DELEN
De ziel zoekt zijn weg naar verbinding

Deelpersoonlijkheden

In voice dialoque (dat is een manier om met jezelf in gesprek te raken) wordt er gesproken over de verschillende ‘zelven’ die in de mens aanwezig zijn. Zelven zijn persoontjes, energieën, delen in jou en mij die bepalen hoe we in ons leven staan.

Op je werk kun je bijvoorbeeld zelfverzekerd, gestructureerd en efficiënt zijn, thuis in contact met je partner kun je je onhandig, emotioneel en onzeker voelen. In beide gevallen is er een verschillende ‘persoon’ in jou aan het roer.

We hebben allemaal delen die ervoor zorgen dat we ons veilig kunnen voelen in de wereld. Ambities, doelen, succes, macht zijn manieren om onze kwetsbare kern te beschermen. Gevoeligheid is in onze wereld een ondergeschoven kindje.

Gevoeligheid

Als je niet mee kunt komen in de maatschappij moet er wel iets mis met je zijn. Je krijgt medicatie of volgt allerlei trainingen zodat je weer kunt functioneren. Je hoort er weer bij en telt mee. In de kern lost er niks op. Gelukkig wordt dat steeds meer gezien en komt er ook aandacht voor de gevoeligheid waar veel mensen in deze tijd mee te maken hebben.

De gevoelige en kwetsbare zelven, ook wel kinddelen genoemd, mogen ontmoet en gezien worden. Als je hooggevoelig bent, dan heb je als baby’tje veel opgepikt en gevoeld. Als baby’tje ben je al gevoelig en open voor sfeer en energie van je omgeving.

Hooggevoeligen zijn geestelijk meer open en pikken nog meer en dieper de energie van de omgeving op die meestal grover is. Daar begint een splitsing. Splitsing wil zeggen dat je het contact met jezelf verliest.

Geestelijke sfeer

Er leeft in ons een geestelijke sfeer die afgestemd is op liefde, licht en harmonie. In de boeken van Jozef Rulof wordt dat de eerste sfeer genoemd of de ‘hogere sfeer tot aan het zomerland’. In deze sfeer is er harmonie, eenheid, verbinding.

Het hier zijn op aarde is voor de geestelijke sfeer angstig. Die heel verfijnde sfeer in jou voelt zich bedreigd door grovere afstemmingen. Onbewust zorgt het ervoor dat je uit je lichaam, meer in je hoofd gaat zitten of dat je verschuift naar een andere energie om te overleven. Niet meer verbonden met jezelf, doen wat er van je verwacht wordt, behagen of kritisch, hardwerkend of depressief. Er zijn veel manieren om die bangheid niet te hoeven voelen.

Als je je ermee zou verbinden, dan kun je de schoonheid en liefde voelen, de harmonie en wens tot verbondenheid met alles wat leeft. Het ZIJN, waarin niks hoeft en alles er mag zijn. Het stimuleert je geestelijk denken en verandert je perspectief op de wereld en je leven.

Neem de tijd om te zijn met jezelf en stem zachtjes af op dat bange wezentje vanbinnen. Laat het er zijn en omring het met je bewustzijn. Voel steeds meer wie je ten diepste bent.

Het contact met jezelf verliezen

Als je hier op aarde komt en afstemming hebt op de geestelijke liefdessfeer is het moeilijk om daar in te blijven. Dat komt doordat je te maken krijgt met mensen, afstemmingen om je heen die minder verfijnd zijn.

Het verbonden zijn met jezelf, de bron en je verfijnde graad kun je dan niet langer vasthouden en graad voor graad verlies je het contact met jezelf. Langzaam verschuif je van het geestelijke naar het stoffelijke. Je hecht je aan de ander (moeder) en ontwikkelt verschillende zelven om te overleven en je plek in de wereld te veroveren.

Velen van ons raken het contact met onszelf kwijt en weten niet meer wie we zijn.
Hooggevoeligen met hun geestelijke opdracht kunnen niet voldoen aan de eisen die de oude wereld (maatschappij) van hun vraagt. De zoektocht naar binnen is een vereiste en dat vraagt moed en kracht.

Hoe doe je dat, terug naar jezelf en je verfijnde afstemming?

In mijn praktijk zie ik steeds meer mensen die de weg naar binnen gaan en waarbij een afstand zichtbaar, voelbaar is tussen het geestelijke en het aardse. De intentie in liefde te willen zijn, te doen wat vanuit het hart komt en bewust te leven staan voorop. De spirituele energie kan sterk zijn, waardoor ze erg open zijn en niet geaard en verbonden met hun gevoel.

Wat ik duidelijk maak, is dat er een splitsing is tussen hoofd en gevoel, hart en buik. De spirituele energie is niet verbonden met de gevoelswereld die verbonden is met het kind, baby’tje en geestelijke sfeer. Het mogen zijn met wat er is, aandacht, zorg en liefde voor de ‘kindjes’ vanbinnen opent de weg naar een dieper contact.

Erkenning voor heel verfijnde angst, onrust in het hier zijn op aarde. Leren omgaan met de grovere energieën. Verbonden raken met je diepste zelf en meer verankerd raken. Door werkelijk energetisch een sfeer te creëren kan een heel jong kind of baby’tje zich zonder woorden kenbaar maken.

Dit baby’tje is vaak al heel vroeg losgeraakt van onszelf en draagt de pijn van verlating en angst om alleen te zijn. Door er op af te stemmen kan dat baby’tje zich gehoord voelen in de angst en ontreddering dat er niemand is. Die babysfeer heeft contact, liefde, inleving nodig van jou als volwassene en ook iemand die er op kan afstemmen en als tussenpersoon dient. De weg vrij maken, terug naar jezelf en je zelfstandigheid, verbonden met de bron.

Relaties, afhankelijkheid, zelfstandig en verbinden

Relaties zijn de plek waar je veel kunt leren. Ook de plek waar we onszelf kwijtraken, verward, gekwetst of onbegrepen voelen. We herleven onze diepste pijn en trauma’s uit dit en vorige levens.

Het kindje en baby’tje in jou die op zoek zijn naar de kwijtgeraakte liefde hechten zich aan de ander. Dat zorgt voor mogelijkheden en groei als je bewust wordt van de interactie tussen jou en de ander. De hoop dat de ander jou redt of vervult spat wel vroeger of later uiteen. De liefde waar je naar zoekt, kan de ander je niet geven. We weten dat allemaal best.

In de praktijk blijkt het toch iets ingewikkelder te zijn. Onbewust kunnen de hechtingen en verwachtingen heel sterk zijn. Beelden die vanuit behoeftige en noodlijdende kindjes gecreëerd worden, waar de ander aan moet voldoen. Dit te zien, zonder oordeel, en je los te maken uit de binding, dat is de weg naar vrijheid.

Dat kan intens zijn als een heel jong kindje, baby’tje in jou op schoot bij de ander zit en je die weer terug moet halen naar jezelf. Dat kan hartverscheurend zijn met alle angsten die dat van binnen oproept. De angst niet zonder de ander te kunnen leven. De angst voor het alleen. Het mag gevoeld worden en met hulp en liefde van jezelf en/ of ander mag het weer terug bij jou. Je herkent weer de verbinding met jezelf en de bron.

Wens je een goede reis naar vrijheid en verbinding.
Namaste, liefdevolle groet, Rene

5 REACTIES

  1. Ik heb jaren geleden een gedicht geschreven naar mezelf en de titel is: Evaluatie met mezelf, Als ik zoek naar dat deurtje dat zich goed verscholen diep in mij bevind kan ik niet nalaten om het te openen. ‘t Verrast me geen donkere plaats te vinden maar een ruimte vol licht en zalige rust. Ook zie ik iemand die vol van liefde een kindje streelt, het kust en sust. Het kindje lacht, het kindje kraait en met oogjes die zacht en hoopvol branden kijkt het naar mij. Het strekt zijn armpjes zelfs uit naar mij, ik sla mijn armen om’t kindje heen,…. ik voel vreugde, ik voel liefde, maar ik voel ook pijn…..want ….. op die plek vol rust, vol licht nu zelfs met zonneschijn………… blijk ik “die iemand” maar ook “dat kindje ” te zijn. Yolanda (lan) 6 mei 1997

  2. Wat een prachtig en zo herkenbaar artikel.:)
    Ik ben HSP en mijn zoon van 19 ook.
    Hij zit nu in die fase heeft angst voor ziektes en heeft een dwangneurose ontwikkeld.
    Therapie helpt niet echt maar hij gaat nog steeds. Ik kan ook niet ver weg of lang want dan krijgt hij vaak paniekaanval.
    Ik probeer het heel licht voor hem te houden. En ook naar zijn gevoel te brengen, als dit lukt gaat de paniek weg en wordt hij rustiger. Hij heeft als kind de diagnose ASS gekregen. Ook al was hij heel sociaal maar praten deed hij bijna niet. Als ik uw artikel lees dan herken ik voor mijn zoon en mezelf waar we nood aan hebben. Bij ons gevoel komen.

    dankjewel hiervoor

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in