niet iets wat je weg zou moeten willen toveren, ook al ervaar je het vaak als zwaar, het is er en het hoort bij jou. Wellicht zijn er nog andere 'dingen' of manieren die je kunnen helpen het als iets moois en krachtigs te gaan ervaren, die nog niet je pad hebben gekruist…

      Wat maakt dat de anderen teleurgesteld zijn als je ze wilt helpen en het lukt niet? En waar ik nieuwsgierig naar ben is wat volgens jou de reden is dat het niet lukt. Word je afgeleid hun emoties? Er zijn oefeningen om je daar tegen te beschermen (niet afsluiten) zodat je toch bij je zelf kunt blijven en tegelijkertijd de ander kan helpen. Misschien ben je daar wel al bekend mee?

      Er zijn gelukkig ook veel begripvolle mensen, 'gelijkgestemden' en hooggevoelige mensen, die weten wat het geen overgevoelige reacties zijn. Ik wens je deze mensen in je omgeving toe, zodat je je niet hoeft af te zonderen en je eenzaam te voelen. Het boek van Elaine N. Aaron (hoogsensitieve personen, hoe blijf je overeind als de wereld je overweldigt) beschrijft heel helder wat hoogsensitiviteit voor een hsp betekent. Hoewel ik sommige dingen wel wist kom ik echt ontzettend veel tegen in het boek waarvan ik denk 'oh, zit dat zo!?' en begrijp ik reacties van mezelf en mijn omgeving beter, ook uit mijn kindertijd. Gezien het feit dat dit één van de bekendste boeken is over hoogsensitiviteit, verwacht ik dat je dit al gelezen hebt. Zo niet, dan zeker een aanrader!

      Succes en geluk!
      Hartelijke groet,
      Nanja

    • @miranda

      Beste Miranda,

      Via Nieuwetijdskind.com worden er veel artikelen gepubliceerd over hoe je met hooggevoeligheid om kunt gaan en het als kracht kan en mag gaan zien, of dat te leren. Zelf ben ik een paar jaar geleden begonnen met reiki om te leren onderscheiden welke emoties en energieen van een ander zijn of van mij. Dat heeft mij enorm geholpen. Ook yoga vergroot mijn lichaamsbewustzijn waardoor ik sneller signalen van mijn lijf herken. Ik leer steeds meer over mijn hooggevoeligheid, en ja, soms is het erg vermoeiend en tegelijkertijd brengt het me ook heel veel. Je geeft aan dat je al veel geprobeerd hebt en de hooggevoeligheid niet weg kan toveren. Mijns inziens is het ook niet iets wat je weg zou moeten willen toveren, ook al ervaar je het vaak als zwaar, het is er en het hoort bij jou. Wellicht zijn er nog andere 'dingen' of manieren die je kunnen helpen het als iets moois en krachtigs te gaan ervaren, die nog niet je pad hebben gekruist…

      Wat maakt dat de anderen teleurgesteld zijn als je ze wilt helpen en het lukt niet? En waar ik nieuwsgierig naar ben is wat volgens jou de reden is dat het niet lukt. Word je afgeleid hun emoties? Er zijn oefeningen om je daar tegen te beschermen (niet afsluiten) zodat je toch bij je zelf kunt blijven en tegelijkertijd de ander kan helpen. Misschien ben je daar wel al bekend mee?

      Er zijn veel 'gelijkgestemden' en hooggevoelige mensen, die weten wat het geen overgevoelige reacties zijn. Ik wens je deze mensen in je omgeving toe, zodat je je niet hoeft af te zonderen en je eenzaam te voelen. Het boek van Elaine N. Aaron (hoogsensitieve personen, hoe blijf je overeind als de wereld je overweldigt) beschrijft heel helder wat hoogsensitiviteit voor een hsp betekent. Hoewel ik sommige dingen wel wist kom ik echt ontzettend veel tegen in het boek waarvan ik denk 'oh, zit dat zo!?' en begrijp ik reacties van mezelf en mijn omgeving beter, ook uit mijn kindertijd. Gezien het feit dat dit één van de bekendste boeken is over hoogsensitiviteit, verwacht ik dat je dit al gelezen hebt. Zo niet, dan zeker een aanrader!

      Succes en geluk!
      Hartelijke groet,
      Nanja

  2. Helemaal de fase waarin ik mij nu bevind.
    Ik voel wel een diepe pijn, maar die pijn zegt meer over oude relaties en gebeurtenissen dan het feit dat ik mij alleen voel. Zeker niet leuk, maar ook ik weet dat na dit (voor mijn gevoel diepe dal) er een hele mooie tijd gaat komen!

  3. Voor een ieder die zich regelmatig eenzaam voelt of zelfs niet van deze planeet, kijk eens op http://www.mensenmaker.nl Patrick Mundus, een hele lieve Belg, richt zich met name op zoals hij zelf zegt: “…mensen zoals ikzelf: een vreemdeling op aarde” In een paar sessies via skype of live op zijn terrein in Spanje (met krachtplekken) leert hij je de weg terug naar je zelf.

  4. Hallo Roos, Esther,

    Wellicht heb ik voor jullie een goede tip. Als mijn reacties jullie aanspreken, stuur dan een email naar r.vloet@gmail.com. Ergens vind ik dat jullie op een bepaald punt staan in je leven dat ik me geroepen voel.

    Hartelijke groet, Robert-73

    • @Robert, @Esther, dank je wel voor je laatste comment. Ik ga zeker lief voor mezelf zijn en zo eens beginnen met een overheerlijke gezonde salade te maken met een klein glaasje Prosecco 😉

      @Robert, ik heb inderdaad steeds veel aan je reacties. Bedankt voor je aanbod, ik mail je! Warme groet en bedankt!!

  5. Lieve mensen,

    Ik voel me niet meer eenzaam gelukkig, maar nu voel me wel in de steek gelaten… totdat ik er achter kwam, dat niemand in staat er voor mij te zijn, en mij te steunen als ik in nood ben… Als ik aangeef wat ik nodig heb… krijg ik als antwoord, ik kan niks voor je doen… als ik iets wil.. krijg ik het tegenovergestelde…..

    Voel me zo verloren en alleen op de wereld….
    Is er nog een plekje voor mij over?

    Diep van binnen weet ik dat het goed komt met me…
    Maar het leven in onzekerheid valt me zwaar ….

    Liefs en een fijn weekend,

    Engelina
    Queen of Engelland

  6. Het steeds dieper leren voelen, ik denk dat dit inderdaad heel dichtbij je “zijn” brengt …

    Ik word heel verdrietig als ik de zin lees van “de juiste mensen om je heen” … welke mensen? vraag ik me dan verbitterd af. Terwijl ik helemaal niet zo ben. Eenzaamheid is ook “niet de juiste mensen” om je heen hebben. Mensen die op een andere manier in het leven staan.

    Rust, acceptatie, mindfulness … ik heb de cursus gevolgd en studeer om deze ook te kunnen geven.

    Ik ben al goed zoals ik ben, ik mag al zuiver zijn want ik ben het al … dit steeds maar op me in laten werken.
    Ik probeer mild te zijn naar mezelf en mezelf te omarmen, wat een verdriet geeft me dat maar ik denk dat ik ook dit mag omarmen om uiteindelijk ooit te komen tot dit diepe zijn en voelen.

    Dank je Roos voor het delen!
    Zit het gouden ei er voor jou bij?

    Lieve groet! Esther

    • @Esther, Hai lieve Esther, ik wil nog even zeggen dat ik jou ongelofelijk sterk en moedig vind! Je sleept jezelf er steeds weer doorheen. Wat een veerkracht! Daar mag je sowieso trots op zijn!

      Ik ontving vandaag nog twee tips, die wellicht het gouden ei zijn.
      * Als je jezelf afvraagt ‘Waarom zou ik [iets, liefde, geld, vrienden] niet verdienen? Probeer er dan direct achteraan te vragen: ‘Waarom níet?’

      *Kijk s’morgens als eerste in de spiegel en zeg tegen jezelf, ik hou van je, je bent bijzonder en uniek, ik hou van je zoals je bent! Het is goed! Terwijl je jezelf in de ogen kijkt. Het lijkt simpel maar het doet wat met je!

      Dikke knuffel!

      • @Roos,
        Hallo Esther,
        terwijl ik hier jouw berichtjes lees denk ik steeds aan een boek van Louise L. Hay, ‘Je kunt je leven helen’.
        Dat gaat voornamelijk over ‘van jezelf houden’.
        En de tip van Roos om jezelf aan te kijken in de spiegel en te zeggen dat je van jezelf houdt, ken ik ook uit dat boek. Louise L. Hay heeft het veel over affirmaties. (Affirmatie is een positief zinnetje dat je zo goed in je hoofd opneemt dat je er echt in gaat geloven)
        Zo kun je dus (ook) zonder spiegel tegen jezelf zeggen dat je van jezelf houdt, als je bijvoorbeeld in de rij bij de kassa staat in de supermarkt.

        Daarnaast hebben we allemaal een engel/gids die het zelfs een feestje vind als je hem/haar om hulp vraagt… mooi he?!!

        Je bent niet alleen

        Liefs Karen

        • Hallo Karen,

          Is het dan een kwestie van geloven dat je van jezelf houdt, omdat je er voorheen er gewoon onvoldoende in geloofde? 🙂

          Ik persoonlijk denk dat affirmaties je kunnen ondersteunen in je weg, maar zo’n grote ontkenning als niet-van-jezelf-houden niet zo makkelijk kunnen ontkrachten. Daar zitten wat diepere oorzaken achter, die wellicht om verder onderzoek vragen.

          Hartelijke groet, Robert-73

          • @Robert,

            Als je basis goed is dwz dat er ouders zijn die van je houden of tenminste een ouder/verzorger dan denk ik dat je best voldoende geloof in jezelf kunt opbouwen, eigenwaarde/zelfvertrouwen (liefde voor jezelf). In mijn geval was er niemand en zijn al die basis behoeftes de grond in gestampt.

            Affirmaties zijn dan idd een prima ondersteuning maar halen nooit de grote ontkenning weg! Na 15 jaar therapie denk ik dit wel te kunnen zeggen.

            Het enige wat je kunt leren is … wat zou normaal/gezond zijn geweest voor het kind gezien de ontwikkeling. Wat heb je gemist, wat zijn je valkuilen wat betreft gedrag en gevoel … dit alles leer je alleen met schema therapie.

            Het is je hele gedrag onder de loep nemen, je patronen, conditioneringen, valkuilen … gedrag veranderen is ook een ander gevoel en vice versa. Dan behoud je nog je kwetsbaarbeid want er blijven pijnen. Deze ga je herkennen en steeds opnieuw toe rusten als volwassene.

            Deze klinische gedragstherapie duurt gemiddeld 5 jaar. Of ik dan “dank je wel” moet zeggen tegen mijn ouders?!

            Groet Esther

            • @Hallo Esther,

              Ik begrijp wat je zegt. Ik denk dat als je naar je ouders gaat kijken, dat je het nog steeds buiten jezelf zoekt…

              Gezien het gegeven dat je naar deze site komt, denk ik dat je openstaat voor andere benaderingen. Wellicht ook dat je open staat voor het gegeven dat je je ouders hebt uitgekozen (als ziel), oa om je levenslessen te leren. Dat je dit leven en de omstandigheden dusdanig zelf als ziel hebt gecreeerd om die lessen te kunnen leren. Het dient dus ergens voor, het is niet voor niets. Je ouders zijn ‘slechts’ spelers in je eigen ‘spel’.

              Vast en zeker dat die therapieën je handvaten en inzicht kunnen bieden, maar ergens zegt me dat je niet tot de kern komt. De pijnen blijven immers.

              Hartelijke groet, Robert-73

    • Hallo Esther,

      Je zegt :
      “Ik ben al goed zoals ik ben, ik mag al zuiver zijn want ik ben het al … dit steeds maar op me in laten werken.”

      Misschien ben je dat voor je eigen gevoel nog niet helemaal, en geeft dit gevoel je een signaal wat je verder zou kunnen onderzoeken.
      Naar mijn ervaring kun je jezelf mentaal proberen te ‘herprogrammeren’, maar dat je daarmee de daadwerkelijke oorzaak niet aanpakt. Dat merk je als deze gevoelens weer terugkomen.

      Hartelijke groet, Robert-73

      • @Robert,

        Ik ben al een poosje in therapie Robert-73 om oorzaak/oorzaken aan te pakken. Op dit moment ook weer in een fase waarvan ik me afvraag waarom dit is of waarom ik dit in stand houd, … kun je wel spreken over een daadwerkelijke oorzaak?
        In mijn geval is het ook vrede hebben met je kwetsbaarheid, weten waarom het kind hier weer last van heeft en het als volwassenen toe rusten. Ik zoek nog steeds buiten mezelf, valt niet mee om alles in jezelf te zoeken, tevreden mee te zijn.

        Hartelijke groet, Esther

        • @Esther Buik, Herkenbaar! Soms wordt ik zo moe van alle trucjes NLP, Helende reizen, affirmaties. Het werkt allemaal even, maar zit zo vast lijkt het wel, dat het weer de kop op steekt. al moet ik zeggen, dat het vroeger erger was. Ik denk aan je Esther!

          • @Roos,

            Dat is lief! dank je wel! en geheel wederzijds Roos!
            Bij mij was het vroeger ook erger, eigenlijk mogen we niet uit het oog verliezen dat we groeien, ons uiterste best doen.
            En steeds als er weer iets de kop opsteekt waar we het moeilijk mee hebben, een teken is dat we daar nog wat meer aandacht aan mogen geven! Op wat voor manier dan ook.

            Zorg goed voor jezelf!

        • @hallo Esther,

          Er is zeker een oorzaak…

          Ik snap dat het proces moeilijk is, zeker als je de weg nog niet gevonden hebt.

          Overigens heb ik zelf ook een heel verleden met therapieën, inclusief cognitieve gedragstherapie, NLP, EFT, BSFF, TAT, ademhalingstechnieken, kubler/ross, … Het droeg bij aan mij weg, maar de oorzaak raakte ik er niet mee aan.

          Hartelijke groet, Robert-73

    • @Esther, Ik kreeg nog wat tips van mensen die ik hier graag met jullie wil delen.

      Mijn vraag aan hen was:
      “Kan je eigenliefde leren? Als je dat dus niet van nature of thuis hebt meegekregen. Zo ja, ….hoe?”

      enkele antwoorden:
      “Als je daar behoefte aan hebt zegt dat eigenlijk al iets over dat het potentieel aanwezig is. Je hoeft het niet te leren, het is er al….. Het ont-dekken start volgens mij bij steeds dieper leren voelen”

      “Ik denk zeker dat je het kunt leren, maar ik geloof niet echt dat je het iets met ‘leren’ in de zin van ‘vraag en antwoord’ of oefenen te maken heeft. Voor mij is het meer een soort ontdekkingstocht, en het heeft ook te maken met samen- zijn met de voor mij juiste mensen. Daardoor merk je opeens dat je anders naar jezelf gaat kijken – en opeens merk je dat je een keer glimlacht omdat je blij bent met jezelf. En daarna nogeens en nogeens….”

      “Zichzelf (her)ontdekken is heerlijk! Het is een dieper weten van “Ik mag er zijn, ik mag er staan en ik heb het recht die dingen op te eisen die mij toekomen. Ik mag van mezelf houden precies zoals ik ben. Ik hoef niet te wachten om perfect te zijn alvorens van mezelf te houden, want één van de mooiste geschenken is mijn Ware Zelf, mijn trouwste vriend, die immer aanwezig is.” In liefde en licht”

      “Mild zijn voor jezelf. Alles is goed. Dat geeft ruimte voor eigenliefde en in je natuurlijke kracht en creativiteit komen.”

      “Heb je al eens gedacht aan een horoscoop duiding? Dat helpt verklaren, heeft daardoor rust en acceptatie wat er ten goede komt voor die ruimte.”

      “Neem liefdevol dat ‘eigen kleine ikje’ in je armen, het mag er ook zijn”

  7. Kun je leren om van jezelf te houden?
    Als ik naar mezelf kijk … een kind terecht gekomen bij een aan alcohol verslaafde moeder en dominante vader, 2 narcistische personen, misbruik zowel geestelijk als lichamelijk, diverse pleeggezinnen en 20 verhuizingen,2 scheidingen,van autisme naar een etiket chronische depressie en borderline,later HSP. Mijn hele leven verlangen naar de dood omdat ik het leven zo moeilijk vind, anti depressiva slikkend,gruwelijk eenzaam mijn hele leven en nog nooit een engel gezien hoor!

    Roos,ik verlang ook nu wel naar een/het gouden ei;-)

  8. Zoals Esther zegt ligt de oplossing volgens mij ook in eigenliefde. Maar kan je dat wel leren? Ik ken de trucjes en therapieën zo ondertussen wel en de pijn doorvoelen doe ik ook. Ik denk dat je eigenliefde hebt, of je hebt het niet. Oorzaken te vinden in 3miljoen dingen zoals vorige levens, karma, niet meegekregen bij de opvoeding, overgenomen van je ouders, gepest op school etc…of misschien wel een soort blauwdruk bij de geboorte?

    Of heeft iemand hier het gouden ei voor mij? 😉

    • Hallo Roos,

      Ik denk ook dat de oorzaak divers kan zijn. Ik denk ook niet dat je direct eenzaamheid kunt oplossen, het is een resultaat van diverse problemen in jezelf.

      Ik denk niet dat het zo zwart-wit is, dat je het wel hebt of niet. Ik denk dat dat een kwestie van bewustzijn is : wat zie jij aan en in jezelf? Het is wat mij betreft een hele weg die je aflegt en steeds dichter bij jezelf en je eigenliefde komt te staan.

      Je blauwdruk representeert een belangrijk aspect wat je dit leven wilde leren. Het omvat een stuk afwijzing van jezelf. Dus je kunt je voorstellen dat afwijzing in de weg staat van (zelf)liefde.

      Hartelijke groet, Robert-73

  9. Zelf liefde is volgens mij de basis waardoor je het minder bij een ander zal zoeken of in een andere vorm zoals verslaving. We zijn wel allemaal sociale wezens met behoefte aan liefde en die vind je echt niet alleen in de engelen.

    De website van Rob Stelder ken ik maar met de oefening bereik je niet direct een weg zijn van je eenzaamheid. In mijn geval is het belangrijk om de pijn ook te doorvoelen dus uiten! Pas dan vindt er heling plaats. De oefeningen zorgen er wel voor dat je weer wat beter geaard bent, je wat steviger voelt, niet meer zover van jezelf … Eenzaamheid toelaten is ook essentieel, mag het er zijn? ipv dat we ons verzetten of moeite doen deze weg te krijgen?

    Groet Esther

  10. Ik geloof in de positieve intentie van het artikel, maar ik kan het regelmatig totaal niet volgen. Sommige stukjes kan ik wel relateren met mijn eigen ervaringen, maar dan gaat het weer linksaf terwijl ik rechtsaf ga 🙂

    Als mensen het mooi vinden en hoop uit halen vind ik dat mooi, maar ik hoop dat ze niet gaan wachten totdat er ergens een poort opengaat of een engel aan gaat kloppen 🙂 Alle gekheid op een stokje, ik hoop dat mensen met zichzelf concreet aan de slag gaan, naar zichzelf willen kijken en naar hun gevoel, verantwoordelijkheid nemen voor hun eigen leven, op zoek naar liefde.

    Overigens, ik ben eenzaamheid regelmatig tegengekomen, en naar mijn ervaring begon dat ooit met het ontbreken van enige zelfliefde.

    Hartelijke groet, Robert-73

    • @Robert, Mee eens Robert, eenzaamheid is je niet verbonden voelen met jezelf. Wat mij op die momenten als ik er aan denk helpt is naar de site te gaan van Bob Stelder. Hij heeft prachtige meditaties op audio die je helpen terug bij jezelf te komen. En meestal ben ik het rotgevoel daarna kwijt.

      Voor wie zich niet wil aanmelden…de truc is te voelen in je lichaam, waar voel je de eenzaamheid. Bijvoorbeeld pijn in je maag. Ga dan met je bewuste aandacht naar die pijn, dat is alles. Dan ben je bij jezelf terug. X

        • @Robert, Hi Robert, nee meestal niet omdat ik me dan weer verbonden voel met mezelf. Ik moet wel bekennen dat het vaak van tijdelijke aard is. Maar het is ook niet zo dat ik me hele dagen eenzaam voel. Als ik aan het werk ben bijvoorbeeld (ik zing) dan ben ik ook verbonden en dus niet eenzaam. Echter na zo’n weekend vol liefde (van het publiek) kan ik me daarna op maandag ontzettend eenzaam voelen.

          • Hallo Roos,

            Dat het tijdelijk is, klinkt me niet vreemd in de oren, immers de daadwerkelijke oorzaak heb je niet opgelost.

            Misschien verhult het publiek dan wel enig gebrek aan liefde in/voor jezelf. Je krijgt dat immers dan van hun, en dan zie je niet wat je mist (in jezelf)

            Hartelijke groet, Robert-73

  11. Toeval? Ik voel me intens eenzaam even en dacht, laat ik eens op deze site iets gaan lezen. Eerste artikel bovenaan, ‘eenzaamheid’. Soms wou ik dat ik ze zag, de engelen. Dat ik tegen een engel aan kon kruipen, onder zijn warme vleugels.

    Ik voel dat ik er bijna ben. Bijna toe aan de overstap.
    Van donker naar licht
    van angst naar liefde
    van tekort naar overvloed
    van klein naar groots durven zijn.

    Bij deze een gebed aan de engelen met de vraag of ze me hierbij willen helpen.

    • Roos,

      Een samenspel van dingen/situaties die ik eerst voor onmogelijk hield, worden nu werkelijkheid!
      Wat is het herkenbaar wat je schrijft!!

      “Ik leef in een genadig Universum, alles wat mij overkomt is bedoeld om mij dichter bij mijzelf te brengen!”

      Groet Harm

  12. Dank jullie wel voor deze reakties.
    Nieuwe tijden vragen nieuwe inzichten en ik hoop met de artikelen die ik schrijf hier wat bemoediging bij te mogen geven.

    Hoop doet leven nietwaar.

    Groetjes Tineke.

  13. Heel hartelijk dank nu vind ik ook begrip bij me zelf ,nu wetende waarom zo alleen ,maar ook omdat je het niet kwijt kon by n ander ,veel liefs groetjes Nancy. <3

  14. dank voor deze tekst en dank voor de reacties…
    herkenbaar alleen ik zou zo graag de ruimte weer opgevuld willen hebben….niet helemaal maar ik kan niet wachten tot…
    weet dat oude contacten niet meer dienen, doet erg pijn van deze afscheid te nemen maar er is geen andere weg
    wens jullie allen dat de ruimtes gaan worden opgevuld met moois…
    veel liefs

  15. Lieve Tineke,

    Dank je wel voor je prachtige woorden….
    Vorig jaar mei heb ik mogen ervaren hoe een Elohim engel is ingedaald in mij…. mijn ervaring heb ik omgezet in een krijttekening en een gedicht… de ervaringen die ik daarna heb mogen beleven zijn met geen pen te beschrijven….

    De psychiatrie verklaart me voor gek…. ik weet beter…
    Mijn oude omgeving begrijpt mij niet….
    Dat is niet erg…

    Zomer 2010 was ik helemaal alleen….
    Ik dacht dat het nooit meer goed zou komen…
    Hele dagen lag ik op bed…
    Tot het moment dat ik mij het volgende bewust werd…

    Ik voelde me leeg
    Leegte is ruimte
    Ruimte biedt mogelijkheden…

    Wie dat verschil werkelijk begrijpt is nooit meer eenzaam!

    Liefs Maya
    Voorheen Albertina

  16. Mooi en hoopvol. Het geeft me moed om me niet te identificeren met de eenzaamheid, hoewel de pijn soms zo kwellend is. Ik ben niet alleen!

  17. Prachtig en heel mooi,hoopvol en bemoedigend!
    Het sterkt mij dat we het niet alleen hoeven te doen en altijd kunnen rekenen op hulp van engelen en energieen van licht en liefde.Die het goed met ons voor hebben

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in