lastig
Leestijd: 4 minuten

Ik fietste deze week door het park en zag, nou hoorde vooral, een groep tieners. Kakelend, schreeuwend, bij elkaar om aandacht vragend. Zo herinner ik het me ook van vroeger. Ik was ook aanwezig, overschreeuwde mezelf, vermoed ik.

Hoe moet dit voor de andere, rustige leerlingen in mijn klas, in mijn omgeving, geweest zijn? Was ik totaal niet mee bezig. Voor zover ik me kan herinneren reageerde ik primair. Ook vandaag de dag moet ik me vaak inhouden, terwijl mijn brein overuren draait. Tig beelden en associaties overspoelen mijn hoofd bij elke prikkel.

Druk en lastig

Vroeger kreeg ik regelmatig te horen dat ik mijn mond moest houden, dat ik te aanwezig was, niet empathisch, te hard, te direct, te confronterend ook misschien wel. Een lastig kind. Maar het enige wat ik eigenlijk deed, was oprecht reageren op een opmerking of actie van een ander. Of op de energie die ik voelde bij een ander of in een ruimte…

Ik zei vaak wat een ander dacht, die dat niet durfde te zeggen in een groep. Ik stak als eerste mijn vinger op als er hulp nodig was. Ik stond vooraan als er iets gedaan moest worden in de klas. Als de juf zich niet goed voelde of het druk had, vond ik dat vervelend en dan ging ik helpen.

Nieuwetijdskind Magazine Instagram
Nieuwetijdskind Magazine Instagram
Nieuwetijdskind Magazine Instagram

Overprikkeld

Ja, ik was en ben aanwezig, maar bovenal ontzettend gevoelig en regelmatig overprikkeld. Er was geen rem. Ik zag, hoorde en voelde veel. Mijn brein registreerde alles. En nog steeds. Hoe drukker mijn omgeving, hoe drukker – lastiger – ik werd. Vol over mijn eigen grenzen. Wist niet eens dat ik ze had…

Het overlevingsmechanisme dat ik inzette, de ‘harde’ buitenkant, de kletskous, de ‘ik red me wel’ houding, was nodig om mezelf te beschermen. Mijn kwetsbare, overprikkelde ik. Wellicht zou ik in deze tijd het etiket ADHD krijgen…

Op de basisschool in klas 2, nu groep 4, zei een leerkracht op de ouderavond tegen mijn ouders dat als ik zo door zou gaan met dit gedrag, beweeglijk en fladderend, ik geen vriendjes over zou houden. En met de beste bedoelingen vertelden mijn ouders mij dit als waarschuwing en vanuit angst. Deze opmerking was zo schadelijk dat ‘ie me mijn hele leven is bijgebleven. Staat in mijn geheugen gegrift, maar ook in mijn lijf en hele zijn. Het woord spontaan of kletskous of iets in die richting, zorgde ervoor dat alle luiken dichtgingen en ik me ontzettend eenzaam en schuldig voelde. Dat laatste omdat ik weer, voor mijn gevoel, te druk was geweest en tot last. Ik had dan meteen een paar dagen buikpijn…

lastig

 

Kwetsbaar en overgevoelig

Door de persoonlijke ontwikkeling van de afgelopen jaren en daarmee mijn kwetsbaarheid en overgevoeligheid omarmend, ben ik eindelijk gaan geloven dat er kinderen en ouders op mij zitten te wachten. Ik ben rustiger geworden, in mijn kracht gekomen. Ik gebruik mijn kwaliteiten nu. Spontaniteit, snel denken, associëren, intuïtie, voelen en ‘lezen’ van de ander.

En het heeft ook een naam! Lang leve de hokjes… Een extraverte hsp-er. Eén op de vijf mensen is hoogsensitief. En van deze groep is maar een klein deel extravert. Toen iemand (een paar jaar geleden pas!) mij een lijstje met kenmerken liet lezen, viel alles op zijn plaats. Alsof ik voor het eerst mezelf zag.

Extravert hoogsensitief

Als extraverte persoon ben je op de buitenwereld gericht, heb je de behoefte om alles met iedereen te delen, maar je échte kwetsbare IK krijgen maar heel weinig mensen te zien.

Enkele kenmerken die je wellicht herkent:

  • Je bent sociaal, open en communicatief vaardig. Je krijgt energie van menselijk contact, maar van de verkeerde energie kun je helemaal leeglopen.
  • Je hebt eigenlijk altijd een vol hoofd. Je bruist van ideeën, creatieve oplossingen en bent altijd op zoek naar een uitdaging die je een kick of voldoening geeft.
  • Zolang je alles onder controle hebt, lijkt het alsof je de hele wereld aankan. Als je echter de grip verliest op de dingen rondom jou, kan je wereld helemaal instorten. Een gecamoufleerde perfectionist.
  • Je gemoedstoestand en je energieniveau gaan op en af als een rollercoaster en je kunt moeilijk de vinger leggen op wat er nu toe leidt dat je jezelf de ene dag fantastisch voelt en de andere dag moe en down.
  • Prikkels komen hard binnen. Geluid, reuk, smaak, beelden. Je beleeft ze intens en dat zorgt ervoor dat je regelmatig doordendert, ten koste van jezelf.
  • Je houdt niet van koetjes en kalfjes. Je wil gesprekken met voldoende diepgang, anders kun je je aandacht er niet bij houden.
  • Je hebt een groot verantwoordelijkheidsgevoel. Je eigen behoeftes komen vaak op de tweede plaats.
  • Je ervaart het leven in extremen. Je kunt ontzettend enthousiast zijn over iets en er dan helemaal in opgaan. Ben je somber of teleurgesteld, dan kun je moeilijk relativeren en blijf je hangen in die bui.

Ik heb mezelf altijd zo hard veroordeeld, en anderen mij ook. Ik heb afwijzing en afkeuring gevoeld en nu begreep ik eindelijk wie/wat ik was. (H)erkenning! Stapje voor stapje durfde ik mijn kwetsbaarheid te laten zien, milder en liever te worden voor mezelf.

Vertrouwen in mezelf

Het levert me nu elke dag mooie dingen op. Voor mezelf, mijn gezin, mijn werk. En het gaat zeker niet altijd makkelijk, ook al lijkt dat voor de buitenwereld misschien wel zo. Het blijft hard werken om helemaal mezelf te durven en kunnen zijn, te vertrouwen op mezelf en mijn talenten, mijn grenzen te bewaken en ongewenste prikkels buiten te houden. Voor mij is de grootste winst dat ik het woord ‘spontaan’ niet meer als scheldwoord ervaar en dat mijn lijf er niet meer op reageert…

Ik vind het heel spannend om dit hier te schrijven, maar misschien kijk je nu anders naar dat drukke, lastige kind, die ADHD-er, in je omgeving… Zie het (kwetsbare) kind achter het gedrag. Het zijn talentvolle kinderen, die creatief denken en het leven anders ervaren en hierdoor vanuit een ander perspectief naar de wereld kijken. Zo nodig, zo waardevol!

Gratis e-cursus

‘Weer rust in huis door inzicht in het gedrag van je kind’

  • Houdt het (lastige) gedrag van je kind jou ook zo bezig?
  • Kun je er je vinger niet opleggen waar dat vandaan komt?
  • Je verlangt naar een ontspannen gevoel, een relaxte sfeer in huis en weer écht contact met je kind?!

Doe dan deze gratis online e-cursus vol liefdevolle confrontaties om je te helpen bij al het ‘gedoe’!

6 REACTIES

  1. Wat een mooi verhaal en hoe herkenbaar voor mij! Ik herken mezelf in alle punten! Ik ben nu 56 jaar en rustiger geworden maar vooral wijzer. Ik voel mij in deze tijd minder alleen dan vroeger. Ik kom beter tot mijn recht in deze tijd maar vroeger was heel erg moeilijk. Nu accepteer ik mijzelf meer en meer en zie ik ook de kwaliteiten ervan. Dat heeft me jaren zoeken en therapie gekost maar elk mooi gesprek droeg daaraan bij. Gelukkig waren er altijd mensen die vertrouwen in mij hadden als ik dat zelf helemaal niet meer had! Dank voor het delen van je verhaal. Het heeft mij goed gedaan. Ik ben normaal! Joepie! 😉

    • Dankjewel en graag gedaan! Fijn dat je jezelf erin herkent en het je helpt. Wat jij beschrijft herken ik ook weer. 😉

  2. Ja, dat ben ik! Helemaal ten top! Zo herkenbaar dit verhaal. Nooit heb ik naar een label gezocht. Geen behoefte aan gehad. Ben altijd bijzonder gecharmeerd geweest van de adhd-ers in mijn 30 jarige loopbaan voor de klas. Heerlijke kinderen en natuurlijk heel herkenbaar voor mij. Ik benoem al jaren mijn grillen en houd die lekker bij mezelf. Vroeg als ik erg last van de harde prikkels had of de klas nu zo druk was of dat ik een druk hoofd had. Kinderen reageren heel begripvol op die vraag. En dan is de lading meteen een beetje van mijn op dat moment niet in de hand te houden gedrag af. Ik noem mezelf maar erg enthousiast op zijn tijd en heb enorm gelachen toen een kind van de bovenbouw me vroeg of ik die dag mijn pilletje wel ingenomen had. Werd meteen de uitspraak naar elk kind dat opvallend aanwezig was, met een dikke knipoog erbij. Leven en laten leven. Vooral jezelf! Noem jezelf maar een kleurrijk mens.
    Lieve groet, ingrid

    • Leuk om jouw ervaringen te lezen. Ben blij voor je dat je het zo kleurrijk in kon/kan zetten, zonder teveel beschadigingen uit je jeugd (zo lijkt). Mooie mensen zijn wij!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in