vormen van eenzaamheid

Iedereen is wel eens eenzaam geweest in zijn of haar leven. Als kind voelde je je eenzaam als je bijvoorbeeld niet binnen een groepje paste op school. Of als je als laatste gekozen werd bij gym. Door de jaren heen wordt de eenzaamheid die je ervaart vaak complexer. Zo zijn er zeker 4 verschillende soorten eenzaamheid, met verschillende oorzaken, maar ook met verschillende manieren om ermee om te gaan. Zodra je weet wat er achter ligt, kun je er eventueel voor kiezen om de oorzaak aan te pakken. Met liefde omschrijf ik hieronder welke 4 soorten eenzaamheid er zoal zijn.

Fysieke eenzaamheid

Dit is een vorm van eenzaamheid die je al van kinds af aan kan ervaren. Als baby hebben wij zorg en geborgenheid nodig omdat we niet zelfstandig geboren worden. Deze zelfstandigheid ontwikkelen we pas veel later en sommigen van ons zelfs nooit helemaal.

Als je geboren wordt, heb je dus een fysieke aanwezigheid nodig. Zonder de fysieke aanwezigheid van een volwassen persoon kunnen wij simpelweg niet overleven. Deze eenzaamheid blijft aanhouden, maar verandert wel subtiel van vorm. Op een bepaalde leeftijd is het belangrijk om jezelf bij een “groepje” aan te sluiten. Dit is belangrijk voor de sociale ontwikkeling vanuit pedagogisch perspectief, maar vanuit het oogpunt van het kind heeft het ook veel te maken met sociale druk. Wanneer je niet bij een groepje zit, ben je alleen, kwetsbaar en dus eenzaam. Van nature zijn we groepsdieren en ervaren we fysieke eenzaamheid als we ons niet bij een groepje kunnen voegen.

Vergelijkende eenzaamheid

Deze vorm van eenzaamheid sluit goed aan bij de fysieke eenzaamheid. Vergelijkende eenzaamheid ervaar je nog niet als baby, maar wanneer je aan het kleuteren gaat, begint deze eenzaamheid op te spelen. Bijvoorbeeld wanneer je ziet dat je beste vriendin met iemand anders afspreekt. Je kan je dan jaloers voelen maar deze jaloezie kan je ook vertalen naar eenzaamheid. Er ontstaat angst om iets kwijt te raken, dus ga je jezelf vergelijken met een ander. “hoe vaak spreekt ze af met haar en hoe vaak spreekt ze af met mij?” en deze vergelijking veroorzaakt dan de eenzaamheid. Soms hoor je iemand praten over zijn of haar vrienden en dan valt je op dat ze het over zoveel verschillende mensen heeft. Zelf heb je misschien helemaal niet zoveel vrienden waar je iets leuks mee kunt doen.

Hierbij is het punt niet dat je ontevreden bent over je vrienden of het aantal ervan, maar die vergelijking maakt dat jij je eenzaam voelt.

Psychologische eenzaamheid

“niemand begrijpt mij” is eigenlijk de gedachte achter deze vorm van eenzaamheid. De eenzaamheid die je voelt zit hierbij letterlijk in je hoofd. Soms bevindt je je in een kamer vol mensen en toch voel je je eenzaam. Misschien omdat je verdrietig bent en niemand het aan je merkt. Iedereen is druk met zijn eigen ding en niemand ziet jou pijn. Deze eenzaamheid is vrij moeilijk aan te pakken vanwege de twijfel; “luister ik naar mijn gevoel óf relativeer ik deze gedachtes?”. Over het algemeen is deze eenzaamheid volop in ontwikkeling tijdens de pubertijd. Het is normaal dat je ervaart dat jij een individu bent met je eigen emoties, gedachtes en belevingswereld. Deze eenzaamheid wil je wel iets vertellen. In het voorbeeld wil je eenzaamheid je vertellen dat het al heel goed is dat je opmerkt dat je eigenlijk even wat aandacht nodig hebt, dat je graag je emoties wilt uiten als mensen daar voor open staan. Je wilt graag heel even begrip voelen en jezelf verbinden met mensen door je kwetsbaar op te stellen.

Het is eigenlijk een leerschool waar je veel uit kan halen.

Eenzaamheid vanuit je ziel

Soms is je eenzaamheid niet zo simpel als hier boven beschreven. Dan kan het zijn dat je eenzaamheid dieper ligt dan je ego/bewustzijn. Dit probleem ligt dan in je ziel. Iedere ziel is kwetsbaar en heeft een verleden. Soms is iets uit het verleden niet genoeg verwerkt door je fysieke “zijn” waardoor het bij je ziel terecht komt.

Zo kan je bijvoorbeeld aangeven dat je ergens mee zit, men luistert dan naar jou en geeft je advies. Je zou dan denken dat je psychische eenzaamheid opgelost is, je krijgt de erkenning die je miste, en wat aanvankelijk leidde tot je eenzaamheid. Maar wanneer deze eenzaamheid dieper ligt dan je bewuste “zijn” zal geen enkele bevestiging, luisterend oor of advies je eenzaamheid doen verdwijnen.

Wanneer je doorhebt dat de eenzaamheid die je ervaart dieper ligt dan gedacht zal je veel geduld moeten hebben. Wees lief voor jezelf en benader je ziel met zorg. Soms lukt het niet om problemen op te lossen en dan kan je altijd nog naar een (alternatieve) behandelaar gaan.

Eenzaamheid is een worsteling voor iedereen. Soms is het relatief makkelijk op te lossen als je de kern van het probleem snapt. Maar bedenk wel dat eenzaamheid heel leerzaam is. Wat eenzaamheid ons eigenlijk wil leren, is dat wij anderen niet nodig hebben zolang we het met ons zelf kunnen vinden, zolang we onszelf onvoorwaardelijk liefhebben en zolang we onze eigen ik blijven.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in