DELEN
de intens donkere nacht van de ziel

Wanneer het licht verdwenen is
en je leven in het donker is gehuld,
is het soms moeilijk om te blijven geloven
in de liefde die je hart vervuld.

 Je vraagt je af hoe je vlammetje kan blijven schijnen
als alle licht om je heen lijkt te zijn gedoofd.
Want waarom zou je er in blijven geloven
als niemand in je omgeving in zijn of haar licht gelooft.

 Om je heen heerst er steeds meer duisternis
en je raakt compleet gedesoriënteerd.
De angst en onzekerheid worden groter,
je lijkt het zorgeloos vertrouwen te zijn verleerd.

Maar juist vanuit het donker
kun je leren om je licht beter te zien,
vormt het een richtingaanwijzer in je bestaan
en in die van anderen bovendien.

Want zodra je even heel stil bent,
voel je dat je licht nog steeds helder schijnt,
alleen soms is het nodig om je ogen te openen
voordat de duisternis verdwijnt.

© Willemein Hofland

 Van de auteur:

Mijn naam is Willemein Hofland. Ik ben 20 jaartjes jong, hoog gevoelig en heb een passie voor schrijven.
Mijn doel is om mensen te inspireren en te motiveren om het beste uit zichzelf te halen.
Reacties zijn meer dan welkom! Dit motiveert mij om verder te gaan met schrijven.
Veel leesplezier en veel liefs van Willemein

website Willemein: willemeinhofland.wordpress.com

17 REACTIES

  1. hallo willemein licht is overal om ons heen, jammer dat maar weinig dit kunnen ervaren ik heb dit zelf ook moeten leren we zijn nooit alleen! prachtig gedicht! liefs frank

  2. Hoi Willemein,

    Prachtig… En zeer toepasselijk. Het raakt bij mij een gevoelige snaar. Langzaam wordt het inderdaad donkerder en is het moeilijk te blijven vertrouwen op mijn eigen lichtje. En toch weet ik dat dit nodig is en dat mijn lichtje straks helderheid zal geven en mij zal leiden op mijn pad.
    En ik weet ook dat mijn lichtje zal blijven branden, ook al steek ik daarmee een ander lichtje aan. Het doorgeven van licht vanuit een oneindige bron van liefde.

    Blijf schrijven! 🙂

    Hartegroet,
    Marc

  3. lieve willemein,

    Wat een mooi gedicht!
    Ik kreeg er helemaal kippevel van en het raakte me tot diep in mijn hart en ziel.
    Dank je wel voor het delen van dit prachtige gedicht,

    dikke knuffel sabine

  4. Hoi Willemein,

    Alweer zo’n mooie tekst van jou 😀
    Geweldig!

    ”Maar juist vanuit het donker
    kun je leren om je licht beter te zien,”

    Daar ben ik het helemaal mee eens. In je leven heb je het nodig om te kunnen ”vergelijken of te onderscheiden”.
    Als er enkel licht zou zijn, zou het licht je niet meer opvallen.
    Daarom is het vaak zo tegenstrijdig op aarde…

    Liefs Anne

    • Hee Annemarie,

      Bedankt weer voor je reactie 😀

      Het is inderdaad nodig om eerst zwart te kennen voor je erachter komt wat wit is. Zodra ik een kaarsje aansteek in mijn huiskamer valt het overdag soms niet eens meer op, maar zou ik dit ‘s avonds doen wanneer mijn huiskamer compleet donker is dan wordt mijn kamer erdoor verlicht 🙂
      Zo werkt het in ons leven ook, maar vaak is het eerst nodig om een tijdje in het donker te zitten voordat we beseffen dat we ook een kaarsje kunnen aansteken of de lichtschakelaar kunnen omzetten.

      Liefs van Willemein

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in