Een vrouw verloor haar enige zoon.

In haar verdriet ging zij naar een heilige man en zei: “Over welke gebeden, welke magische formules beschikt u om mijn zoon weer levend te maken?”
In plaats van haar weg te sturen of met haar te gaan praten, zei hij tegen haar:
“Breng me een mosterdzaadje uit een huis dat nooit verdriet heeft gekend.
Dat zullen we gebruiken om het verdriet uit uw leven te verdrijven.”

De vrouw ging meteen op pad, op zoek naar dat magische mosterdzaadje.
Eerst kwam ze bij een prachtig herenhuis. Ze klopte op de deur en zei: “Ik zoek een huis dat nooit verdriet heeft gekend. Ben ik hier aan het goede adres?”
Ze zeiden tegen haar: “U bent beslist aan het verkeerde adres hier.”
En ze begonnen alle tragische gebeurtenissen op te sommen die hun de laatste tijd overkomen waren.
De vrouw zei bij zichzelf: “Wie is beter in staat om deze arme, ongelukkige mensen te helpen dan ik, die zelf ongelukkig ben?”

Ze bleef een poosje om hen te troosten en ging toen verder op haar speurtocht naar een huis dat nooit verdriet had gekend.
Maar waar ze ook kwam, in krotten of paleizen, ze kreeg het ene verhaal na het andere te horen over verdriet en ongeluk.

Uiteindelijk ging ze zó op in het steun bieden aan anderen die verdriet hadden,
dat ze haar speurtocht naar het magische mosterdzaadje vergat,
zonder ooit te beseffen dat het inderdaad het verdriet uit haar leven had verdreven.

4 REACTIES

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Laat een reactie asch
vul je naam in