Al sinds de Oudheid verwijzen godsdiensten, filosofische stromingen,  ingewijden, en andere spirituele leraren op de een of andere manier naar het Zijn en de relatie tot de mens. Dit leidde ertoe dat er de afgelopen eeuwen een stroom aan informatie werd verzameld, en we intussen veel weten over het Zijn. Eigenlijk héél veel.

In dit artikel gaat het dus niet om iets nieuws te ontdekken, maar om ons te herinneren aan wat we telkens weer vergeten. het zijn wie je bent

Het punt is dat verstandelijke kennis niet hetzelfde is als daadwerkelijk Zijn, en daar wringt hem de schoen.Ondanks het vergaren van alle kennis, zijn we nog steeds niet in staat om gewoon te Zijn.Dat is best vreemd, want iets eenvoudigers bestaat er niet.De oorzaak ligt uiteraard bij de mens zelf, die het ontbreekt aan erkenning, aanvaarding en waardering.Wij mensen hechten meer belang aan ons ego, aan bezit en aan uiterlijk vertoon en waarderen het niet om simpelweg te Zijn. Bovenal willen we ons geen moeite getroosten om dit te veranderen.Blijkbaar is iets pas belangrijk en interessant voor ons, als we er ingewikkeld over kunnen nadenken.

Maar simpel? Nee, dat is té simpel om waar te zijn.

 Zijn is onbegrensd

Zijn is onbegrensd. Het is een altijd en overal aanwezig-Zijn. Het was er altijd, het is Nu en zal er altijd zijn.Dus traden er in de historie steeds weer personen naar voren die dit begrepen, en de moeite namen om hun boodschap te verspreiden.Omdat Zijn onveranderlijk aanwezig Is, is het de Bron van ons bestaan. Wij mensen komen uit deze Bron voort en zijn in ons diepste wezen zélf Zijnden. Dit is wel het meest essentiële dat de Wijzen als een soort erfenis aan de mensheid wilden meegeven. Namelijk dat de mens in zijn Zijn er altijd Is, en daarmee – gelijk de goden – onsterfelijk is.

Om de interesse voor het Zijn weer eens wat aan te wakkeren, volgt hieronder een korte impressie van hetgeen door alle tijden heen werd onderwezen.

  1. Zijn, de oppergod

De oudste teksten over het Zijn die we kunnen raadplegen stammen uit de Veda’s, en dateren ongeveer uit 2000 voor Chr. De kennis die in deze boeken is te vinden, zou door Indiase rishi’s geschouwd zijn; namelijk door directe ervaring of aanboring van zuiver bewust-Zijn. Anders gezegd: deze rishi’s waren zich bewust te Zijn.

Opmerkelijk is dat het Zijn in de vroegste teksten nog verbonden werd aan een oppergod, of opperwezen, die als persoon werd opgevat.

Brahman is de onveranderlijke werkelijkheid bestaande uit zuiver Zijn en bewust-Zijn. Dit Zijn staat op zichzelf, is van niets afhankelijk. Het is eeuwig, onvergankelijk, oneindig, en Eén.

Brahman Is, en uit Zijn Wezen was en zal alles ontstaan.

Tevens vertelt de oude literatuur dat oppergoden of opperwezens zoals Brahman zich hoofdzakelijk bezig hielden met het voortbrengen van familieleden, een heel pantheon aan lager in hiërarchie geplaatste goden.In feite waren deze goden bedoeld om het scheppingswerk van de oppergod over te nemen. We zien hen als een soort hulpgoden op de voorgrond treden door zich actief te bemoeien met het creëren van de uiterlijk, zichtbare wereld en al wat zich daarin afspeelde. Zodoende kon de oppergod uitrusten van zijn werk en verdween hij naar de achtergrond, waar hij slechts als passieve toeschouwer vaag aanwezig bleef.

het zijn
7-rishis

Hoe kwamen de rishi’s en andere ingewijden in de Oudheid nu tot zulke opvattingen over de oppergoden? Eigenlijk kan er maar één antwoord zijn, namelijk dat de inzichten voortkwamen uit innerlijke ervaring.Zoals gezegd waren de rishi’s zich bewust te Zijn, wat destijds betekende dat zij in contact stonden met het opperwezen.

Het komt erop neer dat de krachten en functies die in het universum werkzaam zijn, door de mens innerlijk werden ervaren en wel op heel levendige wijze alsof het personen waren. Maar omdat deze krachten onzichtbaar waren en veel sterker dan de mens, werden ze uitgebeeld als goden.

Wat men vooral innerlijk van dit kosmisch bewust-Zijn beleefde was de passieve toestand; het in Rust en Stilte op de achtergrond aanwezig-Zijn als Waarnemer of Toeschouwer.  Zo leefde de oppergod als bewustzijn en Zijns-Bron in de mens. En nog steeds kunnen we dit Zijn op dezelfde wijze in onszelf waarnemen, al spreken we allang niet meer van oppergod.

De scheppingsverhalen in de Bijbel zijn duidelijk op deze gang van zaken geïnspireerd. In Zijn Naam Jahwe is Israëls God eveneens een Zijnde. De passieve toestand van een oppergod wordt in Genesis omschreven als “het rusten van God op de zevende dag”. En na elke scheppingsdag “zag God dat het goed was”, waarmee Zijn rol als toeschouwer naar voren komt.

Verschil met de profane literatuur is uiteraard dat de bijbelse God al het scheppingswerk in Zijn eentje verrichtte en geen gebruik maakte van hulpgoden.

  1. Zijn in Egypte

Andere gegevens over het Zijn vinden we ruimschoots in de Egyptische literatuur. Ondermeer in Het Egyptische dodenboek. Zo merkt Ani in zijn gelijknamige papyrus op: “Het is Osiris die de boekrol bijhoudt van al wat is, en al wat zal zijn”.

De boekrol lijkt trouwens op de Akasha-kronieken; een alles doordringend “collectief geheugen” waarin alle gebeurtenissen liggen opgeslagen en bewaard worden, zowel die van het verleden als van de toekomst. Tegenwoordig vatten we dit collectieve geheugen op als onbegrensd, kosmisch bewustzijn.

Ani British Museum
Het Egyptische Dodenboek werd meegegeven aan de overledene in het graf. Het bestaat uit een verzameling van bijna 200 spreuken, die de wederopstanding van de overledene moeten garanderen. Daarvoor moet de overledene iedere dag weer een gevaarlijke reis afleggen door de Onderwereld, geleid en beschermd door deze spreuken. Bron
  1. Zijn in de Bijbel

De Bijbel refereert meer dan eens aan het Zijn, maar helaas in nogal omslachtige en versluierde taal. Dit begint al bij de naam van Israëls God  Jahwe, die  “alom tegenwoordig en aanwezig Zijn” betekent. Het is een mond vol en daarom spreken we kortweg van Zijn. Als Persoon betekent JHWH: de Zijnde, en werd Hij ook wel de Aanwezigheid of Tegenwoordigheid genoemd.

In de dagen van Mozes werd de opvatting om alom tegenwoordig Zijn te vergelijken met een oppergod waarschijnlijk bijgesteld. Er kwam een verbod om God te vergelijken met een beeld.

Aangezien de naam Jahwe niet mocht worden uitgesproken, werd het als JHWH geschreven.

We merken hier al direct een belangrijke eigenschap van het Zijn op, voor zover we van eigenschap kunnen spreken. Zijn mocht niet worden uitgesproken, omdat het niet kán worden uitgesproken.Er bestaan geen woorden voor. Er kan geen enkel beeld van gemaakt; geen enkele gedachtebeeld van gevormd worden. Zijn is onzichtbaar; op geen enkele manier met de zintuigen waar te nemen.Goed beschouwd slaan ook termen als Zijn, de Zijnde of alom tegenwoordig Zijn de plank mis.Kortom, woorden dienen hier slechts als symbool en ter vergelijking.

Een andere bekende opmerking over het Zijn vinden we bij Ex.03:14, waar JHWH zich aan Mozes bekend maakt als “Ik ben die Ik ben”, en zo genoemd wil worden door Zijn volk.

Wie er oog voor heeft, vindt in het Boek der boeken vele opmerkingen die op de een of andere manier naar het Zijn verwijzen.

  1. Zijn en de filosofen 

Parmenides van Elea en het zijn
Parmenides van Elea was een Griekse filosoof die tot de presocraten wordt gerekend. Hij stelde waarheid en weten tegenover mening en voorstelling. (bron: Wikipedia)

Hoewel Zijn niet in woorden is te vatten, ondernamen wijze mannen uit de Oudheid tóch een poging om het Onnoembare uit te drukken. Zij omschreven wat het Zijn Is, en wat het niet Is.
Zoetjes aan begon men van alles te ontdekken over wat we “de aard van het Zijn” kunnen noemen.
Van de Griekse filosofen benadrukten Parmenides en de Eleatische school de eenheid en onveranderlijkheid van het Zijn. Door de onveranderlijkheid is Zijn altijd dezelfde. Opnieuw verschijnt hier een eigenschap die ieder mens in zichzelf kan waarnemen. Naast alle veranderlijkheid aan onszelf ervaren we diep van binnen het besef of weten de zelfde te Zijn. We zijn niet de ene keer dit en de andere keer iemand anders. We Zijn, die wij Zijn. Aan dit vaste, onveranderlijke punt herkennen we iets wat we “onszelf” kunnen noemen.

Later kwam Plato tot de conclusie:

“Wat kenbaar is, is het Zijn in zijn onveranderlijkheid. Wat niet in de volle zin Is, is veranderlijk.”

Hoewel niet met de zintuigen waarneembaar, is het Zijn wél kenbaar, namelijk door er bewust van te worden. Zijn is in feite een bewustZijn, en wanneer het kenbaar wordt, kun je zeggen dat het bewustzijn van zichzelf bewust wordt. Bovendien is het te herkennen aan die Onveranderlijkheid. Dit in tegenstelling tot het veranderlijke en dualistische leven. Wanneer we alles afstrepen wat veranderlijk is aan de mens – zijn lichaam, denken, voelen, willen en handelen – dan blijft er in feite niets over. Aldus begon men het Zijn  te vergelijken met Niets, Leegte of Ruimte; hoedanigheden die ieder mens in en buiten zichzelf gewaar kan worden.

  1. Shakespeare en Zijn 

Shakespeare leefde van 1564 – 1616. Uit zijn beroemde toneelstuk Hamlet is de opmerking: “To be or not to be, that is the question” wel het meest bekend. Zijn of niet zijn, dat is de vraag! Over de betekenis ervan zijn hele discussies gevoerd. Bestaat er eigenlijk wel een niet-zijn? Of zijn we ons alleen maar onbewust te Zijn. Dit soort zaken zou men zich af kunnen vragen.shakespeare-quotes-3

  1. Descartes over ik Ben 

Naarmate de tijd verstreek, ontstond er een complete zijnsleer, die ontologie wordt genoemd. Personen die zich er vooral mee bezig hielden, waren ondermeer: Heidegger, Nietzsche, Immanuel Kant, en Descartes. Van laatste is de uitspraak “Cogito ergo sum”: Ik denk, dus ik ben.

Descartes (1596 – 1650) kwam tot zijn beroemde opmerking omdat hij zich afvroeg wat je zoal zeker kon weten.

Al het veranderlijke brengt immers onzekerheid met zich mee. Zelfs het denken is veranderlijk. De mens wordt er door bedrogen en gaat twijfelen. Er moet echter iets aanwezig zijn dat kan denken en twijfelen. Dat nu is het feit dat je bestaat en (er) Bent. Zekerheid schuilt dus enkel in dit onveranderlijk aanwezig-Zijn.

  1. Drie goeroes uit India over Zijn

Sri  Nisargadatta Maharaj werd geboren rond 1897. Hij groeide op als boerenzoon in de Indiase staat Maharastra en werd één van Indiaas meest belangrijke goeroes. Zijn leringen staan beschreven in twee interessante boeken met als titels “Zijn” en “Ik Ben”. Beslist twee aanraders voor hen, die meer over dit onderwerp willen weten.

Ramana Maharshi eveneens een vooraanstaand goeroe uit India  onderwees dat het Zijn tijdloos was, en niet afhankelijk van de dualiteit leven en dood. Volgens hem kon het Zijn alleen ontdekt worden door in de Stilte op te gaan, waardoor het ego verdwijnt.De aard van het Zijn is dus Stilte en Rust, ofwel een passief en onbeweeglijk Zijn. We kunnen deze Stilte en Rust overal gewaar worden. In onszelf en buiten onszelf in de natuur. 

Tot slot baseerde Maharishi Mahesh Yogi, de goeroe die in het Westen bekendheid kreeg door de Beatles, zijn leringen voor een groot deel op het Zijn. Evenals zijn voorgangers zag hij het Zijn als fundament van de materiële wereld. Bewust-Zijn noemde hij Creatieve Intelligentie. Voor de mens is het van groot belangrijk om bewust te Zijn, want hierdoor wordt het leven een stuk aangenamer en eenvoudiger. Er is niets zo eenvoudig als te Zijn, aldus Maharishi.

Maharishi Mahesh Yogi en het zijn
Maharishi Mahesh Yogi was grondlegger van de Transcendente Meditatie-techniek

Hoewel het Zijn niet te benoemen is, is het dus toch mogelijk er kenmerken aan toe te schrijven. Kwaliteiten en  functies – zoals onder andere Rust en Stilte – zijn belangrijke handvaten en hulpmiddelen, waaraan we het onnoembare en onbeschrijfelijke Zijn kunnen herkennen.

Uiteraard is bovengenoemde overzicht niet compleet. De bedoeling is echter om uit te leggen dat bewust-Zijn geen vreemde, griezelige toestand is die ver van ons af staat, maar de natuurlijkste zaak van de wereld die door velen werd en wordt ervaren als essentieel in het leven. Zijn is het Leven Zelf en alle positieve kwaliteiten  – Eenheid, Liefde, Schoonheid, Vrede, Vreugde, Creativiteit zijn hierin als Eén en Dezelfde verenigd.

Tot slot nog twee filmpjes met muziek over het Zijn, die uit heel verschillende hoek komen.

Het eerste filmpje betreft de christelijke band Sela met “Ik zal er zijn”.

Vooral het refrein is toepasselijk.

“Ik Ben die ik Ben is uw eeuwige Naam.

Onnoembaar aanwezig deelt u mijn bestaan.

Hoe adembenemend, ontroerend dichtbij,

uw naam is Ik Ben en Ik zal er zijn. “

Het tweede filmpje is van Nirinjan Kaur met  “I am”.

Lia

46 REACTIES

  1. @Aart,

    Jij met je lettercombinaties 🙂 Mee eens hoor dat elke reactie, als in geraaktheid, een mogelijkheid biedt tot zelfreflectie.
    Dat je bij woorden van een ander niks kunt voelen is weer wat anders. Je kunt namelijk wel het gevoel (energie) van een ander voelen via diens woorden. Maar dat is wat anders dan geraakt/getriggerd worden.

    Spreek je dan niet meer over liefde? Hoho, van liefde blijf je af hè?! 🙂 Bewustzijn en liefde hebben heel veel met elkaar te maken. Uiteindelijk heb je het dan ook niet meer over aardse liefde, maar hogere vormen van liefde. Liefde is schepping.]

    Als ik een stukje mag quoten van iemand die in een ander artikel een reactie heeft gegeven met daarin een link naar een pdf met tekst van De Hathors, een sterrenvolk dat ooit op aarde heeft geleefd.

    Eeuwigheid
    Bron
    Bewustzijn
    Energie
    Liefde
    Evolutie
    Éénheid
    Licht

    Dit zijn de items die werkelijkheid zijn.
    De rest is fantasie, schijn, illusie, een hologram.
    Je kunt zelf je leven bepalen.
    Het is aan jou.
    Schep je eigen werkelijkheid.

    Ik vind ‘m goed!

    Groetjes Robert

    • @Robert,”Mee eens hoor dat elke reactie, als in geraaktheid, een mogelijkheid biedt tot zelfreflectie.”

      Mooi inzicht Robert.

      “Je kunt namelijk wel het gevoel (energie) van een ander voelen via diens woorden.”

      Ik zet daar mijn vraagtekens bij, de kans is namelijk ontzettend groot dat er een vertaling/voelen vanuit het ego plaats vindt.

      Wat voel jij bv bij de woorden van ene Aart?

      Zit daar ooit lading/ego op?

      • @Aart,

        Nee ik voel hier geen lading bij je woorden. In real life zou het wellicht anders kunnen zijn 🙂

        Wat betreft vraagtekens. Ik snap dat je dat zegt, maar om een ander te kunnen waarnemen qua energie/gevoel hoef je zelf geen belemmering/blokkade/oudzeer in je te dragen om dat te voelen. Sterker nog : om zuiver te kunnen waarnemen dien je juist geen belemmering/blokkade/oudzeer meer in je te dragen. Het is tegelijkertijd een zien, maar ook dat je kunt voelen.

        • Robert,
          Eens!!
          In zuiver bewustZijn vallen de zintuigelijke vermogens samen tot één.
          Bijv. zien= voelen=bewustzijn.

    • @Robert, ik heb echt niets met liefde.

      Waar 1 is, is er zelfs geen liefde.

      Alles wat gevoeld wordt is niet de liefde.

      Er kan wel de herkenning van 1 zijn en dat kan een gevoel veroorzaken MAAR dat IS niet 1, het is hooguit de herkenning.

      Eenmaal werkelijk 1 dan wordt zoiets niet meer gevoeld.

      Als liefde schepping is dan is er toch enkel schepping.

      Zie deze woordenbrij weer eens, pure liefde dus.

      Als liefde schepping is dan heb je mijn zegen dan kunnen we het woordje liefde laten vallen toch?

      Hoeven we niet meer met liefde bezig te zijn.

      Was getekend,

      de schepper.

      • @Aart,

        Volgens mij is eenheid niets anders dan een hogere vorm van liefde… het is niet voor te stellen door een aardse bril der liefde.

        • @Robert, CORRECT en daarom kan de mens die niet de eenheid IS beter niet spreken over LIEFDE.

          Want die LIEFDE is dan altijd gebaseerd op ego.

          Is er eenmaal enkel de EENHEID dan is er geen enkel vorm van LIEFDE meer.

          Er is enkel EENHEID.

  2. Hoi Lia, bedankt voor dit stuk, leuk om de verschillende uiteenzettingen te lezen van – vroegere mensen-, gellvigen en meer Bij mij is het ooit begonnen dmv stilte, weken stilte in mijn hoofd en hart. Sindsdien ben ik. Verbazend wat er dan gebeurd. Niets namelijk, en van niets komt juist dat iets in je naar boven, je Zijn. In deze tijden met veel afleidingen, tv, internet etc en de snelheid van alles is het meer van belang, denk ik, om de stilte op te zoeken om zo weer te Zijn zonder invloeden van buitenaf, dan het toestaan van het niets. Maar ieder vindt zijn eige mn weg natuurlijk,Natuurlijk Zijn 🙂 Bedankt voor je interesante artikel.

    • Heel herkenbaar Angel, die stilte. Ik heb diezelfde ervaring. Eerst stilte in je hoofd en hart. Daarna breidde het zich uit in een overal stilte. Eigenlijk ben je zelf die stilte. Ik ervaar geen verschil tussen stilte en Zijn. Er is simpelweg een meedrijven in die stilte. Een heel natuurlijk “iets”.

      Dank je wel voor je mooie reactie. Is heel belangrijk, vooral voor HSP-ers! 🙂

    • Angel, ik vind deze wel mooi.
      Hij is van Sören Kierkegaard.

      “Ik ontdekte dat ik minder en minder te zeggen had, tot ik uiteindelijk stil werd en begon te luisteren. En in die stilte hoorde ik de stem van God.”

    • Heel eenvoudig, Robert.
      Ik geef in het artikel allerlei verschillende bronnen aan (en er bestaan er nog veel meer). Als je je er voor open stelt valt er van alles te leren en te ontdekken. 🙂
      Dag Lia

        • Hi Robert,
          Ik weet niet precies wat jij onder levenslessen verstaat, hoor.
          Als een onderwerp je interesseert ga je lezingen volgen, luisteren naar wat mensen erover te zeggen en te schrijven hebben. Dat alles werkt op je in. Je gaat erover nadenken, mee aan de slag en zo begint het boeltje te werken in jezelf.

          Na tig jaar kom je er achter dat er welhaast ongemerkt dingen veranderd zijn in jezelf.

          Helemaal mijn ding, maar wel op mijn eigen manier en zonder dwang.

          Trouwens Zijn=Leven.
          Dus wat betreft die levenslessen…

          • Hoi Lia,

            Ik hoop gewoon dat mensen met hun eigen levenslessen/thema’s (hoe je het ook noemt) aan de slag willen gaan… om de verandering in jezelf te bewerkstelligen.

            Groetjes Robert

            • Ach Robert, geen zorg.
              Het leven zelf is een les, werkt als les.
              Eerst onbewust, maar van onbewust naar bewust. Van worden naar Zijn.
              En zo komt alles op z’n pootjes terecht.

            • @Robert, Robbie er hoeft helemaal niets te veranderen of te worden bewerkstelligd.

              Je hoeft enkel te ZIJN.

              Ik was mij eerst onbewust dat ik van je hou maar nu ben ik bewust dat ik van je hou.

              Heb ik niets voor gedaan.

              Ik heb gewoon liggen ZIJN.

              Nou moet je wel typen dat jij ook van mij houdt.

              Anders bestaat de kans dat ik mij dan eerst onbewust ben van het verdriet dat jij niet van me houdt en later bewust ben van mijn verdriet dat jij niet van me houdt.

              Zo zal het ZIJN.

              Ik ga me toch niet een levensles op de hals halen door me af te vragen waarom ik verdrietig wordt als jij niet typt dat je van me houdt.

              Ik blijf gewoon ZIJN en daarin verschijnt verdriet.

              Vindt ik helemaal niet erg dat verdriet, ik laat het er voor altijd ZIJN, ik ga het niet weg beredeneren of bewust van worden, ik heb wel andere dingen te DOEN, ik bedoel te ZIJN.

              Ik ga jou ook de schuld niet geven van het verdriet wat jij bij mij veroorzaakt, dat IS nu eenmaal zo.

              Wat is het leven toch ZIJN mijn LIEFSTE Robert.

              DANK dat ik weer heerlijk tegen je aan heb mogen schurken.

        • @Robert, precies, waar zouden we ZIJN zonder de trein.

          De lettercombinaties hebben enkel als nut de mogelijkheid te bieden dat de mens uit de mind/ego geraakt.

          Eenmaal daaruit dan zit er niets en dan ook niets van enige waarheid/werkelijkheid in welk woord of beleving dan ook.

          Dan spreek je niet meer over ZIJN, gedragen, Liefde, dualiteit, ik dit en ik dat.

          Die belevingen zijn er dan niet meer omdat de mens is opgelost, er is geen ik-beleving meer waaruit dingen beleeft worden.

          Als die mind toch eens werkelijk stil bij de mens is zonder ook maar iets te benoemen/te bedenken.

          Dan is er de werkelijkheid.

          En daarin bestaat er niet zoiets als ZIJN.

          Ik kan wel janken.

          Dat heb je met die dualiteit.

          Als er ergens lachen is dan is er ook ergens janken.

          Zitten we als mens nu eenmaal aan vast.

          Het enige waar de mens aan vast zit en houdt is zijn/haar ik-je.

          Maar het is een zeldzaamheid als dat door al de zelf uitgebraakte onzin/gevoelens/gewenstheid/bevestiging nog herkent wordt.

          Ik ga dweilen.

    • @Robert, toe nou Robbie, je kunt toch lezen.

      Net zoals je voor het maken van pannenkoeken 1 pak pannenkoekenmix, 2 eieren en 900cc melk van de koe nodig hebt.

      Neen, we gaan hier niet praten/typen over de eigen ervaring en wat er al geschied is.

      We kletsen lekker over het ZIJN en meer niet hoor.

      ‘zijn’ ‘zijn’ dat doe je maar ergens anders.

      Niet te vergeten een kom, mixer, pollepel, koekenpan en vuurtje/gasfornuis/kookplaat/inductieplaat (heb ik in de praktijk geen van alles maar ik google ook wel eens en lees wel eens wat) en het liefs 2 handen.

      En trek in pannenkoeken.

      Al is dat laatste geen noodzaak.

      Zie nou maar eens te ZIJN.

      Gelukkig is het er altijd al.

      Enkel de mens heeft de mogelijkheid zich daar van bewust te ZIJN door niet te ZIJN, dat niet-zijn geschied door in de mind te zijn.

      Neen, ik eet vanavond als het volgens planning gaat, zuurkoolstamppot.

      Ben ook benieuwd.

        • @Robert, ik heb er na het doorbijten van de navelstreng al helemaal niets meer van begrepen.

          Ik hoop ook niet dat dat nog komen gaat.

          Heerlijk dat ZIJN.

          Zitten er ook 12 van in een dozijn.

          Een ZIJNvolle dag gewenst.

          Vraag me niet hoe dat zal ZIJN.

          Daarvoor moet je bij mijn vriendin ZIJN.

          Ze is nu rondjes op haar rug aan het zwemmen en als ze daarmee klaar is zal ik haar water eens gaan verversen.

  3. Wat vanuit de al aanwezig mind/ego/eigen invulling een enorme valkuil van vele levens zijn kan is het volgende.

    De mind/ego/comfortzone ziet/ervaart het ZIJN als het waarnemen/aanschouwen van wat er al aan eigen inkleuring aan wat simpelweg IS gegeven is.

    M.a.w. als er door eigen inkleuring/ego een emotie ontstaat zoals bv boosheid bij het lezen van een bepaalde tekst dan wordt als ZIJN gezien/ervaren/bedacht het aanschouwen/kijken op een afstand (zonder ik-beleving wordt dan gezegd/ervaren) naar die emotie.

    Dan is dus niet gezien, is er nog niet de bewustheid dat door de aanwezigeheid van het ego/mind de werkelijkheid/ZIJN al verlaten is door aan iets werkelijks/wat IS, een eigen betekenis te geven.

  4. Goeden morgen Lia

    Een goed stukje zeg over het zijn.
    Je hebt er veel werk aan gehad denk , om het zo
    Mooi te brengen.
    Bedankt voor de uitleg , en de ontroerende filmpjes.
    Ik kreeg er kippenvel van.

    Een fijne dag Lia

    Liefs Jannie. ❤

    • Ha Jannie,
      Het werk valt mee hoor. Ik heb de afgelopen jaren heel veel geschreven. Moet enkel voor deze site hier en daar wat aanpassen. Ik vond die filmpjes ook heel mooi.
      Dag hoor. Bedankt voor je berichtje en liefs van mij. 🙂

  5. Vanuit het ZIJN ervaren we dus allemaal precies hetzelfde.

    Dit omdat er geen persoonlijke invulling van wat IS is.

    • Hoewel het volgens jou slechts lettercombinaties zonder betekenis zijn, weet je er een aardig lang verhaal/ betekenis en persoonlijke invulling van te breien.

      Ik tel hierboven minstens 600 woorden uit jouw brein.

      Blijkbaar kan de mens niet zonder, of je moet gewoon niks zeggen. Maar ja da’s ook niks. 😀 😀 😀

      • Ik bedoel ermee te zeggen dat leeg en invulling, betekenis en zinloosheid, persoonlijk en onpersoonlijk, gelijk en uniek, het Wezen (Zijn) en de projectie ervan onafscheidelijk verbonden zijn.

        Het een kan niet zonder het ander, en beide zijn van evenveel waarde.

        Enkel voor een duidelijke uitleg is het soms handig om onderscheid tussen die twee te maken, maar in Werkelijkheid zijn zij Eén.

      • @Lia, er is geen ‘jou’, er zijn geen ‘lettercombinaties’, er is geen ‘aardig lang verhaal’, ‘etc, etc’.

        Er is waarschijnlijk enkel ene Lia, die van wat waargenomen wordt (om het benoemen voor wie ZIJN niet herkent wordt) een wit scherm met zwart daar in, vanuit de bij haar/hem aanwezige bewustzijnstrilling een eigen verhaal/betekenis doet ontstaan.

        Niets mis mee maar dat heeft niets van doen met waar het hier over gaat, het ZIJN.

        Als werkelijk dat ZIJN er is dan wordt de wereld waargenomen zoals door de ogen van een pasgeboren baby.

        Dan vindt er nog geen eigen (door ervaringen/mechanismes/ego/zelfbelang) verkleuring/invulling van wat IS plaats.

        Dat daarna door het aardse leven de werkelijke betekenis aan dingen worden gegeven vanuit feiten of afspraken (zoals woorden/letters) die voor een ieder gelijk zijn, is een ander verhaal.

        M.a.w. ZIE wat IS en ZIE wat je er van maakt.

        Dat kan vanuit ZIJN.

        Dat kan niet vanuit mind/ego.

        Want die ziet enkel zoals het bij hem/haar zelf is.

        Vandaar dat ZIJN eerst ontdekt/herkent dient te worden om zo alle eigen invullingen, eigen werkelijkheden te gaan herkennen.

        Die eigen invullingen/werkelijkheden zullen uiteindelijk zodoende verdwijnen en dan blijft er de werkelijkheid/realiteit/NU/’ZIJN’ over.

        Amen

  6. Hey Lia!

    Wat leuk om van je te lezen en over dit onderwerp; Zijn, wat mij natuurlijk bijzonder interesseert!
    Je hebt het mooi geschreven, mooi verwoord en leuk die stukjes uit de geschiedenis ervan te lezen.

    Liefs Annemarie

  7. Aart, leuk allemaal dat ZIJN en ZIEN en de stille mind maar ik dacht dat ga ik eens toepassen en nou heb ik net mijn bibs zitten afvegen met de deurmat, ik zag geen verschil namelijk en achteraf gezien bof ik dat het niet lukte met een kledinghanger.

    • @Aart, vervolg.

      Dat ZIJN is mijn inziens (u is te vriendelijk) een punt, een natuurlijke staat voordat er aan wat in dat ZIJN verschijnt betekenis/invulling wordt gegeven.

      Dat invulling/betekenis geven dat hoort bij het aardse leven.

      Maar het is een wereld van verschil of er betekenis aan iets wordt gegeven vanuit de werkelijkheid of vanuit de persoonlijk gekleurde mind.

      Zo staan hierboven lettercombinaties en vanuit dat ZIJN worden die enkel gezien als lettercombinaties (niet waar want dat ‘lettercombinaties’ is al een invulling/kleuren/onderscheid maken vanuit de mind maar dat terzijde).

      De conditionering der mind bij een ieder geeft/voelt een bepaalde betekenis aan die lettercombinaties.

      En die kunnen/zullen als heel waar aanvoelen maar in wezen blijven het enkel lettercombinaties.

      Zelfs al typ ik iets wat voor een ieder hetzelfde gevoel/betekenis geeft dan is het ZIJN ‘verlaten’ en is er de mind die van lettercombinaties iets gemaakt heeft.

      • @Aart, aardse leven.

        Daarvoor is het praktisch dat aan aardse dingen betekenis wordt gegeven.

        Maar vanuit dat ZIJN is die betekenis voor ieder mens gelijk.

        Dat is gelijk omdat aardse dingen/deze 3D wereld (of zoiets) ZIJN zoals ze ZIJN zonder persoonlijke invulling.

        Een goudvis is een goudvis.

        We kunnen allemaal (op mensen waarbij de ogen niet functioneren na) een goudvis ZIEN.

        Ook kunnen we allemaal ervaren hebben dat goudvissen water nodig hebben om te leven en dat ze eetbaar zijn. Gewoon werkelijke feiten.

        Die feiten of zoals het werkelijk is kan in de mind worden opgeslagen en dat kan na dat ZIEN/ZIJN openklappen en zo is een aards leven mogelijk.

        Wat in dit voorbeeld niet op werkelijkheid/feiten gebaseerd is maar op persoonlijke invulling is dat goudvissen lelijk zijn, ze stinken, ik lust ze niet en het is zielig ze als huisdier te hebben, etc, etc.

        Door die persoonlijke mind invulling is het ZIJN verlaten en is er een eigen wereld ontstaan.

        Voor het woordje ‘goudvis’ is alles invulbaar.

        Dit moet toch wel heel duidelijk ZIJN.

        Voel de energie der woorden, niet zo plagen Blup.

        Het enige ‘nut’ van die lettercombinaties is, is dat er misschien de mogelijkeheid is om te gaan herkennen wat dat ZIJN is.

        En is dat ZIJN er eenmaal dan hebben ze geen enkele betekenis meer.

        Voorop gesteld dat we hier niet met een gek te maken hebben.

        Ach anders heeft dat zo moeten ZIJN.

  8. Wat is nou toch dat ZIJN.

    Hier even zoals het tot op heden bij mij (niet bij mijn goudvis bluppie m.a.w. bij mij als energietrilling) is.

    Als ik (.moel dicht) de ogen open dan is er ‘een zien van’.

    Als ik de ogen sluit dan is er niet ‘een zien van’, er is hooguit dat wat ik daarna zwart zou kunnen noemen.

    Als ik dus de ogen open dan is er ‘een zien van’ en als de mind dat zien niet invult/filtert/betekenis geeft m.a.w. niet ‘ingrijpt/zich er mee bemoeit’ dan is er enkel dat ‘ZIEN’.

    Dat is mijn inziens vergelijkbaar met/hetzelfde als het ZIJN.

    Bij beiden is er geen invulling/eigen betekenis geven aan dingen van de mind.

    Wordt vervolgd (Aart wat bedoel je nou, het zijn toch maar lettercombinaties).

  9. Hoi Lia.
    Ontzettend bedankt voor je overzichtgevende artikel. Ik begin nu eindelijk uit de verwarring/chaos te komen en er grip op te krijgen. Je hebt woorden aan mijn zoeken gegeven. De liedjes hebben me tot tranen toe geraakt, diep in mijn Zijn. Dank, duizend maal dank.

  10. “Het punt is dat verstandelijke kennis niet hetzelfde is als daadwerkelijk Zijn, en daar wringt hem de schoen.”

    “Wij mensen hechten meer belang aan ons ego, aan bezit en aan uiterlijk vertoon en waarderen het niet om simpelweg te Zijn.”

    “Ondanks het vergaren van alle kennis, zijn we nog steeds niet in staat om gewoon te Zijn.”

    Kan ik mij geheel in vinden.

    Zoals ‘ik het Zijn ervaar’; daar waar Zijn is, is er geen ego-energie.

    Daar waar Zijn is, is er het zien van wat werkelijk is.

    Daar waar Zijn is, speelt er geen persoonlijk verleden meer die het handelen bepaalt.

    Daar waar Zijn is wordt het praktisch handelen bepaalt door de aanwezige bewustzijnstrilling.

    Daar waar Zijn is zijn er geen emoties gebaseerd op ego/eigenbelang/ik-beleving.

    Zijn is niets anders dan het NU.

    Het NU/Zijn waar het menselijk handelen bepaald/gebaseerd is op het NU/Zijn/werKelijkheid.

    Daar waar Zijn is, worden deze lettercombinaties enkel gezien/ervaren als lettercombinaties.

    • Zoals ‘ik het Zijn ervaar’; daar waar Zijn is, is er geen ego-energie.
      Daar waar Zijn is wordt het praktisch handelen bepaalt door de aanwezige bewustzijnstrilling.
      Daar waar Zijn is, worden deze lettercombinaties enkel gezien/ervaren als lettercombinaties.

      Nou, nou, die lettercombinaties krijgen natuurlijk wel betekenis.

      “In den beginne was het Woord”, toch?
      Nou hoef je dat van mij niet letterlijk te nemen.
      Het gaat erom dat letters/woorden klanken zijn, dus trillingen, en je aan de toon/vibratie van een gesproken of geschreven letters en woorden betekenis kunt hechten.

      Daar waar Zijn is, is geen ego-energie, maar er is wel energie, die wordt waargenomen.

      “In den beginne was het Woord”.
      M.a.w. de wereld werd door vibratie geschapen.
      Ook jouw letters/woorden/klanken leveren dus een bijdrage aan de wereld.

      Des te meer reden om goed op onze woorden te letten.
      Er niet zomaar van alles uit te flappen onder het mom van “enkel wat geletter”.

      Oude talen zoals het Hebreeuws begrepen dit nog.

    • @Aart, Hoi Aart. Ook jou wil ik bedanken voor je wijze woorden. Ik begin eindelijk te snappen waar ik al tijden mee bezig ben. Mijn ego was sterk aanwezig.

  11. Hallo Lia,

    Ontzettend bedankt voor dit mooie overzichts-artikel. Knap om zoveel historie kernachtig weer te geven en heel waardevol voor mij op mijn pad om meer in contact te komen met de Advaitaleer en mij mijn oorspronkelijke Zijn weer te herinneren. De puzzelstukjes beginnen in elkaar te vallen!
    Warme groet, Jos

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in