Mijn moeder vertelde me dat de nacht dat ik geboren werd het heel erg stormde en dat de dakpannen van de daken vlogen. Dit moet ik even erbij vertellen voordat ik mijn verhaal vertel.

storm

Het is nu ongeveer ruim 10 jaar geleden dat ik besloot dat ik naar een gidsenavond wilde om contact te maken met mijn gids. Ik had het gevonden via Google en het was best wel ver weg voor mij maar ik wilde het zo graag dat ik besloten had om mij op te geven. Het was een plaatsje vlakbij Groningen. Na een lange rit in de auto kwam ik eindelijk aan. Het was een in een winkel waar ze o.a.  prachtige kristallen verkochten. De energie voelde in ieder gevoel heel goed aan. We waren in een gezelschap van 10 mensen. Na een korte geleide meditatie kreeg ik contact met mijn gids. Hij heette Benjamin en we hadden samen een leven gehad in 1870 in zuid Frankrijk. Ik vond hem prachtig om te zien, hij had mooie grote blauwe ogen en een bos met blonde krullen. Hij vertelde dat dit ons laatste leven samen was.

Dit was de informatie die ik op dat moment doorkreeg die avond. Het was een prachtige ervaring en ging dan ook met een heel fijn gevoel naar huis.

Nu 10 jaar later ben ik in het bezit van 3 prachtige kinderen, een dochter en 2 jongens.

De beide namen van mijn eerste 2 kinderen eindigen met el  en mijn jongste zoontje heet Benjamin.

Eigenlijk wilde ik mijn jongste zoontje Rafael noemen, want ik vond het zo mooi dat al mijn kinderen hun naam eindigden met el .

Ik vind Rafael ook een hele mooie naam, maar Benjamin vond ik ook altijd een hele mooie naam. Hoe dan ook in de laatste week van mijn zwangerschap ben ik toch nog geswitchd en heb ik hem toch uiteindelijk Benjamin genoemd en zijn tweede naam is Rafael geworden.

Toen Benjamin 3 en een half was zei hij ineens uit het niets: Mama, toen jij geboren werd was ik bij jou, ik weet het nog het stormde die nacht zo erg( en hij wapperde er met zijn handjes bij).Ik was toen een engel hè? Maar nu ben ik weer bij jou en mamma ik ben nog steeds een engel hè?

Kippenvel kreeg ik toen, ik vond het zo bijzonder….

Zou het toeval zijn dat ik hem daarom toch Benjamin heb genoemd?

 

Liefs Sabine

 

Heeft iemand ook dit soort  gelijke ervaringen gehad? Zou het heel graag willen horen.

17 REACTIES

  1. Dag Sabine,

    Dan heb je goed geluisterd naar de ingeving van je zoon, want kinderen kiezen zelf hun namen en geven dit door aan hun nieuwe aardse ouders.
    Dus géén toeval.
    “Toeval is een item, het valt je toe wanneer je eraan toe bent”, zei aardsengel Michaël mij eens.
    En je hebt ernaar geluisterd.
    Prachtig, zo’n verhaal.
    Groetjes
    Yvonne

  2. heey gwendoline,

    Wat een prachtige verhalen zeg….
    Absoluut geen fantasie hoor! Me middelste zoontje sprak ook over vorige levens en beide zagen ze spoojes, witte en zwarte. En inderdaaad voor de zwarte waren ze bang maar de witte niet. Nu hoor ik ze er ook niet meer over, behalve dan dat mijn middelste zoontje kleuren om mensen heen kan zien. De eerste keer dat die dat zo spontaan zei was dat ik op de wc zat :).
    Dank je wel voor je reactie en het delen van je mooie verhalen,

    liefs sabine

  3. Prachtig hoor! En het is helemaal geen toeval, daar ben ik zeker van.
    Onze zoon heet Seppe, wat “door God gezegend” betekend.
    Toen Seppe 2 jaar was en ik hem een pamper ververste, begon hij te lachten naar een hoek in het plafond. Ik vroeg hem wat hij daar zag. Hij antwoordde: een heel oude man die familie van ons is. Hij is de muur aan het bouwen”. (Nu is het zo dat het huis dat we gekocht hebben, gemaakt is door mijn man’s overgrootvader). Voor we het huis kochten, woonde er een huurster met de naam Lily. Plots begon Seppe met een hese fluisterstem aan me te vragen “Waar is Lily?”. Hij bleef de vraag stellen tot ik hem een antwoord gaf. Ik vroeg hem: “waarom wil je dat weten?” Hij antwoordde “Ik wil dat niet weten, maar hij” en hij wees naar de hoek in het plafond. Ik heb hem moeten uitleggen dat Lily verhuisd was en dat ze in haar nieuwe huis heel gelukkig was.

    Maar nu even iets wat meer met dit topic te maken heeft.
    Toen Seppe 4 jaar was, vertelde hij me het volgende:
    “Ik was op een donkere, koude plaats en ik moest mijn ouders kiezen. Er stonden “foto’s” en jij stond er ook tussen. Ik heb jou gekozen omdat ik bij jou paste en omdat ik heel veel van je hield. Toen ik jou gekozen had, zat ik plots in je buik. Daar heb ik mijn zus voor de eerste keer gezien en we hebben veel plezier gehad. Ze zei me dat ze mijn zusje zou worden.”

    Ik weet niet of het echt is of dat hij een ruime fantasie heeft (zoals mijn omgeving me wil doen geloven), maar mijn gevoel zegt dat dit echte herinneringen zijn. Vroeger zag hij trouwens ook “mensen aan het plafond zweven”.
    Van de “donkere” had hij schrik, maar van de “witte” had hij geen bang.

    Hij is nu 6 jaar, maar heeft er nooit meer over gesproken.

  4. Zeker een bijzonder verhaal, Sabine. En wat een mooie namen heb je voor de kinderen bedacht. El betekent in het Hebreeuws god. Lieve groet van Lia

  5. Goed om te lezen Sabine. Ik voelde me geroepen om deze opmerking te plaatsen. Ik heb te veel mensen gezien die zulke ervaringen adoreerden en daardoor in het verleden bleven steken.
    <3 Werner

  6. heey Niek,

    Inderdaad, ze schudden ons wakker die kids:)
    Nooit gezien die film trouwens, ga is kijken of ik hem kan huren…
    Dank je wel in ieder geval voor je reactie,

    liefs sabine

  7. Kippenvel van het verhaal 🙂 Heerlijk.
    Alles is met elkaar verbonden, verleden, heden, toekomst. Heel mooi weergebracht in de film Cloud Atlas :).

    Zo’n ervaring nog niet gehad, al zou ik er niet verbaast van staan als ik het zou meemaken. Even, maar dan nog eens aangetoond wat voor wezenlijk kinderen kunnen zijn waar we veel van kunnen leren.

  8. Dag Sabine,

    Mooie ervaring! Ik heb er zelf ook meerdere voorbeelden van.

    Zo heb ik een nichtje dat toen ze nog een klein meisje was tegen haar moeder zei: “mama, weet je nog toen ik jouw mama was?”

    En mijn eigen zoon beweerde kwam, toen hij een jaar of 5 was, vanuit het niets met de opmerking dat hij het wel zo eerlijk zou vinden als zijn vader hem nu leert skiën, zoals hij vroeger zijn vader had leren skiën. Hij maakte daar vanuit zijn hele lichaam de skiebewegingen bij. Wij hebben geen van beiden iets met wintersport en hebben er ook nooit over gesproken of zo omdat het totaal niet leeft.

    In diezelfde periode vertelde hij me spontaan een heel verhaal over hoe hij vroeger samen met zijn lievelingsjuf van de creche woonde. Hoe het huis eruit zag en dat zij altijd alles zo mooi maakte met bloemen en welke bloemen dat precies waren.

    Ik ben het met Werner eens, je leeft het leven nu en ervaringen uit vorige levens zijn niet werkelijk relevant, maar het laat toch wel weer zien hoe alles met elkaar samenhangt en wellicht ook door grotere bewustzijnsdimensies wordt omvat.

    Hartegroet, iris.

    • heey Iris,

      Dat zijn inderdaad ook hele mooie ervaringen, dank je wel voor het delen.

      Ik ben het ook eens met Werner en jou hoor. Het is inderdaad zoals je het heel mooi verwoord, het zijn prachtige voorbeelden hoe alles met elkaar samenhangt en wellicht ook door grotere bewustzijnsdimensies word omvat.

      W@at echt belangrijk is, is het hier en nu ;),

      liefs sabine

  9. Beste Sabine,

    Dat is natuurlijk geen toeval!

    Prachtige ervaring!

    Mijn oudste zoon heeft als 2e naam David (op het laatste moment gekozen) en toen ik ooit een soort reading over hem kreeg (van iemand die zijn 2e naam niet kende) zei zij dat hij “aan de andere kant” bekend was als David, vond ik ook heel mooi.

    Geniet van je kinderen, ze zijn prachtige geschenken en horen, allemaal op hun eigen manier, bij jou!

    Warme groet,

    Nadia

    • Heey Nadia,

      Dat is inderdaad ook heel mooi 🙂
      Ik geniet van al mijn 3 kinderen, dat zal ik blijven doen.
      Dank je voor je reactie en verhaal.
      En jij ook lekker genieten van jou wonder,

      liefs sabine

  10. Beste Sabine,
    Ja, dat is toeval. Het valt je toe in de reinste zin van het woord. Misschien ten overvloede maar waak voor adoratie van Benjamin. Ook je andere kinderen zijn niet voor niets bij je geboren. Het is een leuke ervaring geweest waar je nu niets meer aan hebt.

    groetjes
    Werner

    • heey Werner,

      Ik begrijp wat je bedoelt hoor, en ben het ook helemaal met je eens. Alledrie mijn kinderen zijn mij ook even lief. En ze zijn ook allemaal even bijzonder op hun eigen unieke manier. Ik ben me ook zeer bewust wat ze me stuk voor stuk komen brengen. De 1 is ook niet mooier of beter dan de andere. Vond dit alleen toch wel heel bijzonder aangezien hij eerst me gids was 🙂

      liefs sabine

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in