door Jan Willekens
Gegroet medereizigers,

Voelen jullie ook hoe je innerlijke leefwereld uit elkaar aan het vallen is?
Dat je steeds verder dient te onthechten aan je gehechtheden? Je lijkt nergens meer in te passen… echt bij te horen. Je verwordt steeds meer tot een toeschouwer.
Je dient steeds scherper je grenzen aan te geven aan je geliefden en alle anderen die je omringen. Je hebt hier niet langer een keuze in.
Je kunt je gaan irriteren aan het gedrag van de anderen omdat zij zich nog steeds emotioneel trachten te hechten aan jou. Je voelt daardoor de onvrijheid, het niet afgestemd zijn… het gemis aan echt wezenlijk begrip en contact. Je kunt je daardoor nog eenzamer en geïsoleerder gaan voelen in je leven.

Je hebt al een lange weg afgelegd in het emotioneel onthechten aan de wereld rondom jou. Maar momenteel ben je je ook scherper bewust van jouw emotionele afhankelijkheden. Het zijn de laatste loodjes… maar ook de moeilijkste.
Het heeft alles te maken met onze diepste wond van eenzaamheid. Wij willen verbinding voelen… wij verlangen naar een gevoel van eenheid met het leven rondom ons.

Het zijn vooral onze dierbaren die dicht bij ons staan waar momenteel onze grootste uitdaging in zit. Het zijn diegenen waarmee je nog oude emotionele bindingen hebt die je nog niet doorbroken hebt. Je voelt hoe deze bindingen je steeds weer terug het oude 3D veld intrekken. Je wordt hierdoor uitgedaagd om deze niet-verbindingen naar onvoorwaardelijkheid te brengen… voorbij aan irritatie, slachtofferschap en oordelen.

De eerste golfers… zij die als eersten ontwaken zijn zich momenteel volledig aan het onthechten aan het oude 3D veld. Zij zijn zich volledig bewust van de innerlijke verschuiving die zich in hen afspeelt. Zij zijn de laatste emotionele verkleuringen/gehechtheden aan het loslaten. Ik vermoed dat dit zal duren tot de equinox van 21 september.
Zij nemen een berustende houding aan… in het volledige weten dat zij de scheppers zijn van hun eigen levens en werkelijkheid… en nemen daardoor de volledige verantwoordelijkheid op voor alles wat in hun levens gebeurt. Er is niets buiten hen dat hen iets kan aandoen… zij meesteren op dit moment hun laatste angsten en gehechtheden. Zij verworden daardoor tot waarnemers/toeschouwers van een wereld in illusie. Voor sommigen van hun geliefden en vrienden lijkt het alsof ze zich vervreemden aan de wereld. Ze lijken onbereikbaar te worden.
Zij kunnen wat er in hen zelf gebeurt niet uitleggen aan de buitenwereld… omdat het niet begrepen kan worden. Zij doorzien het 3D speelveld van illusie van gehechtheden en manipulaties.nieuwetijdskind.com-kinderen-kijken-televisie
Diegenen die nog naar de regels leven van dit veld van onvrijheid en hier nog steeds hun bestaanszekerheden uit puren kunnen de hervonden wijsheid/kennis van eerste golfers bedreigend vinden voor hun manier van leven. Hun angsten zijn nog te sterk verbonden aan conditioneringen en pijnwonden die hen in het veld van illusie en afgescheidenheid houden.
Door dit alles vind er een breuk plaats in het leven van de eerste golfers. Langlopende zielverbindingen worden doorbroken en afgesloten. Zij keren zich volledig naar binnen volledig vertrouwend op de innerlijke leiding van hun hoger zelf. Zij laten alles los in de wetenschap dat zij steeds gedragen zullen worden door het leven… en het leven hen steeds daarheen zal voeren waar zij bedoeld zijn om te zijn.
Het is net als een zaadje. Een zaad draagt het volledige weten en potentieel van wat het kan worden in zich… het zaad weet dit gewoon. Het komt los van de moeder/vaderplant en laat zich door het leven gewillig en zonder verzet meevoeren door het leven, om daar, op die plek zijn/haar prachtige mooie zelf volledig in bloei te laten komen.
Een eerste golfer is momenteel als een zaad… voorkeuren, gehechtheden, angsten worden losgelaten… en laat zich meedrijven in de levensstroom om zijn/haar potentieel in te zaaien in het nieuwe veld van onvoorwaardelijkheid. Om aldaar te ontkiemen, te wortelen en alzo de nieuwe aarde mee vorm te geven vanuit onvoorwaardelijkheid… door vervolgens verder uit te groeien tot wat zijn/haar uiteindelijke bestemming zal zijn.

Wij allen zijn wezens van eenheidslicht. Wij verkozen om een ervaring te hebben waarin wij ons afgescheiden zouden voelen van het eenheidslicht/veld.
Wij incarneerden daarvoor in een grofstoffelijke wereld… Aarde genoemd… waarin dit mogelijk wordt gemaakt. Alles in deze wereld lijkt buiten ons geplaatst. Ons voedsel, onze levensadem… dienen wij op deze wereld buiten onszelf te betrekken.
Vriendschap, verbondenheid, veiligheid tegen de natuur elementen, zekerheden in welke vorm dan ook lijken wij buiten onszelf te ontlenen.
Dit komt omdat een deel van ons bewust-zijn in dit prachtige biologische voertuig is geïncarneerd. Dit grofstoffelijke voertuig maakt het ons mogelijk om een ervaring van afgescheidenheid met onze bron van eenheid te beleven.
Dit spel van verstoppertje spelen wordt momenteel beëindigt en wordt niet langer energetisch ondersteund. Het definitieve kantelpunt vond plaats op 21-12-2012. Sindsdien is de neerwaartse spiraal ten einde gekomen die ons nog steeds dieper in de vergetelheid van de materie kon trekken. Sinds die datum spiralen we terug in steeds sterker toenemende golven van eenheidslicht omhoog… met de bedoeling het spel van verstoppertje met onszelf te beëindigen en terug bewust te worden van wie wij werkelijk zijn. Wij zullen dit levend en wel gaan doen in dit fysieke lichaam.
Net deze vorm van herbewustwording is zeer intens en lastig te verwezenlijken. Maar wij hebben met zijn allen hiervoor gekozen om alzo met elkaar collectief te ontwaken.universele-boom-van-licht-kroon

Dit ontwaken is enkel mogelijk indien wij volledig versterven en loskomen van het oude speelveld dat ons in afgescheidenheid hield.
Als wij dit innerlijk proces beëindigd hebben zal er een collectieve DIMENSIE SPRONG plaatsvinden. De eerste golvers zullen als eerste deze innerlijke verschuiving ervaren.

Je kunt deze DIMENSIE SPRONG enkel maken indien je volledig gestopt bent met voorwaarden te stellen aan het leven opdat je je veilig zou voelen… of met andere woorden… je bent je volledig bewust geworden van al je pijnwonden en hebt deze in liefde omarmd en waardoor ze je niet langer in afgescheidenheid kunnen houden.

Als wij niet in een lichaam leven en ons volledig bewust zijn van onze eenheid… leven wij zonder angsten en vanuit het ‘zijn’ dat alles er steeds zal zijn. In die dimensie levend… ZIJN wij simpelweg aanwezig zonder voorwaarden, onzekerheden, tekorten, angsten en afhankelijkheden.

Deze staat van ZIJN, zijn wij ons aan het herinneren… aan het hermeesteren.
Dit is de grootste uitdaging dat een wezen van eenheidslicht zichzelf kan stellen… om zich terug bewust te worden van zijn onvoorwaardelijkheid, geïncarneerd in een biologisch grofstoffelijk voertuig. Het getuigt van een grote daadkracht en opofferings-bereidheid om deze moeilijkste les van onvoorwaardelijkheid eigen te maken.
Dit is de enige reden waarom we in een 3D dimensie incarneren… om daardoor een hogere en diepere beleving te verwerven in het delen van eenheidslicht.

Lieverds… we staan momenteel vlak voor deze verschuiving der dimensies. De energieën staan klaar om dit mogelijk te maken. Diegenen onder ons die er klaar voor zijn… weten innerlijk dat het een kwestie van tijd is… omdat zij al zoveel innerlijk transformatiewerk verricht hebben.

Wij staan op het punt om ons eenheidslicht/bewustzijn in onze grofstoffelijke voertuigen te trekken. Wij leven dan nog steeds in een wereld waarin wij oud zullen worden, ons dienen te beschermen tegen weersinvloeden, en voedsel en zuurstof tot ons te nemen… maar wij zullen hier volledig vrij en in hervonden eenheid kunnen leven en delen. Alles zal daardoor tot een volledig bewuste en vreugdevolle gezegende ervaring leiden… die wij niet kunnen ervaren in een fijnstoffelijke dimensie. We zullen gaan genieten van de gedane inspanningen die wij hebben doorstaan om tot dit punt van innerlijke verlichting te komen.light1

De innerlijke verschuiving van de ene naar de ander dimensie zal een ongelofelijk transformerende innerlijke beleving bewerkstelligen… die in niets zal lijken op wat we nu momenteel nog ervaren.
Als ons proces van onthechten aan schijnzekerheden aan onze buitenwereld beëindigd is zal de DIMENSIE VERSCHUIVING gaan plaatsvinden.
Doordat wij niet langer voorwaarden stellen… laten wij de gehechtheid aan de illusie los en zal ons innerlijk wezen vervuld geraken van een onvoorwaardelijk eenheidsbewustzijn. Er zal een intens diepe dankbare vreugde aanwezig zijn voor het afgelegde pad. Je zult een onvoorwaardelijk begrip en dankbaarheid voelen voor het moeilijke en intense pad dat je hebt gelopen in dit leven en andere levens. De afgescheidenheid die je nu nog voelt zal volledig weg zijn… je ervaart enkel een diepe onvoorwaardelijk liefde die in alles aanwezig is.
In jezelf aangekomen is er niet langer afgescheidenheid, lijden of onrechtvaardigheid aanwezig. Je bent verworden tot een onvoorwaardelijke toeschouwer in een wereld die nog in dualiteit is. Je begrijpt dat iedereen zijn eigen pad gekozen heeft… en dat iedereen voor zichzelf dit pad naar verlichting in deze grofstoffelijke wereld voor zichzelf gekozen heeft. Je ziet enkel nog de schoonheid en perfectie van deze uiting van onvoorwaardelijke liefde waarin iedereen op het level van de ziel bewust voor gekozen heeft.
Je zult je ongenaakbaar voelen. Onvoorwaardelijke liefde is ongenaakbaar… maakt geen enkel compromis met zichzelf… laat geen twijfel toe en is een staat van ZIJN. Je voelt je helemaal losgekomen van het drama van de illusie waarin de wereld zich nog bevindt. Je zult je op geen enkele manier kunnen inlaten met emotionele afhankelijkheid van je medemensen. Je BENT gewoonweg een baken van licht dat enkel herkent zal worden door diegenen die oprecht zoekende zijn. Je zult hen gaan inspireren door je ZIJN. Je hoeft hier niets voor te doen… het gebeurt gewoon.
Je bent als een zaad dat door de wind gedragen wordt en zich gewillig in volle overgave laat meevoeren om daar te ontkiemen waar je je moeizaam verworven kwaliteiten helemaal tot bloei kunt laten komen, in het nieuwe dimensionale veld dat je zopas hebt ontsloten in jezelf. In dat nieuwe veld weet je gewoonweg dat alles er steeds zal zijn. Alle zorgen, angsten gevoelens van eenzaamheid zullen niet langer aanwezig zijn. Het leven draagt steeds alles aan… en je hoeft enkel te volgen.
Je zult je eenheidsbewustzijn kunnen delen met andere medereizigers die deze innerlijke stap ook gezet hebben. Je zult merken dat je iedereen even veel en onvoorwaardelijk zult liefhebben… er zal niet langer afgescheidenheid ervaren worden.
Naar diegenen die de DIMENSIE SPRONG nog niet gemaakt hebben zul je je ook onvoorwaardelijk verbonden voelen… net zoals al het leven rondom jou. Alles is een expressie van eenheidsliefde verhuld in een grofstoffelijk jasje… en je zult dit met een onvoorwaardelijk respect voor hun keuze bejegenen.

Lijkt het te mooi om waar te zijn :o). Voor mijzelf heb ik dit een week lang en daarna in afnemende mate nog vijf weken mogen ervaren. Het overkwam mij tijdens een meditatie van oud op nieuw… eind vorig jaar. Het is terug verdwenen om mijn gehechtheden en verkleuringen verder te transformeren naar aanvaarding en overgave.
Het heeft mij geholpen om inzicht te verkrijgen hoe het aanvoelt nadat wij ons transformatieproces hebben afgerond en wij vervolgens de DIMENSIE SPRONG zullen maken.

Momenteel zijn velen onder ons de laatste en moeilijkste illusie barrière aan het meesteren.
Het is de diepe wond van eenzaamheid en seksualiteit.
Het is het verlangen om eenheid en vervulling te ervaren via de ander die ons in onze pijnwond en afgescheidenheid houdt. Zolang wij dit in de anderen buiten ons blijven zoeken zullen wij een dwangmatig handelen in onszelf ervaren dat ons weg zal houden van onze innerlijke eenwording.

We dienen in alles waarin wij dwangmatig verbonden zijn met elkaar, ook al noemen wij dit liefde, los te laten. Het zijn projecties die verbonden zijn met onze innerlijke verkleuringen of pijnwonden. Je kunt je sterk aangetrokken en je verliefd voelen op een ander, en dit delen met elkaar. Maar zodra de ander iets doet waardoor je pijnwond wordt aangeraakt verdwijnt deze projectie van verliefdheid en kan vervormen tot afstandelijkheid, onmacht en zelfs haat. Als je vervolgens deze persoon dan hebt losgelaten zul je na een tijd kunnen gaan ervaren dat de energie terug neutraal geworden is. Alles wat wij in dit grofstoffelijke speelveld liefde noemen is een vorm van voorwaardelijke liefde. Anders kan het spel niet gespeeld worden in afgescheidenheid. Je kunt echter wel korte inzichten en ervaringen hebben die je inzicht geven in wat onvoorwaardelijke liefde is. Maar het echt gaan ervaren en leven kun je enkel als je alle illusies hebt getransformeerd.

Wij worden uitgenodigd om al onze voorwaarden die wij nog stellen aan het leven, zodat wij onze ongemakken/pijnwonden niet hoeven te voelen, los te laten vanuit het innerlijke weten dat wij steeds worden opgevangen door het leven… dat alles er steeds zal zijn in het NU moment.

Dit gedragen worden door het leven ervaar ik momenteel heel krachtig.
Zoals ik in eerdere nieuwsbrieven heb beschreven heb ik eind 2009 dienen te springen om alle vangnetten en financiële zekerheden los te laten. Ik heb volledig leren te vertrouwen op mijn innerlijke leiding. Ik weet dat het leven mij steeds weer zal opvangen. Ik heb hier geen zorgen meer over. Ik leef zonder vaste baan, uitkering of statuut. Er is steeds een gratis dak, warmte en financiële vrijheid in mijn leven aanwezig. Ik doe enkel dingen die ik graag doe en maak hier nooit een compromis in. Alles verschijnt als vanzelfsprekend op de juiste tijd en plaats in mijn leven. In zo goed als alle nieuwe contacten die ik ervaar is steeds een bezielende verbinding aanwezig.
Ik voel mij voortdurend gedragen door het leven. Ik ben aan mijn bestaansangsten voorbij gereisd en stel daardoor niet langer voorwaarden. Ik ‘BEN’ en laat mij meevoeren naar waar het leven mij stuurt.

Dus op het vlak van bestaanszekerheden nodig om in deze maatschappij te kunnen leven in totale vrijheid… heb ik mijn angsten getransformeerd naar een onvoorwaardelijk weten en handelen.

Ook op het vlak van contacten met mijn medereizigers is dit principe voor een groot deel aanwezig. Net zoals ik totaal loslaat hoe geld, een dak en warmte in mijn leven terecht komen… zo laat ik ook alle relatiebanden los in totale vrijheid. Zowel met familie, mijn kinderen, vrienden en kennissen. Ik zal nooit een contact maken met iemand indien ik voel dat het vanuit de wonde van eenzaamheid ontstaat, of, omdat het nu eenmaal zo hoort. Dus momenteel neem ik hierin geen initiatieven. Maar ook hierin ontstaat net daardoor een gestuurde stroming van verschillende nieuwe contacten die te maken hebben met het opengaan van het nieuwe veld. Alles wat op deze manier ontstaat is vanuit een echte verbinding.

Ik ben mij bewust dat mijn wonde omtrent eenzaamheid en het verlangen naar eenheid het sterkste aanwezig is in mijn leven. Het is net in dat stuk waarin partnerschap en seksualiteit hand in hand gaan. Om in het samen zijn via een partner nog steeds dat gevoel van gedeelde eenheid te ontlenen. Ik vind het ongelofelijk hoe sterk dit stuk aan mij kan blijven trekken.
Ik heb dit meermaals in verschillende relaties dienen aan te raken… op zo een wijze dat ik hier niet langer onderuit kan komen. Het is mij duidelijk en toch is deze wond zo sterk… dat ze als een zeer diep verlangen om gedeelde eenheid te kunnen voelen blijft zeuren en trekken. .

golden_ball_of_lightMaar net hier is het grote illusiespel op gebaseerd. Om het spel levensecht te maken is het zo opgezet dat in het versmelten met de ander gedeelde eenheid ervaren kan worden. Aan het delen van die eenheid met elkaar hebben wij pijnwonden gekoppeld… zoals jaloezie, bezitsdrang, eenzaamheid… Dus telkens als wij in een relatie stappen en wij waarachtig en open gaan delen, of juist niet, voelen wij deze conflicten in onszelf ontstaan. Je wilt deze gedeelde eenheid vasthouden en toch dien je het keer op keer los te laten.
Zolang je in het 3D spel aan het spelen bent, heb je de anderen nodig als spiegel om jou te laten zien waar je nog in onvrijheid leeft met jezelf. Elke diepgaande verbinding die je met iemand voelt en deelt is bedoeld om hierin samen te brengen. Deze verbinding blijft in jezelf bestaan tot dat je dat gemeesterd hebt waar de andere je steeds weer mee confronteert.
Dan zal de verbinding terug neutraal worden. Hieraan kun je zien dat, dat wat wij liefde noemen tussen elkaar…. steeds voorwaardelijk is. Het zijn geïdealiseerde projecties op elkaar die als liefde aanvoelen… als een gradatie van onvoorwaardelijke liefde. Daarom zijn wij in staat om op dezelfde persoon verliefd te worden en de grootste teleurstellingen in de vorm van pijnwonden in ervaren.

Als je het illusiespel begint uit te spelen, zoals velen onder ons nu aan het doen zijn, dan moet deze laatste moeilijkste stap ook gezet worden… eenzaamheid, gekoppeld aan partnerschap, in welke vorm dan ook.
Wij willen deze projectie, die zo warm en liefdevol aanvoelt op de ander, niet loslaten… ondanks dat we hierdoor telkens weer opnieuw met onze pijnwond in aanraking komen. We nemen deze pijnwond er nog steeds liever bij… dan de sprong in volledige overgave in die lege ruimte te maken.

Het goede nieuws is :o)… dat we geen keuze hebben en wij dienen gaan te springen in de leegte. De lichtenergieën blijven toenemen en zullen ons als een gemeenschappelijke golf in en doorheen die leegte voeren… om juist in die leegte bij onvoorwaardelijke liefde in jezelf uit te komen.

Mijn keuze is gemaakt… ik ben bereid om te springen. Ik heb alles, in dit spel van afgescheidenheid, al ervaren en voel hoe ik op sommige zaken aan het herkauwen ben. Ik ben moe, ik wil niet langer blijven herhalen vanuit onzekerheid. Ik zie en voel de uitweg en weet dat het een kwestie van tijd is. En die tijd die er nog rest wil ik zo bewust mogelijk met mijzelf doorbrengen.

Persoonlijk geloof ik dat de equinox van 21 september dit jaar voor velen een kantelpunt zal gaan betekenen. Het ego zal de strijd dan kunnen opgeven om zich vervolgens mee te laten voeren in dat wat bedoeld is om te zijn. Het christusbewustzijn zal dan echt kunnen gaan indalen in onze biologische voertuigen.

Lieverds… het zijn bijzondere tijden waarin wij leven. Met de equinox van maart zijn we ingezaaid in het nieuwe speelveld. We zijn tot volle wasdom aan het groeien omdat we zo diepgaand hebben dienen te snoeien. Dit najaar zullen we steeds krachtiger gaan oogsten en delen vanuit onze innerlijk vergaarde rijkdom. Ook de natuur brengt dit jaar een overvloedige oogst voort.

Geef je over… en ‘BEN’

 

Juist voor het verzenden van dit artikel werd volgende link… 
mij toegestuurd. Het sluit hier prachtig op aan en bevestigt wat er energetisch aan het gebeuren is.
Een korte impressie van haar prachtige getuigenis…
 
De BDE gaf me de laatste zet die ik nodig had om boven de illusie uit te kunnen kijken. Op dat moment dat ik zag dat het lichaam niet de werkelijke IK is en dat ook de kanker slechts een illusie was, op dat moment was ik in staat te zien hoeveel er van mij gehouden wordt en ik herkende mijn eigen pracht en grootsheid. En op dat moment nam ik het besluit om te leven. Mijn fysieke lichaam weerspiegelde deze nieuw ontdekte toestand.

Ik ben ervan overtuigd dat er meer mensen zijn die innerlijk op precies de juiste plaats zijn aangekomen om een dergelijke sprong te laten plaatsvinden. En zij hebben echt geen BDE nodig om dit te laten gebeuren. Misschien is het enige wat ze moeten doen, beseffen wat mogelijk is.

Jan Willekens

40 REACTIES

  1. Wat is dat nou toch die dimensie sprong.

    Het is niets anders dan de sprong vanuit je gedachten wereld naar de werkelijkheid.

    Je gedachtenwereld is gebaseerd op oude ervaringen en die gedachtenwereld doet je de werkelijkheid die er al werkelijk is anders ervaren.

    Je springt dus vanuit die gedachtenwereld/ego/vervormingsfilter/mind in de werkelijkheid.

    De werkelijkheid waarin er gehandeld wordt vanuit die werkelijkheid en niet meer vanuit de gedachtenwereld/ego/verleden.

    Wat weerhoud jou om te springen?

    https://www.youtube.com/watch?v=yKsAULWUuAM

  2. “Voelen jullie ook hoe je innerlijke leefwereld uit elkaar aan het vallen is?”

    Ja en dat is HEERLIJK.

    I.p.v. ikke dit en ikke dat is het gewoon GOED zoals het is.

    Er is niets meer of minder dan het beluisteren van onderstaand liedje.

    En het enige wat hangen blijft is; ik (?) ben LIEFDE.

    LIEFDE die enkel overloopt van zichzelf.

    LIEFDE die niets te delen heeft of hoeft maar LIEFDE die simpelweg IS.

    LIEFDE die geheel op zichzelf en HEEL en VOLDAAN is.

    Maar ja, die innerlijke wereld die wil ook wel zo`n auto en borsthaar hebben.

    Niets mis met dat zogenaamde liefde delen of ervaren maar na de dimensie sprong is dat niet meer mogelijk.

    Je bent dan enkel LIEFDE.

    Er is enkel LIEFDE.

    Er is niets meer wat iets delen kan of niets meer wat ergens gedeeld mee kan worden.

    De jij is er niet meer en dat is LIEFDE.

    Ach die liefde wil ik wel maar dat ik verdwijn dat lijkt me maar niets.

    Ik moet me toch gewoon beschermen tegen die boze buitenwereld en er moet toch ook een ik zijn die zich prettig voelt en het gevoel heeft te leven, door emoties te voelen.

    Ik ben toch ook nog zo aan mijn ikje gehecht.

    Zal wel een tandemsprong worden.

    https://www.youtube.com/watch?v=q2JCcWmVaaE

  3. “Het heeft alles te maken met onze diepste wond van eenzaamheid. Wij willen verbinding voelen… wij verlangen naar een gevoel van eenheid met het leven rondom ons.”

    Mijn inziens willen we geen verbinding voelen.

    We willen hooguit terug naar wat ‘we in wezen zijn’.

    Eenheid.

    Heelheid.

    We willen af van datgene wat ons afscheidt.

    We willen af van die grens die we ‘ik’ genoemd hebben.

    Wij zijn het leven.

    Meer niet.

    We denken dat we afgescheiden zijn en dat er nog zoiets is als het leven MAAR wij zijn het LEVEN.

    Er is geen ‘ik’ en het leven, er is enkel leven.

    Er komt niets uit de bron, jij bent de bron.

    Dat krijg je met dat weekendverlof.

    • @Aart, jij bent dat stukje klei wat zichzelf vorm geeft.

      Daar willen we ons weer van bewust worden.

      Het ons herinneren.

      Jij bent de energie die zichzelf hier neer zet.

      Meer is er niet.

      Spreek jij effe lekker voor jezelf Aart, oh nee er was geen jezelf.

      Ik ben hier om lekker te janken, te janken om wat de wereld mij aandoet.

      Ik ben hier om de ervaring te hebben het buiten mij te zoeken.

      Laat me daarom toch.

      Ik hou niet van klei.

      Ik had al moeite met een asbakje voor vaderdag.

      Laat me toch.

      Ga lekker voor jezelf kleien.

  4. “Het zijn vooral onze dierbaren die dicht bij ons staan waar momenteel onze grootste uitdaging in zit.”

    Hoe is het toch mogelijk dat de ene mens (ik heb zelf niets met mensen maar met ezels dus voor mij geldt; ‘dat de ene ezel’) mij dierbaarder is dan de ander.

    Zit daar mogelijk niet de uitdaging om eens naar te kijken.

    Het gaat waarschijnlijk niet om de dierbaren maar waarom je jezelf niet dierbaar/heel genoeg vindt of zoiets.

    Als we waren geboren en direct voor onszelf hadden kunnen zorgen dan bestond er niet zoiets als dierbaren.

    Als kind hadden we niet zoiets als dierbaren, een ieder was gelijk.

    Kan ook aan mij liggen, ik heb namelijk borstvoeding gehad van de vrouw die naast de vrouw die mij geworpen heeft lag.

    Wonderlijk dat onderscheid tussen dierbaar en niet-dierbaar.

  5. @ Jan (en anderen): Het is de diepe wond van eenzaamheid en seksualiteit…..

    Wat is dat dan als je uren alleen kan doorbrengen. Slapend, lezend, beetje pc, starend, muziek. Dat je geiriteerd raakt door andere mensen dan je kind om je heen…… Wat is dat als seksualiteit niks meer met je doet? Ik heb soms het idee dat ik gek word. Het gevoel van geluk dat door me heen raast, dan wel op de voor- of op de achtergrond, is zo allesomvattend. Jammer genoeg kan ik nog niet continue vasthouden, word ik teruggetrokken op aarde. B.v. door mijn man die mij niet begrijpt…
    Onlangs heb ik iemand ontmoet, met wie de energie zo intens is, dat het lijkt op seksualiteit, maar het is het bij lange na niet. Zoveel mooier dan dat. Enkel door een blik in de ogen.
    Ik weet ergens wat mij te doen staat, maar m’n ego gooit nog net even te vaak roet in het eten…. En ik voel EXACT wanneer dat is ( nu bijvoorbeeld, door zoveel na te denken :-p ) Kan iemand mij even vertellen dat ik op het juiste pad zit? 😉

    • Sylvia,

      Heerlijk toch, om eens alleen te zijn met enkel jezelf?

      Lijkt mij dat twee ogen iets in de ander op gang kunnen brengen wat lijkt op seksualiteit maar wat je in wezen zelf bent.
      Die ander brengt iets teweeg, namelijk besef van jouw eigen energie, van datgene wat jij in werkelijkheid bent en dat voelt aan als geluk.

      Als het besef er eenmaal is, dat jij die energie (dat geluk) zelf bent, is de ander niet meer nodig.

      Zo te lezen moet er nog wat evenwicht in jouw nieuwe systeem komen. Het gek worden en razen lijkt mij een beetje te heftig. Is kwestie van tijd en wennen aan de nieuwe situatie.

      Dag Lia

      • @Lia, Die ander heb ik ook niet nodig. Ik weet dat hij er is. Zo dankbaar dat wij dit bij elkaar in gang hebben gezet, hoe moeilijk het pad ook is. Een relatie met hem, als in 27/7….NEE! Dan gaan we elkaar juist nodig hebben, terwijl het zo mooi is zoals het nu is. Naast elkaar op weg, wetend dat de ander er is en er altijd zal zijn, onvoorwaardelijk, zonder eisen, zonder verwachtingen.
        Het is pas 6 maanden sinds ik “ontwaakt” ben door deze ontmoeting en ik ben zo veranderd. De “ik mis iets” leegte is weg, is gevuld met warmte. Iets in mij zegt: Wat ben ik blij dat ik er eindelijk weer mag zijn” Het is nu inderdaad heftig balansen voor me….. Ik heb een hoop te spuien hee 😉

        • Sylvia,
          Mooi!
          Je bent vast en zeker op de goede weg.
          Naar jouw eigen zeggen: hoe moeilijk het pad ook is.
          Sterke met alles, Sylvia.

          Groet van Lia

    • @Sylvia,
      Hoi Sylvia,
      Even wil ik reageren op je berichtje.
      Als je alles. ( of zo veel mogelijk) uit je omgeving los kan laten en zuiver naar jezelf luister en voel , weet je of het goed of niet goed is.
      Bij twijfel is het meestal niet goed, maar er zijn ontelbare wegen, dus gaan.
      Groetjes Rob.

  6. Toch even reageren op dat we geen eten nodig hebben. Ik weet niet of ik het letterlijk moet nemen, dat we geen voedsel nodig hebben omdat we kunnen leven van Licht, de Bron. Ik heb al eens eerder gehoord dat er ‘verlichte’ mensen zijn die leven van zuurstof en licht. Ik kan me daar niks bij voorstellen. Een fysiek lichaam heeft toch brandstof nodig? Organen hebben toch een functie? Dieren in de natuur overleven ook door instinctief op zoek te gaan naar voedsel. Waar ik het wel mee eens ben, is dat we bepaalde voeding absoluut niet nodig hebben. Dat we dit eten of drinken vanuit bepaalde angsten, gewoonte, om emoties te onderdrukken of uit denken vanuit tekorten…

  7. Ik neem dingen toch weer veel te letterlijk.

    Dacht gisterenavond, nou ik waag ook eens een sprongetje.

    Ik heb tot 4 minuten staan te springen en toen werd ik wakker aan de hartbewaking.

    Schijnt nogal een klus geweest te zijn, ze konden het hart in eerste instantie niet vinden.

    Ze vonden wel splinters van een houten spies.

    Uiteindelijk vonden ze het hart in 1 van de schoenen naast het Hoger Zelf.

    Natural born raver dat is wat we zijn.

    https://www.youtube.com/watch?v=8GFXNrPbKnU

    • whahahaha, al ben je nergens meer mee bezig, is er geen willen weten meer, niks meer dus 🙂

      God, essentie, bron, heelheid, zijn of whatever je het ook noemt is dan toch wel heeeeeel grappig en heeft verdomd leuke humor!!!!
      En het WEET het niet eens lol, lol,lol…..

      liefs Sabine

  8. “In dat nieuwe veld weet je gewoonweg dat alles er steeds zal zijn. Alle zorgen, angsten gevoelens van eenzaamheid zullen niet langer aanwezig zijn. Het leven draagt steeds alles aan… en je hoeft enkel te volgen.”

    Dat alles er steeds zal zijn dat weet je dus niet.

    Dat speelt namelijk niet.

    Er is niets meer wat dat interesseert.

    Als er niets wordt aangedragen dan is dat net zo goed als dat er wel wat wordt aangedragen.

    Nou dat heb ik toch maar weer mooi aangedragen.

    Zo blijft het lekker rustig in dat nieuwe veld.

    Werkelijke overgave is een niet weten.

    Een nergens mee bezig zijn.

    Je zelfs niet eens gedragen voelen.

    Er is namelijk geen ‘je’ meer die zich gedragen voelen kan.

    Al zijn het wel mooie opstapjes om vanuit een bepaalde angst die mogelijk gerust te stellen maar uiteindelijk zal enkel bij overgave van jezelf de sprong kunnen plaatsvinden.

    Het is niet zo dat jij springt.

    Jij kunt enkel tot overgave komen en wie weet dat je dan alles m.b.t. jezelf ziet indonderen en daardoor in het nieuwe veld beland.

    Ach wat een ellende.

  9. Voorheen had ik het nodig: uit eten, feesten, mijn man, vrienden. Ik KON niet alleen zijn. Nu geniet ik juist van het alleen zijn. Natuurlijk, ook van bovenstaande dingen, maar ik heb ze niet nodig om gelukkig te zijn. Mijn man zuchtte gisteren: ” is er nog IETS waar je wel enthousiast van wordt?” Waarop ik oprecht kon antwoordden: ” Ja, van ALLES waar ik op dat moment blij van word. Gras, zon, stilte en soms de outgoing bezigheden” Mijn antwoord op de vraag of ik hem nodig heb, kwetste hem. Nee, ik heb jou niet nodig, je bent een welkome aanvulling, die ik echt zou missen als het er niet meer is, maar nodig…. Ik denk niet dat hij me (al) snapt……

      • @Lia, Ik zou het heel fijn vinden als iemand dat tegen mij zegt weet je dat! Absolute vrijheid. Iemand van me houdt, maar me niet nodig heeft… De gedachte dat ik NODIG ben om gelukkig te zijn voor een medemens hangt als een deken over me heen. ( hoewel, ik ben natuurlijk ook geweldig 😉 )

        • Sylvia,

          Begrijp ik goed, dat je iemand nodig hebt om tegen jou te zeggen: “ ik hou van jou, maar ik heb je niet nodig”?? 🙂

          Sylvia, probeer het eerst eens tegen jezelf te zeggen. Eerst tegen jezelf zeggen: ik houd van mijzelf. (Gezien je andere reactie ben je daar ook mee bezig)
          Als je van jezelf houd, dan heb je niemand nodig en ben je niet nodig.

          Nodig zijn…dat voelt aan als een verplichting, als een last op je schouders?

          Dag Lia

          • @Lia, Het proces van van mezelf houden is heel duidelijk in werking gezet. Ik durf eindelijk te zien wie ik echt ben, ook mijn mindere kanten. Ik zie ook waar mijn “probleem” ligt. Angst! Angst voor boze, verdrietige reacties van, in dit geval, mijn partner. Ik voel zo duidelijk dat dit niet meer werkt, maar vind het zo vreselijk elke keer dat verdriet en de frustratie te zien, dat ik terugval in oude, veilig patronen. Nog maar een keer proberen. Proberen te schikken in wat hij denkt dat best is. Ik denk, wellicht heeft hij gelijk. Verzand dan weer in overgave, obsessief gedrag. Ik probeer te achterhalen waarom ik de knoop niet kan doorhakken, waarom ik angst heb. Opgevoed met een moeder die altijd alles voor mijn vader deed, want zo hoort het nou eenmaal. Ik heb nooit geleerd voor mezelf te kiezen. Moeilijk te aanvaarden dat, wanneer ik dat ga doen, niet alleen m’n man, maar ook mijn zoontjes de dupe zijn. Terwijl ik VOEL dat ze uiteindelijk misschien beter af zijn met een moeder die WEL 100% gaat voor wat ze wil. Exact dat wat ik altijd miste bij mijn eigen moeder….. Ja, ik hou van mezelf en ook van dit stukje, dit stukje dat weet maar niet durft…het stukje kind dat het zelfvertrouwen mag hebben dat ze altijd gemist heeft. Het gevoel van springen komt steeds duidelijker dichterbij.

  10. Hoi Jan

    Je beschrijft mijn leven… ook ik ben gesprongen in 2009. geweldig. en daarna nog een paar keer. en ik zal het zo weer doen.

    ik blijf op mijn reis alleen me altijd afvragen hoe je nu dat nu doet als vrouw met 2 kinderen? zij zullen (helaas) naar school moeten, ik kan niet even weg voor een poos om alles op een rij te zetten. ondertussen heb ik geleerd dat onder schooltijd te doen 🙂
    ook ik heb geen baan, geen uitkering, geen huis, (wel mijn caravan op de camping) maar aards gezien zal ik 1 okt hier vandaan moeten.(camping sluit)
    Angst… nee dat heb ik niet. ik leef met de weg van de liefde… het komt wel goed…. ik volg mijn hart…. het vinden van mijzelf…
    maar met twee kinderen in je kielzog hoop ik dat je mij een inzicht of idee kan geven hoe daar hier in de 3d beter mee om zou kunnen gaan….

    met liefdevolle groet
    jolanda
    Wees de Glimlach en heb plezier
    (eigenlijk een maffe moeder die heel gelukkig is wat iedereen ook zegt :))

  11. Volgens mij ligt er op aarde veel druk op liefdes relaties of tweelingzielrelaties, dat het alleen maar bedoelt is om van te leren. Dat je alles uit jezelf moet halen.

    Ik eet 3 maaltijden per dag, eigenlijk is dit zoeken buiten mezelf, omdat ik weet dat de bron me kan voeden. Maar het eten is lekker. Zo ook met relaties..Het is gewoon voedend, mits je de juiste relatie hebt.

    moeten we echt zo streng zijn, zijn we hier niet om samen de liefde te delen, ook gewoon in menselijke liefdes relaties?

    • @Stef, relaties zijn heel leerzaam en kunnen een verrijking zijn. Leerzaam in de zin hoeveel afhankelijkheid er nog in jezelf speelt enz. Daar kun je in groeien. Maar ook in liefde naar de ander en jezelf, intimiteit, durven echt kwetsbaar te zijn een prachtig avontuur!

      Doe wat voor jou goed voelt. Als iemand de overtuiging heeft dat hij vanwege spirituele reden het leerzamer vindt om alleen te zijn dan kan dat. Of misschien de overtuiging heeft dat noodzakelijk is op spiritueel vlak dan is dat een keuze. Dit gaat natuurlijk niet voor iedereen op. Laat het je vooral niet tegen houden om de dans met een ander aan te gaan:-)

    • Stef,
      Tuurlijk, eten is lekker.
      Echter als je weet door de Bron te worden gevoed (en je je ook daadwerkelijk laat voeden door de Bron) ben je niet meer afhankelijk van eten. Is er niet meer die begeerte om te eten. Dan is eten een prettige, maar niet noodzakelijke bijkomstigheid.

      Zo ook met Liefde.
      Als je daadwerkelijk onvoorwaardelijke Liefde kunt Zijn (Liefde Zelf Bent) is dit de voedingsbron. Zijn alle andere afgeleide vormen van liefde niet noodzakelijk, maar wel prettig om te delen.

      Dag Lia

  12. Mooi geschreven, Jan.

    Geef je over en BEN.
    Ik ‘BEN’ en laat mij meevoeren naar waar het leven mij stuurt.

    Ja, dit is waar het om gaat.

    Ik zou mij voor kunnen stellen, dat de eenzaamheid waar in dit artikel sprake van is te maken heeft met de fase van de “donkere nacht”.
    Je wilt/kunt je niet langer identificeren met het aardse omdat je de illusie ervan inziet.
    Je bent echter nog niet in staat om in de leegte te springen, op zielsniveau te communiceren en eenheid te ervaren.
    Je hangt er zogezegd tussenin, en in deze fase vind je dus nergens aansluiting, wat de eenzaamheid veroorzaakt.

    Groet van Lia

    • Wil nog aanvullen, dat de eenzaamheid noodzakelijk is, o.a. om te kunnen ervaren wat John weer mooi uitlegt:

      En tevens kwam ik toen pas tot de ontdekking dat ik de liefde altijd bij een ander had gezocht om de eenzaamheid te ontlopen.
      De liefdes kracht en stromen die ik nu mag ervaren zijn puur en intenser dan de liefde die ik bij een ander zocht.

  13. Dus, eigenlijk scheidt hij zich van alles af om ‘niet meer mee te spelen in het spel van afgescheidenheid’…

    Beetje maf en drastisch beeld dat we allemaal richting kluizenaar/monnik evolueren 🙂 Zo is het inderdaad makkelijk om ongenaakbaar te zijn.

    • @stien,

      Dit proces vraagt m.i. de bereidheid om emotionele afhankelijkheid en bevestiging los te laten en helemaal alleen te komen staan, opdat je volledig je eigen heelheid kunt ervaren. Vanuit heelheid is er geen afgescheidenheid, laat staan ongenaakbaarheid.

      Er voltrekt zich slecht een beweging van horizontale relaties naar de verticale verbinding van waaruit je in vrijheid en heelheid deelneemt aan het levensspel waarbij je je laat leiden door je hart en essentie en juist volledig je eigen potentieel leeft. Volgens mij is dat een heel groot cadeau wat je de wereld daarmee geeft.

      • @Iris, je kan eventuele drang naar bevestiging etc. toch ook loslaten zonder je van alles en iedereen af te scheiden? Alsof je je eigen heelheid (en die van de andere) enkel kan zien als je helemaal alleen komt te staan? Ik ben er niet van overtuigd dat dat nodig is. Je ervaart dat alleen staan toch ook, ook al maak je tegelijk deel uit van een relatie, gezin, familie, vrienden, gemeenschap. Waarom is het nodig om je ook nog eens fysiek te onthechten?

        • @stien,

          Het gaat niet om fysiek onthechten, maar om emotioneel onthechten. Ik bedoel met “alleen staan” emotionele onafhankelijkheid. Dat houdt bijvoorbeeld in dat je je niet meer laat manipuleren of contacten die met je aangegaan worden om een “tekort” aan te vullen los laat. Dat je geniet van alleen die contacten waar je in je hart echt blij van wordt, die vanuit emotionele onafhankelijkheid en inspiratie zich met jou (en omgekeerd) verbinden.

          In deze overgangsfase kan dat betekenen dat mensen die nog vanuit de horizontale emotionele afhankelijkheid verwachtingen op de relatie met jou plakken je verwijten gaan maken en een beroep op je gaan doen omdat je niet of onvoldoende beschikbaar bent voor bevestiging of invulling van behoeften. In die gevallen helpt je de bereidheid “alleen te staan”, ook letterlijk (fysiek). Door de leegte ontstaat er weer ruimte voor het nieuwe.

          • @Iris, ah oké, daar ben ik mee akkoord 🙂 De tekst gaf de indruk dat hij met alle verbindingen sowieso ‘kapte’ en dat leek dan meer op een makkelijkheidsoplossing.

          • @Iris, “Dat je geniet van alleen die contacten waar je in je hart echt blij van wordt, die vanuit emotionele onafhankelijkheid en inspiratie zich met jou (en omgekeerd) verbinden.”

            Zelfs dat zal er niet meer zijn als de sprong gemaakt is.

            • @Aart, het ego is zo slim om zichzelf te verruilen voor het hart.

              Pas als ook het hart is weggevallen is er heelheid/de sprong gemaakt.

              In heelheid is geen verbinding mogelijk.

              Er is dan niets meer om blij van te worden.

              Ook niets om niet blij van te worden.

              Maar natuurlijk wil het ego daar niet aan, die wil alles bij het oude houden.

              Het ego wilt het wel in een nieuw hartjasje gieten maar wilt de sprong niet wagen.

              De sprong naar helemaal op jezelf zijn.

              Zonder 1 enkel verlangen, verbinding of wat dan ook.

              Niet willen weten wat er na die sprong gebeurd.

              Een alles losgelaten hebbend.

              Niet vanuit een niet aangegaan zijn van alles maar vanuit de ondervinding dat dat het ook niet was en dat er toch nog iets niet kloppend was en er een zoeken, knagend, onbevredigend gevoel was dat ‘buiten’ niet gestild werd.

              Zeldzaamheid hoor die sprong.

              Ik zou hem niet wagen.

              Sta je plots tussen andere koeien in te loeien.

              Wanhoop, diepe ellende, werkelijk tot het gaatje willen gaan, jezelf durven op te geven.

              Dan mogelijk zal de sprong geschieden.

            • @Aart,

              Mooi! Je hebt dezelfde stijl van schrijven als Osho ;-)).

              Heb jij zelf de ervaring die je hierboven beschrijft Aart?

              Ik ben het helemaal met je eens, liefde, onvoorwaardelijke liefde, hartsenergie, het zijn bijzonder slimme kreten die door ons ego worden ingezet om onze ware behoeften (aanvullen van tekorten) en angst onze identiteit te verliezen, te maskeren.

              Liefde is een excuus om horizontale verbindingen tot het hoogste en mooiste goed, van het leven te waarderen. Sterker nog, zonder liefde zou het leven niet waard zijn geleefd te worden… Inderdaad, ego-bullshit.

              Maar, er is een maar. Wat is er eigenlijk mis met ons ego, met mijn ego?

              Het is er, mag het er niet zijn soms? Ook de Dalai Lama heeft een ego. En niet zo’n kleintje ook trouwens.

              Mijn hoger bewustzijn neemt alle, in de aardse dualiteit nuttige functioneren waar, evenals de rare bokkesprongen. Het leeft, het geniet, het is angstig, boos, reageert op anderen, ervaart tekorten, ervaart overvloed, leeft vrijheid, voedt mijn verlangens, initieert creaties, leeft illusies en speelt het levensspel. En dit alles is niets anders dan mijn aardse duale leven, waargenomen vanuit de objectieve toeschouwer van mijn hoger bewustzijn.

              Menszijn op aarde = leven met ego. Toch?

            • @Oogappel, Osho had de stijl waarschijnlijk van mij.

              Ik schrijf enkel uit ervaring.

              Wat er mis is met ego is dat we dat niet zijn.

              Het ego is ook een totaal onnodig iets hier op aarde.

              Je kunt vanuit hoger bewustzijn hier op aarde leven en zonder enige dualiteit te ervaren zonder enig tekortheidsgevoel en meer van die egoreut.

              Tuurlijk zal het ego daar niet aan willen, die beweert dat leven zonder hem/haar een onmogelijkheid is en heeft de mooiste constructies bedacht en komt aanzetten met het hoger bewustzijn wat de boel waarneemt.

              Niets anders dan angstig op tafel dansen en beweren niet bang voor muizen te zijn ipv het ego doorzien en zien oplossen.

              NEEN dus.

              Toch?

              ps de Dalai Lama mag nog wel wat sprongen maken.

              Ik vertel je toch niets nieuws Iris.

  14. Mooi artikel omdat het voor mij ook precies de essentie raakt van wat ik in deze tijd ervaar. Zeker wat je schrijft m.b.t. relaties is voor mij zo waar, maar wordt zelden zo helder onder woorden gebracht.

    Ik ben het niet helemaal met je eens als het gaat om de concrete tijdstippen die je noemt. Zelf heb ik het idee dat de eerste golf zeker 2 maanden langer gaat duren. Maar uiteindelijk is dat onbelangrijk omdat dit proces net zolang doorgaat totdat in het collectief ieder mens automatisch hier aangekomen is. Dat kan nog wel 50 jaar duren, misschien nog wel veel langer. Niemand zal de boot missen en ook als je je in de eerste golf al hebt laten meevoeren zal de bewustzijnsactivatie op je authentieke zelf zich verder ontwikkelen. Dat is nu éénmaal weer de essentie van onze essentie: beweging.

    Nog één puntje van aandacht. Kan het zijn Jan dat je je ook nog mag losmaken van de gehechtheid aan spirituele identiteit? Verklaringen over hoe het werkt in het universum en waarom ontwikkelingen zich plaats vinden en duidingen van begin- en eindmomenten van processen geven de indruk van een spirituele autoriteit en van in- en overzicht hebbend in hoe het universum werkt. Het geeft ook de indruk, althans bij mij, dat het proces van buitenaf, door het universum als eigen entiteit, in gang is gezet. Terwijl wij als collectief het universum ZIJN. Daarom is er naar mijn gevoel ook geen tijdsbestek te hangen aan ontwikkelingen, klein of groot. Elke ontwikkeling komt naar mijn idee intrinsiek voort uit het creatieproces geïnitieerd door het (gedeelde) verlangen van het collectief en is daardoor ook tegelijk afhankelijk van de mate waarin wij als collectief in staat zijn de ontwikkeling toe te laten.

    Inspirerende nieuwsberichten zoals deze van jou helpen anderen (en daarmee het collectief) het proces te versnellen. Maar een ieder heeft een eigen keuze, altijd. En daar zijn we dan weer met zijn allen, gemeten in aardse tijd, van afhankelijk. En vanuit het hogere bewustzijn bekeken is dat weer geheel onbelangrijk. Het is vanuit onze dualistische aardse persoonlijkheid dat we dit soort dingen willen duiden. Niets mis mee, maar of het wel overeenkomt met een hogere waarheid vraag ik me af (bij mij resoneert het in ieder geval niet) en daarom laat ik het liever open, omdat het feitelijk niets toevoegt aan het proces op zichzelf.

    Nogmaals dank voor de mooie bijdrage!

    • @Iris,

      Super, jou reacties op Jan en Stien.
      Je verwoord precies datgene zoals ik het voel.
      Zoals zo velen ben ik ook bezig om de laatste angsten in eenzaamheid bewust te doorleven en ze los te laten.
      Hoewel voor mij het woord eenzaamheid een totaal andere
      betekenis en gevoel heeft gekregen.

      Eenzaamheid heeft plaats gemaakt voor:
      intens beleven en ontvangen van inzichten
      ontvangen van de enorme liefdes stromen die door mijn gehele wezen heen stromen
      ruimte en tijd om te mediteren
      Alle angsten onder ogen te zien en deze angsten liefdevol terug te brengen naar het nul punt
      Mijn geliefde van begin dit jaar fysiek losgelaten zodat zij haar eigen weg in alle vrijheid kan bewandelen.
      Nooit eerder in mijn leven heb ik mij zo intens een, geliefd, en verbonden gevoeld met een vrouw.
      Maar desondanks was het noodzakelijk om elkaar los te laten om wederzijds verder te groeien.
      Dit was voorheen in mijn hele leven juist de grootste angst.
      Nu ik deze angst volledig heb afgelegd, kan ik oprecht zeggen dat dit een enorme bevrijding teweeg heeft gebracht.
      Tevens hou ik nu onvoorwaardelijk van haar en heb niet meer de behoefte om liefde bij een ander te zoeken.
      Ook dit geeft een enorme rust.
      Bovenstaand proces was zeer zwaar en heb ik als volgt doorleeft.
      Ik ben bewust mijn angsten en pijnen hierover onder ogen gaan zien hetgeen dagenlange huilbuien teweeg bracht.
      Maar juist tijdens deze enorme pijnen en huilbuien kwamen de inzichten naar boven die nodig waren om de juiste onvoorwaardelijke liefde in mezelf en over mezelf te ontdekken.
      En tevens kwam ik toen pas tot de ontdekking dat ik de liefde altijd bij een ander had gezocht om de eenzaamheid te ontlopen.
      De liefdes kracht en stromen die ik nu mag ervaren zijn puur en intenser dan de liefde die ik bij een ander zocht.

      Alleen zijn, het woord eenzaamheid hoef ik nu dus niet meer te gebruiken, bracht me ook zo ver zoals Jan en Iris het beschrijven.
      We hoeven naar anderen toe niets meer te bewijzen.
      Straal je liefdes licht uit, niets meer en niets minder.

      Vroeger wou ik iedereen te pas en te onpas maar overtuigen
      en uitdragen hoe ik het zag en voelde,tevens vond ik het geweldig om anderen te helpen met hand oplegging en iedereen hoefde maar te bellen voor hand en span diensten.
      Ik dacht toen dat ik deed vanuit mijn hart, maar ben erachter gekomen dat ik dit deed, zodat iedereen mij een lief persoon vond.

      Ja ook deze inzichten worden duidelijk als je alleen bent.
      En net als Jan ben ik alle financiele zekerheden kwijtgeraakt.
      De angsten hierover zijn nu volledig aan het verdwijnen.
      Ik laat de controle los en vertrouw.
      Tijdens het alleen zijn ervaar ik nu zoveel liefde die ik verder stuur naar alles en iedereen op aarde en in het universum.

      Iris en Jan nogmaals dank voor jullie bericht.

      Namaste,of te wel waar jou ziel en mijn ziel elkaar treffen is pure liefde.

  15. Prachtig geschreven. Zeer herkenbaar, vooral dat deel over oude emotionele bindingen met dierbaren. Hierin bevind ik mij momenteel ook, drie weken terug wat verhelderd tussen mijn zus en mij maar het blijft zo hangen bij mij.. Vanmiddag heb ik een afspraak voor een sessie bij iemand hierover.. Hopen dat er nu echt wat kan transformeren.. Dank voor dit artikel.

    • Hoi Lenny,

      Ik herken jouw verhaal. Ik blijf ook altijd zo hangen in situaties en wat bij mij helpt is in dat gevoel te gaan zitten en er geen stikker op te plakken. Dus alleen het gevoel voelen en het moment dat je denkt, nu is het wel genoeg dan ebt het weg. Het moment dat je het probeert weg te denken, het vechten ertegen, zal het nog langer blijven hangen. begrijp je wat ik bedoel? Probeer het eens uit. Succes!

      vr gr Jolanda

      • @Jolanda Blikman, inderdaad, het gaat erom het te voelen en doorleven. Vanmiddag in de sessie ook weer.. Voelen wat het met me doet, maar ook de conclusie die je als kind hebt getrokken over jezelf, loslaten en er een nieuwe voor in de plaats zetten… En niet alleen woordelijk maar ook gevoelsmatig.. visualiseren dat ’t ook anders kon en kan. En dit nieuwe gevoel van veiligheid en liefde helemaal in je systeem opnemen…

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in