Je bent begin twintig, vol levenslust, helemaal in de wolken met je grote liefde, net gesetteld in jullie eerste huisje samen, al mooie reisjes mogen maken maar nog veel meer op je verlanglijstje, een kring van lieve familie en vrienden om je heen, verkerende in goede gezondheid.. De wereld ligt aan je voeten, maar juist in de bloei van je leven stort je volledig in elkaar! Hoe kon jou dit overkomen? Hoe moet je nu verder? Had je dit ook kunnen voorkomen? Vragen die blijven malen in je hoofd als je zowel fysiek als mentaal aan de grond zit. Je zult moeten leren reflecteren, relativeren, accepteren en loslaten. Maar dat blijkt makkelijker gezegd dan gedaan. Hoe ga je dit leren als je al tweeëntwintig jaar gewend bent om alles op de automatische piloot te doen? Je geest een loopje met je neemt, de baas speelt over je hart. Je wordt je langzaam bewust van het leven. Je lichaam dat schreeuwt om aandacht, rust. Altijd maar geleefd op de automatische piloot, het niet tot stilstand kunnen komen, niet bij jezelf naar binnen kunnen en durven kijken. Niet leven vanuit je innerlijke kracht. Totdat het leven je ermee confronteert, moe gestreden, je er niet meer om heen kan. Je word je bewust van je innerlijke onvrede, een bodemloze put, onverzadigbaarheid. Emoties diep van binnen die nooit gezien, gehoord en gevoeld mochten worden. Weggestopt, niet wetende dat er een onbewuste bestaat dat alles opslaat en als de tijd er rijp voor is het zich allemaal gewoon weer opnieuw aandient. In eerste instantie zoek ik de onvrede buiten mezelf en denk ik dat die bevredigd kan worden door externe prikkels. Gedurende het proces leer ik dat ik alleen zelf in staat ben deze onvrede in te ruilen voor een gevoel van vrede. Door diep naar binnen te gaan, te kijken, te voelen, te horen en te handelen naar dat wat er daar leeft. Mijn hart durft de strijd aan…

`Knowing yourself is the beginning of all wisdom!´

En daar zit ik dan ruim 2 jaar later na ´mijn diepe dal ervaring´. Trots op de groei die ik bij mezelf zie, ook al is het nog niet altijd gemakkelijk om uit die vicieuze cirkel van angst vandaan te blijven. In het eerste jaar vooral geleefd door de angst, maar in het tweede jaar kwam er steeds meer ruimte voor mezelf: een eigen bedrijfje opgezet , de minor Spirit! gevolgd (spirituele minor), wekelijkse Yoga & Meditatielessen gevolgd (wat ik nog steeds met heel veel liefde doe), therapie aangegaan.. Dat alles heeft gezorgd om dichter bij mezelf te komen.

Laten gaan´Angst verdwijnt door vertrouwen. Vertrouwen dat het leven je steunt bij alles wat je doet. Elke stap die je zet is een stap in het onbekende. Al ken je de route van je huis naar de supermarkt nog zo goed, toch kan iedere stap die je zet voor een verrassing zorgen. Dat geldt ook voor de dag van morgen. Je kunt een bepaalde voorstelling hebben van je toekomst, maar hoe die eruit gaat zien, moet je maar afwachten. Het heeft dan ook weinig zin om erover te piekeren. Volgens Patel is het het beste om open te staan voor wat zich van moment tot moment in je leven aandient, erop vertrouwend dat het leven je altijd brengt wat je nodig hebt.´ En bij het lezen van deze wijsheid en jullie oproep vanmorgen wist ik dat ik deze kans moest pakken!

Ik ben Jessica, 25 jaar, geboren in Zurich (Zwitserland) en studeer Communicatie. Op dit moment loop ik stage op de redactie van ThePerfectYou.nl (“Mooi word je niet, dat ben je!”), waar ik met veel liefde artikelen schrijf. Deze stage is een bewuste keuze geweest: ik wilde graag aan de slag bij een informeel bedrijf (een fijne omgeving met fijne collega’s) waar er ruimte is voor mijn eigen creativiteit zodat ik kan groeien. Omdat ik hooggevoelig ben zijn dit eisen die heel belangrijk voor mij zijn om goed te kunnen functioneren.

Dat ik hooggevoelig ben is iets waar ik achter ben gekomen in de laatste twee jaar, toen ik terecht ben gekomen in de vicieuze cirkel van angst. Ik heb toen moeten leren om te vertrouwen op mezelf en vertrouwen te hebben in het leven. Mijn diepste dal tot nu toe, die me ook het meeste heeft gebracht: zelfacceptatie.

´The brightest light casts the darkest shadow.´

Na de scheiding van mijn ouders voelde ik heel erg de drang om alles en iedereen te helen. Ik voelde het verdriet, ik voelde de pijn. Maar op die leeftijd overzag ik niet dat dit een onbegonnen taak was, want het leven loopt zoals het loopt en door er tegen te vechten kostte het mezelf alleen maar heel veel energie. Zoveel energie dat ik tien jaar later er zelf aan onder doorging. Toch moest dit gebeuren, om mezelf wakker te schudden en om eindelijk de zoektocht naar mezelf te starten. Na een jaar in angst te hebben geleefd binnen vier muren, alle medische onderzoeken te hebben doorlopen om mijzelf ervan te overtuigen dat het echt niet iets lichamelijke was, therapie te hebben aangepakt voor mijn angsten, ben ik begonnen met de minor Spirit! Een minor die onderdeel maakte van de opleiding Communicatie. Deze spirituele minor gaf me de ruimte om me persoonlijk te ontwikkelen en hield me, naast mijn therapie, telkens weer een spiegel voor. Oud verdriet wat er nooit mocht zijn kon ik nu weer voelen en een plekje geven. Ik kon mij eindelijk uiten zoals ik ben en niet zoals ik dacht te horen zijn (voldoen aan de eisen van een ander om er maar bij te horen en leuk gevonden te worden). Nee, ik gaf mezelf eindelijk de toestemming om de ware ik door te laten schijnen. Waardoor er een hele zware last van me schouders afviel.

Je bent helemaal goed zoals je bent!

In het begin is het wennen, je nieuwe, echte ik. Je bent zo gewend aan de oude, die op de automatische piloot en vanuit het ego heeft geleefd, dat het leven vanuit gevoel soms wat vreemd aanvoelt. Hierdoor is het gemakkelijk om terug te vallen in het oude. Maar als je alert blijft, blijft oefenen, kun je daadwerkelijk veranderen. Meditatie en yoga hebben mij daarbij heel erg geholpen. Ik zag mezelf veranderen en dat zag mijn omgeving ook. Hier hadden ze soms wat moeite mee, waardoor ik mezelf soms best eenzaam heb gevoeld. Kon ik eindelijk mezelf accepteren, werd ik voor mijn gevoel niet geaccepteerd door mijn omgeving. Alsof niemand me begreep en ook niet de moeite wilde nemen om het te begrijpen. ´Het zit tussen je oren´. Maar dat is niet wat ik wilde horen, ik wilde alleen maar even iemand die even de tijd nam om naar mijn verhaal te luisteren. Je wilt zo graag begrepen worden, maar ook dit is vechten voor, besefte ik me. Uiteindelijk heb ik dit verlangen naast me neergelegd en het gezien als een les om nog meer op mezelf te vertrouwen, mijn eigen beste vriend te worden. Uiteindelijk moet je het in dit leven toch echt met jezelf doen, dus beste vrienden worden met jezelf was helemaal niet zo een gek idee.

Het mooie was, toen ik losliet kwam het begrip. Ik besefte me dat ze tijd nodig hebben gehad, zoals Vrijheid enzoik tijd nodig had om te beseffen wat er allemaal met me gebeurde. Nog altijd kan ik soms even verstrikt raken in mijn angst, maar gelukkig is dit een momentopname en kan ik vervolgens relativeren en weer loslaten. Ik durf nu te vertrouwen op mezelf. En nu ik dit zo aan het schrijven ben, ben ik heel erg trots op mezelf: hoe diep ik ook ben gegaan, ik ben alweer een heel eind omhoog geklommen. Het heeft me een veel wijzer persoon gemaakt. Trouw zijn aan jezelf is daarvoor the key.

Ik zie en herken veel oude gedragspatronen nu bij andere mensen, die ik dan zo graag wil helpen omdat ik weet dat je het jezelf zo onnodig moeilijk kan maken. Terwijl het echt makkelijker kan! Daarom grijp ik deze kans aan, om mijn verhalen en wijsheden, die ik in dit korte leven al heb mogen opdoen, met anderen te delen. Zodat zij eerder dichter bij zichzelf kunnen komen en niet zo diep hoeven te gaan ( door de tools, door te weten dat ze er niet alleen in staan, dat ze zich begrepen en minder eenzaam voelen). Je bent veel sterker dan je zelf denkt!

 

Jessica

 

23 REACTIES

  1. Wauw!! Alsof ik het verhaal van mezelf lees… Ik ben ruim een jaar geleden in die diepte gevallen en zit nog midden in mijn klim omhoog. Dit lesen doet me goed, je omschrijft precies wat ik voel en doormaak….. en niet aan de omgeving uit kan leggen: 'aan de buitenkant lijk je zo'n sterke vrouw'!! Dankjewel voor je artikel.

  2. Lieve Leonoor,

    Bedankt voor je reactie! Natuurlijk, ik vind het bijzonder én super lief om te zien hoe iedereen energie stopt ook in zijn/haar reactie.

    Wat mooi om te zien & horen dat je nu andere mensen mag én kan helpen. Ik heb jullie website bekeken, ziet er goed uit! Wat bijzonder ook dat je een boek hebt geschreven. Dat begin was er bij mij ook, nog niet weten af te ronden. Wie weet, ooit..?!?! Haha.

    Ik wens jou ook alle liefde op je pad die je nodig hebt!

    Lieve groetjes,

    Jessica

  3. Hallo Jessica,

    Wat mooi dat je verhaal wil delen en wat leuk dat je regeert op de reacties! Ik ben zelf ook door een diep dal gegaan en ben daarna zelf mensen gaan helpen, waaruit 8 jaar geleden onze woongroep is ontstaan. Ik heb heel vaak gezegd, dat ik als ik had geweten dat er nog zoveel moois zou komen in mijn leven, ik me niet zo ongelukkig en eenzaam gevoeld zou hebben.
    Ik was kwaad als mijn vader zei dat hij hoopte dat ik eruit zou komen. Ik zei dan wat heb je aan hoop. Hij bleef vertrouwen in mij houden en langzaam kreeg ik ook het vertrouwen in mezelf dat het zin had waar ik mee bezig was, mijn pijn verwerken en verwoorden en bespreekbaar maken.

    Ik ben daarna zelf mensen gaan helpen. Als je het zelf hebt doorgemaakt is het fijn om tegen anderen te kunnen zeggen dat je vertrouwen mag hebben dat je erdoorheen komt. Ik woon nu met 4 mensen in mijn huis. Op onze website http://www.contactmuziek.nl kun je zien wat voor mooie dingen er kunnen ontstaan uit een diep dal.

    Ik wens je heel veel liefde op je pad,

    liefs
    Leonoor

    • @Leonoor, Lieve Leonoor,

      Bedankt voor je reactie! Natuurlijk, ik vind het bijzonder én super lief om te zien hoe iedereen energie stopt ook in zijn/haar reactie.

      Wat mooi om te zien & horen dat je nu andere mensen mag én kan helpen. Ik heb jullie website bekeken, ziet er goed uit! Wat bijzonder ook dat je een boek hebt geschreven. Dat begin was er bij mij ook, nog niet weten af te ronden. Wie weet, ooit..?!?! Haha.

      Ik wens jou ook alle liefde op je pad die je nodig hebt!

      Lieve groetjes,

      Jessica

  4. Wat heb je dit mooi omschreven.
    Ik bevind me momenteel in het diepe dal van mijn leven en vraag me af hoe diep ik nog moet gaan. Voel me onbegrepen zelfs door mijn eigen moeder. Zwaar proces maar goed om te weten dat het beter gaat. Het voelt als een soort spirituele geboorte en ben er inmiddels trots op dat ik zoveel voel en waarneem. Maar uit het dal klimmen is niet makkelijk. Bedankt voor je mooie tekst!

    • @Marieke,

      Hi lieve Marieke,

      Wat vervelend, maar probeer te onthouden dat het je heel veel brengt. Ook al voel je dat nu soms nog niet. Vertrouw op je eigen hart, dan weet ik zeker dat die klim naar de top gaat lukken. Gun jezelf wel de tijd om stapje voor stapje te klimmen, daar heb je straks profijt van. Soms als je te snel wilt kun je bepaalde dingen alsnog over het hoofd zien en vervolgens weer struikelen. Zie dit als een kans om de ultieme versie te worden van jezelf! Heel veel kracht.

      Geniet van je dag.

      Liefs,

      Jessica

  5. Beste Jessica,
    Wat je schrijft getuigt van veel wijsheid en ik herken ook veel van wat je naar voren brengt. Ook ik ben hoog sensitief. Ik herken een aanzienlijk deel van de fasen die je doorlopen hebt; het vergt moed je angsten onder ogen te komen. Bovendien vergt het een heldere, oprechte geest en inzicht om alles, waaronder je angsten, binnen het grote plaatje ofwel context te kunnen plaatsen. Uit ervaring weet ik hoe relevant/van vitaal belang het is om in balans te blijven. Om je niet te identificeren met je emoties, zoals met angst. Je kunt er wel altijd iets van leren. De hamvraag voor iedereen is: kies je voor liefde of kies je angst? Er is geen middenweg. Maar je hebt altijd een keuze.
    Loslaten wat je niet meer dient is noodzakelijk in een mensenleven. Ik zit nu zelf weer precies in zo’n fase/periode dat het loslaten kennelijk extra belangrijk is, wil je verder kunnen gaan om gehoor te geven aan je roeping, aan de stem van je hart.
    Ik zelf ben sinds kort 30, al zie ik eruit als pakweg iemand van 20 (of zelfs 17), maar ook ik heb binnen een zeer korte levensspanne, als twintiger, mijn “deel” wel gehad en dankzij datzelfde deel aan levenservaringen ben ik veel wijzer en authentieker geworden 🙂

    Veel geluk gewenst en bedankt voor het delen van je levensverhaal!

    • @Iris,

      Lieve Iris,

      Bedankt voor je mooie woorden! Ik wens jou heel veel kracht bij het loslaten in deze fase om weer een stukje dichter bij je hart te mogen komen.

      Ook ik wens jou al het geluk! Een hele fijne dag.

      Lieve groetjes,

      Jessica

  6. wow Jessica,

    Wat een mooi verhaal en wat een wijsheid…
    Mooi om te lezen dat jij dat al op jouw jonge leeftijd kan en ik als 45 jarige er net ben.
    Zo zie je maar elke generatie wordt een beetje beter.
    Het voelt hoopvol om te lezen, omdat mijn 12 jarige dochter ook in het dal zit wat jij omschrijft.
    Het geeft me vertrouwen dat ze er zal komen, net als jij en ik.

    • @helene korver,

      Lieve Helene,

      Bedankt voor je lieve reactie! Ik weet zeker dat ze er uitklimt. Geef haar de liefde, het begrip, de tijd en de ruimte die ze nodig heeft , dat bevordert haar proces. Doordat je het zelf ook hebt doorstaan kun je je veel beter verplaatsen in haar, dat is al heel fijn.

      Knuffel,

      Jessica

  7. Lieve Jessica,

    Wat geweldig mooi en waardevol om dit van jou te mogen lezen!
    Wat een kracht! Wat een wijsheid 🙂
    Het raakt me diep.
    Omdat het me doet denken, terwijl ik jou verhaal las, aan mijn eigen leven.
    Ik ben nu 27 jaar en al meerdere keren ”vastgelopen” geweest in mijn leven.
    Je krijgt er zoveel meer voor terug! Zoveel wijsheid en het ontwikkeld je enorm 🙂

    Liefs Annemarie

    • @Annemarie,

      Hi Lieve Annemarie,

      Dankjewel voor ook jouw lieve woorden. Toch is het wel fijn als je weet dat er meer zijn die hetzelfde doormaken he? Ondanks dat je iemand het aan de ene kant niet gunt, omdat het best zwaar is, weet je aan de andere kant dat het je/ze veel kan brengen.

      Fijn om samen te kunnen delen! Trots op jou!

      Lieve groetjes,

      Jessiva

  8. Angst verdwijnt door te zien dat 99,99% van de angst niet op de realiteit van het moment gebaseerd is maar op de realiteit van de mind.

    Het angstgevoel wat gebaseerd is op het moment NU komt enkel voort als er directe daadwerkelijke dreiging voor het lichaam is.

    Alle andere angstgevoelens voelen wel echt maar zijn een product van de mind.

    Trouwens, als er directe dreiging in het moment is dan zal het lichaam direct aktie ondernemen en is er eigenlijk van een angstgevoel geen sprake.

    Angstgevoel is eigenlijk altijd MIND m.a.w. een vooraf dingetje of een achteraf dingetje.

    Maar in het moment zelf als er daadwerkelijke dreiging is dan is het aktie/handelen.

    Okay, als we dan toch in die mind willen zitten dan kan vertrouwen op jezelf een aardig hulpmiddeltje zijn.

    In het moment NU kan er geen vertrouwen bestaan.

    Vertrouwen is iets bedachts.

    Ach, wat is leeftijd.

    Ik herinner me die knal nog als de dag van eergisteren.

    • @Aart,

      Hi lieve Aart,

      Bedankt voor je reactie! Klopt, angst zit in ons hoofd én kan ons helaas een heleboel beperkingen opleggen. Maar als je, zoals jij ook zegt, gaat zien dat het iets is wat eigenlijk niet bestaat dan zwak je het angstgevoel af. Maar wat doe je in de tussentijd als die angst er wel is? En die angst eerst uit je onderbewuste & het bewuste moet worden ‘gedeleted’? Vertrouwen toch? Het is niet van vandaag op morgen opeens weg. Maar daar probeer je wel naar toe te werken. Want leven zonder angsten is échte vrijheid!

      Een fijne avond!

      Lieve groetjes,

      Jessica

      • @Jessica, wat ik doe in de tussentijd als die angst er wel is, is gillen.

        En proberen hard te rennen, is wel eens lastig als angst op het toilet ontstaat maar toch.

        Van mij mag alles hoor, zo ook vertrouwen.

        Maar dat is het zelfde mindproduct als angst.

        De mens blijft dan in die mind ronddolen.

        Vertrouwen bestaat net als angst eigenlijk niet, althans niet buiten die mind/zonder werking van die mind.

        Als angst er is dan is er enkel 1 optie en die is werkelijk bewust zijn van wat er gaande is.

        Toen ik hoorde/doorkreeg dat angst voor 99,99% op mind gebaseerd was en niet op de werkelijkheid had ik als hulpmiddel als er toch nog angst opkwam; is er directe dreiging/is je leven nu direct in gevaar?

        Daarmee kun je uit de beleving van de mind komen en weer vanuit het Nu de dingen gaan beleven.

        Met vertrouwen blijf je in de mind en hou je de angst in stand en/of zie je die niet als een product van de mind.

        Wat nu als je niet vertrouwen kunt dan zul je eerst weer met dat vertrouwen aan de slag moeten; hoe leer ik vertrouwen, etc, etc.

        Maar nogmaals; alles is toegestaan als het maar werkt.

        Alles staat of valt bij de fase/bewustzijnstrilling waarin de mens zich bevindt.

        Ik hoop nog veel van je te lezen Yessica.

      • @Jessica, Op mijn 19e had ik de eerste angst- en paniekervaring.
        Inderdaad, verschillende onbewust onderdrukte gebeurtenissen die uiteindelijk trauma’s zijn geworden, er aan ten grondslag liggend.
        Nu op mijn 53e, enkele therapieën en vele fases, pieken en dalen verder, blijkt dat het voor mij nog steeds actueel is.
        Zover terug gegooid worden, dat je zelfs je eigen mens-zijn in twijfel trekt en het liefst wilt verdwijnen van hier.

        Een harde leerschool, die ik kennelijk moet doorlopen hier in het aardse.

        • @Itti, Hi Aart,

          Het is een harde leerschool én ik begrijp dat het soms alles behalve prettig voelt. Maar ik geloof heel erg dat het dan ook écht nodig is én dat je er weer heel veel van kunt leren en dus groeien.

          Heel veel kracht! You’re still here, standing strong! Respect.

          Liefs Jessica

  9. Hoi Jessica,

    Mooi geschreven.

    Het lijkt of dit verhaal vanuit mezelf geschreven is, zo herkenbaar. Zin na zin volledig bekend.

    Ik ga je verhalen en wijsheden volgen! Bedankt voor de motivatie.

    Gr, Suzanne

    • @Suzanne,

      Hi lieve Suzanne,

      Lief, bedankt! Wat bijzonder eigenlijk, hoeveel er zijn die hetzelfde doormaken. Het is fijn om ervaringen te delen en te weten dat je niet de enige bent die zoiets doormaakt. Ik heb ook al zoveel bijzondere verhalen gelezen, dat geeft echt kracht!

      Een fijne avond,

      Lieve groetjes,

      Jessica

  10. Hallo Jessica,

    Dank je het delen van je levensverhaal en je ervaringen.
    Je hebt op jonge leeftijd al heel wat nare dingen meegemaakt.
    Maar de positieve ervaringen die daar het gevolg van zijn kun je
    gelukkig op de juiste wijze inschatten.

    Ik vind het verheugd te zien dat er steeds meer mensen zijn die
    al op jonge leeftijd tot een hoge mate van bewustzijn komen en dat ook durven uit te dragen.

    Ga door met het publiceren van dergelijke verhalen.

    Succes.

    Groet,

    Rob

    • @Rob Pieterse,

      Lieve Rob,

      Dankjewel. Precies zoals jij zegt: ik ben dankbaar en zie ‘mijn diepe dal’ als een grote kans dat ik extra intens kan en mag genieten van dit leven.

      Een hele fijne dag.

      Lieve groetjes,

      Jessica

  11. Hallo Jessica

    Ik geef je een groot compliment hoor voor de wijze hoe je
    Dit allemaal gedaan heb.
    Zo jong en dan al de confrontatie met jezelf aangaan.
    Een jonge wijze vrouw noem ik je dan ook.
    Je bent al door diepe dalen gegaan, maar er ook weer uitgekrabbelt.
    Sommige mensen doen er hun hele leven over om tot deze inzichten te komen.
    Ik wens jou dan ook veel kracht en sterkte op je verdere levenspad.
    Je zal het nog ver schoppen denk.

    Veel licht en liefde gewenst
    Jannie.

    • @Jannie,

      Lieve Jannie,

      Bedankt voor je mooie woorden! Ik krijgt het er zelfs een beetje warm van.. Lief!
      Ik wens jou ook al het moois.

      Lieve groetjes,

      Jessica

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in