toeschouwer of deelnemer

Ben jij een toeschouwer of deelnemer aan het leven?

“Een deelnemer”, hoor ik je zeggen. En ik hoop voor je dat dat ook inderdaad zo is. Maar mijn ervaring is anders, na honderden readingen. En ik ga je uitleggen wat ik bedoel met deelnemer en toeschouwer zijn.

Slechte ervaringen

We hebben allemaal al heel veel levens achter de rug. En in die levens zijn we van alles geweest (van koning tot bedelaar, man en vrouw, geestelijke en hoer zeg maar) en we hebben heel veel meegemaakt. Soms waren het goede tijden en soms minder goede tijden. Wij bewuste, gevoelige mensen waren al eerder bewust en gevoelig. We zijn dat niet nu in dit leven opeens geworden. Maar in tegenstelling tot dit leven, werd onze gevoeligheid en wat we daar voor goeds mee deden, niet altijd gewaardeerd, vaak zelfs helemaal niet. Met als gevolg dat we ons moesten aanpassen, onszelf moesten ontkennen en soms werden we er zelfs voor gedood. En in de levens dat je als vrouw door het leven ging, was je ook niet veilig, wat helaas in grote delen van de wereld nog steeds zo is. Al deze ervaringen draag je met je mee. In jouw systeem, in jouw energie, zijn hier de gevolgen nog steeds van aanwezig. Alles wat je hebt meegemaakt en niet hebt verwerkt, geven je een gevoel van onveiligheid. En dat maakt dat je niet vrij deelneemt aan het leven maar meer een toeschouwer bent van het leven. Je blijft op afstand want het voelt zo onveilig. Dit is over het algemeen een onbewust proces. Maar ook onbewuste processen, juist vaak de onbewuste processen, spelen een belangrijke rol. Want als je je er eenmaal van bewust bent, dan kan je er iets aan doen.toeschouwer of deelnemer

Onveiligheid

Je voelt je onveilig door alle ervaringen die je hebt gehad. En het woord ‘onveilig’ gebruik ik als een verzamelnaam voor: angst voor van alles en nog wat, afwijzing, het niet waard zijn, jezelf niet mogen zijn, pijn en verdriet. En met deze energie ben jij dit leven op aarde gekomen. Je voelt je onveilig op aarde, je voelt je onveilig in je leven en in je lichaam. Daardoor ga je je aanpassen aan je omgeving. Je durft niet jezelf te zijn, áls je al weet wie je bent en wat je wilt. Je blijft vaak eerst op een afstandje, je kijkt rustig de kat uit de boom en je “voelsprieten” heb je heel ver voor je uitgestrekt. En dat heeft grote gevolgen want vanuit deze energie maak jij je keuzes en trek je ervaringen aan die hiermee resoneren. Je trekt ervaringen aan die jou een onveilig gevoel geven, of voor nog meer angst zorgen, je wordt afgewezen enzovoort. Logisch, het kan niet anders zijn dan dit. En dus word je bevestigd in je gevoelens: zie je nou wel, ik ben onveilig.

De gevolgen van je gevoelens van onveiligheid kunnen er zo uitzien:

  • Je bent niet goed geaard
  • Je hebt het gevoel een slachtoffer te zijn van je omstandigheden
  • Je bent depressief want je wilt hier helemaal niet zijn
  • Je past je aan aan je omgeving omdat je niet jezelf durft te zijn
  • Je ervaart veel ‘gedoe’ in je leven, met geld, maar ook met relaties
  • Je doet werk dat niet bij je past
  • Het leven stroomt niet
  • Je krijgt een burn-out
  • Je hebt geen enkel vertrouwen in het leven
  • Enzovoort 

Zelfbescherming

En hoe komt dat nou? Je hebt je hart gesloten, uit zelfbescherming, tegen nog meer pijn. En met een gesloten hart kan je het leven niet toelaten. Er kan niets uit, maar er kan ook niets in. Het leven stroomt niet, en dus blokkeert alles. En soms voel je dat ook echt letterlijk in je lichaam als er van alles vast gaat zitten. Of je wordt ontslagen en je komt maar niet opnieuw aan het werk. Wat er op een dieper niveau gebeurt, is dat je jezelf niet toelaat, je laat je werkelijke zijn niet toe. Want van nature ben jij liefde en veilig en vol vertrouwen en overgave. Jij hebt het in je om alles te manifesteren waar jij naar verlangt. En het is een enorm pijnlijke constatering, dat je jezelf onthoudt waar jij naar verlangt!

 Wat kan je doen?

Maar gelukkig weet jij dit nu. Alles begint bij bewustwording. En ik hoop dat jij, na dit gelezen te hebben, tegen jezelf zegt: ‘Oh, zou het dat zijn?’ en dat je dan gaat onderzoeken wat er specifiek in jouw leven speelt. Zodat je jouw angst, pijn en verdriet onder ogen kunt zien en kunt loslaten. Zodat je hart geheeld wordt en je langzaamaan je hart kunt openen. Zodat het leven weer kan gaan stromen door jou heen. Zodat jij jezelf kunt gaan toelaten en ook kunt toelaten waar jij naar verlangt. Zodat je echt gaat kunt gaan deelnemen aan het leven. En dan ben je van toeschouwer, deelnemer geworden.

© 2017 Machteld Sikkema|GeniusinMotion

    Leer omgaan met je hooggevoeligheid
    Leer omgaan met je hooggevoeligheid
    Leer omgaan met je hooggevoeligheid

    4 REACTIES

    1. Heel opmerkelijk verhaal. Ik had hetzelfde en ben er zelf achter gekomen dat wat daar vermeld staat helemaal waar is ! Ik ben geboren in 1955 en heb 2 zussen die ik nooit meer zie. Ik was het laatste kind van drie en mijn ouders waren beste mensen alleen hadden ze nooit moeten trouwen en was er sprake van een slecht huwelijk. Spanningen te over, mede door slechte 2e wereldoorlogs ervaringen en een slecht huwelijk omdat er nauwelijks goede communicatie was. Toen ik in de puberteit zat gingen ze scheiden en twee jaar later kreeg mijn moeder kanker waaraan ze 10 jaar later overleed ! Gelukkig had ik wel de vasthoudendheid in 1974 voor mijn Atheneum te slagen. Dienstplicht en een vaste baan erna en toch heb ik het gevoel gehad door al het gedoe om me heen ,waar ik geen invloed op had, dat alles maar gebeurde in mijn leven zonder dat ik daar enig verandering in kon bijdragen. Ik voelde me toeschouwer en geen participant !

      • Hoi Gerda,

        Bedankt voor jouw verhaal. Ik denk dat heel veel mensen een groot deel van hun leven toeschouwer zijn, ik ben dat ook geweest en misschien soms nog wel eens. Maar alles beging bij bewustwording en dan kan je het anders gaan doen. Dan kan jij bepalen hoe jij reageert op omstandigheden, dan kan je andere keuzes maken en dat geeft dan weer een gevoel van kracht!

    2. Het is ongelooflijk wonderbaarlijk en toch juist weer niet…
      Vanochtend vroeg werd ik wakker en realiseerde me dat ik al mijn hele leven een toeschouwer ben, (bij mij kwam het binnen als observator, maar komt op hetzelfde neer). Ik vroeg mij af waarom ik eigenlijk altijd zo ongelukkig en ontevreden ben en waarom ik hier eigenlijk helemaal niet wil zijn. Waarom ik zo vast zit, wel van alles wil en vol zit met ideeen, maar waarom ik niet vooruit ga. Angst ja angst. Dit weet ik al een tijd, maar wat doe ik eraan?
      Heel veel dank voor deze woorden! Het is een bevestiging in wat ik zelf al dacht en blijkbaar heb ik dat nodig.

      • Angst kan je helen Franky, ik heb ook mijn hele leven angst gekend. Mijn klanten hebben angst, iedereen heeft angst. Omdat we slechte ervaringen hebben opgedaan, in dit leven of in vorige levens. Of om welke reden dan ook. Je wilt hier niet zijn, heel herkenbaar. Toch ben je hier en daar heb je zelf voor gekozen. Ik heb me ooit voorgenomen: als ik hier dan toch ben, dan ga ik alles ook maar aan. Maar ja, daar is wel wat voor nodig. Ik zou niet meer terug willen. Succes hoor met alles.

    LAAT EEN REACTIE ACHTER