crisis
Leestijd: 4 minuten

Je missie is werk dat past bij wie jij bent. Bij jouw levenservaring en bij jouw interesses en verlangens. De combinatie van deze zaken maakt je uniek. We zien dit verband meestal niet en het kan ook de nodige tijd kosten voordat we hier zicht op krijgen. En vaak is eerst een crisis nodig waardoor we in een proces van bewustwording komen.

Bij Aranka, die ik interviewde voor mijn boek Van voldoen naar voldoening, werd het pas duidelijk toen ze al in de 50 was. Toen begonnen de puzzelstukjes op hun plek te vallen en een beeld te tonen. In haar leven draait het om trauma.

Pijn maakt dat je wilt vluchten

In haar jeugd leed Aranka onder emotionele verwaarlozing. Ze verwerkte dit trauma toen niet, maar vluchtte in ‘seks, drugs en rock & roll’. Als volwassene werd weggaan een gewoonte. Letterlijk. Ze reisde de hele wereld rond, bezocht vele landen en maakte met haar partner een wereldreis per fiets die drie jaar duurde.

Ze had diverse banen en probeerde allerlei werksoorten. Zo werkte ze een aantal jaar als doktersassistent in een ziekenhuis. Ze deed administratief werk en verrichtingen op vele verschillende poli’s. ‘Ik sprong in waar iemand was uitgevallen. Die functie heette ook heel toepasselijk zwerfkracht.’

Nieuwetijdskind Magazine Instagram
Nieuwetijdskind Magazine Instagram
Nieuwetijdskind Magazine Instagram

Een crisis als kans op genezing

Om bewust onze missie te kunnen leven, mogen we eerst oude patronen doorbreken. Die maken dat we doorgaan op de automatische piloot en niet stilstaan om te voelen. Dat heeft je vroeger beschermd, maar werkt nu belemmerend om te ontdekken wat echt bij je past. Daar kom je namelijk alleen achter door contact te maken met je diepere verlangens.

Hoe doorbreek je een diep ingesleten gewoonte die maakt dat je steeds dezelfde ervaringen hebt? Want ook als volwassene maakte Aranka traumatische dingen mee. ‘We hebben een paar grote bosbranden meegemaakt dichtbij ons huis in Portugal en vooral de tweede was heel erg. Er zijn mensen, dieren en huizen verbrand achter ons terrein. Het was vreselijk, maar ik stopte mijn gevoelens weg en ging door.’

Een paar jaar later had ze een ongeluk met een scooter en brak ze haar rug op acht plekken. Ze lag twee maanden in het ziekenhuis en kon haar lichaam niet bewegen. In die periode begon ze tot inzicht te komen. ‘Ik zag dat dit ongeluk een teken was om te vertragen, dieper naar binnen te gaan en te luisteren naar het verlangen van mijn hart.’

Trauma

Inzicht in je trauma brengt een ommekeer

Pas toen Aranka een Tao Tantric Art training deed, veranderde er echt iets. ‘In die groep ben ik gaan praten, terugkijken en vragen stellen. Ik besefte dat ik in een overlevingsmodus zat. Ik ontmoette iemand die een opleiding adem- en traumawerk (BBTRS) had gedaan en er heel enthousiast over was en toen ben ik die opleiding ook gaan doen. Die bracht me in contact met mijn lijf en ik werd me bewust van opgeslagen trauma’s.’

Doordat ze aan de slag ging met deze trauma’s kreeg ze inzicht in de werking van menselijke reacties op stress. Ze raakte steeds meer geïnteresseerd in de combinatie van adem en trauma en de regulatie van het zenuwstelsel. Het werd zelfs haar passie om hier andere vrouwen mee te helpen.

Van denken naar voelen

‘Ik begeleid nu vrouwen in de menopauze. Die komen in een onbekend proces dat verwarring kan geven over wie je bent en oude trauma’s naar boven kan brengen. Mijn eigen struggle gedurende de overgang, van denken naar voelen gaan, heeft me inzichten gegeven. Hierdoor kan ik vrouwen sneller door het hele proces helpen.’

Het kan een uitdaging zijn, en blijven, om niet terug te vallen in het oude patroon. Dat is vaak zo diep ingesleten. Aranka: ‘Mijn uitdaging is rust opzoeken. Ik doe nu Tai Chi, waar je bewegingen rustig doet. Ik was lang op de externe wereld gericht en nog steeds vind ik de innerlijke wereld heel spannend. Ik heb het nodig om vaker in mezelf te zijn en de yin kant meer te ontwikkelen, de vrouwelijke kant: rust en ontspanning, het zachte.’

Tips om te vertragen

Als je de neiging hebt om maar door te gaan (en wie herkent dit niet?), dan kan stilstaan of vertragen een uitdaging zijn. Hoe doe je dat dan toch? Een paar tips:

  • Besef dat het patroon is ontstaan als een reactie op een situatie die pijnlijk was. Heb begrip voor degene die je toen was, en maak nu een andere keuze. Want je kunt de pijn die voor jou als kind te veel was, als volwassene wel verdragen.
  • Wat helpt is momenten van rust inbouwen in je week of dag. Om yoga te doen, om te mediteren of om even niks te doen. Het hoeft niet meteen een uur. Een kwartier yoga of vijf minuten op een stoel of op een matje mediteren, kan al verschil maken.
  • Waar ik zelf rustig van word, is gebruik van een auraspray, liefst met lavendel of roos. Even je ogen dicht doen, een paar keer diep in- en uitademen en de geur opsnuiven. Het brengt je in het nu en geeft je zenuwstelsel de impuls om te ontspannen.

Van trauma naar je missie vinden

Door af en toe een time out te nemen, dat kan een dagje naar de sauna zijn of een korte meditatie tussen je drukke activiteiten, geef je jezelf de kans om pijn of vermoeidheid te voelen. Het voelen van ongemak vinden we niet fijn, maar het is wel de weg om uit het stress-patroon te komen.

Zo kun je een transformatie doormaken van ‘overleven’ naar ‘leven’. Dat is niet alleen helend, het geeft je ook de kans om je verlangens en behoeftes te voelen. Dan kun je ontdekken wat bij jou past en werk gaan doen waar je voldoening in kunt ervaren.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in