DELEN
vuurtoren-zee

door Heidi

vuurtoren-zee

Wat houdt het Leven in?

Wat doe ik hier op Aarde?

Wat is mijn doel op Aarde?

Enkele vragen die al een geruime tijd door mijn hoofd gleden

en nu denk ik daar een antwoord op te hebben gekregen.

Het Leven bestaat uit je ontwikkelen, je bewuster te worden

te groeien en wijzer te worden door alles wat je meemaakt.

Je doet ervaringen op, soms zijn het leuke ervaringen

soms minder leuke ervaringen, maar overal leer je van…

De kleine gebeurtenissen, en de grote gebeurtenissen die op je pad komen

 je leert ervan, je groeit, je ontwikkeld een ruimer en breder bewustzijn.

Soms wil je niet zien, of durf je niet te luisteren naar je innerlijke stem

of ben je het contact zelfs helemaal kwijt…

En dus blijf je tegen bepaalde situaties aanlopen

net zolang totdat je snapt wat de bedoeling is

van de situatie, wat je hieruit kunt leren…

Jouw identiteit wordt al gevormd vanaf je geboorte

door je omgeving….

Niet door jouzelf.

Er worden je regels opgelegd over wat wel en wat niet goed is

over wanneer je lief gedrag vertoont en wanneer je stout bent.

En dit allemaal gezien vanuit het gezichtspunt van alle mensen

die jij ontmoet in jouw Leven.

Hun mening, hun visie…

daar ontwikkel Jij je zelfbeeld uit.

En dit heeft helemaal niks met jouw eigen pure, unieke Ik te maken.

En er komt een moment in ieders Leven

dat je gaat nadenken, omdat je onvrede voelt…

omdat je niet tevreden bent met hoe jouw Leven nu loopt.

En die onvrede is alleen maar een belletje om je wakker te schudden

dat je je Leven niet Leeft zoals Jij dat wilt.

Dat het nu tijd is om weer in contact te komen met je eigen pure unieke Ik.

En dan is het aan jou de taak

om alles wat je tot dat moment dacht over jezelf

over de wereld, eens goed onder de loep te nemen

om uit te zoeken wat nu werkelijk Jouw waarheid is,

en wat nu de waarheid van een ander is

die Jij als jouw waarheid hebt aangenomen.

Zie het als een Matroesjka poppetje:

Dat hele kleine poppetje wat in het midden verstopt zit?

Dat is jouw eigen pure unieke Ik!!

En al die poppetjes die daar bovenop komenMatroesjka

en die als het ware jouw uniekheid verstoppen?

Dit zijn de meningen van anderen..

Het oordelen van anderen……..

De conclusies van anderen….

Die jij als jouw waarheid hebt aangenomen!!!

En het is een hele opgave om de geloofsovertuigingen

die je dus in de loop van je leven hebt opgebouwd over jezelf

om deze weer te ontkrachtigen,

en van daaruit jouw eigen waarheid te vinden

over het prachtige unieke wezen dat Jij bent!

Dus aan jou de taak om:

alle als waarheid aangenomen meningen,

alle als waarheid aangenomen oordelen,

alle als waarheid aangenomen conclusies,

te beoordelen

of dit echt jouw waarheid is of niet

en van je af te pellen, laag voor laag….

Net zolang totdat je weer bij je eigen uniekheid,

bij je eigen prachtige Kern uitkomt!!

En dat je met trots kunt zeggen:

Aha, maar dit ben ik!!!!

En laat dat kleine poppetje maar uitgroeien

net zolang totdat hij zijn ware grote weer heeft.

wings

En dat is denk ik het doel op aarde

wijzer worden van alle ervaringen die je opdoet in het leven,

en dat je uiteindelijk met een hoger bewustzijn

verworven door de ervaringen in jouw leven,

vanuit je hoofd weer in je hart gaat leven.

—De verlichting om met het hart te zien—

213 REACTIES

  1. Jeeetje, ik lees alle reacties op dit artikel, nouou.. alsof dagen niet bestaan! Ik moest nog eens goed naar de data’s kijken, dit is toch echt van vorig jaar?? Nog even checken dan maar.. ja, dit is van vorig jaar. Bizar. Hoe kan dát dan?? Exact dezelfde teksten als nu! Hm?? Als ik zie wat iedereen schrijft, werkelijk waar, exact dezelfde teksten als nu! Hoe kan dat nu? Apart is dat. Ik heb dat liedje ook steeds in m’n hoofd; we draaien in een kringetje van jongens en van meisjes..’ super-irritant überhaupt om een liedje steeds in je hoofd te hebben, maar goed, het kan hier wel goed mee uit de voeten. Lekker typisch van dat liedje, zeg.
    Hahaha ik schrok er een beetje van, van alle reacties enzo.. Wat zegt dat eigenlijk over míj?? Je kan toch niet jarenlang exact dezélfde gesprekken hebben..? Aart ook bijvoorbeeld, die schrijft echt exact dezelfde dingen als vorige week, maar dan ook letterlijk exact.. zo’n bandje ofzo, die steeds weer gerepeat is ofzo.. Ik las net een artikel, overigens in mijn wereld is het nu eind januari 2014, geloof ik, over dat waarheid maar is wat je als waarheid creëert en ergens anders las ik dan weer dan niets is wat het lijkt.. Zit ik me te bedenken… dit is toch wel echt?? Haha, krijg hier een héél raar gevoel bij… Nou goed. Het zal z’n bedoeling wel hebben.

    Liefs, Susanne – 2014.

  2. Na zo veel reacties dit jaar ben ik de hekkensluiter , de vraag wat doe ik hier op aarde , ja dat is een grote leerschool , waar je aan mee kan doen of je kop in het zand steken , het zijn allemaal haar scherpen reacties , goed over na gedacht hier over dit mooie stukje van Heidi , ik lees en laat het over mij hen komen , zoals er hier gediscussieerd word daar kan ik niet tegen op met mijn minimale ervaring . Ik denk dat een dat ik uitprint dan kan ik er over na denken . Dank je Heidi voor het neerzetten .

    • @Jannie,

      Lieve Jannie,

      “daar kan ik niet tegen op met mijn minimale ervaring”.

      Gek is dat, ik zie jou totaal niet als iemand met minimale ervaring. Ik zie een vrouw die mooi en uniek is en overstroomd van liefde en empathie voor haar medemens. Je zou eens moeten weten hoeveel kracht jij weet over te brengen!

      Liefs, Diny

      • @Diny, lieve Diny wat lief van je om dit te zeggen , ik lees zo nu en dan wat men schrijft en eerlijk gezegd soms snap ik er geen snars van , sommige mensen hebben denk veel geleerd op cursussen dat moet wel aan de woordkeuze te zien , ja ik schrijf gewoon alles wat rechtsstreeks uit mijn hart komt , ik kan niet anders , ik kreeg gisteren twee kerstkaarten van twee mensen in hoge nood , mijn man zei gelijk dat zet je toch niet op een kaart , ja ik dacht de nood moet heel Groot zijn dat je dit doet , ik heb gebeld naar een van de mensen , mijn man ging even weg , en ja hoor een stem of haar keel dicht geknepen werd , zo zielig ik heb 45 min gebeld met haar een bijzonder lief mens, te zacht voor deze wereld en haar op het hart gedrukt te doen wat zij zelf wil , ze mag van haar schoondochter niet met een man omgaan , ze is 67 jaar oud , de schoondochter heeft haar uitgescholden en gezegd dat ze de kleinkinderen niet meer mag zien , wat gemeen en respectloos , ze is heel blij met die man waar ze mee gaat hij is liief en zorgzaam , ze was eerst heel eenzaam , ze had al eerder problemen met de schoondochter en kreeg laatst een hart infarct , die man heeft haar toen gered door gelijk naar het zieken huis te gaan , Diny ik heb haar op het hart gedrukt om niet toe te geven aan de schoondochter en die aardige man te koesteren , dit is moeilijk want dit goede mens is zo misbruikt door iedereen , ze vertelden dat ze voor mensen van een vrouwen club eten betaalden omdat sommige geen geld hadden , en dat ze nu niemand meer ziet , stumper ze koopt vriendschap en krijgt dan een schop , ze moet veel leren , dit zijn haar harde lessen , ik koop nooit vriendschap nooit , ik heb gewoon de mazzel dat ik het voor niks krijg , misschien moet ik af en toe in actie komen om iemand te helpen , maar ik weet niet beter , dat hoord erbij , ik denk dat dit mijn taak is op aarden , omdat ik dat al heb van kleinkind af aan , soms doe ik ook wel eens wat stoms , maar daar moet je van leren , mijn man is er niet blij mee en zegd , ze komen altijd bij jou Jannie , waarom vertellen ze jou is geen goede mop , soms heeft hij gelijk, maar keer op keer kom ik toch weer mensen tegen , en ik laat niemand in de kou staan , echt niet , bij ons woond ook een vrouwtje wat een leven van drugs enz achter de rug heeft ze ziet er echt heel oud uit , als ze bij de supermarkt loopt , gaan ze met een bocht om haar heen , men kijkt haar minachtigd aan , ik praat veel met haar die stumper ze heeft hele dunne schoentjes aan , en geen geld voor schoenen , ik heb een paar winterschoenen voor haar , het is erg dat nou niemand haar een paar schoenen geeft , er word zo veel weggegooid , haar geheugen is ook slecht geworden dus ik hoop dat ze op tijd opgenomen word , ze heeft wel een huis gelukkig , hè hè Diny wat een verhaal , dit gebeurd nou echt allemaal en het is nog maar het topje van de ijsberg , gelukkig kan ik het doen , ook al zegd mijn man het is niet goed voor je , ik kan er goed mee omgaan ik kan niet anders , lieve Diny nogmaals bedankt voor je lieve reactie en fijne dagen , ik hoop dat het niet te langdradig is .

        • @Jannie,

          Lieve Jannie,
          “ik lees zo nu en dan wat men schrijft en eerlijk gezegd soms snap ik er geen snars van, sommige mensen hebben denk veel geleerd op cursussen dat moet wel aan de woordkeuze te zien.”
          Ik begrijp wat je bedoelt: ze gaan dan dieper op het onderwerp in… zo diep zelfs dat jij het niet meer kan volgen. Maar dat geeft toch niet, Jannie, als je wel begrijpt/voelt waar het artikel over gaat? Bovendien, ik (ego in het latijns) kan het ook niet altijd volgen hoor, en daar komt bij dat ik ook nog eens een beelddenker ben (ik zet tekst vaak om in beelden, bv bij het woord boom zie ik niet de letters in mijn hoofd maar een boom met blaadjes en bloesem etc.) Dus als ik dan iets lees (met respect voor de schrijvers) over het ego wat laagje voor laagje verwijderd moet worden dan zie ik in mijn hoofd een kikker voor me waar iemand met een scalpel bovenstaat om laagje voor laagje op zoek te gaan naar het ego… welnu, de kikker overleeft het niet. Hahaha. Wat ik bedoel te zeggen, lieve Jannie, blijf dicht bij jezelf, en voel je niet minder dan een ander.
          Nu ik zo je verhaal heb gelezen zie ik ook een lichtbaken (jij) in het donker waar de mensen in jouw omgeving zich aan vastklampen. En je doet/geeft alle mogelijke moeite om een licht te zijn.
          Wat me opvalt is dat jouw man je probeert te beschermen, hij heeft het idee dat het niet goed voor je is? Heb je hem wel eens gevraagd wat hij dan precies ziet? Want ook een lichtbaken heeft energie nodig. Anders gezegd: krijg je ook energie terug of ben je aan het eind van de rit helemaal op? Je zegt: ‘ik kan er goed mee omgaan, ik kan niet anders’. Dat is een keuze die je maakt en zolang je in balans blijft (geven en ontvangen) kan je ook blijven schijnen.
          Nou lieverd, ik wens je hele fijne/liefdevolle dagen toe.

          Liefs, Diny

          • Lieve Jannie,

            Nog even ter verduidelijking: de kikker in mijn beelddenkverhaal staat voor ontleden (anatomieles/ontleden = kikker)niet dat ik mijzelf als een kikker zie, maar dat snap/voel je vast wel.

            Liefs, Diny

            • @Diny, lieve Diny mijn reactie was verwijderd omdat ik even wat dingetjes over de dag vertelden , ik begrijp het , mijn man bedoeld het goed , maar hij snapt het toch niet helemaal , als dit in mij zit mensen helpen krijg je dat er toch niet zo maar uit , het zijn kleine dingen , die man van 83 jaar die op de fiets brood brengt naar de allerarmste , ik dacht een pastoor uit Rotterdam , kijk dat is geweldig , dan doe ik kleine dingen , en wat betreft dat ik mij minder voel , ja dat komt van vroeger , ik dacht dat ik het achter mij had gelaten , maar niks is minder waar , het steekt toch de kop op , ik zal aan je advies blijven denken , en bij mij zelf blijven , lieve Diny ik probeer een licht in de duisternis te zijn voor iedereen , merry Christmas voor jou Fam. Inc je katten . Liefs Jannie .

  3. Nou dames en heren, we zijn de 200 ver gepasseerd. Het was een vruchtbare discussie. Wellicht komen we elkaar weer op een ander blog tegen. Hartelijke groeten, en bedankt allemaal, Lia

    • Jij ook bedankt voor jouw inbreng!

      Ik denk dat dit soort gesprekken eindeloos kunnen duren. Niettemin ben ik er wel wat wijzer van geworden 🙂

      Fijne dag, groeten Robert

  4. Ha Robert, Sabine,
    Terug herleiden tot het bot betekent voor mij de Bron en mijn werkelijke Identiteit leren kennen. De Bron is ZIJN (God). De Identiteit is de ervaring “ik Ben (aanwezig)”. Die twee gaan samen, zoals druppel in Oceaan dezelfde eigenschappen bezitten. Je Identiteit te Zijn komt neer op zuivere innerlijke ervaring. Het is niet “iets” of “iemand”. Je kunt er geen beeld van vormen, noch een gedachte. De vraag “wie ben je”, is dus eigenlijk geen goede vraag, want de werkelijke Identiteit is geen wie, geen ik/ego als persoon. Het is in feite ook geen herinnering (gedachte/geheugen).
    Wanneer je terugkijkt op je leven, blijkt alles wat onder ego/persoon, gevoelens en gedachten valt te veranderen. Je denkt en voelt nu anders dan toen je kleuter was. Maar zo terugkijkend is er altijd in jezelf een basis geweest die bij alle veranderlijkheid onveranderlijk aanwezig was (en is). Aan dit onveranderlijk dezelfde Zijn, herken je je ware Identiteit. Wat er ook gebeurt of verandert, je bent er altijd bij aanwezig, ervan bewust.
    Probleem is, dat men zich ten onrechte identificeert met ego en veranderlijke, uiterlijke persoonlijkheid, terwijl Zijn de werkelijke Identiteit en vaste basis is. Onthechten betekent dus: non-identificatie met ik/persoonlijkheid, maar identificatie met “Zelf-Zijn” (ik Ben). Verder draait de wereld gewoon door, hoor.
    Omdat het denken bij deze zuivere ervaring geen rol speelt, hoef je ook geen boekenwurm te zijn. Er bestaan een heleboel mensen op de wereld, die stevig in hun Zijn gevestigd zijn, zichzelf-Zijn, bewust-Zijn, maar nooit een boek hebben ingekeken. Zij doen hun eigen ding, volgen hun eigen pad en missie. Zij wandelen alleen niet in andersmans schoenen. Dus zweverig? Nou, nee hoor. Je gaat juist veel bewuster met alles om.
    Door simpelweg te Zijn, ervaar je volgens mij onvoorwaardelijke Liefde, omdat je direct contact maakt met God. Hartelijke groeten van Lia

    • heey lia,

      Ik herinner me wie ik ben en waar ik vandaan kom voordat ik naar de aarde ging. Herinneren vertaal ik door het innerlijk weten en voelen wie ik ben. Enige jaren geleden heb ik een prachtige ervaring gehad van een spontane uitreding. Hier werd ik in meegenomen door ik noem het maar lichtwezens die mij het grotere plaatje lieten voelen en zien. Ik weet dat ik een deel van god ben en dat ieder mens hier op aarde een deel van god is. God leeft in een ieder van ons en schept en creëert door ons heen.
      Daarnaast leef en handel ik vanuit mijn intuïtie.

      Denken en voelen zijn inderdaad gereedschappen die we hebben gekregen. Als het denken en het voelen gaan samenwerken en in balans komen dan komt er een versmelting. Dan ga je bewust scheppen en creëren vanuit je hart. Ik kan wel zeggen dat ik dat al een tijdje doe 🙂

      Hoe zie jij je nu zelf Lia? Ben je al zodanig bewust dat je kan voelen wat in je hart leeft? En handel jij daarnaar? Zijn jou denken en voelen in balans?

      liefs sabine

      • Oh bedoel jij dat met herinneren, op die manier. Klinkt mooi wat je omschrijft, je bent denk ik goed bezig!
        Ik wil niet alleen herinneren op die manier.

      • Sabine
        Ja, de ervaring te Zijn (ik Ben) is een bewuste ervaring en komt voort uit bewustzijn (bewust-Zijn). Door dit bewustzijn aan te boren, ontstaat er een innerlijk weten of intuïtie. Je verwerkt de informatie via brein/verstand, bijv. als herinnering, omdat op aards niveau tijd een rol speelt. Je denkt dan dat iets zich in het verleden heeft afgespeeld, maar de informatie komt in feite uit bewust-Zijn (dit is aanwezig, tegenwoordig-Zijn).
        Bij een uittreding ervaar je duidelijk dat jij het zelf bent, die uittreedt. Hetzelfde gebeurt wanneer je droomt. Je lichaam ligt echter gewoon in bed, dus daar kun je je dan niet mee identificeren.
        Je schept vanuit je hart, in die zin dat je iets wil creëren wat je in je hart verlangt en gepaard gaat met liefde. Vervolgens vorm je er een denk-beeld (idee) van. Bijv. d.m.v. visualisatie. Denken en voelen (aanvoelen) werken dus samen. Denken en voelen horen ook in balans te zijn. Liefs terug Lia

    • Hallo Lia,

      Op zich dan niks op tegen om dat terug te herleiden, maar ik kom daar in het hier en nu niet mee verder om mijn levenslessen te leren. Voor mij voelt het Zijn (en zoals je dat allemaal omschrijft) als een concept, waar ik wel iets mee kan, maar ik kom er niet mee naar ‘huis’, het is geen motor voor mij.
      Als ik thuis ben denk ik dat het ongeveer neerkomt als Zijn. Dus we praten misschien wel over hetzelfde doel.

      Over dat onthechten van persoonlijkheid. Snap ik, en ben ik ook mee eens. Maar de vraag is dan : hoe je dat? Voor mij is dat geen doel an sich, ik verwacht dat dit vanzelf gaat gebeuren naarmate ik mijn levenslessen op alle nivo’s heb getransformeerd. Dat betekent sowieso het ontstijgen van de aardse dimensies.

      Hartelijke groet van Robert

      • Hallo Robert,
        Wat versta jij onder “hier en nu”? Is dit dan iets anders dan HIER aanwezig-Zijn en NU tegenwoordig-Zijn?
        Zijn kun je op verschillende manieren ervaren, die in feite allemaal samenvallen in één Zijn. Thuis te Zijn (bij jezelf)is weer een andere ervaring. In het hebreeuws wordt dit thuis-Zijn sjechina genoemd, d.w.z inwonend, in je eigen huis/tempel wonen.
        Over onthechting: er zijn weer vele wegen naar Rome. Ik kan alleen vertellen hoe ik er zelf tegen aankijk.
        Transformeren betekent omzetten in een andere vorm. Echter Zijn is vormloos, dus dit strookt niet met elkaar.
        Je kunt proberen van ego te onthechten, op welke manier dan ook. Maar aan het herkennen van ego-eigenschappen gaat uiteraard een observeren of waarnemen in jezelf vooraf. M.i. gaat het niet in eerste instantie om de transformatie van ego in iets anders, maar om degene die ego waarneemt/observeert. Het is het bewustzijn (bewust-Zijn) dat positieve en negatieve kwaliteiten in jezelf waarneemt. Dit bewust-Zijn (ook wel Kenner, Waarnemer of Getuige genoemd) ben je Zelf. Je bent altijd getuige of waarnemer van hetgeen zich in jouw innerlijk afspeelt. Dit bewust-Zijn of getuige-Zijn herken je als je werkelijke onveranderlijke Identiteit.
        Ik kan mij voorstellen dat het als theorie/concept overkomt. Maar je moet niet vergeten, dat zoiets als Zijn door de eeuwen heen als essentieel werd beschouwd voor de mens. De oude Egyptenaren spraken er al veelvuldig over. Aanwijzingen kom je in de Bijbel tegen, bij de Grieken etc. alleen meestal in nogal verborgen, symbolische taal. Dag, Lia

        • Dag Lia,

          Met “in het hier en nu” bedoel ik wat je nu kunt doen om een stap verder te komen. Een stuk realisatie van wie ik ben, helpt me nu niet verder.

          Naar ‘huis’ betekent voor mij weer verbonden zijn met de bron van volmaakte liefde. Wat betekent dat ik helemaal omhoog gereisd moet zijn, door de dimensies heen…

          Transformatie betekent in dit geval het transformeren van levenslessen, van belemmerende creaties in je energielichamen, verhogen van energie, verhogen van bewustzijn, om omhoog te kunnen reizen, naar jeweetwel 🙂

          Ik denk dat de bedoeling is het ego te ontleden, tot iets wat in dienst van jouw onvoorwaardelijke liefde staat. En niet andersom.
          Mee eens wat je zegt over waarnemen. Denk ik 🙂

          Groetjes van Robert

  5. Robert,
    Ik las zojuist je vraag aan Sabine over herinneren wie je bent. Ik kan je twee boeken (ja boeken ha, ha)aanraden van Sri Nisargadatta Maharaj. Maar misschien ken je ze al.
    De titels zijn “Zijn” en “Ik ben”.
    Ik heb er zelf ontzettend veel aan gehad. Groet van Lia

    • Dag Lia, Sabine,

      Om in Sabine’s termen te blijven, ik weet momenteel nog niet helemaal wie ik ben. Ik heb mezelf nog niet onvoorwaardelijk lief.

      Dank je voor de boekentips. Ben bang dat ik niet typisch een boekenwurm ben 🙂 Mijn geliefde is dat een stuk meer en heeft allerlei interessante boeken waar ik niet aan toe kom.
      Heb je boeken even opgezocht en een inkijkexemplaar bekeken. Ik weet niet of het mijn ding is. Waarom? Eerlijk gezegd weet ik niet of het nu echt wat voor me toevoegt. Ik heb respect voor de wijsheden die ik las, maar de totale onhechting van het alles, maakt het voor mij minder tastbaar en praktisch. Dan denk ik even kort door de bocht : ja ok, je kunt alles terugherleiden tot het bot, maar hoe kom je daar mee verder(?) Een andere beschouwing helpt me niet verder, althans niet op het punt waar ik zelf sta. Het 1 hoeft het ander natuurlijk niet uit te sluiten, maar mijn eerste gevoelsindruk is dat dit (nu) niet the way voor mij is.

      Hartelijke groet van Robert

  6. Robert,
    Als paradijs en hemel op aarde is, waarom zouden andere (hoger dimensies) dan gescheiden zijn van aarde? Waarom zouden tijd en illusie zich dan in andere dimensies voordoen, en niet op aarde? Tijd is ooit op aarde door mensen bedacht. Het is illusie die uit onze gedachtewereld voortkomt. Het hele aardse vormleven is illusie, want vormen en beelden zijn schijn (projecties) die niet aan de werkelijkheid beantwoorden. Wat ouder wordt en zal vergaan is het lichaam die slechts een vorm is. Jijzelf als bewoner van de vorm blijft dezelfde, en kan zich zelfs jonger gaan voelen. Dag!

    • Dag Lia,

      Goede vragen, waar ik niet alle antwoorden op heb 🙂

      Het uitgangspunt voor mij is dat het fysieke, het stoffelijke, vergankelijk is. Het is degeneratie. Dat geldt niet in de hogere dimensies.

      Het fysieke lichaam is gekoppeld aan de 3e dimensie, dat is het stoffelijke. Je emotionele lichaam is gekoppeld aan de 4e dimensie, je etherische/mentale lichaam is gekoppeld aan de 5e dimensie. Etc. Alles boven je fysieke lichaam zijn energetische lichamen. En binnen die dimensies gelden andere ‘regels’.
      Je kunt met je fysieke lichaam op aarde zijn en met je hogere energielichamen verbonden zijn met de hogere dimensies. Dat is wat ik bedoel met hemel op aarde 🙂

      Dat dat allemaal een illusie is gaat verder dan mijn weten. Ik weet wel dat ik hier op aarde nu eenmaal met de fysieke wetten te maken heb.

      Groeten van Robert

      • Hi Robert,
        Elke vorm -in welke dimensie dan ook- is m.i vergankelijk. Alleen wat ik dan ziel, Zelf (aanwezig-Zijn) noem is onveranderlijk dezelfde en dus onvergankelijk, omdat vorm ontbreekt. Dit bewust aanwezig-Zijn is voor mij gelijk aan eeuwig Leven. Met eeuwig bedoel ik dan niet eeuwigheid in de tijd die maar eeuwig doorsukkelt. Maar eeuwigheid is puur het onveranderlijke Leven Zelf. Doeg!

        • Hoi Lia,

          Wilde iets zeggen over niet helemaal eens zijn, maar toen ik het typte bleek eigenlijk dat wat je zegt naar mijn (beperkte) visie klopt. 🙂

          Groeten van Robert

  7. Heey robert,

    Dat helpen gaat gaat gewoon vanzelf, daar hoef je niets voor te doen :).
    Dat gebeurt gewoon.

    Alleen je bent hiervoor jezelf gekomen( dat is natuurlijk mijn waarheid) en dat je daar uiteindelijk ook anderen indirect mee helpt is mooi meegenomen. Alleen Je bent hier puur voor jezelf en dat straal je vanzelf uit naar de buitenwereld .Deze overtuiging van je dat je o.a. hier met een missie bent zou je eens kunnen gaan onderzoeken in jezelf waar dat vandaan komt 🙂

    Ik heb dat ook gedaan……..en toen was ik weer een stapje verder en een inzicht rijker 🙂

    Daar ben je natuurlijk helemaal vrij in om dat wel of niet te doen.

    Me lichaam verandert inderdaad maar me geest word steeds jonger, speelser, vrijer en dat is wat ik bedoel met tijd is een illusie. Toch weet ik dat ik in de zogenaamde aardse tijd heel oud ga worden 🙂 En de laatste 10 jaar niet veel uiterlijk verandert ben :). En wie weet overstijgen we geboorte en dood wel…..
    En wordt ik zo oud als Methusalem :),

    liefs sabine

    • Hoi sabine,

      Mijn intentie om te helpen zit ‘ingebakken’ ja, maar het betekent wel dat je de intentie om moet zetten naar daad, anders gebeurt er niks 🙂

      Je bent niet alleen voor jezelf naar aarde gekomen, je bent onderdeel van het grotere geheel, een groter plan. Al jouw plannen hebben invloed op die van anderen en andersom. Denk maar aan karmische relaties.

      Je hoeft niet van mij aan te nemen dat je een missie hebt. Het is voor mij persoonlijk wel een basisbeginsel, heel belangrijk dus, zoals ook de levenslessen.
      Ik zou het alleen jammer vinden als je jezelf tekort zou doen.

      Je geest wordt jonger, dat klinkt goed 🙂 Ik herken dat overigens ook wel, ik denk omdat ik vrijer word in mijn doen in laten.
      Overstijgen van geboorte en dood : da’s niet moeilijk. Als je dood bent, kies je als ziel om gewoon niet meer naar aarde te gaan 😉 Kom je weer op het punt waarom we nu toch naar aarde gaan (?!)

      Groeten van Robert

      • heey robert,

        Dat herken ik wel hoor dat het helpen ingebakken zit 🙂 dat heb ik zelf namelijk ook , alleen het verschil tussen jou en mij in dit geval dan is dat ik het niet als een missie zie.

        En weet je Robert, wat maakt het uit zoals ik al schreef. Uiteindelijk zullen we allemaal herinneren wie we zijn ( zo verwoord ik het dan hè ). En dan gaan we een feestje bouwen.

        Karma heb ik niks mee. Ik ben me bewust van me scheppende vermogen en door te zijn wie je bent straal je dat ook uit. Natuurlijk heeft het invloed op mensen. Alleen sta ik daar niet bij stil.

        Waar ik nu sta in het leven is genieten, dingen doen die ik leuk vind waar ik blij van word en heel belangrijk in het hier en nu zijn. Dat zijn voor momenteel de sleutelwoorden. LEVEN!!!!!

        Ik bedoelde het overstijgen van geboorte en dood in dit fysieke lichaam die we nu hebben. :),

        liefs sabine

        • Hoi sabine,

          Helpen op zich zelf is geen missie van mij hoor, daar zit wel een stuk inhoud achter 🙂

          Qua karmische relaties : dat valt te ontdekken als mensen (die dicht bij je staan) op een bepaalde manier aan je ‘trekken’. Dat ze je, en jij hun, op een bepaalde manier kunnen raken.
          Kijk naar familie en wellicht een hele goede vriend.
          Jij kiest overigens zelf om bij je vader en moeder geboren te worden. Het is geen toeval dat je voor hun, en hun levenslessen kiest. Je ouders en omgeving zorgen voor de optimale omstandigheden voor jou om je lessen te leren.

          Weet jij wie je bent? Heb jij al herinnert wie je bent?

          Groeten van Robert

          • heey robert,

            Jaa, ik weet wie ik ben 🙂

            Ik weet dat ik me ouders heb uitgekozen. Ik weet van de afspraken(contracten) die ik heb gemaakt heb met meerdere mensen die in mijn leven zijn geweest, nog zijn en nog komen…….:)

            en jij? Herinner jij het al?

            liefs sabine

            • heey robert,

              Kleine aanvulling…..

              hoewel die nog komen is voor mij op dit moment nog een onbeschreven blad….

              liefs sabine

  8. heey Lia,

    Ik zie(lees eigenlijk)dat je heel veel weet en heel veel kennis hebt. Jij leest waarschijnlijk heel veel en heb je overal in verdiept op veel verschillende gebieden en zeker ook het spirituele aspect. Dit kan tevens ook je valkuil zijn. Dit is ook wat ik je probeerde duidelijk te maken. Te veel willen weten en begrijpen is gewoon niet haalbaar en je komt hierdoor teveel in je hoofd te zitten en verwijdert je alleen nog maar meer van je gevoel(hart) Het zijn maar woorden van mensen die het opschrijven en je neemt het aan als waarheid. Als je het in je leven brengt en er werkelijk naar gaat handelen dan kom je er pas achter wat voor jou de waarheid is. Als je jezelf en andere mensen wil begrijpen dan is de beste manier om het te gaan ervaren en het in je leven toe te passen. Alle kennis die je nu hebt opgedaan breng het in je leven door er naar te gaan handelen dan kom je ook bij je gevoel en dan ga je het WERKELIJK begrijpen. Doe hiermee wat je wil………

    liefs sabbine

    • Dag Sabine,
      Ik zit niet in mijn hoofd en ik zit niet in mijn hart, zoals jij je dit waarschijnlijk voorstelt. Denken en voelen (aanvoelen) zie ik als gereedschap/middelen waarmee ik in de zichtbare wereld o.a. kan communiceren. Ik ben ook niet op zoek naar dé of mijn waarheid, maar groei naar steeds meer werkelijkheid. Zijn is voor mij synoniem aan werkelijkheid.
      Ja, ik ben echte boekenwurm, omdat mijn interesse en passie nu eenmaal uitgaan naar spiritualiteit. Ik heb ontzettend veel geleerd van de schrijvers. Er wordt wel eens vergeten dat bij gebrek aan iemand in de buurt die inzicht kan verschaffen, er altijd nog boeken zijn. Waarom worden boeken toch altijd gekoppeld aan honger naar verstandelijke kennis? Is er verschil tussen Sabine die mij hier iets wil uitleggen, en een schrijver die mij via zijn boek iets wil uitleggen? Ja, dat verschil is er. Met boeken treden de meest verheven personen namelijk zomaar je huiskamer binnen. En van dit soort mensen heb ik wel wat te leren.
      Ik lees dus, omdat deze personen mij al jarenlang inzicht verschaffen, mijn ervaringen helder uitleggen, en mij in hoge mate inspireren om steeds een stapje verder te gaan in mijn geestelijke ontwikkeling. Diezelfde auteurs waarschuwen trouwens overvloedig voor verstandelijke kennis als één van de vele valkuilen. Zij beweren ook dat ego niet het grootste probleem is waar mensen last van hebben, maar onwetendheid. Groet, Lia

      • Makes sense to me, om de ervaring zodoende te koppelen aan een stuk verdieping (in boek) of bepaalde ‘gaten’ in je wijsheid te vullen.
        Doe ik ook…

      • heey Lia,

        ik heb nooit gezegd dat boeken niet verrijkend kunnen zijn en inzicht en kennis kunnen verschaffen. Ik lees zelf namelijk ook graag.

        Ik denk dat wij wel hetzelfde bedoelen alleen jij formuleert het anders als ik.

        Jij hebt het over groeien naar jou werkelijk (zijn).
        Dat doe ik ook alleen ik verwoord het anders dan jij.
        Hoewel ik doe eigenlijk niet zoveel meer :).
        Ik laat en ben gewoon.

        Ik constateer door je manier van schrijven dat je veel kennis hebt en ook dat is ook prima.

        nieuwsgierigheid brengt je ver en daar groei je ook zeker door. hierdoor sta je open voor vernieuwingen.

        Je schreef ook dat de auteurs waarschuwen voor verstandelijke kennis als een van de vele vuilkuilen.

        Dat is eigenlijk precies wat ik bedoelde……
        toch bedoelde ik nog iets anders.

        Jij schreef eerder ik wil alles begrijpen en daar speelde ik op in door te zeggen, je kan niet alles begrijpen en door dit los te laten, ga je het juist begrijpen 🙂 Hierdoor kom je zoals jij het verwoord in je werkelijk in je zijn.

        liefs sabine

        • Hi Sabine,
          Het is goed, hoor. Probleempje van dit soort communicatie is, dat er twee computers tussen zitten plus enkele kilometers afstand. We moeten het dus hebben van wat iemand opschrijft, en dit kan al snel anders worden geïnterpreteerd, dan de bedoeling is. Ik voelde mij een tikje geraakt, omdat ik schrijvers zo waardeer. Zij houden hun kennis, inzicht en ervaringen namelijk niet voor zichzelf, maar willen die via boeken delen met een groter publiek. Op die manier krijg ik de mogelijkheid om te leren en dezelfde ervaringen te herkennnen. Vooral bij dit laatste voel ik dan een soort verbondenheid. En verbondenheid betekent voor mij heelheid.
          Ik snap dat ik niet alles en iedereen in alle opzichten kan begrijpen, maar doe toch pogingen om e.e.a zo dicht mogelijk te benaderen. Sommige van mijn lijfboeken lees ik wel 10 keer compleet stuk, en dan blijkt toch, dat ik er steeds meer van begrijp. Ik snap dus dat ik niet voorbij mijn eigen grenzen kan kijken, maar toch blijkt telkens dat mijn bewuste Zijn zich door de jaren heen verruimt. Boekenwurm verslindt dus boeken, en ik zal niet de enige zijn. Geiten en konijnen zijn er ook dol op. Liefs van Lia

  9. heey Robert,

    Het was geen moeten bij mij hoor. Moeten is een woord wat niet in mijn woordenboek thuishoort : )

    Ik wilde net als Lia alles begrijpen maar ik ben er wel achter gekomen dat je gewoon niet alles kunt bevatten en begrijpen. Hierdoor ga je teveel in je hoofd zitten met als gevolg totale verwarring en meer verwijdering van je hart. op het moment dat je het loslaat, het willen weten, het willen begrijpen dan ga je het WERKELIJK begrijpen(voelen).
    Dan kom je in jezelf en dan komen de antwoorden vanzelf op een heel andere manier dan je ooit gedacht had : )

    Daarnaast heb jij het steeds over een missie die je hebt over het willen helpen van mensen. Zolang je deze gedachte hebt dan mag je jezelf nog wel even helpen….

    Met alle respect hoor Robert, dit stukje herken ik ook.
    Ook dit heb ik in het verleden gehad, maar ook in deze ben ik er achter gekomen, verbeter/help/begeleid/ondersteun de wereld begin bij jezelf….

    Ben ik er voor me vrienden/familie of zomaar iemand als ze een luisterend oor nodig hebben? Ja. Als een wildvreemde struikelt, dan help ik hem overeind, Als ik iemand me voor bij loopt groet ik met een vriendelijke lach. Als de buurvrouw me hulp nodig hebt voor het tillen van een kastje dan help ik even. Dat vind ik gewoon normaal.

    Heb ik een missie? Nee, we zijn naar de aarde gekomen om te herinneren wie we in werkelijkheid zijn en dat is uiteindelijk voor alle mensen precies hetzelfde. : ),

    liefs sabine

    • Ha sabine,

      Je kunt inderdaad ook niet alles bevatten en begrijpen 🙂
      Maar als je zegt dat je het ging loslaten, doet me denken dat je het eerder vasthield… daarmee kun je jezelf onder druk zetten, en dat is eigenlijk wat ik bedoel. Daar zit/zat dus iets in de weg.

      Het willen helpen (van mensen) is m’n zielsintentie, daar denk ik dat mijn ziel wil dat ik dat niet verander 🙂
      Naar het gaat hier nu net om de nuances : dus zet ik mezelf onder druk om mensen te moeten helpen? Nee. Vergeet ik mezelf als ik mensen ga helpen? Nee, ik blijf in balans.
      Het gaat er om dat je jezelf gaat waarnemen en in welke mate je vrij bent en voelt. Dat is je ingang. Een stuk goedheid wat je meedraagt hoef je niet te veranderen, dat hoef je niet te willen 🙂

      En het begint inderdaad bij jezelf. 🙂 Mijn plan is dan ook om onvoorwaardelijke liefde in/naar mezelf te bewerkstelligen. Dan wordt mijn missie eenvoudig 🙂

      Geloof me (of niet) : iedereen op aarde heeft een plan wat levenslessen omvat teneinde je levensmissie in te zetten.
      Niet ieders plan is om te herinneren wie we zijn (en daar iets mee te doen).

      Hartelijke groet van Robert

      • heey robert,

        Stel Robert jij wil denk ik net als ik een mooi, liefdevolle, vredige wereld. Iedereen heeft eten en drinken, geen oorlog meer, iedereen is blij en in harmonie met elkaar.

        Niemand heeft jou hulp/steun/begeleiding dan nodig want alles is al goed dan toch? Wat bis dan jou missie?

        liefs sabine

        • Hoi sabine,

          Je levenslessen en missie maak je voor dit leven, dit tijdsvak en omgeving. Dat blijf je doen, en je bepaalt elke keer wat passends, totdat je klaar bent met leren (of wat anders). Uiteindelijk werken we met z’n allen aan een groter doel.

          Hoe denk je dat we die toekomst bereiken? Dan is het toch fijn als er mensen zijn die anderen weer kunnen helpen met hun proces 🙂 Zodra ik onvoorwaardelijke liefde kan ervaren in/naar mezelf zal dat een heel stuk makkelijker worden. Elke stap daar naartoe helpt me ook om in bewustzijn te groeien, beter in staat om waar te nemen (bij anderen) waar “het probleem” zit.

          Groetjes Robert

          • heey Robert,

            Achteraf wist ik dat dit antwoord zou komen.
            Laat ik het anders stellen. Je zegt dat het je missie is om anderen te helpen, maar als ik het dan in jou woorden zou formuleren zou ik het zo zeggen dat het je missie is om jezelf te helpen. waardoor je dus uiteindelijk ook een ander beter kan begrijpen/helpen/ondersteunen.

            Tijd is een illusie….jij bepaalt jou werkelijkheid , jou wereld. Is het niet gewoon fijn als je je meer focust op jou wereld in plaats van de buitenwereld?

            Zodat jou wereld in deze wereld vredig is en dan ga je creëren en scheppen voor jouzelf, wat jij leuk vind, lekker er mee spelen, het maakt niet uit wat je doet als jij er maar goed bij voelt. Dan help je het groter doel sneller te bereiken dan je te richten op het helen van de buitenwereld. Dan doe je het al door het zelf te zijn. het voorbeeld te zijn, dan is je bereik grootser….. : )

            liefs sabine

            • Hoi sabine,

              Wat je in de eerste alinea schrijft is ook min of meer wat ik bedoel. Feitelijk ga je eerst met jezelf aan de slag, zodat je anderen kunt helpen.
              Het levensplan = levenslessen + levensmissie. Dat is het onderscheid. Je leert juist die lessen om die missie in te kunnen zetten. Mooi he! 🙂

              Ik richt me dus primair op mijn eigen heling, maar dat wil niet zeggen dat je ondertussen niks aan je missie kunt doen.

              Over tijd is een illusie : in de hogere dimensies wel, hier op aarde niet. Jij wordt toch ook ouder? 🙂

              Mijn wereld is graag een wereld met onvoorwaardelijke liefde, ik trek graag de hemel naar beneden, met de voetjes op aarde. Een paradijs op aarde. Ik ben onderweg 🙂

              Groetjes van Robert

  10. “Lia schreef ergens; En kunnen genieten van een film of toneelstuk? Er verheugd mee kunnen zijn?”

    Omdat Lia zo graag naar de 200 wil, schrijf ik hier verder.

    Lia, er is niets in mij wat genieten kan of ergens verheugd mee kan zijn.

    Ik kan me voorstellen dat als je dat zelf niet herkent er geen herkenning van mijn woorden is en ze vertaalt worden vanuit ‘die dualiteit van wel en niet verheugen’.

    Je zou je misschien kunnen afvragen; wat is genieten, wat is verheugen?

    Wat is datgene wat verheugd en geniet?

    Maar als jij dat wel ervaart dan is dat toch geheel prima?

    Lekker genieten en verheugen hoor.

    Mogelijk nog ter verduidelijking, al betwijfel ik het zonder te betwijfelen, als je me zou zien dan zou je zeggen; nou die Aart is aan het genieten (zo ziet het er aan de buitenkant uit en in zijn doen en laten) MAAR er is niet het gevoel of de beleving van ene Aart/ik die aan het genieten is om iets.

    Ik zou ook kunnen schrijven; er is enkel een constant genieten, een genieten om niets, een genieten zonder aanleiding. Maar er is niet iets wat ergens van geniet, dat zegt; ‘oh wat geniet ik’ of het gevoel heeft te genieten.

    • Hola, hola, meneertje. Heb IK ergens gezegd naar 200 te willen? Vind ons uitgebreide gefilosofeer leuk en héél boeiend, maar zie wel waar het schip strand.
      Ik snap wel dat er geen ik/zelf-Aart is die zit te genotteren, en “genieten om niets” herken ik. Maar er moet “iets” zijn, waardoor je je hiervan bewust bent. Dit is volgens mij bewust-Zijn (aanwezig-Zijn). Wat je ook doet, ook al doe je niets, je bent er altijd bewust bij aanwezig in hier en nu.
      Vraag mij af wie er dan een keuze maakt. Ik bedoel: je stapt naar HEMA voor ontbijtje. Maar waarom niet thuis een broodje pindakaas smeren? Ik hoor je al zeggen: “de pindakaas was op”! Of: “er is niemand die een keuze maakt; het gebeurt gewoon”. Maar er is dan toch op z’n minst een aandrijvende kracht die jou liever naar HEMA stuurt? Wie of wat is dan die aandrijvende kracht? Wie of wat ervaart die kracht? Zou dit Aart (bewust-Zijn) kunnen zijn? En vooral, wie of wat bepaalt dat keuze valt op HEMA en niet op broodje pindakaas? Zou dit Aart kunnen zijn die op dat moment meer trek heeft in HEMA, dan in pindakaas? Dag Lia

        • Omdat ik de dingen die zich in mijzelf afspelen tot op het bot wil begrijpen. En omdat ik meen, dat mensen in hun ziel hetzelfde zijn en dezelfde zielservaringen hebben, die je mogelijk kunt delen, zodat ik mijzelf weer beter kan begrijpen.

          • @Lia, datgene wat begrijpen wil zit juist in de weg en daardoor is er niet dat simpele ‘ZIJN’.

            Jij gaat mogelijk nog uit van ‘een vernauwing’ die het geheel begrijpen wil en dat dan met ‘vernauwingen’ delen wil.

            Mijn inziens is dat niet mogelijk, je kunt enkel ‘vernauwing’ delen.

            Het geheel is geheel op zichzelf.

            Het gaat mij enkel om het geheel, die grenzeloosheid, die egoloosheid en vandaaruit valt/hoeft er niets begrepen te worden, is er geen grijpen/controle/delen.

            • Een ziel kan meerdere intenties meebrengen naar aarde om neer te zetten.
              Willen is daarom geen graadmeter voor iets wat in de weg kan zitten. Moeten daarentegen wel.

            • Aart, begrijpen is voor mij een standaardwoord met hoge potentie. Het betekent voor mij o.a onderzoek, kennen, directe ervaring, bewustwording, vereenzelvigen, verdiepen, inleven, etc. Dit alles schuif ik onder de paraplu begrijpen.
              Ik vergat nog antwoord te geven op je vraag wie is Lia?
              Als ik terugkijk op mijn leven, is er altijd een vast “punt” (liever houvast) geweest in mijzelf. Zo klein als ik was, heb ik dit geweten/gekend. Een punt dat onveranderlijk hetzelfde is. Juist hierdoor KEN ik mijzelf. Ik noem dit onveranderlijk aanwezig zijn: “zelf”. Het was en is en zal er altijd zijn.
              Wat betreft de vernauwing waar je over spreekt. Voorzover ik aanwezig zijn als punt heb ervaren, begint dit zich sinds enige maanden uit te breiden tot zeg maar een veel ruimer aanwezig zijn. Ook dit is even wennen, en wil ik beter kennen/begrijpen. Dag, Lia

          • heey robert en Lia,

            Ik ervaar dat ook zo en ik begrijp Aart nu weer in deze….:)

            Ook in dit voorbeeld kan ik zeggen dat ik in het verleden alles en iedereen maar wilde begrijpen en bleef maar zoeken naar antwoorden. Zocht alles tot de bodem uit totdat ik op een punt kwam dat ik doodmoe hiervan werd en toen liet ik het los. En op dat moment ging ik het werkelijk begrijpen:)

            Want weet je hierdoor verwijder je alleen maar meer van de bron. Dat is mijn ervaring. Wilde ik toch even zeggen…

            Hee Robert en Lia en Aart zullen we toch de 200 gaan halen :)…..

            liefs sabine

            • Hoi sabine,

              Zo te lezen was het bij jou een geval van ‘moeten’ en jezelf ergens onder druk zetten. Goed dat je dat achter je hebt kunnen laten.

              Ander voorbeeld : ik wil graag mensen verder helpen. Dat doe ik niet omdat ik dat moet of ik iets van hun wil, maar omdat het een positieve (zuivere) intentie is waarmee ik wat wil neerzetten op aarde. Niet elke handeling, iets willen, is dus een ingang voor iets wat je verder zou kunnen afpellen…

              Fijne avond, groeten Robert

  11. Robert, ik wil jou ook graag bedanken voor al je reacties, moeite en aandacht. Of we elkaar nu wel of niet begrijpen; of we het nu wel of niet met elkaar eens zijn… juist dit laatste spoort mij altijd aan om weer eens over een paar zaken te mijmeren. Ik zal altijd een “zoekende” blijven; ben altijd bezig met een ontdekkingsreis, en dit maakt mijn leven als één groot avontuur. Fijne woensdag, Lia

    • Dag Lia,

      Leuk om te horen en graag gedaan! En ik denk dat we elkaar voor het grootste deel wel begrijpen, omdat wat we zeggen redelijk op elkaar aansluit. Je voelt vanzelf wel of het aansluit bij de/je hogere waarheid.

      Jij ook bedankt voor je reacties. Ik vind dat je mooie en sprekende teksten kunt schrijven! In het begin vond ik ze soms wat “abstract” en kon ik het niet goed meer volgen, maar dat is anders geworden…

      Zoekende ben ik zelf niet meer, in de zin dat mijn huidige weg leidt naar waar ik naar toe wil (zie ook reactie net naar Sabine). Ik weet alleen niet hoe de tussenstappen precies zullen verlopen en wat ik tegenkom.

      Fijne dag, groeten Robert

  12. Of het is doorzien?
    Aart, sommige zaken hebben even tijd nodig om te rijpen, en er de juiste woorden voor te vinden.
    Wie is er die Liefde voelt?
    Wie is er die Stilte hoort?
    Wie is er die moet wennen?
    Wie is er die niet hoeft te wennen?
    Wie is degene die niets ervaart, zelfs geen niets?
    Is er niet altijd een waarnemer, een aanwezig Zijn?

  13. Dank je wel Robert, jij ook succes!

    En uiteindelijk keren we toch allemaal weer terug naar de bron, iedereen in zijn eigen tijd en iedereen bewandelt zijn eigen unieke pad 🙂

    liefs sabine

    • Hoi sabine,

      Dank je! 🙂

      Kan het even niet laten om dit nog te zeggen over je laatste zin. 🙂 De weg terug naar de bron is voor (bijna) iedereen universeel, alleen wat je tegenkomt aan lessen (thema’s) is voor iedereen wat anders.
      Ik vind het prachtig en verbazingwekkend zoals dat werkt, voor mezelf en anderen. Dat stelt me ook beter in staat om een ander te helpen (missie).

      Maar goed, ik moet niet te veel de predikant uit gaan hangen 🙂

      Hartelijke groet, Robert

  14. Hallo Sabine,

    Niks op tegen om te gaan onderzoeken wat een andere zienswijze voor je betekent. Wat ik bedoel te zeggen is dat je je (eigen) zienswijze/weg nog niet ontdekt hebt wellicht? 🙂

    Klopt, ik ben niet vrij van belemmeringen, ze blijven maar komen 🙂 Elk stapje groeiend in bewustzijn maakt je schouwing weer groter en zie je ook weer meer bij jezelf (en anderen). Gevoelswaarneming daarbij is van essentieel belang, dus prijs je gelukkig dat je een gevoelsmens bent.

    Hoe ik dat weet? Op de eerste plaats is het een weg waar je geleidelijk naar toe groeit. Je klimt omhoog die berg op, elke stap een stap dichterbij onvoorwaardelijke liefde naar jezelf. Ik weet hoe die stapjes voelen, stapjes van vrijheid in jezelf, stapjes bewustzijn, stapjes liefde naar jezelf. Dit is mijn eigen ervaring in het hier en nu. En daar gaat het toch om, waar je nu staat en wat je volgende stap gaat zijn?
    Als ik je zou vertellen dat de bron om volmaakte liefde gaat, zou je dat dan geloven? Het gaat niet om andermans/mijn woorden, maar om je eigen stappen, jouw weg en ontdekking. Dat is toch een reden waarom je hier op aarde bent?

    Ik ben nogal praktisch ingesteld wat dit soort zaken betreft. Ik ben niet zo zweverig voor spirituele begrippen (denk ik), ik vind dat je er wel wat aan moet hebben.

    Groeten van Robert

    • heey robert,

      Neen hoor, ik heb absoluut een eigen zienswijze.
      alleen hij verandert voortdurend….., dat is zeker een goed ding vind ik. Wat ik nu denk, kan een paar weken later weer anders zijn. Ik sta open en groei elke dag. Soms lijkt het even een tijdje stil te staan en dan ineens kan er weer een spurt komen en sta ik er weel heel anders in dan eerst.

      Het is niet dat ik jou niet wil geloven en Aart wel. Ik heb mijn eigen waarheid en bewandel mijn eigen pad. Door een aantal voorbeelden die hij gaf zag ik ineens een herkenning vanuit mijn eigen ervaringen en dat klopte wat hij schreef. Zo ervoer ik dat ook. Als iets geheeld is en het komt weer op je pad dan doet het niets meer met je. De emotie is er niet meer en er is ook geen gevoel meer bij. Wat er toen gebeurde was dat ik het wel herkende wat er gebeurde maar meer een soort van gewaar zijn zeg maar. Ik vind het moeilijk om het onder woorden te brengen maar begrijp je wat ik hier mee zeg? Voel ik nog dan nu? Natuurlijk, ik voel veel. Ik kan goed bij mijzelf blijven en me bewust zijn van energieën van anderen. Ik ben dicht bij mijzelf waardoor ik ook kan voelen wat van mij is of van de ander. Voel ik liefde? Absoluut. Als ik zie dat het goed gaat met een ander in welke zin dan ook word ik heel blij van en jubelt mijn hartje. Als ik muziek luister of een mooi gedicht lees kan het me raken tot diep in mijn ziel en kunnen de tranen over mijn wangen biggelen. ik word ook blij van mezelf en lach ook vaak om mezelf (steeds meer). Ben niet meer zo serieus, wil zeker ook niet meer alles weten, het maakt me niet meer uit, het doet er niet toe.

      Om weer terug te komen bij Aart( beetje raar eigenlijk om over hem te praten terwijl hij er niet eens is nu.
      Ik zeg niet dat het de waarheid is wat Aart zegt, ik zeg ook niet dat mijn waarheid de waarheid is. Of dat jou waarheid de waarheid is. Ik zag alleen herkenning en dat neem ik weer mee op mijn reis:),

      liefs sabine

      • Hoi Sabine,

        Lijkt me heel goed om je eigen waarheid te vormen en je eigen pad te bewandelen. Dat is ook wat ik bedoel. Dat vind ik een gezonde insteek.

        Wat je zegt over helen, dat begrijp ik. Daarover denk ik niet dat we een ander beeld hebben. Kort door de bocht : heling neutraliseert het achterliggende ‘negatieve’ gevoel, waardoor je bv een situatie niet meer als pijnlijk ervaart.
        Het proces van heling is het proces naar onvoorwaardelijke liefde.

        Wat je schrijft over je gevoelens, leuk om te lezen 🙂 Zolang dat er is, is het goed.

        Wat betreft die waarheden : daarom zei ik dat het handiger is om te kijken waar je nu staat, wat je eerstvolgende stap zal zijn, en welke drijfveer je hebt.

        Succes met je heling!

        Hartelijke groet, Robert

  15. Hoi Lia,

    Wat je hieronder schijft sluit wel aan bij mijn voorstelling (in wording) en wat ik miste. Jij schrijft dat goed op!

    Bedankt, groeten Robert

    = = = = = = = = = = = =

    Hi Robert,
    Ik denk dat Zijn (God) als Bron of basis in principe in alles aanwezig is. In jou en mij, in een steen, in een bloem, in een sterren-stelsel. De pointe is, dat niet alles en iedereen zich hiervan bewust is. Niet alles en iedereen kan bewust Zijn. Een steen, een slak Zijn even zo goed als ik (aanwezig), maar zich veel minder bewust van hun (aanwezig) Zijn dan ik. Dit geldt ook voor elke plant, elk dier, elk mens en alle mensen onderling. De mate waarin iets of iemand bewust Is (een ruimer bewustzijn heeft), levert een hiërarchische structuur op, waarbij de één meer kan overzien dan de ander. Er staan dus altijd mensen (e.a wezens) boven en onder ons. Bewustzijn in de zin van helder besef, komt voor mij dus neer op bewust-ZIJN. M.a.w. je ontwikkelt helder bewustzijn door bewust te ZIJN. Uitsluitend de mens bezit die mogelijkheid tot ontwikkeling. Doeg, Lia

  16. Hoi Aart,
    Ik vind het steeds moeilijker onder woorden te brengen, omdat er zoveel met elkaar samenhangt. Ik denk soms, laat mij maar lekker stilletjes Zijn, dan is er niets om aan te wennen. Zit ik lekker in mijzelfje, kan ik vandaaruit prettig op aarde bezig zijn en gebeurt het gewoon. Maar tussen Zijn en aarde blijkt er een Lia-waterig te zitten en nog veel meer. Dit gooit de boel een beetje in de war.
    Punt 2 is dat “Zelf” voor mij een “afgebakend” stukje bewustzijn is, waarin ik mij toch als begrensd “iemand” ervaar, namelijk waarnemer/getuige. Afgebakend, omdat ik toch niet verder kan kijken/ervaren dan mijn neus lang is. Ik ben de hele kosmos niet, hooguit een druppeltje erin. Maar nu lijkt druppeltje ook nog te moeten oplossen in zee. Dat is allemaal een beetje te veel van het goede. Snap het niet, zal dingen wel door elkaar halen. En ik hoor jou alleen maar praten over Bron en ego. Daartussen zit voor jou kennelijk niets??

    • Ja, en dan begint er ook nog zoiets als Lia-lucht zonder gewicht. Ik schrik mij er een hoedje van. De kwestie is dat ik mij altijd heb bezig gehouden met zeg maar bewustzijn, en verder graag voetjes op de grond.

    • Heey Lia,

      Aart heeft al verteld dat hij daar is geweest.

      Ik begin nu wel de herkenning te zien in wat hij nou bedoelt. Begrijp me niet verkeerd want ik ben daar ook nog niet gearriveerd waar hij nu zit maar het kwartje is wel gevallen. Als ik terug kijk naar bepaalde situaties die me in het verleden raakten. Maar als er dan zo een soort gelijk situatie plaats vind dan doet het me niks meer. ik heb er totaal geen gevoel meer bij en of emotie.

      Als je dan uit eindelijk al die delen/aspecten van jezelf doorleefd/ gevoeld en uiteindelijk geheeld hebt dan blijft er niks meer over. Ik kan me dus wel voorstellen dat je dan nergens meer een gevoel/ emotie bij ervaart dan. Zelfs met betrekking tot liefde. Ook liefde is een emotie en of gevoel. Dus wat zal er dan voor in de plaats komen als ook alle delen met betrekking tot liefde doorleefd zijn?

      Ik weet het ook nog niet hoor Lia, maar als ik Aart nu hoor of lees eigenlijk is dat een heel ander iets dan wij ons eigenlijk bedacht hadden.

      misschien kan je hier iets mee,

      liefs sabine

      • Hallo Sabine,

        Als je die delen van jezelf hebt doorleefd en doorvoeld, zoals je zegt, dan betekent dat die delen geen negatieve lading meer voor je hebben. Ze remmen je niet meer af, ze vernauwen of verkrampen niet meer.

        Wat er dan overblijft is (gelukkig) niet niks. 🙂 Het is namelijk dat wat je in essentie bent : licht en liefde!
        Het is overigens niet de bedoeling dat je niks meer voelt. Gevoel is zo’n beetje de belangrijkste manier hier op aarde om waar te nemen en tot innerlijke groei te komen.

        Liefde kun je niet doorleven, want liefde is de primaire motor waarop je levenslessen zijn gebaseerd.

        Als je dit stukje zo typt voel ik me geroepen om er iets over te zeggen, in de hoop dat je ergens herinnert dat het om liefde gaat. 🙂

        Hoop dat het je helpt.

        Hartelijke groet Robert

        • heey robert,

          Tuurlijk mag je er wat over zeggen.

          Wat ik probeer te zeggen is dat ik me wel er iets bij kan voorstellen wat Aart probeert duidelijk te maken.
          Ook liefde heeft heeft 2 kanten. Liefde met voorwaarden en liefde zonder voorwaarden ( onvoorwaardelijke liefde). Ook al is het een positief, fijn, warm heerlijk gevoel. Het is en blijft een emotie die iets bij je losmaakt. Het kan (waarschijnlijk onbewust)toch te maken hebben met delen van jezelf die nog iets nodig hebben. Ik kan me hierin wel vinden…..

          Ik kan zo een paar voorbeelden geven van meerdere mensen om mij heen die heel veel liefde (onvoorwaardelijk) geven aan anderen zonder er wat terug voor te willen. Ze willen alleen maar helpen, staan voor iedereen klaar. Maar het grappige is dat al deze mensen geen goed zelfbeeld hebben. Ben ik wel goed genoeg? Ze twijfelen veel aan zichzelf, ben ik wel mooi? Vaak kampen ze ook met schuldgevoelens. Robert als jij heel eerlijk naar jezelf kijkt en jij geeft onvoorwaardelijke liefde naar de mensen om je heen spelen er dan nog emoties in je om? Ik hoop dat je begrijpt wat ik bedoel mijn woordenschat is niet zo breed maar ik hoop dat je begrijpt wat ik bedoel.

          hartelijke groet terug sabine

          • Ha Sabine,

            Leuk dat je reageert. Ik krijg het gevoel bij jou dat je nog wat zoekende bent.
            Je kunt uit al deze teksten die voorbij komen alleen uithalen wat jou het meeste aanspreekt 🙂

            Je hebt aardse liefde en onvoorwaardelijke liefde. Beiden leveren een ervaring op, een gevoel.
            Aardse liefde is zoiets als genegenheid tonen. Onvoorwaardelijke liefde is het resultaat van het je ontdoen van alle belemmeringen die in de weg zitten om je essentie als “pure liefdevollle ziel” te kunnen ervaren. En als je dit bij jezelf bereikt, en dus die levenslessen in liefde en vertrouwen hebt geleerd, betekent dit automatisch ook naar een ander. Da’s een hele weg tot innerlijke groei overigens.

            Onvoorwaardelijke liefde is iets heel bijzonders, het heeft iets goddelijks in zich. Geen oordelen, geen bewijsdrang, geen ontkenningen over jezelf, geen belemmerende overtuigingen, geen trekkende (karmische) banden, etc.

            Het voorbeeld wat je geeft is dat die mensen zichzelf juist niet onvoorwaardelijk liefhebben, immers ze kampen nog met de nodige belemmeringen in zichzelf. Wil niet zeggen dat ze geen aardse liefde geven/tonen, maar daar zitten voorwaarden aan zoals je noemt. Als je jezelf onder druk zet om het goed te moeten doen, en daar aan twijfelt, dan is daar een concrete oorzaak voor die de moeite waard is om te onderzoeken. Je gaat het namelijk bij een ander halen en niet bij jezelf. Dat is een afhankelijkheid die jezelf in de weg staat.

            Toevallig zijn de dingen die je noemt ook dingen waar ik mee heb geworsteld. Het zijn allemaal belemmeringen (stukjes levensles) die je een ingang tot innerlijke groei bieden. Zo ben ik weer een aantal stappen verder gekomen tot groei en onvoorwaardelijke liefde. Ik ben momenteel niet vrij van belemmeringen, dus kan heus wel geraakt worden of iets dergelijks.

            Hartelijke groet, Robert

            • heey robert,

              Ik begrijp wat je bedoelt, toch begrijp ik ook wat Aart ons duidelijk probeert te maken.

              Zoekende ben ik trouwens niet meer :). Daar in tegen ben ik me wel heel bewust van mezelf wie ik ben. En als er mensen op me pad komen met een zienswijze die ik nog niet eerder gehoord heb luister ik daarna en ik kan er dan iets mee of niet. In Aarts geval dus wel, hij heeft me toch aan het denken gezet.

              Ik heb het zelf nog niet ervaren waar hij over schrijft aangezien ik zeker een gevoelsmens ben :). Theoretisch begrijp ik wel wat hij schrijft.

              Robert je schrijft ook dat je zelf ook nog niet vrij bent van belemmeringen, hoe weet jij dan dat onvoorwaardelijke liefde voelt zoals jij het nu beschrijft? Ken je zo iemand?

              Ik ken nog niemand die vrij is van alle belemmeringen, dus we kunnen suggereren dat het zo zal voelen maar misschien is dat helemaal niet zo, toch?

              Nu kennen we Aart(hoewel echt kennen doen we hem natuurlijk niet). Maar het gekke is, dit heb ik nog nooit eerder gehoord/gelezen wat hij schrijft.

              Dan komt er nog eens bij dat als ik iets lees of hoor of wat dan ook dat het of als waarheid voelt of niet en dan laat ik het gewoon weer gaan. In dit geval met Aart voelt het op een of andere manier als waarheid aan voor mij.

              liefs sabine

      • Ha Sabine,
        Ik probeer Aart te volgen, maar kan niet in zijn zieltje kijken. Ik heb niet gestudeerd voor zielen-knijper. Ik kan begrijpen dat de Bron Niets is, maar waar zou iemand die zich Aart noemt dan volgens jou al geweest moeten zijn? Daar?? Waar Niets is, is geen hier en daar. Ik ben dus benieuwd hoe iemand als Aart tegen deze paradox aankijkt. Ach, helaas lijk ik meer van Napoleon te begrijpen dan van Aart.
        Liefs van Lia

        • hahaha,

          Tsjaah, ik weet het ook niet Lia, want ik ben daar ook nog niet gearriveerd. Maar ik begrijp nu wel wat hij schrijft. Het is blijkbaar anders dan dat wij mensen denken dat het is en dat maakt hij zeker duidelijk. Hoe die ervaring is dat zal nog moeten blijken, maar als ik daar ben laat ik jullie het zeker weten 🙂 Ik denk zoals hij nu naar de mensen kijkt/leest/luistert dat hij gewaar is van alles en ziet waar wij zijn……,

          liefs sabine

          • Volgens mij moeten we het niet zo vaak over Aart hebben. Is niet goed voor zijn ego (pas op: energie hoog plaaggehalte keert terug naar de bron). Doeg Lia

          • Ha Sabine,
            Voor de duidelijkheid nog even dit: met bovenstaande heb ik niet bedoeld te zeggen Aart niet te begrijpen; alleen gezegd Napoleon béter te begrijpen. Wil hier nog aan toevoegen dat Napoleon ook beter te vatten is, omdat er maar weinig aan hem te vatten valt. Groetjes Lia

      • Sabine,
        Als jij zegt “niets te voelen”, wil ik dat niet ontkennen. Maar ik vraag mij af: herken je niet tóch diep in jezelf een soort stemming/gevoel van heimwee? Een soort dieper verlangen (naar iets)? Bijv. verlangen naar Liefde, of verlangen naar wat jij ziet als ideale plek/wereld waar je je thuis zou kunnen voelen? Zo ja, dan is de conclusie dat dit verlangen in je zelf zit, en dus niet in de buiten-wereld te vinden is. Sterker nog: je bent die Liefde; het is je eigen aard. En die ideale plek is jouw wereld. Herken je dit? Dag, Lia

        • Heey Lia,

          Heimwee heb ik in het verleden wel gehad, maar nu niet meer. En ja ik wilde ook een wereld van vrede en harmonie en gelijkheid en eenheid en liefde. Ik ben me er nu wel bewust van dat alles is zoals het is. Hou van alles zoals het nu is.
          Ik ben gewoon in het hier en nu.

          Als ik kijk waar ik nog tegen aan loop heeft dat te maken met liefde naar mezelf toe. Ik vind iedereen mooi en goed zoals hij is, alleen voor mijzelf mag ik nog wel eens wat liever zijn. Gelukkig gaat dat ook steeds beter 🙂 Paar dagen geleden nog een prachtige sessie gehad met Irene Langeveld.
          Wow, dat was echt geweldig, door deze sessie ben ik weer meer van mezelf gaan houden. Nu voel ik eindelijk dat ik ook goed en okay ben.

          Maar nog even om antwoord te geven op je vraag van het verlangen naar liefde. Ik zou het anders willen verwoorden.

          Ik wil heel zijn of eigenlijk voelen want dat heb ik nog niet helemaal. Ik weet dat ik goed ben zoals ik ben en ik weet ook dat ik al heel ben maar wil het ook daadwerkelijk zelf zo voelen. Als iets me raakt in welke zin dan ook dan schouw ik meteen naar binnen om te kijken waar dit vandaan komt. Zo kom ik stapje voor stapje steeds dichterbij totdat ik het punt heb bereikt dat alles geheeld is. En dan zullen we wel zien wat er dan komt…….:)
          liefs sabine

  17. Hallo Lia,

    Zoals ik het zie en ervaar :
    Liefde = Bewustzijn.
    Licht = Liefde.
    Wijsheid = Bewustzijn. (wijsheid is geen boekenkennis)
    Allemaal komt dat op hetzelfde neer. Elke stap groeiend in bewustzijn, is een stap naar (onvoorwaardelijke) liefde naar jezelf. Het jezelf ontdoen van een belemmerende creatie (deeltje van een levensles) levert je een stukje bewustzijn op, maar ook een stukje (onvoorwaardelijke) liefde naar jezelf.

    Je noemt :
    kennis, weten, wijsheid, intuïtie, begrip

    Kennis = weten = wijsheid = begrip (van zaken) = Bewustzijn
    Intuitie = (vertrouwen op) gevoelswaarneming

    De hoogste levenslessen (op het nivo van je hogere zelf) voor eenieder hebben met of liefde of vertrouwen te maken.

    Bewustzijn betekent voor mij begrip van bovenstaande zaken, begrip van het proces van innerlijke groei.

    Dingen graag willen begrijpen : dat herken(de) ik ook bij mezelf. Zodra je merkt dat je er niet helemaal neutraal in zit, dat je het niet kunt loslaten of wellicht iets “moet” van jezelf, dan heb je een ingang gevonden om eens verder te onderzoeken. Dat is waarschijnlijk een stukje levensles. (ik zeg niet dat dit bij jou het geval is) 🙂

    Dualiteit is wat mij betreft indirect een thema. Dualiteit op aarde (aardse dimensies) zorgt ervoor dat je je thema’s (vertrouwen/liefde) kunt gaan leren.

    Dualiteit heeft wat mij betreft alles met liefde te maken 🙂 Namelijk dualiteit (in jezelf) belemmert liefde naar jezelf. Makkelijkste voorbeeld : we kennen allemaal wel oordelen die we naar onszelf kunnen hebben. Dat betekent dat we iets fout (t.o.v. goed) aan/in onszelf vinden, wat de liefde natuurlijk niet ten goede komt. Dat kan alleen maar in de dualiteit, in de aardse dimensies.

    Hartelijke groet, Robert

    = = = = = = = =
    Hallo Robert,
    Dank voor het doorgeven van het artikel. Ik heb het met aandacht gelezen. Ik begrijp dat jij het pad van liefde wilt bewandelen. Ik vind liefde (in al haar facetten) erg belangrijk, maar voor mij is dit niet het enige.
    Het spirituele pad betekent voor mij ook geestelijke groei, d.w.z. ontwikkeling van bewust-Zijn (Licht), en daar vallen voor mij een hele hoop andere zaken onder: kennis, weten, wijsheid, intuïtie, begrip, etc. Ik wil de dingen graag begrijpen, hetzij via mijn brein, hetzij via ervaring. Klein voorbeeldje: in het artikel is sprake van dualiteit. Voor wie verder wil komen met zijn/haar ontwikkeling is het een cruciaal thema. Toch heeft het niets met Liefde te maken. Groetjes Lia

    • Ha Robert, Ik ben er voor mijzelf nog niet helemaal uit, of Liefde identiek is aan bewustZijn, en hoe ik Liefde moet omschrijven. Als ik naar een bloem kijk, dan zie ik zoiets als een stil veld (volgens mij Zijn, bewustzijn). Maar de bloem beweegt groeit, opent en sluit zich. Ik denk dan in dit bewegen onvoorwaardelijke Liefde te zien, die de beweging in gang zet. En zo lijkt het bij mijzelf ook te werken. Er is een basis (stil bewust-Zijn). Maar Liefde lijkt mijn motortje te zijn. Ik voel die energie/kracht in mijn hart/middelpunt, waardoor ik goed op dreef kom, zin in het leven heb, etc. Het is, lijkt mij ook een samenbindende kracht. Liefde bindt mensen samen, maar lijkt ook de motor voor groei/manifestatie, omdat het mijn atomen samenbindt tot een vorm. Het verschil tussen bewustzijn en Liefde zou dan bewegingsloos/stil, cq beweging/motortje zijn. Maar goed, precies weet ik het ook niet, hoor. Dag

      • Ha Lia,

        Volgens mij heeft een bloem geen/laag bewustzijn. Ik meen dat zielen die voor het eerst op aarde komen zich eerst in flora/fauna manifesteren. Dan zou je denken dat alles en iedereen in een proces van innerlijke groei zit, onderdeel van het plan en geheel. Ik weet het niet, het is theoretisch aan mijn kant.

        Dat liefde je motor is (voor innerlijke groei), is volgens mij exact zo! Geldt namelijk ook voor mij 🙂

        Hartelijke groet, Robert

        • Goedemorgen Robert,
          Ik bedoel te zeggen, dat ik op de achtergrond van de bloem een stil veld van Zijn waarneem, waaruit de bloem als idee/beeld voortkomt. Die Stilte ervaar je in feite in de gehele natuur, en zie ik als bewustzijn/intelligentie. Aan elke creatie gaat een idee vooraf. Het idee zou dan in een vorm gegoten worden d.m.v. Liefdekracht, samenbindende energie. Kennelijk is Liefde (motor), dus niet hetzelfde als God (Stilte, Zijn), maar komt Liefde er als een soort hoedanigheid uit voort om iets te kunnen scheppen. M.a.w. Liefde als motor is noodzakelijk om een andere wereld te scheppen, namelijk een wereld van eenheid en saamhorigheid. Liefde (voor jezelf)is nodig om je eigen wereldje te kunnen scheppen. Ha, de zon schijnt vandaag! Groetjes, Lia

          • Goedemorgen Lia,

            Ik begrijp denk ik wat je bedoelt, al gaat deze inhoud voor mij verder dan ik normaal kom. 🙂

            Ik ga er vanuit dat de scheppende kracht altijd liefde is. Sowieso voor het leven.

            Ik weet dat je een proces van scheppen hebt en een proces van ervaren hebt. Zoals de ziel zijn levensplan schept en gaat ervaren in z’n aardse persoonlijkheid (incarnatie) op aarde.

            Maar het Zijn van een bloem is anders dan het Zijn van jij/ik. Daar zit wat mij betreft een verschil van bewustzijn en capaciteit tot waarnemen in. Het doel van de ervaring is ook anders.

            Liefde is de motor tot innerlijke groei…

            Hartelijke groet, Robert

            • Hi Robert,
              Ik denk dat Zijn (God) als Bron of basis in principe in alles aanwezig is. In jou en mij, in een steen, in een bloem, in een sterren-stelsel. De pointe is, dat niet alles en iedereen zich hiervan bewust is. Niet alles en iedereen kan bewust Zijn. Een steen, een slak Zijn even zo goed als ik (aanwezig), maar zich veel minder bewust van hun (aanwezig) Zijn dan ik. Dit geldt ook voor elke plant, elk dier, elk mens en alle mensen onderling. De mate waarin iets of iemand bewust Is (een ruimer bewustzijn heeft), levert een hiërarchische structuur op, waarbij de één meer kan overzien dan de ander. Er staan dus altijd mensen (e.a wezens) boven en onder ons. Bewustzijn in de zin van helder besef, komt voor mij dus neer op bewust-ZIJN. M.a.w. je ontwikkelt helder bewustzijn door bewust te ZIJN. Uitsluitend de mens bezit die mogelijkheid tot ontwikkeling. Doeg, Lia

  18. Lieve allemaal,
    Wil snel meedelen, graag verder te willen met discussie, maar heb vandaag verder geen tijd i.v.m Pasen/visite. Sta hele dag in keuken zwaar ei uit te broeden. Wens iedereen alvast vrolijk paasfeest in winterse taferelen, en sta a.u.b even stil bij de diepere betekenis. Liefs van Lia

  19. Goedemorgen Aart,
    Hoort, wie klopt daar kinderen? Is daar iemand?
    Paradoxaal en wonderlijk genoeg: ja en nee.
    Nee, er is alleen Zijn, niemandsland.
    Ja, er bestaat een vorm-materie-iemand, die zich Lia noemt.
    Nee, deze Lia is niet werkelijk.
    Ja, er verschijnt een ander vorm-vloeibaar-energie-iemand, die in de verste verte niet op de vorm-materie Lia lijkt.
    ‘t Is even wennen.
    Groetjes, Lia

        • @sabine, Napoleon was mijn kamergenoot hier in het huis met dat hoge hek er om heen waar ik niet overheen kan/mag.

          Maar als het een goed teken is dan komt dat huis met hoge hek te vervallen.

      • Aart, als je in de buurt van 200 wilt komen, zullen we nog even moeten doorgaan met pluizen en puzzelen. Ik weet wat ik zelf weet en dat het wennen is, maar ik weet niet zeker wat jij weet en hoe jij dit weet. Maar goed, het zou zomaar, zomaar kunnen dat jij iets weet wat ik nog niet weet. En ik vertrouw nog niet 100% op zoiets als intuïtie. Groetjes Lia

        • @Lia, ik heb me vergist, ik bedoelde dat het enkel een wennen is voor Lia en dat het geen wennen is voor zoals jij het benoemde; ‘een ander vorm-vloeibaar-energie-iemand, die in de verste verte niet op de vorm-materie Lia lijkt’.

          • Ha Aart,
            Het maakt niet uit. Communicatiefoutje ligt geheel aan mijn kant. Ik had het die dag druk, reageerde te snel, ondoordacht en koos de verkeerde woorden. Gisteren terug gelezen, dacht ik oh help, dit kan wel eens stekelig overkomen. Was helemaal niet zo bedoeld. Ik begreep jouw woorden niet en had simpel moeten vragen: wat bedoel je? Overigens is het voor beide Lia’s wennen, hoor. Water kun je wel waarnemen, maar als je het wilt grijpen, vloeit het door je handen. Dag!

            • @Lia, je kwam bij mij niet stekelig over hoor.

              Waar ik het over heb is dat vanuit dat ‘zijn’ er niet zoiets bestaat als ‘wennen’ omdat er daar geen beleving/gevoel is van een zoiets als een Lia.

              Ik ervaar hier niet zoiets als een Aart die ergens aan wennen moet.

              Dat wennen zou betekenen dat er een iets is wat nog ergens aan wennen moet.

              Wat is dat iets wat nog ergens aan wennen moet.

              Vanuit dat ‘zijn’ is er niets als zijnde een vastigheid, een beeld van zichzelf, wat moet wennen omdat er plots een ander beeld is.

              Jakkie gaan we toch naar die 200 en ik had toch zo gehoopt dat we uitgeletterd waren omdat het doorzien was (pas op, hoog plaaggehalte).

  20. Hallo Aart,

    Ik begrijp denk ik wat je zegt, je wilt ons verder laten kijken… en eigenlijk mededelen dat het niet zo zeer om liefde gaat, maar dat er wat anders aan ten grondslag ligt waarom we denken liefde nodig te hebben.

    Stel je voor dat er een punt bestaat die verder gaat dan het concept liefde. Ik denk dan aan iets heel abstracts, niet verenigbaar met aardse persoonlijkheid, ziel of hogere zelf. Dat zijn namelijk allemaal vormen verbonden aan liefde. Denk aan de vorm engelen, die zijn liefde en die brengen liefde (en helpen).
    Met andere woorden : ik kan me niks voorstellen dat er meer is dan liefde. En eigenlijk hoef ik dat ook niet, want het is meer filosofisch dat er meer is dan liefde, het is niet te bereiken, het is ook niet praktisch.

    Er vanuit gaande dat je net zoals ik bent, kom je hier lessen leren en uiteindelijk (in dit of ander leven) een missie neerzetten. Die hebben uiteindelijk met liefde te maken.

    Als je zelfonderzoek zou willen doen, zou je eens kunnen kijken hoe het zit met je gevoelens, je gevoelens over liefde, het wel of niet openstaan van je hart (naar jezelf). Misschien kun je interessante waarnemingen doen.
    Daarbij is het wel van belang om vanuit een open hart te onderzoeken, en daarbij je hoofd zoveel mogelijk uit te schakelen. Dat hoofd remt je openheid af.

    Ik hoop dat je er wat aan hebt.

    Hartelijke groet, Robert
    = = = = = = = = = =

    ik heb geen zienswijze.

    De vragen zijn enkel bedoelt zodat we zelf naar onze mogelijke aannames over bv liefde/onvoorwaardelijke liefde kunnen kijken.

    We stooien met woorden en voelen/denken wat af terwijl we niet onderzoeken waar het daadwerkelijk om gaat.

    Zo zou het misschien mogelijk kunnen zijn dat wat de meeste mensen onder liefde/onvoorwaardelijke liefde verstaan niets anders is dan een gevoel van; geborgenheid, veiligheid, gewenstheid, ontspannenheid of een vingerwijzing/opstapje tot ‘liefde zijn’ is.

    Dat er dan een streven naar die zogenaamde liefde/onvoorwaardelijke liefde is i.p.v. dat er gekeken wordt waar het daadwerkelijk om gaat.

    Eens te kijken waarom we denken/voelen dat er iets in/aan ons ontbreekt.

    Robert, ik wacht geduldig af tot jij tot liefde gekomen bent en me schrijven gaat wat dat nou is.

    Ik hoop dan niet dat je water tot wijn maakt want ik heb liever water.

    • @Robert, okay ik open mijn hart, check nog even of mijn hoofd uit staat en krijg dan gevoelens van LIEFDE.

      En dan?

      Als ik de kraan open draai dan krijg ik tot op heden water.

      Heb ik liever dan die gevoelens die jij LIEFDE noemt, toch?

      Zit ik hier met een open hart naar mezelf (geen idee wat dat mezelf is) te voelen en te voelen en er komt geen drup uit die kraan.

      • Hallo Aart,

        Uit een eerder stukje begrijp ik dat je wel ooit “liefde” hebt ervaren. Even los wat dat precies betekende en wat dat was, wat is er daarna met je gebeurd? Wat is er gebeurd zodat je liefde als een vingerwijzing ging beschouwen, een reden om verder af te pellen, om er overheen te stappen?

        Als je geen liefde kunt voelen is het natuurlijk dweilen met de kraan open 😉

        Hartelijke groet, Robert

    • Hoi Robert,Aart,
      Ik begrijp dus ook iets meer van Aart: hij wil op iets wijzen, ons verder laten kijken naar de Bron. Begrijp dat Aarts uitgangspunt die Bron is. Voor mij is die Bron ZIJN. Op zich abstract, maar bewust te ervaren als “ik Ben” (of Zelf, en ook abstract). Mag dan in de ogen van velen gefilosofeer zijn, naar de ervaring van vele anderen (waaronder ikzelf) wel degelijk werkelijkheid. In mijn optiek is het Zijn wel degelijk te bereiken (te realiseren in jezelf als de ervaring Ik Ben. Volgende fase in dit proces is om deze op zich abstracte ervaring praktisch te leven als aards mens. Het is zelfs Doel om Zijn te verenigen met of te assimileren in de aardse “persoonlijkheid”. Met dien verstande dat met persoonlijkheid dan geen ego is bedoeld. De oude mens (ego) verdwijnt, er wordt een Nieuw Mens geboren, namelijk een geestelijk Zijn of Wezen in een stoffelijk lichaam. Deze Vereniging, in feite van geest(bewust-Zijn)en stof (lichaam), wordt in vele oude culturen uitgebeeld als het Heilig Huwelijk. Groet van Lia voor allebei

      • Hallo Lia, Aart,

        Ja ik begrijp ook dat zijn uitgangspunt een/de bron is. Dat is prima, alleen zoals Aart het voorstelt is dat een andere bron dan ik me er bij voorstel. De bron = liefde.

        Ik kan dat hele ZIJN gebeuren denk ik nog niet zo goed plaatsen in het hele proces zoals ik het ken. Misschien is het gewoon het ervaren van onvoorwaardelijke liefde naar jezelf, waar je stapsgewijs naar groeit. Maar liefde voel je en ervaar je.

        Ik denk dat ik het abstract en gefilosofeer vind, omdat ik het voor de meesten, die met concrete problemen zitten, naar mijn mening niet zo praktisch bruikbaar is om verder te komen. Het gros van de mensen zijn hier op aarde om lessen te leren. Dat gaat altijd wel ergens om liefde. Liefde is daarom voor mij een belangrijk uitgangspunt om tot verandering te komen. Laten we daar maar eens mee beginnen, dat is al een flinke uitdaging voor de mensheid.

        Hartelijke groet, Robert

        • Hallo Robert,
          Ik denk dat mensen alleen of in ieder geval makkelijker te bereiken zijn, vanuit hun eigen standpunt/ervaringswereld. Om in termen van lessen te spreken: een leerling uit groep 1, bereik je niet hem door wiskundige formules onder de neus te smeren. Het proces gaat stapje voor stapje, en je begint ergens op de ladder.
          Ik kan zelf niet helemaal inschatten of Zijn nu identiek is aan Liefde (een en dezelfde Bron dus), of dat Liefde (onvoorwaardelijke Liefde) op de een of andere wijze zeer nauw in verband staat met Zijn, er bijv. direct uit voortvloeit. Je kunt Zijn herkennen aan een aantal hoedanigheden, die wellicht meer aanspreken: onbegrensdheid, ruimte (openheid), stilte, rust, onbewegelijkheid, leegte, nietsheid. In feite eigenschappen die velen ook wel aan God toekennen, bijvoorbeeld bij de bijbelse God (Jahwe: de alom tegenwoordig en aanwezig Zijnde) vinden we deze eigenschappen vaak terug. Het Zijn zelf in onbenoembaar. Om die reden mocht de naam Jahwe ook niet worden uitgesproken, en mocht er geen beeld van deze God gevormd worden, m.i. dus ook geen enkel gedachte-beeld. Van Liefde kun je volgens mij ook geen beeld vormen, hooguit kun je door een omschrijving aangeven wat het kan inhouden, te weeg brengt, etc. Eigenlijk geldt dit voor alle andere emoties en gevoelens ook. Probeer een definitie te geven van haat of jaloersheid of van vrede, en je vervalt ogenblikkelijk in breedsprakige omschrijvingen die de kern niet raken. Volgens mij komt dit omdat e.e.a. verschillende soorten lage en hoge energie of vibraties zijn.
          Trouwens, liefde is voelbaar. Rust is ook voelbaar. Stilte is hoorbaar (als je goed luistert). Veel mensen ervaren op zeer concrete wijze leegte of nietsheid. En ruimte is duidelijk voelbaar (zelf lichamelijk) als een zich openen. We hebben het hier maar druk in ons stalletje. De teller staat inmiddels op 106 reacties.
          Hartelijke groetjes maar weer, Lia

          • Dag Lia,

            De mate van bewustzijn bepaalt de ruimte van je schouwing.

            Wat je zegt over kenmerken van Zijn : voor mij persoonlijk zijn dat deels de kenmerken. Maar ik kan die inschatting ook niet doen, omdat ik ook maar ergens op die ladder sta. Ik kan alleen beoordelen in welke richting ik ga.

            Inherent aan ons verblijf hier op aarde in ons fysieke lichaam, is dat we beelden kunnen vormen, onze zintuigen hebben, kunnen waarnemen, kunnen voelen, ons uiten in taal. Zodoende kunnen we hier ervaren op aarde, wat we niet in de hogere dimensies kunnen.

            Dit is wellicht een aardig stuk voor jou/jullie :

            Hartelijke groet van Robert

            • Hallo Robert,
              Dank voor het doorgeven van het artikel. Ik heb het met aandacht gelezen. Ik begrijp dat jij het pad van liefde wilt bewandelen. Ik vind liefde (in al haar facetten) erg belangrijk, maar voor mij is dit niet het enige.
              Het spirituele pad betekent voor mij ook geestelijke groei, d.w.z. ontwikkeling van bewust-Zijn (Licht), en daar vallen voor mij een hele hoop andere zaken onder: kennis, weten, wijsheid, intuïtie, begrip, etc. Ik wil de dingen graag begrijpen, hetzij via mijn brein, hetzij via ervaring. Klein voorbeeldje: in het artikel is sprake van dualiteit. Voor wie verder wil komen met zijn/haar ontwikkeling is het een cruciaal thema. Toch heeft het niets met Liefde te maken. Groetjes Lia

          • @Lia, ‘Trouwens, liefde is voelbaar. Rust is ook voelbaar. Stilte is hoorbaar (als je goed luistert).’

            Lia, voor wie is dat voelbaar, hoorbaar?

            Is wat er gevoeld/gehoord wordt mogelijk niet een eigen invulling?

            Als jij verdwenen bent is het dan mogelijk om rust en stilte en liefde waar te nemen?

            Als het geheel stil in het hoofd is en de aandacht ligt niet bij de zintuigen ‘wat is er dan’?

            Ja, die 200 gaan we halen hoor.

            • Aart,
              Zou Zijn bewustzijn (namelijk bewust-Zijn) kunnen Zijn? Heb van de vele wijze mannen en vrouwen geleerd, dat er na de dood (gelukkig)toch nog ietsiepietsie van mij overblijft. Stil in mijn hoofd? Ja zeker. Maar zelfs als het er afgehakt zou worden, blijft er nog bewust-Zijn over, toch?

        • @Robert, je mag het onvoorwaardelijke liefde naar jezelf noemen.

          MAAR een stapje verder/uiteindelijk zul je daarna dat ‘jezelf’ zien verdwijnen en zodoende ook het ‘gevoel van liefde’.

          Het enige waar ik naar verwijs is; wat is nou die liefde?

          Als de mens eens werkelijk ziet dat wat hij/zij voelt, nastreeft m.b.t. liefde niets anders is dan ‘zich veilig, gewenst, waardevol, geborgen, etc, etc ‘te willen voelen/te willen zijn.

          Dan is dat ‘veilig, gewenst, waardevol, etc, etc’ de insteek i.p.v. ‘bezig zijn met/streven naar liefde’.

          Maar je kunt het inderdaad zien als allemaal leerproces, nou lieve gewenste waardevolle lotgenoten veel leerplezier toegewenst.

          Het enige wat er in de weg zit is het beeld wat u van zichzelf heeft.

          Daar waar LIEFDE is, bent u als zijnde beeld van uzelf verdwenen.

          Waar is LIEFDE als u lekker op 1 oor ligt?

          MAAR Robert, ik ben het geheel met je eens hoor.

          • heey Aartje,

            ik heb hem nu. begrijp ook wat je bedoelt……
            ben daar alleen (nog) niet aangekomen waar jij nu zit.
            maaaaaaaaaaaaaaaaar, mijn tijd komt nog wel……

            liefs sabine

            liefs

          • Aart, als u lekker op 1 oor ligt, en u droomt van 4 punten appeltaart met slagroom, hoe weet u dan zeker dat ú het bent die loopt te watertanden en niet uw buurman?
            Zou bewust-Zijn en/of ervaring Zelf-Zijn inclusief gedachtebeelden en gevoelens soms verder kunnen reiken dan fysieke vorm?

          • Hallo Aart,

            Onvoorwaardelijke liefde is wat anders dan aardse liefde. Onvoorwaardelijke liefde heeft met verbondenheid te maken (naar het grotere geheel), en het je ontdoen van levenslessen (afpellen van laagjes). Alle levenslessen hebben met vertrouwen en liefde te maken.

            Je zegt :
            Als de mens eens werkelijk ziet dat wat hij/zij voelt, nastreeft m.b.t. liefde niets anders is dan ‘zich veilig, gewenst, waardevol, geborgen, etc, etc ‘te willen voelen/te willen zijn.

            Dit is geen onvoorwaardelijke liefde! Dit duidt eerder op zaken die je weerhouden om jezelf onvoorwaardelijk lief te hebben.

            Jezelf onvoorwaardelijk liefhebben is wat anders dan jezelf (of een ander) een aai over de bol geven. Het betekent jezelf volledig vrij voelen, volledig jezelf kunnen zijn (groots concept!), jezelf volledig accepteren zonder oordelen of verwijten, zonder ontkenningen, zonder belemmerende patronen of gedachten, niks meer van jezelf moet, of moet bewijzen. Alles waardoor je kwaliteiten als ziel kunnen zijn. Liefde, licht, bewustzijn, vertrouwen, rechtgeschapenheid, etc.

            Maar hoe bent jij op het punt gekomen waar je nu bent? Wat is er gebeurd? En bovenal : wat is er gebeurd met je gevoel en daarmee samenhangende liefde?

            Hartelijke groet, Robert

  21. Ha Aart,
    De moeilijkheid is, dat ik de manier waarop je een en ander verwoordt niet goed kan volgen. Dat is ook nu weer het geval.
    1. Je hecht geen betekenis aan je woorden. Ik vraag me af, waarom schrijf je ze hier dan op?
    2. Je beschouwt je woorden hooguit als richtingaanwijzer. Ik vraag mij af voor wie? Voor mij, of voor jezelf?
    3. Je kunt enkel naar je eigen woorden kijken, ze onderzoeken waarom je ze schrijft. Ik denk dan, als ik voor mijzelf wil schrijven om naar mijn eigen woorden te kijken en mijn epistels wil onderzoeken, dan doe ik dit thuis; niet HIER. Maar waarom schrijf jij ze HIER dan op?
    Je zegt (zelfs gaarne) te willen reageren, als ik “ergens mee zit”. Wel Aart, ik zit er een beetje mee, dat ik je niet goed kan volgen, maar blijkbaar beschouw je het thema “ene Aart, en de wijze waarop hij denkt” als een stap te ver. Het is mij even lief. Ik hoef niet alles en iedereen te begrijpen.
    Ik mag verwachten dat je (overigens net als ikzelf en iedereen) een bepaald motief hebt om aan deze website deel te nemen. Dat motief kan bijv. communicatie, bijdrage, aanvulling en/of delen zijn. Maar dan wil je toch op zijn minst dat je reacties/vragen/uitleg worden begrepen. Ik vind het écht jammer, dat dit nu net ontbreekt. Groet van Lia

    • @Lia, je kunt me niet volgen dat is wat er is.

      Waar komt het gevoel vandaan dat je daar dan mee zit?

      Dat gevoel is niet een logisch gevolg van het niet kunnen volgen, toch?

      Dat bedoel ik met; je (voor een ieder) eigen schrijvens terug lezen want zo zou je kunnen ontdekken wat er gebeurd bij het in dit geval niet kunnen volgen van ene kwiebes en dan uit een iets in je het gevoel van dat niet prettig of zoiets te vinden zien ontstaan.

      Vanuit de bron zou zo`n gevoel niet kunnen ontstaan, toch.

      Dat is waar ik naar wijs.

      Naar een punt waar ene Aart en Lia niet bestaan, in de zin van ‘ergens mee zitten, ook maar 1 beeld van zichzelf hebbende’.

      Dat punt waar alle laagjes zijn afgepeld.

      Dat punt waar woorden, vragen, gevoelens, belevingen enkel gezien worden als vingerwijzingen naar dat punt.

      Dat punt is waar we allen naar opzoek/naar opweg zijn.

      Lia, herken je dat laatste (bovenstaande zin)?

      Als zijnde zolang er dat punt niet is, blijft er een vragen, woorden, knagen, zoeken, etc, etc.

      Dat dat punt in het dagelijks leven ‘haalbaar/leefbaar’ is en niet enkel een woordenbrij is.

      Krijg ik me toch plots trek in een punt appeltaart met slagroom.

      Ik was zo stom om 2x de naam en email niet in te typen en ga nu de tekst (voor de derde keer weer andere woorden te hebben zien verschijnen) daadwerkelijk de ruimte in slingeren.

      Zou het zo kunnen zijn dat er iets in jou nog waarde hecht aan communiceren, begrepen willen worden, Lia.

      • Hoera, ik meen eindelijk een stukje van de échte, meer serieuze Aart te herkennen. Je stelt je nog wel voor als lolbroek/kwiebes, maar daar kan ik wel doorheen kijken. Ik begin je dus een sikkepitje te begrijpen.
        De ervaring er “Is wat er Is”, kan ik met je delen. Ik ken die Bron in mijzelf, het punt waar we naar op zoek zijn. Weliswaar niet 24 uur per dag, maar kan er steeds naar terugkeren, en het verandert heel mijn leven.
        Verschil tussen ons is misschien, dat simpel Zijn voor mij niet genoeg is. Ik wil graag heel-Zijn, d.w.z. naar lichaam, ziel en geest. Ik wil graag “bezield leven”, in het Hier en Nu op aarde zijn. Dit vraagt van mij om op een bepaalde manier te leven, namelijk door Zijn te integreren in denken en dagelijks handelen. Egoïstische gedachten zetten zich dan om in gedachten en gevoelens van eenheid en heelheid.
        Ja, Aart ik wil graag begrepen worden, en wil anderen graag begrijpen. Hecht er zelfs bijzonder veel waarde aan. Ik wil graag naar een wereld toe waarin mensen elkaar begrijpen, te beginnen bij mijzelf en naaste omgeving. Door communicatie leer je iemand beter kennen, ontstaat er wederzijds begrip voor elkaar situatie, waardoor je in staat wordt gesteld meer om iemand te geven. Dan ben je ook makkelijker bereid om te delen (en te verdelen). Je kunt dagelijks op TV zien wat er gebeurt aan ellende, wanneer er geen begrip is. Voor mij is begrip één van de vele differentiaties van Liefde. Het feit dat ik niet alles en iedereen kan begrijpen, en mensen mij soms niet begrijpen, weerhoud mij er niet van toch pogingen te doen. Juist omdat ik er bijzonder veel waarde aan hecht. Vind het inderdaad jammer als pogingen op niets uitlopen, zit er dan een beetje mee, maar de wereld vergaat niet. Beetje spijtig voelt voor mij een stuk prettiger dan onverschilligheid. Zo van ach, laat die Aart de hik krijgen met zijn Napoleon en gebedel om appeltaart. Nou dit was het zo’n beetje. Groetjes van Lia

        • @Lia, het gaat toch enkel om de bron, de bron ‘in jou’ is toch dezelfde bron als ‘in mij’ en vandaar uit hoeft er toch niets begrepen te worden, je zou kunnen zeggen; daar is enkel begrip zonder begrijpen.

          Die bron/zijn ‘zet jou toch in beweging’ daar is toch geen integreren voor nodig, jij als Lia bent dan toch weggevallen?

          Ik begrijp iemand die zich aan kleine kinderen vergrijpt heus wel maar dat lost niets op, ik kan zo`n iemand enkel wijzen ‘naar de bron’ en in die tussentijd mogelijk zorgen dat bepaalde situaties voor die goede man niet meer mogelijk zijn.

          Elkaar begrijpen kan op ego nivo zijn nut/functie hebben maar ‘ik verwijs liever naar de bron’.

          ‘Daar waar er harmonie in jezelf is en die vanzelf uitstraalt naar buiten’.

          Daar hoef of kun je niets voor doen dat gebeurd gewoon.

          Lia, ik krijg sterk de indruk, zonder sterk de indruk te hebben dat jij als kind niet echt het gevoel heb gehad begrepen te zijn en dat je het gevoel had dat communiceren in die tijd van levensbelang was.

          Hoeft niet zo te zijn hoor maar het zou wel verklaren waarom er dat gevoel bij je is als er geen begrip of communicatie is.

          Ik hoef niet begrepen te worden of het gevoel te hebben met iemand op dezelfde golflengte te zitten.

          Maar ik herken dat gevoel bij jou wel.

          Laat je niets aanpraten hoor, wat op zich al niet mogelijk is trouwens.

          Liefs, Aart.

          • Hallo Aart,

            Zolang je hier op aarde bent heb je een aardse persoonlijkheid, met voorkeuren, met taal. Daar kun je niet omheen. Voor de meesten geldt dat we nog last hebben van belemmeringen, dat geldt sowieso voor mij 🙂

            Voor iedereen die begint met zichzelf onder de loep te nemen, is liefde voor zichzelf het startpunt. Dat er een vonkje ontstaat waardoor men zelf verantwoordelijkheid neemt om iets te gaan doen aan hun belemmeringen.

            Ook al vind je liefde een opstapje, zonder liefde komen we niet in beweging en tot innerlijke bewustwording en verandering.

            Hartelijke groet, Robert

            Ps je zegt “die tussentijd mogelijk zorgen dat bepaalde situaties voor die goede man niet meer mogelijk zijn.”

            Vanuit de bron (non-dualiteit) bestaan er geen onwenselijke situaties. Het heeft allemaal met levenslessen en karma te maken. En ook liefde dus 🙂

            • @Robert, je kunt enkel stellen dat jij bij jezelf hebt geconstateerd dat; ‘Zolang je hier op aarde bent heb je een aardse persoonlijkheid, met voorkeuren, met taal. Daar kun je niet omheen.’, toch?

              Ik zou beginnen met dat wat je ziet/voelt als zijnde jezelf eerst eens onder de loep te nemen.

              Dat is stap 1.

              Die liefde is mogelijk al een ‘vlucht/valkuil/iets anders najagen’ om jezelf niet onder de loep te hoeven nemen.

              Ik zou hooguit kunnen zeggen; er moet een bepaalde bewustheid zijn om aan een bepaald proces te kunnen beginnen.

              M.i. is ‘liefde’ voor de meeste mensen ‘een lekker gevoel waar ze in verzanden’ en komen ze daardoor niet tot ‘zelfonderzoek/bewustwording’.

              Maar het is ook zo dat een eerst jezelf (beeld van jezelf) lekker voelen een opstapje kan zijn tot ‘zelfkennis/bewustwording’.

              Inderdaad Robert, ik voel mij heel ongewenst, neen hoor, ik ben het simpelweg altijd met je eens (en neen daar gaat het ons beiden niet om).

          • Ha Aart,
            Het lijkt weer een lang verhaal te worden. Kan het onmogelijk in twee woorden uitleggen. De Bron in jou is dezelfde als de Bron in mij, voor iedereen hetzelfde. Dat er vanuit standpunt Bron zoiets als Lia is verdwenen, opgelost kan ik ook volgen, want Zijn is Zijn en niet meer dan dit. Niettemin zet diezelfde Bron mij in beweging (op aardbol) als Zijn + Lia = mens, een optelsom van een onzichtbaar, onnoembaar niveau + zichtbare, benoembare VERSCHIJNING. Verschijning is dus Lia compleet met al haar ervaringen, gedachten, gevoelens en wijze van handelen.
            Het inzicht dat ik Ben en tegelijk in een bepaalde vorm op aarde verschijn; dat ik in feite d.m.v. die projecties/beelden handel, betekent nu voor mij op aards niveau integreren.
            De wetenschap dat ik mij niet moet identificeren met beeldvorming/film, maakt mijn leven op aarde een stuk aangenamer, doelgerichter ook. Ik ben druk “doende” om dit nu eens goed onder de knie te krijgen.
            Mijn probleem was dat ik eerst opmerkte te Zijn, en pas later besefte op aardbol aan alle narigheid te kunnen ontkomen door als acteur in film op te treden. (Tussen haakjes: begrijp ik hierdoor Aart in zijn rol als grappenmaker?)
            Natuurlijk werd ik als kind niet begrepen, en zeker niet in mijn diepste Zijn. Maar ik begreep het zelf ook niet, begreep mijn rol als acteur niet, dus ik verwijt niemand iets. Nu zie ik al deze stukjes van mij als behorend bij mij, bij mijn toneelstuk. Herinneringen eraan (goed en slecht) verschijnen als een film, en die wil ik niet kwijt, want het toneel leidt tot realiteit te Zijn. Zo was en is mijn weg nog steeds.
            Ik krijg steeds meer begrip voor mijn eigen Zijn, en heb hierdoor minder begrip nodig van andere mensen. Maar het is toch prettig als het wél zo is.
            Vieze enge kereltjes die vrouwen en kinderen aanranden, bereik ik niet met begrip. Ok, daar kan ik inkomen. Maar lost het iets op door ze over de Bron te vertellen? Naar mijn mening begrijpen uitgerekend vieze enge kereltjes niets van ene Bron. Ik denk dan, begrip kan misschien de haatgevoelens t.o.v. zo’n griezel enigszins temperen, en bovendien leer je door begrijpen dat een engerd zó is, en je uit de buurt moet blijven.
            Bah, nu slaat mijn goede luim om in akelige stemming. Aart maak eens snel een vrolijk grapje!
            Liefs terug van Lia

  22. Goedemorgen Lia,

    Ik ben geïnteresseerd in de daadwerkelijke diepere oorzaak van de problemen (en negatieve gevoelens) en die aan te pakken, de rest vind ik een beetje lapmiddelen (met alle respect) 🙂

    Hartelijke groet, Robert

    • Ha Robert,
      Op welke manier zoek jij dan naar daadwerkelijke diepere oorzaken? Hoe pakt jij het dan aan? Groet terug van Lia

      • Dag Lia,

        Het is een universele weg voor (bijna) iedereen terug naar ‘huis’. Elk ‘probleem’ (negatief gevoel, oordeel, angst, ontkenning over jezelf, negatief of destructief patroon etc.) is een gevolg van belemmerende creaties in je energielichamen. Belemmerende creaties zijn creaties van de ziel als gevolg van de levenslessen die je wilde leren. Die creaties veroorzaken een verkramping in je energielichamen die verantwoordelijk zijn voor bepaalde negatieve gevoelens, gedachtes en gedrag. Die creaties kun je met hulp en begeleiding transformeren/neutraliseren, stap voor stap. Dit is mijn weg dus, eigenlijk helemaal niet zweverig 🙂

        Hartelijke groet, Robert

        • Mooi!
          Ik hoor zo hier en daar wel eens dat er geen verschil is tussen positief en negatief (namelijk vanuit eenheid), maar het verschil is dat negatieve gedachten in alle lichamen duidelijk voelbare verkramping oplevert, terwijl positiviteit juist ontspant, heelt en energie geeft.
          Dank voor je reactie! Hartelijke groet van Lia

          • Dag Lia,

            Ik zit niet in de eenheid, maar ik vermoed ook dat er geen verschil is tussen positief en negatief, omdat het een oordeel is vanuit de dualiteit.

            Wat ik zeker weet is dat elke belemmerende creatie een energetische verkramping oplevert.
            De meer van die creaties je transformeert/neutraliseert de hoger je eigen energie zal worden. Je bent dan ook steeds meer in staat om te creeeren, ook met je gedachten. Stel je voor dat bepaalde uitspraken die je doet, simpelweg meer energie achter zich hebben, en de boodschap krachtiger maken.

            Hartelijke groet, Robert

  23. Hallo Aart,
    Ik kan mij vinden in je opmerking onder “Hoe Nieuwe Creatie werkt”. Wanneer bezorgdheid/ego verdwijnt blijft Universele Liefde over. Universele liefde is voor mij onvoorwaar-delijke Liefde. Onvoorwaardelijk omdat deze Liefde altijd aanwezig Is. Die aanwezigheid wordt echter versluierd door de lagere energieën van het ego (bezorgdheid, angst, etc.). Een wolk versluiert het licht van de zon. De zon lijkt schijnbaar afwezig, maar is alles behalve verdwenen. Dit is mijn antwoord op je vraag: of er ook geen liefde kan zijn.
    Verder ben ik het met Robert eens, dat Liefde als energie of vibratie in het hart ontroert (mooi gezegd trouwens). Uitgaande van zuiver Licht, kun je zeggen dat Licht zich differentieert in diverse vibraties (of kleur). Vervolgens stromen deze vibraties bij de mens via zijn chakras binnen. Bij het hartchakra komt de specifieke vibratie binnen, die wij Liefde noemen. Het is voelbaar wanneer het hart ontspannen en open is.

    • Mooi gezegd! 🙂

      De onvoorwaardelijke liefde is er altijd, net zoals de zon er altijd is. Er zitten hooguit wat wolken voor die de liefde in jezelf versluieren.
      Die wolken zijn stukken van je levenslessen.

      • Ja, wolken voor de zon. Ze komen en gaan. Het gebeurt helemaal vanzelf. Tenminste, als ego ze niet vasthoudt.
        Groetjes , Lia

          • Goedemorgen Robert,
            Dat snap ik wel, maar het hangt wel af vanuit welke invalshoek je het bekijkt. Ik heb ook hard aan mijzelf gewerkt, maar constateer (weer achteraf), dat ik dan toch vanuit het ego bezig was, en zogezegd “paardenmiddelen” toepaste. Kan het nu meer vanuit de andere kant bekijken. Bij een rot humeur stem ik mij af op de Bron door te mediteren, rust en stilte op te zoeken. Je schept dan meer afstand, zit niet meer midden in het probleem, waardoor het verdwijnt. Groet van Lia

    • @Lia, precies, die wij Liefde noemen vanuit ‘niet-Liefde’.

      Vanuit ‘niet-Liefde’ is het voelbaar en voelt het als ontspannen en open.

      Maar vanuit ‘Liefde’ is het niet voelbaar, toch?

      • Aart,
        Ik vermoed dat we de zaken vanuit verschillende invalshoeken bekijken, wat m.i. de nodige verwarring en discussie oplevert.
        Je kunt Liefde ervaren vanuit de Bron (oorsprong, Oorzakelijkheid). Die Bron is Eenheid (Eén Zijn, onvoorwaardelijke Liefde). M.a.w. je Bent en je Bent Liefde. De Bron (eenvoudig Zijn) kun je ook ervaren als onbegrensde Ruimte, of Leegte. Dit levert de ervaring niet-handelen op. D.w.z. er is niet iemand die handelt, want ego bestaat niet (meer).
        Vanuit het ego bekeken, reageren, denken en voelen we d.m.v. dualiteit. Dit levert o.a. de splitsing in liefde of niet-liefde, liefde of haat op.
        De moeilijkheid is dat een “bewust-Zijnde” (die in eenheid leeft) zijn Zijn op aarde (op een aardse manier) moet integreren. Dit kan m.i alleen als hij de dualiteit accepteert. Niet door zich ermee te identificeren, maar door dualiteit te gebruiken als middel om zich te uiten en zijn Zijn kenbaar te maken.
        Verder kan ik nog zeggen, dat Liefde voor mij een fundamenteel bestaande kracht is, die zich in lagere gebieden en bijv. via ego differentieert in allerlei andere opbouwende, positieve kwaliteiten: onbezorgdheid, zorgzaamheid, meelevendheid enz. enz. Wanneer ik zeg met liefde een appeltaart te bakken, bedoel ik ermee dat ik hem met zorg en extra aandacht heb bereid, en bovenal met een goed gevoel.
        Je kunt m.i dus niet beweren dat dit soort “lagere” kwaliteiten uit het ego voortkomen.
        De oorspronkelijke, onvoorwaardelijke Liefde wordt alleen door het ego op vele manieren ervaren. Vergelijk een lichtstraal, die door een prisma wordt afgebogen en zich verdeelt in vele kleuren.

        • @Lia, Liefde is dus een fundamenteel bestaande kracht die zich in lagere gebieden en bijv. via ego differentieert in allerlei andere opbouwende, positieve kwaliteiten: onbezorgdheid, zorgzaamheid, meelevendheid enz. enz.

          En die liefde kun je ervaren.

          Nou doe mij dan 4 appeltaartjes, kom op met die meelevendheid.

          Neen Aart dat is nou net geen Liefde, 4 stuks dat is hebberigheid.

          Ja maar ze waren niet voor mezelf, ik lust niet eens appeltaart.

          Nog liegen ook, Aart, Aart wat moet er van je worden.

          Lia, helemaal correct hoor, ‘we spreken andere taal’.

          Ik ga eerst die Bron maar eens zoeken en dan eens kijken of ik Liefde ervaar.

          • Ja, zo ervaar ik liefde. Naarmate je de bron (het Zijn) nadert, ervaar je liefde (als kracht of energie) in een meer zuivere betekenis. Er valt uiteraard meer over liefde te zeggen, maar daar heb ik al eerder iets over geschreven.
            Trouwens, ik wil je toch nog een vraag stellen. Je schrijft ergens hierboven aan mij: “Het is niet meer identificeren met ego, maar wegvallen van bepaald gedachtegoed. Dan blijft er Zijn dat je bent over”. Vervolgens laat je Sabine weten: “heus, ik denk over niets na, nee ook niet over niets”.
            Verder concludeer ik, dat je flink wat vragen stelt (o.a. zou liefde wel te ervaren zijn? Kan liefde eenheid zichzelf ervaren?). Je beschouwt die vragen nu wel als hypothetisch, maar naar mijn bescheiden mening moet je er toch op zijn minst over nadenken om ze te kunnen bedenken. Ik concludeer dus dat je wel degelijk denkt, en dit kan ik niet rijmen met je eerdere opmerkingen, dat je in het geheel niet denkt. Wellicht beschouw je al je opmerkingen als “ingevingen”, en staat er een onzichtbaar mannetje met rode puntmuts achter je rug die ze influistert? Zo ja, dan moet je zijn ingevingen d.m.v. van je denken “vertalen”, vorm geven en opschrijven. Naast de vele vragen/aannames, kom je op mij over als iemand met een eigen mening (met name waar het gaat om liefde, uniek-Zijn), waarvan ik aanneem/veronderstel dat ze gebaseerd is op eigen ervaring. Je drukt deze ervaringen dan toch uit d.m.v. je gedachten?
            Kortom, ik kan mij voorstellen, dat je de ervaring hebt te Zijn; kan mij voorstellen dat je SOMS niet denkt, kan mij moeilijk voorstellen dat je op deze aardbol NOOIT denkt, überhaupt zonder denken iets kan uitrichten. Hoe zit dit nu met jou?
            PS. Mijn onovertroffen appeltaart kun je wel vergeten. Wie vraagt, wordt overgeslagen. Maar dit had je zelf waarschijnlijk ook al BEDACHT? Groeten van Lia

            • @Lia, dat had ik me niet BEDACHT.

              Geef geen betekenis aan mijn woorden (dat doe ik ook niet) het zijn hooguit richtingaanwijzers naar de bron.

              Eenmaal in de bron of beter gezegd als je eenmaal in de bron bent opgelost dan zijn de richtingaanwijzers van geen belang/betekenis/flauwekul.

              Daar zeg ik niet mee dat ik de bron ben.

              Wat ik enkel zeggen wil, zonder het te zeggen, is dat je enkel naar je eigen woorden hoeft te kijken, ze kan onderzoeken waarom je iets schrijft.

              Als alles bij jou goed is dan is dat toch prima.

              Dan gaan we het toch niet hebben over ene Aart en wel of niet denken en wat we nou wel of niet onder denken verstaan.

              Maar als jij ergens mee zit dan wil ik het daar gaarne over hebben.

              Onovertroffen appelaart, dat wil ik zeker geloven.

  24. Hallo Aart,

    Je zegt onderstaande (ingeknipt).

    Dus je weet dan wel wat liefde is…?
    Eigenliefde verdwijnt normaal gesproken niet (anders was het er niet echt) 🙂

    Ja, liefde is een gevoel! Bij mij leverde dat laatst nog een keer een gevoel van ontroering op rondom mijn hartstreek.

    Of er geen liefde kan zijn? Dat is denk ik altijd een tijdelijke situatie, waarin je onderweg bent en iets aan het leren/ervaren bent.
    Als ik gevoelens van leegte ervaar, dan ervaar ik op dat moment geen liefde.

    Jouw huidige situatie (leeftijd, omgeving, omstandigheden) levert jou een (ziels)ervaring op. Ik proef dat je berusting in dingen hebt, maar ergens zit er iets in je dat toch aan het zoeken is, wellicht een antwoord. Wat kun je uit je eigen gedrag en (ontbreken van bepaalde) gevoelens opmaken?

    = = = = = = = = = = = = = =

    ik heb alle soorten liefde mogen ervaren van afhankelijke (samen 1/2 + 1/2 = 1) tot onafhankelijke (1, eigenliefde) van zielsmaatjes tot bomenliefde.

    En ik heb ze allemaal als donker in het licht zien verdwijnen, snik.

    Maar wat is nou toch die liefde, een gevoel, een trilling, een ……..?

    En kan er ook geen liefde zijn?

    En wat dan?

    Ja hoe weet ik dat, ik zou het niet weten.

    ik heb alle soorten liefde mogen ervaren van afhankelijke (samen 1/2 + 1/2 = 1) tot onafhankelijke (1, eigenliefde) van zielsmaatjes tot bomenliefde.

    En ik heb ze allemaal als donker in het licht zien verdwijnen, snik.

    Maar wat is nou toch die liefde, een gevoel, een trilling, een ……..?

    En kan er ook geen liefde zijn?

    En wat dan?

    Ja hoe weet ik dat, ik zou het niet weten.

    • @Robert, ‘eigenliefde verdwijnt normaal gesproken niet’, getsie heb ik weer, kan ik het weer gaan zoeken.

      Robert, wat is ‘eigenliefde’?

      Wat is dat ‘eigen’?

      ‘Ja, liefde is een gevoel! Bij mij leverde dat laatst nog een keer een gevoel van ontroering op rondom mijn hartstreek’.

      Robert, ik zou dat geen ‘liefde’ noemen maar het gevoel wat ontstaat bij een bepaalde herkenning.

      Natuurlijk zou ik kunnen zeggen; het was de herkenning van liefde maar uiteindelijk is dat niet het geval.

      Ik herken dat gevoel wat je schrijft wel maar dat heb ik ook zien verdwijnen. Tranen met tuiten, ik zag overal liefde en was contstant ontroert maar neen ‘de onvoorwaarde liefde’ pakte het mij weer af.

      Wat overbleef zou je liefde zonder waarde kunnen noemen.

      Liefde is hooguit een weggevallen zijn van iedere grens, ieder eigengevoel, iedere houvast, iedere waarde, ieder beeld, etc, etc.

      Als dat allemaal weg is gevallen dan is ook liefde weggevallen.

      Liefde is als honger die wegevallen is door een verzadigde maag.

      Dement en 96, zie hierboven het bewijs.

      • Dag Aart,

        Het zijn altijd weer dezelfde die het (liefde) kwijt zijn hè? 😉

        Het is voor mij geen “herkenning” maar een primair gevoel. Je hebt allerlei gevoelens die je kunt waarnemen, en liefde is er 1 van.
        Om zowel de tegenhangers van liefde en liefde zelf te kunnen waarnemen in jezelf, is het waarnemen van een gevoel een vereiste. Zijn jij en je gevoel nog vriendjes?

        Wat is eigenliefde? Wat is onvoorwaardelijke liefde naar jezelf? Komt ie.

        Het gaat er om dat alles wat je (ziel) jezelf hebt willen leren en ervaren ten doel heeft jezelf weer terug te vinden, de onvoorwaardelijke liefde in jezelf terug te vinden.
        In den beginne, zeg maar ergens in de 15e dimensie, toen je ooit vanuit de bron besloot te beginnen aan dit avontuur was deze onvoorwaardelijke liefde, licht en bewustzijn vanzelfsprekend.

        De afdaling naar aarde (3e dimensie) kun je vanuit de bron beschouwen alsof je in een trechter terechtkomt : de liefde en bewustzijn vernauwt, de energie wordt lager en zwaarder. Die vernauwing van liefde en bewustzijn zijn onderdelen/manifestaties van je levenslessen!
        Hier op aarde en na dit leven of deze levens ga je weer op weg terug, naar de bron. Terug naar die onvoorwaardelijke liefde en heelheid/eenheid. Elk stukje vernauwing/levensles staat in de weg van die onvoorwaardelijke liefde en heelheid.
        Die stukjes zijn ook stukjes ego, maar eigenlijk vind ik ego te algemeen/onduidelijk, immers de stukjes die je tegenkomt zijn veel concreter dan dat. Die stukjes zijn oordelen over jezelf, sluiers, negatieve lagen, ontkenningen over jezelf, oude gedragingen etc. Allemaal zaken die afbreuk aan jezelf doen, waardoor je “geen” heelheid en liefde naar jezelf kunt ervaren.

        Dit is mijn ervaring omdat het mijn huidige weg is. Ik heb mezelf inmiddels ontdaan van heel wat van die stukjes. De meeste daarvan hebben betrekking ruim vóór mijn geboorte dit leven.
        Liefde is voor mij geen opstapje, maar ik zie opstapjes (die stukjes) om tot liefde te komen.

        Hartelijke groet, Robert

        • @R, ‘Allemaal zaken die afbreuk aan jezelf doen, waardoor je “geen” heelheid en liefde naar jezelf kunt ervaren.

          Dit is mijn ervaring omdat het mijn huidige weg is. Ik heb mezelf inmiddels ontdaan van heel wat van die stukjes. De meeste daarvan hebben betrekking ruim vóór mijn geboorte dit leven.
          Liefde is voor mij geen opstapje, maar ik zie opstapjes (die stukjes) om tot liefde te komen.’

          Robert, wie is die ‘jezelf’?

          Zou liefde, heelheid wel te ervaren kunnen zijn?

          Kan liefde, eenheid zichzelf ervaren?

          Is liefde, eenheid niet enkel het ontbreken/opgelost zijn van alle stukjes?

          Is liefde, eenheid mogelijk niet een ‘ZIJN’, een iets wat niet te ervaren is als het er eenmaal IS, als logisch gevolg van het ontbreken van alle stukjes?.

          Meldt mij aub als jij tot liefde gekomen bent, ik ben benieuwd hoe dat is.

          Je krijgt de harteloze groet van mijn pacemaker.

          Nee hoor Robert, ik heb je LIEF.

          • @Dag Aart,

            Ik realiseer me dat je nogal overtuigd bent van je zienswijze. Dat is prima, al moet ik me soms wat inhouden 🙂 Dat is nog een les voor mij.

            Je hebt je zienswijze en retourneert inzichten/toelichting met wedervragen waarmee je de bal terugkaatst. Waarom stel je al die vragen?

            Bewustzijn is een relatief iets, je kunt datgene waarnemen wat je bent ontstegen. Als je denkt b.v. in eenheid te zijn, dan zou je het bijbehorende inzicht genieten en weten hoe het allemaal in elkaar steekt. En hoe het zit met (onvoorwaardelijke liefde) 🙂

            En bewustzijn is zeer zeker geen hoofdding, niks rationeels.

            Hartelijke liefdevolle groet van Robert

            • @Robert, ik heb geen zienswijze.

              De vragen zijn enkel bedoelt zodat we zelf naar onze mogelijke aannames over bv liefde/onvoorwaardelijke liefde kunnen kijken.

              We stooien met woorden en voelen/denken wat af terwijl we niet onderzoeken waar het daadwerkelijk om gaat.

              Zo zou het misschien mogelijk kunnen zijn dat wat de meeste mensen onder liefde/onvoorwaardelijke liefde verstaan niets anders is dan een gevoel van; geborgenheid, veiligheid, gewenstheid, ontspannenheid of een vingerwijzing/opstapje tot ‘liefde zijn’ is.

              Dat er dan een streven naar die zogenaamde liefde/onvoorwaardelijke liefde is i.p.v. dat er gekeken wordt waar het daadwerkelijk om gaat.

              Eens te kijken waarom we denken/voelen dat er iets in/aan ons ontbreekt.

              Robert, ik wacht geduldig af tot jij tot liefde gekomen bent en me schrijven gaat wat dat nou is.

              Ik hoop dan niet dat je water tot wijn maakt want ik heb liever water.

  25. @Aart,

    Mag ik je vragen hoe je liefde hebt zien verdwijnen? Vooral eigenliefde? Had je ze niet meer nodig? Was alles geheeld? Of was het nog anders?
    Als je dat liever niet vertelt geen probleem hoor. Weet niet hoe persoonlijk mijn vraag voor jou is.

    • @nele, je mag me letterlijk alles vragen, ik zal nog antwoord geven ook.

      Maar de basis ben jij (ik spreek in het algemeen), jij hebt een vraag vanuit ‘een iets/een ergens tegenaan lopen’ waarschijnlijk en daarin ligt eigenlijk ieder antwoord.

      Ik kan enkel vertellen hoe ik het hier heb zien gebeuren en dat hoeft geen waarheid te zijn, bedoel ik mee; hoeft niet voor een ieder te gelden (al meen ik dat het uiteindelijk wel zo is) en wie weet is er bij mij een fase waarvan ik me niet bewust ben, terwijl ik denk ieder laagje te hebben afgepeld.

      We zitten weer met woorden en tis een aftasten of we wel hetzelfde onder bv liefde verstaan.

      Ik weet ook niet wat je herkent in de teksten die er hier uitrollen.

      Ik moet je dus eerst vragen wat jij onder liefde en eigenliefde verstaat.

      Maar ik doe een voorzetje.

      Als de mens als volwassene geboren was m.a.w. direct geheel het gevoel had voor zich zelf te kunnen zorgen dan zou er zoiets als ‘liefde, zelfliefde’ niet kunnen bestaan.

      Enkel door afhankelijk geboren te zijn en daadwerkelijke zorg/hulp behoevend te zijn en de daardoor ontstane mechanismes als; ego, gewenstheid, ik-gevoel, afscheiding, onheelheid, ik kan niet voor mezelf zorgen, ik heb de ander nodig, etc, etc kan er dat gevoel van liefde ontstaan.

      Liefde wat in basis, zorg is, een prettig voelen, een gewenst voelen, een mogelijk opgelost zijn van al die mechanismes.

      Maar liefde op zich is niets, althans ik heb hier nog niet gelezen wat het dan wel is, behalve een warm gevoel rond het hart. Wat mij niets anders lijkt dan een gevulde maag na honger geleden te hebben.

      Van mij mag je het opgelost zijn van iedere grens, eigen gevoel, liefde noemen maar zolang er nog iets is wat liefde ervaren kan is dat geen liefde. Ik zou bijna schrijven liefde is een ontbreken van, er kan enkel liefde overblijven en dat is iets wat niet ergens mee bezig is of uit zichzelf een beleving heeft, liefde IS (ach, wat rolt er weer uit).

      Ik heb dus bij mij die mechanismes zien verdwijnen door te herkennen hoe ze ontstaan zijn en ze uit te leven/leerproces/bewustwordingsporoces.

      Zonder mechanismes (of in een fase daarvoor, niet meer de overhand hebbende mechanismes) is er plots geen zelfbeeld meer, geen ik-gevoel, geen eigen.

      Geen eigen in de zin van; gewenstheid, waarde of iets wat beschermt behoeft te worden. Dat ik mijn eigen ondergoed aan trek is een ander geval.

      Ik heb dus niet de boel zien verdwijnen omdat ik het niet meer nodig had of geheeld was, ik heb het zien verdwijnen omdat er ‘het inzicht’ was dat er niet zoiets bestond als een ‘ik’. Een ‘ik’ die iets van buiten nodig had, zoals dat hulpeloze wezentje dat gevoeld heeft.

      Ik weet niet of dat herkenbaar is.

      Je zou vanuit ‘een fase’ ook kunnen zeggen; alles was geheeld.

      Ja nele, wat is persoonlijk, ik zou het niet meer weten.

      Ik versta onder persoonlijk; dat verkeerde beeld wat we nog van onszelf hebben, die grens die we trekken vanuit angst, vanuit denken ons te moeten beschermen.

      Herkenbaar of had ik het liever niet vertelt?

      • Hey Aart,

        Ik snap wat je omschrijft heb het zelf ervaren. Ben het alleen weer kwijt geraakt in mijn herstel. Vooral het terug meedraaien en functioneren in het dagelijkse leven van ons gezin maakte het onmogelijk om ‘simpelweg zijn’ vol te houden. Ik gebruik nu wel liefde en eigenliefde om opnieuw evenwicht te vinden zonder mij volledig af te zonderen van hen. Want vanuit het zijn had ik geen behoefte aan mijn gezin. Geen behoefte aan mijn man. Met was goed zonder ook. Geen behoefte aan mijn dagelijks leven. En dat leek naar mijn gevoel niet juist te zijn. Op dat moment voelde ik, maar werd me ook vertelt (helderhorend) dat hun belang primeerde. Omdat zij onze toekomst zijn. Wij hier is niet belangrijk, maar wat we hen meegeven wel. Dit is nu heel kort samengevat, dat je eigen belang niet primeerde op de verantwoordelijkheid die je kreeg toen je koos om kinderen te krijgen. Dus ja liefde gebruik ik om mezelf te helen. Om dingen voor mezelf te verwezenlijken, om mij energiek en vrolijk te voelen gedurende de dag, om het gevoel dat ik vastzit in de routine van mijn gezin om te buigen naar ik ben blij en zie mijn leven toch graag. Dus een deel ego, een deel persoonlijkheid, maar ik ben er ook nog niet van overtuigd dat wij ons ego moeten lossen, tenzij we de mensheid willen laten uitsterven. 🙂 Want behoefte aan voortplanten had ik op dat moment ook niet. Maar dan wel ego in liefde. Weet eigenlijk niet of dat op iets slaagt wat ik schreef. Is ook een heel persoonlijk iets. Waarbij ik wil zeggen, dat wat voor mij werkt voor jou niet van toepassing hoeft te zijn. Dat is ook net zo leuk. Alles kan en jouw situatie is de mijne niet. En ik weet hoe bevrijdend de liefde is die jij omschrijft. Denken hoeft dan niet meer, voelen ook niet meer. Wonderlijke dingen ervaar je dan. Echt magisch was het voor mij met momenten, maar voor mij niet combineerbaar met behoud van MIJN leven. 😉 Dus tja even een jaar of 50 loslaten die handel. Het leuke is dat mijn leven niet verandert is voor en na die ervaring. Ik heb nog steeds dezelfde man, dezelfde kids, hetzelfde werk en het is nog steeds een heksenketel. Alleen werd ik hier voor mijn psychose depressief van en ben ik hier nu elke dag dankbaar voor dat ik deze chaos mag beleven.
        Kus

  26. Dag Rob en Robert.
    Ik wil even wijzen op Aarts heldere reactie over universele liefde.
    Hij is te vinden onder het item “Hoe Nieuwe Creatie werkt.”

    • Hallo Lia,

      Heb z’n reactie gelezen.

      Op de eerste plaats wordt in het artikel de term ‘universele liefde’ gebruikt. Ik heb het artikel niet echt gelezen, maar die term klinkt me een beetje plastisch.

      Als Aart bedoelt dat als je alle belemmeringen kwijt bent je enkel liefde tegenkomt, dan kan ik me daar zeer zeker in vinden 🙂

  27. Hoi.
    Ik heb een vraag.
    Ik vind de tekst die bovenaan staat {Wat houd het leven in}met die vuurtoren,[werd ik altijd voor uitgescholden haha,maar is oh zo belangrijk voor velen] heel erg mooi,en wil vragen of ik het mag gebruiken voor mijn publieke site’s op hyves en hier op facebook.En dan met de link van deze website erbij uiteraard.
    Veel mensen zouden er iets aan kunnen hebben.
    Alvast hartelijk dank,en hoop een reactie terug te krijgen

    groetjes Alie

    • @Alie Tabor,

      Lieve Alie,
      Ik ben de schrijfster van deze tekst en van mij mag je
      hem delen. 🙂
      Inderdaad wel met de link naar deze site, en met mijn naam.
      Veel liefs Heidi

  28. Hoi Lia,

    Ik kan me zeker iets voorstellen bij je heimwee gevoelens. Mooie ontdekking. Ik geloof best dat dat de ontdekking van je leven was.

    Lees ik je nou goed? Je vraagt je af of je wel een taak (levensmissie) hebt gekregen?

    Niet beter wetend, zou ik denken dat je met je spirituele teksten mensen toch op bepaalde manier wilt bereiken, misschien wel op een bepaalde manier ‘raken’?

    Ik merk dat ik enerzijds benieuwd ben hoe het bij andere mensen werkt, anderzijds ze graag wil helpen. Dat is vanuit bewuste zielsintentie en missie, niet vanuit ‘ego’.

    Groetjes van Robert

    • Dag Robert,
      Het doel is mij wel duidelijk. Dit is namelijk veel schrijven. Ik krijg zoetjesaan het gevoel hierbij (eigenlijk bij alles en nog wat) geleid te worden. De ideeën/inspiratie lijken echter niet zozeer van mijzelf afkomstig, maar te worden ingeprent. Soms levert dit nogal wat stress/verwarring op, omdat ik niet goed begrijp, wie/wat er achter zit.
      Dank je wel trouwens voor alle belangstelling. Maar hoe zit het met jou? Misschien wil je vertellen wat jouw missie is, en hoe jij er tegenaan kijkt. Ik ben in ieder geval benieuwd.
      Fijne palmzondagavond, Lia

      • Hallo Lia,

        Misschien dat de bron niet je aardse persoonlijkheid is, maar een hogere bron…

        Mijn missie is (Aart lees even mee 🙂 ) : onvoorwaardelijke liefde. Dat wil ik nog verder uitwerken, maar het zal wel zo zijn dat ik andere mensen daarmee wil helpen.

        Om dat goed in te zetten wil ik (eerst) alle levenslessen leren en transformeren die ik mezelf heb gegeven om onvoorwaardelijke liefde naar mezelf te bereiken. En die lessen hebben vaak te maken met het ontkennen of versluieren van je ware zelf of je kwaliteiten, en gerelateerd gedrag. De reis naar onvoorwaardelijke liefde is ook een reis van groei in bewustzijn en vertrouwen. En dat bewustzijn helpt me bij het waarnemen wat er bij mensen speelt om ze verder te kunnen helpen.

        Dat is het een beetje in een nutshell 🙂

        Hartelijke groet Robert

        • Goedemorgen Robert,
          Het lijkt me prima om eerst zelf te transformeren. Vroeger reageerde ik vrijwel automatisch op de zorg voor anderen. Stond automatisch klaar om de helpende hand te bieden. Zie dit inmiddels als “bemoeizucht”, waardoor ik geen contact meer had met mijzelf en waar ik hondsmoe van werd. Daarna kreeg ik de impuls om mij eerst eens bezig te houden met mijzelf, i.p.v. mijn energie klakkeloos over anderen uit te strooien. Moest eerst mijn eigen binnenwereld reorganiseren en op poten zetten. Dit bleek een goede beslissing, omdat alles meezat en ik in de juiste flow terecht kwam.
          Nu blijkt die onvoorwaardelijke liefde altijd aanwezig. Ook al dwaal ik er soms vanaf; ik kan er altijd weer naar terugkeren, simpel door mij af te stemmen op wat ik ziel, geest, Zijn of God noem. Mijn vertrouwen is enorm gegroeid door het idee van een kosmische Intelligentie in en rondom mij. Uiteindelijk ben ik van molecuul feilloos tot mijn geboorte uitgegroeid, en in mijn verdere leventje altijd een bepaalde richting uitgestuurd. Ik heb daar zelf niets voor hoeven te doen. Het gebeurde gewoon (en nog steeds).
          “Helpen” zie ik dus zo langzamerhand niet meer als “doen”, maar als een automatisch delen, uitstralen wat je wezenlijk Bent, en uiting/vorm geven aan die ervaringen.
          Het belooft een koud, maar zonnig dagje te worden. Geniet ervan, Lia

          • Goedemorgen Lia,

            Ik begrijp niet hoe je dat zo voor elkaar hebt gekregen, maar ik denk dat je goed bezig bent (geweest)! 🙂
            Het leert mij ook weer iets : dat er meerdere wegen naar Rome leiden. En dat dat afhangt van wat je hier nu op aarde komt ervaren.

            Wat je zegt over de helpende hand bieden, dat herken ik ook. Ik heb hier nog wat te leren in de zin dat ik wel eens ongevraagde hulp kan bieden. En als mensen zelf niet willen (verder kijken), gaat dat nooit werken. Ik merkte het laatst nog bij m’n ouders.

            Fijne dag, Robert

  29. Heey Aart, Ik kom stiekem weer even mee kletsen…:)

    liefde is voor mij……
    Iedereen (inclusief jezelf natuurlijk) in zijn waarde laten, zonder oordeel. Volledige acceptatie. Ontvangen en geven zijn in balans.

    liefs sabine

    • @sabine, ohhhh dat (liefde is voor jou) is een makkie voor mij.

      Ik ben juist aan het oefenen om de dingen te beoordelen en niet te accepteren.

      Nog een hele kunst, het wil me nog niet lukken.

      Stiekemerd, heb jij tips hoe ik het voor elkaar krijg om te beoordelen en niet te accepteren?

      Neen, waarschijnlijk niet, jij bent liefde.

      • hahahaha,

        Ach, weet je Aart, ik begrijp wel wat jij schrijft….
        je zit gewoon niet meer in je lichaam. Als je niet meer in je fysieke( stoffelijke ) lichaam zit dan is alles. Je bent boven de dualiteit uit gestegen en daar gebleven.
        Dan ben je gewoon. Je doet gewoon je ding en je staat er niet bij stil. Toch lijkt het me dan wel dat je toch enige ervaringen hebt in het leven waar je iets bij voelt? Als je je borrel drinkt, dan proef je toch iets? Je schreef een keer ik geniet niet eens van mijn borrel. Ook dat is een gevoel.

        Of heb je soms een bepaalde ziekte? Of gebruik je medicijnen? Of zit je aan de drugs? Zelf heb ik ruim 18 jaar aan de drugs gezeten en toen voelde ik ook niets meer (hahahaha). Ik zit maar te speculeren hoor..

        Blijf je wel grappig en interessant vinden…

        liefs sabine

        • @sabine, ‘begrijp (voorstelling)’ je wat ik schrijf of ‘herken (uit ervaring)’ je wat ik schrijf?

          Ik herken dat geen dualiteit ervaren maar ik weet niet of dat ‘een eigenschap/gevolg’ is van het niet in het fysieke lichaam te zitten.

          Een paar jaar geleden zei iemand tegen mij dat ik (als mijn geheugen correct is) voor 70% uit het lichaam was en dat ik mij aarden moest.

          Dat was naar aanleiding van oververmoeidheid en ‘een langzaam tot niet’ herstellen van het fysieke lichaam, wat nog zo is.

          Ik heb niet het gevoel niet in mijn lichaam te zitten, al weet ik dat dat gevoel niet correct hoeft te zijn.

          Ik drink geen alcohol (dat van die borrel zal wel Aart`s humor of vingerwijzing geweest zijn naar aanleiding van iets) maar als ik bv koffie drink dan voel ik de warmte, proef de smaak en of ik vergeten ben er een zoetje in te doen (had ik vandaag) en dan doe ik er nog een zoetje in.

          Met het voelen lijkt me de boel dus wel in orde (corrigeer me als ik het mis heb) wat ik enkel heb zien verdwijnen is dat commentaar bij het koffie drinken. Zoals; ‘ahh dat is een lekker bakkie’, ‘wat is dat genieten zeg’. Het zelfde geldt voor ‘gevoelens’ zoals; ‘wat gezellig he’, etc, etc (er schiet me zo gauw verder iets niet te binnen.

          Dat ‘koffie drink voorbeeld’ staat voor alles in mijn leven.

          Ik zag net op tv iets over luiaarden en dan hoor ik mezelf zeggen; ‘ohh wat schattig’ maar ik beleef en voel daar niets bij.

          Komt dit zinnig en herkenbaar over?

          Ik heb geen weet van een bepaalde ziekte, ik gebruik geen medicijnen of zuurstof zou daar onder moeten vallen en drugs is mij onbekend.

          Sabine, wat is er grappig en interessant aan een dementerende oude man van 96 die verdikkeme ook nog niet in zijn fysieke lichaam zit?

          • heey Aart,

            ben je echt 96, of maak je nu weer een Aart grapje?
            Als je werkelijk 96 bent en aan het dementeren bent dan valt alles nu wel op zijn plek.

            Ik heb gewerkt met dementerende oudere mensen en ik moest vaak om ze lachen. Begrijp me niet verkeerd( hoewel ik denk niet dat jij dat doet). Ik lachte ze niet uit maar moest echt om ze lachen, ze zijn gewoon heel grappig. En ze vergeten alles inderdaad.

            Nou heb je daar wel heel veel varianten in hoor.
            Als ik b.v. naar mijn eigen vader kijk die ook aan het dementeren is. Die was vroeger koud en gevoelloos maar nu is hij een leuke , lieve, warme en emotionele man geworden. De band die ik nooit had vroeger met hem is sinds enkele jaren hersteld. Hier ben ik heel blij om.

            Hoe dan ook,vind ik het toch wel bewonderenswaardig dat jij deze site bezoekt. Wat maakt het dat je hier bent en artikelen leest en reageert?

            liefs sabine

            • @sabine, ik ben hier simpelweg op mijn plek.

              Ik wilde gewoon even bevestiging/herkenning van wat ik al wist.

              Namelijk 96 en dementerend, heerlijk.

              De LIEFDE heeft mij aangeraakt en nu gun ik een ieder LIEFDE.

              Neen, is hem ook niet he.

              Sabine het meest zinnige wat ik zeggen kan is dat ik hier ben, lees en schrijf.

              Tuurlijk kan ik zeggen; ik ben hier omdat ik een ieder een leven in vrijheid, een leven zonder wrijving/ellende gun, dat het ‘mijn zielenhuppelepup’ of wat dan ook is maar dat doet niets af aan het enige ware feit dat ik hier ben en ‘een bepaalde energie uitstraal’ waarvan de 1 zegt; die is gek en de ander zegt; oh ik herken wel wat.

              Even zonder dollen, ik ben 4 jaar.

              Ja, die nieuwetijdskinderen, leeftijd speelt geen rol meer.

          • Wat is er nu interessant aan een oude man van 96 jaar? Helemaal niets! Wat het interessant maakt, is zijn oude makker Napoleon. Die is van 1769. Stokoud dus maar nog kwiek, en kennelijk als een phoenix uit de as herrezen. Dat mag wel in de krant!

          • heey aart,

            ik reageer hier maar even want hieronder lukt niet meer. Je blijft me verbazen…..blijf lekker schrijven en reageren, ik vind het leuk!
            Soms volg ik je niet helemaal maar ook dat is o.k.
            Ik blijf lachen om je en vind je wijs, alleen het stukje met gevoelens/liefde kan ik je niet in volgen.

            Ik ben blij dat ik leef!( bedoel ik niet mee dat jij niet leeft hoor( Ben blij dat ik (weer ) kan voelen.

            Wat mijn gevoel betreft zijn we juist naar de aarde gekomen om mens te zijn en dus ook zeker alle ervaringen/emoties te doorvoelen. Anders had ik net zo goed boven kunnen blijven, maar dat is mijn visie.

            liefs Sabine

            • @sabine, als jij blij bent dan ben ik nog veel blijer.

              Waarschijnlijk is het maar goed dat je me niet kunt volgen m.b.t. gevoelens/liefde.

              Staat er overmorgen bij Lia in de krant; Napoleon overleden en zijn celgenoot Aart, alias Jezus is tijdens de begrafenis ontsnapt, gelieve te melden als u hem/ze ergens aantreft, hij is ongevaarlijk maar hunkert naar liefde alias aandacht.

              Potverdorie Aart, wil je daar nu mee suggereren dat liefde, aandacht is.

              Sabine, ik hou het zelf maar open m.b.t. visie.

              Stel nu eens dat alles doorleefd, doorvoeld is en de mogelijkheid bestaat/gevolg van opgelost zijn van ego, om vanuit die ‘hogere/bewustere zijnstrilling’ hier mens te zijn, in harmonie met zichzelf, zijn soortgenoten en zijn omgeving omdat er het ‘gevoel (he jakkie))’ van eenheid is oftewel ‘ik = al het andere’/grenzeloosheid.

              Het zou zo kunnen zijn dat ‘dat mens zijn’ bepaald wordt door de bewustzijnstrilling die wij als ‘boven zijnde’ in deze 3D werkelijkheid kunnen ‘doorstralen’.

              Van de grommende holbewoner tot zo boven-zo mens zijn.

              Ik zie het al weer, ik ga mezelf aangeven.

            • Dag Aart,

              Zelfs Jezus, de eerste engel die afdaalde naar aarde, had onvoorwaardelijke liefde (gevoel) in zich.
              Het gaat er om dat je/ieder de liefde in zijn hart (terug)vindt, en vanuit liefde in hart gaat handelen. Dat is een proces.
              Liefde is geen tussenstap, het zijn de laatste stappen in je groei en bewustzijn, dat je puur liefde bent. Liefde = bewustzijn!

              Hartelijke groet, Robert

            • Aha, die Aart begint een beetje terug te krabbelen. Wil liever niet in de Telegraaf, want nu blijkt Napoleon overleden. Ja, inder-daad in 1821, en dat is geen nieuws!
              En eindelijk, eindelijk zegt de oude man van 96 het zelf: hij wil aandacht.
              Ik begrijp ook, dat Aart zich al helemaal inleeft in de paasstemming. Vandaar mijn terugblik op Jezus, een “boven Zijnd” Mens, wiens voorbeeld aangeeft, hoe wij dit Zijn op aarde moeten/kunnen integreren.

          • tsjaaah Aart,

            Die begrijp ik wel wat je nu schrijft……
            Ik laat dit even op me inwerken.
            dank voor het inzicht, jaah je bent idd wijs en nog steeds grappig 😉

            liefs sabine

      • nog even 1 ding,

        Je hebt het allemaal gehad en bent er geweest schrijf je. Dus dan heb je alles eerder wel ervaren in dit leven. Nu ben je dus neutraal. Je bent boven de dualiteit uitgestegen. Maar je bent het toch niet vergeten allemaal hoe het voelt? Of is het als een soort bevalling ( heb zelf 3 kids )dat je daar na het meteen allemaal weer vergeet, in dit geval de pijn dan. als het er eenmaal uit is? Is er dan geen herinnering/gevoel?

        • @sabine, ja, ik ben vergeten hoe het voelt, ik kan me er echt geen voorstelling meer bij maken.

          Zoals ik wel weet dat ik bang voor muizen ben geweest maar dat angstgevoel niet meer kan oproepen/ervaren.

          Het lijkt wel of dat soort geheugen er niet meer is, het geheugen is trouwens toch anders gaan werken. Anderen kunnen zich beter herinneren wat ik gezegd heb dan dat ik het zelf letterlijk herinneren kan. Ik weet nog net of ik iets wel of niet gezegd heb maar dat letterlijke wat er vroeger wel was is verdwenen.

          Zo kan ik bv dezelfde aflevering van bv Baantjer 2x achter elkaar zien zonder dat ik weet wat er komen gaat. Dat kan ik wel maar daarvoor heb ik het gevoel dat ik echt in dat geheugen duiken moet.

          Ja het wordt steeds interessanter.

          Sabine, wat heb je er aan in je dagelijkse leven?

          Ik heb zelf wel eens getwijfeld aan bv de verandering van het geheugen of het zien verdwijnen van bv ‘liefde, verdriet, onvrede, etc, etc en dan vond ik het interesssant te lezen, herkenning te vinden bij de ander.

  30. Ha Aart,
    Doe vooral je eigen ding, en blijf jezelf. We spreken hier onze ervaringen, ideeën uit, die gewoon op sommige punten verschillen. Het leidde ertoe dat we van het ene thema overspringen op het andere. Ik heb in ieder geval niet de intentie om aan je te sleutelen, of je in een bepaalde richting duwen. Ben wel geïnteresseerd in wat je zoal beweegt. Al ben je geen kind, hopelijk mogen we wél wat warme energie naar je sturen?

    • @Lia, NEEN ik weiger pertinent ‘warme energie’.

      Tuurlijk mag je het wel sturen als jij je daar goed bij voelt (ik geloof niet dat dat nog bij jou speelt maar ik spreek ook eigenlijk altijd in het algemeen).

      Wat ik waarschijnlijk via wat letters aan het doen ben is om dat wat we hier met zijn allen zo makkelijk op het scherm typen eens wat meer ‘onder de loep te nemen’.

      Zo zijn de woorden ‘liefde en onvoorwaardelijke liefde’ makkelijk in gebruik maar ik vraag me af of zoiets werkelijk bestaat.

      Ik durf te stellen dat welke voorstelling of welk gevoel de mens er ook bij heeft dat het hooguit een opstapje, een vingerwijzing, tot is.

      Vanuit ‘eenheid, goddelijkheid, Zelf, Ziel, of geef het maar een naam’ bestaat er daadwerkelijk niet zoiets als liefde of onvoorwaardelijke liefde.

      Wat de mens verstaat of voelt bij liefde of onvoorwaardelijke liefde is; zich geborgen, veilig, gewenst, prettig voelen. Het draait om ‘ik/ego/onheelheid’.

      Althans dat is tot op heden zoals ik hier het proces heb zien verlopen maar mogelijk zit er bij mij ergens een kink in de kabel en hoor ik graag (niet voor mezelf maar dat de ander ziet wat hij/zij zelf schrijft en mogelijk onderzoekt) wat de ander onder liefde en onvoorwaardelijke liefde verstaat.

      • Ha Aart,
        Dank voor je reactie. Ik zal proberen uit te leggen wat ik onder liefde versta en er bij ervaar.
        Op de eerste plaats wil ik weer zeggen, dat er voor de zaken waar we het over hebben geen woorden of namen bestaan. In feite is Zijn onuitsprekelijk, en dit geldt wat mij betreft ook voor Liefde, waar geen sluitende definitie voor bestaat. Ik kan dus hooguit e.e.a. omschrijven.
        Het ego kan wel zoiets als liefde in de strijd gooien, bijv. om er iets voor terug te krijgen, maar dit is niet wat ik er mee bedoel. Wanneer je er niets voor terug krijgt, verdwijnt de misbruikte liefde namelijk als sneeuw voor de zon.
        Volgens mij staat onvoorwaardelijke Liefde in nauw verband met Zijn, gelijk Licht in zeer nauw verband staat met Zijn. Je geeft deze Liefde niet, want je Bent het, gelijk je ook Licht Bent. Het verband tussen Zijn, Licht en Liefde (Liefde-Zijn) is m.i. een drie-eenheid; alle drie worden als onvoor-waardelijk, eeuwig aanwezig beleefd.
        Door te Zijn komt er een hoge vibratie vrij, die we kennen als geluk. Ik denk dat dit gelukkig-Zijn naar buiten uitstraalt als Liefde-Zijn, wat je bij sommige personen heel goed kunt waarnemen.
        Wanneer je een baby vredig in de wieg ziet liggen, neem ik niet alleen zijn/haar zuiver-Zijn waar, maar tegelijk die speciale vibratie of uitstraling, die ik pure Liefde noem. Het is makkelijk waar te nemen omdat de baby nog geen ego kent.
        Vervolgens kijk ik om mij heen naar de natuur, waar evenmin een ego te vinden is. Ik constateer de volheid, pracht en schoonheid ervan. In mijn beleving is die wereld niet alleen ontstaan uit een Zijn, maar is zij uit of door Liefde (en ook Licht) opgebouwd.
        Hetzelfde geldt m.i. voor de volwassen mens die in principe uit Liefde-Zijn bestaat, maar die deze ervaring door zijn ego laat versluieren.
        In principe is Liefde of liever Liefde-Zijn voor mij dus een aantrekkende kracht, die een voortdurend creëren en opbouwen mogelijk maakt. Zo bouwt Liefde onder mensen hun relaties op, en bouwt hun Liefde voor de natuur, de natuur op.
        Wat de mens bij onvoorwaardelijk Liefde voelt, is inderdaad zoals je het zegt: veiligheid, en geborgenheid. Volgens mij zijn dit natuurlijke basis-behoeften, waar het ego niet de bron van is. Liefde verstrooit zich alleen maar via het ego in vele andere facetten: veiligheid, geborgenheid, saam-horigheid, vrede, etc. Hoe dichter we terugkeren tot pure Liefde, hoe meer we kunnen verdragen, zelfs de meest grote onveiligheid. Wat ik ermee wil zeggen, is dat Liefde als opbouwende, meelevende vibratie in principe overal aanwezig is, dus ook in mensen.
        In hoeverre we Liefde-Zijn, hoe we over liefde denken, of we liefde misbruiken voor eigen belang, is m.i. een kwestie van afstemming. Zijn we afgestemd op ego of op Zijn, Licht en Liefde? We kunnen door een geel gordijn kijken, en de wereld blijkt geel te zijn. Maar door een blauw gordijn is de wereld ineens blauw. Warme groet van Lia

      • Hallo Aart,

        Wat let je om die ‘kink in de kabel’ zelf te gaan onderzoeken? Niks mis mee om bij de ander te informeren wat die onder (onvoorwaardelijke) liefde verstaat, maar wie weet wat het oplevert om eens dieper bij jezelf naar binnen te gaan. Je zou zomaar eens een stukje levensles kunnen tegenkomen 🙂

        Wat ik bij je zie is een soort van verwarring over gevoelens zoals liefde. Het lijkt bijna alsof je daar weerstand tegen hebt en je dat wegduwt onder het kopje van het ego. Dat is nu mindstuff. 🙂

        • @Robert, voor mij is het gewoon een feit dat ‘liefde en onvoorwaardelijke liefde’ opstapjes/hulpmiddeltjes zijn in de fase van nog in onheelheid zittende.

          Daar is helemaal niets mis mee (vandaar ‘die kink in de kabel’ waarmee ik zoiets wilde zeggen als; als het niet herkent wordt, dan hoort het bij een fase waar je in zit en laat mij maar kletsen) maar ‘het gevaar’ is dat mensen niet verder kijken dan dat ‘gevoel van liefde, onvoorwaardelijke liefde’, ze krijgen warme gevoelens of wat dan ook en einde verhaal, op naar de volgende liefde, onvoorwaardelijke liefde.

          Is er heelheid dan bestaat er niet zoiets als ‘liefde of onvoorwaardelijke liefde’.

          Vandaar de vraag die een ieder aan zichzelf stellen kan; wat is nou liefde en/of onvoorwaardelijke liefde.

          Het antwoord zou hier getypt kunnen worden t.b.v. ‘zichzelf en een ander’.

          Voor mij is het helder en als een ander het laat bij ‘liefde en onvoorwaardelijke liefde’ dan vind ik dat ook best maar dan zijn er nog enkel laagjes af te pellen. Ik gun de medemens die totale vrijheid/onafhankelijkheid van ook maar iets ook.

          Liefde en onvoorwaardelijke liefde zijn op een gegeven ogenblik flinke struikelblokken/houvasten tot die grenzenloosheid/heelheid/onvoorwaardelijkheid.

          Neen, nou schrijf ik niet; of er moet bij mij een kink in de kabel zitten.

          • Hallo Aart,

            Hoe weet jij dat (onvoorwaardelijke) liefde opstapjes/struikelblokken zijn, als je niet weet wat liefde is?

            Stel je voor dat er een laagje af te pellen is waardoor je er achterkomt wat tussen jou en die liefde zit? 🙂

            • @Robert, ik heb alle soorten liefde mogen ervaren van afhankelijke (samen 1/2 + 1/2 = 1) tot onafhankelijke (1, eigenliefde) van zielsmaatjes tot bomenliefde.

              En ik heb ze allemaal als donker in het licht zien verdwijnen, snik.

              Maar wat is nou toch die liefde, een gevoel, een trilling, een ……..?

              En kan er ook geen liefde zijn?

              En wat dan?

              Ja hoe weet ik dat, ik zou het niet weten.

      • com@Aart, hallo aart. Ik herken mezelf in jou omdat je over alles diep nadenkt. Maar volens mij is dat nu juist de link in de kabel. Het willen verklaren vanuit een angst om controle los te laten. Liefde is eigenlijk heel simpel volgens mij maar de mens maakt het moeilijk. Kijk een naar de natuur de natuurlijke harmonie of de onschuld van het leven proef je dan niet iets van een zacht week gevoel. De goedheid en magie van het leven?

        • @rob, heus, ik denk over niets na, neen ook niet over niets.

          Die tijd is geweest.

          De dingen rollen er nu gewoon uit.

          Maar ja dat zei mijn vriend hier op de kamer die trouwens Napoleon is, ook.

          Rob, stel nou eens dat ik de woorden; ‘liefde en onvoorwaardelijke liefde’ uit het geheugen der mensheid schrap is er dan niet ‘die natuurlijke harmonie of onschuld van het leven’?

          Liefde of onvoorwaardelijke liefde is enkel een vingerwijzing naar ‘die natuurlijke harmonie of onschuld van het leven’ vanuit het nog niet ervaren van die harmonie/onschuld/simpelheid, toch?

          Maar vanuit ‘die natuurlijke harmonie of onschuld van het leven’ bestaat liefde en onvoorwaardelijke liefde toch niet?

          Zelfs ‘goedheid en magie’ bestaan dan niet, toch?

  31. Hallo Lia,

    Om te bereiken (en ervaren) waar jij het over hebt, ben je denk ik al een heel eind terug de dimensies/sferen door gereisd. Het gaat mij in praktische zin om wat je hier op aarde kunt bereiken. Ook met het ‘ego’ wat je gegeven is.

    Wat is je eigen ervaring van hetgeen je opschrijft?

    • Hallo Robert,
      Ik wil er over zeggen, dat het heerlijk is om je zelf te kunnen zijn, en ik mij in dit Zijn kan verdiepen. Ervaar dit als een geschenk, en ben dankbaar voor mijn leven op aarde en dat ik (er) ben. Ervaar het ook als heel natuurlijk, realistisch en aards.
      Mijn wereldje is niet zo groot. Het bestaat zoals bij de meesten van ons uit gezin, familie en wat vrienden. Ik ben graag alleen, in mijn eigen wereldje met soms wonderlijke ervaringen, die ik lang niet altijd begrijp.
      Heb allerlei prettige dingen te doen: schrijven, lezen, tuinieren, en vooral kijken en mijmeren. Zelfs mijn huisje oppoetsen, geeft mij een tevreden gevoel. Ik heb het zo langzamerhand afgeleerd om voor mijzelf iets te willen bereiken op aarde, in de zin van presteren, en/of iets anders te willen dan zoals mijn leven nu is.
      Ik zie echter wel degelijk een hoger Doel of Plan. Een kosmische Intelligentie die mij naar een Doel stuurt, en dit geeft mij vertrouwen dat alles goed is, en goed komt voor zover het niet goed is. M.i. (en zo heb ik het altijd geleerd)leeft de mens niet voor zichzelf. Dus leef je evenmin voor je eigen, persoonlijke spirituele groei. Je ontwikkelt je op dit gebied samen met anderen. Omdat de meeste mensen maar een klein bereik hebben, kun je niet veel meer dan serieus aan je zelf werken, en de degenen in je naaste omgeving steunen. Gewoon door te leren jezelf te zijn, en dit op aarde uit te dragen d.m.v. je gedrag en handelswijze. Verder bevalt het mij goed, hier en daar wat onpersoonlijke hulp te bieden, zonder mij op een bepaald persoon te richten. Er zijn allerlei instellingen, verenigingen waar je een bijdrage kunt leveren om een betere wereld te creëren. Het gaat m.i. ook niet zozeer om de resultaten, als wel om de intentie dat je zelf iets voor de maatschappij over hebt, en dit kun je op héél verschillende manieren vorm geven. Wat je ontvangt, deel je weer uit zodat de energie blijft stromen. Vreemd genoeg, word je juist hiervan héél gelukkig en tevreden.

      • Hallo Lia,

        Dit leest toch een stuk anders dan je vorige schrijfsel, leuk! 🙂

        Wat denk je wat de intenties van je ziel waren, alvorens je hier op aarde kwam?

        • Ha Robert,
          Ik weet wel zeker dat mijn intentie was (en nog steeds is) om te leren het spirituele wezen dat ik feitelijk ben te integreren in de maatschappij, want stof en geest zijn naar mijn ervaring één. We zijn namelijk niet alleen ziel, maar een ziel in een menselijk lichaam, met gevoelens, gedachten, daden. Gelijk het ego, zal het Wezen, Zijn of Zelf zich hoe dan ook naar buiten moeten uitdrukken d.m.v. zijn/haar gedachten, gevoelens, en daden. Zo niet, dan blijft het Zelf opgesloten, en word je op een vervelende manier eenzaam en gefrus-treerd in je energie. Maar goed, de problemen zijn hier al zo vaak aan de orde gekomen: je wilt bij een groep horen, maar de omgeving ziet je als anders, je wordt niet voor vol aangezien, etc. Kortom, je gaat dan maar vanuit het ego reageren om er toch bij te horen. Dus dwaal je af van je bron. Achteraf gezien, weet ik wel zeker dat het niet aan de omgeving lag, maar aan mijzelf. Ik ben ook anders, maar accepteerde dit niet, was er onzeker over en de omgeving speelde daar simpelweg op in. Grote openbaring was dat ieder mens anders (uniek) is, waarmee ik bedoel onvergelijkbaar te zijn met een ander mens. Er bestaat geen tweede Lia, geen tweede Robert. Dit geldt dus voor iedereen en daarin zijn we nu juist weer gelijk. Ieder mens wordt vanuit zijn Ziel (en vanuit een hoger Plan) op de aardbol geplaatst met totaal andere achtergronden, andere ervaringen, en ideeën, andere lessen. Dit inzicht heeft mijn omgang met mensen totaal veranderd. Ik kijk nu naar wie ze zijn (met alles er op en er aan), en niet naar wat er in mijn opinie te verbeteren valt. Wat betreft mijzelf, voel ik mij in mijn uniek-zijn vrij. Ik hoef mij niet persé aan te passen, behalve wanneer ik dit zelf wil. Om een lang verhaal kort te maken: de intentie van mijn ziel was om haar te accepteren, en haar kwaliteiten op aarde uit te drukken. Warme groet van Lia

          • Hallo Lia,

            Je zegt :
            Achteraf gezien, weet ik wel zeker dat het niet aan de omgeving lag, maar aan mijzelf.

            Een belangrijke waarheid (voor iedereen)!

            Wat je zegt over de intentie van de ziel, om haar te accepteren. Bedoel je dan niet dat je op zoek bent gegaan naar onvoorwaardelijke liefde voor jezelf?

            Hoe zou jij het liefst je kwaliteiten hier op aarde willen inzetten?

            • Ha Robert,
              Ik kan me herinneren, dat ik zelfs als kleuter al een onbestemd gevoel van heimwee had naar iets wat ik niet helder voor ogen had. Zeg maar een vredig oord, een plek waar ik mij op mijn gemak kon voelen, iets dergelijks. Dit gevoel hield ongetwijfeld verband met mij niet thuis te voelen op deze aarde. Aanvankelijk zette het mij aan in de buitenwereld te gaan zoeken, maar dit leverde niets op. Wat er vervolgens gebeurde, is dat ik mij ervan bewust werd, dat het heimwee een duidelijke herinnering was aan een ver verleden, waar ik weliswaar geen beeld bij kon vormen. Dus geen heimwee naar iets uit mijn huidige leven. Weer een stapje verder, ontdekte ik dat het heimweegevoel simpelweg geluk of liefde was en ik dit zelf was. Ik had er alleen nooit volle aandacht aan geschonken.
              Voor mij is de vraag zo langzamerhand niet meer hoe ik mijn kwaliteiten wil inzetten, maar of ik soms een bepaalde taak (of doel) heb gekregen. Ik schrijf veel over spirituele thema’s, die naar ik vermoed mij op een bepaalde manier worden ingegeven. Zoals je wel hebt begrepen, doe ik dit gewoonlijk op een vrij theoretische, zakelijke manier want het gaat mij in eerste instantie om duidelijke inhoud en niet om mij persoonlijk. Ik wil wel persoonlijk reageren hoor, maar dan moet iemand er wel om vragen. groet van Lia

  32. Hallo Heidi,

    Wat je zegt over bewustzijn, dat denk ik ook! Mooi stukje 🙂

    Mijn ervaring daarbij is dat je waarneming en bewustzijn hand in hand gaan.

  33. Zoals Heidi zegt levert een ruimer bewustzijn een ruimere waarheid op, d.w.z. een ruimere Werkelijkheid, want Zijn Is Werkelijkheid. Vergelijk de uitspraak “het Is, en het is zó”. Zijn is dé Realiteit, omdat Zijn onveranderlijk Dezelfde Is. Dit in tegenstelling tot het veranderlijke dualistische vormleven. Door te Zijn ervaren we ook de hoge vibratie, die wij onveranderlijke, onvoorwaardelijke Liefde noemen.
    In feite is Zijn alom-tegenwoordig-Zijn (immanent en transcendent). Door de eigenschap overal aanwezig te Zijn, is het onveranderlijk en passief. Het kan zich immers niet bewegen of veranderen, omdat het (al) overal aanwezig Is. De Ziel of Zelf is een druppel uit deze onbegrensde Zijns-oceaan met dezelfde eigenschappen. Ziel of Zelf ervaart zichzelf als onveranderlijk dezelfde, en als een passief-Zijn. Dit levert de ervaring op, dat de dingen vanzelf gebeuren, en er geen ego is die iets “doet”. Het handelen gebeurt “vanZelf” (d.w.z. door of uit het Zelf). Ik kan hier geen andere woorden voor vinden. De bloem, die bloemt kent geen ego, maar evenmin een Zelf. En dit is m.i het verschil met de mens, die bewust kan Zijn en bewust kan handelen.

  34. Ieder heeft natuurlijk zijn eigen waarheid,
    en ik vind het erg mooi om te zien met welke
    woorden dit geuit word, en daarnaast vind ik het erg mooi
    om ieders reactie los van elkaar te lezen, die toch weer
    allemaal elkaars reactie aanvullen! 🙂

    En zoals Lia met haar prachtig omschreven zin al zegt:
    We zijn dus zowel uniek, als in het uniek-zijn gelijk.

    Wij zijn allemaal een stukje van de puzzel,
    en samen zijn we een geheel, zijn we De Puzzel 🙂

    • Hallo Heidi,

      Al heeft iedereen hier op aarde een eigen opgebouwd beeld van de werkelijkheid, er is naar mijn idee maar 1 werkelijkheid vanuit onvoorwaardelijke liefde… 🙂

      • @Robert,

        Ik kan dat alleen maar beamen!! 😀

        Ik denk wel dat iedereen zijn eigen bewustzijn heeft met de daarbij behorende waarheid,
        en hoe meer je leert, hoe meer je je ontwikkeld, hoe breder of ruimer je bewustzijn wordt, met de weer daarbij behorende waarheid.
        Heel klein stukje wat ik ooit noteerde:
        Waarheid:
        Een ieder van ons heeft zijn waarheid,
        en ervaart dat ook vaak als De waarheid.
        Voor die persoon is zijn waarheid op dat moment ook De waarheid,
        en met zijn waarheid ervarende als De waarheid zal hij in staat zijn,
        dankzij de in het leven opgedane ervaringen,
        een nieuwe waarheid te ontwikkelen.
        En dankzij die nieuwe waarheid is diegene weer in staat om
        met de dan tot hem komende nieuwe ervaringen,
        weer tot een nieuwere waarheid te komen.
        En uiteindelijk de hoogste staat van bewustzijn te ontwikkelen,
        met de daarbij behorende waarheid ♥
        -Onvoorwaardelijke Liefde-

  35. Hallo Aart,

    Zoals je het stelt, lijkt het alsof we enkel hier (allemaal) zijn om te zijn. Er is wat mij betreft (en volgens mij de goddelijke wil 🙂 meer : er is namelijk een plan, onze incarnatie heeft een doel. Alle levenslessen die jij voor jezelf hebt gecreeerd, hebben (uiteindelijk) ten doel je (liefdesvolle) levensmissie hier op aarde in te gaan zetten. Jij hebt je eigen plan gecreeerd en bent dat gaan ervaren hier op aarde.

    Het ego is een verhaal apart, een verzamelbak, die heb je nodig om je levenslessen hier op aarde te kunnen leren.
    De behoefte om uniek te zijn duidt inderdaad dat er nog iets in de weg zijn om in vrijheid te kunnen zijn. Zonder die behoefte kun je toch wel constateren dat je uniek bent, in je karakter en voorkeuren (en je plan en je missie). Zelfs in verbondenheid van eenheid.

    Overigens hebben sommige mensen het thema ‘aanwezigheid’ als levensles. Sommige ontkennen zelfs dat ze liefde zijn…

    • @Robert, ik kan me geheel vinden in je woorden.

      Ik heb enkel niets meer met het woordje ‘uniek’, ik zie ook het nut van het woordje niet in.

      Vanuit het geheel/eenheid is m.i. niets uniek of bestaat er niet zoiets als uniek. Uniek is een mensen-ego-aangeleerd-kulletje.

      Dat de 1 dit doet en de ander dat is een feit maar om daar wat op te plakken heeft enkel ten doel ego/eigenwaarde en dat is iets waar we niet mee bezig zouden moeten/hoeven zijn.

      Neen, ik kan niet constateren dat jij of ik uniek zijn, dat lukt me niet meer, het zegt me ook niets.

      Met ‘zijn om te zijn’ bedoel ik gewoon de (liefdesvolle) levensmissie, gelijk de bloem die bloemt en de meeuw die meeuwt. Daar hoeft de bloem niets voor te doen, de meeuw niets voor te doen en Aart en Robert en Lia ook niet want we kunnen simpelweg niets anders, ‘het is wat we zijn’.

      Robert, wat is trouwens ‘liefde’, ik zag je dat woordje gebruiken maar ik heb geen idee wat dat is.

      • Hallo Aart,

        Het woord uniek doet me verder niet veel, het gaat er denk ik om wat het woord met je doet en waarvoor je het wilt gebruiken.

        Ik maak onderscheid tussen zijn en doen.
        Zijn : dat wordt je naarmate je groeit in bewustzijn (en dimensies) en je ‘ontdoet’ van levenslessen.
        Doen : dat is handelen, dat is bijvoorbeeld je levensmissie.

        Beiden zijn onderdeel van de ervaring die de ziel hier op aarde wil opdoen. Het is een proces wat meerdere levens ontstijgt.

        Ik heb al eerder een keer iets gezegd over liefde, maar laat ik er nog eens iets over zeggen. Liefde is een gevoel, bv dat warme stromende gevoel van ontroering of gelukzaligheid in je hart. Als jij bezig bent met je levensmissie, dan zul je dat gevoel ervaren/voelen.

        Heb je dat zo ooit ervaren, toen je aan het Aarten was? 🙂

        • @Robert, zoals ik ervaar is dat naarmate ‘je levenslessen’ zijn ‘uitgeleefd’ er steeds meer dat ‘zijn’ is wat zichzelf doet, daar hoeft niets voor gedaan te worden, sterker nog je kunt er niets voor doen.

          M.a.w. ‘je levensmissie’ gaat geheel vanzelf, dat is wat je hier bent. Het is niet een kwestie oh dat ga ik eens doen, neen met alles wat je doet, doe je het al. Zoals die bloem ook niet zijn geur doet.

          Mogelijk zeggen we het zelfde hoor maar wat ik zelf gemerkt heb dat ieder gevoel van ‘doen’ beruste op wilskracht, ego, eigenbelang terwijl m.i. ‘onze levensmissie’ iets is wat als vanzelf gebeurd. Zoals het de levensmissie van die bloem is om te geuren, hij zou niet niet-kunnen geuren.

          Mijn inziens verwarren een hoop mensen hun ‘levensmissie’ met de wensen/geborgenheid van het ego. Vandaar is er wat mij betreft het onderscheid; het ego heeft het gevoel te doen, de levensmissie ‘voelt’ als geheel vanzelf. Zoals de ademhaling ook vanzelf gaat.

          Robert, ik herken wel wat je schrijft maar ik heb dat gevoel zien verdwijnen naarmate juist ‘de levensmissie’ zijn intrede deed.

          • Hallo Aart,

            Als je dat zo schrijft, ben ik benieuwd of je daadwerkelijk wel je levensmissie hebt gevonden en in gang hebt gezet. Uit je teksten proef ik regelmatig een soort van berusting.
            Het is ook zo dat als je gelukkig bent zoals het is, geen onvrede over je eigen situatie hebt, je geen aanleiding hebt om er iets aan te gaan doen.

            Voor sommigen is het zo dat hun pure aanwezigheid (‘zijn’) al een op zichzelf staande missie is om neer te zetten, maar sowieso voor mij niet, al is het wel een onderdeel.
            Mijn levensmissie, wat kom ik hier bijdragen op aarde, betekent dat ik mensen wil helpen in hun groei. Gewoon ‘zijn’ is dan niet voldoende voor mij, ik doe dus wel iets. En dat levert liefde op (voor mij EN de ander).

            Een levensmissie is niet direct geboren. Je gaat eerst aan de slag met de lessen. Daarin kun je heel ver gaan. Ongeacht waar je staat in je groeipad kun je je levensmissie inzetten. De verder je bent in je groei, de concreter je het zult kunnen doen.
            In het begin van je groei zul je dus veel meer last hebben van ego-zaken. Naar jezelf én anderen. En misschien dat je eigenwaarde er groter van wordt… nou ja, we zijn tenslotte mens met een ego, en Rome is niet in 1 dag gebouwd 🙂
            Laat het je niet stoppen om het toch te proberen.

  36. Dank jullie wel voor jullie warme en liefdevolle reacties!!
    De teksten die ik schrijf komen puur voort uit mijn levenservaring.
    En dankzij de ‘schat’ aan levenservaring 😉 heb ik mijzelf terug gevonden en ben ik nu in staat om vanuit bezieling te schrijven.
    Heel veel liefde en kracht aan jullie!!

  37. tja,ook ik heb m uitgeprint ,om op te hangen op een plek waar iedereen de tijd heeft om het even te lezen..;-)
    ik vind dat Aart gelijk heeft(ben het niet altijd met je eens hoor haha)maar zolang je anderen en objecten nodig hebt om te kunnen leven,zul je niet groeien.
    deze tekst is zo herkenbaar,het door anderen gevormd worden en je daar maar aan aanpassen,ik ben het spuugzat!
    heb daardoor wel wat “vrinden “verloren maar heel langzaam komen er anderen weer voor in de plaats
    ik wens iedereen die het heeft aangedurfd om zich af te pellen ,veel warmte en liefde,het heeft nl LEF nodig

    x

    • @chris, ‘Zijn wat je bent’ is ‘je enige beste vriend/vriendin’.

      Daar hoeft niets voor in de plaats te komen.

      Dat kan vanuit het nog niet geheel afgepeld zijn nog als niet prettig ervaren worden maar eenmaal afgepeld zal er niet die behoefte meer zijn aan een vriend/vriendin, je bent dan namelijk HEEL.

      Even grofweg gezegd; elke behoefte aan iets van buiten komt enkel voort uit dat als klein hulpeloos wezentje geboren te zijn, dat wezentje had echt wezenlijke behoefte aan iets van buiten, het kon echt niet voor zichzelf zorgen. Die tijd is voorbij en we kunnen nu gaan inzien dat we geheel op eigen benen kunnen staan en gewoon lol met elkaar kunnen hebben MAAR dat we niet van een ander afhankelijk zijn om ons goed/veilig te hoeven voelen.

      Veel ‘spuugzat zijn’ en LEF toegewenst, Chris en sorry voor mijn woordenvloed en waag het niet om het in te lijsten en boven je bed te hangen.

  38. Ik heb vele teksten gelezen maar de hier bovenstaande gaat in een gouden lijstje boven mijn bed.

    Ik ben op jonge leeftijd al begonnen met pellen, bollenpellen wel te verstaan en dat heeft waarschijnlijk als gevolg gehad dat ik een beetje doorgeslagen ben in dat afpellen.

    Ik heb geen zelfbeeld meer, ik kan mijn unieke ik niet meer vinden.

    Ik had daar gisteren nog een gesprek met God over en zij stelde me gelukkig gerust met de woorden; Aart ik heb ook geen beeld meer van mezelf, ik doe maar wat.

    Met dit schrijven wil ik enkel aangeven dat ‘het gevaar’ is dat mensen hun ‘unieke ik’ (dat nergens van afhankelijk is) verwarren met het ego (wat afhankelijk is van omstandigheden).

    Dat zolang de mens het gevoel heeft nog iets nodig te hebben, ergens afhankelijk van te zijn in die buitenwereld dat dat gevoel enkel komt door nog niet voldoende afgepeld te hebben.

    Dat er nog een laag zit (een verkeerd zelfbeeld) waardoor ‘dat unieke ik’ (wat ik net zo uniek vind als een boom die boomt) nog niet gewoon zijn/haar simpele ding/dansje in het leven doet, onafhankelijk van welke omstandigheid dan ook.

    Zo, dat was mijn unieke ik dansje en dat op de vroege ochtend.

    • heey aart,

      Ik moet(bijna) altijd lachen om jou reacties….
      Je bent me er eentje!
      Toch vraag ik me wel eens af of jij nog kan genieten van het leven…..
      Je hoeft hier geen antwoord op te geven hoor maar ben stiekem toch wel nieuwsgierig,

      liefs sabine

      • @sabine, nou noem dat maar stiekem, heel internet leest mee.

        Ik kan niet meer genieten van het leven.

        Dat specifieke, ik noem het maar,’ik-gevoel’ wat van een bepaalt iets genieten kon dat lijkt er niet meer te zijn of doet ergens een winterslaapje of zoiets.

        Wat ik er voor terug heb zien komen is dat het leven altijd OKAY is.

        Als je me een appelpuntje naar binnen zou zien werken dan zou je zeggen; nou die Aart zit er lekker van te smullen, die is me een partijtje aan het genieten.

        Maar ik voel dat van binnen niet meer zo, zoals dat vroeger was, ik kan wel zeggen; mmmm dat is lekker maar dat is eigenlijk dan al ‘achteraf geklets’ en zegt me niets.

        Ik zou zachtjes ook kunnen zeggen; ik geniet van letterlijk alles in het leven, om in termen van genieten en niet-genieten te spreken.

        Maar ‘buiten die termen’ is het eigenlijk enkel OKAY (ontspannen, voldaan, rustig, leeg, stil, NIETS).

        En ook al sta ik net te springen op 1 of ander hardstyle muziekstukje, ik wordt er niet warm of koud van.

        Herkenbaar of moet ik me echt vrijwillig ergens gaan aanmelden?

        • jeetje Aart,

          Ik lees net pas je reactie….

          Het is voor mij niet herkenbaar wat je schrijft.
          Moet je je ergens vrijwillig aanmelden, nee dat denk ik ook niet. Word wel een beetje verdrietig van je verhaal….Je zegt dat je niet meer kan genieten van het leven. Dat is best wel treurig, het leven is zo mooi!(tenminste dat vind ik dan).
          Misschien ben jij wel tevreden zo als het nu is, ik kan dat niet voor jou invullen, toch hoop ik dat jij ook ooit vreugde, liefde zal gaan voelen…gewoon voelen zeg maar, voelen in het algemeen.

          Daar in tegen moet ik toch ook wel tegen je zeggen dat je humor hebt… Dus stralen doe je wel want je brengt toch een hoop glimlachen bij de lezers teweeg. en dat is zeker een stukje van thuis 😉

          liefs sabine

          • @sabine, ‘je hoeft je over mij geen zorgen te maken hoor’, ik zou het niet anders willen dan dat het hier nu is.

            Ik heb al die gevoelens gehad maar heb ze gewoon zien verdwijnen en ‘daarvoor is iets in de plaats gekomen’ wat ik niet meer voor die gevoelens zou willen inruilen.

            Is dat trouwens een goed of slecht teken dat mensen glimlachen?

            Ja, zo zie je maar weer wat er van stiekem afvragen komt, vraag je je trouwens nog iets stiekem af?

            • jaaaaaaaa, dat is een goed teken als je mensen aan het lachen kan krijgen!!!!

              Ik ben zeer tevreden met je antwoorden, en vraag me niets meer stiekem af 🙂

              Dank je wel voor je open en eerlijkheid,

              veel liefs sabine

    • Hallo Aart,
      Ik herken het “afpellen van de ui” heel goed. Je identificeert je niet langer met de laagjes van het ego, tot er in de diepte niets (geen enkel beeld) meer overblijft. Dan kom je uit bij het beeldloze Wezen of Zijn dat je Bent. Zo kunnen we ons evenmin een beeld van God (de alom tegenwoordig Zijnde) vormen. Het wonderlijke is voor mij, dat mensen in dit Zijn gelijk zijn, maar wij hierin ook zoiets als Zelf (de eigen identiteit)gewaar worden. Wat mij betreft komt het unieke neer op een geheel eigen trilling of zielentoon, waardoor je weet dat “ik het Zelf Ben”, en niet iemand anders. En hierdoor is ieder mens tóch ook een uniek wezen. Er bestaat bijv. geen tweede Aart op de wereld, want je bent je eigen specifieke trilling. Deze uniciteit verklaart deels de eenzaamheid. Bovendien bewandelt ieder mens (in feite als Zelf) een uniek pad in de uiterlijke wereld, zodat stof en geest niet gescheiden zijn. Materie is immers verdichte energie. Tot slot betwijfel ik of “God zomaar iets doet”, zoals je schrijft. De boom boomt wel, maar hij doet dit volgens bepaalde regels en volgens een bepaald Plan. Op gezette tijden raakt hij in de knop, draagt hij vruchten en vallen zijn bladeren af. M.i.is er in de hele kosmos sprake van bewust-Zijn, d.w.z een hoger Weten of intelligentie. Groet van Lia

      • @Lia, ik ga even muggenziften hoor. Het is niet zo zeer een ‘niet meer identificeren met het ego maar een zien wegvallen van een bepaalde gedachtengoed/wat hersenschakelingen die een bepaald beeld/gevoel veroorzaakten.

        Dan blijft er (zoals ik dat tot op heden ervaar) enkel ‘Zijn dat je bent’ over en dat kun je ‘Zelf, eigen zielentrilling en uniek’ noemen.

        Ik poets inderdaad mijn eigen tanden en niet die van de buurman.

        Vanuit dat ‘Zijn dat je bent’ bestaat er niet zoiets als ‘uniek, Zelf’ (zoals ik het ervaar), er is enkel dat ‘Zijn dat je bent’. Dat kan betekenen dat ik appeltaart eet en jij bv mokkataart maar dat is niet uniek. Ik eet appeltaart en jij mokkataart, meer is er niet, zoals de boom die boomt en de slak die slakt en water watert.

        Enkel vanuit ons nog afpellen/ego-energie spreken we in termen van uniek, eigen paadje, etc en dat is vanuit die zienswijze ook wel zo maar er zit nog een lading op. De lading van ‘ik/eigen/uniek/controle’.

        Die ‘lading’ is er niet vanuit dat ‘Zijn dat je bent’, daar ben je wat je bent, doe je wat je doet en meer of iets anders is er niet.

        Ik meen te zien dat het gros der mensheid vanuit hun nog afpelproces/ego, uniek/bijzonder willen zijn vanuit gewenstheid/afhankelijkheid. Het is hun eigenwaarde (nog onafgepeld schilletje) en dat zit nou net dat simpele ‘Zijn wat je bent’ in de weg.

        De boom die boomt gewoon en we zij vrij om over ‘regels en plan’ te spreken/denken, ik meen in het plan te hebben zien staan dat binnen 4 jaar iedere boom er genoeg van heeft en gaat omvallen uit protest.

        Eenzaamheid, praat me er niet van, het wordt nooit meer zo als in de baarmoeder aan dat strengetje.

        Die afscheiding is mijn inziens de enige reden dat er eenzaamheid gevoeld kan worden. Voelen we eenzaamheid dan is die ‘oude ervaring’ al getriggerd door een gelijksoortige gebeurtenis in het heden.

        Nou, het is wel te zien wat ik onder ‘even’ versta, jemmig wat een lijdensweg aan letters. Bij het/de unieke/beesten af.

        • Dag Aart,
          Leuk, er lijkt weer een hele discussie op gang te komen. De bloem die bloemt, de slak die slakt, de boom die boomt. Tot zover kan ik je wel volgen. Maar zit jij dan als Aart, alleen te Aarten? Of begrijp ik je verkeerd? Ik bedoel, een mens is niet geboren om alleen te zitten mensen, want hij is meer dan een bloem, een boom of een slak. Hij bezit veel meer mogelijkheden.
          Ik begrijp tot op zekere hoogte ook je opmerking “er is enkel Zijn dat je bent”. Wanneer het ego is verdwenen, blijft er enkel Zijn over. Maar in mijn ervaring stroomt dit “enkel of lege” Zijn dan automatisch weer vol met hogere gedachten en gevoelens die uit de ziel of geest voortkomen. Ik denk aan liefde, geluk, vreugde, schoonheid, etc. Er ontstaat een enorm gevoel van vervulling. Oud gedachtegoed (van het ego) valt inderdaad weg, maar er komt nieuw “materiaal” voor in de plaats. Bijv. intuïtie, en afstemming op een kosmisch Plan of kosmische Wil, die ik dan maar het Plan of de Wil van God noem. Je voelt de aanwezigheid van iemand aan zijn specifieke zielentrilling, of bijv. de trilling van zielsverwanten. Je gaat ook veel bewuster je eigen wereld creëren met meer bewuste intentie dan voorheen. Je laat aan Sabine weten: “het is OK (ontspannen, voldaan, rustig, leeg, stil, niets)”. Het komt op mij over als een meer Oosterse levenshouding. De Westerse filosofie (met name Christendom) is er een van: “het is OK (ontspannen, voldaan, rustig, vol, stil, alles)”. Je creëert altijd je eigen wereld, hetzij d.m.v. het ego, of d.m.v. het Zelf. Vervulling dus. Jezus, Boedha, alle Groten der aarde creëerden hun eigen wereld. Zij volbrachten dit op unieke wijze, m.i door hun eigen unieke Wezen. Warme groet van Lia

          • @Lia, inderdaad Aart zit enkel te Aarten.

            Meer is er echt niet.

            Niets geen hogere gedachten en/of gevoelens, vervulling, liefde, geluk, schoonheid of meer van die fratsen. Ik noem dat mind/egostuff.

            Aarten is gewoon dat ‘Kosmische plan’, ik creer niets, het gebeurd allemaal vanzelf d.m.v. ‘het Aarten’, ik hoef me daar niet mee bezig te houden, ik Aart simpelweg. Dat mag je creëren noemen maar voor mij voelt dat heel anders dan creëren vanuit het ego.

            Ik kijk eventjes uit het raam of ik geen wit busje zie verschijnen, neen nog niet, ik typ nog even verder, waarschijnlijk.

            Lia, vervulling zegt mij niets, net zoals uniek mij echt niets zegt.

            Ik betwijfel of Jezus, Boedha of Aart met ‘vervulling, unieke wijze, het Zelf’ bezig waren, ze deden hun ding, net zoals een huidcel zijn huidcelletjes ding doet.

            Het is mij nog niet gelukt om zuurstof te produceren of zonder aftershave lekker te ruiken of tegen een muur op te kruipen dus ik ben maar heel voorzichtig met de uitspraak dat de mens meer is dan de boom, de bloem of de slak.

            Ik maak geen onderscheid vanuit menselijk standpunt.

            Lia, voel jij je uniek, heeft dat enige waarde voor je?

            Om met Heidi`s woorden te spreken (misschien misbruik ik ze wel); het hoofd is met zichzelf en de wereld bezig, het hart doet gewoon.

            Maar wie weet sla ik de plank volledig mis, ik had dan ook geen vader die timmerman was.

            • Oh Aart, ik wil je eerst vertellen, hoe moeilijk ik het vind, om uit te leggen wat ik in de diepte precies voel en weet over mijzelf. Eigenlijk zijn er geen woorden voor te vinden, en kan ik hooguit een schamele poging doen. Allereerst ervaar ik een onmetelijke stilte, leegte en/of ruimte in en om me heen. Het is een basis, die gevuld wordt met allerlei soorten energie, waaronder veel liefde, vreugde, creatieve ideeën, etc. Deze energieën ervaar ik niet zozeer als van mijzelf, maar als iets wat ik van buitenaf ontvang, en waardoor ik word “opgevuld”. Naarmate het ego verdwijnt, ervaar ik dit duidelijker, omdat ik er geen weerstand meer tegen pleeg, en het maar laat stromen. Gedachten, gevoelens, etc. blijken niet van jezelf, maar de energieën stromen binnen en verdwijnen weer. Zodra het ego ze vasthoudt, ontstaat het misverstand dat ze je bezit zijn. En inderdaad gebeuren de dingen dan gewoon. Wat er o.a. gebeurt, is een soort innerlijke drang of gedrevenheid om iets te doen: namelijk in de fysieke wereld vorm te geven aan wat mij innerlijk beweegt en beroert. En juist dit vorm geven (creëren) doe ik op mijn eigen wijze. Het verschilt van andere mensen, en hierdoor ben ik dus uniek. Zo meen ik ook in het Aarten een uniek wezen (of Zijn) te herkennen, wat tot uitdrukking komt in je manier van schrijven: serieus, maar vol grappen en grollen. Men mag misschien denken, dat jouw wijze van reageren voortkomt uit het ego, maar de eigenheid ervan vindt m.i zijn bron in een creatief Zijn, en dit vervolgens weten uit te drukken en er vorm aan te geven.
              Heeft het waarde om uniek te zijn? Ja en nee. Omdat mijn wezen (in feite mijn energieveld met al zijn facetten) uniek is, word ik ertoe aangezet dingen te doen die andere mensen niet doen. Maar andere mensen zijn ook allemaal uniek. Zij doen weer dingen die ik niet doe. En zo vullen we elkaar aan in het creëren van de wereld. We zijn dus zowel uniek, als in het uniek-zijn gelijk. Tegenstellingen vallen dus samen.
              Het verschil met de boom, de slak en de huidcel is, dat de mens niet voor niets een denk-vermogen heeft meegekregen, en vooral een veel ruimer bewust-Zijn. Het zijn gereedschappen waarmee wij vanuit het ego, óf vanuit hogere intenties kunnen handelen, creëren. De keuze is aan onszelf.
              Om terug te komen op de Heidi’s woorden: het ego denkt in het hoofd. Het hart weet, voelt intuïtief aan en geeft vorm aan haar intenties d.m.v. het denkvermogen. Wat mij betreft zijn we vanuit ons hart wel degelijk ook met de wereld bezig, en is dit zelfs de bedoeling om de wereld een stukje beter te maken. Het hart vertelt echter dat we in de wereld zijn, niet van de wereld.
              Overigens wordt de timmerman door velen opgevat als bouwmeester, die bouwde aan de wereld door de tempel in zichzelf te creëren.
              Tot slot nog een tip: wacht nog even met het bestellen van het witte busje.
              Fijne dag, Lia

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in