Burn-out is een instrument om anders te leren denken

Steeds meer mensen worden de laatste jaren -en in toenemende mate de afgelopen maanden- geconfronteerd met het niet ‘binnen’ kunnen krijgen van geschreven of gesproken informatie. Het gevoel dat de inhoud van hele lappen tekst volkomen langs hen heen gaat, is voor velen steeds herkenbaarder. Ook gesproken informatie komt als gevolg van compacte boodschappen in (politiek) correcte bewoordingen vaak niet meer binnen. Het journaal is soms voorbij voordat ik besef wat er is behandeld.

Worden er ineens steeds meer mensen geconfronteerd met een burn-out ? Of is er meer aan de hand? Eens kijken naar de symptomen.

De tijd vliegt

Iets wat door velen gevoeld wordt, is dat de tijd ‘vliegt’. Tegen de tijd dat je goed en wel het vrijdaggevoel krijgt om van het aankomende weekend te genieten, is het alweer zondagavond en staat er een nieuwe week voor de deur. Als ik naar de weken en maanden kijk, begrijp ik nog nauwelijks dat we de (frisse) lente en de (overwegend natte) zomer al hebben gehad. En zie daar… Het is alweer november en over een maand staan de eindejaarsfeesten te trappelen om een nieuw jaar in te luiden.

Keuzes maken

Met het gevoel van die voortsnellende tijd vind ik het ook niet zo gek dat ik nog nauwelijks grip op de informatie houd die me dagelijks wordt aangeboden. Soms interesseert het me niet eens meer. Dat is volgens mij een gevolg van het maken van keuzes, welke informatie ik nog kan bijhouden en wat niet. Voorheen kon ik me uren bezig houden met alles uit te vlooien en te discussiëren over breed uiteenlopende zaken. Nu beperk ik dat tot datgene wat me echt boeit en wat nu belangrijk voor me is.

Invloed

Ik meen dat het selectief richten op informatie deel uit maakt van selectief lezen en luisteren. Het lijkt wel of ik onbewust een filter heb geplaatst -op basis van de keuzes die ik heb gemaakt- tussen wat me wordt aangeboden en wat voor mij nu van belang is. Mijn keuzes heb ik gemaakt op basis van waar ik invloed op heb (of wil hebben) en wat niet. Uiteraard kan ik me irriteren aan het feit dat ik niet alles meer binnenkrijg zoals voorheen, maar ik kan het ook accepteren. Dat geeft me meer rust dan willens en wetens iets proberen wat niet meer lukt.

Ben ik daarom burned-out? Ja en nee.

Burn-out zijn is een mechanisme van het brein om af/uit te schakelen na een mentale overbelasting. Vaak een gevolg van het plichtmatig (met tegenzin?) denken over en doen van allerlei dingen die van ons verwacht worden, zoals het goed laten verlopen van werk, studie, gezin, (social media) relaties en de verplichtingen die horen bij het basislevensonderhoud (o.a. de financiën op orde houden).

Relevant

Als ik kijk naar de enorme vaart waarmee gevoelsmatig de tijd voorbij gaat en de informatie die in die periode wordt verstrekt, kan het niet anders dan dat ik me als een trage slak door die stroom van informatie heen beweeg. Dan neem ik alleen nog datgene mee wat voor mij relevant is. De rest laat ik letterlijk links liggen. Ik bemoei me er niet mee, oftewel, ik houd mijn geest er niet meer mee bezig. Dat geldt op vele vlakken, zoals politiek en nieuws, maar ook over relaties met familie en vrienden. Datgene wat mij niet direct beïnvloedt, daar hoef ik niets van te vinden. Ik houd op die manier voldoende ruimte over om contact te houden met diegenen die dicht bij me staan.

Manager

Dus nee, ik vind niet dat ik burn-out ben. Ik ben als een manager bezig met het herdefiniëren van waar ik mijn aandacht aan wil geven. Kan ik er iets mee en heb ik hier invloed op? Zo ja, dan is het interessant. Zo nee, dan gun ik mezelf de rust en ruimte om het lekker te laten bij wie het thuis hoort.

Anders denken

Op social media voel ik ook een afname van mijn interesse om alles van mijn vrienden te lezen. Ik zie het staan, probeer het te lezen en (hoe verrassend) het komt niet binnen. Het zal ongetwijfeld binnen mijn interesse zijn gevallen, maar het wil niet meer.
Wat nog wel lukt is plaatjes kijken met hooguit 1 regeltje tekst er in. Een leuke quote of een diepzinnig citaat. shakespeare-quotes-3Sommige beelden zeggen meer dan een heel verhaal. Ik ervaar ook steeds vaker dat er beelden bij me doorkomen tijdens een gesprek, die de woorden extra betekenis meegeven. Humor werkt ook nog steeds goed bij mij, maar cynisme en sarcasme gaat volledig langs me heen. Het kost me teveel moeite om uit de context van het artikel te halen of het nu serieus of grappend bedoeld is, met de ondertoon van een sneer. Ik begrijp het niet meer.

Aandacht

Wat me ook nog lukt is gesprekken voeren met mensen die met aandacht luisteren en reageren. Losse opmerkingen waar ik iets uit zou moeten snappen, gaat langs me heen.
Mochten er lezers zijn die dit herkennen -en mijn excuses voor de lap tekst- kan ik vanuit mijn eigen ervaring adviseren om het te accepteren. Go with the flow.

Blijkbaar hoort het bij de veranderende tijden, de nieuwe energie, die van ons eist dat we anders met prikkels van buitenaf om leren gaan, dat we steeds beter bij onszelf leren blijven (wat is belangrijk voor mij) in contact met de ander en dat we leren keuzes maken in wat ons dient en wat niet meer.

9 REACTIES

  1. Heel herkenbaar, het is zelfs zo dat ik de sociale contacten niet meer aan kan, ik ben blij dat ik in de late middag thuis kom in mijn eigen rustige omgeving. Als ik dan wel afspreek met mijn lieve vriendinnen Is het voor mij naar drie uurtjes wel weer goed geweest… Over prikkeling probeer ik dus te ontwijken.. Ook inderdaad wat je schrijft over het lezen van Lappen teksten trek ik niet meer, vroeger ook op deze site las ik best veel artikelen en nu ben ik gevoelsmatig vooral aan het bekijken wat mij het meest aantrekt maar ook dan valt het mij op dat ik soms niet het hele artikel uit lees..

  2. Heel herkenbaar, en dan ben ik nog maar 29 en hou alle ballen hoog, ik leef me eigen leven en wie het niet intessert of achter sta komt er bij mij ook niet in.
    Ik ben het laten leven door andere spugzat.

  3. Heel erg bedankt voor het schrijven van dit artikel Lilian,
    het is zo herkenbaar en ik ben blij te lezen dat er meer mensen hier last van hebben het filteren van info die voor jou belangrijk is en wat niet en het geld voor mij het zelfde m.b.t. familie/vrienden.
    Deze nieuwe tijd en energie zorgt er voor en dwingt je in enige mate om naar je zelf te leren luisteren en er naar te handelen/leven wat voor jou belangrijk is.

  4. ''vroeger'' was het heel normaal dat als iemand op een spiritueel pad zich jaren volledig terug trok uit de wereld. De monnik die het klooster in ging, of op een berg ging mediteren, en daarna weer de wereld in ging om te kijken wat hij waard was. Wat hier staat beschreven in het artikel kan ik me goed in vinden, en is eigenlijk volkomen logisch, je hoeft idd helemaal niks met die informatie stroom te doen. Wat ik alleen niet snap, ik zie dat wel vaker in die artikels hier, dat de schrijvers echt een leven op social media hebben. Volgens mij is social media exact het tegen overgestelde van in het hier en nu in je eigen energie zijn. Maar een ding wat het met het Nu te maken heeft, Is dat de info vaak volkomen LEEG is…

  5. Als je niet weet of je wel of geen burn out hebt, dan heb je werkelijk geen idee wat een echte burn out inhoudt en wat dit met je doet.
    Dit is absoluut NIET te vergelijken met wat hierboven wordt beschreven, er zijn hooguit wat lichte raakvlakken. Het is inderdaad zo dat tegenwoordig iedereen heel snel roept 'oh ik heb een burn out'. Wellicht dat het gros van de mensen zich kan vinden in bovenstaande tekst.
    Maar ik vind het een beetje kort door de bocht.

    • Ja, het is kort door de bocht en de term 'burn-out' is weliswaar herkenbaar, maar dekt niet de lading. Daarom ook niet van toepassing op de symptomen die veelal worden weggepoetst onder het mom van burn-out. Het punt wat ik wil maken is dat de diagnose burn-out slechts zijdelings raakt waar het echt om gaat: anders leren denken. Over ons zelf, over de informatie die we moeten gaan filteren en over wat belangrijk is en wat niet meer.

  6. Herkenbaar. Ik merk dat ik de eindeloze stroom aan onzin gewoon niet meer trek. Ik kies er niet voor om het niet tot me te nemen, mijn hoofd sluit het zelf af lijkt het wel. Tegelijk heb ik ook het gevoel dat ik niet snel een burn-out zal krijgen hoewel ik aardig wat ballen in de lucht houd. Zou inderdaad kunnen dat het een vorm van evolutie is en we aan het leren zijn te leven in zo'n dynamische maatschappij met sociale media en alles.
    Alleen eruit pikken wat je wilt hebben voelt heel herkenbaar. De informatiestroom die dagelijks op ons afkomt voelt voor mij een soort stroom van grijze smurrie met hier en daar een pareltje. Ik heb totaal geen last van deze of missing out. Laat alle onzin maar aan me voorbijgaan. Heelijk. Ik heb mijn eigen cocon met waardevolle dingen.

    • Dank voor je reactie Merel 🙂
      Wat ik in de veelheid aan prikkels van buitenaf herken, is vooral de afleiding van waar ik mijn aandacht op wil richten. Het lukt me steeds beter om vanuit een overzicht waar te nemen en selectief informatie tot me te nemen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Laat een reactie asch
vul je naam in