DELEN
dromend

dromendAls ik terugkijk op het voorbije jaar is het vooral met gemengde gevoelens.  Het is een jaar met vallen en opstaan geweest, opstaan en vallen, vallen en opstaan, …  En zelfs nu nog heb ik het gevoel dat het een kwestie is van zwemmen of verdrinken.   Alsof negativiteit achter een hoekje staat te kijken, om toe te slaan op een zwak moment.
Het hoofd net boven water houden, … ook een uitspraak die blijft hangen dit jaar.

Desondanks heb ik het gevoel dat dit jaar me veel heeft bijgebracht, over hoe ik het leven zie, welke waarde ik hecht aan de mensen rond me, waar ik naartoe wil in het leven.
En dat laatste kun je wel heel letterlijk nemen.

Al zeer lang heb ik de grote drang om te reizen. De wereld te zien. En dan heb ik het niet over elk strand ter wereld bezoeken en genieten van een cocktail met de benen in de lucht. Alhoewel dat ook af en toe moet kunnen natuurlijk. Maar dan heb ik het vooral over kennismaken met andere culturen.  Egypte, Mexico, Peru, Australië, …

Nog een andere droom is eindelijk verder doen met het boek te schrijven waar ik eerder dit jaar ben aan begonnen. Een boek van en voor nieuwetijdskinderen. De ouders van ntk, hun omgeving, hun scholen, …
Jammer genoeg heb ik het meest inspiratie op momenten waarop ik me super slecht voel, en die momenten probeer ik nu net te vermijden.

2 dingen die nodig zijn om zo’n dergelijke dromen te verwezenlijken is tijd en geld.  2 dingen die 90% van de bevolking niet heeft, of toch niet tegelijkertijd althans. Tenzij je het geluk hebt te winnen met één of ander kansspel natuurlijk.  Of je een bepaalde leeftijd hebt bereikt waarop je niet meer hoeft te werken en genoeg hebt kunnen sparen om te doen wat je wil doen.

Nu, laat ons zeggen dat ik niet het geduld heb nog 40 jaar te wachten en wie zegt dat ik nog 40 jaar te leven heb?  En wie zegt dat ik genoeg zal kunnen sparen met een maatschappij die ons alsmaar meer en meer financiële middelen afneemt?  Koppels kunnen momenteel amper een lening aangaan bij de bank, en als ze die wel krijgen dan is het ook voor hen het hoofd boven water houden en is er ook weinig mogelijkheid om te sparen voor de ‘oude dag’. Laat staan mensen die alleenstaande zijn (zoals ik). Die kunnen zich zelfs geen eigendom meer aanschaffen en zijn verplicht een woonst te zoeken op de huurmarkt.
Nu, hier gaat m’n blog uiteindelijk niet over. Al jullie lezers zijn goed genoeg op de hoogte over hoe de economie er momenteel aan toe is zonder dat ik dit nog eens allemaal moet neerschrijven.

Terwijl de meerderheid van de bevolking zich hierbij neerlegt (wat je hen natuurlijk niet kwalijk kan menen), en gewoon verder gaat met hun leven, werken, eten, slapen, af en toe tijd voor wat ontspanning, …) lukt mij dat alsmaar minder en minder.    Ik heb mijn dromen en oh jeetje, ik wil ze verwezenlijken. Hoe onrealistisch dat nu momenteel ook lijkt.  2 jaar geleden had ik een droomjob voor ogen, en ook al leek het dat moment zeer onrealistisch om die ooit te beoefenen, 1 jaar later had ik de job. Gewoon omdat ik maar 1 enkele stap in de goede richting had genomen. En dat is soms het enigste wat nodig is om je dromen te verwezenlijken, 1 enkele stap in de goede richting.crossroads

Ik ben de laatste maanden zeer oneerlijk behandeld geweest door bepaalde personen, en dat heeft enorm veel haat en boosheid teweeg gebracht in mij. Ik werd terug herinnerd aan de wreedheid van mensen, hoe gemeen ze kunnen zijn, terwijl je ze zelf nooit één iets hebt misdaan, integendeel zelfs.  Het deed me terugdenken aan m’n lagere schooltijd, hoe ik gepest werd en genegeerd werd en uitgescholden werd terwijl ik nooit iets had misdaan. Gewoon omdat ik de zwakkere link was in de groep, het stil introvert meisje die zich liet doen. Die liever boeken las dan naar buiten ging gaan spelen.

Kinderen voelen aan dat je anders bent, en dat laten ze merken ook, dat je er niet bij hoort. Op een hele erge manier.
En dan kwam het besef enkele maanden geleden, dat volwassen mensen even gemeen kunnen zijn op dezelfde manier. En hoe onbegrijpelijk ik het vind dat mensen heel bewust manieren zoeken om anderen te kwetsen, spelletjes spelen, … En dat dit voornamelijk voortkomt uit dat lelijk monstertje jaloezie. Tuurlijk heb ik al langer het besef dat mensen gemene wezens kunnen zijn. Maar dat ze zich verlagen tot gepest op 12-jarig niveau …

Maar ik ben aan het afwijken van m’n originele boodschap die ik hier wil overbrengen.  Of het verhaal dat ik kwijt wil aan jullie.

Overal rond mij zie ik problemen dit jaar. Sterfgevallen, verlies van banen, relaties die eindigen na lange duur, … Allemaal een vorm van afsluiting. Je zou denken dat dit ieder jaar gebeurd, wat ook zo is, maar het valt me op dat ik al een heel jaar niets anders hoor. Perfecte koppels die plots beslissen te scheiden, mensen die zonder medische problemen plots sterven, een baan die je verliest zonder enige reden, of net omgekeerd, mensen die plots tot het besef komen dat het welletjes is geweest.

Die hun job opgeven zonder enige vorm van zekerheid na hun huidig werk, mensen die plots het gevoel hebben dat ze zijn vervreemd van hun partner, mensen die beslissen dat ze uit het leven willen stappen. Er werd mij verteld dat 2012 een jaar van ontwakening zal zijn. En dat is het zeker geweest.

Jammer genoeg lijkt het alsof 2012 een jaar geweest is van ontwakening die veel verdriet met zich heeft meegebracht.  Wat misschien nodig is om de volgende stap te kunnen zetten in onze transformatie.
Iets wat me ook enorm is opgevallen dit jaar is het feit dat zoveel mensen er de nood aan hebben hun omgeving te ‘reinigen’. Plots krijgen ze de ingeving heel hun huis te reorganiseren, of oude spullen weg te smijten, vaker dan vroeger hun woonst poetsen. Iets die wijst op het feit dat we inderdaad een soort van ‘opruiming’ aan het houden zijn. Maar waarvoor precies?

Door wat hebben we die drang? Die drang om ‘op te kuisen’. De drang om een heel nieuw leven te beginnen? Om plaats te maken voor iets nieuws? En wat zou dat dan mogen zijn?

Als ik voor mezelf spreek kan ik gerust zeggen dat ik géén einde heb gemaakt aan mijn langdurige relatie dit jaar omdat ik een nieuwe relatie wil.  Ik heb ook mijn job niet opgegeven omdat ik een nieuwe wil.
Ik heb mijn woonst niet opgeruimd, helemaal opnieuw gereorganiseerd en fanatiek gekuist omdat ik nieuwe meubels wil, mijn kleerkast niet gereorganiseerd omdat ik nieuwe kleren wil. Ik heb dit alles gedaan omdat ik rust wil. Ik wil rust in m’n hoofd, en als die rust er niet is in m’n directe omgeving dan kan ik ze niet innerlijk verkrijgen ook.

Nieuwe contacten aangaan probeer ik ook te vermijden want ergens heb ik het gevoel dat dit allemaal niet zo belangrijk zal zijn in de toekomst, mijn toekomst althans. Ik ben een sociaal aangelegd persoon, maar dit jaar hoeft het allemaal niet voor mij.  Ik ben perfect tevreden met de mensen die zich nu in mijn leven begeven en een extra hoop vrienden hoeft echt niet voor mij. Ergens ben ik ook wantrouwiger geworden dan vroeger.
Terwijl ik vroeger iedereen kon vertrouwen ben ik veel voorzichtiger geworden, niet perse door slechte ervaringen. Eerder door het feit dat ik veel beter mensen aanvoel dan vroeger.
Je zou ervan versteld staan hoeveel mensen een ‘hidden agenda’ hebben bij ieder vriendelijk woord.   En nu de politieke verkiezingen voorbij zijn zullen bepaalde mensen het verschil wel voelen. Om maar een simpel voorbeeld te geven.

doemscenario’s 2012
alsmaar meer en meer doemscenario’s

Nu 21 december 2012 alsmaar dichter en dichter komt lees je natuurlijk ook alsmaar meer en meer doemscenario’s. Of net géén doemscenario’s.  Er zijn bronnen die beweren dat de aarde plots een mooie plek zal zijn waar iedereen in harmonie zal leven met elkaar. Excuseer, met alle respect voor deze bronnen, maar ik betwijfel het zéér sterk dat we allemaal op een dag wakker zullen worden en enkel maar liefde voelen voor de planeet en elkaar.  Ik betwijfel ook ten zeerste dat de wereld zal vergaan deze dag.

En wat ik hoop is ook niet wat ik denk.

Mijn hoop is dat ik deze dag verenigd zal worden met m’n echte familie. Ik voel een zeer diepe connectie met Sirius en droom ook zeer vaak over deze planeet. Het heimwee naar hen is immens groot dus vanzelfsprekend dat ik hoop op deze gebeurtenis.

Maar ik denk eerder dat 21 december 2012 zal voorbijgaan zoals die vandaag is voorbij gegaan. Er zal over gepraat worden op het nieuws, er zal veel media belangstelling zijn, zeker door de stand van de aarde, zon en maan deze dag. Maar verder dan dat zal iedereen gewoon gaan slapen en de dag erna opstaan om terug te gaan werken of te beginnen met de normale bezigheden van de dag.
Of misschien zal er wel iets in werking gezet worden. Maar ik geloof niet in 1 specifieke ingrijpende gebeurtenis op deze dag. Ook al wil ik iets totaal anders geloven.

De laatste tijd ondervind ik een gejaagd gevoel, alsof ik dringend iets te doen heb en onder tijdsdruk sta. Terwijl dit totaal zo niet is. Tegelijkertijd ondervind ik ook kriebels in m’n buik, alsof er iets spannends en opwindends staat te gebeuren. Terwijl dit ook niet het geval is.

Misschien zijn er nog onder jullie die dit ondervinden momenteel?

Bij deze sluit ik graag af en ik hoor graag jullie bevindingen over dit jaar en hoe het volgens jullie zal eindigen.

Namasté,

Ilunais

43 REACTIES

  1. Inderdaad, het gejaagde gevoel en de worsteling in deze tijden zijn erg voelbaar. Ook voor mij.

    Ik probeer vooral innerlijk kalm te blijven en ik richt mijn energie enkel en alleen tot hen waarmee ik een klik voel. Al de rest laat ik voor wie en wat ze zijn.

    Iedereen is nu mijn zijn eigen worstelingen bezig en soms uit men dit in “gemeen” gedrag. Maar probeer het te zien als het feit dat ook deze mensen met hun levenslessen bezig zijn. Ze zijn niet voor niets “gemeen”. Dat komt voort uit frustraties en het feit dat ook zij hun weg aan het zoeken zijn.

    Het helpt om je hiervan bewust te zijn. Maar verder kan je hun beter laten voor wat ze zijn, want het is hun persoonlijke verantwoordelijkheid. En hiervoor dienen we begrip op te brengen.

    Richt je lieve energie liever op de mensen waarmee je een klik voelt, waarmee je goed kan praten of aan de mensen die op dezelfde golflengte zitten. Van de energie die je terugkrijgt, groei en bloei je. En zo kan je je goede gevoel terugvinden en de kalmte bewaren in deze onzekere tijden.

    Probeer licht en liefde te zijn voor hen die goed aanvoelen (alles draait nu om gevoel, niet meer om het denken).
    Zelfs een glimlach tegen een wildvreemde kan positieve energie opwekken! Het werkt echt!!!

    En met alle ellende die nu bezig is in de wereld, kijk ernaar alsof het een film is. Als je de wereld bekijkt vanuit vogelperspectief, geraak je de weg minder vlug kwijt.

    Licht en liefde aan iedereen!!!!

  2. Beste Ilunais,

    Net als bij de andere reacties is jouw verhaal ook voor mij heel herkenbaar.2012 is voor mij een heel rusteloos jaar geweest en het wordt eigenlijk erger, ik weet niet waar dit naar toe gaat. Waar ik me vroeger nog kon afschermen voor andere mensen en hun gevoelens lukt dit nu totaal niet meer ,alles komt binnen , de persoon die de laatste healing bij me gedaan heeft , zei , je bent net een spons, je pakt alles op , het positieve maar ook het negatieve ,ook gevoelens en gedachten van anderen … Je kan meer in de hoofden van anderen kijken en dan merk je hun hidden agenda en dat doet pijn ,zelfs bij familie en vrienden ; Ze kunnen het precies niet meer wegstoppen,de maskers vallen af. Hun pesterijen en jaloerse blikken kon ik vroeger nog aan maar nu kan ik het niet meer verdragen,ook het onrecht en het geweldin de wereld,het is allemaal zo absurd en zinloos.
    Ik wil terug naar een liefdevolle wereld , een wereld uit mijn herinneringen…

    en het verlangen naar die wereld wordt met de dag groter en ook ik heb een groot ongeduld voor iets dat er te gebeuren staat en ik kan niet wachten tot het er is….

    Veel liefs , Catherine

    • Beste Catherine,

      Zo bij hier een reactie van jou te lezen.
      Je reactie op m’n vorige blog deed ook al zo’n goed.
      Toeval of niet, mijn moeder heet ook Catherine 🙂 En zij zou dit ook kunnen geschreven hebben.
      Je voelt heel vertrouwd aan op één of andere manier.
      Zoals je zegt, het lukt je niet meer om je af te schermen, alles komt binnen. Bij mij net hetzelfde.
      Het gaat me niet meer af, de jaloezie, de haat, … Als ik naar tv kijk en zie hoe mensen elkaar afslachten en hoe er oorlog gevoerd wordt in naam van het geloof en hoeveel zinloze moorden er gebeuren, … Het doet me steigeren. Het vervult me met afschuw en op zo’n momenten denk ik (en zeg ik het soms ook luidop): aub, haal me hier weg, wat doe ik hier in godsnaam ??! Deze wereld valt niet meer te redden! En dan is de heimwee naar onze thuisplaneet natuurlijk nog groter. Hoe vaak ik al heb liggen huilen puur uit huimwee. Terwijl ik bij mezelf denk van jezus, mens, wat zit jij nu te huilen!? Een heimwee naar een plaats die ik me amper kan herinneren en die er misschien niet is!? Mijn ongeduld wordt ook alsmaar groter en groter, en vorige week dacht ik dat ik gek ging worden. Tot een paar dagen geleden heb ik me proberen te herpakken en ook beseft dat we toch niet anders kunnen doen dan afwachten. En hopen dat er iets veranderd. Verandering begint bij onszelf zoals er al een paar mensen hier hebben vermeld. Maar er zullen toch een hoop meer mensen nodig zijn om de verandering te verkrijgen die nodig is op deze wereld.

      Ik wens je héél veel steun toe en als je er nood aan hebt me te mailen of zo, je kan m’n mail altijd verkrijgen via Gordon.

      Veel liefs,

      Ilunais

      • @Ilunais,

        Beste Ilunais,

        Bedankt voor je reactie . Er is inderdaad iets vertrouwd ook naar mijn aanvoelen. Ik heb je contactgegevens gevraagd aan Gordon maar nog niets ontvangen . Ik hoop dat je dit lesst of Gordon… zodat ik jouw mail kan ontvangen

        veel liefs,

        Catherine

        • Beste Catherine,

          Ik heb m’n e-mail bezorgd aan Gordon en gevraagd of hij het adres aan jou kon bezorgen.

          Veel liefs,

          Ilunais

          • ja, Ilunais, maar ik ben geen postbode…Ik heb je e-mail adres zojuist”bezorgd”, bij hoge hoge uitzondering…Het gaat met niet om jou of jullie, maar anders blijf ik bezig; en het is een gedoe qua privacy Warme groet, Gordon

  3. Ik loop al sinds april rond met een uitspraak van 7 jaar terug. Nooit meer aan terug gedacht,tot aan april dus.
    Blijft zich aandienen als een monster.

    Wanneer ik denk aan welke gedachten ik heb sinds april, de hoeveelheid, het cirkeldenken, het gebrek aan rust in mijn hoofd….schreeuwend gek zou ik eigenlijk moeten zijn.


    Er is een mooi gezegde: Verander de wereld, begin bij jezelf.
    Als jij je onbewuste vooroordelen en onbewuste angsten en onbewuste trauma’s niet op de “buitenwereld” projecteert,dan zal jou werkelijkheid in deze wereld er heel anders uitzien.
    Wat jij naar je toe trekt en in je omgeving ziet en ervaart is een afspiegeling van jou gedachte.
    Het is ook niet voor niets dat er zo vaak en via verschillende wegen wordt verteld:vind jij je werkelijkheid niet prettig, denk anders, focus je gedachte op wat je wel wilt en niet op wat je niet wilt, want dat wordt alleen maar sterker.
    Succes!”

    Tja, theorie en praktijk … de poort is eng… dat is niet
    voor niets…we moeten er gewoon doorheen…vertrouwen hebben terwijl je wantrouwen alleen maar toeneemt…een ware uitdaging…wanneer het zo gemakkelijk zou zijn, zou het spel toch al gespeeld zijn?….Blijf hoe dan ook op je pad, houd de theorie als handboek, tis zo gemakkelijk als het moeilijk is…afsluitend: onderschat de buitenwereld niet voor een hsp er, ook al ligt alles bij jezelf, je pikt zo allemachtig veel shit op van anderen. Succes ermee..en allemaal imo natuurlijk….en oh ja, onderschat je uitstraling niet, ongemerkt kijk je anders uit je ogen (praat weer voor mezelf natuurlijk), dat kan inderdaad jaloezie opwekken, hulde voor diegene die tot hier zijn gekomen…

    • Beste anb,

      Ik begrijp perfect wat je bedoeld als je zegt dat je eigenlijk al schreeuwend gek zou moeten zijn.
      hoe vaak ik dit al heb gedacht. Soms lig ik in bed te woelen over al hetgeen me bezig houdt, m’n huidig leven, werk, omgeving, 21 december, … m’n dromen, m’n medische klachten, … En dan heb ik soms echt letterlijk het gevoel dat ik gek aan het worden ben. Dat ik het me misschien allemaal maar inbeeld, dat ik gewoon anders ben of dat ik één of andere psychische ziekte heb, maar als ik dan op een site zoals deze surf en lees hoeveel mensen hetzelfde meemaken zoals ik het nu meemaak geeft me dat terug de rust die ik nodig heb. Héle dikke Pluim voor Gordon voor al de moeite die hij in deze site steekt! Het geeft iedereen onder ons het gevoel dat we er niet alleen voor staan. Je zegt: vertrouwen hebben terwijl je wantrouwen alleen maar toeneemt. En daar zit je er BATS op ! Inderdaad een ware uitdaging. En moeilijk. Eén van de redenen waarom we ons alsmaar meer en meer isoleren. Of dat geldt toch bij mij. Hoe minder ik geconfronteerd wordt met negativiteit hoe beter. Ook één van de redenen van deze isolatie is omdat ik gewoon héél graag alleen ben met m’n gedachten momenteel. Zeer weinig mensen begrijpen me en ook al beweren ze iets helemaal anders, ze vergeten dat ze te maken hebben met een ntk die alles perfect aanvoelt. Dus als ze zeggen dat ze me begrijpen en ik voel iets helemaal anders aan, wel ja, da’s gewoon zeer frusterend hé. Of je ziet ze denken: ‘man, wat is die aan het raaskallen’. Dus ik ben zeer voorzichtig met wat ik zeg, en tegen wie ik het zeg. En ben nu toch al eindje in de fase terecht gekomen waar ik al op voorhand aavoel hoe mensen tegenover al dit staan. En zoals je zegt, op één of andere mannier wekken we zeer veel jaloezie op, terwijl ze gerust één dag in mijn schoenen mogen staan, eens kijken hoelang ze jaloers zullen blijven 🙂

      Héél erg bedankt voor je reactie!

      Liefs,

      Ilunais

      • @Ilunais,

        Hallo Ilunais,

        Voor wat betreft het isoleren, ik probeer daar toch wel een soort balans in te vinden.
        Ik ervaar wel heel veel als gekkenhuis-situaties.
        Moet ik er niet te lang zijn.
        Maar die keuze heb ik natuurlijk niet altijd.
        Merk wel dat wanneer ik onbevangen, zoveel mogelijk zonder gedachten, situaties tegemoet treed, de werkelijkheid er al heel anders uit ziet. Alhoewel, wanneer ik me nu even visualiseer hoe mensen zich bewegen in bijvoorbeeld de V&D, krijg ik alweer kriebels in de buik, haha.

        Volhouden! en groeten Anb

  4. Lieve Ulinais,

    Ook voor mij geldt dat jouw verhaal mijn verhaal had kunnen zijn. Een jaar van hoogte- en dieptepunten. Geen werk meer en ook niets in het vooruitzicht.
    Ik ga het jaar afsluiten met het mooiste hoogtepunt in mijn leven tot nu toe. Vrijdag 21 december (het heeft zo moeten zijn!)ga ik trouwen met mijn tweelingstraal!
    Wens jou en alle andere lezers een fantastische overgang naar de nieuwe wereld!

    Lieve groet,
    Anita

    • Lieve Anita,

      Eerst en vooral proficiat met je verloving !! Wat een speciale dag om op deze datum te trouwen !! En dan nog met je tweelingstraal. Ook al heeft iedereen het gevoel dat ze trouwen met hun ‘wederhelft’. Bij jou voel ik héél sterk aan dat die verwoording voor 100% uit je hart komt. Ik wens je alle succes van de wereld toe met dit aankomende huwelijk (al denk ik niet dat je dit nodig zal hebben 😉 ) Jij ook een fantastische overgang toegewenst lieve Anita.

      Lieve groet,

      Ilunais

  5. Graag wil ik reageren met een lied van Simon and Garfunkel: "Bridge over troubled water". Misschien ben ik enige uitleg verschuldigd. Op het moment dat het minder gaat, kun je altijd hulp vragen aan jouw beschermengel, gids, God, … Het laatste gedeelte van het lied staat voor de huidige periode (2012!?): " … sail on by, your time has come to shine … ", maar weet dat wanneer er mindere momenten zijn, dat ik achter je vaar:
    (hoop dat het zo gaat lukken)!?

    • Lieve Anne Marie,

      Raar maar waar, dit lied achtervolgt me al een heel jaar. Nog niet geconfronteerd geweest met het nummer zelf, op de radio of zo, maar al zoveel mensen in m’n omgeving horen praten over het nummer, m’n ouders, onlangs op de trein iemand die aan het praten was over dit nummer, op website plots via pop ups de lyrics van het nummer. Dus je reactie verbaasde me eerlijk gezegd niet en heb onmiddelijk het nummer beluisterd. En het is inderdaad een magnifiek nummer die veel rust teweeg bracht bij me.
      Héél erg bedankt voor je reactie Anne Marie !!

      Liefs,

      Ilunais

      • <a href="#comment-8082" rel="nofollow">@Ilunais</a>, Wat bijzonder dat je op al de berichten reageert. Jouw verhaal bracht veel verschillende reactie's los, het is puur en eerlijk geschreven. Zo zie je maar weer dat kwetsbaarheid een kracht is. Dank voor je feedback! En wanneer je een boek wilt schrijven, vooral doen! Voor tips mag/kan je me altijd mailen (zie website).

        Liefs, Anne Marie

  6. beste Illunais

    Jou verhaal is heel herkenbaar voor vele mensen waaronder ikzelf, mijn eerste stap naar transformatie ligt in het luisteren naar mijn hart en intiutie.
    En daar ligt ook de sleutel voor veel mensen,21-12-2012 is naar mijn mening ook niet meer dat mensen meer en meer gaan leven van uit hun hart, en hoe meer mensen dit doen hoe groter dit effect heeft op de wereld.
    luiter naar je hart niet naar je ego, geluk
    Warme groet Peter.

    • Beste Peter,

      Blij te horen dat ook voor jou mijn verhaal herkenbaar is.
      Het is inderdaad zeer belangrijk dat er wordt geluisterd naar je hart en intuïtie. Maar jammer genoeg zijn er zo weinig mensen die dit momenteel doen. Integendeel, soms heb ik het gevoel dat ze het nog minder doen dan vroeger.
      Maar soms, héél soms, zie ik dat innerlijke licht bij niet-ntk, die heel kort een opflakkering hebben, die zichzelf afvragen: huh? waarom voel ik me nu plots zus of zo? Waarom heb ik plots het gevoel dat niemand me begrijpt, dus die ontwakening komt eraan bij de mensheid, maar het gaat zo enorm moeizaam. De dag erna zijn ze het precies al terug vergeten of proberen ze het te onderdrukken. Dus ik denk dat het een zeer moeizaam proces zal zijn, maar we hebben op z’n minst al 1 stap in de goede richting gezet, het is onze taak hen verder te begeleiden.

      Warme groet,

      Ilunais

  7. Lieve Illunais,
    Dank voor het delen van jouw verhaal. Probeer eens echt naar de stem van jouw ziel te luisteren. Die weet precies wat er nodig is. Misschien is de onrust in jouw lijf wel jouw ziel die jou duidelijk wilt maken dat je jouw meesterschap mag opeisen zodat je jouw taak in deze wereld kan neerzetten. Want die heb jij, zoals wij die allemaal hebben! En jij als sensitief mens weet hoe dat moet……
    Hele warme omhelzing
    Nathalie

    • Lieve Nathalie,

      Graag gedaan.
      De stem van m’n ziel weet inderdaad wat er nodig is.
      Nu nog uitzoeken hoe ik ‘dat punt’ zal bereiken. Al heb ik al een paar manieren bedacht die haalbaar moeten zijn. Want we leven in een maatschappij die het ons niet makkelijk maakt en die ons zo goed als geen vrijheid geeft.
      Maar ik heb het gevoel dat ik zeer vlug m’n missie zal kunnen vervullen, de reden waarom ik hier ben. Waarom ik alles heb meegemaakt wat ik heb meegemaakt tot nu toe. Zowel het goede als het slechte. Het heeft me gemaakt tot de persoon die ik nu ben. Ik heb ook al opgemerkt de laatste weken dat er zovéél herinneringen van vroeger naar boven komen, dingen die ik was vergeten, en alles triggert dit, het weer, een geur, iets dat ik eet, een persoon die ik terug ontmoet, … M’n dromen worden ook alsmaar levendiger en levendiger. In ieder geval, 2012 is al een spectaculaire ‘rit’ geweest en het zal alleen maar heftiger worden!

      Hele warme omhelzing terug,
      Liefs,
      Ilunais

  8. Herkenbaar!
    Vooral dit stukje:

    De laatste tijd ondervind ik een gejaagd gevoel, alsof ik dringend iets te doen heb en onder tijdsdruk sta. Terwijl dit totaal zo niet is. Tegelijkertijd ondervind ik ook kriebels in m’n buik, alsof er iets spannends en opwindends staat te gebeuren. Terwijl dit ook niet het geval is.

    • Hallo Grietje,

      Ja, er zijn inderdaad een hoop mensen die dit gejaagd en opgewonden gevoel ervaren. En dit gevoel wordt alsmaar sterker naarmate we 21 december naderen. Ik denk ook niet dat dit een psychologisch fenomeen is. Het komt echt vanuit het hart, niet vanuit het hoofd. We weten het misschien nog niet, maar er staat ons zéker iets te wachten. En ik zal van ieder moment genieten!

      Veel liefs,

      Ilunais

  9. Beste llunais,

    Ik las jou stuk en kon het bijna niet geloven, mijn jaar zag er exact hetzelfde uit als de jouwe, elk detail die jij noemt heb ik dit jaar ook ervaren. Het is heel raar het was net of ik mijn eigen verhaal aan het lezen was. Ik ben ook begonnen met een boek en heb ook van veel mensen afscheid genomen dit jaar. Ben ook heel erg gekwetst en ben meer op mijn hoede en argwanend geworden om precies dezelfde reden. Ik heb mijzelf ook opnieuw ontdekt dit jaar en ben sterker geworden en ook zoals jij zegt heb ik ook minder behoefte aan nieuwe vriendschappen. Ik ben opnieuw geboren, ik ben een nieuw leven begonnen.
    En het voelt fantastisch. Ik heb wel mijn hele huis overhoop gehaald en opnieuw ingedeeld. Heb vanmorgen de hele woonkamer veranderd. Maar alles om mij heen verandert mee. Blij dat meer mensen dit hebben meegemaakt. Ik voel me fantastisch.

    Groetjes Dina Smits

    • Beste Dina,

      Bedankt voor je reactie.
      Inderdaad heel bizar dat jouw levenslijn er in 2012 er identiek uitziet zoals de mijne. Maar ergens wel bijzonder ook natuurlijk. Nogmaals het bewijs dat we allemaal (toch de ntk) hetzelfde meemaken en dat er ons hoogstwaarschijnlijk iets heel speciaals staat te wachten. Het doet me goed te lezen dat je zegt dat je sterker bent geworden dit jaar, opnieuw geboren bent. Ik denk dat dit de bedoeling was van 2012. Onszelf opnieuw terug vinden, leven vanuit een heel ander oogpunt. En misschien is een ‘ander oogpunt’ de verkeerde woordkeuze. Maar leven vanuit ons hart een betere uitspraak. Ik hoop van harte dat dit fantastisch gevoel blijft en wens je alle geluk toe.

      Groetjes,

      Ilunais

  10. Jij schreef o.a “Ik wil rust in m’n hoofd, en als die rust er niet is in m’n directe omgeving dan kan ik ze niet innerlijk verkrijgen ook”.
    Er is een mooi gezegde: Verander de wereld, begin bij jezelf.
    Als jij je onbewuste vooroordelen en onbewuste angsten en onbewuste trauma’s niet op de “buitenwereld” projecteert,dan zal jou werkelijkheid in deze wereld er heel anders uitzien.
    Wat jij naar je toe trekt en in je omgeving ziet en ervaart is een afspiegeling van jou gedachte.
    Het is ook niet voor niets dat er zo vaak en via verschillende wegen wordt verteld:vind jij je werkelijkheid niet prettig, denk anders, focus je gedachte op wat je wel wilt en niet op wat je niet wilt, want dat wordt alleen maar sterker.
    Succes!

    • Beste Karin,

      Je reactie doet me denken aan ‘The Secret’. De gedachtegang achter ‘The Secret’.
      En ik moet eerlijk zeggen, ook deze weg heb ik al geprobeerd te nemen, héél positief denken, denken aan wat ik WIL en niet aan wat ik niet wil. Maar je angsten en trauma’s kun je enkel maar loslaten door er aan een bepaald moment aan toe te geven. En niet door het weg te duwen of te negeren. Want dan komt het tien keer zo hard terug op je af. Dat ik OOK iets dat ik heb geleerd de voorbije jaren. Dit proces van je angsten toe te laten in je leven is ook een stuk van je healing proces die nodig is om in het reine te komen met jezelf. Het lijkt erop dat jij deze stap al reeds hebt genomen en al klaar bent om je nu te fixeren op wat je écht wil in het leven.
      Veel succes ermee Karin!

      Lieve groet,

      Ilunais

  11. Geloof in je zelf en er zijn genoeg lieve en mooie mensen. dat ervaar ik steeds meer nu ik me open stel voor “liefdevolle ontmoetingen” en ja de andere zijn er ook.

    • Beste Monique,

      Er zijn zeker genoeg lieve en mooie mensen, en als je een gelukkig mens bent dan heb je veel mooie mensen rond je.
      Maar jammer genoeg heeft niet iedereen dit geluk om op te groeien in een liefdevolle omgeving, het geluk hebben om in een klas te zitten met liefdevolle mede-leerlingen, op te groeien in een liefdevol gezin, een liefdevolle relatie op te bouwen, … Dus zoals je zegt, de andere zijn er ook. En hoe hard je ook in jezelf gelooft, die ‘andere’ zullen hiermee niet verdwijnen. En hierdoor isoleren nieuwetijdskinderen zich alsmaar meer en meer, door al de negativiteit die ze aanvoelen bij de mensen. Als ik een voorbeeld kan geven zou ik het graag zo doen:
      Als ik mij begeef tussen een groep van 100 mensen zullen er misschien een 5-tal mij een goed gevoel bezorgen. De reden waarom ik de hoop wat opgegeven heb dit jaar en een sterk gevoel heb om terug te keren naar m’n thuisplaneet. Waar op de 100 mensen er 100 goed van hart zijn. Het is héél fijn voor jou dat je je open stelt voor ‘liefdevolle ontmoetingen’ en dit ook in de plaats krijgt, maar ik ben momenteel nog niet toe aan deze fase in m’n leven. Ik ondervind nog teveel negativiteit rondom me.

      Groetjes,

      Ilunais

  12. Heel herkenbaar allemaal… Ik ben gelukkig wel een enorme optimist wat dat betreft en ik geloof dat dit alles gebeurt met een reden…

    • Hallo Ilona,

      Goed voor jou dat je dit door een ‘roze bril’ bekijkt allemaal.
      Alles gebeurt inderdaad met een reden, en dat was een gedachtegang die me dit jaar door veel tegenslagen heeft geholpen. Always look on the bright side of life 😉 We zullen proberen Ilona!

      Bedankt voor je reactie 🙂

      Groetjes,

      Ilunais

  13. Wat een mooi artikel heb je geschreven. En heel herkenbaar. het zoeken naar een bepaalde rust, door op te ruimen, op vele gebeiden van het leven. maar dit jaar is voor mij ook een zoektocht naar de zin van waarom ben ik hier, wat is mijn taak? Stukje bij beetje kom ik dichterbij.
    Heel herkenbaar vind ik hoe je omschrijft een gevoel van tijdsdruk te hebben. Ik ervaar dat precies zo, het gevoel dat ik nog van alles te doen heb, maar niet precies weten wat. En idd ook een soort sensatie kriebels voelen in mijn lijf van yes,er gaat wat gebeuren. eindelijk gaat er wat gebeuren. En wat dat dan is, geen idee.
    Ik voel dat het zich vanzelf geleidelijk aan wel duidelijk zal maken, mijn gevoel zegt ook dat de wereld niet zal vergaan. Maar wel dat het leven voor lichtwerkers soepeler zal gaan verlopen. warme groet Desirée

    • Beste Desirée,

      Allereerst bedankt voor je reactie.
      Het doet me altijd goed te lezen dat de mensen hier dit alles heel herkenbaar vinden en hier wat hoop kunnen uitputten. Ik heb in momenten ook het gevoel dat ik dichterbij de waarheid kom, maar toch sluiert dat gevoel van ‘misschien zit het allemaal maar in m’n hoofd’ op de achtergrond. Mijn ego waarschijnijk die de bovenhand probeert te halen. De laatste weken heb ik ook héél hard het gevoel dat mijn leven op ‘pauze’ staat. En dat de ‘play’ knop op de metaforische afstandsbediening kapot is. Wat veel gefrustreerde gevoelens met zich meebrengt. Nu las ik enkele dagen geleden op een blog van Jennifer Hofman nét hetzelfde! Dat er zovéél van haar cliënten met hetzelfde worstelen. Het brengt altijd een glimlach op m’n gezicht als ik dergelijke dingen lees en het gevoel van: OEF! Ik ben wééral es NIET de enige !! En Desirée, we zijn écht niet de enigste die dit allemaal meemaken.
      En we zullen dit samen doorstaan ook !!

      Veel liefs en sterkte,

      Ilunais

  14. Bedankt voor het delen. Ik heb ook diezelfde ervaringen, ineens geconfronteerd worden met oneerlijkheid en intriges, waar ik me echt wil van distantieren. Ook heb ik niet de behoefte om naar buiten te gaan om nieuwe mensen te ontdekken, integendeel, ik heb me vooral losgemaakt van iedereen die voor mij niet goed meer aanvoelt, wel in mededogen, zij zijn ook op hun pad, hebben dezelfde verlangens, maar spelen het spel “anders”. De creatieve ideeën komen met bakken binnen, maar helaas op dat moment geen tijd om er iets mee te doen. Er is een stukje in mij dat ongeduldig is, dat er iets mee wil doen, maar als ik mezelf dan rustig maak “weet” ik dat ik nog tijd genoeg heb, dat tijd relatief is. Mijn boek is begonnen als een verhaal voor kinderen, eerst zijn er techniekjes bijgekomen die ouders en opvoeders kunnen gebruiken om kinderen zichzelf te laten durven zijn en nu zijn er echte spelletjes, knutselactiviteiten, kookactiviteiten bijgekomen, allemaal rond het verhaal. Nog veel werk dus, en ik ging gewoon een kinderboekje schrijven. Voor ik een activiteit in het boekje wil laten komen, doe ik ze eerst met een groepje kinderen en hou dan rekening met hoe ze erop reageren, hun feedback. Ik wens je nog veel succes en bedank je nogmaals vanuit mijn hart voor je eerlijkheid.

    • Beste Pasale,

      Bedankt voor je reactie.

      Zoals ik het hier nu lees ervaar je inderdaad bijna precies hetzelfde zoals ik m’n leven nu ervaar. Je zegt dat de creatieve ideeën met bakken binnenkomen maar dat je weinig tijd hebt om er iets mee te doen. Wel, same here. Ook al ben ik nu al eventjes in ziekteverlof, ik vind de kracht niet. Ik probeer nu wel zo vaak mogelijk te mediteren doordat het er nu wel wat rustiger aan toe gaat in m’n omgeving maar ik merk dat ik zeer vaak ‘afdrijf’ tijdens m’n meditatie. Dat m’n ziel te ver verwijderd raakt van m’n fysieke lichaam en in momenten is dit zeer beangstigend. Ik vind het héél knap dat je begonnen bent met dit boek en wens je alle succes van de wereld toe hiermee! Laat me zeker iets weten als het af is 🙂

      Lieve groet,

      Ilunais

  15. dank je wel voor het delen van wat in jou leeft. Alhoewel ik al wat ouder ben (12-12 word ik 60) herken ik veel van je gevoelens.
    Het valt niet mee om in deze tijd te leven en laten we hopen dat er iets groots en moois gebeurt, we hebben het allemaal nodig :-).

    Lieve groeten,
    Greet

    • Hallo Greet,

      Om te antwoorden op je eerste zin, ik denk niet, beter gezegd, ik ben zeker dat gevoelens niet leeftijdsgebonden zijn. Nu niet, nooit niet. En het valt inderdaad niet mee om in deze tijd te leven.
      Zoals je zegt, we hebben het zeker en vast héél hard nodig, dat ene mooie moment die alles veranderd!

      Laat ons hopen.

      Lieve groeten,

      Ilunais

  16. Lieve Ilunais,

    Het zou mijn verhaal kunnen zijn. Ik werk dan wel niet meer en heb de tijd aan mijzelf en kan de dingen doen waarvan ik droomde maar toch ervaar ik dezelfde dingen zoals jij en daarom spreekt je verhaal mij zo aan.

    Ik vind het prettig om te lezen dat er meedere mensen zich zo voelen dat geeft verbondenheid die ik zo vaak mis in mijn dagelijkse leven. Daarom mijn hartelijke dank voor je verhaal.

    Namaste,
    Erica

    • Lieve Erica,

      Zoals je zelf zegt vind ik het ook prettig dat mijn verhaal/gevoelens gelijkaardig zijn bij zoveel mensen. Het doet je veel minder alleen voelen in heel deze situatie. Want voel me vaker dan vroeger eenzaam, ook al veroorzaak ik dit zelf een beetje door me alsmaar meer en meer te isoleren. Ik ben heel blij voor je dat je de dingen kan doen waar je van droomt en wens je hier heel veel succes bij.

      Namaste,
      Ilunais

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in