Bijna-dood-ervaringAls kind had ik een ongeluk waardoor ik totaal tien keer ben geopereerd. Tijdens de negende operatie, ik was toen 19 jaar, waren er verschillende fouten gemaakt. Daardoor moest ik met spoed wéér geopereerd worden. Tijdens deze operatie trad ik uit mijn lichaam. Ik “hing” vervolgens in een hoek van de operatiekamer en zag mezelf op de tafel liggen met een heel aantal mensen om mij heen, die druk bezig waren. Ik voelde duidelijk de grens van het leven; daar waar mijn lichaam was, en achter mij waar intense liefde en vrede was. Die liefde en vrede die ik toen voelde was dus zeer intens en ik wilde niet terug in mijn lichaam. Ik wist heel goed dat ik de kans had om het leven met zijn sores achter mij te laten. Net op het moment dat ik dat wil de doen, werd ik terug geroepen. Ik draaide mij om, zag mijn lichaam en besloot terug te gaan. Een krachtig besluit, en het was voorbij …

bijna dood ervaringDat is ruim 25 jaar geleden. Ik heb altijd geweten dat het een bijzondere ervaring was geweest, maar ongeveer 15 jaar na de ervaring ben ik er vaker over gaan praten. Nog steeds weet ik niet goed of ik deze ervaring “groots” moet en mag delen, maar ik weet nu wel meer wat het mij heeft gebracht. Overigens vermoed ik dat ik op mijn vierde jaar ook een bijna dood ervaring heb gehad. Ik was toen bijna verdronken in de vijver van de buren. Het was diep en ik was tot bijna op de bodem gekomen. Het beeld van de vissen om mij heen zie ik nog scherp voor me, vermoedelijk ruim een halve meter onder de waterspiegel. Het was ook daar erg vredig en ik was niet bang. Plotseling had ik mijn mond net boven het water, met mijn tenen op een bloembak. Hoe ik er uit was gekomen heb ik nooit geweten. Nogmaals, ik weet niet zeker of dit een  bijna dood ervaring was, maar het was in ieder geval een bijzondere ervaring die me altijd bij is gebleven. Ik heb als twintiger erg mijn best gedaan om te doen wat men maat schappelijk van mij wilde: een vaste baan, goed salaris en een eigen huis. Maar ik had ook mijn uitspatting en dronk veel alcohol. Ik wist dat ik aan me zelf moest gaan werken maar heb dat uitgesteld tot ik begin dertig was. Toen begon ik ook meer te lezen over spiritualiteit en andere zaken. Zo kwam ik dichter bij me zelf en daar blijf ik aan werken.
Ik hecht aan het leven, maar ik ben niet bang voor de dood.  Veel mensen met een bijna dood ervaring zeggen dat ze sinds dat moment niet meer mee kunnen met de massa; dat herken ik maar ik had het niet ineens. Dat komt misschien omdat er toen nog weinig openheid was over het onderwerp bijna dood ervaring. Zoals ik al eerder zei, had ik ook zelf me meer gericht op wat er van mij maatschappelijk werd gevraagd. Daar was ik zelf verantwoordelijk voor, los van de heersende tijdsgeest. Door de dood van ons eerste kindje, ze is bij de geboorte overleden, kwam bij mij het besef los dat ik wèl mee ga op de stroom van het leven. Dat ik dat eigenlijk al zo lang doe. Op belangrijke momenten vertrouw de ik wel degelijk op mijn intuïtie en voer ik mijn eigen koers. Toch had ik een bijzonder moment nodig om dat besef goed door te krijgen.

Toen mijn vrouw op bed lag en haar vliezen waren gebroken raakte ik eerst in paniek. Op weg naar de telefoon om 112 te bellen nam ik een zeer intens en krach tig besluit. In een fractie van een seconde ging er veel door mij
heen; het belangrijkste was dat ik voor mijn dochtertje vanuit rust en trots zou ervaren wat er zou komen. Het besluit om waardig en respectvol met de situatie om te gaan deed ik voor haar. Geen paniek, maar rust en respect voor ons kindje dat nu een oneerlijk gevecht moest voeren. Ze was nagenoeg kansloos na een zwangerschap van 24 weken. Vlak voor de bevalling was er nog een hart slag, maar ze werd levenloos geboren.
Er waren na haar geboor te vele momenten waar in ik mij diep verbonden met haar heb gevoeld. Dat gevoel is gebleven en ik koester mijn sterrenkind als een groot geschenk van God. Ze heeft mij en mijn vrouw veel moois gegeven, intense momenten waarin ons dochtertje vanuit een andere dimensie ons liefde en respect gaf. Mijn vrouw en ik waren al heel hecht samen, maar dat werd door
deze ervaring veel sterker en we groeien daar nog in. Ons tweede dochtertje werd bij net één jaar geopereerd in het zelfde ziekenhuis waar ik mijn laatste operatie onderging. Haar zo aan een ander toe te vertrouwen was een proces van loslaten en vertrouwen. Voor mij ook bijzonder om zo mijn eigen ziekenhuis ervaringen af te sluiten.

Ongeveer twee maanden later was ik weer in de OK omdat mijn vrouw een spoed keizersnede moest ondergaan na 29 weken zwangerschap. Onze zoon zag ik ogenschijnlijk levenloos ter wereld komen en hij moest gereanimeerd worden. Ondanks onzekerheid voor wat zou komen wist ik de innerlijke rust te vinden en kon ik zo actief de situatie ondergaan. Ik ging mee met de stroom van het leven. Onze zoon heeft een zeer moeilijke eerste nacht gehad. Er was voor de bevalling geen tijd geweest om zijn longen voor te bereiden. In de eerste nacht was zijn bloeddruk ook mede daarom instabiel en te hoog. Na deze eerste nacht liet hij een wonderbaarlijk goed herstel zien en toont hij een bijzonder sterke levenskracht. Ook nu “doet” hij het heel goed en is hij een mooie, relaxte en een heel stevig en krachtig kind. Afsluitend wil ik opmerken dat in de gezondheidszorg veel
bijzondere mensen werken die met liefde voor hun vak mensen bijstaan in vaak moeilijke omstandigheden. Dat ook ik in het verleden te maken heb gehad  met (ernstige) fouten en onbegrip door deze beroepsgroep, doet hier niets aan af. Mijn ziekenhuiservaring en die met mijn kinderen te maken hadden, waren mede zo bijzonder omdat vele zeer kundige en liefdevolle mensen zo begaan en betrokken waren met onze kinderen en met ons als ouders. Dat kan mij nu nog ontroeren. Het is onder andere mijn taak geweest om liefdevol mijn ervaringen te mogen zien als een geschenk van het Leven, een kostbaar geschenk.

bed3Bovenstaand verhaal krijgt eind 2013 een bijzonder vervolg die ik graag wil delen. Ik zit aan het begin van de avond met mijn zoon, hij is dan ruim een week 3 jaar, op de bank.
Hij heeft een tijdschrift gevonden dat hij aan het doorbladeren is.  Zoals al in het verhaal hierboven is beschreven is mijn zoon geboren bij een zwangerschap van 29 weken en hij had geen hartslag of ademhalig en moest gereanimeerd worden. Later die avond opnieuw toen hij werd vervoerd naar het academisch ziekenhuis.
Daar op die bank was hij dus in het tijdschrift aan het bladeren en hij zag een foto van een operatieteam, in blauwe pakken en met mondkapjes op. De patient is niet te zien en de foto is niet schokkerend. Hij vraagt me wat dat is en ik zeg iets korts als; een operatiekamer. Vervolgens zegt hij; die meneer knijpt daar zo. Hij wijst naar zijn rechter zijde, net onder zijn ribbenkast, terwijl hij dit zegt.
Hij kijkt er erg moeilijk bij en zegt dat het erg veel pijn doet. (meneer zegt hij overigens tegen alle volwassenen, zijn kinderarts was een vrouw)
Ik heb geluisterd en naar hem gekeken en wou niet teveel zeggen of vragen.
Wel heb ik gevraagd; wanneer was dat? Maar daar kon hij geen antwoordt op geven, logisch ook.
Ik heb begrepen dat een pasgeborene met twee vingers wordt gereanimeerd, net onder het middenrif. Ik was er de eerste keer bij maar kon het niet goed zien omdat een heel team van mensen om hem heen was. Onze Grote-Kleine-Man was wel erg klein bij zijn geboorte!

Bovenstaand vervolg heeft indruk om me gemaakt, dat mag logisch zijn. Overigens hebben wij hem nooit verteld dat hij tijdens een spoedoperatie is geboren. Zijn beleving die hij zo puur met mij heeft willen delen kan mijns inziens niet anders uitgelegd worden als een herinnering aan zijn geboorte en wellicht een bijna dood ervaring die daaraan
verbonden is.

Abraham

21 REACTIES

  1. Ik herken veel elementennin jouw verhaal! Mijn eerste BDE was bij mijn geboorte net als jouw zoon. Ik ben met een keizersnede geboren en door navelstreng gestikt. Na reanimatie in dit leven gekomen. Drie kaar later heeft mijn moeder bij de bevalling van mijn zusje een BDE gehad. Hierdoor heeft zij een spirituele ontwikkeling doorgemaakt. Een zoektocht naar wat ze meegemaakt had. Een die haar ontmoetingen met kenneth ring heeft gebracht.

    Ik had dus het geluk dat ik heel bewust spiritueel ben opgevoed! Ik heb dan ook zoals ik mij kan heugen al herinneringen aan de dood van een vorig leven (guillotine). Ik had sterk het gevoel dat leven af te moeten maken. Ik leefde met een sterk missie gevoel alsof ik haast had. Altijd gedacht niet ouder te worden dan een jaar of 33. Tussen mijn 33e en 35e heb ik twee miskramen en een vroeg geboorte gehad (ook twee gezonde kinderen mogen krijgen daarvoor). Zelfde oorzaak als jouw vrouw. Na de gebroken vliezen kwam echter de bevalling niet op gang en als een wonder leek onze zoon te blijven leven. Na een week kreeg ik een zware infectie waarbij ik mijn tweede BDE had. Terug in mijn lichaam voel ik mij een ander mens. De oude ziel is verdwenen, ik mocht haar en mijn zoon thuis brengen. Ik kon terug naar de aarde. Mijn leven gaat door. Deze ervaring heeft mijn levensinstelling substantieel veranderd. Ik heb een sterk "missie" gevoel. Een taak te volbrengen die buiten mijn individuele ik staat. Ik leef nog bewuster dan ooit. Ik ben nu een ander mens. Geld status en materie hebben een andere betekenis.

  2. Lieve mensen,
    Dit weekend zag ik dat er een aantal reacties waren die ik gemist heb.
    Ze zijn erg mooi en raken me, hartelijk dank daarvoor.
    Toevallig was ik toen net begonnen met een andere ervaring die ik ook graag zou willen delen.
    Wellicht kan deze ook op deze mooie site geplaatst worden.
    Veel goeds en liefs en een hartegroet, Abraham

  3. Bedankt voor artikel. Het bevestigd mijn persoonlijk ervaring, en stel mij gerust dat ik niet alleen ben. Het is nu ook nog maar 2jaar dat ik er openlijk durf over spreken. Deze gebeurde na mijn maag operatie toen ik 27 was. Vier dagen er na heb ik een brochopneumonie opgedaan met alle gevolgen van dien en zoals het artikel zeg, ik heb mezelf ook zien liggen tijdens de dokters alles deden om me terug te brengen.
    Nu 2jaar geleden heb ik een hartstilstand gehad met gevolg dat ik een open hart operatie heb gehad, 6 overbruggingen en 2 nieuwe hartkleppen. Sedert dien is mijn levens visie compleet veranderd en spreek ik openlijk over deze ervaring en straffer nog. Ik ben niet bang ooit te moeten gaan. Er wacht mij iets moois na dit leven.

    mvgr

    K. Yvan

  4. bedankt voor het delen er vallen bij mij nu puzzelstukjes op zijn plaats. door dit te delen geef je veel mensen een houvast en kunnen mensen ook dingen gaanverwerken. waaronder ikzelf je bent een engel op mijn pad

  5. Hoi Abraham,
    Ik herken veel uit jou verhaal, vooral dat het jaren duurde voordat je er over ging praten. Ik heb op mijn 20ste anorexia gehad en lag in het zhuis met een gewicht van 34 kg, heb toen mijn eerste BDE gehad maar dacht dat het een droom was waarbij mijn Opa op bed zat die al vanaf mijn 13e was overleden.Hij zei:”wat kom je doen? Ga maar gauw terug, ik blijf in de buurt hoor!” Later op mijn 35ste hebben mijn zoon en ik koolmonoxide-vergiftiging overleefd. Mijn zoon was intuitief niet naar binnen te krijgen, kinderlijke intuitie noem ik dat maar, daardoor minder last gelukkig. Sloeg wel op zijn lever. Dat had niet erger moeten zijn dan had hij het niet kunnen navertellen. Bij mij, ik werd steeds zieker en had het idee dat ik dood aan t gaan was maar wist niet waardoor, bleek dus de schoorsteen potdicht te zitten, terwijl hij pas geveegd was, dus niet. Ik ben allerlei verschijningen gaan zien en had ook toen een BDE. Kwam toen weer bij Opa, ging door een tunnel en daarna wit licht en ook de mooiste kleuren, ook heel veel rust voelde goed. Ik zag mijn zoon beneden in zijn bedje liggen. Ik herkende de situatie in een flits en zei tegen Opa, “Ik ben weg, Aju” Toen wist ik pas echt wat er gaande was. Ik kwam weer bij Opa terecht, weet dat hij mijn Gids is voor dit leven.Ik heb toen ook heel veel Engelen gezien, ook dat er in mijn keuken een soort van tijdsgat zit waar engelen/zielen door heen komen. Het lijkt op een witte wolk die opengaat. We hebben anderhalf jaar in deze gassen vertoefd. Ik begrijp nog steeds niet waarom wij dit kunnen navertellen en andere mensen in een nacht hieraan overlijden. Ik ben dankbaar dat ik in mijn leven nu voor de derde keer de kans krijg om er wat van te maken. Ben pas Oma geworden en daar ben ik zo dankbaar voor. Ben heel blij dat ik dit alles mag navertellen en dat er een “andere kant” is, voorbij de Sluier die voor ons zorgt. Heel bijzonder allemaal, vroeger deden de mensen altijd alsof ik gek was. Sommige mensen hebben zelfs gestudeerd om gek te zijn denk ik dan
    Ben ontroerd door je openheid en je verhaal. Weet dat dit een kadootje is van de andere kant en koester dat. Ook het contact wat je hebt met je dochtertje is heel bijzonder

    vr gr Jolanda

  6. Een grote licht is er en daar ben dan getuigen van ik het heb mee mogen maken ik had mijn schoonmoeder haar hand en zei ik ga met je mee zover ik mag. Ik sloot mijn ogen en kreeg ijs voeten gelijk daarop mijn hele lichaam werd ijs koud ik kwam in het donker waar ik 2 paarse strepen stonden ze noemen het Amethist en toen zag ik een groot licht prachtig. Ook de kou was lieflijke kou. Ik was een half uur nog koud maar had iets moois mee mogen maken. ik ben nu wetend als mijn moeder over gaat dat zij als ze eenmaal het licht heeft bereik de tuin krijg te zien met al die mooie kleuren van gras de bloem en die had gezien .
    Ze was een kind van 5 jaar.Ze stonden in een rij om afscheid nemen van een meisje die via paard met rijtuig weg gereden werd via hun poort. Ze is dement maar vraag ik mam wat heb je zien toen je vijf was zeg ze o meid zoiets raak je nooit kwijt ik ben daarin zo rijk.
    Nu mag ik mensen helpen om over te gaan niet zo maar weer anders het is mooi.
    Met al mijn licht liefde heb ik dit nu neer gezet zodat niemand voor de dood geen angst meer hoeven te hebben. Wat je ook gedaan heb het is alleen maar leer geld hier.Gebruik niet je verstand maar je gevoel. Vraag eerst je zelf of het ja of nee is of anderen dingen denk niet maar laat je gevoel antwoorden.Je hoor ook met je gevoel en twijfel niet eraan
    Laat je door je gevoel lijden dat ben jij net als voelt dat er iemand komen zou en het zo of dat je gebeld word en je word gebeld.

  7. Abraham. Wat mooi dat je dit wilt delen. In mijn leefomgeving mocht ik verschillende mensen ontmoeten die ook een BDE hebben meegemaakt. Ook voor hen was het een te kostbare ervaring. En dat verdient respect van de toehoorder. Wat mooi dat je dit wilt delen.

    Een engelengroet, Christien

  8. Dank je wel voor je voor je verhaal. Wij hebben wel wat overeenkomsten.
    Ik heb dus ook een b d e gehad toen ik als kind in zee bijna verdronk.
    Ik zag de mooiste bloemen van een schoonheid die niet te vertellen is.
    Ik wou er blijven ik vond het zo heerlijk en mooi.
    Ik ben toch uit het water gehaald. Meer dood dan levend .
    Die wetenschap van hoe het er uit zag. Maakt dat ik niet meer bang voor de dood ben.
    Onze kleinzoon is na een zware operatie geboren met 26 weken. Onze dochter had een
    Interne bloeding. Ze is zelf op het nippertje gered van de dood.
    Het jongetje heeft gevochten als een leeuw maar is naar 3 dagen overleden.
    Daarom deed jou verhaal mij zoveel Abraham.
    Mijn dochter zal nooit meer moeder kunnen worden. Er is te veel schade in haar lichaam aangericht.
    Daarom Abraham wens ik jou heel veel geluk met jullie wonder kind.
    Het is een speciaal kind het kan niet anders.
    Wat betreft je b d e kan ik je zeggen dat het een heel byzonder mens van je maakt.

    Een lieve groet Jannie.

    • @Jannie, Lieve Jannie,
      Dank je wel voor je lieve en warme woorden en dat je jouw ervaringen aan mij wilt delen.
      Wat ontzettend verdrietig dat jullie dappere kleinkind is overleden en dat jullie dochter geen andere kinderen kan ontvangen. Wij zijn gezegend met nog twee kinderen, dat weten we.
      Maar we voelen ook nog heel sterk dat onze eerste kind dicht bij ons is, voor eeuwig aan ons verbonden. Ik hoop dat jullie dochter zich gedragen mag voelen in haar verdriet en dat de verbinding met haar kind haar troost mag geven. Veel goeds en liefde toegewenst voor jullie allen. Liefs en een Hartegroet, Abraham

    • @Elly, Graag gedaan Elly en dank voor jouw reactie.
      De warme en liefdevolle reacties doen me erg goed. Nogmaals dank. Een liefdevolle Hartegroet, Abraham

  9. Dankjewel dat jij je verhaal wilt delen. Een heel fijn verhaal wat ik heel graag lees. Het maakt me blij hoe dichtbij het contact met de andere zijde is.
    Je vraagt je af of jij je ervaringen wel “groots” mag delen. Ik zou je willen uitnodigen dit inderdaad wel te gaan doen. De wereld mag gaan weten dat dood niet dood is en welke prachtige liefde er zich, voor ons allen, aan de andere zijde van die ragfijne sluier bevindt.
    Deze verhalen maken mij blij 🙂 🙂 🙂

    • @Lilly, Dank je Lilly en dank voor jouw reactie.
      De warme en liefdevolle reacties doen me erg goed. Het is ook een dankbaar gevoel dat het een iets goeds geeft.
      Nogmaals dank. Een liefdevolle Hartegroet, Abraham

  10. Heel herkenbaar verhaal, het leven heeft je vele uitdagingen gegeven en mooi om te lezen hoe je hierdoor bent gegroeid in je kracht en als mens.
    Het is nogal wat om op zo’n jonge leeftijd met ervaringen rondom ziekte, leven en dood geconfronteerd te worden.
    Ik heb ook tijdens een ernstig ongeval op 26 jarige leeftijd een bde gehad en het was voor mij een ontdekking over de oorsprong van het leven, verbinding met de bron.
    Zo’n 3 jaar geleden had ik het voorrecht om in een tv uitzending met Pim van Lommel over mijn ervaring te praten, daarna heb ik zijn boek gelezen eindeloos bewustzijn en daardoor heb ik veel erkenning en rust gekregen, waardoor ik makkelijker en openlijker
    Durf te praten over mijn bde, mochten jullie geïnteresseerd zijn dan kunnen jullie mijn verhaal lezen via onderstaande link.
    Het is een gechannelde boodschap in het engels.
    Liefs Myron

    http://Www.facebook.com/notes/livity/awakening/188793514569002

    • Wat een prachtig verhaal en heel erg bedankt dat ik dit mag lezen. Ik “weet” dat het in het hiernamaals heel fijn is en dit verhaal bevestigd dit. Nogmaals bedankt!

    • @Myron, Dank Myron voor voor jouw reactie.
      De warme en liefdevolle reacties doen me erg goed. Pim van Lommel is inderdaad een mooi en bijzonder mens dat al veel goeds heeft bijgedragen aan kennis en acceptatie van en voor BDE(‘ers). Misschien ben je bekend met de stichting die hij mede heeft gestart, daar is hij nog actief in. Nogmaals dank voor jouw reactie en jouw verhaal dat ik graag gelezen heb. Een liefdevolle Hartegroet, Abraham

  11. Dankjewel voor je ontroerende verhaal en fijn dat je nog op onze wereld bent om dit te delen!Je naam is Abraham (!)je bent hier niet voor niets, dat is wel duidelijk. Ook de ervaring van je dierbare zoontje is zo bijzonder, het is een bewijs dat we in een heel mooie boeiende tijd en wereld leven, laten we er van genieten.Veel Liefde en Licht, Vrede en Vreugde gewenst op jullie pad op weg naar een liefdevolle Moeder Aarde!
    Hartengroet, Wilma

    • @Wilma, dank Wilma voor jouw warme en liefdevolle reactie. We leven inderdaad in een bijzondere tijd.
      De warme en liefdevolle reacties doen me erg goed. Nogmaals dank. Een liefdevolle Hartegroet, Abraham

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in