V: Hoe ga je eigenlijk bij jezelf naar binnen?

— Mary M., Wood Dale, Illinois

Lieve Mary,

zen_walkwayDank je voor deze waardevolle vraag. Als je precies weet wat het betekent om naar binnen te gaan, worden vele raadsels over persoonlijke groei opgelost.Eigenlijk gaat iedereen al naar binnen. Als iemand je vraagt hoe jij je voelt of wat je denkt of als je eraan denkt om de achterdeur op slot te doen, ga je automatisch naar binnen voor het antwoord. Je aandacht is niet langer op de buitenwereld gericht, maar op de binnenwereld.

Wat vind je als je naar binnen gaat? Een rijke wereld van stromende gedachten, gevoelens, sensaties, herinneringen, hoop, wensen, dromen en angsten. Niemand is immuun voor de verleidingen van deze wereld. We ervaren ons zelf hier en alles wat we ons maar voor kunnen stellen. Maar voor iedere plezierige ervaring, is er ook een pijnlijke ervaring.

Dit is het beginpunt van onze spirituele groei, want mensen – die zagen dat hun pijn binnenin was verzameld – door pijnlijke gedachten, herinneringen, voorgevoelens en schuldgevoelens, zochten een uitweg. Is het mogelijk om naar binnen te gaan en deze pijn niet te ervaren? Zelfs wanneer je je gelukkig voelt en je een goede dag hebt, kan de schaduw van de vervelende dingen die gaan komen niet ontkend worden. Het niveau van het denken is dus niet waar de genezing voor de pijn bestaat. Niemand kan pijnlijke gedachten beheersen.

Daarom hebben alle grote spirituele gidsen ons geleerd dat er een ander niveau in de geest is waar stilte overheerst. Als je deze stilte kunt ervaren, begint er iets te verschuiven in de geest. In plaats van de overheersing van angst, schuldgevoelens en andere vormen van innerlijke pijn, heerst er een stille gestage staat. Uit deze staat vloeit een gevoel van welzijn en veilig zijn.

Als je op dit pad blijft en innerlijke stilte blijft ervaren, daalt er vrede neer en vervolgens vreugde en gelukzaligheid.

Dit is het ontvouwen van het ware Zelf. De ware betekenis van naar binnen gaan.

Liefs Deepak

Bron: Oprah.com

Deepak_Chopra

Deepak Chopra is arts en een pionier in het onderzoek naar de wisselwerking van lichaam en geest. Zijn vele eerdere boeken werden wereldwijd bestsellers. Chopra geeft lezingen en seminars over de hele wereld en zijn werk is voor talloze lezers een bron van inspiratie en succes.” Hij  is de schrijver van de 7 spirituele wetten van succes. Chopra stelt dat leven volgens deze zeven spirituele wetten iedereen in staat stelt moeiteloos onbegrensde rijkdom en succes te verwerven.

Alle boeken en DVDs van Deepak Chopra

33 REACTIES

  1. Wat mij erg heeft geholpen met de pijn die ik voelde en waar ik niet omheen kon, is Focussen van Eugene Gendlin. Daardoor kon ik gemakkelijker en beter bij de stilte in mij komen en door dat steeds vaker te doen, blijft de vredigheid langer. En raakt het langzaam verweven in je dagelijkse leven. Waardoor je de herrie van buitenaf goed kunt verdragen. Want dat mag er dan ook zijn.

  2. De vraag was HOE je naar binnen gaat, niet wat het allemaal betekent om dat te ervaren. Hoe kom je erbij om, hoe geraak je daar om dat te ervaren? Daarop las ik nog geen antwoord.

  3. Ja om stiltete krijgen ben je genijgt om je terug te trekken in jezelf , Maar je kan er niet om heen , zelfs dat echtpaar koerduiven op de boom vlak voor onze slaapplek kan ik wel uit de boom verjagen roekoe roekoe , je krijg er wat van , dat klinkt zeer hard hoor , alleen later bleek , dat ze boven in de boom een nestje hadden met later een klein duifje heel lief , nou dan moet je maar even de knop om draaien , ik kan weinig meer velen , vroeger had ik altijd music opstaan , nu wil ik niks meer geen radio niks , dat is ontstaan na mijn moeders overlijden , ik weet niet waarom , ik kan nergens meer tegen , een mens veranderd elke zeven jaar heb ik begrepen , maar als ik in het bos ben lopen daar zelfs mensen te blèren ik snap het niet meer hoor , kan het dan nooit eens stil zijn ja in een hutje op de hei .

  4. Hoi Lia,
    Inderdaad, ik zou ook liever alleen naar fijne plekken gaan waar je je eigen stilte kunt vasthouden.
    Helaas zijn er verplichtingen, zoals werk en familie.
    De kunst is om je stilte daar mee naar toe te nemen.
    Om tegen ezels te zeggen, ik ga naar anderen en zie daar niet tegen op, maar ga het gezellig vinden.
    Mijn weerzin tegen vreemden ontmoeten bestrijd ik door interesse in die vreemden te stellen.
    Als je die vreemden bekijkt merk je dat ook zij er tegen op zien vreemden te zen.
    Tegenwoordig maak ik een praatje Met totaal wildvreemden.
    Best eng in het begin, maar door interesse in ze te stelen worden totaal wildvreemden vriendelijk.
    Probeer het maar eens.

  5. Hoi Lia,
    Weet je, ik heb me nooit thuis gevoeld in grote groepen en trok me altijd terug.
    Dankzij regressie weet ik nu dat dit kwam door een vroeger leven.
    Dus nu spreek ik uit eigen ervaring.
    Als je naar een grote groep gaat om mee te doen aan een feest of concert heb je geen behoefte aan stilte. Dan wil je graag geluid om je heen, dat is juist gezellig.
    Maar als je in een fabriek werkt met veel Machines of op een strand zit en moet luisteren naar muziek van anderen wordt je lawaai opgedrongen.
    Dan is het een stuk moeilijker om stilte te vinden.
    Dat lukte mij toch door in mijzelf een eigen wereld te creëren.
    Zoiets als avatar, of een andere sprookjeswereld.
    Als ik daar in was en avonturen beleefde had ik geen last van de stress mij te ergeren aan geluiden die ik niet wilde horen.
    Misschien helpt dit jou een andere keer?
    Groetjes,
    Petra.

    • Hi Petra,
      Ik heb nog steeds moeite met grote groepen, druk winkelcentra, verjaardagspartijtjes, etc., maar toch een stuk minder dan vroeger. Als kind werd ik helemaal opgeslurpt. Ik kan nu veel beter in mijn eigen stilte zijn, mij daar ook op afstemmen, als ik eruit dreig te raken, en dit geeft mij volop energie en uithoudingsvermogen. Maar sommige dingen moet ik gewoon niet doen. Enge film kijken, agressieve, harde muziek, herrie op TV, bbbrrr. In mijn ogen is het allemaal zielig en onnozel opvulmateriaal. Fijne dag, Lia

  6. Er zijn blijkbaar veel momenten van stilte voor ons.
    Het mooiste vind ik als je die stilte kan delen, dat de stilte voelbaar is, als een warme deken van liefde.
    Een paar jaar geleden was er een totale zonsverduistering in Frankrijk.
    Mijn man en ik namen vrij en gingen naar Frankrijk zonder te weten wat ons te wachten stond.
    We overnachten zomaar ergens in de auto en ergens in de buurt van amiens, ergens bij kale korenvelden gingen we wachten.
    Er vlogen zwaluwen, loeiden koeien en uit het niets doken er meer mensen op.
    Iedereen wachtte, vol hoop, want de lucht was best bewolkt.
    Er gebeurde een wonder.
    Langzaam maar zeker trok de bewolking weg en werd de lucht strakblauw.
    We zagen de schaduw van de maan dichterbij komen.
    Ineens daalden alle zwaluwen.
    De koeien vielen stil.
    De eerst nog rumoerige mensen zwegen en toen..
    Toen was er dat moment van totale eensgezinde stilte terwijl de maan voor de zon kwam staan.
    Het duurde maar een paar minuten dat iedereen vol ontzag stil was, maar ik zal die vredige stilte nooit meer vergeten.

    • Hi Petra,
      Zóóóóó mooi!
      Vreemd eigenlijk, want al dit soort ervaringen tonen aan dat Stilte in de buitenwereld, véél en véél makkelijker wordt ervaren dan op zoek gaan naar stilte in jezelf.
      Stilte uit de omgeving spoelt toch helemaal door je heen. Dan besta je toch niet meer?
      Dag, Lia

    • @Petra,

      Hoi Petra, wat mooi!! 🙂 Wat lijkt me dat een mooi moment te zijn geweest, zeg! En vooral ook dat je het hebt kunnen delen met zoveel anderen en zélfs de natuur! 🙂

      Liefs, Susanne

  7. Hallo allemaal,
    Wat een mooie berichten over stilte. Dit geeft toch aan hoe belangrijk stilte is? Dat het de basis is in jezelf, en een thuiskomen bij jezelf?
    Voor mij is stilte hoorbaar en voelbaar als een zachte deken om mij heen, als warme sneeuw.
    Bedankt voor jullie reacties.
    Liefs van Lia

  8. Die stilte van de geest is bij mij te bereiken via een soort trance , als het mij allemaal te veel is , al die geluiden kan ik gewoon mijzelf afzondere , en die stilte in mij zelf vinden , dat had ik als kind al , dan moet mijn man mij er vaak uithalen , dan vraagt hij waar zat je ? In mijn eigen stilte dus .helemaal niks meer alleen mijn ademhaling , ik moet wel dit is mijn manier om te ontkomen aan te veel geluiden en mijzelf te hervinden . Harma jij heb het mooi verteld hoor heel inspirerend . Iedereen ervaart dit dus op zin eigen manier , geen angst , geen , pijn , maar vrede in mij zelf , heel mooi verhaal van deepak Chopra.

    • Hi Jannie,

      (–helemaal niks meer alleen mijn ademhaling–)

      Dit raakt mij wel Jannie,
      alleen met je ademhaling = is bij jezelf.
      Groetjes, Lia

  9. Oh, dit vind ik mooi geschreven van jou harma.
    Er is inderdaad enorm veel geschreeuw en zwaai soms, maar als het lukt dit te zien als bij geluid, dan heb hè al veel gewonnen.
    Als ik ergens Kim waar drukte en lawaai is probeer ik altijd iets leuks, grappigs of moois te vinden.
    Musjes die met elkaar vechten om een stukgebroken.
    Zomaar een bloeiend stukje onkruid in de goot.
    Twee koerende duiven op een dak.
    Als je van zoets, ook maar een momentje kan genieten, dan voel je vanzelf rust en stilte in je neer dalen.

  10. “Als je deze stilte kunt ervaren, begint er iets te verschuiven in de geest”; zelden ben ik zo eens met woorden in een blog als deze zin. Ook, zodra ik mijn stilte (weer) kan ervaren, lossen alle problemen zich ook vanzelf op (smelten als het ware weg, de oplossing, het antwoord komt van zelf, of wat eerst een probleem was door verandering van perspectief voelt niet meer als probleem).

    En ook in deze stilte, alleen daar ben ik echt gelukkig. Een diep gevoel van zijn, soms denk ik wel eens, al die mensen die drugs gebruiken, stiekem ook dit hopen zoiets te ervaren. En misschien geven bepaalde soorten drugs ook wel een vergelijkbaar (kort) gevoel of een surrogaat gevoel.

    Echter wat er zo vaak NIET wordt bijverteld is, dan juist na momenten van intense stilte, de andere kant ook zo enorm op de voorgrond kan treden, een enorm geschreeuw, gekakel van stemmen, een explosie van energie (een vlucht energie van moeten moeten moeten), die heel beangstigend kan zijn. Ik vind het niets zo moeilijk om juist na momenten van contact met mijn eigen stilte, die andere kant zo ontzettend sterkt te ervaren. Het geeft mij een gevoel, van verloren zijn, totaal reddeloos en ook enorme boosheid. Dit rotgevoel wil ik niet, ik wil terug naar die stilte. Hoe harder ik zoek, hoe harder ik de stemmen wegduw, hoe meer ze schreeuwen en hoe meer ik vastdraai in mezelf.

    Tot ik ontdekte, de paradox, juist in dit lawaai in dit geschreeuw ligt ook weer de stilte. Zodra ik ook hier gewoon mee kan zijn, dan wordt het weer stil, val er als het ware doorheen.

    • @harma,

      Hoi Harma, wat verwoord je dat mooi. Ik kan precies hetzelfde ervaren, en ben de laatste tijd veel met dit onderwerp bezig en was eigenlijk al op zoek naar een soort verwoording van mijn eigen gevoel, om vervolgens jouw reactie net te lezen, en dacht; Ja! Precies! Dat bedoel ik dus! 🙂
      Om eindelijk Stilte te kunnen ervaren, zo her en der, en zo nu en dan, en inderdaad, die overweldigende herrie die dan vervolgens weer binnen kan komen, pff.. Die omschakeling vind ik ook inderdaad heel erg moeizaam momenteel. Ook de herrie van gewoon buiten, naar de winkels, de supermarkt, etcetera, kan na Stilte-momenten ook weer een flinke omschakeling zijn. En om nou ook met je bouwvakkersgehoorbeschermers naar de Supermarkt te gaan, of te gaan winkelen, haha, dat ziet er toch niet uit :). Dus ja, stilte van binnen en stilte van buiten, ohh, is inderdaad even de kunst. Maar wel fijn te lezen dat jij schrijft dat je merkt dat je die Stilte ook in die herrie kan vinden. ! Hmm.. dat is een interessante bevinding van je.. 🙂 Kun je misschien een voorbeeld of iets dergelijks noemen hoe jij bijvoorbeeld ook Stilte in die herrie kan ervaren? Ben daar heel erg benieuwd naar.

      Heel veel liefs, Susanne

      • @Susanne, hoi susanne, ik lees mijn reactie even na en het staat er inderdaad niet duidelijk in, als ik het over herrie en stemmen heb, dan bedoel ik net als innerlijke stilte ook innerlijke herrie. Het lawaai van mij begint dan weer van binnen, de stemmen die beginnen te roepen “niks laten”, “niks laat maar gebeuren het komt wel naar met toe” “je moet wat doen, actie”, ik noem het mijn innerlijke gevecht. Een soort alertheid (uit angst gedreven)die ik bijna zou willen vergelijken alsof ik een oorlogsgebied zit. Op mijn hoede. En ik ben er nu achter juist ook in dit gevecht, in deze innerlijke herrie ook daar een oorverdovende stilte te ervaren is.

        uiterlijke herrie, ook dat herken ik wel, zit je soms net lekker ergens met een kop koffie en het is zo heerlijk stil…..merkte de eigenaar dat ook op, “helpt stilte, die moet gevuld worden” dus hup muziek aan. En soms ook ik kan het fijn vinden om gewoon met iemand te zijn en verder niks, samen zijn in stilte. Maar ook dat, al snel moet de ruimte/leegte gevuld worden, opgevuld worden met woorden.

        En ik merk net zo goed bij mezelf dat ik zelf ook de neiging heb de ruimte, de leegte van de innerlijke stilte te vullen, met een boek, een mail, een nou bijvoorbeeld hier een reactie schrijven, terwijl er toch ook niets zo mooi is als bij je eigen stilte zijn, kan het soms ook best wat ongemakkelijk aanvoelen af en toe

        • @hama,

          Hoi Harma,

          Dank voor je reactie :). Ja, inderdaad, innerlijke herrie, ik ken dat :). En inderdaad, veel mensen die ik ook ontmoet heb die Stilte gelijk willen opvullen, omdat ze zich anders oncomfortabel beginnen te voelen. Doen-doen-doen, en gaan-gaan-gaan. Terwijl het zo heerlijk kan zijn om gewoon te Zijn, met elkaar, bij elkaar, en zo dus ook met jezelf. Bij jezelf zijn, met jezelf zijn. Maar juist in die Stilte kan er bij veel mensen iets omhoog doen komen, wat ze juist misschien aan het wegdrukken zijn. Iets van jezelf kan dan omhoog komen. Je eigen stem. Je eigen aanwezigheid. Mensen vinden het moeilijk om bij zichzelf aanwezig te zijn. En natuurlijk zijn we ten alle tijden bij onszelf, maar het ook daadwerkelijk op een bewuste manier voelen, en toelaten, is eventjes wennen natuurlijk :)! Voelt kwetsbaar ergens. En we vinden het als mensen zo moeilijk om ‘gewoon’ kwetsbaar te durven zijn, en er gewoon te zijn. Met Stilte, of zonder Stilte.
          Oefenen helpt! En hoe heerlijk blijkt het (!) om er gewoon te mogen Zijn, met die Stilte, of zonder die Stilte. Over rust gesproken :). Gewoon… Zijn. Heer-lijk. Zo oncomfortabel als dat het eerst kon voelen, zo oncomfortabel het nu kan voelen wanneer ik bij mensen ben die daar zelf nog wat bangig voor zijn. In Stilte elkaar ontmoeten, jij, en de ander, en gewoon Zijn. da’s toch rijkdom wanneer dat bewust ervaren kan en durft te worden :).
          Veel succes Harma én plezier met Stilte! 🙂

          Heel veel liefs, Susanne

      • @Susanne en Universum,”Kun je misschien een voorbeeld of iets dergelijks noemen hoe jij bijvoorbeeld ook Stilte in die herrie kan ervaren?”

        hier een mogelijkheid om ‘dat punt in jezelf te ontdekken’ tijdens die herrie buiten.

        Er is een punt in jezelf waar die ‘herrie van buiten’ zelfs niet als herrie ervaren wordt.

        Vanuit dat punt is er geen enkele invulling bij wat is.

        Het is het punt wat er is voordat er bv de invulling; wat een takke herrie, wat een leuke man, wat een mooie lichtflitsen, hee zo`n koptelefoon heb ik ook, etc, etc is.

        Veel plezier gewenst.

        http://www.youtube.com/watch?v=l6DmbRZG3cc

        Zo merk ik nu bv op dat er zoiets verschijnt als hoofdpijn, mogelijk door dat dreunend geluid maar vanuit dat ‘stilte punt’ is dat er simpelweg en wordt er niets mee gedaan.

        Het is al weer weg merk ik, jammer.

        • @Aart,

          Hoi Aart! Laat het nou net zo zijn dat ik deze ‘herrie?’ niet kan beluisteren. Hahaha :), hoe typisch. Ik heb namelijk een computer uit letterlijk de vorige eeuw. Hij ziet er ook zo uit, vanuit de vorige eeuw. Maar hij typt en hij doet het, dus ik ben er maar wat blij mee, maar, ik heb nog geen speakersetje. Dus hahaha, die Stilte, waar wij met z’n allen dus maar niet over zwijgen :), blijft blijkbaar enigzins behouden, want ik kan dus niet beluisteren wat jij mij te bieden hebt. 🙂 Misschien in den Toekomst. Dus ik hoop dat het mooie muziek is, of iets dergelijks, maar mijn computer blijft dus blijkbaar zwijgen. 🙂 🙂

          Liefs, Susie

  11. Het grootse wonder is eigenlijk dat er geen einde komt aan de mogelijkheden in jezelf..
    ze zeggen dat mensen maar een kwart van hun hersencapiciteit gebruiken, als het ons zou lukken meer te gebruiken, zouden we dan ook spiritueler zijn?

  12. ”Daarom hebben alle grote spirituele gidsen ons geleerd dat er een ander niveau in de geest is waar stilte overheerst. Als je deze stilte kunt ervaren, begint er iets te verschuiven in de geest.”

    Zo ervaar ik het ook 🙂 en vind het altijd heerlijk!

  13. Wat mooi en duidelijk uitgelegd! 🙂 xxx bedankt daarvoor

    Het is inderdaad waar wat hij zegt, zo voel ik het namelijk zelf ook… daarom zeg ik altijd; Liefde overwint alles = het hogere zijn… waar jij je veilig en geborgen en geliefd voeld

    En vanuit deze staat kun je dingen veranderen, juist door de Rust en de liefde, de verschuiving… los laten en opruimen

    Iedereen weer bedankt voor het vertalen en plaatsen 😉 xxx

    liefs, Henriëtte <3 xxx

  14. (–Als je op dit pad blijft en innerlijke stilte blijft ervaren, daalt er vrede neer en vervolgens vreugde en gelukzaligheid.–)

    🙂

  15. Ik heb deze ervaring meegemaakt.
    De pijn van de nare herinneringen is echt als een messteek. Maar langzaam maar zeker vervaagt de pijn. Leer je die juist te ontvangen als zuiverend en merk je vanzelf dat dit blok aan je ( geestelijke ) been, lichter wordt.
    Het is erg vervelend de nare herinneringen te overdenken, de neiging ze diep weg te stoppen is groter als ze te verwerken. Maar langzaam maar zeker lukt dat toch, dit kan echt jaren duren, maar als die nare herinneringen eindelijk verwerkt zijn merk je vanzelf dat het lichter wordt in je hoofd. Dat er steeds meer ruimte is voor positieve gedachtes komt.
    zeker, er zal stilte zijn, een lichte aangename ervaring, maar als je daar gevoel voor hebt zul je merken dat er een stem of meerdere te horen zijn.
    die stem zal je waarschuwen voor als er iets mis kan gaan.
    Het zijn korte aanwijzingen die je krijgt.
    Zoals; Ga aan de kant, als er ineens een snelheidsmaniak langs je racet als je fietst.
    Let op, als je een vaas afwast en die tegen de kraan stuk kan stoten.
    Maar Je zult positie aanwijzingen krijgen, zoals, kijk daar.
    Of, ga daar eens heen.
    dan zul je iets leuks zien als je wilt fotograferen, of iets moois vinden.
    zoals een prachtige rolsteen, een fossiel of zelfs een schitterende witte roos die iemand achter een vuilnisbak verstopt had.

    Ineens zul je merken dat deze stilte gevuld wordt met een prachtige gevoel helemaal niet alleen of ongewenst te zijn, maar wordt je juist een met de prachtige wereld van de Engelen.

      • Helemaal akkoord en zo waardevol. Zeker als
        je het 20 jaar verborgen hebt gehouden,
        dan wil je nooit meer terug naar vroeger.
        Helemaal in het midden vertelt een stilte
        dat het allemaal verandert en dat voorzekerst
        eens ten goede…Hopelijk mogen we er allemaal
        van meegenieten. Met kwaadheid blijven zitten
        is soms een oplossing als het om vermetelheden
        gaat, maar zaken die te lang hangen blijven
        verdienen het – als een taboe – aan het licht
        te komen.Bedankt voor jouw eerlijke reactie.
        Groetjes,

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in