Zoekend naar een uitweg, uit deze nachtelijke vallei.

Zoekend naar niemand voor een eeuwigheid.

De tijd staat stil als het donker in mij.

Geluiden, bevroren, de dood dichterbij.

Vergeten hoe het is om te zien met kleur.

Losgekomen van plezier, ben ik bezweet met geur.

 Tot een straal mijn ogen raakt, de dageraad breekt aan.

En wat over is… is naakt.

Als opnieuw geboren loop ik uit de vallei.

Dicht bij wie ik ben, oh zo dichtbij.

Kus ik de grond waar ik loop, zo blij ben ik, met mij.

Een gedicht door Kees Schenk

4 REACTIES

  1. Wauw dit komt even binnen zeg.
    Een gevoelige snaar geraakt.
    Dit doet wat met mij.

    Dank je Kees. Bijzonder. ❤❤❤

  2. alles heeft zijn tegenpool … De duisternis kan slechts bestaan bij de gratie van het Licht. en omgekeerd is het licht er dankzij de Duisternis. Als je door de donkere tunnel ben t gegaan weet je dat aan het einde van die tunnel het licht eer gloort! (ik weet waarover ik spreek). Wat er ook gebeurt …, blijf positief en laat je niet meeslepen door de WAAN van de dag, hou je vast aan het kleinste sprankje licht. Loop ’s avonds eens naar buiten de heldere nacht in en kijk omhoog naar al die kleine licht-puntjes. Hartvolle groeten!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in