DELEN
Als loslaten, accepteren en ontspannen echte werkwoorden waren

Is vijftig het nieuwe dertig zoals onze koning het met pretoogjes zei? Voor mij is het best wel een ‘dingetje’ geweest: opstomen naar de vijftig. Veertig worden was achteraf peanuts vergeleken bij ‘de grote vijf’. Dat voelde echt wel als een midlifecrisis, al vind ik dat woord een te negatieve connotatie hebben. Ik noem het zelf liever ‘midlifeproces’.

De kinderen worden groter, mijn leefruimte breder. Alles in me schreeuwt om vernieuwing. Weer kerst vieren? Alles al honderdduizend keer gedaan. Wat ga ik tot mijn 68ste nog doen? Ik ben mezelf opnieuw aan het uitvinden en uitzetten – in de maatschappij. Doodeng vind ik dat en tegelijkertijd leuk en spannend. Jezelf uitvinden en uitzetten. Wat een mooie werkwoorden zijn dat eigenlijk.

Werkwoorden

Werkwoorden… Met sommige heb ik heel veel moeite gehad om ze te activeren. Vooral met degene die niet echt actief uitvoerende werkwoorden bleken. Wat zou het leven een stuk makkelijker zijn geweest als dat wel kon. Ontspan! Doe eens wat rustiger aan! Laat het los! Ga door met (je) leven! Accepteer dat het zo gaat! Dat soort werkwoorden… doe ze maar eens. Sommige laten zich niet even ‘doen’.

Ik heb zelf lang gestoeid met mijn gouden viertal: loslaten, accepteren, mezelf worden en ontspannen. Mijn drukke hoofd en mijn gevoel brachten ze niet voelbaar, leefbaar dichterbij. Sommige schreeuwden het soms uit! Andere bleven krachteloos en dwingend zeuren vanuit de zijlijn.

Gewoon in je kracht gaan staan
Het zijn ergens ook passieve werkwoorden gebleken. Dat maakt het zo moeilijk ze te leven. Je wilt er wel alles voor doen, maar ze vragen iets anders van je: te laten en te landen in jezelf. Of misschien eerder: iets toe te laten. Wat? Ik zou nu dichter bij de vijftig! zeggen: Liefde in een bedje van zelfrespect en -besef. ‘Gewoon’ een beetje in je eigen kracht gaan staan. Dat werkt. En jezelf in het midden plaatsen. Dat is gezond en helemaal niet zo gek.

Verliefd zijn
Verliefd zijn is van veel mensen een favoriet en gewenst werkwoord. Superbepalend, alles overrompelend en tegelijkertijd een kwetsbaar en om vervulling schreeuwend werkwoord. Doorgaans niet een van de makkelijkste gebleken. Of ben jij een van de gelukkigen? Bij mij altijd redelijk grensvervagend: waar begin ik en waar eindig? Houd jij ook van mij? Ik houd van je, ik kies voor je, ik gá voor je. Wat stroomt de liefde als vanzelf. Totdat andere werkwoorden zich naar voren werken. Verwijten maken, teleurstellen, je eenzaam voelen, scheiden en soms helaas haten.

Moeilijk uitvoerbaar

Even terug naar de moeilijk uitvoerende werkwoorden. Vergeven, ontspannen, accepteren die terug blijven katapulteren totdat ze je niet meer steken. Na jarenlang stoeien worden ze in de loop van een leven toch leefbaar. Wat jammer eigenlijk dat je hier geen medailles of oorkondes voor krijgt. Terwijl ze zo groots en bepalend zijn voor je leven; je lef, je veerkracht, je weerbaarheid en onafhankelijkheid. Ze scheppen de voorwaarden om gelukkig te zijn en bezield te kunnen leven!

Vijftig is niet het nieuwe dertig

Al die onwerkbare werkwoorden zijn ergens mooi rond gebleken. Je komt er altijd bij terug en ze blijken als je ze beheerst multi-inzetbaar te zijn. Nu de vijftig! nadert zijn ze een klein beetje uitgespeeld. Ik kijk heel anders naar het leven en relaties en wat er nou belangrijk is gebleken. Ik ben ook ronder en zachter geworden, zachter naar mezelf toe. En ik mag fouten maken van mezelf en kan makkelijker een ander vergeven. Ik accepteer beter wat komt en gaat en vergaat. Heb meer zicht op mijn eigen ‘plussen en minnen’. En dat heeft ruimte gegeven aan hele andere werkwoorden om uit de anonimiteit te treden: durven, genieten, mij vrij voelen, houden van zonder vast te willen houden, vrij en zelfstandig zjjn.

Vertrouwen hebben

Ik heb vertrouwen en durf mezelf te zijn. vertrouwen hebben, mezelf zijn. Weg met dat verlammende perfectionisme. Weg angstige gevoelens en over-verantwoordelijkheid; overbezorgd en ‘mee-denkerig’ zijn. Dag rimpels, dag spierverval, dag jeugdigheid. Lekker belangrijk nu ik me zo jong en ergens irreëel nog onbevangen voel. Nu ik! Vol. Rijp. Rond. Genietend. Nee, vijftig is toch niet het nieuwe dertig, vijftig is het nieuwe Nu!

5 REACTIES

  1. Hallo Debby,

    Prachtig en (h)erkenning! Heerlijk vind ik het de jaren rondom/na de vijftig…..eindelijk mezelf ;-).
    Ik zou zeggen: wijs&grijs en me&we in een nieuwe balans!
    Enjoy!

  2. Leuk artikel debby ! Alsof t uit mij komt :-)) Enjoy the 50 en alle mooie wijze jeugdige jaren die nog volgen! ❤️

  3. Hoi lieve Debby,
    Je verhaal resoneert zo met wat ik ervaar. Het ouder worden brengt zoveel moois met zich mee(hoewel voor mij de 50 nog even duurt( ik ben 44).
    Het geeft zoveel ruimte, het ouder worden. Om jij te zijn, jezelf daar toestemming voor te geven. Jezelf te ervaren, te accepteren,
    jezelf volledig te omarmen en te weten wat er zich ook in je leven afspeelt, jij bent oké!
    Dag moedige vrouw, warme groet Linda

  4. mooi artikel en zo herkenbaar…Niet het 50 worden op zich doch gewoon wat er staat…Precies weergevend hoe het met mijn leven verder loopt nu na verlies van mijn partner vorig jaar..
    Voor u misschien onbegrijpbaar maar het is gewoon wat het is al ben ik dan ook al bijna 66…
    Ik wou dit gewoon even zeggen…fijne dag!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in