red-carpet

Door Catherine Kasper

red-carpetZij komt elegant te voorschijn uit de limousine, bijgestaan door een man die een smoking draagt. Honderden camera’s klikten. Duizend flitsen van schitterend licht weerkaatsen haar mooie gezicht terwijl ze voor de fotografen poseert. Zij beweegt bijna in slowmotion het gebouw in. Hoe kan ze daarna recht lopen, vroeg ik me af? Verblind het licht haar niet? Haar liefde om in het voetlicht te staan is zo groot dat ze geniet van de uitbarstingen van licht, en ze trekt zich niets van de impact aan.

Engelenboodschappen komen dikwijls in flitsen – korte uitbarstingen van licht. Sta je erin zoals de dikwijls gefotografeerde beroemdheden? Of verberg je je gezicht met je handen?

Er wordt gezegd dat vele mensen eerder dood zouden willen zijn dan voor een groep mensen te moeten spreken. In de film, “Toen Harry Sally ontmoette” zei een van de karakters: “Dat betekent dat als je op een begrafenis was, je liever een lijk zou zijn dan de persoon die de lofrede houdt.” Sommigen voelen dit echter niet zo. Mijn vriend Mike, spreekt dikwijls voor zijn werk voor grote groepen mensen. “Ik ontmoette nooit een microfoon die ik niet graag mocht,” lacht hij als ik hem vraag hoe dit aanvoelt.

Ik woon in een stad van ongeveer tienduizend inwoners en ongeveer 30 minuten rijden van een grote metropolische plaats. In de stad is één radiostation dat gedurende de laatste 50 jaar muziek uitzond. Het station heeft twee of drie DJ’s in dienst; oudere mannen met sonore, gemakkelijk herkenbare stemmen en ze zien er goed uit, microfoon in de hand, en mensen interviewend op de verschillende festivals en gebeurtenissen die plaatsvinden gedurende het jaar. Stel je voor dat een van hen je benadert. Zou je met hem kunnen praten? Stelt zijn vriendelijk gezicht en zijn verwelkomende manier je gerust? Of focus je op je angst voor de microfoon en het feit dat je stem gehoord zal worden in de huizen waar de radio op dat station afgestemd staat?

Welk type ben jij? Ben jij iemand die ervan houdt om in het voetlicht te staan of ben je liever dood? Laat je het voetlicht toe van Engelengefluister om op je te schijnen, zelfs maar voor korte ogenblikken, terwijl hun liefhebbende vriendelijkheid je gerust stelt? Ren je weg zoals zo velen weglopen voor de verwelkomende microfoon van de radio DJ’s?

Stel je voor dat je in je cabine zit bij een straatfestival, verf en borstels klaar, het gezicht schilderend van een medewerker omdat er geen kinderen op dat ogenblik klaar staan. Je voelt je dom en gek nadat je daar uren gezeten hebt en meer dan 50 gezichten geschilderd hebt. De fotograaf van het dagblad wandelt voorbij. Hij wil een foto van je nemen. Sta je open voor de aandacht? Wat is je eerste reactie? Dit gebeurde bij mij en mijn reactie was, “Oh neen, ik heb hier uren in de wind en de mistige regen gezeten. Hoe ziet mijn haar eruit?”

Hoe bereid ben jij om in het voetlicht te staan zonder op voorhand verwittigd te zijn? Hoe bereid ben je om voor een ogenblik het licht op je te laten schijnen? Hoe bereid ben je om je te realiseren dat je de “15 minuten van bekendheid” ervaart die door iedereen voorspelt zijn, maar dat er meer voor je is dan die 15 minuten? Ben je bereid om verder verlicht te worden? Ben je bereid om te stappen in wat kan bijdragen tot een leven van herkenning omdat je de Engelen kan horen?

SpotlightIn het winkelcentrum dichtbij is een winkel genaamd “Verlichting”. Ze verkopen volgens mij de meest wonderbaarlijke geurkaarsen die ik ooit tegenkwam. De verlichting in de winkel is expres laag gehouden zodat het donker lijkt als je naar binnen loopt. Terwijl je ogen zich aanpassen zie je het licht van vele brandende kaarsen, die ter bezichtiging staan op verschillende plaatsen in de winkel. Het effect is betoverend. Ben je bereid om in het figuurlijke donker te zitten en verlicht te worden door de vlammen van de Engelenboodschappen die zich plooien over je bewustzijn? Ben je bereid om jezelf toe te laten betoverd te worden?

Bereidheid om het licht toe te staan op jou te schijnen is belangrijk als je graag Engelen hoort. Is het verblindend? Niet als je gefocust blijft op je richting zoals de beroemdheden doen. Is het beangstigend? Niet als je wie dan ook die afgestemd is en luistert verwelkomt, zoals DJ’s doen op de radio. Is het pijnlijk? Niet als het je niet kan schelen wie je foto in het dagblad ziet ook als je liever verborgen gebleven was.

De liefde van engelen

Ben je bereid om in de totale liefde die de Engelen voor je hebben te staan? Laat je het toe om te verschijnen in gebeurtenissen van je dag als een verrassende lichtflits van verlichting? Engelen verrassen ons soms. Je bent iets aan het doen en “flash” hun stemmen komen op in je bewustzijn. Je hebt een openbaring, plotseling een inzicht of je voelt jezelf eenvoudig gevuld met liefde. Ben je bereid om geraakt te worden door het feit dat ze graag bij jou staan in je menselijke gedaante? Ben je bereid meer dan 15 minuten van bekendheid te hebben? Ben je bereid om het licht op jou te laten schijnen en de boodschappen binnen te laten? Ben je bereid om de mensen “te laten uitvinden” dat je echt de Engelen hoort?

Hoe anders is je leven nu dan voor je de Engelen kon horen? In welke soort aandacht – positieve of negatieve – heb je gestaan sinds je je kennis gebruikte? Op welke manier voel je je een beroemdheid? Voor welke gebeurtenissen wenste je je te verbergen? Van welke gebeurtenissen heb je volledig genoten? Schrijf me a.u.b. op Catherine@Planetlightworker.com Ik ben zeer geïnteresseerd in je verhalen.

Wat ook de gebeurtenissen zijn die gebeuren, wentel je in het licht dat ze bevatten daar het licht vol van liefde is. Denk eraan dat liefde is, liefde is altijd. En zo is het.

Over de auteur:

catherinekasper Ik hou van je! De EngelensfeerCatherine Kasper ontmoette voor de eerste keer haar engelen toen ze nog geen jaar oud was. Ze zag lichtballen die zich in haar favoriete deken schenen te weven. Zij praatten tegen haar en deden haar vaak aan Thuis herinneren. Toen ze ouder werd bleven de engelen contact houden met Catherine door via haar speelgoed tot haar te spreken. Later, zaten ze als lichtballen op haar linkerschouder en fluisterde uitleg over de dingen die ze mee maakte in haar oor. “Vandaag de dag zijn ze er gewoon altijd”, zegt ze. Net zo vertrouwd als een oude teddybeer en ze praat dagelijks met ze.Catherine is al bijna 25 jaar lerares. In haar baan als kunstlerares op een lagere school en als Bibliothecaris/Mediaspecialist, geeft ze les in hoe je toegang kan krijgen tot Spirit aan meer dan 500 studenten per week. Catherine vindt het heerlijk om de sectie editor te zijn van de Engelenafdeling van Planetlightworker. Zij ziet dit ook als een mogelijkheid om haar lessen uit te sturen.Als u een privé sessie met Catherine en haar engelen wilt, bel haar dan op 001 262 670 0314 of stuur een e-mail naar Catherine@PlanetLightworker.com. Meer over Catherine’s werk kun je vinden op de website van Catherine: http://www.flowerdance.net

1 REACTIE

  1. Terwijl ik las ging het niet over mij, ik ben bereid! Maar… ik ken een jonge vrouw en zij is het waar ik de tekst al lezende innerlijk mee spreek, ik zeg de woorden, merk ik, tegen haar!

    Ik woon in Noorwegen, een land met tradities en ingesleten gewoonten, moeilijk bereikbaar vanuit de rest van Europa en hier zijn veel te veel jonge mensen die sociaal-angst hebben, heel extreem ervaren wat in plaats van degene die spreekt de dode zijn waartegen gesproken wordt.

    Er is wel therapie voor, heel dure therapie, maar hier in Noorwegen is spiritualiteit, zoals Nederland die kent, en ook alternatieve geneeswijzen bij lange na niet voldoende en gekwalificeerd of helemaal niet aanwezig. Dus: er zijn geen werkelijke oplossingen, geen geneeswijzen die diep en dus werkelijk helen.

    Met alles wat ik aan mogelijkheden in me heb en zie als oplossingen: ze, de vrouw, is niet te helpen.
    Het reguliere circuit hier helpt wel wat, en zo goed als mogelijk, maar hoe krijg je iemand over die drempel waarover in dit artikel gesproken wordt? Ik heb geprobeerd haar in contact te brengen met mensen in Nederland die haar kunnen helpen: het spreekt haar aan, maar ze durft uiteindelijk niet. Ze is al in Nederland geweest met me en is verbaasd hoe gemakkelijk mensen met elkaar omgaan, open zijn, vrij. Ze houdt van Nederland, en het zou zo goed zijn als ze daar zou wonen. Maar…. hoe krijg ik haar daar? Dat is een onvoorstelbaar lang en vooral ingekikkeld en gecompliceerd circuit.

    Dit gegeven, haar problematiek, te moeten aankijken is niet eenvoudig voor me. Maar ik vertrouw er op dat het leven kansen geeft, en dat uiteindelijk de mens zelf toch reageert, of niet. Daar ligt ook een stuk verantwoordelijkheidsgevoel voor de mens zelf. Alles is een deel van de bewustwording. Zelfs een nieuwe incarnatie, een volgend leven, na een inzicht gekregen te hebben aan gene zijde na de fysieke dood, kan een eyeopener worden. En die kennis wordt immers meegenomen naar de nieuwe, volgende reincarnatie. Er zijn hier ook veel zelfdodingen. Hiervoor geldt hetzelfde.

    Zo probeer ik het te relativeren, want de vrouw is compleet allergisch voor dat wat ook maar een beetje ruikt naar forceren. Ze is dol op gehoord te worden, ook al duurt het lang vooraleer ze zich durft te openen. Door mijn eigen openheid en rust, het durven spreken zoals hierboven, in het artikel, uitgelegd wordt, het zelf praten en rustig en voorzichtig vragen stellen komen er openingen, tranen, of lachen. Ik vraag ook regelmatig of ze het wel prettig vindt dat ik spreek, of vraag, en dat ze me mag aangeven indien ze het niet prettig vindt of het er niet mee eens is. Ze stimuleert me dan heel oprecht en duidelijk vooral door te gaan.

    Ze is overgevoelig, maar het wordt beter, ook door die gesprekken die we hebben, door alles wat ze van me in zich opzuigt als voeding.
    Maar het gaat weer verloren door de contacten met mensen die mijn inzichten niet hebben.
    Ik heb ook gewerkt met Bach bloesem remedies maar ze heeft meer intense begeleiding nodig om hier succesvol mee te kunnen werken en dat is niet mogelijk.

    Het leven is ongenadig hard hier, wanneer je problemen hebt. Een schitterend land, met veel vrije natuur, veel water, schone lucht, maar ook rotsen, ijs, onherbergzaamheid en ontoegankelijkheid. Een gebrek aan licht.
    Het is alsof zelfs de natuur de mensen vormt.
    Is daar al eens over geschreven? Ik zou het heel interessant vinden om te horen of te lezen wat de natuur van een land doet met mensen, en daardoor mogelijkheden of onmogelijkheden schept.

    Nederland ben ik nog meer bewust, maar anders bewust gaan ervaren nadat ik naar Noorwegen geëmigreerd ben.

    Nederland voelt heel zacht wanneer ik erboven vlieg, gezien vanuit het vliegtuig. Heel mooi georganiseerd, prachtig hoeveel mensen er in zo’n klein landje kunnen leven met elkaar, met miljoenen! En toch nog groen over te hebben, weilanden, bijvoorbeeld.
    Prachtig!!

    Nederlanders gaan goed met elkaar om. Miljoenen mensen zijn dagelijks met elkaar in contact en verplaatsen zich via een geniaal wegennetwerk.
    Er is veel openheid, iedereen kan aan de kaak gesteld worden: zelfs de koningin.

    Nederland heeft een rijkdom aan media en fantastische journalisten. Kunstenaars. Schrijvers.
    Cabaretiers die mensen aan het denken hebben gezet.
    Een rijkdom aan inzichten, die via websites als deze naar buiten uitgedragen worden.

    Een land met een schat aan alternatieve geneeswijzen, want… wat zouden die hooggevoeligen een pijn ervaren met de reguliere medische oplossingen voor hun problemen!
    Er zijn Bach remedies die helpen voor het durven spreken, uiteindelijk, voor het overwinnen van angsten.
    Ook medicinale kruiden kunnen een hulp zijn. Afijn: Nederland heeft oplossingen.

    Ik heb U lief, mijn Nederland! (Lied)

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in