DELEN
gewoontes-in-je-hoofd

Een boodschap van Cheryl Richardson, Louise L. Hay, Nederlandse vertaling© www.nieuwetijdskind.com 2013

 

We zijn verdwaald.

Mijn man, Michael, en ik zijn op weg naar de Wizarding World of Harry Potter in Orlando, Florida met onze goede vriendin Ileen. Dit weekend bezoeken we met z’n drieën in de buurt een conferentie, die me tevens de kans biedt om Louise te ontmoeten. We besloten om er tussen uit te knijpen en de dag te spenderen aan het vermaken van ons innerlijk kind voordat de conferentie zou beginnen.

Wizarding World of Harry Potter
Opening Wizarding World of Harry Potter

De rit duurde veel langer dan we hadden verwacht en we zitten bijna zonder brandstof, letterlijk en emotioneel gezien. We hadden ook een late start omdat we moesten wachten op de afronding van het papierwerk van de huurauto en nu zijn er nog maar een paar uurtjes over voordat het park sluit. Toen Michael, Ileen en ik uiteindelijk arriveerden, reden we door de poort van de ingang en probeerden we de aanwijzingen naar de parkeerplaats te volgen. De borden zijn verwarrend en mijn man en ik kibbelen kort over welke kant op te gaan.

Ik wijs een kant op, hopende dat ik gelijk heb en zodra hij die richting op gaat, wordt al snel duidelijk dat dit niet het geval is. Dus, met de ogen gefixeerd op de lege benzinetank, worden we terug geleid naar de snelweg, weg van het park zonder een mogelijkheid om te keren (of benzinepomp) in zicht. Inmiddels zijn Michael en ik behoorlijk boos op elkaar maar we zijn te beleefd om tegen elkaar tekeer te gaan in het bijzijn van onze vriendin.

spanningDe spanning van de onuitgesproken kwaadheid hangt als een zware deken om ons heen terwijl mijn ego de situatie stevig in zijn grip blijft houden. Ik weet zeker dat ik de juiste richting op wees, maar de borden waren verwarrend. Als Michael had opgelet, dan waren we niet in deze situatie beland. Hij neemt altijd een afwachtende houding aan als het aankomt op beslissingen nemen en laat het aan mij over. Waarom maakte hij gewoon zelf niet een keuze? Het blijft maar in mijn hoofd malen, de gehele situatie tot in detail analyserend. Ik ben er volstrekt van overtuigd dat ik gelijk heb. Ik ken Michael inmiddels lang genoeg om te weten dat hij zichzelf intussen wel voor de kop kan slaan dat hij niet op zijn intuïtie heeft vertrouwd die hem vertelde om de andere kant op te gaan. Ileen, verstandige meid die ze is, zit muisstil op de achterbank geduldig wachtend totdat we deze puinhoop hebben opgelost.

Terwijl ik nog zit na te koken, denk ik terug aan Louise en de gesprekken die we hebben gehad over het kiezen van positieve gedachten. In een fractie van een seconde, wordt er in mijn gedachten een deur op een kiertje gezet en zie ik een sprankje licht. Ik overweeg een andere aanpak. In plaats van te blijven hangen in negatieve gevoelens door te ruziën over wie wat deed (een oefening die lang geleden is aangereikt door een hulpvaardige therapeut aan Michael en mij), waag ik een kans. Ik leg mijn hand op die van Michael en in gedachten stuur ik hem liefde. Ik zeg niets. En hij beweegt zijn hand niet. Ik houd mijn ogen gericht op de weg voor mij en visualiseer dat liefde vanuit de Goddelijke Bron door mijn lichaam stroomt, via mijn hand naar de zijne, naar zijn hart toe. Ik doe deze oefening een aantal minuten, en ik voel dat de energie van Michael zachter wordt. Terwijl ik hem liefde blijf sturen, merk ik iets interessants op. Ik voel ook liefde. In plaats van te koken van woede over de verkeerde afslag, ben ik plotseling meer bezorgd over mijn man. Mijn hart verzacht als ik me voorstel hoe vervelend hij zich moet voelen. Waarom zou ik hem nog meer pijn doen door er nog een schepje bovenop te gooien?

Ik blijf liefde sturen naar Michael en ik voel dat hij zijn defensieve houding laat zakken….en voordat ik het weet, stuiten we op een benzinepomp en een mogelijkheid om te keren. Dertig minuten later zijn we aan het lachen en zitten we grapjes te maken als we het park betreden, klaar om Dreuzels, tovenaars en wie weet?- misschien zelfs Harry Potter te ontmoeten.

Toen ik daarna een ontmoeting had met Louise, deelde ik mijn Harry Potter verhaal met haar. Ik vertel haar dat ik nog steeds verbaasd ben over hoe zoiets simpels zo’n diepgaand effect kon hebben op onze dag. Hoe vaak heb ik tijdens een domme discussie (en soms niet zo domme) er niet aan gedacht om mijn defensieve houding los te laten en in liefde te luisteren, maar het voelde dan zo contra-intuïtief; alsof ik zou toegeven. Tenslotte is mijn ego meesterlijk in het rationaliseren van een mening. Waarom toegeven aan een nederlaag als ik niets fout heb gedaan? Is het sturen van liefde niet slechts het negeren van het probleem? En hoe dagen we elkaar uit om te groeien als we niet bereid zijn om een standpunt in te nemen voor wat wij als waarheid zien?

“Het ego heeft één agenda” vertelt Louise mij. “Het wil gelijk hebben en het heeft de gewoonte om te proberen zijn mening te rechtvaardigen. Het zoekt naar een beweegreden om te kunnen zeggen dat de ander het duidelijk fout heeft. Het lijkt een simpel idee om te denken dat het focussen op een positieve afloop of de situatie met liefde te benaderen zou kunnen werken, maar dat doet het wel degelijk. In jouw situatie, in plaats van vast te houden aan het probleem door te blijven klagen en ruziën, zorgde je voor een innerlijke glimlach, stuurde je jouw man liefde toe en ontdekte dat het werkt!”

Je kunt een buitengewoon leven creeren
door Louise Hay, klik op de cover voor meer info

Ondanks dat ik me bewust was van mijn weerstand om mijn ego los te laten, moest ik bekennen dat Louise gelijk had. Het werkte écht.

“Te vaak hebben we het gevoel dat we alles uit een probleem moeten ‘wringen’ “ vervolgt ze. “We willen de oplossing, nu! Ik hou er niet meer van om op die manier met problemen om te gaan. Hoe meer je afstand kunt nemen van een probleem, hoe sneller de oplossing zal komen. Dat is waarom ik hou van de affirmatie “Alles is goed. Alles werkt voor mijn hoogste goed. Uit deze situatie zullen enkel goede dingen voortkomen. Ik ben veilig.” Het tilt je op en uit het probleem naar een sfeer waar de oplossingen liggen. Hier vertel je niet aan het Leven hoe het een oplossing moet creëren – je bevestigt gewoon dat het voor iedereen werkt.

Jouw situatie tijdens de autorit met Michael is een mooi voorbeeld omdat je zo weinig deed. Je zou de rest van de dag met hem kunnen ruziën en jullie beiden hadden je miserabel gevoeld.”

Dat is één ding wat zeker is. En de waarheid is dat we eigenlijk positieve veranderingen in onze relaties uitnodigen wanneer we mild en voldoende ontvankelijk zijn om te luisteren. In feite was het zelfs zo dat Michael en ik later op de avond, toen we terug waren in het hotel na het bezoek aan het park, we in staat waren om er kalm en constructief over te praten. Door de jaren heen hebben we beiden geleerd dat er geen communicatie mogelijk is wanneer er een defensieve houding is. Niets. Nul komma nul. Kansloos. We hebben tevens geleerd dat het belangrijk is om dingen los te laten als we het op een liefdevolle manier hebben uitgewerkt. Er naderhand nog eens over klagen of de zogenoemde oude koeien uit de sloot halen is zoeken naar moeilijkheden.

“Als een probleem is opgelost, mogen we niet vergeten dat het is verdwenen” instrueert Louise. “Het is geweest. We willen geen dingen opgraven uit het verleden om ons ellendig te voelen in het heden. En we willen geen klagers zijn. Mensen die veel klagen zijn irritant voor de mensen in hun omgeving. Dat niet alleen, zij brengen grote schade toe in hun eigen wereld. Voordat we verbaal ons beklag doen, zijn we geneigd om er meerdere malen over na te denken, heel vaak er over na te denken, en we laten onze gedachten er nog eens overheen gaan en nog een keer en nog een keer….afhankelijk van wat onze gewoonte is.”

Op dit moment krimp ik vanbinnen ineen als ik denk aan de hoeveelheid energie die ik in de loop der jaren heb gespendeerd aan het klagen over alles, van hoe druk ik ben tot aan wat Michael wel of niet doet. Voordat ik begreep wat de kracht van mijn gedachten was, had ik deze ‘innerlijke klager’, een chronisch geïrriteerde meid, toegestaan de vrije hand te hebben over mijn gedachten en mijn mond. Zij jammerde constant en telkens weer over dezelfde dingen, alsof erover te zeuren het beter zou worden.

“De meeste mensen hebben er een gewoonte van gemaakt om constant te klagen in hun hoofd” vertelt Louise. “Elke keer dat we dit doen is het een affirmatie, een erg negatieve affirmatie. Hoe vaker we klagen, hoe meer we iets vinden om over te klagen. Het Leven geeft je altijd datgene waar we ons op concentreren. Hoe meer we ons gaan focussen op de dingen die verkeerd gaan in ons leven, des te meer dingen er fout gaan lopen. Hoe meer fouten we tegenkomen, hoe ellendiger we ons gaan voelen. Het is een oneindige cyclus. We worden een blijvend slachtoffer van het Leven.”

En op dat moment hebben we het gevoel dat we vastzitten, voeg ik toe. En dit is dan het moment dat we weer het heft in eigen hand nemen en onze gedachten de baas worden.

“Ja. De enige die deze negatieve spiraal kan doorbreken is de klager. Maar eerst zal men zich moeten gaan realiseren wat ze aan het doen zijn. Ten tweede moet men zich bewust worden wanneer ze het doen. Je bewust worden van het feit wanneer je een negatieve affirmatie denkt of zegt, maakt het dat je het kunt veranderen. Wanneer men deze zelfdestructieve gewoonte van zich afschudt, merkt men dat er een verschuiving plaats vindt van slachtoffer naar een bewuste schepper van het Leven.

Of het nu de gewoonte om te klagen of een andere gewoonte is die we willen oplossen, het gaat om hetzelfde proces. Let op, ik heb het over oplossen, niet breken met. Als we ergens mee breken, blijven de stukjes aanwezig. Wanneer we iets oplossen, verdwijnt de gehele beleving. Dat het als het ware terug gaat naar het niets vanwaar het vandaan kwam. Gewoonten komen vanuit het niets en kunnen terug gaan naar het niets. We hebben allemaal zo onze gewoonten. Sommige steunen ons en andere stellen ons teleur. Wij willen díe gewoonten selecteren, die bijdragen aan het creëren van liefde en vreugde, voorspoed, goede gezondheid en een blije, vredige geest.”

Je kunt een buitengewoon leven creeren
klik op de cover voor meer info

Een passage uit ‘Je kunt een buitengewoon leven creeren

© Copyright Cheryl Richardson, P.O. Box 13, Newburyport, MA 01950, www.cherylrichardson.com. All rights reserved. Used with permission.

Nederlandse vertaling© www.nieuwetijdskind.com 2013

 

 

 

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in