Bij dit artikel wil de auteur graag vermeld hebben dat het belangrijk is dat de hele context rond deze aandoeningen of ziekten begrepen worden. Deze informatie hieromtrent staat beschreven in het 1e deel van “De Sleutel Tot Zelf-Bevrijding”, evenals op bepaalde andere plaatsen in het boek.

**************

Innerlijk is zij kieskeurig, kritisch. In haar denkpatroon ontwikkelt zij zich als een perfectionist; in gedachten is zij steeds bezig om haar ambities te verwezenlijken, hoe klein deze ook mogen zijn. Maar met dit perfectionisme naar zichzelf toe, komt zij nergens, zeker niet wanneer zij zich al onvermogend voelt.

Een autist gelooft te weinig in zichzelf, veroordeelt zich tot mislukkeling. Zij komt het leven binnen met gevoelens van een buitengeslotene, een marginaal, een clochard, een nieterkende schilder ergens op een zolderkamertje.

Toch zit zij boordevol ambities, talenten… maar het gevoel van onvermogen en de vrees om gekwetst, verstoten of verslonden te worden door de anderen, laat haar zichzelf buitensluiten. Uit zelfbescherming bouwt zij a.h.w. een stevige wal rond haar persoonlijkheid. Innerlijk is zij kieskeurig, kritisch. In haar denkpatroon ontwikkelt zij zich als een perfectionist; in gedachten is zij steeds bezig om haar ambities te verwezenlijken, hoe klein deze ook mogen zijn. Maar met dit perfectionisme naar zichzelf toe, komt zij nergens, zeker niet wanneer zij zich al onvermogend voelt:

“Ik kan het toch niet.”

Ten overstaan van deze kritische normen die zij stelt aan zichzelf, faalt zij volledig:

“Ik ben door en door slecht en onwaardig om werkelijk. voluit te leven”. Trouwens, anderen zouden dit alleen maar kunnen bevestigen. Zij sluit zichzelf achter hoge muren op. Op deze wijze krijgt zij dan toch de aandacht waar zij zo naar verlangt, zonder nog te kunnen veroordeeld worden voor haar slechte kanten, want zij is immers ziek en onbereikbaar!

Al in de moederschoot pikt de foetus onderdrukte angsten van de ouders op. Je kan een autistisch kind niet laten herstellen zonder deze onderdrukking bij de ouder(s) aan het licht te brengen en op te lossen. Een genezende invloed via de ouderband kan wonderen doen, afstand speelt hierin geen rol! Hierbij is geen sprake van schuld, maar van een aantrekking tussen wezens, die allen dezelfde psychologische problematiek hebben op te lossen.

Het kind kan haar ouders laten evolueren, door een spiegel te zijn voor hun onderdrukte problematiek. De ouders kunnen het kind laten evolueren, door deze psychologische situatie niet te ontvluchten, maar op te lossen, ook in henzelf. De angsten, de overtuiging dat zijzelf niet voldoen aan bepaalde voorwaarden om goede mensen te kunnen zijn… De angst, dat de wereld in feite een onveilige plaats is om in te bestaan… Alle bovengenoemde oorzaken dienen ook te worden nagegaan door de ouders in zichzelf (zelfkritiek, zelfafbraak, enz.).

Gastvrijheid, warmte, veiligheid! De angsten zijn er de oorzaak van dat het kind zich niet echt zal laten zien, tot alles veilig zal zijn… op dat ogenblik zal men haar best zelf naar buiten laten komen; een communicatiepoging vanuit de autist, bijvoorbeeld om een ‘koek’ te vragen, wanneer zij al te lang geen eten heeft gehad.

De schildpad toont pas haar kopje, wanneer zij intuïtief aanvoelt dat zij veilig zal zijn, dat de mensen haar niet als een lelijk, waardeloos mormel zullen platslaan.

 

Uit De Sleutel tot Zelf-Bevrijding – Psychologische Oorsprong-en-Oplossing van 1300 ziekten” – Christiane Beerlandt, ISBN 978-90-75849-32-5, © Uitgeverij Beerlandt Publications, Lierde, België

website auteur:  www.christianebeerlandt.com

5 REACTIES

  1. ?? Apart verhaal over dat in de moederschoot het kind angst, afwijzing etc. ervaart v.d. moeder en daardoor autist is geworden? Mijn zoon heeft een lichte/welliswaar intelligente vorm van asperger, wat weer een vorm is van autisme. Vanaf de geboorte zag ik al dat er iets niet “klopte”. Ik kom uit een liefdevol, warm nest en kende/ken geen angsten. Door mijn warmte, liefde en geduld heb ik heel veel uit mijn kind kunnen halen en zelfs meer. Hij is verworden tot een zeer zeker kind, dat zichzelf niet anders ziet dan anderen en zichzelf als een volwaardig mens ziet. De gesprekken die wij met hem hebben zijn zo diepgaand dat veel, met name zichzelf spirituele noemende, mensen daar nog iets van zouden kunnen leren!

  2. Wat een hoop veronderstellingen bij elkaar.
    “Al in de moederschoot pikt de foetus onderdrukte angsten van de ouders op.”
    Dat is een nogal stevige bewering, en stevige beweringen behoeven een sterke onderbouwing. Maar die ontbreekt volkomen.
    Ik vermoed op basis van dit stukje dat de schrijfster niet precies weet wat autisme inhoudt, en dat het een zeer ruim begrip is. Ik roep wie dit leest zich eens te verdiepen in wat autisme voor soort syndroom is, alvorens te geloven in de onzin van deze schrijfster.

  3. Jeetje wat een herkenning!!

    Mijn perfectionisme staat mij volop in de weg. Ik heb er iedere dag mee te maken, dag in dag uit. Zelfs op mijn werk (waar ik het bijna niet meer uithou) ga ik zelfs andermans spullen recht zetten en schoon maken. Goed is niet goed genoeg op school en een 8 is niet goed genoeg. Hierdoor kom ik in grote problemen. “Als ik leer, wil ik ervoor een 10 halen. Als het minder wordt, hoef ik danniet te leren. En als ik niet hoef te leren, waarom ga ik dan nog op school” was mijn gedachte de laatste jaren. Maar het is een ongelovelijke dubbel gevoel. Want ik wil heel graag veel leren. Alleen leer ik dingeen die ik allang al wist op school. Helaas!

    Ik heb nog noooit gedacht dat ik autistische trekjes had.. nouja, dat is een van de vele labels. Uiteindelijk valt alles samen. Alle labels!

    It makes sense to me!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in