Ervaar vandaag iets vanuit mijn diepste “zijn”….

Een emotie die ik vandaag voor het eerst kan omschrijven maar van kinds af aan al zo heb gevoeld. Ik voel me een bezoeker. Een bezoeker op deze aarde. Het ervaren van een thuisgevoel een echt thuisgevoel dat heb ik eigenlijk nog nooit gehad. Niet met een huis, niet met een baan, niet met een vakantieland….

Niet dat ik me ergens niet comfortabel kan maken ofzo… Ik ben een geweldige bezoeker, een dankbare gast, dat absoluut. Ik respecteer mijn omgeving, de bewoners, het script wat ze invullen in dit leven. Geniet van het decor en al het moois wat het met zich meebrengt. Ik geniet ook wel degelijk van mijn bezoek hier, en ervaar het wellicht wel als een lange vakantie. Maar dan een vakantie met een missie, een levensdoel, een functie te vervullen.

De momenten dat ik een thuisgevoel ervoer waren niet de momenten perse in een huis of een omgeving.. maar dat was op het moment dat ik een andere bezoeker ontmoette… Het moment dat je met iemand praat en je er direct goed bij voelt, dat het als bekend is.. Een gevoel van vroeger, een herinnering, een herkenning en erkenning. Het kan een korte ontmoeting zijn met iemand. Of een persoon die je allanger kent en dat rustige gevoel kan geven. Het refereert naar een bepaalde waarheid die wij allemaal met ons meedragen, alleen die voor een ieder op het moment dat het er klaar voor is pas zal worden ervaren.

Iets wat 95% van de wereldbevolking als totale waanzin ziet. Is voor mij een absoluut feit. Ik verlang naar thuis, niet de herinnering eraan… maar thuis.

Michelle

17 REACTIES

  1. Hoi Michelle,

    Mooi geschreven en zo duidelijk 🙂

    Ik verlang ook naar thuis..
    Toch vind ik elke dag hier op aarde erg mooi en elke dag een dag vol met mogelijkheden.
    Elke dag ben ik wel op zoek, waar ik ”thuis” hier op aarde kan vinden. Vaak zoals jij schrijft in bepaalde mensen, ook mediteren helpt me veel, dan vang ik weer een glimp op van waar ik vandaan kom.. en wat de bedoeling is om hier op aarde te zijn.
    Niets is voor niets.

    Liefs Anne

  2. Yep yep, hier is ook zo iemand die zelfs als kind al naar “thuis” verlangde.

    Ik heb deze wereldbol altijd als een soort gevangenis ervaren. Nu ik weet dat ik hier ben om ervaring op te doen, heb ik dat zo niet meer.

    Vooral nu ik andere mensen tegenkom die ontwaakt zijn geeft me veel vreugde. Ik heb een tijdje gedacht dat ik gek aan het worden was en twijfelde echt aan mijn verstand. 🙂

    Maar nu ik ontwaakt ben en al die mensen tegenkom (wat zijn het er plots veel!) weet ik dat mijn gevoel juist zit.

    Ik heb nog enkele dingen af te handelen, maar mijn gevoel zegt dat ik er bijna klaar mee ben. Vooral omgaan met “lastige mensen” is soms nog zwaar, maar nu ik hun worsteling begin te begrijpen wordt het alleen maar gemakkelijker!

    Het enige wat ik nu nog wil is liefde, vrede en contact met andere mensen.

    Groetjes
    Gwen

  3. Ja Michelle, jouw verhaal is voor velen herkenbaar vermoedt ik, bij mij idem dito, het gaat met vlagen, komt steeds weer terug, de berusting en dan weer dat ongeduldige gevoel, dat laatste zit het meeste in mij, maar ach, we zullen het er mee moeen doen en mee om leren gaan, ben al 58 en stoei er nog steeds mee, wel ontmoet je op je levenspad steeds meer je “gelijken” waar je dan heerlijk mee kan gaan zitten bomen, zit ook intussen op ’n spiritueel ontwikkelingsgroepje en daar is alles bespreekbaar, iedere keer weer ’n uitje en dan rest ons alleen maar het doel van ons bestaan: Liefde Licht en Kracht over te brengen en te leren van dit bestaan en los te laten, want je kan wel naar daar terugverlangen, maar ooit ga/wil je weer terug ……en zo gaat dat maar door, helemaal geen leuk idee hè, ik hoef ook zo nodig niet meer, genoeg is genoeg, wie zal ’t zeggen????

  4. Dag Michelle,

    Ik heb jaren rondgelopen met het gevoel hier vreemd te zijn, tussen andere kinderen gedurende mijn schooltijd, later tussen volwassen om me heen die niet gelijkgestemd, voelende, denkende waren. Ik heb me afgezonderd terwijl ik één wilde zijn maar zo werd door Één-Samenheid binnen en door de delen van mijn Zelf geopenbaard wie ik ben, een ziel, een walk-in met een ET ziel. En hoewel ook dit proces heel veel jaren heeft gekost, vol met twijfels aan de boodschappen en de beelden die ik kreeg, de herinneringen aan de schepen en mijn externe familie, zie ik nu binnen het proces wat gaande is eindelijk die beweging komen die ik als kind zo gemist heb. Juist door de verhoging van de frequenties wordt alles losgetrokken. Mij is jaren geleden gezegd dat die enkelingen vermeerderd zullen worden, zij die het fundament hebben gelegd, de basis waarop het huis nu vorm krijgt.Straks mogen de kamers ingericht worden en je zult zien, zal het huis, jouw innerlijk huis openstaan om anderen toe te laten, uit te nodigen. Want het is datgene wat je uitstraalt wat ons ook doet aantrekken.
    Wees in liefde met jezelf…

    Aramis

  5. Zo mooi om jullie reacties te lezen en dat je die wil delen. Het meest herkenbare voor mij is wel die van Yvonne “heimwee naar onszelf” …
    Als ik acupunctuurbehandeling krijg, voel ik hoe ik dichter bij mezelf kom. Dan kan ik zo huilen, huilen van dat zalige gevoel maar vooral huilen omdat ik zo lang van huis ben weggeweest …

    • @Lies Daenekindt, inderdaad mooi dat jullie het willen delen. Voelt zo lekker “thuis”:)

      Heb deze tekst om een uur of 02:00 geschreven en ben er zelfs voor uit bad gestapt omdat ik MOEST schrijven opeens…

      Dank jullie allemaal!

      Veel liefs Michelle

  6. dag Michelle,

    Wat herkenbaar, wat je schrijft.
    Deze nieuwe tijd die al zó beter aanvoelt, geeft ook voor mij het thuis gevoel. Want op aarde is het moeilijk, behalve als je de harmonie en de liefde kan delen. En dat kan nog maar met heel weinig mensen, ook al ontwikkelen zij zich.
    Maar het gaat om het gevoel.
    En wanneer je steeds meer bij je eigen gevoel komt, doet de rest er niet meer zo toe. Dan kan je genieten en geven en je doel gaan ontdekken.
    Dat heeft weer te maken met de ander te helpen ook zo ver te komen, te herinneren. Dat is wat wij doen en heimwee ernaar hebben, en heimwee is volgens mij de valkuil.
    We mogen ons Zélf voelen. Dan is er geen heimwee, de enige heimwee die er bestaat is naar ons Zelf.
    En de tips van Hendrika zijn mooi.
    Een warme groet,
    Yvonne

  7. Hoi Michelle,

    Mooi omschreven en heel herkenbaar.
    Zelf vanaf kindertijd altijd dat gevoel gehad en er op volwassen leeftijd voor gezorgd dat mijn thuis mijn veilige haven was.
    Geen overbodige luxe voor de weg die ik afleggen moest om mijn ware ik te ontdekken.
    Nu na zeer woelige maanden weet ik wie ik echt ben en wat mijn taak is, geen gemakkelijk proces maar zeker de moeite waard. Rustig aan leer ik mijn nieuwe familie kennen, net zoals Marjolein zegt; ons doel is om te helpen , liefde brengen en mensen laten leren te luisteren naar hun hart/gevoel.
    Ik voel mij nu compleet.
    Ik luisterde naar mezelf , zocht geen verklaringen, accepteerde en de puzzelstukjes vielen op hun plaats.
    Dus doe wat je gevoel je ingeeft, zoek informatie op internet en ontmoet mensen, jij voelt zelf wel wat bij jou hoort,
    liefs Hendrika

  8. Hoi Michelle, mijn verhaal.Het verlangen naar mensen die je kent, en als je die dan tegenkomt even het gevoel hebben dat het goed is. Het vinden en uitvoeren van je taak hier is een pijnlijk proces dat al in je kindertijd begint. Heel vaak overvalt me het gevoel”wat doe ik hier” De wereld om je heen gaan begrijpen en accepteren is moeilijk. Toch als je je doel gevonden heb leer je anders te kijken. Liefde brengen en mensen bewust maken is denk ik het doel.

  9. Hey Michelle,

    Wat je schrijft, is heel herkenbaar voor mij. Al heb ik dat bezoeker-zijn in het verleden heel vaak als tamelijk negatief ervaren, omdat het verschil met “thuis” té groot was. Ik ga ervan uit dat bij velen hier op aarde de herinnering aan hun échte oorsprong diep begraven ligt -waardoor het voor hen niet meer direct toegankelijk is- en dat die herinnering bij mij nog actief leeft. Ik geloof dus dat we eigenlijk allemaal bezoekers zijn op deze planeet… Ik geloof ook dat gaandeweg meer en meer mensen zich bewust zullen worden van onze oorspronkelijke thuis, waardoor dat gevoel van herkenning vinden bij elkaar vaker zal kunnen ervaren worden. En dat is iets waar ik naar uitkijk…

    • @Tineke, ik kijk daar ook naar uit 🙂 En inderdaad het voelde voor mij ook niet altijd even positief..
      Maar heb er nu een bepaalde rust in gevonden 🙂

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in