je gidsen

Tijdens mijn verblijf in het Kopan klooster in Kathmandu in Nepal kregen we een teaching over het trainen van compassie. Net zoals je sociale vaardigheden kunt trainen ‘zegt’ het boeddhisme dat je ook compassie kunt trainen. Non Elsa begon te vertellen over het ego. ‘Elk negatief gevoel komt voort uit het ego. Je irriteert je omdat je wilt dat het op jouw manier gebeurt of omdat je vindt dat het anders beter is. In ieder geval vind je er wat van, je hebt er een mening over. Dat is het ego.’ Ik was nogal onder de indruk van deze duidelijke uitspraak. Zou dit werkelijk zo zijn? Ik kon het niet ontkennen en wilde dit in de praktijk toetsen. Ik had me voorgenomen als ik een negatief gevoel zou hebben ik bij mezelf zou checken of dit mijn ego was.

De gelegenheid deed zich al snel voor. Er was een groepsmeditatie om 11:30 en elke keer kwamen er mensen te laat. Ik merkte een irritatie bij mezelf omdat degene die te laat kwam me stoorde in mijn concentratie. Ook vond ik het respectloos naar onze teacher en de anderen. Ik besefte mijn irritatie (ik vond ergens wat van = ego) en zei in mezelf dat ik de irritatie los zou laten en vanuit compassie op deze laatkomers wilde reageren. Ik zakte met mijn aandacht naar net onder mijn navel en binnen een minuut voelde ik het volgende opkomen; ‘wat fijn dat hij/zij toch nog gekomen is.’ Ik moest glimlachen om deze verandering. ‘Wauw’ dacht ik, wat een ander gevoel! Wat fijn voor mezelf en ook voor de ander!

Een andere gelegenheid deed zich voor in een hotel waar we twee nachten sliepen. Vroeg in de ochtend werden we gewekt door een rochelende buurman die dit ongeveer zo’n twintig minuten volhield. Vanuit zijn tenen hoestte en rochelde hij. Ik vond het smerig en asociaal dat hij zo luidruchtig hoestte en rochelde en zo niet alleen ons maar waarschijnlijk ook de andere gasten wakker maakte. Ik liet de gedachte los en zakte naar mijn compassie. “Wat heeft die man het moeilijk, voelde ik. Wat erg als je het zo benauwd hebt.” Weer moest ik lachen om mijn eigen verandering en ook dat dit zo snel plaats kon vinden. Wat een ontdekking! In de eerste plaats deed ik mezelf een enorm plezier om geen irritatie te hebben en in de tweede plaats natuurlijk mijn omgeving. De volgende dag werden we weer gewekt door deze hoestende meneer. Nog steeds vond ik het geen prettig geluid maar ik irriteerde me niet.

Een ander voorbeeld is dat we in de rij stonden te wachten op het vliegveld in Kathmandu. Het gaat er daar wat anders aan toe dan in Amsterdam waar alles is gemoderniseerd. Bij de mensen voor ons ging er van alles mis met het inchecken en later kwamen ze weer terug omdat de instapkaarten niet klopten. Ik zag de jongeman zijn best doen en toch ging er van alles mis. Ik maakte contact met hem door hem compassie te sturen. In gedachten zei ik tegen hem; ‘Ik ken je niet en ik weet niets van je situatie maar je bent een mens en je bent waardevol.’ Zo had ik nog wat meer soortgelijke gedachten. Tegen mijn man zei ik dat ik zou vragen of we een plek bij het raam mochten krijgen. Hij gaf me weinig kans. Ik bleef de jongeman compassie sturen en bedacht me ook dat het niet zou uitmaken of hij ons nu wel of geen plek bij het raam zou geven. Als mens was hij waardevol. Of hij nu wel of niet aan mijn wensen zou voldoen. Toen we aan de beurt waren reageerde hij zakelijk en keek me nauwelijks aan. Ik vroeg om een plek bij het raam maar daar reageerde hij niet op en ik zag niet wat hij intikte op de computer. Ik pakte de instapkaarten aan en wenste hem een prettige dag. We liepen het vliegtuig in en tot mijn grote vreugde hadden we een plek bij het raam en bij de nooduitgang gekregen. We konden dus met gestrekte benen (en die van ons zijn lang) uit het raam kijken. Wat een heerlijkheid! De perfecte plek voor ons! In gedachten stuurde ik mijn dankbaarheid naar hem en naar onze Bron van liefde en leven. Ik realiseerde me dat het zo waar is dat wat je uitzendt ook weer terug krijgt en zelfs in overvloed en meer dan je vraagt!

Wat een waardevolle lessen heb ik gehad dankzij de input van non Elsa. Ik kan nu eerder herkennen wanneer mijn ego ‘spreekt’ en hoe ik dit kan stoppen en vanuit compassie kan reageren. Ik kan je aanraden dit te oefenen zodat je kunt ervaren hoe mooi en effectief dit is. Het is niet moeilijk. Het vereist wel eerlijkheid naar jezelf. Het ego vertelt ons namelijk ook dat we geen of nauwelijks ego hebben 😉 Durf jij deze uitdaging met jezelf aan te gaan?

Op 25 april ’15 heeft er een zware aardebeving plaats gevonden in Nepal. Het Kopan klooster is ongedeerd gebleven maar het dodental blijft stijgen. Mijn hart gaat uit naar de slachtoffers en hun familie en vrienden. Wat een drama… Dit vriendelijke volk in dit prachtige land bevindt zich op dit moment in een hel.

Laten we hen gedenken in onze gebeden en meditaties en hen compassie sturen. <3

Annita Kramer

19 REACTIES

  1. Heel mooi. Je maakt verbinding met de ander van hart tot hart. Maakt dat we allemaal gelijk zijn en allemaal een zijn. Een prachtig verhaal.

  2. Ik begin er niet aan hoor.
    .
    Dat compassie trainen.
    .
    Als ik de opkomende ego-energie bij mij zie aankomen dan draai ik die de nek om.
    .
    Wat er dan van nature overblijft is compassie.
    .
    Al die takken en bladeren die door de harde wind van afgelopen dagen onder de bomen liggen, ik kan wel janken.
    .
    Al reed ik gisteren bijna tegen een boom door te proberen die afgevallen takken op het fietspad te ontwijken.
    .
    Het lijkt mij dat ik in een vorig leven een eik geweest moet zijn want ik moet bekennen dat ik meer compassie heb met bomen dan met mensen.
    .
    Jakkie, ik moet toch gaan trainen.
    .
    Komt mogelijk ook omdat bomen zuurstof geven en de mens niet.
    .
    Jakkie, weer eigenbelang.
    .
    Wonderlijk iets hoor, compassie.

      • Emmy, ik doe dat op dezelfde manier als dat ik aan het wandelen ben en een hondendrol op mijn weg zie liggen.
        .
        Al draai ik die eerlijk gezegd niet de nek om.
        .
        Trouwens ook de ego-energie niet, ik doe niets, ik merk enkel dat iets opkomt en dat dat opmerken voldoende is om het te laten verdwijnen.
        .
        Maar dat is ook wel anders geweest hoor toen was de ego-energie nog te sterk en was het bloed, zweet en tranen.
        .
        M.a.w. het hangt er maar net vanaf of er al de herkenning is dat iets ego-energie is en dan van de mate waarin de ego-energie krachtig is en de mate van bewustheid dat ego-energie niet op het moment NU gebaseerd is maar op de ervaringen van een klein afhankelijk geboren wezentje wat zich daardoor uit bescherming een ego-mechanisme heeft aangemeten.
        .
        Ego is maar een bundeltje hersenschakelingen in het hoofd wat enkel gebaseerd is op de overlevingsANGST/overlevingsdrang van een TOEN afhankelijk niet voor zichzelf kunnen zorgend wezentje.
        .
        Heel simpel en absoluut overbodig (het ego) maar ontzettend hardnekkig omdat de basis is ontstaan uit het gevoel/beleving van overleven van TOEN.
        .
        En het DENKT je ook nog eens te beschermen en dat je het niet redt zonder ego
        .
        Maar die bescherming is gebaseerd op bv 1 keer honger geleden te hebben. Dan kan er al het bundeltje hersencellen ontstaan dat zegt; ik moet veel eten als het er is want zo meteen is er misschien te kort en wordt het honger lijden. En zo eet je je hele leven te veel, is er overgewicht en puilt de koelkast uit en gooit de mens de helft weer weg. Dat door een in die ervaringstijd logisch ontstaan bundeltje hersencellen.
        .
        Of zo`n beschermingsmechanisme zegt; ik moet me wel aanpassen of gewenst gedragen want anders krijg ik niet wat ik nodig heb/waar ik zelf niet voor zorgdragen kan. En zo weet de mens niet meer wie die is of wat hij/zij wil want zijn/haar wereld is gebaseerd op buiten. De goedkeuring van buiten. En dat enkel maar weer vanuit het gevoel/de beleving/de bescherming om te krijgen waar het op dat moment niet zelf voor zorgen/in voorzien kon.
        .
        Of het beschermingsmechanisme wat zegt en je laat voelen dat alleen zijn niet okay is, etc, etc
        .
        In wezen is het bundeltje hersencellen dat zegt dat je met de afstandsbediening van je tv je tv aan en uit kunt zetten niet anders dan dat bundeltje hersencellen wat ego heet.
        .
        Maar eer dit werkelijk gezien en ervaren wordt kan de mens vele jaren verder zijn.
        .
        En wordt het zo gezien dan kan het ego je nog jaren aan het lijntje houden door je zand in de ogen te strooien dat je toch echt niet zonder ego kunt en zal de ego-energie uit iedere geheugencel dienen te slijten.
        .
        Eigenlijk niets anders dan bv angst voor muizen.
        .
        Kom er maar eens achter dat muizen geen bedreiging zijn.
        .
        En zie dan die angst maar eens zo zoetjes aan de baas te worden en te zien verdwijnen.
        .
        Je zou bijna COMPASSIE krijgen voor de ego-energie die zo zijn/haar best doet om ons te beschermen maar niet door heeft dat die bescherming gebaseerd is op een klein afhankelijk geboren wezentje en dat zo beschermingsmechanismes zijn ontstaan die je behoeftes doen voelen als; hou van mij, ik kan niet zonder de ander, ik ben waardevol, ik mag er zijn, geef mij liefde, ik wil liefde voelen, ik wil gewenst zijn, ik wil speciaal zijn, etc, etc. En dat allemaal is in basis gebaseerd op; geef mij te eten/bescherming, ik kan er zelf niet in voorzien.
        .
        Zonder ego-energie doet de mens gewoon wat tie niet laten kan en is hij/zij geheel niet afhankelijk van ook maar iets in die buitenwereld en leeft in vrede en rust.
        .
        Is dat hoe jij ego-energie ook beziet, Emmy?

        • Dankjewel Aart voor je uitgebreide verwoording en inzichten over het ego.
          Jij hebt ook je weg bewandelt wat je heeft je gebracht naar waar je NU bent. Dat is mooi want we kunnen veel van elkaar leren en elkaar inspireren als we er voor open staan.

          Wat me vooral aanspreekt is de zin: 'Trouwens ook de ego-energie niet, ik doe niets, ik merk enkel dat iets opkomt en dat dat opmerken voldoende is om het te laten verdwijnen.' Prachtig vind ik dat, als je emoties/gevoelens er gewoon kunt laten zijn zonder dat je er iets op plakt of een verhaal van maakt. Dat is een wens die ik voor mezelf heb. Ik ben nogal gevoelig van Aart ( 🙂 ) en ik ervaar op dit punt in mijn leven nog moeilijkheden met het kanaliseren van energieën. Ze komen op en ik kan er nog verhalen van maken en het als waarheid zien. Die verhalen gaan dan over de 'she' (zo noem ik het) in mij, degene met een verleden. Ik kan nog behoorlijk pissed reageren op andere mensen of ze afwijzen als ik geraakt word om wat voor reden dan ook. De she in mij beschermt me ergens voor, al weet ik niet wat. Ik ben me hier bewust van.

          Laatst gebeurde er iets waardoor de she in mij iemand anders in het donker wilde houden. Een bekend patroon. Ineens zag ik wat er gebeurde, door de ander in het donker te willen houden, hield ik vooral mezelf in het donker. Een ander afwijzen is mezelf afwijzen. Het was me helder en ik voelde sterk de wens om dit patroon te doorbreken. Zo graag dat ik hier anders mee om zou willen gaan. Ik wil mezelf niet afwijzen en ook een ander niet. Voor het eerst dat ik hierin zo open naar mezelf was, eerder mocht dit er absoluut niet zijn. Wat ik gedaan heb is alle irritatie en onmacht van die specifieke situatie opgeschreven, ongecensureerd. Dat voelde al bevrijdend, om alles wat me dwars zat op te mogen schrijven. Toen ik alles opgeschreven had, heb ik de onmacht gevoeld. De onmacht dat ik niet wist hoe ermee om te gaan. Daarbij heb ik de intentie uitgesproken dat ik er graag anders mee om wil gaan dan dat ik tot nu toe gedaan had. Toen heb ik het uit handen gegeven aan mijn innerlijke gids. Ik heb me aan het gevoel van onmacht overgegeven en het overgedragen/losgelaten. Tuurlijk kwam mijn hoofd met allerlei goedbedoelde oplossingen, maar die heb ik aangehoord en er niets mee gedaan. Telkens als mijn hoofd met iets kwam, richtte ik mijn aandacht terug op mijn hart.

          De volgende dag toen ik de betreffende persoon weer zag voelde ik weer irritatie. Ik had het door en richtte mijn aandacht terug op mijn hart en dacht aan mijn innerlijke gids.Toen ik dat deed, werd ik ineens gevuld met compassie. Ik voelde compassie voor mezelf en ik kreeg inzicht hoe hard deze persoon werkt en daarvoor kan ik alleen maar compassie voelen. Dit proces voltrok zich in mij en is niet iets wat ik gedaan heb. Ik heb alleen de intentie uitgesproken en het verder losgelaten. Ik ben dankbaar voor wat het me gebracht heeft.
          Dit is hoe ik het ego bezie en hoe ik er op dit moment mee omga. Kan over een tijdje zo weer anders zijn. Niets staat vast.

          Woorden schieten vaak tekort en de taal is beperkt. Daarom is het belangrijk om de energie achter de woorden te voelen, dat reikt veel verder dan de woorden zelf.

          Fijne zaterdag!

          Lieve groet,
          Emmy

          • Emmy, de basis van de bescherming van 'she' is overleven.
            .
            De 'she' heeft vanuit ervaringen in het verleden conclusies getrokken en beschermingsmechanismen doen ontstaan.
            .
            De 'she' heeft een beeld van hoe dingen moeten zijn en daar moet aan voldaan worden anders voelt of denkt de 'she' dat het onveilig is en dat haar leven in gevaar is.
            .
            Voor de 'she' bestaan er maar 2 basis belevingen; het leven is veilig/geen gebrek aan iets OF er is een levensbedreigende situatie.
            .
            Als voorbeeld; als ik schrijf; "Emmy dat doe je niet goed" dan kan de 'she' in je wakker schrikken en zij zal de basis beleving hebben; "ik doe iets niet goed/gewenst en daardoor krijg ik mogelijk niet wat ik nodig heb (eten, verzorging) dus er is gevaar".
            .
            En daardoor reageert de 'she' met bv irritatie, die jij dan weer in je lichaam voelt. En als de 'she' te sterk aanwezig is/getriggerd is dan sneeuwt ze jou onder.
            .
            Als er geen 'she met bepaalde overlevingsmechanismen in je zou zijn' dan zou je hooguit kunnen vragen aan diegene; "jij vindt dat ik iets niet goed doe, wil/kun jij me zeggen hoe jij dat ziet" of met bv een glimlach; "ik doe nooit wat goed maar ik vind het best".
            .
            Maar omdat de 'she' de ervaring heeft echt van die buitenwereld afhankelijk te zijn ter overleven kunnen bv de woorden 'je haar zit niet goed' al als bedreigend voor de 'she' overkomen.
            .
            Maar gelukkig is daar Emmy en dan weet Aart dat het allemaal wel goed komt.
            .
            Zonnige zondag, Emmy.

          • Emmy, de 'she' is gebaseerd op het kleine afhankelijke kind van TOEN en reageert vanuit haar beleving van toen op dingen die NU plaatsvinden.
            .
            De 'she' weet/voelt/ervaart niet dat jij nu volwassen bent en dat jij de wereld heel anders kunt ervaren als TOEN.
            .
            Heel letterlijk is NU niets in die buitenwereld werkelijk bedreigend in de zin van dat je nu reageren kunt.
            .
            Dat gevoel (van te kunnen handelen in het moment dat iets geschied) heeft de 'she' niet, zij beleeft echt afhankelijk voor alles (haar welzijn) van die buitenwereld te zijn en dat was toen ook echt zo.
            .
            Dat moest er kennelijk nog even uit.

            • Hoi Aart, dankjewel voor de inzichten. Heel herkenbaar en eigenlijk ook logisch van de she dat ze wil beschermen. Maar ik 'weet' dat het niet de waarheid is.
              Ik krijg bewustzijn op dit proces en ik merk dat ik vaker van een afstandje kan kijken naar wat er gebeurt. Niet altijd hoor, want er zijn zoals ik al zei momenten dat ik me er helemaal in laat meeslepen. Maar het is allemaal okay, geen goed of fout. Ik heb mezelf door en daar gaat het om.
              De uitdaging voor mij is om niet verwikkelt te raken in de verhalen of angsten van de she. Dat is niet de waarheid en daarom herinner ik mezelf eraan om vaker in mijn hart te rusten ipv mijn hoofd. Ik kan 'nou eenmaal' niet tegelijk in mijn hoofd en hart aanwezig zijn.

              Wat ik nog wil zeggen is dat ik het een meer dan interessant zelfonderzoek vind en het fijne is dat ik er open in sta en het me helemaal niet uitmaakt of het me iets brengt. Dat geeft ruimte.

              Fijne dag,
              Emmy

        • Aart 🙂 wat vertel jij het op een mooie, grappige en duidelijke manier! Dank! Heeft mij weer een stapje verder geholpen! Dat ego van mij komt ook nog om de hoek kijken en met grote stukken touw bindt hij me dan helemaal vast, raak ik verstrikt en wil ik vaak eerst heel hard proberen om los te komen, waardoor het uiteraard nog strakker komt te zitten. Waarnemen en bemerken dat het je ego is die weer hard aan het werk is helpt. Hoop dat hij over een tijd met pensioen wil…is tenslotte lang genoeg aan het werk geweest 🙂

  3. dit is zo waar en zo prachtig…..je doet jezelf ook een groot plezier door te proberen zo te OMdenken, vanmorgen vertelde ik nog dat ik bij mijn nicht op visite was zondag en zij constant met haar mobieltje bezig was….ik vond dat ook respektloos naar mij toe..nu realiseer ik me dat ze zo vaak alleen is en haar mobiel haar verbinding is met de wereld…..vind het nog steeds triest dat als je dan wel visite hebt je het verschil niet kunt zien, ervaren met gezelsschap wat naast je zit maar ze hoeft niet zo te denken als ik doe en dan is de irritatie ook weg

  4. Mooi! Ik ga dit ook eens proberen. Ik irriteer mij erg snel aan kleine dingen en zou het fijn vinden wanneer ik dit minder ga doen.

    Verschrikkelijk wat er in Nepal is gebeurd..

  5. Nou Jannie, ik word hier ook blij van hoor 🙂 🙂
    En inderdaad als iedereen dit zou doen wat zou er dan een een mooie wereld ontstaan…….prachtig artikel Anita, ik doe met je mee 🙂 😉 <3 <3

    liefs Sabine

  6. Nou hier wordt ik dus blij van . dit is echt bijzonder hoe dat gaat met het ego .
    Hoe vaak per dag gebeuren deze dingen bij jezelf niet . Bijna 10 x p dag denk .
    Dat ego heeft heel wat in de melk te brokkelen zeg .
    Ik ga het ook eens uit testen en kijken of ik het volhou .
    Ik blijf het knap vinden deze dingen .
    Want onze wereld is barstensvol met ego gedachte 's
    Maar misschien als iedereen een klein beetje probeert te veranderen , er
    Een totaal andere wereld ontstaat.

    Mooi anita, ook je aandacht voor Nepal .

    Groetjes Jannie.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in