Verslag van de lezing over De verschijning van Christus in onze tijd

door Hans Stolp (pastor, auteur)

Hans begint zijn toespraak met de wens, dat we ons zo warm en zo onbevangen mogelijk met elkaar mogen verbinden, dat we de aanraking met de geestelijke wereld en de geest van Christus persoonlijk kunnen voelen. Daarna begint hij met enkele voorbeelden van de wijze waarop mensen in onze tijd Jezus hebben ervaren. Niet lang geleden vertelde een moeder mij over haar dochter, die bij de geboorte, 19 jaar geleden, maar 1,5 pond woog. Het meisje was veel ziek en toen ze zeven jaar was, kreeg de moeder het gevoel dat ze niet lang meer zou leven. Op een ochtend werd ze wakker en zei: ”Mama, ik heb gedroomd dat er in de hemel een lange rij mensen stond te wachten en ik zag Jezus staan die met iedereen aan het praten was. Hij kwam ook bij mij en zei Jetty, je mag kiezen, hier blijven of verder leven op aarde, maar dan zal je wel door golven van moeilijke tijden moeten gaan.” “En?…” vroeg de moeder, “wat heb je gekozen?” “Dat weet ik niet meer,” zei het meisje.

Maar vanaf die dag ging het gelukkig steeds beter. Op deze manier mocht dit meisje Jezus Christus in een droom ontmoeten.

De uitwerking van een ontmoeting met Jezus Christus doet altijd wat.

In mijn tijd als ziekenhuispastor kwam ik veel in ziekenhuizen en ontmoette daar veel mensen die Jezus hebben ervaren.

Zo was er een meisje van 17 jaar, die heel ziek was en aangesloten lag aan allerlei apparatuur. Toen ik bij haar kwam lag ze echter te stralen. Ze zei: “Jezus is geweest”. Zijn aanwezigheid was in de kamer nog voelbaar. Kort daarna is zij in coma geraakt en een week later is zij gestorven. Jezus had haar de kracht gegeven om haar familie los te laten.

In mijn boekje, “Als het einde komt”, schrijf ik over een vader, die bij zijn zoon Tim komt die ernstig ziek is. “Jezus is geweest,” zei Tim en ondanks de grote pijn straalde zijn gezicht. Toen hij stierf lag er nog steeds die glimlach op zijn gezicht.

In de jaren in het ziekenhuis heb ik veelvuldig mensen meegemaakt, die getroffen waren door de verschijning van Jezus.

Bij de IKON heb ik als radiopastor enkele uitzendingen aan deze verschijningen gewijd. Hierna kreeg ik een heleboel telefoontjes over bijna-dood-ervaringen, geestverschijningen of over Christus zelf.

Sommige mensen hebben Christus midden in hun leven gezien. Voor mijn gevoel neemt het aantal mensen dat Christus heeft waargenomen hand over hand toe. Mensen zijn echter wel behoedzaam om er met vreemden over te spreken. Dat doe je niet zomaar.

Ik kreeg zelf steeds meer het gevoel dat deze veelvuldige verschijningen met de wederkomst van Christus te maken hebben.

Enkele theologen in Scandinavië hebben, in het kader van een onderzoek een advertentie in een grote krant gezet en de mensen gevraagd naar hun ervaring met de verschijning van Jezus.

Zij werden overstroomd met honderden reacties. De theologen wisten niet dat de verschijning van Jezus zo vaak voorkwam. Het overkwam gelovigen en atheïsten, mannen en vrouwen, blank en zwart. In die landen was dit destijds een onderwerp waar in brede kring over gesproken werd. Deze discussie is aan Nederland kennelijk voorbij gegaan; tot voor kort, want sinds het boekje “Christuservaringen heden” bij uitgeverij Peru is uitgekomen, is die belangstelling er nu ook in Nederland.

Je kunt de kracht van een dergelijke verschijning moeilijk in woorden onderbrengen. Mensen voelen kracht en hebben het gevoel dat ze neer gezogen worden en uit hun lichaam gaan en in een ander bewustzijn komen. Ook voelen ze een weldadige warmte en ervaren een stralend licht.

Hans Werner Schröder schrijft in zijn boek over een vrouw in het ziekenhuis, die ernstig ziek is en waaraan Christus verschijnt en deze zegt tegen haar “ik ben de chef-arts van dit ziekenhuis en ‘s avonds maak ik mijn ronde en kan ik de harten aanspreken”.

Vaak op plekken waar het donker is, met veel lijden, daar verschijnt Christus. Soortgelijke verhalen komen ook uit de concentratiekampen. Wat vertellen de mensen over de manier waarop Christus verschijnt? Meestal verschijnt hij in een droom, maar ook wel bij mensen die bij hun volle bewustzijn zijn. De volgende verhalen zijn daar heldere voorbeelden van.

Zo vertelde een vrouw, die veel verdriet had omdat haar man en ook haar kinderen weg waren, dat zij, terwijl ze zich er helemaal van bewust was, Christus aan haar zijde zag staan, die haar alleen maar aankeek met heel veel begrip voor haar verdriet en schuldgevoelens. Die ontmoeting gaf haar weer de kracht om door te gaan.

Een schilder was gewoon met zijn werk bezig, Christus verschijnt naast hem, pakt zijn penseel en voltooit zijn schilderij. Hij kijkt hem aan en zegt alleen maar “Heb je het nu begrepen?” Hierna is deze schilder heel anders gaan schilderen, veel bewuster.

Wat gebeurt er nu met mensen die Christus hebben ontmoet? Wat verandert er? De volgende ervaringen komen steeds weer naar voren:

– Het ervaren van een veel sterker vertrouwen. Het er van overtuigd zijn, dat het in het leven alleen om liefde gaat.

– Het diepe besef dat niets in het leven vergeefs is; alles heeft een doel; alles is onderdeel van het goddelijke plan.

– Mensen zijn voorgoed hun angst voor de dood kwijt; ze weten dat ze weer met hem verbonden zullen worden.

– Mensen zijn ook de angst voor het leven kwijt. Deze gaat vaak nauw samen met de angst voor de dood.

– Zij voelen vanaf dat moment, dat alles bij het leven hoort.

– Een aantal mensen wordt door Christus meegenomen naar Golgotha, waarna ze ineens het grote geheim van de kruisdood begrijpen. Bij hun terugkeer in het normale leven kunnen ze dat gevoel echter zelden navertellen.

– De meeste mensen nemen Jezus waar als een stralende lichtverschijning. Anderen zien hem gewoon als een mens, maar dan wel met een bijzondere uitstraling, namelijk een beetje door­schijnend. Wel steeds als een vertrouwd beeld.

– Die ogen zijn zo liefdevol. Ze zijn niet te beschrijven, ze zijn een zee van liefde.

– Christus zegt lang niet altijd iets. Soms zegt hij dingen als: “wees niet bang”, “volg mij”, “durf los te laten en mij te volgen”. Hij zegt deze eenvoudige woorden op een heel bijzondere manier met een bijzonder klank.

“Waarom overkomt mij dit nu?” is een veel gestelde vraag.

Franciscus van Asissi had ooit ook een Christusverschijning en als men deze vraag aan hem stelde zei hij altijd: “Omdat er niemand te vinden was die het minder waard was dan ik”. Veel mensen citeren als antwoord de bekende bijbeltekst. “Zalig zijn zij die zien en geloven. Nog zaliger zijn zij die het niet zien en toch geloven.”

“Ik had het zeker nodig. Andere zijn al verder en hebben het kennelijk niet nodig”.

Zelf heb ik ooit ook een zodanige ervaring meegemaakt. Voor mij persoonlijk was dit heel emotioneel, deze ontmoeting met het hoogste wezen.

Wat hebben deze verschijningen nu met de wederkomst te maken?

Mijn grootmoeder vertelde vroeger al over de wederkomst van Christus. Dat was toen heel gewoon.Vanaf de tweede wereldoorlog is het idee van de wederkomst in het kerkelijk denken steeds minder geworden en toch begint het zich kennelijk nu af te spelen. Vanuit de theologie dacht ik over de wederkomst altijd: “Jezus is daar dan ineens, plotseling in de gestalte van een mens.” Over de Hemelvaart van Jezus staat in de bijbel, dat een wolk hem aan hun zicht onttrok. Toen hij verdwenen was, zagen de leerlingen twee engelen , die zeiden, dat hij op dezelfde manier terug zou komen als hij was weggegaan. Ik denk dat de wolk in dit geval een beeld is, een symbool voor een wolk van onze eigen onbewustheid.

De leerlingen, de discipelen waren destijds ineens helderziend en daardoor konden zij de geest van Jezus zien, totdat hij in een hogere energie overging en zij hem niet meer konden zien. Dat betekent dat wij, in de loop van onze evolutie van het bewustzijn, op een zeker moment Jezus weer helder zullen kunnen zien. Dat is het begin van de wederkomst. In Marcus of Mattheus staat dat Jezus zegt. “Zie ik ben met jullie tot aan het einde der tijden”. Hoe kan dat, dat hij al de tijd bij ons was, terwijl we hem niet konden zien. Maar als je het ziet als onze eigen onbewustheid, waardoor we niet in staat zijn hem te zien, klopt het wel. Er staat ook dat hij zal terugkeren als de bliksem. Bliksem is het symbool van de lichtverschij­ning van een engel, dus als lichtverschijning. Dat is de esoterische taal van de bijbel.

In onze tijd staan we voor de geboorte van een nieuw Christendom. Het christendom van het innerlijke weten. Daar is geen bijbel meer nodig en geen priesters.Ook Rudolf Steiner, de stichter van de Antroposofie, vóór die tijd Theosofie, had rond zijn 40e jaar een Christuservaring. Toen hij de gekruisigde Christus zag, begreep hij het lijden, sterven en opstaan van Christus. Vanaf dat moment is hij, vanaf 1910, het ene boek na het andere gaan schrijven. Eerst was Steiner aangesloten bij de Theosofen. Toen zij echter met de Indiase Krishnamurti kwamen als de teruggekeerde Christus, was dat voor hem te veel.

Dat geloofde Steiner niet en hij stapte uit de Theosofie en begon de antroposofische beweging. Hij schrijft in zijn boeken dat de tijd nabij is, dat mensen Christus helderziend zullen zien als een lichtgestalte. Vanaf 1930 verschijnt hij al aan verslagen mensen, om ze moed te geven. Dit gebeurt nu dus ook. In de volgende 3.000 jaar zullen steeds meer mensen Christus helderziend waarnemen. Daarna is het voor iedereen zover – er komt een omwenteling op de aarde – liefde doet zijn intrede. In Afrika verschijnt momenteel Christus aan groepen mensen, terwijl ze hem niet kennen. Maar diep van binnen weten ze: “Dit is Christus.” Ook Paulus had in Damascus een ervaring met Christus; dit veranderde zijn leven. “Ontijdig geborene” wordt Paulus genoemd in de bijbel. Hij mocht iets ervaren waar de mensheid toen nog niet aan toe was. Een voorbeeld voor ons nu.

Gert Snoo beschrijft in zijn boek “Visioenen van de toekomst” een onderzoek naar reïncarnatie- herinneringen. Het denken in Amerika is daardoor omgeslagen.En niet alleen door onderzoek naar vorige levens, maar ook naar toekomstige levens. In de dimensie buiten de tijd kun je ook naar de toekomst kijken. In een experiment onder hypnose vertelt hij over een leven in het jaar 2050. Hij woont dan op Nova Zembla in een spirituele gemeenschap. Als hem na de hypnose gevraagd wordt, wat de belangrijkste ervaring was, antwoordt hij: ”Het was heel emotioneel, ik zag Jezus.” Wat gebeurde er toen je hem zag? “Toen ik hem zag vond ik mijzelf in hem terug.” Wij zouden zeggen het hogere zelf of de goddelijke vonk.

Hij vertelt ook dat alle leden van deze gemeenschap voortdurend Christus zagen, die ze in gebed en meditatie doorgaven aan die plekken op aarde die het nodig hadden. In deze dagen voel je de Christusenergieën vanuit de geestelijke wereld, die ons helpen om te zuiveren en ons voor te bereiden, maar   er is altijd op aarde een maar. Die Christus- energieën doen in de mens wat; ze brengen je bij een keuze. Ga je hierin mee of heb je er geen boodschap aan. Sluit je jezelf af dan kom je in een negatief proces. Je geweten gaat dan stap voor stap afsterven.

Wat betekent het nu dat je wilt meegaan met deze Christusenergie, die zo voelbaar aanwezig is.

Stap 1 Heb je vrede met je leven, met alles wat er gebeurt is? Zo niet werk daar dan aan. Stap 2 Leer vooral luisteren naar je eigen geweten, een innerlijke stem, een zacht stemmetje. Stap 3 Oefen je in medelijden en mededogen.

Leer de anderen ten diepste voelen, aanvoelen, maar pas op dat je zelf niet in een depressie raakt. Je moet daarom vertrouwen hebben dat er niets voor niets gebeurt. Stap 4 Gebed en meditatie.

Dit zijn diepe krachten, die de verbinding open houden met de geestelijke wereld. Elk woord in meditatie of gebed, uit liefde met de ander, werkt.

Stap 5 Voel ook dat je steeds meer het kanaal voor Christus bent.

Stap 6 Ieder van ons wil wel een Christuservaring hebben. Maar zo werkt dat niet.

Wel geldt dat voor ieder die de verbinding met Christus wil, de innerlijke verbinding wordt verwerkelijkt.

Vragen en antwoorden.

Wie is de Christus die verschijnt?

De allerhoogste Kosmische geest; ook iemand als Boeddha kan dit vertegenwoordigen; iets heel ruims.

Wie/wat is die Heilige Geest?

De tongen van vuur op hun hoofd is het teken van de Goddelijke inspiratie die ons verbindt.

Wat is de positie van Maria?

Maria is het symbool voor het vrouwelijk deel van God. De Godverschijning aan de Nieuwe mens zal ook een vrouwelijk deel hebben.

Kan het niet zo zijn, dat veel van de verschijningen,die men Christus noemt, manifestaties zijn van de eigen gids? Ook in andere culturen zal men zo’n geestverschijning afhankelijk van de religie eerder Boeddha of LaoTse noemen dan Christus?

De eigen gids kan, maar dan wel geïnspireerd door Christus.

In andere religies, ja dat kan.

Zit er ook niet een gevaar in om alles Christusenergie te noemen? Als je het verhaal goed beluister hoor je dan niet de exegeet, theoloog Hans Stolp met het traditionele christelijke verhaal van de laatste dagen, maar dan zonder Apocalyps, maar wel met hemel en hel. Namelijk daar waar in de lezing gezegd wordt dat de mens moet kiezen en dat bij diegene die het afwijst het geweten langzaam zal afsterven? Hoe zit het dan met die 4 miljard niet-christenen op aarde, doen die niet mee? Is het niet eerder zo dat in het moderne denken over wereldspiritualiteit alle mensen vroeg of laat naar het licht groeien?

Ja, ik ben theoloog en kijk naar deze ontwikkelingen door een westerse christelijke bril vanuit de esoterische bedoeling van de bijbel .

Met het laatste helemaal eens.

Hoe zit het met de Bergrede? Als iemand je op de ene wang slaat, keer hem dan de andere toe. Kun je nog wat met dat oude testament?

Allemachtig. Vanuit het esoterisch denken ben je bezig met het transformeren van de laatste resten van je karma. Ook daar gaat het om naastenliefde, maar nu vanuit de verbinding met de goddelijke wereld.

Als iemand zegt, “Ja ik ben spiritueel,” maar verder niets doet voor anderen, dat is niet erg geloofwaardig. Je hebt eerst die verbinding nodig.

Kun je voorbeelden geven van de inwijdingstradities van de bijbel?

De bijbel is voor mij een uiterst bijzonder boek geworden. Toen ik het ging lezen zonder dogma’s en zeker vanuit de esoterische tradities, ging de ene tekst na de andere tekst voor mij leven.

Een voorbeeld is de maagdelijke geboorte; esoterisch betekent “maagdelijk geboren”: iemand waar de goddelijke kracht in ligt. Deze termen komen uit de inwijdingstraditie. Ze zijn verdwenen uit de theologie.

Een ander voorbeeld is Maria Magdelena, van wie 7 boze geesten zijn uitgegaan.Theologisch is dit altijd uitgelegd als bezetenheid en overspel. Esoterisch betekent dit, dat zij de 7 inwijdingen had ondergaan; bij elke inwijding legde je een deel van je negativiteit af. Zij was dus een bijzonder mens.

Hoe ontwikkel je je innerlijke vertrouwen?

Met vallen en opstaan. Meer vallen dan opstaan. Door dingen heen gaan, niet wegstoppen, durf die negatieve krachten te voelen. Johannes van het Kruis zegt: “Wie de moed heeft door het duister heen te gaan zal, bij terugkeer in het morgenlicht, het oude vertrouwen gerijpt terug vinden.” Er is geen andere weg, dan er doorheen te gaan.

Wordt je innerlijke vertrouwen en je verbinding met het hogere dan sterker? Ja, en versterkt door bidden, het openhouden van dat lijntje.

Is het bekend, dat je bij een verschijning ook zelf in een lichtwezen kan veranderen?

Ja, ik heb ook die ervaring. Ik heb hier 10 jaar niet over kunnen praten. Want ik kreeg een brok in mijn keel. Als we allemaal onze jasjes zouden uittrekken, zouden we allemaal stralen en vrolijk worden. Johannes zegt ook: “Jullie zijn allemaal Goden.”

Vader, zoon en, heilige Geest? Drie manifestaties van hetzelfde.

Is het mogelijk die inwijdingstradities in onze tijd te vertalen?

De bijbelse teksten zijn inwijdingsteksten. Allerlei tradities proberen die moderne inwijdingsweg voor ons te beschrijven.

Mensen zijn er niet mee bezig, maar toch gebeurt dat bij mensen die goed doen.

Mensen die oefenen met liefde geven, die gaan al bewust of onbewust op de inwijdingsweg.

Vindt de geboorte Christus in ons zelf plaats en op de aarde? Ja, de wederkomst is een innerlijk en een uiterlijk geloven.

Hans Stolp eindigt zijn lezing met het uitspreken van de wens, dat “Hij” in stilte aan ons heeft gewerkt, dat dit ons moed en vertrouwen heeft gegeven en dat dit gezegend mag worden.

Ook dat je als een cadeautje van deze avond zal voelen, dat je gedragen en gezegend wordt.

gehouden op woensdag 29 mei 2002 in de Stadsschouwburg te Middelburg

Tekst: Bram Maljaars
Redactie: Nico Dekkers
© 2002 De Spirituele Sociëteit Zeeland

website: www.spirsoczld.nl

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Laat een reactie asch
vul je naam in