Home Spiritualiteit Grenzen: hoe lang wil jij nog de lieve vrede bewaren?

Grenzen: hoe lang wil jij nog de lieve vrede bewaren?

Bewaak je grens

Het eindeloze aanpassen, zwijgen en verduren van nare opmerkingen en blikken heeft zijn langste tijd gehad. Het heeft je geholpen om je staande te houden in je familie en bij anderen. Het is zelfs je tweede natuur. Maar misschien merk je dat het je steeds meer moeite kost om je almaar aan te passen aan anderen en voel je de behoefte om je grenzen te bewaken.

Weet je? Dit is precies wat nodig is! Het is niet meer de bedoeling om ten koste van jezelf de lieve vrede te bewaren. Vanuit onze ziel en de energetische wereld worden we aangespoord om trouw te zijn aan ons zelf. De druk om jezelf te zijn en te laten zien neemt toe. Spannend voor onze aardse persoon, maar een zegen voor onze ziel én het collectief.

Ongezonde patronen laten zich zien en voelen

Veel hooggevoelige zielen incarneren in disfunctionele gezinnen met als reden het verhogen van het bewustzijn. Alle goede intenties ten spijt wekte jouw aanwezigheid eerder weerstand op dan liefde en verbinding. Wellicht ben ook jij niet gezien en gehoord of voelde je zelfs een sterke afkeuring. Je hebt geleerd je binnen dit gezin te bewegen en niet te veel beroering te veroorzaken. Jezelf zijn en je uitspreken is onveilig.

Ongezonde patronen met ouders, broer(s) en zus(sen) worden nu steeds duidelijker: het gebrek aan verbinding, het vermijden van gevoelige onderwerpen en het niet uitspreken van wat je werkelijk ervaart.

Familiebanden die gebouwd blijken op gewoonte en beleefdheid voelen niet meer passend en voedend. Het wankele fundament waarop jullie contact is gebouwd, wordt helderder en de verschillen duidelijker.

Oorzaken van destructieve patronen

Wanneer er trauma is bij (voor)ouders en ouders daardoor niet in staat zijn om een liefdevolle bedding te bieden, verkeren de kinderen in een voortdurende staat van oorlog. Vanuit pijn ontwikkelt één van de kinderen mogelijk narcistisch gedrag, vaak een oudere broer of zus. Het meest gevoelige kind moet het dan ontgelden en is de zondebok.

Omdat het moeilijk voor te stellen is dat iemand zo destructief kan zijn, wordt het gedrag van de ander goed gepraat of denkt degene die het moet ontgelden dat het aan hem of haar ligt. “Maar mijn broer/zus bedoelt het wel goed” hoor ik vaak terug.

In andere gezinnen is er juist nauwelijks contact, een zogeheten los zand gezin. Er is geen ruimte om over gevoelens of onderwerpen te praten die iets diepgaander zijn. Als kind was het ‘ieder voor zich’ en dit patroon wordt in de volwassenheid voortgezet.

Grenzen: hoe lang wil jij nog de lieve vrede bewaren?

Bewust van signalen

In de eerste plaats is bewustwording vereist. Durf jij het gedrag van de ander te zien zoals het werkelijk is? Neem je je gevoelens serieus?

Wanneer er sprake is van een ongezonde relatie of narcistische patronen geeft onze ziel allerlei signalen. Vooraf zie je al op tegen de ontmoeting en je ervaart een zwaarte of spanning. Tijdens de ontmoeting ervaar je mogelijk een druk op je keel of een onbestemd gevoel in je buik. Je weegt je woorden zorgvuldig en deelt meer zaken niet dan wél. Achteraf voel je je zwaar, vermoeid of neerslachtig.

Iedere keer heb je stille hoop op verbetering, maar deze blijft uit. Neem de signalen serieus!

De lieve vrede

Het bewaren van de lieve vrede heeft in de kindertijd zijn nut gehad. Zo hadden we meer kans op liefde en aandacht. De keerzijde is dat je jezelf verlaat en daarmee een vreemde wordt voor jezelf. Zoals Jade inziet: “Ik werd water, zodat ik overal in mee kon bewegen. Voortdurend mijn voelsprieten uitsteken en afstemmen om het maar harmonieus te laten verlopen. Maar daarmee verloor ik mijn authenticiteit”.

Het bood veiligheid, maar ze mag nu de veiligheid bij zichzelf gaan vinden.

Voel je grens

Bepaal voor jezelf wat jouw grenzen zijn. Wanneer je hooggevoelig bent, is het lastiger om een grens te voelen. Het is belangrijk dat je hier bewust aandacht aan besteedt, zowel vooraf als tijdens de ontmoeting.

Jouw gevoelens geven jouw grens aan. En eigenlijk is het heel eenvoudig: als iets niet goed voelt, dan is het dat ook niet. Waak ook voor het idee van ‘spiegelen’. Het hoeft niet altijd zo te zijn dat het gedrag van de ander iets zegt over jou. Soms zijn de gedragingen of uitlatingen van de ander kwetsend of heeft dit tot doel jou je grens te laten ervaren en bewuster te worden.

Heb je al eerder je grens aangegeven? Of benoemd wat je moeilijk vindt in jullie contact, zoals het gebrek aan belangstelling, het afbreken van je verhaal of steken onder water? Dan is het belangrijk om je gevoel serieus te nemen en je te beraden over verdere invulling van jullie contact. Het voelt als afwijzen van de ander, maar het is ter bescherming van jezelf. En eventueel van je kind(eren).

Vermindering van het contact in frequentie of duur kan al ruimte geven.

Energetische verbinding

Het helpt om te onderzoeken wat er energetisch tussen jullie speelt. Vaak is de opluchting groot als je ontdekt dat jezelf niets te verwijten valt, bijvoorbeeld omdat er bij de ander weinig bereidheid is om naar zijn eigen aandeel te kijken.

Het wordt duidelijk waarom jouw pogingen om nader tot elkaar te komen, stranden. Afstand bewaren en jezelf beschermen is dan het enige dat rest, hoe verdrietig ook.

Door de energetische verbinding en de bijbehorende zwaarte los te laten, valt er letterlijk een last van je af.

Je omgeving

Wanneer contacten veranderen, is er vaak onbegrip vanuit de omgeving. Zeker het contact met familie is belangrijk en misschien wel ‘heilig’. Wellicht heb je het gevoel dat je je hiervoor moet verantwoorden. Weet dat je aan niemand verantwoording hoeft af te leggen. Alleen het volgen van je ware gevoelens en trouw zijn aan jezelf zijn van belang.

Vanuit het universum kwam de volgende boodschap:

Je kan het niet uitleggen.
Het valt niet uit te leggen.
Je hoeft het niet uitleggen.
Je hart wijst jou de weg. Je mag erop vertrouwen.

3 REACTIES

  1. Ik herken mijzelf er ook wel in. Maar op een veel mildere manier.
    Er is wel liefde en aandacht, altijd al geweest, maar we zitten niet op hetzelfde level.
    Dit zorgt ook voor leegte en spanning op sommige momenten. Ik verlang dingen van ze die ze (nog) niet hebben of zien.
    Ik heb het nu geaccepteerd dat het zo is en dat helpt mij wel heel erg in de relatie met mijn ouderlijk gezin.

Mobiele versie afsluiten