DELEN

Het is lente, het zonnetje schijnt. Om de momenten te pakken als ze zich aandienen, besluit ik gelijk naar buiten te gaan. Een rondje in de polder in het vooruitzicht. Vol automatisch loop ik naar het dressoir en heb de neiging om mijn smart-phone te pakken. Mijn blik al gericht op het toestel gaat er ergens in mijn systeem een belletje rinkelen. Een innerlijk stemmetje in mijn hoofd die fluistert: ‘laat je mobiel  maar thuis’. Ik sta op een kruispunt, een keuze moment en besluit naar het stemmetje te luisteren. Nog even schiet er door mijn hoofd dat ik dan ook geen foto’s kan maken maar ik laat deze gedachten voor wat ze zijn en luister naar mijn innerlijke stem. Ik loop naar beneden om mijn schoenen aan te doen. Meteen buiten overspoelt mij een gevoel van vrijheid, nog geen idee waarom, ik denk er niet over na.

Al lopend door de polder merk ik dat er met tijd en wijle gedachten oppoppen omdat ik mijn mobiel niet bij me heb. Gedachten van: ‘Wat als…er een cliënt belt voor een afspraak, wat als ik zo een prachtig moment beleef en ik kan het niet vast leggen met de camera…’. Telkens als er zulke gedachten voorbij komen verschijnt er een glimlach op mijn gezicht en bedenk dat gedachten maar gedachten zijn en geen feiten. Ik richt me op de natuur en merk wanneer ik dit doe, er meteen een verschuiving plaatsvind. Ineens hoor ik verschillende soorten vogels fluiten, een specht tikken op een stam. Ik voel zachtjes een windje langs mijn gezicht en de zon  koesterend op mijn hoofd alsof zij mij helpt om meer in mijn gevoel te komen.

Op dit moment zie ik de kudde hooglanders staan grazen die bij ons in de polder tot op bepaalde hoogte vrij loslopen. Wanneer ik dichter bij kom sta ik oog in oog met de pasgeboren telg. Er is oog contact. Mijn hart begint te gloeien en ik wil mijn smart-phone uit mijn zak pakken om het moment vast te leggen. Weer verschijnt die glimlach op mijn gezicht bij het idee dat deze optie niet aanwezig is en ben er dankbaar voor. Nu is er geen afleiding die zorgt dat het bijzondere moment verbroken wordt. Ik bedenk me dat ik uiteindelijk negen van de tien keer bijzondere momenten wil vastleggen om het te delen met andere mensen. Altijd maar weer de afleidingen van mijn buitenwereld. Heel snel kan ik de gedachten weer loslaten en beleef ik intens het moment met de prachtige jonge hooglander. De tijd bestaat even niet en rust overheerst. Na tien minuten besluit moeder hooglander dat het genoeg is. Tijd om verder te gaan.

Al vaak heb ik gemerkt dat als je het leven vanuit een camera vastlegt, het diepere contact er niet is. Dat als je continu verbonden bent met de buitenwereld in de vorm van de smart-phone, je nooit de rust kunt vinden om daadwerkelijk vanuit je eigen rust en verbinding jouw werkelijkheid kan waarnemen en leven. Ik heb ook een mobiele telefoon en gebruik hem regelmatig. Wel wil ik mezelf scherp houden zodat ik niet geleefd wordt door het leven dat smart-phone heet. Bewust worden waar de scheidslijn ligt. Als je daar bewust van bent heb je een keuze om het te veranderen.

Dankbaar voor het keuze moment van deze ochtend om mijn mobiel thuis te laten, vervolg ik mijn wandeling. Intens genietend van alles om mij heen. Omdat ik nu de natuur beleef vanuit mijn hart, mijn gevoel, zijn de kleuren anders en mooier, de geluiden duidelijker en ik voel wat het doet met mijn lichaam. Geen afleiding door de buitenwereld, niet geleefd worden maar de buitenwereld beleefd vanuit de verbinding met mijn innerlijk, mijn hart.

Silvia Tomaello.

Energetisch therapeut te Vlaardingen.

www.cfcc.nu

8 REACTIES

  1. Ik heb alleen een gsm, word bijna nooit gebeld, maar neem hem wel mee de natuur in……Ik zet hem dan gewoon uit….Stel je voor dat er iets met me gebeurd, dan kan ik daar dus dagen liggen, omdat ik niemand kan bereiken. Stel dat op weg er naar toe of naar huis iets met de fiets of auto iets gebeurd………Het bij me hebben van mijn gsm geeft mij rust en zekerheid. En ook het thuisfront, want die weten nu dat ik hun kan bereiken als het nodig is……….Aan die verdere malligheid doe ik niet mee………voor mij geen smartphone en camera in dat ding…..

  2. Waarom goed- of afkeuren. Ieder z'n ding. Balans. Internet is mooi, want kan je verbinden met gelijkdenkende mensen over heel de wereld. Soms je telefoon thuislaten en bij de natuur zijn kan ook….. Wie kan voor wie nou eenmaal bepalen?!

  3. Heb alleen een gsm en een I-pad maar als ik zelf echt contact wil hebben met natuur, vogels of volledig wil ontspannen gaan die 2 bewust niet mee. Die technische middelen staan volgens mij echt, juist contact in de weg om tot de essentie te komen. Hartegroet, Lutje

  4. De werkelijkheid achter smartphones etc..gaat veel dieper. Het geeft niet alleen contact met de buitenwereld, het is een veld waarop je je onbewust aansluit..straling legt bepaalde gedeeltes van je hersenen plat, waardoor een gevoel van demping word ervaren. Soort van drogering..afgezien of straling wel of niet slecht is..
    Steeds berichten lezen, met mensen in contact zorgt voor verwijdering van je diepere zelf..niet de stilte en diepte in t hoeven en kunnen gaan, omdat er iedere 5 minuten wel afleiding is.
    Waar ik woon kijken kinderen niet meer naar het verkeer als ze fietsen, maar zitten ze steeds aangesloten op hun scherm..alsof er geen keuze meer is..

  5. Oké, dus als ik het goed begrijp schieten er geregeld gedachten over je smartphone door je heen. En dat noem je vrijheid? Vrijheid is juist de keuze te hebben om alsnog je ervaringen te kunnen delen of vastleggen. Waarom niet gewoon lekker je telefoon meenemen en op stil zetten? Hou alle opties open. Dat is pas vrijheid.

    Je omschrijft met veel proza de gevoelens die je hebt door het thuislaten van je telefoon. Dat je die gevoelens niet kunt oproepen met telefoon zegt volgens mij meer over jou dan over het instrument.

  6. Nog even een kleine toevoeging .
    Waar je ook komt of bent .
    Geen mens zie je bijna niet zonder
    De smart- fhone in zijn handen.
    Zelfs op een terras . waar je toch voor
    Ontspanning kom.
    In de trein . waar je ook kijk , het is bar .
    Men wil kennelijk geen seconde missen wat
    Er geapt wordt of mailtjes .
    Zonden hoor . je ziet de mooie dingen om je heen niet meer.
    Ik ben geen betweter hoor of ouderwets .

    • hlemeaal mee eens Jannie..Dat valt mij ook op.. paar anderen met mij mss ook, maar overgrote deel kijkt alleen maar op zn apparaat.. Waar gaat dit heen, vraag ik me wel ns af..

  7. Mooi die ontmoeting met die hooglanders.
    Ik zelf gebruik mijn smartphone zuiver voor
    Woon . Werk verkeer .
    Ik ben in winkels niet te bereiken .
    Laatst op een feestje zag ik zeker 6 gasten met
    Hun smart – fhone spelen. Idioot gewoon .
    Ze kunnen geen tel meer zonder .
    Op de fiets overal zie het verschijnsel .
    Niet normaal hoor . het lijkt wel bezit te hebben
    Genomen van de mens vandaag de dag .
    Ik moet toegeven dat ik soms ook weleens een
    Foto maak . in speciale gevallen dan .
    Maar in de natuur .ben ik alleen met mijzelf.
    Geen fhone in de buurt .
    Ik bemerk zo vaak dat men luidruchtig beld tijdens
    Wandelingen of fietstochten .
    Nee . Ik heb besloten om dat niet toe te laten .

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in