verdrietig-kind-op-trap

verdrietig-kind-op-trap

Mijn hele leven al ben ik anders. Anders dan mijn leeftijdsgenoten, anders dan de meesten wie ik ontmoet. Als ik naar mijn eigen leven kijk, is eenzaamheid een constante factor geweest. Eenzaamheid op school, eenzaamheid in menigtes, eenzaamheid in mijn wereld. Gelukkig had ik thuis wel een moeder en zus die me begrepen, maar behalve die mensen, was ik alleen. Kon mijn gevoelens en de levendige wereld in mijn hoofd, bij niemand kwijt.

Af en toe ontmoet(te) ik gelijkgestemden, dat is heerlijk, een feest der herkenning. De eenzaamheid is ook bij hen altijd een factor geweest in hun leven en ik vermoed dat zeker 90% van de lezers van dit blog het ook herkennen. Vele mensen om je heen, maar jij bent alleen, alleen in jouw hoofd. “Wil ik hier wel zijn?” vroeg of vraag je je misschien af. Misschien heb je zelfs wel eens bewust moeten kiezen om hier te zijn, hier te blijven. Ernstige ziekte, een ongeluk en dan, bewust of onbewust, die keuze maken: Ja, ik blijf, ik ben hier nog niet klaar.

Als je die keuze met heel je hart hebt gemaakt, heb je hopelijk daarna meer ingezien dat het leven ook heel mooi kan zijn. Hopelijk heb je ondertussen ook gezien dat jij zelf jouw eigen waarheid en jouw eigen wereld schept. Hopelijk heb jij ondertussen ook bewust durven kiezen anders te zijn.

Voor mij is die keuze nog niet zo heel lang geleden, en het was spannend, maar ik heb hem gemaakt. Ik merk dat de keuze om echt mezelf te durven en willen zijn een tweeledig effect heeft. Aan de ene kant bespotting en geroddel door hen die mij niet begrijpen. Pijnlijk, maar kennelijk hoort het er nog bij. In ieder geval tot het me lukt om ook dit los te laten, ik schep immers mijn eigen wereld.

Aan de andere kant merk ik dat er meer ruimte komt voor wat ik kan. Als ik mezelf echt open stel, krijg ik meer informatie binnen. Stromen de woorden makkelijker, krijg ik ingevingen, weet, zelfs op afstand, hoe het gaat met mensen, en ga zo maar door. En daardoor komt er ook meer erkenning, kan ik mensen raken of helpen en vind ik meer gelijkgestemden. Die hele mooie kant maakt het de moeite waard. Het is wel een keuze die ik moet blijven maken. Als je eenmaal jezelf hebt laten zien, is er eigenlijk geen weg meer terug. Je masker weer opzetten is misschien makkelijk en veilig, maar eenmaal af, hebben mensen je ware gezicht toch al gezien en dient het niemand, vooral jouzelf niet, om je weer te verschuilen.

Superieur

Wat vaak verkeerd begrepen wordt, is dat je heel goed anders kunt zijn, zonder je superieur te voelen. Iedereen is even mooi en even perfect in zijn ZIJN, niemand is meer en niemand is minder. Mensen die mij niet begrijpen, zien zichzelf vaak als superieur, beter, slimmer, noem maar op. Maar ik ken ook velen die besloten hebben hun ware aard te laten zien, die ook “anders” zijn dan de meerderheid en die dan ook vast komen te zitten in zo’n gevoel. Het gevoel superieur te zijn, heeft al tot vele problemen geleid en is gebaseerd op niets. Jij bent niet beter dan iemand die alleen om materie geeft. Jij bent ook niet beter dan wie in de ogen van velen “asociaal” is. Jij bent niet beter dan iemand die keuzes maakt die jij als slecht zou kunnen beschouwen, bijvoorbeeld wat zijn gezondheid betreft. Iedereen is gelijk. Probeer eens te kijken door de ogen van een hogere macht (God, engelen, Jezus, Boeddha,…). Zij zien wat mooi is in een ieder, zien de liefde, het licht, de kracht. In hun ogen is iedereen perfect. Dus ook jij, ook je buurman en ook diegene die jij echt niet mag.

Een veel gehoorde uitspraak tegenwoordig is: Wat zou liefde doen? Als we die nu eens veranderen naar: Wat zou liefde denken?, dan is ons oordeel vast veel milder.

Liefs,

Nadia

U vindt hier alle blogs van Nadia op deze site

En hier: Nadia’s eigen blog/website 

Vorig artikelDEZE NIEUWE TIJD NA 21-12-12
Volgend artikelAfscheid van L.
Nadia
Ik ben Nadia Lievaart. Ik ben schrijf- en blogcoach, tekstschrijver, editor, schrijver en dichter. Ik help coaches en therapeuten zichzelf te laten zien in hun blog, nieuwsbrief en op hun website, zodat ze zich onderscheiden en steeds in de gedachten van hun ideale klant blijven. Mijn focus ligt daarbij op het laten zien van de ondernemer zoals zij echt is. Meer informatie en gratis tips om te schrijven vanuit je hart vind je op mijn site. Mijn eerste roman, Reis naar mij, is verkrijgbaar via Bol.com Als je met me in contact wilt komen, vul dan mijn contactformulier in.

29 REACTIES

  1. Beste Lisa,

    Mijn dochter voelt zich ook zooo eenzaam op deze wereld.
    Zij zou graag in contact komen met gelijkgestemden.
    Maar ze weet niet HOE?
    Weet jij misschien of ze zich aankan sluiten bij een groepje .
    Of misschien eens kan mailen met fijne mensen over het anders zijn?
    Namens mijn dochter alvast hartelijk bedankt.

    Groeten van Petra

    • @petra.jaspers@live.nl, Hallo Petra,

      Ikzelf heb veel gehad aan social media hierin. Ik heb eerst een twitteraccount aangemaakt waar mensen mij niet makkelijk konden herkennen (onder een andere naam, omdat ik mezelf nog niet durfde te laten zien) en ben daarop gaan zoeken naar gelijk gestemden. Misschien iets voor je dochter?

      Warme groet,
      Nadia

  2. Wouw, Nadia! Wat je schrijft is duidelijk herkenbaar. Vooral de eenzaamheid waar je over praat. Ik heb ook wel mensen om me heen maar toch voel ik altijd die afstand, omdat ik de wereld schijnbaar zo anders ervaar. En dat je je gevoelens niet met hun kunt delen… Ook merk ik soms dat mensen op mij neerkijken,al laat ik het me niet meer zo beindrukken. En.. ik heb ook in een zware periode de vraag gekregen: wil je blijven? jazeker! dacht ik toen. dankjewel voor het mooie stukje.

  3. Prachtig geschreven, dat ben jij en hoe jij het voelt en ziet, in jouw woorden, mooi hoor 😉

    dan alle reacties…ook allemaal verschillend en toch ook weer veel overeenkomsten in gevoel en wat iedereen wil…

    Ik zie/voel de liefde in alle woorden en ik vind het allemaal prachtig! ieder kent/spreekt Zijn waarheid en dat is allemaal oké en dat accepteer ik ook zo…hoe het ook gezegd wordt…;)

    ik sluit me erbij aan…want ieder van jullie heeft de aspecten genoemd die allemaal belangrijk zijn…waar ook ik mezelf in herken..van wat geweest is en wat Nu is…we Zijn allen één op zielsniveau..allemaal zusters en broeders zoals de engelen dat zo mooi zeggen en op weg om allemaal spirituele mensen te worden..uniek in ons Zijn…mooi toch?!
    ieder op zijn eigen tempo en manier…

    Zijn wie we Zijn en elkaar in alle liefde accepteren en van elkaar Genieten met onvoorwaardelijke liefdeslicht…

    is mijn manier om het in woorden uit te drukken…;) xxx

    We Zijn allen inderdaad even belangrijk, zo kunnen we elkaar helpen, dmv het uitdrukken zoals Nu op dit moment, hier ook is gebeurd…Schitterend! Bedankt allemaal…heel mooi…en gordon bedankt dat je dit hier mogelijk maakt..

    liefs, Henriëtte <3 xxx

  4. Lieve lezer,

    Ik ben nu 42 en ik heb mij altijd anders gevoeld.Ik voelde dat ook omdat ik apart werd bestempeld.Ik heb die stempel mijn leven heel lang laten bepalen.Want ik ben HSP, zie veel en voel veel, sterrenvolwasse etc Ik ben vorig jaar naar een coach geweest die mij geen stempel gaf ( ook niet hsp etc)zij heeft mij geleerd te accepteren en van mijzelf te houden wie ik ben. Nu ben ik . IK BEN… dat is wat er is.
    Met als gevolg dat ik nu van mijzelf hou en ik ben wie ik ben.
    Een omschrijving die klopt precies zoals het is. Dwz dat ik veel mooie mensen in mijn hart heb mogen sluiten. ook mensen die niet zo zijn als ik maar doordat ik mijn licht heb laten schijnen( daar te laten zien wie ik ben) komen er heel veel fijne mensen op mijn pad. want wij moeten ons niet eenzaam voelen en onzichtbaar maken maar ons licht laten schijnen… dat gun ik alle sterrelichtjes die dit lezen.
    Sterrengroet. liefs Mo-Yin

  5. Lieve Nadia,
    Wat een schitterend artikel, en ja… Heel Herkenbaar.
    Persoonlijk heb ik wel wat moeite met de titel “Anders” en sowieso met het gebruik van het woord ‘anders’. Even een korte uitleg;
    Mijn gehele jonge leven groeide ik als jonge rebellerende Indigo op in een ondernemersgezin. Mijn gehele omgeving, inclusief mijn ouders (schatten van mensen) verlangden van mij dat ik mezelf “anders” zou voordoen, dan wie ik in werkelijkheid was en nog altijd ben.
    Uitspraken als; “Denk eens na voordat je wat zegt” galmen nu, ik word jaar 50, nog na… Uitkomen voor je gevoel mocht niet, maar nadenken over wat je zegt wel.
    Ik moest het dus “anders” doen!

    Was ik gewoon mijzelf, het jonge kind dat spontaan alles uitsprak, de rebellerende indigo in de pubertijd en nog veel later de jong volwassene met een eigen visie, dan noemde mijn omgeving mij ‘anders’…
    Anders dan wat? Anders dan de geaccepteerde waarheid waarin wij leven? Anders, omdat je gewoon je eigen authenticiteit laat zien? Anders… omdat anderen meegaan in de niet wakkere massa van het beperkte bewustzijn?

    Het zal vast mijn stukje zijn, maar ik baal na 49 jaar nog altijd van het woordje ‘ANDERS’…
    Voor mijn gevoel zijn we allemaal ‘UNIEK’, wanneer we juist onze authenticiteit behouden. En nu?
    Nu heb ik 3 kinderen, waarvan 2 zeer hoogsensitief; Een sterrenkind en een kristalkind zijn de etiketten die men eraan geeft? Hun omgeving, scholen en familie vinden ze ‘anders’!!!

    Als vader van 3 ‘bijzondere en unieke’ kinderen, en door mijn werk met de Engelentherapie spreek ik nogal eens ouders die mij vertellen dat hun kind ‘anders’.

    Lieve mensen, laten we een logica gaan gebruiken.
    Ja, ik herken mezelf 100% in het artikel van Nadia, maar nee, ik ben NIET anders!
    IK BEN… mezelf, authentiek en uniek, en wat mij betreft is mijn gehele omgeving bijzonder als ze alleen maar gewoon zichzelf ZIJN!
    Een liefdevolle hartegroet,
    John

    • Beste John,

      Ik begrijp jouw allergie op het woord, maar ik bedoel dus ook juist ‘anders’ dan men van je verwacht, anders dan de meesten. Niet in negatieve zin, maar positief, uniek, inderdaad. Ik hou zelf ook niet van woorden als ‘normaal’ en ‘anders’. Vind ieder mens uniek en waardevol en perfect zoals hij is! Dit moest me alvast even van het hart.

      Warme groet,
      Nadia

  6. Als je je zelf eindelijk echt durft te ontmoeten kun je gaan ont-moeten…..Ieder mens is uniek en mag authentiek zijn. Laat jouw diamant maar gaan stralen dan komen gelijkgestemden ook vanzelf naar je toe!

    Warme groet,
    Emmy

  7. Zeer herkenbaar om te lezen, ook de reacties. Na vele jaren strijd in mezelf komt er ruimte voor mogen-zijn-wie-ik-ben.
    Wat er door me heen ging bij het lezen:
    Lieve niet-normalen, ik hou van jullie!!

  8. Lieve allemaal,

    Alvast bedankt voor jullie reacties! Ik ga later nog reageren! (even in de lappenmand, vast met paar dagen wel weer opgeknapt!

    Even alvast voor Marla: Er staan hier 4 of 5 blogs van mij, op deze site en op mijn blogsite, publiceer ik alles. Hier alleen wat me van toepassing lijkt!

    Liefs,
    Nadia

  9. dank je om me te laten weten dat mijn evolutieproces eentje is dat gedeeld word door meerderen xxx inlakesh namaste 🙂

  10. toppunt van complexiteit: HSP/paranormaal/transgender/ptts

    en door niemand geloofd worden, dus nergens zorg kunnen krijgen.

    dit overkomt mijn dierbare vriend.

    • Ik ben ook HSP & transgender (zie ook mijn blog, onder ‘Levensverhalen NTK’: ‘Jongensdroom’ (4/7/11). Niet geloofd worden hoort er helaas bij… Dat is niet eenvoudig. Maar ik heb er wel veel uit geleerd. Ik slaag er steeds meer in mezelf te blijven en mijn intuïtie te volgen. Ik wens je dierbare vriend veel sterkte!

      • @sven, ik persoonlijk ben niet helemaal transgender, maar voel me geen man geen vrouw, maar toch allebij (ik weet dat t anders is dan jou situatie) en ik word elke dag meer mezelf, en heb elke dag meer vertrouwen gewoon te zijn wie ik ben, inderdaad ook door intuitie en ook door eigenwaarde die ik ervoor niet had, ik weet niet goed waarom ik dit hier schrijf maar goed 🙂 xx

        • @Ruben,
          beste Ruben, ik weet ook niet waarom ik hierop antwoord, waarom ik juist op deze site kwam, maar geloof me alles hier op aarde heeft een reden ook hoe jij bent. Ik ben ook medium en had onlangs een gesprek met mijn lesbische dochter over waarom toch dat sommige mensen anders geaard zijn, wat is de reden? Wel ik kreeg een antwoord door. Als jij dat graag eens leest het staat op mijn blog http://blog.seniorennet.be/isabeau
          onder de categorie: Filosoferen
          groetjes Erna

      • @sven en @ruben, Wat mooi dat jullie er steeds meer in slagen om jullie zelf te blijven! Ik wens jullie veel kracht en ook jullie zijn perfect, precies zoals jullie zijn!

    • Ontzettend jammer dat zorg vaak pas volgt na een duidelijk “stempel”. Ik hoop dat je vriend toch nog de hulp krijgt die hij nodig heeft!

  11. Gisteravond voor het slapen gaan verteld onze dochter(12) nog: ik wil zo graag normaal zijn, net als iedereen! Ik(43) weet hoe het voelt…. maar nu zijn de eisen nog hoger dan de tijd van toen ik nog 12 was. Ik heb haar verteld iedereen is niet gewoon, iedereen is anders! Zie het als jou talenten en wees er dankbaar voor, als jij dat bent gaan andere het ook zo zien! Maar die eenzaamheid, alleen zijn met jou gevoel/welbevinden brengt veel verwarring en onzekerheden met zich mee… Zeker als andere jou daardoor ook nog eens buiten sluiten…. alhoewel ik ben van mening ben, dat we dat vooral zelf doen, een stapje opzij… als het niet gaat zoals het behoord te gaan.En daar kunnen we andere ook op wijzen, wat niet altijd voor lief genomen wordt! Acceptatie is het juiste woord.

    Liefs van mij

    • Hallo Anja,

      Hopelijk gaat jouw dochter ook zien dat het juist mooi is om speciale talenten te hebben. “Anders” zijn is heel mooi, maar kan inderdaad ook zo eenzaam zijn. Maar wat heb je dat mooi opgepakt met haar!

      En je hebt gelijk, vaak zijn wel het ook zelf die, bewust of onbewust, een stapje opzij doen. Ik geloof ook niet dat ikzelf ooit echt bij de meerderheid heb willen horen, hoe eenzaam ik me ook voelde.

      Blijf je dochter er maar goed op wijzen dat ze perfect is zoals ze is.

      Liefs,
      Nadia

  12. En zo is het! Als iedereen in de wereld nou zo kan kijken naar zijn medemends wat zouden we dan een mooie wereld hebben…
    Ik heb vertrouwen dat die dag zal komen 🙂

    liefs sabine

  13. Grappig dat er vandaag een blog van jou verschijnt Nadia.. Ik moest gister nog aan je denken, zat te denken: goh.. behalve die ene blog heb ik nooit meer iets van je gelezen. En hier ben je dan. Haha

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in