Ballast uit het verleden opruimen gaat in fases

Als spiritueel coach kom ik regelmatig mensen tegen die al vrij lang het spirituele pad bewandelen en al veel werk hebben verricht om zichzelf te bevrijden van beperkende patronen en trauma’s uit hun verleden. Ze hebben het gevoel dat ze daar wel klaar mee zijn en nu eindelijk eens toe willen komen aan wat zij zien als hun levensdoel: een eigen praktijk als therapeut, coach, of healer, of ander werk waarbij zij hun talenten op dit gebied kunnen inzetten.

Daarvoor hebben zij al vele studies en cursussen gevolgd om zich steeds verder te bekwamen, maar toch komt hun praktijk niet van de grond, of er komen steeds minder cliënten na een periode van bloei. Hun verlangen is groot en oprecht en het is zeker de bedoeling dat ze als lichtwerker hun steentje bijdragen aan het verhogen van het bewustzijn van de planeet, maar ze worden gehinderd door ballast uit het verleden die nog belemmerend werkt, waardoor het niet lukt om te creëren wat ze zo graag willen.

Niet alles in één keer

Tijdens een retraite had ik een keer een droom waarin een groot vrachtschip aan de kade aanmeerde om enkele pakketten uit te laden. De droom wilde me duidelijk maken dat je niet alle ballast in één keer uit kunt laden, omdat je die niet kunt verwerken, dat zou je niet aan kunnen. Het was het antwoord op mijn vraag waarom ik nu met ogenschijnlijk dezelfde vragen aan deze retraite was begonnen als anderhalf jaar geleden in een vergelijkbare situatie. Was ik wel iets opgeschoten als ik nog steeds hiermee worstelde?

Fase van het proces

Als je tegen obstakels in je leven aanloopt komt het er waarschijnlijk op neer dat er toch nog oude ballast opgeruimd mag worden, ondanks het feit dat je zelf het idee hebt dat dit allang niet meer nodig is. Je denkt: ik heb er al zo vaak aan gewerkt, het kan toch niet zo zijn dat ik dat nu weer moet gaan doen! Ja, toch wel, maar misschien in een andere vorm dan voorheen.

Elke fase van het proces vereist weer een andere aanpak en moet op het juiste moment aangegaan worden, niet te vroeg en niet te laat, want pas dan is het effectief (zie ook mijn vorige artikel: Het belang van het juiste moment).

Je gidsen zullen ervoor zorgen dat je precies dat stuk te verwerken krijgt dat je op dit moment in je leven aan kunt. Dit proces wordt vaak vergeleken met het afpellen van de schillen van een ui: met elke schil die je afpelt, kom je dichter bij de kern van de problematiek en voel je je lichter dan voorheen.

Periode van rust

Meestal komt er na zo’n periode van verwerking een tijd waarin je je goed voelt en denkt wel klaar te zijn met het proces. Je wordt ook ’s nachts met rust gelaten, na een tijd waarin je het gevoel had dat je hard aan het werk was gedurende de nacht (zie mijn artikel De nacht als parallel bestaan. Wat gebeurt er als je slaapt).

Je hebt volop nieuwe energie en alles waar je voorheen moeite mee had, lijkt vanzelf te gaan. Maar na enige tijd, soms na een paar jaar, maar soms ook al na een paar maanden, begint het opnieuw: weer loop je tegen dingen aan die je dacht achter je te hebben gelaten. Je komt opnieuw bepaalde thema’s tegen, bijvoorbeeld onzekerheid, depressieve gevoelens of angsten.

Het lijkt alsof je de wind tegen hebt in plaats van mee. Je krijgt niet voor elkaar wat je graag wilt en duwen en eraan trekken helpt ook niet. Dan is het tijd om nogmaals te kijken wat je tegen houdt, waarom het niet stroomt.

Oude thema’s

Dan zul je ontdekken dat oude thema’s de kop weer opsteken en je niet met rust laten. Dat is ook goed, want zo kun je toekomen aan de volgende fase in je proces, waarin je weer een stukje van je bagage uit kunt laden en lichter je weg kunt vervolgen.

Misschien moet je nu een andere vorm van therapie volgen, of lichaamswerk doen. Mogelijk ben je goed in staat het op eigen kracht te doen, eventueel door een tijd in retraite te gaan, of creatieve uitingsvormen te zoeken, zoals schilderen, dansen of zingen, want het hoeft helemaal niet zo zwaar te zijn.

Naarmate jijzelf lichter wordt omdat je al het één en ander opgeruimd hebt, wordt het werken aan wat je nog belemmert ook lichter en kun je er veel van leren en er zelfs van genieten. Het maakt je ook tot een betere therapeut, partner of vriend(in), want je weet hoe het werkt en je kunt anderen helpen bij dit proces. Door steeds dieper te gaan verhoog je je bewustzijn en energieniveau, en dat van de mensen om je heen als je die erbij betrekt.

Delen met anderen

Het is fijn om dit proces te delen met anderen die het zelfde pad hebben gekozen. Je kunt elkaar steunen en vaak doorloop je dezelfde processen, maar kies je net even een ander weg, omdat die beter bij jou past. Het is inspirerend om elkaars worstelingen en successen mee te maken en het geeft veel kracht, je staat er niet alleen voor.

Dat geldt ook voor de aanwezigheid van je gidsen, die jou door dik en dun steunen, al halen ze de kastanjes niet voor je uit het vuur, want het hoort bij je leerproces dat je dat zelf doet.

Zij kunnen je de weg wijzen die voor jou het meest effectief is op dit moment. Neem rust en keer naar binnen om contact met ze te maken, het zal je helpen om met meer gemak en plezier de noodzakelijke stappen te zetten.

 

2 REACTIES

  1. Je artikel is heel helder, en alles heel erg herkenbaar. Alles op zijn tijd zeker. Soms stroomt het, soms niet, kijken wat er nu weer aan de orde is en wat je moet doen…. en uiteindelijk je toch elke keer wat lichter gaan voelen. Grappig is ook dat ik soms mensen aantrek en help door mijn eigen processen van dat ogenblik uit te leggen, maar ik zit gewoon in dezelfde fase dan zij. Het is immers geen wedstrijd. Het coachen is vooral het delen van ervaringen,uitwisseling. In een volgende fase (want mijn ui heeft vele rokken), ontmoet je weer anderen die ook met dat/je eigen nieuwe thema wat moeten aanvangen… Dus je kan al helpen, in welke fase je je ook bevindt, maar in de eerste plaats gaat het vaak om die zelfhealing en fijn, je kan het samen doen.

  2. Goedemorgen Ellen,

    Dank je wel voor je woorden.
    Het is opvallend dat zoveel mensen coach/healer willen worden of willen zijn.
    Jouw ervaren dat “gediplomeerde coaches/healers” vastlopen op de gedachte van het opruimen van hun ballast. De innerlijke tegenwerking om een praktijk op te kunnen richten.

    De vergeten coach/healer voor hetzelf. Waardevolle aangereikte gnostische theorieën, verzilverd met oorkondes of diploma’s.
    En dan ben je voor de buitenwereld…”een titel”…voor wie?
    Voor iedereen…en voor diegene waar het werkelijk om gaat…die sluiten we opnieuw buiten…anderen helpen!
    Ik ben wordt in minderwaardigheid terug geworpen naar de achtergrond waarin het al zo lang heeft opgesloten gelegen.
    De meest tastbare en liefdevolle die er in het huidige zijn bestaat, wordt weggeduwd door een briefje en het denken voor “anderen” daar te MOETEN zijn!
    Denken dat we zijn…theoretisch…en zo wordt alles dat we aangereikt hebben gekregen in een theoretische praktijk ervaring/examen belicht (onder belicht :'( ).
    Ballast opruimen…herkennen, accepteren en er aan durven werken zodat het ipv een last een ervaring is die ons rijker in het leven doet staan…er een eigen innerlijk weten waarom die ballast op het pad is gekomen.
    Ballast…verdwijnt niet…het is ervaren…de geduldige leerweg is die ballast een andere invulling te geven.
    Er mee om te willen gaan op een innerlijke wijze die zachtmoediger is dan het “denken” dat er opnieuw een ballast van maakt.
    Zo ballast is opgeruimd…werkelijk?
    Of blijft het vergeten praktijkexamen terugkomen om de innerlijke theorie die we hebben ontvangen te voelen zonder er in meegezogen te worden?
    Met liefde en geduld de frequentie trillingen van de inzichten…de geleerde aanreikingen van de ander vast te leggen in “ik ben”!
    Eenvoudig? Nee…liefde en geduld voor onszelf hebben is verre van eenvoudig…en wat brengt het op!
    Durven invoelen…durven ervaren van die theorieën in de werkelijkheid van de buitenwereld. De kosmos geeft ons nieuwe praktijkervaringen aan om ons bewust die theorieën te mogen doorleven. En regelmatig zakken we nog…oude patronen vervagen langzaam.
    Totdat er een moment is dat we luisteren…in ons en naar dat praktijkexamen..ineens handelen we totaal anders dan voorheen…het inzicht begint zich vast te leggen…een helder weten.
    Komen er nog opnieuw die ervaringen die we ballast blijven noemen…jazeker…net zo lang totdat het geen ballast meer blijkt te zijn. Het is geheeld naar een dankbaar en rijker aanvoelende ervaring…een groeiervaring naar een innerlijk diploma waar diploma’s geen waarde hebben.
    Healer/coach voor jezelf durven en willen zijn…de tijd en de wijsheden voor die ander terug naar jezelf halen…je kunt worden die je wilt zijn wanneer je uit liefde voor jezelf bent!

    Voor iedereen een geweldig mooi dagje xxx

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in