DELEN

 

Het pad naar Zijn loopt via het onbewuste naar het Bewustzijn; de geestelijke volwassenheid.

Onze identiteit/ego moet vaststaan voordat deze kan worden getranscendeerd.

 

door Diana van Doorn

Het prepersoonlijke.

Enige tijd geleden keek ik naar een documentaire van de journalist en schrijver Jelle B. Corstius.

Als schrijver heeft hij o.a. een humorvol boek geschreven met de titel: Universele reisgids voor moeilijke landen. In deze documentaire was hij in de Kaukasus om de achtergronden te belichten van de mensen die daar woonden met het oog op de Olympische winterspelen 2014.

Hij bezocht o.a. een dorp waar een feestje was. Hij werd uitgenodigd om met de dorpsoudsten (mannen) in een grote tent de plaatselijke schnaps te drinken.

De mannen, allemaal gekleed in hun beste pak met hoed, vertelden hem dat de jongeren goed voor de ouderen zorgden en dat iedereen elkaar kende als een familie.

Jelle zei met enige weemoed dat dit in zijn land niet zo was en dat men daar veelal niet eens zijn buren kende. Dat iedereen er een beetje voor zichzelf leefde. Hij hief het glas met de mannen en sprak de hoop uit dat deze vorm van samenleving, als in het dorp, terug mocht komen in zijn land.

“Helaas Jelle”dacht ik, “dat zal niet meer gebeuren”. Er zal een andere vorm van samenleving komen die meer van een transpersoonlijk karakter zal zijn. Hierover verder in dit schrijven.

Er zijn op aarde nog vele prepersoonlijke gemeenschappen, maar deze zullen uiteindelijk verdwijnen als de mens meer in zijn persoonlijke ontwikkeling komt.

Ik zal  schetsen wat het prepersoonlijke leven is. Het prepersoonlijke leeft binnen families en sociale gemeenschappen. Deze zijn hiërarchisch ingedeeld en leven volgens religieuze – sociale en/of culturele principes. Dit geeft een zekere ordening en rust.

Toch kan er in die gemeenschap een moment komen dat men zich benauwd voelt. Er komen twijfels over de hiërarchische, religieuze en/of sociale regels. Men wordt rebels of trekt uit de gemeenschap weg, veelal naar een stad waar men al zijn vermogens moet inzetten om een eigen, meer persoonlijk, leven op te bouwen. Soms gebeurt het ook op een wat rustiger manier, als er bv. geen werk of verdere studie mogelijkheden zijn en men noodgedwongen  de gemeenschap moet verlaten. Maar er kunnen ook situaties zijn waardoor de gemeenschap wordt ontwricht door oorlog of economisch neergang. Dan wordt de gehele collectieve groep getroffen en verdeelt de gemeenschap zich.

Hoe dan ook, het prepersoonlijke leven wordt opengebroken. Voor sommigen kan dit traumatisch zijn voor anderen bevrijdend met alle schakeringen daar tussen. Het leven in de prepersoonlijkheid geeft een zekere rust door de voorspelbaarheid en omdat het gedragen wordt door een hechte gemeenschap van mensen die dezelfde waarden in het leven ondersteunen en verdedigen. Men is uiterst behoudend ( religieuze/politieke/sociale controle) en in sommige gevallen uiterst rigide.

Je kunt deze fase vergelijken met een kind dat opgroeit binnen een gezin/familie waar een zekere bedding, bescherming en vaste regels zijn.

Een cruciaal moment komt in de pubertijd, het kind kan op weg naar de adolescentie zijn eigenheid opeisen in weerwil van de gezinsstructuur, of berusten. Dit laatste vanuit de behoefte aan veiligheid. In dat laatste geval is er een grote kans dat hij/zij rond zijn 40ste jaar alsnog een doorbraak doormaakt, de zgn. midlife crisis.

Het persoonlijke.

In een andere documentaire over de oorzaken van de huidige kredietcrisis was er een interview met grote zakenbankier Rainer Voss, (Reinier de Vos!).

Oud-bankier Rainer Voss
Oud-bankier Rainer Voss

Hij stond in het grote lege kantoor van zijn bank die ten onder was gegaan. Hij keek uit het raam waar je nog grotere Bank torens zag en hij wees naar een kleiner gebouw waar ooit de Deutsche Bank in gevestigd was.

Hij vertelde dat hij daar een gewone bankdirecteur in dienst van de gemeenschap. Tot het moment dat de grenzen open gingen voor buitenlandse banken,.Hij kwam in aanraking met het Amerikaanse model van bankieren. Die hadden het motto: Geld maken met geld. Hij werd meegezogen in een spel waar je onduidelijke (hypotheek)producten verkocht, die tegen de toen hoge rendementen, aan semi overheden en bedrijven werden aangeboden.

Het bleken zulke ingewikkelde producten te zijn dat niemand er iets van begreep, maar door hebzucht verblind en met het vooruitzicht op grote winsten stapten hij erin. Totdat de crisis toesloeg en al die producten niets meer waard bleken te zijn.

Hij voorspelde dat er nog een crisis zou komen binnen 10 jaar als deze bedrijven en semi overheden die deze producten hadden gekocht ineens hogere rentes moesten gaan betalen over zaken die waardeloos waren geworden.(vraag me af of dat één van de reden is dat de rente al enige tijd zo laag is)

Deutsche-Bank
Deutsche Bank

Hier wil ik verder niet op in gaan. Wat dit beeld mij schetste was hoe een egopersoonlijkheid tot zijn maximale bloei kan komen. Tijdens het interview stond de bankdirecteur in zijn lege bankgebouw en keek uit het raam. Daar waren in de loop van jaren enorme banktorens gebouwd van inter- nationale Banken  (Babel!). Hij wees op een klein gebouw dat tussen de hoge toren stond en zei dat  de Deutsche Bank was waar hij ooit  begonnen Nu stond hijzelf in een “omgevallen” lege toren. Dit beeld schetst een cruciaal moment voor de ego persoonlijkheid. Het  faillissement van het ego  en hoe kiest deze zijn weg verder. Want in zijn maximale groei als ego komt onvermijdelijk een omkeer.

Het opbouwen van een persoonlijkheid gaat gepaard met keuzes. Steeds is de vraag ”wat wil ik/wie ben ik en wat/wie ben ik juist niet”. Daarom wordt ieder die in zijn/haar persoonlijkheid groeit steeds opnieuw voor dilemma’s gezet. Men moet zijn/haar weg banen in een samenleving die steeds meer inzet eist van het individu waar de wetten van kennis en macht overheersen.

De stad is met name de plek waar de ego persoonlijkheid zich kan ontwikkelen. Deze stads jungle is een plaats van mogelijkheden en obstakels waarin het ego wordt uitgedaagd.

city_jungle_by_vergissmeinn
by_vergissmeinn

Een ingewikkeld veld van netwerken en (culturele) diensten waarbinnen men zijn weg moet zoeken om zijn/haar talenten te ontwikkelen. Dit is een van de redenen dat steden nu en komende tijd  overbevolkt worden. Het is een teken dat steeds grotere groepen mensen van het prepersoonlijke naar het persoonlijke groeien. In deze jungle kan het ego bewustzijn volop tot ontwikkeling komen. Het tijdsgewricht waarbinnen we nu leven met het World Wide Web volgen de ontwikkelingen snel. Niets blijft meer verborgen of kan achter gehouden worden, doch het is slechts fragmentarisch.

Toch is deze fase onmiskenbaar die tot bewustwording leidt. Het ego gaat door vele fasen van menselijke eigenschappen heen, zoals trots over zijn/haar verworvenheden, nalopen/imiteren van hen die macht hebben of populair zijn, hebzucht, zelfbehoud ,eigen gelijk enz. Er is een sterke ego drang, voortkomend uit(zelfzuchtige) ambitie, dat men  dit of dat moet doen en controle wil behouden. Sommigen gaan zo ver dat zij de verbinding met hun geweten verliezen. Met het geweten bedoel ik niet het wereldse morele, dat verandert met de tijdsgeest, maar dat wat men diep in zichzelf weet en wat juist is. Dit geweten wordt in de loop van incarnaties opgebouwd door de ervaringen uit de verschillende levens. Hoe meer geëvolueerd hoe complexer de mens wordt/is.

Het ego leven lijkt als een spiegelhuis, waar je ook kijkt of je mee identificeert, je ziet en ervaart overal jezelf, denkende dat je dat bent. Tot het moment dat de spiegels dit niet meer reflecteren, de beelden vaag worden en verdwijnen. Dan ontstaat er een crisis die een springplank kan zijn naar een transpersoonlijk leven of men verzuipt in zelfbeklag of pleegt in uiterst geval zelfmoord.

Pas als het ego volledig zijn ervaringen heeft doorgemaakt en geassimileerd is, komt de volgende fase: de ontwikkeling van de transpersoonlijkheid, ook wel de individuatie genoemd.the-secret-why-you-are-living-your-ego

Nu is er geen zwart/wit meer, maar tientallen tinten grijs. Je bent niet dit of dat, maar verwordt dit en dat. Voor ieder individueel is het verschillend waarop ontwaken naar Zijn gebeurd.

Het kan net zo traumatisch of rebels zijn als de weg van prepersoonlijkheid naar persoonlijkheid.

Dit is de “weg” naar individuatie, die  leidt  naar zelf meesterschap. Alleen door de menselijke geboorte ontwikkeld het Zelfbesef.

In de voorgaande rijken van ervaringen (minerale-planten-dierenrijk) was er een sluimering van Zelfbesef die “onderhevig” was /is met de daarin geldende wetten. De ziel die een reis maakt door alle geopenbaarde werelden van manifestaties om ervaringen op te doen, begint te ontwaken in de menselijke geboorte. Met de menselijke geboorte wordt hij/zij steeds meer zelfbewust. Dit omdat de hogere beginselen in de mens, het Budhhi Manas ,vertaald Wijsheid/intelligentie en het  intellectuele hem leert te onderscheiden en te differentiëren.antahkarana4

Was de ziel nog onbewust in het minerale rijk, sluimerend in het planten rijk en werd nog beheerst door overlevingsdrang en geaardheid in het dier; het zelfbewustzijn groeit door de vele incarnaties als mens. Dit heeft tot het gevolg dat de ziel  niet meer onderhevig is aan de weten van de Natuur maar de “vrijheid” heeft om verbinding te maken met zijn ware Zelf. Het Zelf zal dan tot “ontwikkeling” komen (mosterdzaadje) en de Goddelijke natuur zal zich steeds meer manifesteren in de mens.

In de prepersoonlijke fase leeft de mens volgens zijn biologische natuur en de geldende regels van de groep waarbinnen hij/zij geboren wordt. In de persoonlijkheid fase maakt hij/zij zich los van de condities die gelden in de groep en gaat zijn/haar eigen unieke talenten ontwikkelen, aangedreven door de drang naar zelfexpressie. Men gaat zich onderscheiden van het alles bepalende groeps bewustzijn. Hierin ontwikkelt de mens zijn ego. Een noodzakelijk fase die tot bewustzijn leidt.

Zolang het ego niet verbonden is met het Wijsheids beginsel, zal deze een speelbal zijn in de dualiteiten en vergankelijkheid  van het bestaan. Maar ook daarin leert hij/zij de grenzen af te tasten en te verruimen. Het is nu eenmaal een onderdeel van de evolutie. Tot het moment van inzicht; dat alle roem, macht en welvaart onderhevig is aan tijdelijkheid en niets blijvend is onder de zon.

Er kunnen vele scenario’s beschreven worden voor ieder die op dat punt gekomen is waarop de weg naar een transpersoonlijk leven naar voren komt.

Vroeg of laat zal er een incarnatie zijn waarop een bewuste keuze wordt gemaakt.

ego_by_vimark-d306bsh
ego_by_vimark-d306bsh

Het leven als transpersoonlijkheid speelt zich voornamelijk achter de schermen van het dagelijks leven af. De omgeving merkt dit nauwelijks op, behalve diegenen die nauw betrokken zijn. Een transpersoonlijk leven knipt alle franjes, die het ego nodig had om zich te doen laten gelden, stuk voor stuk af. Het zijn de eigenschappen en gewoonten die bij het persoonlijke leven behoorden die omgevormd worden tot een betere afstemming met het innerlijke leven: zijn/haar Hogere Zelf. In de begin fases is er een mix van ego en transpersoonlijkheid motivaties. Er is een subtiel verschil in de aandrijving vanuit het ego en die de het Hogere Zelf aangeeft. Het ego geeft zich niet graag gewonnen en begrijpt soms  de signalen niet van het hogere Zelf. Niet iedere openbaring/verlichting is een realisatie. Het is een moeizame doch vruchtbare weg die, leven na leven, resulteert in een ruimer universeel bewustzijn. Het contact met het Hogere Zelf wordt steeds inniger naarmate het ego gestaag transcendeert en één wordt met het Hogere Zelf. Zolang er nog een moeten is, zelfrechtvaardiging, drang tot zelfexpressie in de buitenwereld, is het ego nog niet geheel getranscendeerd.

Het leven als Transpersoonlijkheid is geen uitgestippelde weg, nog een die je als route kunt plannen zoals het ego placht te doen. Loslaten, alert zijn en meer omvatend onderscheidings vermogen zijn enkele van de kwaliteiten die men ontwikkelt/bewust wordt. Men kan niets forceren of afdwingen.

Aan begin ga je door vele dalen en over vele toppen. Er zijn vele innerlijke ervaringen en verlichting momenten die tot  diepe inzichten leiden. Langzaam ontstaat er rust en helderheid die voortkomt uit vertrouwen. Pas als dit vertrouwen een gerealiseerd fundament is geworden kent men Zichzelf. En wie zichzelf vertrouwt heeft Lief zonder onderscheid van mijn en dijn.

8 REACTIES

  1. Wat een mooie en duidelijk bericht, dank je wel. Er staan hele herkenbare dingen in. Ik kan met deze omschrijvingen van de ziel weer een stukje verder komen op mijn pad.

  2. Helemaal helder vind ik het niet, hoor. De zin “Het contact met het hogere Zelf wordt steeds inniger naarmate het ego gestaag transcendeert en één wordt met het hogere Zelf” bevat een merkwaardige tegenstrijdigheid. De daarop volgende zin eindigt met “…is het ego nog niet geheel getranscendeerd” – dat lijkt me een betere formulering. Het ego transcendeert niet maar wòrdt eventueel getranscendeerd! Het hoort bij alles wat moet worden losgelaten om het hogere Zelf te laten doorbreken. Een ego dat ogenschijnlijk zit te transcenderen kan alleen maar bezig zijn met de een of andere vorm van zelfverheffing, en dat werkt het hogere Zelf nou juist tegen.

    • @Peter Kampschuur,

      Het is heel helder. En taalkundig ter vergelijking: Als je je kamer verandert en zegt: “De bank verhuist naar de andere hoek” dan doet die bank dat zelf ook niet uiteraard. Los hiervan kun je uit alle context de bedoelde essentie van schrijfster concluderen. De kracht van dit artikel is tevens dat het spirituele doeltreffend in het existentiële wordt geïntegreerd. Precies wat velen in deze tijd nodig hebben om inzicht te krijgen in het/ hun noodzakelijkheid transformatie- / ascentieproces.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in