nieuwetijdskindmagazine
nieuwetijdskindmagazine
nieuwetijdskindmagazine

Heb je het gevoel dat je een immens verdriet met je meedraagt? Een groter verdriet dan je eigen verdriet? En heb je het idee dat dit jou in de weg zit? Wellicht heb je de last van je ouders op je genomen. Met name hooggevoelige mensen hebben ooit onbewust deze keuze gemaakt.

Voel de signalen

Of je ooit de pijn van je ouders op je hebt genomen, herken je aan subtiele signalen. Deze signalen zijn divers, ik noem er een aantal: een extreme vermoeidheid, een groot verdriet dat je niet kunt herleiden tot de gebeurtenissen in je leven, neerslachtigheid en het gevoel dat je vastloopt. Net zoals een moeizame band met je broer(s) en zus(sen) die je niet kunt verklaren.
Wat je ervaart tijdens het lezen van dit artikel kan ook een belangrijk signaal zijn: een gevoel van herkenning of bevestiging. Of een verdriet dat voelbaar wordt. De pijn in jou maakt zich kenbaar zodat je je hiervan bewust wordt.
Ook je energetisch lichaam reageert er mogelijk op: er wordt iets in jou in gang gezet, het gaat stromen.

De last beperkt je groei

Veel hooggevoelige mensen hebben ooit besloten om de last van iemand anders op zich te nemen. Van de ouders, de partner of een broer of zus. Dit zijn processen die zich grotendeels buiten het bewustzijn afspelen. We hebben er niet bewust voor gekozen. Het is een keuze op zielsniveau, die soms al gemaakt is voordat we incarneerden in een lichaam.
In deze tijd van transformatie dient zich aan wat er in je leeft. Dus ook de last die je onbewust met je meedraagt. Voor de evolutie van de mensheid is het van belang dat de last van een ander terugkomt bij degene van wie deze afkomstig is. Want de last van een ander beperkt jou in je groei. Net zoals dit de ander beperkt in zijn of haar groei.

nieuwetijdskindmagazine
nieuwetijdskindmagazine
nieuwetijdskindmagazine

Wanneer heb je de last van je ouder(s) op je genomen?

Vaak wordt dit besluit in de kindertijd genomen. Bijvoorbeeld wanneer je als kind getuige was van een situatie waarin je ouder een buitengewoon pijnlijke ervaring had. Het verdriet en de onmacht van je vader of moeder was op dat moment zo groot, dat deze voor jou voelbaar was. Je voelde intuïtief aan dat de last zwaar was en nam onbewust het besluit om een deel van de last op je te nemen.
Zoals in het geval van Fleur. Ze maakte in een sessie energetisch contact met een blokkade en ontdekte door beelden de pijnlijke situatie waarin deze was ontstaan. Het gebeurde in haar kindertijd, in de woonkamer van het huis waar ze is opgegroeid. Ze was destijds een kleuter en getuige van een nare, beklemmende situatie. Moeder stond te midden van haar ooms en tantes. Het bleek dat moeder een boekje open had gedaan over familiezaken die in het verleden waren gebeurd. Ze haalde zich hiermee de woede op de hals van haar broers en zussen en ze was het middelpunt van een flinke scheldpartij. Moeder schrok van de heftige emoties waaronder ze werd bedolven en was dan ook niet in staat om hier weerstand aan te bieden. Fleur, als hooggevoelig meisje, voelde het verdriet en de onmacht van moeder. Toen besloot ze, onbewust, om een deel van het verdriet van moeder op zich te nemen. Sindsdien droeg ze deze last, die haar belemmerde om haar eigen weg te bewandelen, met zich mee.

Zielsmissie

Wellicht heb je, zoals vele anderen, al vóór de conceptie besloten om je toekomstige ouders te gaan helpen. Vanuit de andere dimensie zag je het verdriet van deze mensen, bijvoorbeeld na het verlies van een eerder kind. Jouw ziel ervoer de pijn van deze man of vrouw en je besloot hun hart te helen. Je koos er op zielsniveau voor om bij deze ouders geboren te worden.
Eenmaal op aarde bleek dit lastiger dan gedacht en lukte het je niet om je missie te volbrengen. Omdat je ouder vast zat in zijn of haar verdriet en het hart gesloten had, deels of helemaal. Ze waren er maar in beperkte mate toe in staat om zich open te stellen voor jouw liefde. Het was dan ook onmogelijk om je ouders te helen.

Je ervoer weerstand

Sterker nog, de aanwezigheid van jou als hooggevoelig kind was moeilijk voor ze. Jouw innerlijk licht maakte hun bewust van het verdriet dat in hun leefde en je vader of moeder ontwikkelde een weerstand tegen jou. Je aanwezigheid was confronterend en maakte hun verdrietig omdat de pijn aangeraakt werd. Met als gevolg dat het contact tussen jullie verslechterde. Je deed je best om alsnog hun hart te veroveren, maar dit had een averechts effect. Je vader of moeder sloot zich steeds meer voor jou af en een liefdevolle band ontbrak.
Dit is een uiterst pijnlijke ervaring voor een kind en laat zijn sporen na tot in de volwassenheid. Het is een les voor de ziel dat wij niet in staat zijn om een ander te helen. Dat is aan de persoon zelf.

Loyaliteit versus groei

Het is bevrijdend om de last van je ouder(s) los te laten. Toch merk ik in sessies dat mensen hier in eerste instantie moeite mee hebben. Omdat de loyaliteit naar ouders groot is en ze het gevoel hebben dat ze hem of haar in de steek laten.
Daarom is het belangrijk dat mensen begrijpen hoe ver hun verantwoordelijkheid reikt. We kunnen onmogelijk de last van iemand anders dragen. Dan lopen we zelf ook vast. Het universum kan de ander wél helpen.
Door je zorgen en de last aan het universum te geven, zullen zij je vader of moeder helpen als ze dit toelaten. De wijsheid en liefde van het universum zijn ongekend.
Bovendien laat je het contact alleen energetisch los. De vorm van het contact verandert, maar het aardse contact blijft in stand voor zover jij hier behoefte aan hebt.

Helen om liefde te kunnen ervaren

Voor ieder mens is het belangrijk om in dit leven zo veel mogelijk te helen, dit geldt ook voor jouw vader of moeder. Daarom is het belangrijk dat de energetische last weer bij hun terug komt. Zodat ze, wanneer ze hieraan toe zijn, leren om pijnlijke gevoelens toe te laten en los te laten. Zo ontstaat er ruimte voor liefde. Zelf ervaar je een bevrijding die ruimte schept om je verder te ontwikkelen.

14 REACTIES

  1. Mooi geschreven artikel! Het is idd belangrijk om erachter te komen welke pijnen je dan (onbewust) hebt overgenomen, dus het begint met bewustwording. Naast de pijnen ‘teruggeven’ aan je ouders of andere familieleden, is het m.i. ook belangrijk je bewust te worden welke pijnen JIJ hebt opgelopen n.a.v. de overgenomen pijnen van bv jouw ouders. Welke gedragingen en patronen heb jij hierdoor ontwikkeld. Deze pijnen willen doorvoeld worden (dus niet alleen verstandelijk benaderd worden), voordat de pijnlading er vanaf gaat en uiteindelijk kan verdwijnen tot er alleen nog een draagbare herinnering overblijft.
    Je kunt in je volwassen leven zien in hoeverre jij jouw pijnen hebt geheeld door de manier waarop je reageert op mensen en jouw potentieel benut.
    Dit doorvoelen kun je heel goed doen met de oefening zelfobservatie. Zelf ben ik een kleinkind van ‘foute’ grootouders uit WOII en heb 2 zware emotionele erfenissen met veel oorlogstrauma’s en familiegeheimen doorgekregen van mijn beide ouders. Als HSP’er (Hoog sensitief kind) had ik hier behoorlijk last van totdat ik wist hoe hiermee om te gaan. Met mijn onlangs verschenen boek ga ik hier dieper op in en vertel ik het waargebeurde (oorlogs-)verleden van mijn ouders en grootouders en de gevolgen daarvan in mijn leven. Ook geef ik een uitgebreide reflectie en geef praktische handvatten hoe om te gaan met de overgenomen pijnen, jouw eigen identiteit te ontdekken en te gaan staan voor wie jij bent! Zelf heb ik mij bevrijd van mijn emotionele erfenissen en overgenomen pijnen.
    Ik geloof absoluut in het zelfgenezend vermogen van de mens.
    In liefde . moniquevandelaar.nl

  2. Wat misschien kan helpen is dat als je dit soort banden wilt opsporen, je stil kunt staan welke relaties als het ware aan je ‘trekken’. En op welke manier. Heb je de neiging om de last te gaan dragen of is het wat anders. Neem daarbij je vader en moeder als uitgangspunt.

    Groeten Robert

  3. Ik heb het achter mij kunnen laten door EMDR therapie te gaan doen, en dit heeft mijn veel rust en vrijheid gegeven, dit raad ik iedereen aan, die een verleden en lichamelijke klachten met zich mee draagt.

  4. Rond mijn 35e jaar heb ik in het kader van intervisie aan 12 middagen familie-opstellingen meegedaan. In ongeveer de helft van ‘mijn’ opstellingen kwam mijn moeder de boel saboteren door mijn aandacht te trekken. Precies zoals ik dat in het ‘echte leven’ ervoer. De bevestiging van hoeveel ik vanaf mijn jeugd zo vroeg als ik me kan herinneren tot in mijn volwassen leven voor haar gedragen had kwam enige tijd later. Mijn vader begon te klagen dat hij het ‘de laatste tijd zo zwaar had met mijn moeder haar’. ‘Ja, dat heb ik al die tijd voor haar/jullie gedragen.’ Het voelde goed deze last terug te kunnen geven. Ook de zelfhelingsmethode MIR-methode kan ondersteuning geven in het ‘ieder in zijn eigen energie staan’. De opstellingen kwamen spontaan op mijn pad enige tijd nadat ik met deze methode begonnen was. Ik kan hem iedereen aanbevelen voor het activeren van je onbewuste. Harte-groet, Anita

  5. Heel herkenbaar met mijn moeder. Ik heb het op haar sterfbed nog geprobeerd te herstellen maar helaas. Wat nou als zij al is overleden? Hoe kan ik dit dan helen?

    • ik heb het zelf ook pas na het overlijden van mijn moeder kunnen doen (al was het toen ook heel verdrietig dat ze er toen niet meer was ….). Dan draait het om de aanvaarding van wie je moeder was en dat ze niet anders kon dan ze deed ten gevolge van haar eigen onverwerkte ervaringen. En om dankbaarheid (je hebt bijvoorbeeld wel het leven via haar gekregen) en vergeving (zonder ook maar iets goed te keuren). Op de een of andere manier mag je er vrede in te zien krijgen met je verleden, dan keer je terug met het gezicht naar het heden, kom je terug in verbinding met jezelf. Dan sta je niet meer met je gezicht naar het verleden toe en ben je in het NU. Via een opstelling of helende reis kun je hierin grote stappen zetten.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Laat een reactie achter
vul je naam in