dusty

Een legende met vele lagen en (inwijdings) symbolieken.

De legende ‘de Sleutel’ vertelt van een zwerver die op de zwerftocht van zijn leven op zoek is naar de stad van God op aarde waar hij als kind van heeft gehoord.

Na een lange moeizame weg ziet hij op een dag, in de laatste stralen van de ondergaande zon, in de verte eindelijk de koepels en torens van de Godsstad voor zich liggen. Nu weet hij welke richting hij op moet gaan. Rustiger dan eerst zet hij zijn toch voort.

De duisternis valt in. Om hem heen wordt het nacht. Het enige licht dat hij ziet is het kleine licht dat in de verte schemert. Midden in de nacht komt hij aan. Vóór hem bevindt zich een grote, hoge muur. In die muur zit een poort. Door het sleutelgat straalt het licht naar buiten dat hij in de verte heeft gezien. De zwerver klopt aan. In de poort gaat een klein venster open. Helder licht straalt erdoor naar buiten. In de gouden glans van de stad van God ziet hij duizenden helder lichte gestalten.

Voor het venster staat een Engel met brood in de hand. Deze spreekt hem toe en zegt: ‘Neem en eet!’ De zwerver antwoordt echter:  ‘Voedsel hoef ik niet. Binnen gelaten wil ik worden’. Daarop gaat het venster dicht en de zwerver staat buiten in het donker.

Hij zet zijn weg voort, nu langs de muur. Hij hoopt dat hij alsnog een poort vindt waar hij door naar binnen kan. Hij loopt en loopt. De muur lijkt een oneindige cirkel te vormen.

Moe wordt hij, en afgemat.

dusty

Na een lange, lange tijd komt hij weer bij de poort waar hij al eerder voor heeft gestaan. Weer klopt hij aan. Weer reikt de Engel de nu oververmoeide man het brood aan en zegt:

‘Neem en eet!”  En weer antwoord de zwerver: ‘Voedsel hoef ik niet. Binnen gelaten wil ik worden’.

Daarop sluit het venster zich weer, net als bij de eerste keer.

Nog een keer gaat hij op pad, ditmaal dodelijk vermoeid en innerlijk wanhopig. En weer komt hij – nu voor de derde keer – bij dezelfde plek. Hij klopt aan. De Engel reikt hem het brood door het venster en zegt: “Neem en eet!”

De zwerver is nu zó vermoeid dat hij het brood aanneemt. Hij zinkt neer met het brood in de hand. Terwijl hij van vermoeidheid bijna het bewustzijn verliest, zegt hij: ‘Wat wil een mens nog meer!  Brood uit de stad van God en slapen aan de voet van haar muur!”

Hongerig is hij geworden. Vóórdat hij gaat slapen wil hij nog wat eten. Hij breekt het brood en zie, op dat moment valt uit het brood een sleutel. Met zijn laatste krachten steekt hij de sleutel in het slot.  Zo opent hij zelf de poort naar de stad van God.

 

 

Bron:  ‘Die Geheimnisse’ door Albrecht Schaeffer

Een bewerking door Margarete van den Brink

15 REACTIES

  1. Het is al een poosje dat iemand hier heeft gereageerd maar toch doe ik het

    Ik heb heel lang geleden toen het nog erg slecht met me ging iets moois mee gemaakt.
    Ik was aan het eind van mijn krachten,een abcses op mijn voet,zwervende en onder de drugs,in Amsterdam aan het wachten op dat iemand me geld zou geven(bedelen)toen er ene man naar me toe kwam,die me mee nam naar huis en mijn voet verzorgde.
    Hij zij me dat als ik zo had rond gelopen ik mijn voet zou kwijt raken omdat er allemaal vuil van de straat in zou komen en ik het verband al dagen niet had verschoond.
    Hij was zelf een boedhist
    Hij heeft de eerste dagen dope voor me gekocht en daarnaar methadon.
    heeft me verzorgd mijn wonden verzorgd en me zelfs naar het toilet gebracht.
    Dat kon ik allemaal niet eer,had ook hoge koorts.
    Toen ik weer een beetje beter werd hebben we veel gepraat
    Ik zij hem dat ik heel dankbaar was en hem nooit zou vergeten.
    Waarop hij me zij dat ik hem wel zou vergeten maar ooit na lange tijd weer aan hem moest denken

    Dat was helaas ook zo want ben nog jaren doorgegaan met gebruiken en heb me hem niet meer herinnerd

    Wel hebben andere mensen zo af en toe aan mijn deur getsaan,waaronder een man die langs me liep en me zij dat ik een oude ziel heb.
    Weet niet meer hoe hij er uit zag en het was maar een ontmoeting van seconden.

    Pas nu een sinds dat ik 12jr clean ben denk ik steeds vaker aan de boedhistische man en zou hem graag willen bedanken,maar weet zijn naam niet en ook niet meer precies waar ie woont.

    Maar ben hem zo dankbaar.

  2. Aanvaard de hulp die geboden wordt zelfs als gedacht wordt dat dit niet de hulp is die nodig is….. Mooi verhaal

  3. De oplossing van je problemen ligt meestal voor je voeten, maar je ziet ze niet. Eerst moet je door een proces om te leren zien!!!! Erg mooi verhaal en zo waar!!!

    Liefs Dina

  4. misschien ben ik blond ofzo 🙂
    Heb het wel 3 keer gelezen, maar ik begrijp de moraal van het verhaal niet….,
    kan iemand mij dat uitleggen?

    liefs sabine

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in