vrouw mediteert
nieuwetijdskindmagazine
nieuwetijdskindmagazine
nieuwetijdskindmagazine

 

De omstandigheden waarin we ons bevinden, zijn nooit sterker dan ons Zelf. De enige reden waarom ze ons kunnen overweldigen is omdat we te zeer betrokken geraken. Velen onderschatten de Kracht van innerlijke Vrede en Onbewogenheid. Hoe meer we innerlijk onbewogen of gecenterd blijven, des te positiever we de omstandigheden kunnen beïnvloeden!  Dit is volledig in tegenstelling met alles wat we ooit geleerd hebben. Alles is één, weet je nog? Door ons even los te koppelen van alles wat er rondom ons gebeurt; door in een staat van rust en innerlijke vrede te stappen; steken we de stekker in de allergrootste Krachtbron van het Universum, de Kracht van de Liefde en de Stilte. Onbewogenheid die voortkomt uit Liefde is geen onverschilligheid, maar een onwrikbare gelijkmoedigheid die alles rondom ons doordringt en fundamenteel transformeert of verheft! Het is de  Onbewogen Beweger in ieder van ons. Wij zijn méér dan onze omstandigheden. Wij zijn méér dan het resultaat van onze  keuzes. Wij zijn méér dan het fysieke lichaam dat ervaringen opdoet op het materiële vlak. Ons Ware Zelf is de multi-dimensionale, vormloze, vrije  Geest, volkomen onaangetast en onkwetsbaar voor alles wat lager dan Liefde vibreert. Ons Ware Zelf heeft totaal onthecht van vorm en resultaten.

Het ís de stille Vrede die precies weet hoe te handelen temidden van het tumult! ‘Bewegen’ vanuit een staat van innerlijke onbewogenheid is in actie komen vanuit een meditatieve staat! Dit is waar het bij meditatie om gaat. Meditatie is niets anders dan de Onbewogen Beweger in onszelf oproepen en al onze acties erdoor laten  leiden.  Meditatie is verbinding maken met wat wij in Oorsprong zijn. Zodat er een directe lijn wordt gecreëerd waarlangs alle nodige kennis, vindingrijkheid en inspiratie ons kunnen bereiken, onmiddellijk bruikbaar in de gegeven situatie. Meditatie stemt ons af op de frequentie van onze Goddelijke Intuïtie. Om in een staat van meditatie te geraken hoeven we niets te ‘doen’. Het vraagt geen geestelijke inspanning van ons, we zijn perfect zoals we zijn. We hoeven heus niets te doen om datgene te zijn wat we al sinds het begin der tijden waren. Meditatie is geen gedachteconcentratie, het gaat aan het denken voorbij. Het heeft niets te maken  met controle, maar met overgave aan het grotere Geheel, een overgave aan de ‘flow’ van het Leven. Het heeft te maken met het ons  openen voor een Liefde die niet van deze wereld is maar in deze wereld alles Goddelijk aanraakt. De Onbewogen Beweger in ons komt naar buiten als wij naar binnen gaan, als wij het besluit nemen ons te herinneren die we echt zijn. Elk moment van ons leven maken we deze keuze om ons verankerd of losgeslagen te voelen. Ik weet het wel, soms lijken de omstandigheden  hopeloos. Daarom hoeven wij  ons nog niet hopeloos te voelen! Hoe turbulent of chaotisch de omstandigheden zijn; wij hoeven er innerlijk geen emotionele strijd van te maken, omdat ieder van ons de baas is over zijn individuele ‘beleving’.  We kunnen onze geest leiden naar het centrum van de ‘orkaan’ waar absolute stilte en rust heerst. Door onze aandacht naar binnen te richten, zoeken we de Stilte op en verbinden ons met het Ware Zelf. Deze loodst ons door alles heen. Elke situatie geraken we te boven, door onszelf te centreren. Door de Onbewogen Beweger in onszelf op te roepen en de controle daaraan over te geven.
Onze ademhaling, gekoppeld aan liefdevolle aandacht, zijn de noodzakelijke elementen voor het centreren of mediteren (= je Stille Kern voelen.) Voel hoe wonderlijk onze ademhaling functioneert. We hoeven onszelf niet te dwingen om adem te halen, we hoeven er vanuit ons kleine zelf geen inspanning voor te doen. We kunnen misschien bewust onze adem inhouden, maar dan komt de onweerstaanbare drang om weer uit te ademen. Besef dat deze drang automatisch op gang komt zonder dat ons kleine ik dit stuurt. Als ons ‘ik’ niet ademt, wie doet het dan wel? Het is het Leven dat ons onafgebroken ‘beademt’, dat alle levenskracht in ons blaast. Hoe dieper en bewuster we ademhalen, des te meer energie en levenskracht (prana) we opnemen in al onze lichamen; (ons mentale, emotionele, subtiele en fysieke lichaam.) Steeds hoger vibrerende, etherische deeltjes worden dan uit de lucht opgenomen en zorgen voor een betere energiecirculatie en celdoorbloeding. Het is een van naturen harmonieus gebeuren, ware het niet dat de mens zelf haar eenvoud en efficiënte werking blokkeert door angst en geforceerde controle. Hoe meer we uit onzekerheid en wantrouwen ons eigen leven trachten te controleren, hoe meer angst bezit van ons wezen neemt. De ademhaling wordt dan oppervlakkiger, er is minder zuurstof(prana)-opname en een slechtere celdoorbloeding met een zwakkere gezondheid dan gevolg. Via de ademhaling kan dit proces ook omgekeerd worden. Bij een diepe ademhaling worden we als vanzelf terugverbonden met de focus op het ‘positieve’; en zijn we ingeplugd in de Bron van  Energie en Welzijn. Bewust ademhalen is te vergelijken met het openen van alle vensters en deuren in een huis dat al jarenlang leegstaat. De lucht vanbinnen is zolang afgesloten geweest van de frisse buitenlucht dat het er heel muffig, zwaar en bedompt aanvoelt. Door alle vensters en deuren open te zetten, kan de binnenlucht zich weer vermengen met de zuivere buitenlucht. En worden alle onzuiverheden verdreven zodat er uiteindelijk nog slechts sprake is van één gezonde Lucht! Dit is precies wat er met ons gebeurt als de Levensadem bewust bij ons mag binnenstromen. We worden zo vervuld van verkwikkende  Levensenergie dat ons ‘ik’ zich geleidelijk oplos in het Geheel. We worden innerlijk letterlijk ‘verlucht’ en gezuiverd van alles wat niet bij ons hoort. Onze innerlijke ‘ramen en deuren’ openen zich  zodanig dat we geleidelijk beginnen te baden in een Stille Kracht. We kunnen dan veel beter afstand nemen van alles en vanuit een hoger perspectief al onze  reacties en emoties observeren.

Onderstaande centreren (meditatie) kunnen we op ieder willekeurig moment van de dag beoefenen. Namelijk bij ons thuis of in de stilte van de natuur, hetzij in een stressvolle situatie waarbij we ons even dienen op te laden. Al naargelang de situatie het toelaat, kunnen we de ogen gesloten of geopend houden.

Zet je beide voeten naast elkaar op de grond.  (In staande houding of in zithouding.) Dit is belangrijk opdat Moeder Aarde alle energieën die niet bij jou horen, via je voeten kan neutraliseren. Voel waar je voeten contact maken met de aarde. Focus je nu geleidelijk  op je ademhaling en terwijl je dit doet, adem je als vanzelf al iets dieper.
Tracht zo diep mogelijk in de buik (daar ligt je ki-punt, het krachtcentrum van je lichaam) te ademen. Zodat je deze als het ware op en neer voelt gaan. Stel je voor hoe tijdens het uitademen alle energieën die niet van het licht zijn, uit je lichaam wegvloeien; via je voeten, naar Moeder Aarde,  waar ze worden geneutraliseerd. Help jezelf daarbij door op de uitademing hardop of in stilte te zeggen:  “Ik ontspan en laat los.“
Neem waar hoe je adem als vanzelf naar binnen en naar buiten gaat, jijzelf hoeft daar niets voor te doen. Hoe bewuster je op deze wijze ademt, hoe fijner je de universele energie (de prana, de Levenskracht, het Licht) in je kan opnemen. Stilaan krijg je dan het vredige gevoel dat je wordt ‘geademd’, ‘gevuld’ en geënergetiseerd.. Deze eerste fase (5 à 10 min) van het centreren omvat het leegmaken van jezelf van alle overtollige energieën.  Je dient eerst leeg te zijn van datgene wat je niet bent om je zo dadelijk te kunnen opvullen met datgene wat je wel is! De Kracht van Meditatie

Belangrijke tip: erger je tijdens het ademen niet aan de dingen die je voelt, ziet of hoort. Wat er zich ook bij je aandient: een sensatie in je lichaam, een gedachte die opkomt; een geluid dat je hoort, een gevoel dat je ervaart, neem het waar, aanvaard het maar gaat er niet in mee. Word je bewust dat God het is die in al deze sensaties aanwezig is. Dat God Tegenwoordig is in elke ademtocht, in elk geluid, elk gevoel, elk beeld dat je ervaart. Laat de controle over je omgeving volledig los. Alles wat er rondom je gebeurt, kan ‘jou’ op dit moment niet meer negatief beïnvloeden.

Nu volgt de tweede fase bij het centreren. Als je intuïtief voelt dat je leeg genoeg bent, ga je deze vrijgemaakte ruimte opvullen met een heerlijke douche van helder (witgouden) Licht: stel je een bol of een zon voor van stralend Licht boven je kruin. Trek nu met de inademing het gouden Licht van deze innerlijke zon via je kruin in je lichaam. Stel je voor dat dit Licht vloeibaar is en op heel natuurlijke wijze je hele lichaam van kop tot teen  opvult met haar weldadige Aanwezigheid. Verbeeld je hoe nu vanuit elke cel van je lichaam dit stralend witte Licht naar buiten straalt. Je aura opvult en schoonmaakt en ook alles rondom je aanraakt.

Voel dat dit Licht zowel in je als buiten je aanwezig is, dat Het je als een ‘deken van Liefde’ omgeeft  en beschermt. Je bent veilig. Hier en nu! Voel even deze koestering en geborgenheid.  Zie stralen of bundels van Licht, (geef er je eigen kleur aan.) Vanuit jouw kern vertrekken naar alles-en-iedereen om je heen, naar de situaties waarin je nu verkeert. Weet dat dit Licht – wat de Liefdevolle en bevrijdende Levensenergie is – alles rondom je omhelst en positief beïnvloedt.  Waar je aandacht nu ook naar uitgaat – mensen,  dingen of situaties -, ze worden door dit Licht omarmd; gebaad, geliefd, gezegend en stukje bij beetje geheeld en bevrijd op een wijze die perfect passend is. Stuur het bevrijdende Licht naar alles wat in jouw ogen heling hoeft. Van je eigen persoonlijke uitdagingen tot de grote wereldproblemen – en besef wat Het op die manier voor jou en anderen kan betekenen. Hou dit enkele minuten vol totdat je intuïtief voelt dat het genoeg is.

Beëindig je centrerings-meditatie desgewenst met een aantal keren tegen jezelf te zeggen: ‘Ik Ben grenzeloos kalm, rustig en zeker.’ ‘Ik sta in mijn Kracht!’ ‘Ik Ben nu helder afgestemd!”
Wees je ervan bewust dat – terwijl je deze woorden uitspreekt – niets in deze wereld jou kan  raken. Dat jij altijd méér bent dan de invloeden die dagelijks op je afkomen. Blijven deze woorden herhalen opdat je de energie zult vrijmaken die erin opgeslagen ligt. Voel maar, je hebt jezelf nu in Gods Kracht geplaatst. Je bent veel beter bestand tegen de druk van buitenaf en je kan efficiëntere, meer intuïtieve beslissingen nemen. Hoe meer we het centreren oefenen, hoe sneller we de Onbewogen Beweger in onszelf leren voelen. Zodat we na een tijdje bijna onmiddellijk in die diepe innerlijke kalmte terechtkomen die al onze verdere acties van daaruit verder zullen overnemen. Maak er elke dag tijd voor om deze stilte te praktiseren, om een ‘gewaarwording’ te ontwikkelen dat totaal onverstoord en gelijkmoedig de wereld tegemoet treedt. We creëren dan een alerte geest, helder genoeg om adequaat in te ‘spelen’ op alle mogelijke situaties. Een kalme geest die zich emotioneel kan onthechten, biedt geen verzet of weerstand tegen de situatie zoals ze nu is. Maar gebruikt  de situatie juist als een instrument om een nieuwe keuze te maken. En chaotische geest kunnen we vergelijken met een onstuimige zee. Werp er een steen in en we zien nauwelijks een effect op het water. Gooi de steen in een kalme zee, dan zien we onmiddellijk de rimpels zich concentrisch uitbreiden over het wateroppervlak. Zo zal ook een nieuwe zijnskeuze of een intentie  vanuit een stille geest een veel zichtbaarder en krachtiger effect sorteren als vanuit een onrustige geest. Deze Stilte is één en al Kracht en beweegt Hemel en Aarde. Door stil te zijn, scheppen we ruimte in onszelf om het Volle Leven binnen te laten. Net zoals de nuttigheid van een beker bepaald wordt door haar leegte. Het nut van een huis afhangt van de ruimte tussen de muren, wordt ook onze nuttigheid bepaald door de ruimte; de leegte die we scheppen om het leven in al haar volheid te kunnen ontvangen. In hoeverre is de ruimte in ons ‘innerlijk huis’ bezaaid met allerlei blokkades en ‘struikelblokken’; die er de oorzaak van zijn dat we de Goedheid in onszelf, of de ander, niet meer kunnen zien? Deze ‘struikelblokken’ bestaan uit allerlei vooroordelen, weerstanden, twijfels en angsten die als obstakels her en der verspreid liggen. En waar we dan ook om de haverklap over ‘vallen’. Onze spreekwoorden ergens ‘aanstoot’ aan nemen en ‘ergens over vallen’ spreken voor zich. Iemand anders of een situatie hoeft nooit een voorwerp van ergernis voor ons te zijn mits we de ‘steen des aanstoots’ zelf klaarleggen. Als we contact maken met onze eigen aangeboren Goedheid, beginnen we in onszelf een grote kuis te houden. We geven ons innerlijke een schoonmaakbeurt die de leefbaarheid terug herstelt. Dan gaan we automatisch minder oordelen en zullen we ons minder aan dingen ergeren. Men voelt steeds minder de behoefte om alles en iedereen te bekritiseren, omdat men nu begrijpt dat alleen maar het eigen geluk daarmee ondermijnd wordt. Vooroordelen en negatieve meningen spuien is in feite niets anders dan het almaar blijven hameren op de verschillen tussen elkander. Hierdoor raakt men van binnen zo verdeeld  dat er geen ruimte meer overblijft om de verbondenheid met elkaar te voelen. Alleen in de vrije, open Ruimte – waar onvoorwaardelijke Liefde kan gedijen – kan er een ontmoeting op hartniveau plaatsvinden! Slechts wanneer alle partijen binnen een relatie bereid zijn hun eigen obstakels in hun hart op te ruimen; kan de Echtheid van de ander ervaren worden en kan er Eenheid worden ervaren. Meditatie opent ons voor levensruimte. Het verzoent de tegenstellingen in onszelf. Het brengt ons terug naar een staat van bewustzijn.
Waar de  Twee Principes van het Leven (het mannelijke en het vrouwelijke) precies met elkaar een natuurlijk evenwicht vormen. Men voelt dat men zowel de leegte als de volheid is. Zowel de onbewogenheid als de beweging, zowel het Onveranderlijke als de permanente Verandering, zowel de afstand als de nabijheid. Het ego tracht deze Leegte te ontvluchten door zich vast te klampen aan uiterlijke identificaties en voorwendsels. Hier komt het denken op de proppen. Men probeert ‘iemand’ te zijn terwijl het Ware Zelf zich niet laat etiketteren. Men verkondigt met trots: ‘ik ben een man, een vrouw, een blanke, een filosoof, een politicus, een twijfelaar, een humorist, een feministe, een strijder, een mislukkeling, een gelovige. Er komt bijna geen einde aan de lijst van  identificaties van het ego dat ontzettend bang om zijn gefragmenteerd bewustzijn los te laten. We vergeten dat achter deze oppervlakkige etiketten er een Goddelijke Identiteit schuilgaat die we samen delen met alles-en-iedereen. Aan de buitenkant is alles verschillend maar in de Kern zijn we toch allemaal uit hetzelfde ‘hout’ gesneden, uit dezelfde Substantie voortgekomen. Durven we onszelf zo leeg te maken van het ‘kleine zelf’ dat we het Ware Zelf, ons één-Zijn met Al-Dat-Is kunnen voelen, aanraken, gewaarworden? Of zijn we misschien zo bang voor de Leegte, voor de stroom van het Onbekende; dat we met ons denken onmiddellijk het anker uitgooien naar één van de oevers? Dat is de aard van het denken dat niet geleerd heeft te ‘zijn’, dat aan de Stilte wil ontsnappen. Het springt van de ene oever naar de andere, van de ene gehechtheid naar de andere, van het ene houvast naar het andere. En als er ook maar iemand onze gedachteconstructies in twijfel durft te trekken; hebben we het gevoel dat men de grond onder onze voeten vandaan haalt. Het verstand kan met geen mogelijkheid de volheid van het Moment voelen. Daarom kan men zichzelf nooit enkel met het denken alleen  verlossen, wat de ‘positieve denkers’ ook mogen beweren. Elke gedachte waaraan we ons hechten, is een kooi waarin we ons uiteindelijk opsluiten. Hoe groter de kooi, des te meer we in de illusie leven dat we vrij en veilig zijn, maar het blijft nog steeds een begrenzing. Maar de Waarheid – God – laat zich niet vangen binnen gedachtespinsels.

De Geest is zo open en allesomvattend dat ze nergens wil worden afgebakend. Ze is de Vrijheid zelf die zich niet laat opsluiten binnen enggeestige opvattingen. Als we de Waarheid van het Moment willen ontmoeten, dienen we even contact te maken met de Leegte van het niet-denken. Daar ligt ons ontspanningspunt, de ultieme Vrijheid in het Nu. Dit is waar meditatie ons wil brengen: de Stilte voorbij de ‘monkey-mind’.  Spirituele verlossing gaat aan het denken voorbij! Het vereist een sprong in de Rivier van het Leven, een overgave aan de Leegte die tegelijk de smeltkroes is van creatieve, vernieuwende ideeën. In het loslaten van onze mentale controle vinden we de vervulling waar we altijd naar  zochten. We houden ons nergens meer aan vast, want alles wat we vasthouden moeten we ooit loslaten in de stroom van de evolutie. We ‘bezitten’ niets en zijn niemand bezit. We genieten van de dingen die ons leven binnenstromen zonder het ons toe te eigenen. Gedachten komen, gedachten gaan; dingen verschijnen, dingen verdwijnen; mensen bezoeken ons, worden in hun hart geraakt, en verlaten ons weer. Ze zullen de revue passeren, maar het Zelf – de lege Ruimte – wordt er niet door beroerd. We zijn het Leven zelf geworden dat overal passeert. We zijn vrij, innerlijk vrij van oordelen, etiketten, leefregels of gehechtheden. We zijn een ‘Niemand’ geworden: open, vloeiend en transparant en toch voelbaar Aanwezig! We zijn Lege Ruimte geworden die de liefdesenergie de vrije doortocht biedt. Overal waar we komen, vullen we de ruimte en verheffen we de sfeer. We vereenzelvigen ons enkel met het Vormloze, de Naamloze, de Tijdloze. Al het andere sterft vroeg of laat zijn eigen dood. Hoe bewuster we worden, des te minder voelen we de behoefte om het Leven nog langer te ‘bedenken’! Naarmate we de mentale controle kunnen laten varen, staan we ons Spontane Zelf toe de ‘Piloot’ van ons leven te worden. Wil dit dan zeggen dat er met ons denken iets mis zou zijn en dat we moeten mediteren om het denken stop te zetten? Neen, het gaat niet om het onderdrukken van gedachten, maar om het observeren ervan vanuit de positie van de oordeelloze waarnemer. Het verlangen onze gedachtemolen te stoppen, geeft hem enkel nog wat meer vaart. Gedachten zullen zich blijven aandienen, ze houden ons bezig net zo lang we ze onderdak bieden. Ze blijven ons plagen in die mate dat wij ons ermee vereenzelvigen of ons ertegen verzetten. We pikken overal gedachten op, waar we ook zijn, hoorbaar of onhoorbaar dringen ze onze geest binnen. Toch kunnen ze onze enkel beïnvloeden als we in verzet komen; dan gaan ze ons overrompelen!

Velen van ons blijven maar denken, piekeren, tobben, zich verdedigen, zich rechtvaardigen, oordelen. Ze schreeuwen het uit: ‘ik kan mijn denken niet stopzetten!’. Natuurlijk niet, gedachten  krijgen voeding door onze waardeoordelen en gehechtheid. Hoe meer we ons eraan hechten, des te zwaarder wegen ze op ons door en des te moeilijker we ‘vooruit’ komen. Eigenlijk mogen we opgelucht zijn dat we onze gedachten niet zijn. Het zijn slechts voorbijtrekkende wolken die nooit en te nimmer de Open Hemel die we in wezen zijn, kunnen beïnvloeden. Kijk gerust naar de wolken (gedachten.) Zie hoe ze voorbijtrekken in een prachtige parade, maar blijf slechts toeschouwer. Slechts de wolken zijn onderhevig aan allerlei veranderlijke weersomstandigheden, de Open Hemel wordt niet beroerd. Dat is wie wij zijn: de open Ruimte waarin alles verschijnt en weer verdwijnt, de bewuste Toeschouwer die niets begeert en niets vermijdt. We stappen binnen in de zienswijze van God en  nemen waar zoals ons Ware Zelf de wereld waarneemt: onverdeeld, onbevooroordeeld en zegenend. Dit is de ware meditatieve staat! Het wordt gevoeld als innerlijke vrede en geluk, een onbewogenheid die elke beweging opnieuw bezielt.

http://www.deblauwelotus.com/bericht.php

vitaal water
vitaal water
vitaal water

2 REACTIES

  1. Dankje wel 🙂

    Terwijl ik de tekst las werd ik erg rustig in mezelf en ik herkende veel dingen hoe ik zelf ook leef.
    Ik vind dit pas echt ”leven” 🙂

    Vrij Zijn

    Liefs Anne

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Laat een reactie asch
vul je naam in