nieuwetijdskindmagazine
nieuwetijdskindmagazine
nieuwetijdskindmagazine

Vaak verwachten we van liefde en zeker van onvoorwaardelijke liefde dat het allemaal geweldig voelt. Dat je er direct gelukkig van wordt.

Dit is echter niet zoals de werkelijkheid is. Onvoorwaardelijke liefde zorgt ervoor dat je krijgt, wat je nodig hebt. En dat is niet altijd wat je wilt of verwacht.

Willen en nodig hebben

Er is een essentieel verschil tussen wat we willen en wat we (werkelijk) nodig hebben.

Wat we willen is gerelateerd aan ons denken, aan onze afhankelijkheid van de materialisatie die we in onze maatschappij kennen. Het heeft (vaak) niets te maken met wat we ook echt nodig hebben.

Natuurlijk willen we een mooi huis, leuke kleren en lekker eten. Maar hebben we dat ook echt nodig? Je kunt er over discussiëren of we iets daadwerkelijk nodig hebben en valt onder onze eerste levensbehoefte of dat je het kunt scharen onder overvloed. Eén ding is in ieder geval zeker. Alle waarde die wij er letterlijk aan toegevoegd hebben, is géén noodzaak. Is géén eerste levensbehoefte.

Een huis is nodig, een mooi huis niet. Kleren zijn nodig, leuke kleren niet. Eten is nodig, maar lekker eten niet.

Hier zit het verschil tussen wat we nodig hebben en wat we willen.

Liefde die we willen en liefde die we nodig hebben

Dit geldt ook voor liefde. Liefde is een eerste levensbehoefte, maar de vorm waarin we de liefde krijgen, is (helaas) niet aan ons mensen om te bepalen.

We willen natuurlijk allemaal de mooie liefde. We willen gekoesterd en omarmd worden. We willen ons fijn voelen, want dat is toch waar liefde om draait…… of toch niet?

Dat is inderdaad waar liefde omdraait, echter is het niet waar het bij onvoorwaardelijke liefde omdraait.

Onvoorwaardelijke liefde geeft je wat je nodig hebt. Dat is verbonden aan wat jou als persoon en als ziel veilig stelt c.q. veilig houdt.

En dat komt niet altijd overeen met wat we graag willen.

Zachte heelmeesters, stinkende wonden

De medemens liefhebben zoals jij jezelf liefhebt; hem zien en behandelen als gelijke. Onvoorwaardelijke liefde heb je voor iemand, zonder voorwaarden. Maakt niet uit wat er gebeurt en of het handelen correct is of niet, je zal altijd van de mens zelf blijven houden.

Denk aan het volgende voorbeeld. Een moeder heeft een aan drugs verslaafd kind. Door z’n verslaving wil dit kind alleen maar de drugs. Niet omdat het de drugs zo graag wil hebben, maar omdat het zich goed wil voelen. De drugs laat het kind zich (voor korte periode) goed voelen. Daarna vraagt het lichaam om meer en het kind zal zich rot voelen. Het kind gaat alles doen om weer naar de toestand van het zich goed voelen te gaan. Ook als dat inhoudt dat het zichzelf in gevaar brengt.

De moeder ziet het gebeuren en ziet dat haar kind steeds meer aftakelt, dat het zichzelf in gevaar brengt. Haar enige doel is om haar kind veilig te stellen.

Op het moment dat ze kiest voor liefde, dan zal ze het kind geven wat het kind op dat moment vraagt, ook al weet ze dat het kind daar niet mee geholpen is. Ze wil het kind geven wat het verlangt. Waar het zich beter door voelt. Echter houdt ze hierdoor de toestand van onveiligheid in stand. Haar kind zal zich in vlagen beter voelen, maar zal uiteindelijk hieraan onderdoor gaan.

Op het moment dat ze kiest voor onvoorwaardelijke liefde, dan zal ze weigeren om het kind middelen te verschaffen, zodat het géén drugs kan kopen. Het gevolg hiervan is dat het kind zich tijdelijk slechter zal voelen. Dat het kind zelfs ziek zal worden (de ontwenningsverschijnselen), maar op langere termijn, zal het kind juist weer beter worden en zich ook beter blijven voelen.

Het kind zal kwaad worden. Zal misschien schreeuwen dat de moeder hem kapot maakt en het voelt voor het kind op dat moment echt niet liefdevol. En toch is dit het meest liefdevolle wat de moeder kan doen. Dit is onvoorwaardelijke liefde.

Onvoorwaardelijke liefde is het kind geven wat het nodig heeft, niet wat het wil.

De deceptie van liefde

Op het moment dat we liefde gaan ‘gebruiken’ (bewust of onbewust) om in een situatie aan onze eigen verantwoordelijkheid voorbij te lopen (door voorbij te gaan aan wat nodig is en alleen maar te doen wat een fijn gevoel geeft), dan zal deze liefde uitdraaien op een deceptie. Dan is er een grote kans dat de echte waarde van ‘zuivere liefde’, wat onvoorwaardelijke liefde is, totaal ondergesneeuwd raakt en er een verkeerde koppeling gemaakt wordt. Hierdoor zal er een andere interpretatie aan onvoorwaardelijke liefde worden gegeven. Namelijk dat onvoorwaardelijke liefde altijd alleen maar fijn is, waardoor onvoorwaardelijke liefde, als die zich in deze vorm (wat nodig is en niet wat we willen) aandient, niet als zodanig (h)erkend zal worden. Daardoor zal de deze vorm van liefde, de echte liefde, ook afgewezen worden. Of zelfs de rug toegekeerd worden.

Grote verantwoordelijkheid

Onvoorwaardelijke liefde draagt een hele grote verantwoordelijkheid met zich mee. Het houdt namelijk in dat je je verantwoordelijkheid op elk vlak en op elk niveau neemt om de liefde te geven in de vorm die nodig is. Deze vorm is zeker niet de weg van de minste weerstand, denk aan het voorbeeld dat ik hierboven heb beschreven. Op het moment dat je onvoorwaardelijke liefde hanteert, loop je de kans om gezien te worden als de ‘boeman’. Jij bent dan degene die, op dat moment, niet geeft wat het makkelijkste is of wat het fijnste voelt. Wat zelfs lijkt op onrust zaaien of ellende veroorzaken. Je geeft echter wel wat zorgt voor de meeste veiligheid, persoonlijke groei of bewustwording.

De ware (w)aard(e) van (onvoorwaardelijke) liefde zit dieper dan je in eerste instantie zou verwachten.

Onvoorwaardelijke liefde is liefde zonder houdbaarheidsdatum. Het is er altijd, zonder beperkingen en geeft resultaten voor lange termijn.

vitaal water
vitaal water
vitaal water

26 REACTIES

  1. ben ook al aardig op weg om mezelf die
    onvoorwaardelijke liefde te geven en te ontvangen.
    Ik raak nog regelmatig in de war,over , hoe anderen erover denken of voelen.Tja dat is ook ok.
    Ik ben nog wel us te streng voor mezelf, dat us laat ik staan hi hi ha.
    Nu sla ik de armen om me heen en knuffel mezelf. dank jullie voor alles
    Liefs leny

    • Lieve Leny,

      Wat fijn om te lezen en te voelen dat je volop in je leerproces zit en dat je ook zelf aangeeft dat je je “struikelmomenten” hebt, dat is ook het leerproces en dat je jezelf toestaat om “fouten” te mogen maken. ♡

      Je krijgt van mij ook een dikke knuffel ♡

      Liefs, Karin ♡

  2. Mooi artikel, bedankt. En ook waar dat het bij jezelf begint en dat is helaas (nog) niet zo bij mij.
    Vaak voel ik me eenzaam, verdrietig en in de steek gelaten.
    Nee, dat is bij mij geen slachtofferrol, maar meer ongeloof en gebrek aan (zelf)vertrouwen.
    Mijn geloof in de liefde ietwat kwijt geraakt, bang ben om mezelf en anderen lief te hebben, een egoïst te zijn.
    Tja, ik zet mezelf vaak op de 2e plaats om maar niet de pijn te hoeven voelen dat ik teveel ben, teveel ruimte inneem.
    Toch vind ik het ook een kwestie van verantwoordelijkheid om mezelf hierin te ‘helen’.
    Beste Karin, mijn man & ik zijn van plan dit jaar een paar daagjes in Friesland te bivakkeren en dan hoop ik, als dat uitkomt een afspraak met je te maken,
    Groet, Helen

    • Lieve Helen,

      Je hebt al een grote stap naar onvoorwaardelijke liefde voor jezelf gezet door te erkennen aan jezelf dat er wonden zijn die geheeld mogen worden ♡

      De slachtofferrol is het instand houden van en vasthouden aan de wond die ontstaan is en de emotie(s) en situatie(s) die de wond hebben veroorzaakt. Door het erkennen dat je het helingsproces ZELF in werking kunt zetten en daar ZELF de verantwoordelijkheid voor neemt, is het teken dat je inderdaad niet de slachtofferrol oppakt. je bent slachtoffer geworden van een situatie en nu ga je zelf actief verder om uit die sitatie te komen, dus dat doe je super!!
      En dat mag stapje voor stapje ♡

      Ik zou het heel fijn vinden om je te begeleiden tijdens dat proces ♡

      Liefs, Karin ♡

  3. Een goed artikel over dit onderwerp, geschreven door Pieter Stuurman kun je ook lezen op:
    http://achterdesamenleving.nl/onvoorwaardelijke-liefde/#comment-89109

    En het artikel op deze site van, Bas van den berg
    Ben jij ook zo ‘goed’ geworden in DENKEN?
    Onder dit stuk van Bas kun je ook mijn reactie lezen, deze sluit aan bij bovenstaand artikel van
    Karin.
    De reactie van Hannah geeft heel goed weer dat er veel mensen zijn die in de slachtoffer rol blijven hangen ofwel beschadigd zijn.
    En in het geheel niet zien dat er mogelijkheden zijn om de weg naar hun oorspronkelijke kern, die zo dicht bij is, terug te vinden.
    We hebben wel degelijk de keuze om ons zelf te vinden, lees mijn reactie bij het artikel van Bas.
    Ik ben sinds 8 maanden opnieuw opa en de pure krachtige eenvoud in onvoorwaardelijke liefde die mijn kleindochter uitstraalt geeft de essentie weer van onvoorwaardelijke liefde.
    Als ik haar naam uitspreek, voor mezelf gewijzigd in Zara(zen) dan stroomt de onvoorwaardelijke liefde over en weer.

    Als je mijn reactie bij Bas hebt gelezen dan kun je voelen dat het voor mij zeer gemakkelijk zou zijn geweest om de rugzak/slachtoffer kant te kiezen.
    Voor mijn gevoel moet/kun je onvoorwaardelijke liefde simpelweg met vallen en opstaan leven.
    Tegenwoordig noemen zich veel mensen coach, zus en zo, met de mooiste Engelstalige benamingen, maar zou bijvoorbeeld Jezus zich ook zo hebben genoemd, of leefde hij simpelweg vanuit deze onvoorwaardelijke liefde zonder de aandrang om het ego op te vijzelen en tig boeken te schrijven.

    Als ik bijvoorbeeld met de auto op een rotonde rij en iemand rijdt bij de volgende oprit kort voor mij de rotonde op waardoor ik vol in de remmen moet om een ongeluk te voorkomen dan is mijn natuurlijke reactie, met een glimlach op mijn gezicht, tjonge jij hebt zeker haast.
    Het komt ook voor dat ik bij iemand anders in de auto zit en op een stuk van 1km moet ze drie keer remmen omdat anderen fouten maken, en ze zit me toch een partij te schelden achter het stuur.
    Dan lig ik helemaal in een deuk en veroordeel hierdoor niet de overige bestuurders die fouten maken en ook niet de persoon waarbij ik in de auto zit.
    Dit was een simpel voorbeeld.

    Nu een veel zwaarder geval.
    Ik kreeg 2 weken geleden te horen dat mijn arbeidsovereenkomst niet wordt verlengd.
    Door mijn arbeidsongeval en langdurig genezingsproces is het beleid, ontslag, ofwel het contract wordt niet verlengd.
    In eerste instantie reageerde ik hetzelfde als het gros van de mensheid.
    Boos, verontwaardigd, gekrenkt, onbegrip, want ik zet me altijd honderd procent in en mijn baas vertelde er ook nog bij dat ik een van de beste was die hij erbij had.
    Na een paar dagen begon ik mijn reacties te onderzoeken en keek diep in de spiegel.
    Toen werd me duidelijk waarom me dit ongeval en het verdere verloop was overkomen.
    De goddelijke wet van de aantrekkingskracht deed zijn werk.
    Ik deed dit werk uitsluitend om geld te verdienen, maar wat ik echt wil doen in dit leven, en al van jongs af aan weet is verbinden dus anderen helpen.
    Ik durfde alleen niet mijn baan op te zeggen en had geen idee hoe kom ik dan aan eten, en zo voorts.
    Mijn echte passie had ik jaren geleden al naast mijn baan gedaan.
    En of het nu gaat om de roep om hulp, van kun je komen kijken want mijn wasmachine is stuk of handoplegging het maakt niet uit.
    Laat de onvoorwaardelijke liefde stromen en je voelt dat je echt leeft.
    Verwacht ook nooit iets terug maar geef en hoppaa ga verder.
    Als je in contact met anderen eenmaal de goddelijke liefdesstroom over en weer door je gehele lichaam hebt ervaren dan weet je diep van binnen wat goed is en waarvoor je geboren bent.
    Omdat deze stroom met niets te vergelijken is op dit niveau.

    Sta jezelf toe dat je ontwikkeling met vallen en opstaan gepaard gaat.
    Neem jezelf en anderen niet te serieus, durf echt en oprecht weer die onbevangen baby te zijn.
    Je hoeft geen hopen boeken te lezen en op vele plaatsen hulp te zoeken.
    Maar ga opzoek naar je eigen prachtige kern en de onvoorwaardelijke liefde vind jouw.

    Groetjes en veel liefs, John.

    • Lieve John,

      Je hebt voor een groot gedeelte gelijk, maar het zeggen dat je geen hulp hoeft te zoeken is in conflict met de onvoorwaardelijke liefde. Iemand die het zelf niet kan, mag juist de hulp zoeken, vragen en krijgen die hij/zij nodig heeft. Dat is ook onvoorwaardelijke liefde…voor jezelf. Dat je niet alles alleen hoeft te doen. En je geeft aan dat je graag mensen helpt, hoe kan dat als ze geen hulp mogen vragen? ♡

      En onvoorwaardelijke liefde is ook een ieder de ruimte geven om de weg te zoeken die bij hen past. Als je het zelf (al) kunt, is het prachtig, maar niet iedereen is al op dat niveau en zij mogen daarbij geholpen en gesteund worden ♡

      Liefs, Karin ♡

      • Dag Karin,

        Je hebt zeer zeker gelijk dat je hulp mag zoeken, om je op weg te helpen.
        Maar wat ik probeerde aan te geven is:
        Dat er veel mensen zijn die jarenlang de weg buiten zichzelf blijven zoeken en in de slachtoffer rol blijven hangen.
        Bijvoorbeeld de ander maar de schuld blijven geven.
        Van de ene naar de andere hulpverlener en coach rennen voor bevestiging.
        Het bezoeken van spirituele avonden, waarzeggers, en engelen avonden, en zo voorts.

        Diep in de spiegel kijken, hoe reageer ik op anderen en situaties.
        Dus een aanvang durven te maken om langzaamaan al je lagen van wrok, haat, pijn, etc. blootleggen.
        Durven te huilen en tijdens deze processen inzichten verwerven waar de echt diepe wortels van de pijn zitten.
        Als jezelf al die lagen hebt afgepeld, al dan niet met hulp, dan kan je echte liefdevolle kern weer naar buiten treden.
        Wat ik hierboven beschrijf over enorme huilbuien heb ik zelf toe gelaten en tijdens deze processen kwamen wonderbaarlijke inzichten naar boven.
        Als je de beschrijving uit mijn eigen jeugd bij het artikel van Bas hebt gelezen en gevoeld dan begrijp je dat echt vergeven met heel je wezen enorm krachtig en een enorme bevrijding teweeg brengt.

        Je dag afsluiten met een diepe spiegeling en liefde sturen naar een ieder werkt voor mij zeer goed.
        Alle gedachten zijn geweldige krachten, deze straal je uit in het universum.
        Wat mezelf betreft, ik kan de woorden zoals wrok en haat wel, maar de bijbehorende emoties totaal niet.

        Als je eenmaal de onvoorwaardelijke goddelijke liefdestromen door je gehele lichaam hebt gevoeld, dan weet je weer dat we lichtwezens zijn.
        Ik begrijp heel goed dat voor de diegenen onder ons die deze onvoorstelbare liefdesstromen nog niet hebben ervaren moeilijk te bevatten valt wat ik hier beschrijf.
        Ook tijdens gesprekken met anderen gebeurd het dat deze krachten werkzaam zijn.
        Op een veel hogere frequentie vind dan de communicatie plaats.
        Je voelt door dit pure en zuivere liefdeslevel dat er sprake is van onvoorwaardelijke liefde.

        Het is geweldig om dit avontuur aan te gaan en je echte zelf weer te ontdekken.
        Nogmaals neem jezelf niet te serieus, met vallen en opstaan leerden we ook lopen en fietsen, humor en vreugde zijn hierbij zeer belangrijk, eis niets van jezelf maar stel je open en laat het gebeuren.
        Mijn eigen ontwikkeling ging en gaat ook met vallen en opstaan en me kwetsbaar opstellen mag gerust, ook ik heb niet de wijsheid in pacht Karin, maar samen een positieve bijdrage leveren aan deze prachtige wereld is het mooiste wat we mogen doen.

        Veel liefs, John.

        • Lieve John,

          Je hebt helemaal gelijk in wat je beschrijft over jezelf, maar wat je ietsjes uit het oog verliest is dat niet iedereen al de reikwijdte heeft om dat proces zelf aan te gaan of überhaupt te kunnen voelen of voorstellen dat het mogelijk kan zijn voor henzelf. En dan is het heel belangrijk dat ze juist wel de begeleiding krijgen. En voor de één zal dat een begeleiding zijn van een dag, voor de ander een begeleiding van jaren of misschien wel levenslang. ♡

          Het is dan aan ons, de therapeuten en begeleiders, maar ook de hogere zielen op zich, om ervoor te waken dat we de slachtofferrol voeden. ♡

          Ik heb ook (veel) klanten die in een slachtofferrol zitten en er (onbewust) aan vast houden. Dan is het juist aan mij om hen daarop te wijzen en hen te begeleiden om de uitweg te vinden uit die situatie. En ja, dat gaat met vallen en opstaan, zoals alles in het leven. En sommige mensen durven en kunnen dat proces helemaal in hun eentje doorlopen en anderen hebben daar de ondersteuning van een ander bij nodig. En dat is goed. Alles is goed, want een ieder doet het op z’n eigen niveau, op z’n eigen manier en in z’n eigen tempo. En ja, het univesum reikt ons de kortste weg aan, maar als wij er als mensen voor kiezen (met welke reden dan ook) om de weg via allerlei omwegen te maken, dan is dat ook goed. Het universum zorgt er dan voor dat je die lessen onderweg toch wel tegenkomt. En ik werk rechtstreeks met het universum samen, dus ik reageer ook zoals het universum….iedereen kan de kortste weg afleggen, maar als ze er voor kiezen (of nog nodig hebben) om de langere weg te nemen, dan ben ik daar ook voor ze. Om ze te ondersteunen, om ze te respecteren en niet om ze te veroordelen. Dat is niet aan mij…ik mag ben heel dankbaar dat ik de korte weg (meestal) wel kan afleggen en heb diep respect voor de mensen die, ondanks dat de weg soms oneindig lang voor ze is, toch doorgaan om naar hun bestemming, hun ware zelf, toe te werken ♡

          En ja, laten we met z’n allen bijdragen aan een positieve wereld en het zoveel mogelijk delen met de mensen die er zelf nog niet bij kunnen ♡

          Dank je wel voor je (positieve) zijn ♡

          Liefs, Karin ♡

        • hey John,

          Mooi verwoord. Ik ben ook die weg gegaan. Vroeger zocht ik de oorzaak van mijn problemen in de buitenwereld. Als ik mij ongelukkig voelde dan dacht ik “wat is er gebeurt dat dit gevoel op wekte in mij” en altijd vond ik wel iets of iemand die schuldig was, en anders was het wel mijn jeugdtrauma’s of mijn vorige levens :-). Nu denk ik “welke gedachte van mij heeft mij ongelukkig gemaakt?” En bekijk ik of die gedachte waar is en of ik ze kan ontkrachten. Iedere keer dat ik een gedachte kan ontkrachten, kom ik terug in contact met de onvoorwaardelijke liefde en lost mijn ongelukkig gevoel op als sneeuw voor de zon en dan vraag ik mij lachend af met welke kramp ik mij nu weer opgezadeld heb.

          “the work” van Byron Katie is voor daarin cruciaal geweest. Als je het consequent toepast is het een snelweg naar onvoorwaardelijke liefde.
          het bestaat uit 4 vragen:
          1. Is de gedachte waar?
          2. Kan ik echt zeker weten dat de gedachte waar is?
          3. Hoe voel ik mij als ik de gedachte geloof? –> meestal verkrampt en ongelukkig
          4. Hoe voel ik mij als ik de gedachte niet geloof? –> doorgaans vredig en gelukkig.

          • Hoi Marijke,
            bedankt voor je reactie.
            Ik heb een zeer zware les gehad in de liefde.
            Een aantal jaren geleden werd ik tot over mijn oren verliefd op een geweldige vrouw.
            Ik had niet gedacht dat dit nog mogelijk zou zijn.
            Het was echt de eerste keer dat ik echte liefde mocht ervaren.
            Maar het overkwam me inderdaad dat ik uitsluitend nog gelukkig was als ik bij haar was.
            Doordat ik haar steeds meer ging claimen, gebeurde het uiteraard dat ze meer en meer afstandelijk werd en uiteindelijk de relatie verbrak.
            Dit proces ging met zeer veel pijnen en emoties gepaard.
            Het voelde ook alsof mijn geliefde gestorven was.
            Uiteindelijk liet ik alle huilbuien en pijn toe.
            Zodat ik op een diep niveau tot zeer veel inzichten kwam.
            Nu jaren later gaan we nog steeds super met elkaar om en hebben soms uren lange gesprekken waarbij alles open en eerlijk besproken wordt.
            Mijn voorwaardelijke liefde voor haar is door de tijd heen overgegaan in onvoorwaardelijke liefde.
            Het is zo’n prachtig wezen, die voorheen getrouwd was met een narcist en enorm veel schade bij haar heeft aangericht.

            Dus voor mij is er geen onderscheid meer tussen onvoorwaardelijke liefde voor een persoon en de onvoorwaardelijke liefde voor alles en iedereen om me heen.
            Vaak moeten we helaas eerst door een diep dal voordat er nieuwe inzichten komen.

            Veel liefs, John.

    • ja dat is een super mooi artikel. Ik had het jaren geleden al gevonden en het blijft mooi en waar voor mij.

      Onvoorwaardelijke liefde is voor mij iets anders dan het gevoel dat ik doorgaans met liefde benoem. Onvoorwaardelijke liefde is de substantie waaruit het leven is opgebouwd. Het is onpersoonlijk in die zin dat het niet gerelateerd is aan een persoon. Het is niet “ik hou onvoorwaardelijk van jou” maar eerder “liefde is iets dat stroomt tussen alles en iedereen, en alles met elkaar verbindt”.

      Het gevoel dat ik normaal omschrijf met liefde, de liefe voor een persoon is bij mijn inzien dan ook geen liefde. Het is eerder een afhankelijkheid, een afdamming van de stroming van liefde. Want het richt zich naar die specifieke persoon, en wil bij die persoon zijn en wil liefde terug van die persoon. En als je gevoelens goed observeerd dan is dat gevoel eigenlijk hetzelfde als “ik zou graag een Ipad willen hebben”. Het gevoel van willen hebben, van verlangen, van de droom dat als ik die persoon of dat voorwerp heb, dan ga ik gelukkig zijn.

      Toen ik dit inzicht kreeg, was ik daar niet gelukkig mee, want het impliceert dat je alle dromen van een betere toekomst, zoals de ultieme liefdespartner, het samensmelten van zielsverwanten en dergelijken, moet opgeven want het gaat nergens over. Het leidt je juist weg van liefde. Het impliceert een volledige aanvaarding van dat wat nu is. Alles is liefde, er is niets anders. Er valt niets te bereiken want alles is bereikt hier en nu als je je laat onderdompelen in de goddelijke liefde. Dat leek voor mij in eerste instantie een groot verlies, verlies van de dramatiek, de emotionele hoogtes en laagtes die voorwaardelijke “liefde” met zich meebrachten en waar ik toch wel aan gehecht was. Maar eens ik de sprong gewaagd heb, wil ik nooit meer terug. De onvoorwaardelijke liefde is voor mij nu een constante bron van vreugde die volledig onafhankelijk is van wat er met mij gebeurt in het leven. Zo heerlijk 🙂

      • Lieve Marijke,

        Ja het klopt ook, liefde is een vorm die zit in onvoorwaardelijke liefde, het is echter niet de basis, wat veel mensen wel denken. Je kunt hier over lezen in een vorige artikel van mij (Bestaat onvoorwaardelijke liefde echt of is het een hype?) ♡

        En alles valt of staat bij het terugbrengen naar jezelf…je creëert alles zelf, dus je kunt alles ook in jezelf vinden om het te veranderen….de buitenwereld laat alleen zien hoe jij met jezelf omgaat. Ze zijn niet de oorzaak van jouw problemen, die liggen binnenin jezelf en daar ligt ook de oplossing ♡

        Liefs, Karin ♡

  4. Onvoorwaardelijke liefde voor jezelf en daarmeed an ook voor de ander is aan weinig mensen gegeven. We zijn nagenoeg allemaal op een of andere manier beschadigd. Wel kunnen we hier naar streven door ons eigen stuk te ont-wikkelen. Heb je Narcistische ouders / 1 ouder of een narcistische partner dan is dit helemaal de ver van mijn bed show. Lees de boeken van Iris Koops van Het verdwenen Zelf hierover, dan wordt duidelijk dat er dan heel andere prioriteiten zijn dan onvoorwaardelijk liefhebben.

    • Hannah…het wordt tijd dat je jouw eigen boek nog één keer door neemt en het verleden het verleden laat zijn. Spreek met de woorden vanuit je eigen hart…ipv vast blijven houden en blijven vechten tegen. Strijd uit naam van liefde…voor je zelf.
      Blijven rouwen uit pijnlijk wantrouwen of de vreugde vinden in dat wat nu is…stop met je zelf te kwellen!
      Liefs Lynn ♡♡♡

      • Lieve Lynn,

        Je hebt een goed punt…stop met jezelf te kwellen ♡

        Maar strijden voor jezelf is nog steeds strijd….laat ook die strijd los <3

        En het verleden laten zijn, geeft niet het resultaat wat je wilt….het verleden doorleven en de pijnlijke en verdrietige emoties transformeren van zwakte naar kracht is wat je verder brengt ♡

        Het zijn kleine veranderingen in de intentie, maar grote verschillen in uitwerking ♡

        Liefs, Karin ♡

    • Lieve Hannah,

      Onvoorwaardelijke liefde begint altijd met het oefenen van onvoorwaardelijke liefde voor jezelf ♡
      De grootste valkuil is dat mensen de onvoorwaardelijke liefde aan een ander willen geven of van een ander willen ontvangen, maar alles begint bij jezelf en alles is oefenen, dus verwacht niet dat je dat zo in een maandje ofzo leert. Het is een heel traject wat je aflegt en dat vergt liefde, tijd en volharding ♡

      Je ouders hebben het ook naar hun beste kunnen gedaan, dat betekent absoluut niet dat het handelen goed te keuren is en daarom is het zo belangrijk dat je jezelf anders opstelt naar jezelf toe. Begin met kleine dingetjes en leer daar de (onvoorwaardelijke) liefde voor jezelf te voelen en die stapjes mogen steeds een beetje groter worden en pas als je het zelf (op een bepaald onderdeel) voelt, dan ga je over naar het geven van die (onvoorwaardelijke) liefde aan een ander. Wat je zelf niet hebt, kun je ook niet geven ♡ Maar verwacht niet dat een ander je het altijd zal geven…dit betekent echter niet dat je het jezelf niet kunt (leren) geven ♡

      Heel veel succes met je leerproces en het leren voelen van (onvoorwaardelijke) liefde voor jezelf en pas later voor de ander ♡

      Liefs, Karin ♡

  5. heel mooi geschreven en uit gelegd wat onvoorwaardelijke liefde is, en het klopt zodra je met het hoofd begint te denken, ga je verwachtingen scheppen aan onvoorwaardelijke, en als je verwachtingen schept aan onvoorwaardelijke, dan is het niet meer onvoorwaardelijk doordat je eisen gaat stellen, door omdat je er verwachtingen bij hebt bij onvoorwaardelijke, en verwachting zijn voorwaarden. Als je gaat leven vanuit je hart dan ga begrijpen/voelen wat onvoorwaardelijke is, Je kan onvoorwaardelijke liefde voelen in je eigen hart en daarvoor is niemand nodig.
    Namasté

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Laat een reactie asch
vul je naam in