normaal

Er zijn van die perioden dat je bijna zou geloven dat wij als gezin volkomen normaal zijn:

vader, moeder, twee dochters, leuk huisje, drie ratjes, werk en hobby etc.. Het is in deze tijd ook het ideaal om vooral normaal te zijn, dat is de norm. En dan leven we ook nog in Nederland, waar een traditionele sfeer hangt van ‘doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg’. Je zou dus ook bijna gaan geloven dat je dat zelf ook de meest aangename modus vindt om in te leven, die van een normaal gezin. Gelukkig heb je dan je kinderen die je af en toe op treffende manier met beide benen op de grond zetten. Ze weten je te overdonderen met hun vanzelfsprekende heldere en totaal zuivere manier van doen. Ze kunnen uiteindelijk zelfs niet anders, godzijdank.

normaal

Onze dochters zijn beide hoogbegaafd, hoogsensitief en gediagnosticeerd met autisme, Asperger. Wat is het dan verleidelijk om ze ondanks dat alles in een ‘normale’ modus te forceren. ‘Gewoon’ naar school, ‘gewoon’ dagjes uit en vooral ‘gewoon’ met elkaar omgaan. Helaas is hulpverlening er ook op gericht kinderen zoals de onze zich te leren aanpassen aan de norm. Al het authentieke, originele, zuivere en heldere wordt genegeerd en alleen de herkenbare normale eigenschappen (die ver te zoeken zijn natuurlijk) mogen er zijn. Mocht er dan in een vlaag van verstandsverbijstering nog een vleugje authenticiteit naar boven komen, dan wordt dat afgedicht met behulp van medicatie.

nieuwe tijdsMaar hoe mooi is het dan dat de kinderen zelf aangeven wanneer het ze te ver gaat, wanneer anderen voorbij gaan aan wie ze in wezen zijn! Wat een kracht gaat er schuil in onze kinderen. Ze weten dat ze hier niet zonder reden op aarde staan en normaal is totaal geen bruikbare modus. Zij trillen op een hele andere golflengte. Wat zij nodig hebben is respect, ruimte en liefde, heel veel liefde. Op een dag , zo’n drie jaar geleden, besloot ik een cursus Reiki 2 te gaan volgen. Waarom kon ik niet echt onder woorden brengen, maar het voelde goed. In die periode zaten we erg in de zorgen over onze jongste. Zij had chronische buikklachten en was ‘zichzelf niet’ (werd gezegd). Die dag leerde ik via de symbolen van Reiki op afstand behandelen.

Hon Sha Ze Sho nen
reiki's "afstandsymbool"

Ik was nog een beetje sceptisch over deze techniek en tegelijk onder de indruk van de energie die in voelde. Toen ik ’s avonds thuis kwam, bracht ik de jongste naar bed. Ze keek mij aan, zo dat het voelde alsof ze in mijn energie kwam, en vertelde mij op kalme toon de namen van de Reikisymbolen. Ik had ’s middags de behandeling in gedachten op haar gericht..

Wat je op zo’n moment voelt is onbeschrijflijk. Warmte, verwondering, bewondering, kippenvel, magisch. Vanaf die dag, heb ik besloten dat onze kracht ligt in ons anders zijn. Tegenwoordig geniet ik er heel erg van om zelf, en als gezin, totaal atypisch en authentiek te zijn. Dat is onze kracht, daar raken we anderen mee en onszelf. Onze kinderen hebben nog heel wat te doen op deze aarde! Ze doen ‘gewoon’ waar ze voor gekomen zijn, met alle kennis die ze meenemen van eerdere levens. Nee, ze worden niet gewoon gelukkige mensen, het zijn al complete mensen die een eigen modus volgen, niet de onze.

Esther van der Heijden

5 REACTIES

  1. Hi Esther, je hebt dit mooi beschreven! Voor ons gezin telt zo’n beetje hetzelfde. Onze zoon is hoogsensitief, hoogbegaafd en heeft ADHD. Vanaf heel jonge leeftijd merken we dit al. Ik ben heel veel boos geweest op het systeem. Dat helpt natuurlijk niet. Maar toch, waar ik mezelf is hsp’er altijd heb aangepast, wilde ik niet dat hij dit deed. Het is niet altijd gemakkelijk geweest maar het gaat wel goed

  2. Hoi Esther,

    Bedankt voor je link naar jouw artikel. Mooi omschreven, jullie gezin. Fijn dat je het positieve ervan kunt zien. Wat wonderlijk het verhaal over Reiki. Ikzelf heb Reiki 2 en af en toe nog wat sceptisch, hoewel de praktijk mij ook anders laat zien. Prachtig al die eigen-wijze kinderen en volwassenen.

    Groeten, Marjo

    • @Marjo, Leuk da je het heb gelezen! Ik was eerst ook heel sceptisch over Reiki, maar na dat voorval was ik wel overtuigd!

  3. Dag Pams,
    Dank voor je leuke reactie. Laten we vooral allemaal lekker niet- normaal doen, dat zou de wereld een stuk kleurrijker maken!
    Groeten
    Esther

  4. Hoi Esther, bedankt voor het schrijven en delen van de tekst. Ik vind het plaatje van “normal family” grappig, die heb ik gelijk maar even bewaard. Eigenlijk is niemand normaal 🙂 Als je er over nadenkt is het dan ook best vreemd dat iedereen maar normaal moet zijn. Kinderen trekken zich daar al helemaal niets van aan, die gebruiken gewoon alle kleuren van de regenboog waar grijs de norm is. En ze hebben helemaal gelijk!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in